[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 21 : ผีเสื้อตัวที่ 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 379 ครั้ง
    5 ส.ค. 63

                 ((คำเตือน))


มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ เมา และกาวมาก

________________________________

"ไม่ได้!! มันอันตรายเกินไป!!"ในขณะที่นักเรียนทุกคนปลงใจที่จะปีนหน้าผานี้ อาจารย์คาราซึมะก็เอ่ยค้านออกมา


"การขู่แบบนั้นน่ะ มันต้องเป็นมืออาชีพอย่างไม่ต้องสงสัยเลย"อาจารย์คาราซึมะพูดต่อ


"นั่นสินะครับ การส่งผมให้มันคงจะเป็นวิธีการที่ง่ายที่สุด จะเอายังไงดีครับ? ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับคุณ"อาจารย์โคโระเมื่อได้ฟังที่อาจารย์คาราซึมะพูดก็ไม่ได้ปฏิเสธข้อเท็จจริงดังกล่าว ก่อนจะถามความเห็นของอาจารย์คาราซึมะ ส่วนนักเรียนทุกคนก็เงยหน้าคำนวนความสูงของหน้าผาไป  อาจารย์อิรีน่าก็ยังพูดเลยว่าสูงเพียงนี้ได้ตกลงมาตายก่อนเป็นแน่ อาจารย์ตาราซึมะจึงต้องคิดหนัก แต่ถ้าเป็นมุมของชิโนบุล่ะก็...


หน้าผาแค่นี้ไม่กระเทือนอะไรหรอก


"นางิสะคุง...คายาโนะซัง ขอโทษนะ--"อาจารย์คาราซึมะพูดไม่ทันจะจบ ก็เห็นพวกนักเรียนของตัวเองปีนขึ้นผาอย่างคล่องแคล่วราวกับลิง ทำให้อาจารย์อึ้งไปตามกัน 


"นิรุฟุฟุ อย่างที่เห็นครับ นี่ไม่ใช่นักเรียนธรรมดา แต่เป็นกองหน่วยรบพิเศษทั้งสิบห้าคนต่างหาก"อาจารย์โคโระกล่าวตอบ


"สิบห้ารวมโคโจวสินะ"อาจารย์อิรีน่าเอ่ยออกมา


"เปล่าครับ สิบห้าน่ะริทสึซังต่างหาก ส่วนชิโนบุซังนั้น เป็นอาจารย์ต่างหากครับ"อาจารย์โคโระตอบ ทำให้อาจารย์อิรีน่าอึ้งไปอีก


"ก็นะ หน้าผาสูงขนาดนี้ถึงจะปีนง่ายก็เถอะ ปกติคงเหนื่อยจนอยากเป็นลม แต่ต้องขอบคุณเทคนิคการหายใจของโคโจวล่ะนะ แต่ว่า พวกเราไม่เคยต้องสู้กับศัตรูประเภทนี้ การบัญชาการต้องฝากอาจารย์คาราซึมะด้วยนะครับ"อิโซไกพูดส่วนนักเรียนที่เหลือก็พยักหน้าตามอย่างเห็นด้วย อาจารย์คาราซึมะเมื่อเห็นดังนั้นก็ออกคำสั่งอย่างฉะฉาน และนักเรียนกองกำลังพิเศษก็ขานรับอย่างขันแข็ง


"ในฐานะครูฝึก ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะคะ"ชิโนบุยิ้มตอบ ก่อนอาจารย์คาราซึมะที่กำลังจะปีน แต่ถูกอาจารย์อิรีน่างอแงจะขึ้นไปด้วย ทำให้ต้องแบกทั้งลูกแก้วอาจารย์โคโระกับอาจารย์อิรีน่าปีนขึ้นไปด้วย


"อ๊ะ อาจารย์คาราซึมะ เอาอาจารย์โคโระมาให้ดิฉันก็ได้ค่ะ แค่อาจารย์อิรีน่าก็หนักแล้วใช้มั้ยล่ะคะ?"ชิโนบุเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง


"จะดีเหรอ? ขอบคุณแล้วกัน โคโจวซัง"อาจารย์คาราซึมะกล่าวขอบคุณ ก่อนจะส่งลูกแก้วอาจารย์โคโระให้ชิโนบุ ชิโนบุก็ยังยืนอยู่จนทุกคนปีนไปได้ประมาณหนึ่งแล้ว


"แล้วชิโนบุซังจะปีนขึ้นไปมั้ยครับ? หรือมีเทคนิคพิเศษกัน?"อาจารย์โคโระเอ่ยถามแม่ผีเสื้อ


"อืม...คงต้องเตือนเสียหน่อยว่าวิธีนี้มันอันตราย หากอยากกรี๊ดล่ะก็ ช่วยกรี๊ดให้เบาที่สุดทีนะคะ"ชิโนบุเอ่ยออกมาพลางหันไปยิ้มให้อาจารย์โคโระ


"เนี้ยะรุ๊? หมายความว่ายัง--เนี๊ยะย๊าาาาาา!!!"อาจารย์โคโระที่ยังงงงวยกับคำพูดของชิโนบุกำลังจะเอ่ยถาม แต่ต้องกรีดร้อง เมื่อชิโนบุสูดหายใจลึกๆหนึ่งที แล้วเล่นกระโดดสูงเกินมนุษย์ พลางเหยียบหินที่งอกออกมาจากตัวหน้าผาเพื่อส่งตัวไปเรื่อยๆ หากจุดใดไม่มีก้อนหินก็ปักดาบนิจิรินของเจ้าตัวเหวี่ยงส่งตัวเองขึ้นไป จนถึงจุดที่ทุกคนปีนอยู่ก็ได้แต่ตกใจเมื่อเห็นอะไรผ่านหน้าไปหลัดๆ จนถึงที่หมาย


"อาจารย์ใจหายใจคว่ำหมดเลยครับ! แถมอันตรายมากๆด้วย!"อาจารย์โคโระโวยวาย หากตอนนี้มีมือคงจะเอาทาบอกแล้ว การขึ้นผามาเมื่อครู่ ไม่ต่างกับเล่นรถไฟเหาะ! 


