[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 25 : ผีเสื้อตัวที่ 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 351 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

            ((คำเตือน))


มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ เมา และกาวมาก

________________________________

เมื่อผ่านการปิดเทอมหน้าร้อนมา นักเรียนคุนุกิงาโอกะก็ต้องมาโรงเรียนกันเช่นเดิม รวมไปถึงนักเรียนห้อง E ที่เพิ่งจะผ่านเหตุการณ์ต่างๆทั้งเลวร้ายและดีมา

ชิโนบุก็ยังเป็นชิโนบุ ที่ยังยิ้มและสงบเช่นเดิม แม้ความลับเรื่องการที่ตัวเองเป็นนักล่าอสูรจะถูกคนเกือบครึ่งห้องล่วงรู้ไป แต่ยังไงเพื่อนที่รู้ก็รับปากว่าจะปิดเรื่องให้เงียบที่สุด เพื่อคนอื่นๆจะได้ไม่รู้อีกตามคำขอของเธอเอง ไหนจะอสูรหมาโกลเด้นสีเงินตัวยักษ์ที่ชื่อโดมะที่เพิ่งจะทำให้เบาหวานนรกแตกกลายเป็นอสูรฟ้าหน้าเมือกเล็บยาวเฟื้อย เพื่อจะให้ลองฆ่าเธอแล้วจับมากินอีก


ปัจจุบันก็ไม่ได้คุยกันอีก


แต่ช่างเรื่องที่พร่ำเพ้อข้างบนไปเสียก่อน วันนี้ห้อง 3-E แห่งนี้ก็ยังวางแผนจะสังหารอาจารย์โคโระดั่งเช่นทุกๆวัน และวันนี้ก็มีผู้เสนอแผนการ คือ คายาโนะ คาเอเดะ เพื่อนสาวผมเขียวของชิโนบุเอง


"ที่เรียกทุกคนมารวมตัวกันตอนคาบพัก ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกนะ วันนี้ไข่ไก่ทั่วประเทศล้นตลาด เพราะผลิตออกมามากไป ปัญหาคือไข่ไก่ที่ส่งออกตลาดไม่ได้ ก็จะถูกโละทิ้ง"คายาโนะเริ่มกล่าวเกริ่น


"อ่า...ได้ยินข่าวมาแล้วล่ะ น่าเสียดายชะมัด"อิโซไกพูดขึ้น


"ใช่มั้ยล่ะ! เพราะงั้น ฉันเลยมีแผนว่าจะใช้ไข่ไก่ที่โละทิ้ง แถมยังใช้ลอบสังหารอาจารย์โคโระได้อีกต่างหาก"เมื่อคายาโนะพูดจบ ก็โชว์รูปเล่มแผนที่ตัวเองร่างเอาไว้ ทุกคนจึงส่งเสียงฮือฮากัน ชิโนบุลองคิดตามแล้ว หากจะใช้ไข่แถมยังฆ่าอาจารย์โคโระ แล้วคนเสนอแผนก็ยังเป็นคายาโนะที่ทำของหวาน คงไม่พ้นทำของหวานแล้วใส่กระสุนสังหารไป แต่ยังไงอาจารย์โคโระก็ต้องรู้อยู่แล้วแน่ๆ คายาโนะจะทำยังไงกันนะ?


"เฮอะ คิดจะใส่เจ้านี่เข้าไปในอาหารเหรอ ยังไงเจ้าหมึกก็ต้องรู้อยู่แล้ว"เทราซากะพูดขึ้น พลางโยนกระสุนสังหารอาจารย์เล่น


"ถึงจะไม่อยากจะเห็นด้วยเท่าไหร่ แต่ที่เทราซากะซังพูดก็มีความเป็นไปได้นะคะ"ชิโนบุกล่าว


"ฮิๆ รู้อยู่แล้วล่ะน่า คิดเผื่อไว้แล้วล่ะ"คายาโนะพูดขึ้นอย่างมั่นใจ เห็นทีแผนนี้เพื่อนสาวผมเขียวจะมั่นใจและจริงจังสุดๆเลย