"ดิฉันเตือนแล้วนะคะ แต่เมื่อกี้หากเร็วไม่พอก็เสี่ยงตกไม่น้อยเลยน้อยเลยค่ะ การเหยียบส่งตัวแบบเมื่อกี้ดิฉันถนัดตอนที่เป็นป่าเขาเสียมากกว่า แต่ก็เร็วกว่าที่คาดไว้มาก"ชิโนบุเอ่ยตอบ พลางส่งยิ้มให้อาจารย์โคโระ ก่อนจะนั่งรอให้ทุกคนปีนมาถึงที่หมาย

เมื่อทุกคนมากันครบ ก็ไม่กล้าถามว่าทำไมชิโนบุถึงกระโดดขึ้นมา ได้แต่กลืนความสงสัยลงท้อง พลางมองแผนที่ที่ริทสึอธิบายให้ฟัง ดูเหมือนต้องไปทางบันไดเท่านั้น เพราะลิฟท์แต่ละชั้นต้องใช้ไอซีคีย์การ์ด แต่ทางบันไดก็มีเวรยามเฝ้า


(งั้น...ปลดล็อคประตูแล้วนะคะ)ริทสึกล่าวออกมา  ทุกคนจึงมุ่งตรงไปที่ประตูพนักงานทันที


เมื่อมาถึงเพียงชั้นแรก ก็มีการเฝ้าไว้หนาพอตัว ทุกคนได้แต่ครุ่นคิดในการผ่านไปทุกคนให้เร็วที่สุด แต่อาจารย์อิรีน่าก็กล่าวออกมาประโยคๆนึง ทำให้ทุกคนต้องเหวอ


"อะไรกัน แค่เดินผ่านไปธรรมดาก็พอแล้วนี่"


นั่นแหละ ทุกคนจะไม่เหวอได้ยังไง แต่ไม่ทันได้พูดอะไรมาก อาจารย์อิรีน่าก็เดินเข้าไปทันที พลางแสร้งทำท่าเหมือนเมาไปชนเข้ากับบอร์ดี้การ์ดคนนึง


"จริงด้วยสินะคะ ลืมได้ยังไงกัน ว่าพวกเรามีอาจารย์สอนภาษาต่างประเทศที่เป็นโปรด้านการแฝงตัว"ชิโนบุพูดขึ้น ทำให้ทุกคนฉุดคิดได้ ถึงเวลาปกติเจ้าหล่อนจะดูง้องแง้ง ไม่ได้ความยามเป็นครู แต่ในการลอบสังหารแบบแฝงตัวคงไม่แพ้ใคร

ทุกคนเฝ้ามองอาจารย์อิรีน่าที่ล่อพวกการ์ดไปฟังหล่อนเล่นเปียโน เสียเปียโนราวกับขับกล่อมทุกๆคนในตกภายใต้มนต์สะกด ก่อนอาจารย์อิรีน่าส่งสัญญาณมือมาว่าจะถ่วงเวลาไว้ให้ รีบไป ทุกคนจึงทะยอยเดินไปที่บันไดทีละคนจนครบ


"เอาล่ะ ผ่านจุดป้องกันแรกมาได้ ต่อจากนี้ก็แสร้งเป็นแขกได้แล้ว"อาจารย์คาราซึมะกล่าว เมื่อมาถึงอีกชั้น ทำให้รู้ข้อมูลเพิ่มว่า โรงแรมนี้นอกจากมีพวกผู้ใหญ่นิสัยบัดซบ ก็ยังมีพวกลูกคุณหนูที่ต่อหน้าพ่อแม่เป็นเด็กดี ลับหลังนัดกันมาเพื่อดื่มเหล้ากัน หรือจะว่าง่ายๆก็คือเด็กเปรตดีๆนี่เอง แต่เมื่อมีบางส่วนลองทำท่าทางเหมือนเด็กเปรตที่ว่า มันดันเหมือนกุ๊ยข้างทางเสียมากกว่า ทำให้ชิโนบุอดกลั้นขำไม่ได้ แต่กระนั้นแาจารย์ตาราซึมะก็บอกให้ระวัง เพราอาจจะมีศัตรูแฝงตัวมาเป็นแขกเหมือนกันก็ได้



"หืม? เบอร์แปลก?"ในระหว่างที่เดินๆกันอยู่ คารุมะก็พูดออกมาเมื่อโทรศัพท์ดันมีสายที่เขาไม่รู้จักโทรเข้ามา ปกติคารุมะก็ไม่ใช่คนที่จะให้เบอร์คนไปทั่วอยู่แล้ว จึงอดสงสัยไม่ได้


"เดี๋ยวดิฉันรับให้แล้วกันค่ะ"ชิโนบุกล่าวออกมา คารุมะก็ไม่ได้ว่าอะไร ยื่นโทรศัพท์ให้อีกฝ่า


(ถึงไหนแล้วโคโจว)เสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกมาเมื่อกดรับสาย 


"แหม เดี๋ยวนี้ใจร้อนเหรอคะ โทมิโอกะซัง แสดงว่าอยู่บนดาดฟ้าแล้วสินะคะ ระหว่างขึ้นไป เจออะไรแปลกๆมั้ยคะ"ชิโนบุแหย่อีกฝ่ายเล็กน้อย แต่ต้องวกกลับมาที่งานก่อน


(พวกแขกที่เห็นไม่มีใครน่าสงสัย แต่ยังไม่มั่นใจนัก ในเมื่อจะขึ้นมาทีละชั้นก็ดูด้วย จะสำรวจบริเวณโดยรอบให้ละเอียดอีกที)กิยูพูดต่อ ชิโนบุได้ยินเสียงเหมือนกระโดด สงสัยจะโดดลงจากดาดฟ้ากระมัง


"เข้าใจแล้วค่ะ อย่าไปโป๊ะแตกที่ไหนแล้วกันนะคะ ไม่มีคนช่วยนะนั่น"ชิโนบุตอบรับคำ 


(โป๊ะ? คืออะไร?)ปลายสายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเข้ม แต่คำถามปัญญาอ่อนซะจนชิโนบุอดขำไม่ได้


"เหมือนคนแก่จริงๆนะคะ มันหมายถึงทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเราเก็บอะไรหรือซ่อนอะไรเอาไว้ค่ะ งั้นเท่านี้แล้วกันค่ะ"ชิโนบุกดวางสาย ก่อนคืนโทรศัพท์ให้คารุมะ คารุมะที่ฟังมาถึงเมื่อครู่ก็อดสงสัยบทสนทนาไม่ได้ 


"ใครคือโทมิโอกะเหรอ?"คารุมะเอ่ยถาม


"คนรู้จักที่ไปเจอในโรงแรมน่ะค่ะ"ชิโนบุตอบสั้นๆพลางส่งยิ้มให้อีกฝ่าย คารุมะจึงไม่ได้เอ่ยถามต่อ ถึงจะอยากถามว่าทำไมต้องเอาเบอร์เขาให้ก็เถอะ เพราะมาถึงโถงใหญ่ที่เอาไว้ให้แขกพักผ่อน แต่เสียงของ ฟูวะ ยูซึกิ เอ่ยออกมาเมื่อเห็นบุคคลที่กำลังเดินสวนกับเทราซากะและโยชิดะ อาจารย์คาราซึมะจึงดึงตัวนักเรียนของตัวเองออกมา แลกกับการที่ตัวเองโดนแก๊สพิษเข้าไปเต็มๆ


"หืม การฆ่าตอนเดินสวนทำให้ไม่มีจิตสังหาร เป็นวิธีที่ฉันถนัดที่สุด ทำไมถึงรู้ล่ะ แม่หนูกะลาครอบ"ชายที่เพิ่งจะพ่นแก๊สพิษใส่อาจารย์คาราซึมะไปเอ่ยถามฟูวะ 

ฟูวะจึงตอบไปว่า เนื่องจากเขาเป็นคนเสิร์ฟเครื่องดื่มตอนกลางวันและเป็นคนวางยาพิษ แต่ก็ต้องถามอีกทีว่าหลักฐานคืออะไร ฟูวะจึงบอกว่า เครื่องดื่มที่ดื่มเหมือนกันมีและมีโอกาสที่จะวางยามีแค่เจ้าเครื่องดื่มตอนกลางวันและตอนดินเนอร์ แต่ตอนดินเนอร์คนที่ไม่ได้กินอย่างมิมูระและโอคาจิมะดันติดไวรัส ทำให้มีโอกาสเดียวที่จะโดนคือตอนกลางวัน ในจังหวะนี้ ชิโนบุก็เริ่มสงสัย เพื่อนเธอเป็นนักสืบปลอมตัวมารึเปล่านะ? ถามว่าฟูวะรู้เรื่องทั้งหมดได้ยังไง การ์ตูนจัมป์รายสับดาห์ยังไงล่ะ


ควรไปหาอ่านดีมั้ยเนี่ย?


ชิโนบุคิด ก่อนจะเคลื่อนตัวไปปิดทางหนีทุกทางตามเพื่อนๆ เมื่อชายที่วางยาพิษกำลังจะไปบอกหัวหน้าเรื่องการเจรจา ส่วนอาจารย์คาราซึมะที่แทบจะลุกไม่ขึ้น ต้องกัดฟันยืน และจระเข้ฟาดหางใส่ก้านคอลุงยาพิษไปจนน็อค แต่อาจารย์คาราซึมะก็ลุกเดินไม่ไหวแล้วเช่นกัน


เทราซากะกับโยชิดะนั้นช่วยกันมัดและลากร่างไร้สติของลุงยาพิษไปซ่อนไว้ใต้โต๊ะ ส่วนอิโซไกก็รับหน้าที่พยุงอาจารย์คาราซึมะ ไม่ว่าสภาพตอนนี้จะเป็นยังไงคงต้องก้าวเดินต่อไป


"แบบนี้ก็เหมือนหน้าร้อนจริงๆเลยนะครับ!"อาจารย์โคโระกล่าวพลางทำเสียงสดใส ทำให้ทุกคนโวยวาย ก่อนบอกนางิสะที่รับหน้าที่ถืออาจารย์โคโระไว้นั้น เหวี่ยงให้เต็มแรง ส่วนคารุมะก็บอกเทราซากะแหกตูด(?)เพื่อจะยัดลูกแก้วอาจารย์โคโระเข้าไป เทราซากะจึงโวยวายว่าเดี๋ยวก็ตายสิ!


เป็นห้องเรียนที่ตบมุขกันได้โบ๊ะบ๊ะดีจริง


ชิโนบุคิด ก่อนมาฟังอาจารย์โคโระกล่าว ในหน้าร้อน เป็นที่ๆอาจารย์ไม่สามารถที่จะปกป้องนักเรียนได้อยู่ ดังนั้น ตอนที่อาจารย์เดี้ยง...หมายถึงว่าไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ในตอนนี้ นักเรียนก็ต้องดูแลตัวเอง และจัดการการลอบสังหารครั้งนี้ให้ลุล่วงด้วยตัวเอง!


มาถึงอีกชั้นหนึ่ง ณ ระเบียงชมวิว ก็มีชายชาวต่างชาติคนหนึ่งยืนพิงกระจกอยู่ แต่ในสถานการณ์นี้ ใครๆก็ดูออกเป็นนักฆ่าแน่ๆ จึงได้แต่ยืนหลบ หาทางหนีทีไล่ ที่จะไปได้โดยสวัสดิภาพโดยไม่ต้องปะทะ เพราะคนที่จะปะทะอย่างอาจารย์คาราซึมะก็โดนไปจนแทบยืนไม่อยู่ ทันใดนั้น ชายที่ยืนอยู่ ก็ทำกระจกร้าว จากชิโนบุที่มองอยู่ไกลๆ ก็เหมือนเขาจะทำสีหน้าไม่ค่อยพอใจอะไรสักอย่าง


"น่าเบื่อนึ เท่าที่ฟังจากเสียงฝีเท้าก็ไม่เห็นมีคนมีฝีมือสักคนนึ อาจารย์ที่เป็นผู้นำกองกำลังพิเศษก็น่าจะอยู่ด้วยนินึ"ชายต่างชาติพูดออกมาเสียงเข้ม แต่ทำไมชิโนบุรู้สึกตะหงิดแปลกๆในแต่ละประโยคกัน