"เลยไปขอร้องอาจารย์คาราซึมะให้ช่วยเตรียมการ แถมยังโอเคแล้วด้วย"คายาโนะชี้แจง ก่อนหันไปมองอาจารย์คาราซึมะ แสดงว่าคงจะเป็นแผนใหญ่จริงๆที่ถึงขนาดไปขอร้องอาจารย์คาราซึมะ


"อ่า...ทุกอย่างเตรียมอยู่สนามแล้ว"อาจารย์คาราซึมะพูดขึ้น ก่อนคายาโนะจะให้ทุกคนไปที่สนาม






"ว้าว...แผนใหญ่จริงๆนะคะเนี่ย"ชิโนบุเมื่อออกมาที่สนาม ก็เงยหน้ามองอุปกรณ์ขนาดมหึมาที่วางอยู่ตรงหน้าของตัวเองและเพื่อนๆ


"รูปร่างแบบนี้ แถมยังใช้ไข่ หรือว่าจะเป็น..."โอคุดะพูดออกมา


"ใช่! จากนี้อยากให้ทุกคนช่วยกันทำพุดดิ้งยักษ์น่ะ! ขอเรียกแผนนี้ว่า..."คายาโนะพูดเว้นช่วง


"พุดดิ้งระเบิดสังหาร!"คายาโนะพูดขึ้น อา...ช่างเป็นแผนการของหวานซ่อนยาพิษของแท้



เมื่อทุกคนได้ยินชื่อแผนเสร็จ คายาโนะก็เริ่มเล่าว่าตัวเองไปได้ขอมูลตอนนั่งกินพุดดิ้งกับอาจารย์โคโระ ว่าอาจารย์อยากกระโดดเข้าใส่พุดดิ้งที่ใหญ่กว่าตัวเองดูสักครั้ง แต่ก็จนเกินกว่าจะทำได้ คายาโนะจึงอยากทำมันให้เป็นจริง


แต่ยังไงก็อยากกินเองด้วยแหละส่วนหนึ่ง


เมื่อเล่าถึงที่ไปที่มาเสร็จ คายาโนะก็พูดต่อว่าตรงฐานของพุดดิ้งจะมีระเบิดกระสุนสังหารอยู่ เมื่ออาจารย์โคโระกินไปจนถึงตรงนั้น ทางฝั่งพวกเราเองก็จะมีรีโมต พอกดปุ๊บก็จะจบเกมส์ทันที จริงๆคายาโนะก็เป็นคนประเภทเดียวกันกับชิโนบุในห้องนี้ คือคอยซัพพอร์ตทุกคน พอมาเสนอแผนที่มีความเป็นไปได้ทีก็อึ้งกันไม่น้อย

ก่อนคายาโนะจะเปิดผ้าที่คลุมอุปกรณ์ออก และอธิบายว่าเป็นที่ตีไข่จากโรงงานมายองเนสที่ปิดตัวไปชั่วคราว แต่ยังไงอุปกรณ์เหล่านี้ทางรัฐบาลก็เป็นคนตระเตรียมไว้ให้ ที่เหลือไม่ว่าจะตีไข่หรือเทพุดดิ้งก็ยังคงเป็นหน้าที่ของนักเรียนทุกคนอยู่ดี  จากนั้นคายาโนะก็ปล่อยทุกคนไปเปลี่ยนใส่ผ้ากันเปื้อนกัน จะว่านี่คือชั่วโมงคหกรรมที่ยิ่งใหญ่สุดๆเลยก็ว่าได้ 


"อา...ถ้าเป็นกับอาจารย์โคโระแผนนี้คงจะรอดนะคะ แต่กับดิฉันนี่ไม่น่าไหวหรอกค่ะ"ชิโนบุพูด พลางช่วยคุราฮาชิผสมน้ำตาลทรายกับนมและแต่งกลิ่นวานิลา ก่อนแหงนหน้ามองตัวแม่พิมพ์พุดดิ้งอีกรอบ ฝ่ายตอกไข่คงได้ตอกจนกล้ามขึ้นแหงๆ