"คงโดนแก๊สของเจ้าสม็อกเล่นเอาสินะนึ นึกว่าจะได้ดวลกันสักหน่อยนึ ออกมาซะนึ"เมื่อชายตรงหน้าว่าจบ ทุกคนจึงทะยอยไปยืนเผชิญหน้ากับเขา แต่ดูเหมือนทุกคนก็จะรู้สึกเช่นเดียวกันกับชิโนบุในการพูดของเขา แต่ดันกลัวจนไม่กล้าพูดเสียนี่


"นึ เยอะจังเลยนะคุณลุง!"คารุมะเอ่ยออกมาท่ามกลางความเงียบ ทำให้เขากลายเป็นความหวังหมู่บ้าน(?)ที่กล้าพูดสิ่งที่ติดค้างในใจของทุกๆคน


"พอลงท้ายด้วย นึ มันให้ฟีลเหมือนซามูไรน่ะนึ ลองทำแล้วมันดูเท่ห์ดีน่ะนึ"ชายต่างชาติตอบ ทำให้ทุกคนเพิ่งรู้ว่าเขาเป็นชาวต่างชาติ 


อ้าว นี่เพิ่งรู้กันเหรอ?


"แหมๆ ซามูไรที่ไหนเขาลงท้ายด้วย นึ กันล่ะคะ พูดไปอายยันลูกหลานเลยนะคะนั่น เขาก็พูดกันปกตินี่แหละค่ะ แต่อาจจะพร่ำเรื่องความยุติธรรมก่อนลงมือสังหารนะคะ"ชิโนบุยิ้มก่อนกล่าวเสริม ซึ่งทุกคนก็รู้กันอยู่ว่าชิโนบุชอบยิ้มแม้สถานการณ์จะตึงแค่ไหนก็ตาม จึงกลายเป็นความหวังหมู่บ้านอีกหนึ่ง(?)


"แต่คุณเป็นชาวต่างชาติสินะคะ ดังนั้นจะไม่ว่ากันหรอกค่ะ"ชิโนบุยิ้มก่อนเอามือประกบกันอีกครั้งที่ข้างแก้ม


"ถึงจะเข้าใจผิดไปเองก็ไม่สนหรอกนึ เดี๋ยวฆ่าทุกคนที่อยู่ตรงนี้ซะ ก็ไม่ต้องอายที่โดนล้อเรื่อง นึ แล้วนึ"ชายต่างชาติพูด ก่อนที่จะขยับนิ้วทำให้เกิดเสียงกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บ จนชิโนบุอยากถามไปว่ามีปัญหาด้านกระดูกรึยังไง แต่อาจารย์โคโระก็เอ่ยออกมาว่าเขาใช้มือเปล่าเป็นอาวุธ ชายคนนั้นจึงบอกว่ามันได้เปรียบโดยเฉพาะตอนโดนค้นตัว พลางพร่ำเรื่องการลอบสังหารและการใช้ทักษะตัวเองในการต่อสู้ให้ตายไปข้าง แต่กระนั้น เขาก็ดันไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องสู้กับนักเรียนอย่างพวกชิโนบุ จึงจะเรียกพรรคพวกมาจัดการให้จบๆไป


เพล้ง!!!!!


เกิดเสียงแตกของกระจก พร้อมเครื่องมือสื่อสารของชายต่างชาติที่แหลกไปกับกระจก เนื่องจากคารุมะได้เอาต้นไม้ประดับไปฟาดเข้าเต็มๆ


"นี่ คุณลุงนึ เป็นโปรที่ธรรมดาผิดคาดเลยนะ แค่ทำกระจกร้าว กะโหลกผมก็ทำได้แหละน่า แต่รีบเรียกพวกแบบนี้ กลัวที่ต้องสู้เด็ก ม.ต้น ตัวๆรึยังไง?"คารุมะพูดกวนอย่างทุกครั้ง จนทุกคนต้องอึ้งกับฝีปากของคนหัวแดง อาจารย์คาราซึมะก็เช่นกัน จึงจะเอ่ยปากห้ามกลัวว่าเป็นอันตราย แต่อาจารย์โคโระห้ามไว้ก่อน


"อย่าห้ามเขาเลยครับ เขาก้มหน้าอยู่เห็นรึเปล่า ถ้าเมื่อก่อนเขาคงจะเชิดหน้าเหยียดหยามอย่างผู้เหนือกว่า แต่ไม่ใช่เลย ถึงจะกวนไม่เปลี่ยน แต่ตอนนี้เขาก้มหน้าแสดงให้เห็นว่าไม่ได้ประมาท และกำลังดูท่าทีศัตรูอย่างระวัง เพราะเขาได้เรียนรู้จากตอนสอบยังไงล่ะครับ"อาจารย์โคโระกล่าวชี้แจง ทุกคนจึงไม่ได้ห้ามอีกต่อไป แม้จะห่วงอยู่บ้างก็ตาม


"ก็ได้นึ...จะสู้ด้วยแล้วกันนึ"ชายต่างชาติกล่าว พลางถอดเสื้อนอกพร้อมสู้ ในตอนนี้คงต้องลุ้นกันเสียแล้ว


"จัดการให้เต็มลูกสูบเลยครับ...กับคู่ต่อสู้ที่เป็นเหมือนกำแพงสู่ความเป็นผู้ใหญ่ที่สูงตระหง่าน!"อาจารย์โคโระกล่าวอย่างเชื่อมั่นใจตัวลูกศิษย์ ส่วนชิโนบุนั้นก็มองการต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มในอีกไม่นาน และเอาใจช่วยคารุมะ


คารุมะหัวเราะเบาๆ และเป็นฝ่ายเปิดก่อน คนหัวแดงมุ่งไปหาชายต่างชาติแล้วฟาดต้นไม้ประดับใส่อีกฝ่าย แต่ว่าชายต่างชาตินั้นก็จับต้นไม้ไว้ทัน ก่อนจะบีบจนแหลกคามือและเริ่มบุก แต่คารุมะนั้นก็หลบอย่างว่องไวและระวังตัว จนทุกคนอดส่งเสียงออกมาอย่างตกใจและทึ่งไม่ได้ และชิโนบุแอบได้ยินแว่วๆว่าคารุมะนั้นไปจำมาจากอาจารย์คาราซึมะ


"เป็นอะไรไปนึ ถ้าไม่ตอบโต้ ก็ได้อยู่อย่างนี้ตลอดไปนะนึ"ชายต่างชาติกล่าวออกมา พลางมองคารุมะไม่วางตา


"จะว่าไงดีล่ะ พอดีกำลังคิดว่าจะถ่วงเวลาคุณลุงเอาไว้ แล้วให้ทุกคนผ่านไปที่ละคนดีรึเปล่าน่ะสิ...แต่ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้ขี้โกงขนาดนั้น จากนี้ผมจะบุกแล้วล่ะ"คารุมะกล่าวอย่างขี้เล่น ก่อนเปลี่ยนเป็นจริงจังแล้วตั้งท่าโจมตี 

การโจมตีมือเปล่าของคารุมะนั้นรวดเร็วและไวพอๆคู่ต่อสู้ของตัวเอง อาจจะถือเป็นคนที่ทักษะต่อสู้ดีที่สุดในห้อง เพราะชิโนบุเองก็ไม่ได้เก่งต่อสู้มือเปล่า แต่ช่างเรื่องนั้นไปก่อน เพราะหลังจากที่โจมตีกันไปมาได้สักพัก ชายต่างชาติก็ล้มลง เปิดโอกาสให้คารุมะจัดการ

แต่เมื่อคารุมะวิ่งเข้าไป ก็โดนแก๊สพิษฉีดใส่หน้า คารุมะจึงล้มลง ชายต่างชาติจึงจับผมของคนหัวแดงเอาไว้


"ขี้โกงนี่หว่า!!! แบบนี้มันยุติธรรมตรงไหน!!!"โยชิดะโวยวาย ก่อนจะได้คำตอบมาว่ายังไม่ทันได้บอกสักคำว่าจะให้แค่มือเปล่า แล้วพร่ำเรื่องเทคนิคการทำอาชีพนักฆ่านานๆ และการพ่นแก๊สพิษใส่หากระยะเผาขนก็ไม่สามารถป้องกันได้


ฟู่!!!!!


เสียงพ่นแก๊สดังขึ้น ปรากฏว่าเป็นคารุมะที่พ่นแก๊สใส่ชายต่างชาติไปเต็มหน้าจังๆ ก่อนชายต่างชาติจะทรุดลง


"บังเอิญจังเลยน้าาา พวกเราคิดเหมือนกันเป๊ะเลย"คารุมะกล่าวออกมา พลางแสยะยิ้ม แต่ถึงแม้ชายต่างชาติจะทรุดลง ก็ยังมีแรงมากพอที่จะสู้ จึงเอามีดพกออกมาจะแทงคารุมะ แต่คารุมะก็ล็อคแขนแล้วทุ่มลง ก่อนเรียกเทราซากะและนักเรียนชายที่มีแรงมากพอมาทับชายต่างชาติเอาไว้ ก่อนจะมัดเทปจนแน่น

คนหัวแดงหับชายต่างชาตินั่งคุยกันเล็กน้อย จึงรู้ว่าคารุมะคิดไว้อยู่แล้วว่าชายต่างชาติต้องใช้แก๊สกับตัวเอง เลยระวังไว้แต่แรก เพราะไม่มีมืออาชีพคนไหนเขายื้อการต่อสู้นานๆ ก่อนอาจารย์โคโระจะอธิบาย ว่าคารุมะที่แพ้ในการสอบเพราะประมาท ได้คิดแล้วว่าผู้แพ้คือคนที่คิดไปเองเหมือนกับตัวเขาในตอนนั้น จึงไม่ประเมินคู่ต่อสู้ต่ำ และเมื่ออยู่ในสนามรบก็จะเป็นคนที่ไร้พ่าย 


"เป็นคนดีจริงๆนะนึ พ่อหนุ่มนักรบ ถึงฉันจะแพ้ แต่ก็สนุกมากเลยนึ--"


"พูดอะไรน่ะ~ ความสนุกมันเพิ่งจะเริ่มต่างหากล่ะ~"คารุมะพูดแทรกก่อนที่ชายต่างชาติจะพูดจบ ก่อนจะหยิบมัสตาร์ดและวาซาบิออกมา 


"น...นั่นอะไรน่ะนึ"ชายต่างชาติถามพลางเหงื่อตก ก่อนคารุมะจะตอบอย่างร่าเริงว่าเป็นวาซาบิและมัสตาร์ดที่จะเอามาบีบใส่จมูกของชายต่างชาติ จนทุกคนต้องร้อง เอ๋! ออกมาดังๆ


"อุตส่าห์เตรียมมา ถ้ามาหยุดเอาตรงนี้ก็ไม่มีความหมายสิ ก่อนจะบีบใส่ก็ต้องใช้ที่ถ่างจมูกก่อน ส่วนที่ปากก็จะใช้พริกบุตโจโลเกียที่เผ็ดกว่าพริกปกติถึงพันเท่ายัดเอาไว้ แล้วเอาผ้ามาปิดปากซะ ก็เป็นอันจบพิธี"คารุมะอธิบายวิธีทรมานของตัวเองไป มือก็ตระเตรียมใส่อุปกรณ์ให้ชายต่างชาติอย่างสนุกสนาน จนตอนนี้ทุกคนที่ยืนมองอดสงสารไม่ได้


"เอาล่ะนะ คุณลุงนึ ได้เวลาแสดงสำนึกของมืออาชีพออกมาแล้วนะ"คารุมะพูด พลางยัดหลอดมัสตาร์ดใส่รูจมูกของคนโดนทรมาน ในขณะที่กำลังจะบีบ ก็มีเสียงหนึ่งเอ่ยขั