"จริงด้วยเนอะ ชิโนบุซังไม่ถูกกับพวกของหวานๆด้วยนี่นา"คุราฮาชิพูด


"เอาจริงๆก็นึกว่าผู้หญิงทุกคนจะชอบของหวานนะ"สึกายะพูดขึ้นพลางเทน้ำตาลทรายขาวลงที่ผสม


"ก็ไม่ทุกคนหรอกค่ะ สาเหตุมันก็ต่างกันออกไป ที่ได้ยินมาบ่อยๆก็กำลังไดเอท กลัวโรคหรือผลกระทบที่ตามมา หรืออาจจะติดรสอื่นมากกว่าหวาน ซึ่งของตัวฉันเองก็เป็นสาเหตุที่สองค่ะ แต่หากเป็นอะไรที่หวานน้อยๆหรือนานๆกินทีก็ได้อยู่หรอกค่ะ ให้อารมณ์เหมือนงดน้ำตาลทั้งเดือนมากินในวันนี้เลยค่ะ"ชิโนบุชี้แจงด้วยรอยยิ้มพลางเทนมสดไปด้วย อีกสองคนจึงพยักหน้าอย่างเข้าใจ เอาจริงๆผู้หญิงในห้อง 3-E ก็มีแต่คนกินของหวานทั้งนั้น อาจจะเว้นเพียงชิโนบุที่ไม่ถูกโรคกับของหวานๆเสียเท่าไหร่นัก ก่อนที่คายาโนะจะเดินมาตรวจงาน


"แต่ว่านะ คาเอเดะจัง เมื่อวันก่อนเขาก็ทำพุดดิ้งยักษ์ในทีวีแต่ก็คว้าน้ำเหลวนี่นา เพราะว่ามันใหญ่เกินไปเลยทานน้ำหนักตัวเองไม่ไหว"คุราฮาชิหันไปพูดกับคายาโนะ 


"ใช่แล้วล่ะ ดังนั้นพวกเราเลยจะใช้ผงวุ้นกับเจลาตินเป็นสารทำให้แข็ง เพราะโครงสร้างของผงวุ้นช่วยเพิ่มความแข็งได้ แถมมีจุดหลอมเหลวที่สูง ว่าง่ายๆคือหากใช้ผงวุ้นพอโดนความร้อนล่ะก็จะละลายช้ากว่า ต่อให้โดนแดดเดือนกันยายนก็ไม่เละง่ายๆ"คายาโนะชี้แจงอย่างฉะฉานราวกับสูตรแล่นในหัวจนชิโนบุอดทึ่งไม่ได้ 


ทำอาหารมันก็คือวิทยาศาสตร์ดีๆนี่เองสินะ


"แต่คาเอเดะซังนี่สุดยอดไปเลยนะคะ รู้อะไรตั้งเยอะขนาดนี้"ชิโนบุเอ่ยปากชมเพื่อนสาว ทำให้คายาโนะหน้าขึ้นริ้วสีแดงจางๆ


"อา ก็มันเป็นของที่ชอบด้วยนั่นแหละนะ โดนชิโนะจังชมตรงๆก็เขินเหมือนกันนะเนี่ย ย...ยังไงก็เถอะ!!!! เทพุดดิ้งชั้นแรกได้แล้ว!!!"คายาโนะเกาท้ายทอยตัวเองแก้เขิน ก่อนหันไปสั่งงาน ทำให้น้ำตาล ไข่ นม ที่ถูกผสมโดนดูดผ่านสายยางไปปล่อยในแม่พิมพ์ยักษ์ ที่มีเพื่อนคอยคุมสายยางอยู่


"เทให้หมดเลยนะ! ยังมีชั้นสองอีก ชั้นล่างสุดจะเป็นผงวุ้นที่มีความแข็งแรงกว่า ส่วนชั้นบนจะเพิ่มครีมสดเป็นชั้นๆให้มันทรงตัวอยู่"คายาโนะกล่าวชี้แจง พลางมองพุดดิ้งที่ไหลลงมาจนเต็มชั้นหนึ่ง ก่อนคาตาโอกะจะยกลังที่ใส่วัสดุทรงลูกเต๋าหลากสีกลิ่นหอมหวานเข้ามา


"พวกนี้เป็นวุ้นผลไม้กับมูสครีมเอาไว้เปลี่ยนรสชาติน่ะ พอกินแต่รสเดิมๆคนเราก็ต้องเบื่อกันบ้างใช่มั้ยล่ะ เลยว่าจะใส่พวกนี้ลงไปด้วย เพราะมันเปลี่ยนเป็นรสนู่นรสนี่ได้น่ะนะ"คายาโนะบอก พลางถือวุ้นผลไม้ที่ใหญ่เท่าหน้าออกมา ขอบอกตรงๆว่าชิโนบุแค่เห็นก็อิ่มและรู้สึกว่าถ้ากินเข้าไปเยอะๆน้ำตาลในเลือดคงพุ่งปรี๊ดแน่ๆ ถึงชิโนบุจะไม่ได้เป็นเบาหวานหรือโรคอ้วนแต่อดหวั่นใจไม่ได้จริงๆ




ทุกคนช่วยกันทำพุดดิ้งไปทีละชั้นตามกำหนดการของแม่งานอย่างคายาโนะ จากที่เริ่มทำตั้งแต่บ่ายจนตอนนี้ตกเย็นก็เพิ่งจะเสร็จ เป็นพุดดิ้งที่ใส่ทั้งหัวใจและวิญญาณไปจริงๆ


"พอพุดดิ้งเต็มก็ปิดฝาพักไว้ ข้างนอกพิมพ์จะมีอุปกรณ์ทำความเย็นโดยหล่อน้ำเย็นผ่านทางท่อ พุดดิ้งที่ใหญ่ขนาดนี้ต้องทำให้เย็นทั้งข้างนอกและข้างใน"คายาโนะพูด ทุกคนจึงได้แต่ทึ่งในความเชี่ยวชาญด้านพุดดิ้งของแม่สาวสายซับพอร์ตหัวเขียว พลางยืนชื่นชมพุดดิ้งที่ใส่แรงกายแรงใจเข้าไปเสียเต็มที่ และหวังรอดูผลพรุ่งนี้




เย็นกว่าเดิม และทุกคนทะยอยกลับบ้านไปเสียเกือบหมด เหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังอยู่ หนึ่งในนั้นคือชิโนบุ ที่รำคาญข้อความของโดมะและยังไม่อยากกลับบ้านไปในตอนนี้ เกรงว่ากลับไปก็เจออสูรหัวเงินนั่งรอเป็นหมารอเจ้าของในบ้านเป็นแน่แท้ 


ถึงไม่มีหลักฐาน แต่ก็ไม่มีใครยืนยันได้ด้วยว่ามันจะไม่มาที่โรงเรียน


ดังนั้น ชิโนบุจึงไปถอดผ้ากันเปื้อนและมานั่งเป็นเพื่อนคายาโนะ ตามมาด้วยนางิสะและคารุมะที่ยังไม่กลับเช่นกัน


"แผนเข้าท่าดีนี่นา คายาโนะจัง คิดแผนไว้ตั้งแต่ได้ยินข่าวเรื่องไข่เลยเหรอ"คารุมะเดินเข้ามาถาม


"อื้อ...จริงๆแล้วอยากจะทำตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วล่ะ เพราะค่าใช้จ่ายทั้งหมดกระทรวงกลาโหมเป็นคนออกให้ ก็เลยคิดว่าเป็นโอกาสทองพอดี ฉันเป็นพวกตัดสินใจทำอะไรแล้วก็จะทุ่มสุดตัวเลยล่ะ"คายาโนะตอบคารุมะพลางแย้มยิ้มออกมา ก่อนมองไปที่แม่พิมพ์ของพุดดิ้งยักษ์