"เดี๋ยวก่อนค่ะ คารุมะคุง"ชิโนบุจับหัวคารุมะ ทำให้คารุมะชะงักมือไว้ วินาทีนั้น ชายต่างชาติ ผู้มีชื่อในวงการนักฆ่าว่า กริป ก็ได้รู้สึกถึงตอนที่นางฟ้ามาโปรดของแท้

ชิโนบุถอดอุปกรณ์ทรมานออกเพื่อให้อีกฝ่ายพูดได้สะดวกๆ ก่อนจะนั่งลงตรงหน้า


"ขอดิฉันถามอะไรก่อนแล้วกันนะคะ ที่โรงแรมแห่งนี้...ในช่วงที่คุณอยู่ เคยได้ยินเรื่องคนหายอะไรทำนองนั้นรึเปล่าคะ?"ชิโนบุถามด้วยรอยยิ้มละมุน


"ถ้าเป็นแม่หนูนางฟ้า---หมายถึง เธอล่ะก็ จะบอกให้ก็ได้นึ ก็ระหว่างเดินมาก็ได้ยินพวกการ์ดคุยกันว่ามีลูกค้าหายไป แถมยังเจอศพเหมือนถูกสัตว์ป่ากินรวมทั้งกระดูก โยนทิ้งไว้ไม่ไกลจากที่นี่นึ ถ้าถามวันล่ะก็ ประมาณเมื่อวานได้นึ"ชายต่างชาติตอบชิโนบุ ชิโนบุจึงพยักหน้าและกล่าวขอบคุณเบาๆ ก่อนจะเดินออกมาจากลานทรมานของคารุมะ

คารุมะที่หน้างอเล็กน้อย ก่อนมองที่คนที่จะถูกทมรมานก็ยิ้มแสยะเยี่ยงซาตาน ก่อนใส่อุปกรณ์ใหม่ พร้อมทั้งเสียบทั้งวาซาบิและมัสตาร์ดใส่จมูกของคนถูกทรมานเต็มแรง และบีบซะเต็มสูบจนชายต่างชาติต้องร้องจ๊าก พร้อมยัดพริกบุตโจโลเกียที่เตรียมมาทั้งหมดใส่ปากชายต่างชาติแล้วเอาผ้ามามัดปากไว้ ก่อนจะทำยิ้มแล้วกอดอกแล้วเดินตามชิโนบุ ตอนนี้คนในห้องที่เหลือไม่รู้ว่าถ้าไปช่วยแล้วจะโดนคารุมะฆ่าหมกส้วมในโรงแรมนี้เมื่อไหร่ เพราะรอยยิ้มคารุมะเหมือนพวกฆาตกรโรคจิตมากๆ ได้แต่อมิตาพุทธ อาเมน ให้คนโดนทรมานอย่างสงสารจับใจ


ทุกคนเดินขึ้นมาจะขึ้นไปถึงชั้นหก ซึ่งเป็นชั้นบาร์ที่เข้าไปได้ยาก และหากจะขึ้นไปชั้นต่อไปที่เป็นชั้นวีไอพีแล้วล่ะก็ต้องอ้อมไปปลดประตูทางด้านหลังในเลาจน์ คาตาโอกะจึงเสนอให้พวกผู้ชายไปหาที่ซุ่มแล้วจะเข้าไปเปิดเอง เพราะเป็นผู้หญิงเข้าไปมันง่ายและน่าสงสัยน้อยกว่า ชิโนบุได้ยินดังนั้นจึงโยนดาบให้เทราซากะถือเอาไว้ แต่อาจารย์คาราซึมะก็ค้าน เพราะอันตราย อย่างน้อยก็ขอให้มีผู้ชายไปด้วยสักคน 


"โอ้ ถ้าอย่างนั้น..."คารุมะพูดขึ้นพลางเอากำปั้นทุบฝ่ามือ ก่อนทุกสายตาจะจับจ้องไปที่นางิสะ จนนางิสะเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆ 





"อ้าวๆ เป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ ออกมายืนปกป้องพวกเราข้างหน้าสิ นางิสะคุง"ฟูวะกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าทะเล้น


"ไม่เอา ไปยืนข้างหน้าน่ะไม่ไหวหรอก!"นางิสะเอ่ยออกมา


"อย่าเพิ่งท้อสิ"ฮายามิกล่าวเสียงนิ่ง


"เอาน่าๆ"ฟูวะดึงนางิสะ ที่ตอนนี้กลายเป็นสาว(?)ไปแล้วด้วยชุดที่ไปหยิบมาจากข้างสระน้ำออกมา ดูๆไปก็เป็นสาวน้อยน่ารักแถมขี้อายซะจนน่าทึ่งเชียว นางิสะก็ได้แต่โอดครวญว่าทำไมต้องเป็นตัวเองด้วยนะ คาตาโอกะจึงบอกว่าถ้าเป็นคนอื่นก็โดนตรวจเข้ม แถมนี่ก็เป็นแผนด้วย แม้แต่ริทสึยังบอก ถึงนางิสะจะไม่เชื่อก็เถอะ


"ยังไงก็เต็มที่แล้วกันนะคะ นางิสะคุง~"ชิโนบุกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลูบหัวนางิสะเบาๆ พอเป็นนางิสะแต่ง เอวบางร่างน้อยซ้ำหน้าหวานเสียงก็ยังไม่แตกหนุ่ม เพียงใส่ชุดไม่จำเป็นต้องแต่งหน้า ทำเธอนึกถึงกลุ่มทันจิโร่ ที่ต้องไปแฝงตัวในย่านเริงรมณ์จึงต้องแต่งหญิง ร่างก็ไม่ใช่บางๆถึงหน้าจะหวานก็เถอะ แต่ด้วยสกิลแต่งหน้าอันสุดยอดแสนฉูดฉาด(?)ของเสาหลักเสียง อุซุย เท็นเก็น แน่นอนว่าอยากขำก็ขำไม่ออก


จนในขณะที่เดินไป ก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินมาจับไหล่นางิสะ พร้อมชวนไปดื่มพลางอวดรวย คาตาโอกะจึงดันนางิสะให้ไปเพื่อจะได้ไม่ต้องมีพิรุธ นางิสะจึงต้องน้ำตาตกใน กลั้นใจเดินตามไปทันที