"อันที่จริงก็ว่าจะลองทำพุดดิ้งหวานน้อยที่ชิโนะจังพอจะกินได้ด้วย แบบพุดดิ้งผลไม้สดทำนองนี้! น่าลองดีออก"คายาโนะพูดต่อก่อนจะหันมามองชิโนบุ


"ได้ทำอะไรในสิ่งที่ชอบและทุ่มสุดตัวเป็นอะไรที่ดิฉันนับถือมาตลอดค่ะ ดังนั้นพยายามเข้านะคะ คาเอเดะซัง"ชิโนบุกล่าว ก่อนเอื้อมมือไปลูบหัวคายาโนะเบาๆ


"อา...จะว่าไปยังไม่เคยกลับบ้านด้วยกันสี่คนเลย งั้นกลับบ้านด้วยกันเนอะชิโนบุจัง!"คารุมะเอื้อมมือมากอดคอชิโนบุ


"ค่าๆ รู้แล้วค่ะ จะกลับก็ไปเอากระเป๋ากับถอดผ้ากันเปื้อนกันสิคะ วันนี้ดิฉันก็ว่าจะเข้าเมืองพอดีด้วยค่ะ"ชิโนบุถอนหายใจพลางตีแขนคารุมะเบาๆ สามหนุ่มสาวหัวหลากสีจึงเข้าไปในตัวอาคารเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน








"นี่ๆ...ชิโนบุจัง เป็นนักล่าอสูรมานานแค่ไหนแล้วเหรอ?"ในระหว่างทางกลับบ้านที่ต่างคนต่างเงียบ จู่ๆคารุมะก็เอ่ยคำถามออกมาที่ทำให้ชิโนบุต้องชะงักฝีเท้า


"ทำไมจู่ๆถึงถามล่ะคะ?"ชิโนบุหันไปถามคารุมะ


"ก็แค่อยากรู้ก็แค่นั้นแหละ"คารุมะพูดพลางเสตามองทางอื่น ชิโนบุเห็นท่าทางเช่นนี้ก็อดสงสัยกว่าเดิมไม่ได้


"ก็...เป็นมาตั้งแต่คุณพ่อกับคุณแม่ตายค่ะ"ชิโนบุตอบน้ำเสียงเรียบเฉย ก่อนจะมองไปข้างหน้า เธอไม่ได้โกหกเสียหน่อยเพียงแต่ไม่ได้บอกทั้งหมดเสียเท่านั้น 


วันนั้น...ในวันที่เธอเห็นอสูรครั้งแรกและเป็นการสูญเสียครั้งแรกของเธอ พ่อกับแม่นอนจมกองเลือด ตัวเธอได้แต่ตัวแข็งทื่อร้องไห้สะอื้นในอ้อมกอดของพี่สาว อสูรตนนั้นตั้งใจจะกวาดล้างโคโจวให้หมดสิ้นอยู่แล้ว แต่เสาหลักหินผาเกียวเมย์ก็เข้ามาช่วยพวกเธอไว้เสียก่อน...นั่นเป็นตอนที่เธอเริ่มฝึกเป็นนักล่าอสูร แม้สรีระจะไม่เหมาะเลยแม้แต่น้อยก็เถอะ



"แล้วตอนที่บอกว่าพ่อกับแม่ตายเพราะอุบัติเหตุน่ะ...ชิโนบุจังโกหกเหรอ"คารุมะถามต่ออย่างเซ้าซี้


"อันที่จริงแล้วนะคะคารุมะคุง...เรื่องบางเรื่องก็ไม่สมควรที่จะรับรู้หรอกนะคะ"ชิโนบุหันไปยิ้มให้คารุมะ บรรยากาศช่างน่าอึดอัดเสียจนคายาโนะกับนางิสะมองตากันอย่างเลิ่กลั่ก 


ยังไงก็ไม่ควรกริบขนาดนี้สิ!!!




"อ...อ๊า! จริงด้วยๆ ว่าจะขอให้ชิโนะจังช่วยฉาบเจลาตินกับผงวุ้นพรุ่งนี้ตรงช่วงข้างบนให้หน่อยน่ะ! ชิโนะจังว่ามันจะออกมาเป็นยังไงงั้นเหรอ"คายาโนะรีบโพล่งออกมาก่อนเดินไปเกาะแขนชิโนบุด้วยรอยยิ้ม มีนางิสะคอยมองและภาวนาให้อยู่ห่างๆว่ามันจะทำให้หลุดพ้นจากบรรยากาศแสนอึกอัดนี้


"หืม? เรื่องช่วยแผนได้แน่นอนค่ะ ดิฉันพร้อมช่วยเสมอเลย ส่วนที่ว่าจะเป็นยังไง อืม...คงเป็นอะไรที่หอมหวานมากๆล่ะมั้งคะ"ชิโนบุยิ้มก่อนหันไปตอบคายาโนะ รอยยิ้มมันก็ยังเหมือนเดิมกับตอนอารมณ์ดี...แต่ทำไมนางิสะคิดว่าชิโนบุไม่ได้อยู่ในอารมณ์ด้านบวกเลยสักนิด


"อา...จะว่าไปครับ ชิโนบุซัง แล้วชิโนบุซังจะมาเสนอแผนตอนไหนเหรอครับ? ไหนๆคายาโนะก็มาเสนอแล้วทั้งที"นางิสะเอ่ยถาม บรรยากาศเริ่มดีขึ้นมาเล็กน้อย เพียงเล็กน้อยจริงๆ


"นั่นสินะคะ...ดิฉันก็ยังไม่มีความคิดดีๆเลยน่ะค่ะ"ชิโนบุพูดด้วยน้ำเสียงเสียดายๆพลางส่ายหัวไปมา


"ว้าว! ถ้าเป็นแผนของชิโนะจังล่ะก็ ต้องงดงาม! แบบระเบิดดอกไม้อะไรงี้!"คายาโนะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น จนชิโนบุอดหัวเราะให้กับท่าทางเด็กๆแบบนั้นไม่ได้


"ถ้าระเบิดดอกไม้คงจะเละเทะน่าดูเลยนะคะ อ๊ะ คงต้องแยกตรงนี้นะคะ"ชิโนบุหยุดชะงักก่อนโบกมือลาทุกคน ทุกคนจึงพยักหน้าและกล่าวอำลา








"ชิ...โน...บุ...จังงงงงงงงงงงงงงงงงงง"เสียงโหยหวนราวเสียงผีในป่าช้า(?)กรีดร้องออกมาเมื่อชิโนบุเปิดประตูเรือนผีเสื้อเข้ามา ปรากฎบุคคลที่ตัวใหญ่เทียบหมีควาย(ในความคิดของชิโนบุ)วิ่งตึงตังมาหาเธอที่หน้าประตู พลางกระโจนเข้ามาหมายจะกอดชิโนบุให้จมอ้อมอก แต่ชิโนบุหลบทันเสียก่อน หน้าของโดมะจึงได้ไปสวัสดีกับรองเท้าของชิโนบุแทน 


"โรคจิตน่ะรู้ค่ะ แต่โรคจิตขนาดอยากดมรองเท้าของฉันเลยเหรอคะ"ชิโนบุกล่าวอย่างรำคาญพลางปรายตามองโดมะ


"เปล่าอยากดมสักหน่อยนะชิโนบุจัง...แต่รองเท้าชิโนบุจังเนี่ย มีกลิ่นชิโนบุจังติดอยู่ล่ะ อ๊า...กลิ่นดอกฟูจิจางๆ"โดมะตอนแรกปฏิเสธ แต่ต้องจับรองเท้าชิโนบุมาลูบอย่างถนอม