"โถๆ น่าสงสารจริงๆนะคะ"ชิโนบุยิ้มพลางมองตามนางิสะ ก่อนจะเดินไปกับกลุ่มทันที


กลุ่มสาวๆก็เดินหาบันไดจนเจอ แต่ก็ต้องมาหยุดฝีเท้าเพราะมีพวกนักเลงมาจีบ(?) แต่กระนั้น ยาดะก็ใช้เข็มกลัดยากูซ่าไล่ไปได้อย่างง่ายดาย แถมเข็มกลัดที่ว่าก็ไปยืมจากอาจารย์อิรีน่าที่มีเป็นลังเลยทีเดียว สำหรับชิโนบุเธอคนนี้ถือเป็นคนที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ มักมีดาบที่สองพกไว้ นั่นเป็นเสน่ห์อย่างนึงกระมัง ขนาดคายาโนะยังรักเลย

ชิโนบุยืนจับกลุ่มกับพวกผู้หญิงพลางคุยเรื่องแผนการกัน หากจะผ่านไปไม่พ้นที่จะต้องใช้ผู้ชาย คาตาโอกะจึงให้คายาโนะไปเรียกนางิสะก่อน


"เอาจริงๆจากตรงนี้ตีหัวคนให้สลบแล้วค่อยแจ้งพนักงานว่าเป็นลมอะไรทำนองนั้นดีมั้ยคะ"ชิโนบุออกความเห็น ซึ่งคาตาโอกะเองก็คิดว่าใช้ได้อยู่ จนนางิสะกับคายาโนะมาถึง แต่ก็ตามมาด้วยปรสิตหนึ่งตนที่ตามนางิสะมา แถมยังเต้นโชว์อีก จนมือเผลอปัดไปโดนแก้วน้ำของยากูซ่าที่เดินผ่านมา จนเกือบมีเรื่องกัน ไม่สิ ต้องบอกว่ายากูซ่าหน้าเงินต่างหากที่อยากมีเรื่อง


"ฮินาตะจัง"คาตาโอกะเรียกโอคาโนะ โอคาโนะเหมือนจะเข้าใจความหมายก็พยักหน้ารับทันที  ก่อนไปเตะเสยปลายคางจนยากูซ่าโชคร้ายสลบไป ชิโนบุจึงไปช่วยฮายามิและคาตาโอกะแบกร่างไร้สติของยากูซ่าไปจัดท่าให้เหมือนสลบไปเองมากที่สุด และยาดะก็ทำหน้าที่เรียกพนักงาน พนักงานเมื่อเห็นสภาพก็ไม่ได้ติดใจอะไร แบกร่างยากูซ่าไปทันที 

เมื่อไร้ซึ่งคนเฝ้า คาตาโอกะจึงส่งสัญญาณให้ทุกคนวิ่งเข้าเลาจน์ไป ชิโนบุแอบเห็นนางิสะยืนคุยกับเด็กหนุ่มที่มาเต้นเมื่อกี้ เห็นท่าทีของเด็กหนุ่มคนเมื่อกี้ก็รู้ได้เลยว่าตกหลุมรักนางิสะไปเสียแล้ว ชิโนบุยิ้มก่อนส่ายหน้าเบาๆแล้วเดินไปหาพวกผู้ชายที่รออยู่ทันที


ทันทีที่มาถึง เทราซากะก็ยื่นดาบให้ พลางบ่นว่าจะเอามาฝากทำไม ชิโนบุจึงหัวเราะและรับดาบมา ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ได้เปิดดูกระมัง ส่วนนางิสะก็กลับมาพร้อมกับเปลี่ยนชุดจนเสร็จ อันที่จริงนางิสะแต่งไปนี่คือความสนุกของคารุมะล้วนๆ เมื่ออาจารย์คาราซึมะบอกให้ไป ทุกคนจึงมุ่งหน้าไปชั้นสุดท้ายที่ต้องลอบเข้าไป ไม่วายระหว่างทางก็แซวนางิสะรวมไปทั้งอิโซไกด้วย ส่วนชิโนบุเองได้แต่มองหน้าเทราซากะ...รู้สึกว่าเขาจะดื่มไอ้น้ำเทรปิคัลจูสไปด้วย แต่ทำไมไม่ยักกะออกอาการ หรือดื่มไปน้อยกัน?  หรือเป็นเธอที่จำผิด? คิดได้ไม่ทันไรต้องหยุดคิดไปเมื่อถึงแล้ว

ตามที่ริทสึกล่าว ชั้นนี้ทั้งชั้น คนเฝ้าจะเป็นคนที่ลูกค้าจ้างมาเอง จึงปิดบันไดเอาไว้


"เทราซากะคุงจัดการเถอะครับ ยังไงก็มีอาวุธที่เหมาะสมกับงานนี้อยู่นี่ครับ"อาจารย์โคโระเอ่ย เทราซากะได้แต่บ่นแต่ก็ทำตาม ค้นกระเป๋าตัวเองอยู่สักพัก ก่อนบอกคิมูระให้ไปล่อพวกการ์ด 


"หา!? จะให้ล่อยังไงเล่า"คิมูระโวยวายเสียงเบา


"จะไปรู้กับแกรึไง!"เทราซากะพูดก่อนค้นกระเป๋าต่อ


"งั้นเอางี้สิ คิมูระ"คารุมะกระซิบข้างหูคิมูระ ซึ่งทำไมไม่รู้ แต่ชิโนบุรู้ว่ามันต้องกวนสุดๆไปเลย ถ้าเป็นความคิดของเจ้าพ่อแผนการคารุมะ


คิมูระเมื่อเตี๊ยมกันกับเทราซากะและฟังแผนจากคารุมะเรียบร้อย ก็เดินไปพลางทำท่าล้อเลียนบอร์ดี้การ์ดสองคนว่าเป็นพวกสมองกล้าม จากนั้นก็ตีหน้านิ่งจะเดินกลับ ผลลัพธ์คือพวกนั้นเลือดขึ้นหน้าวิ่งไล่ตามทันที แต่โชคดีที่คิมูระนั้นเป็นคนที่วิ่งเร็วมากที่สุดในห้อง E จึงวิ่งหนีได้ แต่ชิโนบุคิดว่าในใจคงก่นด่าคนวางแผนเป็นแน่ เมื่อถึงจุดที่นัดเทราซากะและโยชิดะพุ่งไปกดทับตัวของบอร์ดี้การ์ด ก่อนจะใช้สตั้นกัน ที่เทราซากะซื้อมาไปช็อตบอร์ดี้การ์ดจนสลบ ถึงจะสงสัยเรื่องเงินที่เอาไปซื้อ แต่ชิโนบุก็ไม่ได้เอ่ยถาม