"อย่าให้ฉันต้องเสียเงินเพราะต้องซื้อคู่ใหม่ที่มีอสูรวิปริตมาสูดมาดมจะได้มั้ยคะ น่ารังเกียจค่ะ ไสหัวออกไปได้แล้วนะคะ ดิฉันต้องทำการบ้าน อ่านหนังสือ กินข้าว อาบน้ำ พักผ่อนและหายใจค่ะ จะใช้ออกซิเจนร่วมกันดิฉันยังกลัวว่าในนั้นจะปนเปื้อนเลยค่ะ"พูดขนาดนี้แล้วก็รีบไสหัวไปสักที ชิโนบุต่อคำพูดตัวเองในใจ


---------------20%-----------------


※ไรท์ตั้งใจจะอัพตั้งแต่หลายวันก่อน แต่มีตัวขี้เกียจมาเกาะค่ะ ฮืออออออ ตอนนี้ขอทดลองแบบอัพเป็นเปอร์เซ็นต์นะคะ แต่ตอนอื่นๆไรท์จะอัพเหมือนเดิม คือแบบเต็มตอน วันนี้มีแววไรท์ต้องโต้รุ่งกับงานอีกแล้ว ตอนเย็นของวันนี้...เอ๊ะ งงหน่อยๆ แต่ยังไงก็คือจะมาอัพเต็มตอนให้ได้อ่านนะคะ  ขอโทษที่หายไปนานนะคะ จะอัพจะเขียนนิยายทีครูก็สั่งงาน ไรท์กำหมัดมาก5555 จากนี้จะแบ่งเวลาให้เหมาะสมกว่านี้นะคะ บุยบี~





นี่เป็นงานที่ไรท์เสียเวลาไป 5 วันเต็มๆค่ะ555555555 สาบานว่าคนวาดคนลงสี(ตัวละคร)คนเดียวกันค่ะ55555 พี่เคียวคือทำสีเหลืองกุดเลยค่ะ5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 351 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

738 ความคิดเห็น

  1. #738 tuskin021047 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 08:44

    ยังรอไรท์อยู่เสมอ
    #738
    0
  2. #732 betsetr18449 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 15:56
    รออยู่นะคะ
    #732
    0
  3. #727 NM._ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 20:16
    ไรท์! อัพเถอะค่ะ!!
    #727
    0
  4. #725 katiana (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 21:06
    ไรท์คะเราอ่านวนรอบที่ล้านได้แล้วมั้ง;-;
    #725
    0
  5. #715 Kanaochan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2563 / 05:33
    อัพเถอะนะคะนะคะนะคะนะ🥺
    #715
    0
  6. #714 kkavisaragamertv (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 11:14
    รออยู่นะคะไรท์~อ่านวนหลายรอบละน้า
    #714
    0
  7. #711 นานาเสะ​ ชิวาตาริ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 13:58

    รออยู่~😆

    #711
    0
  8. #709 ระบบทวงนิยาย (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 15:25
    รออยู่นะไรท์
    #709
    0
  9. #699 I-Love-Anime (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 14:45
    ติดตามค่ะ
    #699
    0
  10. #693 nongfaefae (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 16:04
    อ๊ากกก เรือ โดมะ
    #693
    0
  11. #672 --Crazy person-- (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 01:09
    แอแงงน้อนฟลอย์นี่น่าาาาาน้อนเจดก็ด้วยยยไรท์วาดสวยจังเลยค่ะ!!
    #672
    0
  12. #670 Umishino (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 01:33

    รอมานานแสนนานในที่สุดก็อัพซักที จะรออ่านตอนต่อไปนะ ทำงานหลักให้เสร็จก่อนแล้วค่อยมาอัพนิยายก็ได้ ตั้งใจเรียนนะคะไรท์ สู้ๆนะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

    #670
    0
  13. #669 Topwin52 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 07:53

    ทำไมโดมะดูโรคจิตเขาไปถุกที่วะครับ!!!!

    #669
    0
  14. #668 lastorder20001 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 06:33

    น้อนหัวฟ้าข้างล่างมาจากเรื่องใดรึ?
    #668
    1
    • #668-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 25)
      1 กันยายน 2563 / 06:55
      เจดด์กับฟลอยด์จาก twisted wonderland ค่ะ เป็นเกมนะคะ ((ปล.คนพากย์ฟลอยด์คนเดียวกับคารุมะนะคะ ยังไม่เคยเห็นคารุมะหัวเราะจิตๆไปเล่นได้เลยค่ะ 5555))
      #668-1
  15. #667 rinna1987 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 05:44
    ไรท์ลงสีสวยมากๆเลยค่ะ พี่เจดกับน้องฟลอยด์นี่สวยมั้ก!
    #667
    1
    • #667-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 25)
      1 กันยายน 2563 / 06:55
      ขอบคุณค่าาาาา
      #667-1
  16. #666 AsunaLike (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 22:20

    ไรท์วาดรูปกับลงสีได้สวยมากค่ะ เห็นมีตัวละครจากtwisted wonderlandด้วย อยากให้ไรท์แต่งเรื่องนี้ดูบ้างนะคะ เพราะอยากอ่านมากถ้าแต่งคงจะสนุกมากแน่ค่ะ
    #666
    1
    • #666-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 25)
      1 กันยายน 2563 / 06:56
      ถ้าไรท์ได้เล่นจะแต่งนะคะ แพลนน่าจะปีหน้าเพราะไรท์ก็มีพล็อตในหัวแล้วค่ะ
      #666-1
  17. #665 คะสึรากิ ริงโกะจัง~? (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 17:13

    ในที่สุดไรท์ก็มาเเล้ว😭

    #665
    0
  18. #664 rotazx9077 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 16:58

    มาแล้วดีใจจัง!!!

    #664
    0
  19. #663 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 16:22
    ของเราก็วาดค่ะ เราได้ทำป็อปอัพ 555 ถ้าอยากดูเดี๋ยวเราส่งให้ดูนะคะ>< งุ้ยยย
    #663
    1
    • #663-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 25)
      31 สิงหาคม 2563 / 17:58
      อยากดูจังงงงงง ส่งมาให้ดูด้วยนะคะ!
      #663-1
  20. #662 Fairy Lady (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 15:03
    พี่น้องฝาแฝดดดกรี๊ดดด น่าฮักหลาย คุณเคียวด้วยแงงงงง น่ารักๆๆๆๆ ขโมยกลับบ้านได้มั้ยคะ??55555
    #662
    0
  21. #661 CatherinecatJan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 07:57

    พี่น้องฝาแฝดลีช อ้ายยยยยยยย
    #661
    0
  22. #660 jane4117 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 07:21
    เน้นวาดรูปไม่เน้นเขียน เราก็เป็น
    #660
    0
  23. #659 n0658919936 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 07:00
    เอาจริงนะ หนังสือเรียนเกือบทุกเล่ม ของผมมีแต่
    รูปวาดอนิเมะทั้งนั้นเลย ดีนะที่ใช้ดินสอวาด ทั้งรายงาน วาดรูป หรืองานกลุ่ม ก็ต้องมีรูปอนิเมะสักรูปล่ะนะ
    #659
    0
  24. #658 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 06:29

    ทำผลงานได้เจ๋งแบบนี้เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #658
    0
  25. #657 Violet P.L (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 06:21
    คนข้างล่างน่ะสามีฉันน/ไรต์เล่นเกมนี้ด้วยเหรอคะ
    #657
    1
    • #657-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 25)
      31 สิงหาคม 2563 / 17:59
      ไรท์เล่นไม่ได้น่ะค่ะ แต่ไรท์ต้องฟังคนขิงทุกวัน5555
      #657-1
  26. #655 nger kata (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 01:15
    พักผ่อนเยอะๆ ช่วงนี้อย่าป่วยหนัก ป่วยบ่อยเลยนะ ว่าแต่ไรท์อยู่ม.4 เหรอออ

    ดูจากเนื้อหาที่เรียน5555
    #655
    1
    • #655-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 25)
      31 สิงหาคม 2563 / 07:17
      ม.3 ค้าบ แต่ไรท์เรียนห้องเรียนพิเศษ
      #655-1