"เป็นอาวุธที่ดีจริงๆนะครับ เทราซากะคุง แต่ช่วยค้นกระเป๋าเสื้อของพวกนั้นทีครับ เห็นมันพองๆ"อาจารย์โคโระกล่าว เทราซากะถึงจะสงสัยแต่ก็ยอมค้น ปรากฎว่าเป็นปืนจริงสองกระบอก อาจารย์โคโระจึงให้ฮายามิและจิบะมือแม่นปืนของห้อง ที่ตอนนี้คงเป็นคนที่เหมาะในการใช้มากที่สุดพกไว้ พร้อมกำกับอย่างชัดเจนว่าห้ามฆ่าโดยเด็ดขาด และออกเดินทางต่อ เมื่ออาจารย์โคโระมั่นใจว่าศัตรูน่าจะเหลือนักฆ่าที่จ้างมาอีกไม่กี่คน และออกเดินทางมาจนถึงชั้นแปดที่เอาไว้จัดคอนเสิร์ต ส่วนชิโนบุที่ตั้งแต่เดินมาจนจะถึงดาดฟ้า ยังไม่สามารถระบุตัวอสูรได้ จึงได้แต่ครุ่นคิด ก่อนคารุมะจะดึงตัวเธอใหย่อลงหลบหลังเก้าอี้ เพราะอาจารย์โคโระเตือน


จะเจออะไรอีก!!!!




※ตอนนี้ไรท์รวบสองตอนเมะมาไว้ตอนเดียวค่ะ เพราะไม่งั้นมันจะสั้นเกินไป ตอนนี้อาจจะยาวที่สุดในบรรดาที่เขียนมา5555 มาอัพเช้านะคะวันนี้ เพราะเมื่อวานวิ่งมาเลยนอนตั้งแต่หัววันตื่นมาอีกทีก็ตีสาม โดเนทกันได้นะคะ


「True Wallet ・094 927 9794 ・ กาญจน์รวี ดีทอง」


บริจาคกันได้นะคะ 5 บาท 10 บาท หรือ 1 บาทไรท์ก็เอา5555















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 379 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #545 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 22:29
    พยามอ่านแบบเลื่อนทีะนิดๆ ไม่อยากให้จบพอจบแล้วค้างมากแม่;-;
    #545
    0
  2. #544 มิยู♥️ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 19:59
    สนุกมากค้าาาา
    เรานี่รอทุกวันเลยว่าเรื่องนี้จะอัพเมื่อไหร่555

    สู้ๆน้าาาาา
    รอค้าาาาา
    #544
    0
  3. #543 Topwin52 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 17:01

    ไรท์สนุกมากๆเลยครับ... ไรท์อย่าให้ชิโนบุจังไปโลกอื่นอีก​



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 สิงหาคม 2563 / 20:24
    #543
    0
  4. #542 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 14:14
    ทวิตไรท์ใช่ที่ใช้รูปเดรโกไหมค่ะ? แล้วส่งรูปไงหรอค่ะ0^0? เราเล่นทวิตไม่(ค่อย)เป็น)
    #542
    4
    • #542-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 14:16
      ส่งในคุยส่วนตัวได้นะคะ มันมีตรงที่เป็นไอค่อนจดหมายน่ะค่ะ
      #542-1
    • #542-3 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 14:20
      งั้นเดี๋ยวไรท์จะทักไปนะคะ ทิ้งชื่อแอคไว้เลย
      #542-3
  5. #541 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 13:45

    ชิโนบุเก่งเวอร์สุดๆ
    #541
    0
  6. #540 n0658919936 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 12:21
    เปิดเน็ตเพื่อทำงานในคาบ นิยายก็แจ้งเตือนทันที//เมื่อไหร่จะพักเที่ยง~อยากอ่าน~
    #540
    1
    • #540-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 12:22
      สู้ๆนะคะ❤
      #540-1
  7. #539 ChanY_ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 12:03
    ติดกระเป๋าอยู่14บาท โอนแม่มให้หมดเลย!!
    #539
    1
    • #539-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 12:19
      น่าร๊ากกกกก
      #539-1
  8. #538 Umishino (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 11:52
    สนุกอ่ะ อยากอ่านต่อแล้วค่ะไรท์ เรื่องยาวๆแบบนี้ชอบมาก ไว้จะโดเนทเป็นน้ำกับขนมนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะไรท์
    #538
    1
    • #538-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 12:20
      ขอบคุณค่าาา
      #538-1
  9. #537 rotazx9077 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 11:19

    คุณกิยู อายุ 21 ใช่ไหมอ่ะ -3-

    #537
    1
    • #537-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 12:20
      ใช่ค่ะ แต่ไรท์ตีไว้ 22
      #537-1
  10. #536 Jay_I3 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 10:51

    4บาทติดกระเป๋าโอนให้เลย 555
    #536
    1
    • #536-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 10:52
      ขอบคุณเคิ้บ55
      #536-1
  11. #534 StarsansTv (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 10:42
    รอเติมตัง เดี๋ยวเปย์ค่าข้าวนะคะ-
    #534
    1
    • #534-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 21)
      5 สิงหาคม 2563 / 10:42
      รักคนเปย์ข้าวมากค่ะ5555
      #534-1
  12. #533 NO'ZERO (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 10:28

    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงง

    อยากอ่านต่ออะ
    #533
    0
  13. #531 a2222222a (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 10:10
    กิยูโดนชิโนบุว่าเป็นคนเเก่น่าสงสารอ่ะ
    #531
    0
  14. #530 nanico (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 10:10
    รอๆสนุกมากเลย
    #530
    0