[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 20 : ผีเสื้อตัวที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 370 ครั้ง
    3 ส.ค. 63

                ((คำเตือน))


มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ เมา และกาวมาก

________________________________

โดยแผนขั้นที่หนึ่ง จะทำให้อาจารย์โคโระอับอายโดยการดูวิดีโอของมิมูระที่มีความสามารถด้านนี้


"อาจารย์โคโระ ขออนุญาตตรวจร่างกายนะครับ ถ้ามีชุดว่ายน้ำล่ะลำบากเลยนะครับ"นางิสะบอก อาจารย์โคโระจึงพยักหน้า พลางคิดว่านักเรียนของตนนี่ช่างรอบคอบเหลือเกิน

 จนตรวจเสร็จ ชิโนบุจึงพาอาจารย์โคโระมานั่งที่นั่งข้างหน้าสุด เพื่อจะได้ดูจุใจ(?) และย้ายตัวเองไปนั่งข้างสาวมืดมน ฮาซามะ คิราระ ที่นั่งอยู่หลังอาจารย์โคโระ

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างพร้อม โอคาจิมะจึงปิดไฟเพื่อที่จะให้อารมณ์คล้ายๆดูหนัง ก่อนทุกๆคนจะเริ่มขยับเคลื่อนกายให้อาจารย์โคโระไม่รู้จำนาวนนักเรียนที่อยู่ข้างในแน่ชัด แต่อาจารย์โคโระดูเหมือนจะคิดว่ามือปืนสองคนอย่างฮายามิและจิบะอยู่ในป่าไกลออกไป แต่ที่จริงมันคือหุ่นจำลองโง่ๆที่มีกลิ่นของทั้งสองติดอยู่


ติดกับซะแล้ว....


ชิโนบุยิ้มพลางคิดในใจ


วิดีโอเริ่มฉาย โดยมีหัวข้อคือแฉเรื่องน่าอายของอาจารย์โคโระสาระพัด เช่นติดกับดักหนังสือโป๊เอย แต่งหญิงเข้าคาเฟ่ผู้หญิงเอย หรือแม้กระทั่งแยกร่างต่อแถวเอาทิชชู่ฟรีแล้วเอาไปทอดกินอีก อาจารย์โคโระได้แต่โอดครวญพลางปิดหน้าของตัวเอง พลางคิดชาตินี้จะเอาหน้าที่ไหนไปสู้นักเรียนอีกล่ะ!!


"ทั้งหนังสือโป๊ ทั้งแต่งหญิง หน้าไม่อายเลย เจ้าหมึกวิตถาร"คิราระเอ่ยขึ้น


หมับ!


"แหมๆ ไม่เอาสิคะ อาจารย์โคโระ ทำแล้วอย่าอายสิคะ~ เปิดตามาดูให้เต็มตาเร็ว~"ชิโนบุจับไหนอาจารย์โคโระ พลางกระซิบข้างหัวกลม


"เนี๊ยยะะะะ!!! อาจารย์อายแทบจะเอาหน้ามุดดินแล้วนะครับบบ โคโจวซังงง ต่อจากนี้อาจารย์จะเอาหน้าไว้ไหนนน!!!"อาจารย์โคโระพูดพลางส่ายหัวไปมาเร็ว


"แหมๆ อย่าเพิ่งพูดแบบนั้นสิคะ เรื่องน่าอับอายของอาจารย์ยังมีให้ดูต่อเป็นชั่วโมงเลยนะคะ และให้มั่นใจ...ว่าอาจารย์โคโระที่ดิฉันเคารพรักจะได้ดูวีรกรรมตัวเองเต็มสองตา..."ชิโนบุพูดลากเสียงเบาๆ ก่อนย้ายตัวเองมานั่งข้างอาจารย์โคโระ พลางจับหนวดที่เป็นมือของอาจารย์โคโระทั้งสองข้างมาไว้บนตัก พลางกดเอาไว้


"เช่นนั้น ดิฉันจะจับมืออาจารย์ไว้แบบนี้ แล้วเรามาดูไปด้วยกันนะคะ~"ชิโนบุยิ้มอย่างน่ารัก ทำให้อาจารย์โคโระย้อนจำถึงรอยยิ้มของเด็กสาวตระกูลผีเสื้อในวันแรกที่เขามาสอน เพราะรอยยิ้มบนหน้านี่มันอันเดียวกันชัดๆ!!


"ช...ชั่วโมง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!"อาจารย์โคโระกรีดร้องเป็นแต๋ว ปิดตาก็ไม่ได้เพราะชิโนบุจับมือไว้แน่นมาก ไหนจะมือของคิราระที่จับหัวไม่ให้หันไปทางอื่นอีก!!!!


นรก...นี่มันนาโร๊กกกกกกกก!!!!!



อาจารย์โคโระกรีดร้องในใจ พลางกล้ำกลืนดูวีรกรรมน่าอายของตัวเองจากวินาทีนั้นทั้งน้ำตา หน้าก็ขึ้นสีชมพูแป๊ดด้วยความอับอาย นี่คงจะเป็นการลอบสังหารที่ทรมานที่สุดในประวัติศาสตร์แล้ว!!!








ผ่านไปชั่วโมงนึงจนคลิปใกล้จะจบ โอคาจิมะจึงเดินไปเปิดไฟ ปรากฏภาพอาจารย์โคโระนอนห่อเหี่ยวราวคนใกล้ตาย ปากพึมพำว่าตัวเองตายแล้ว ตายแบบอนาถสุดๆ จนตอนท้ายของคลิป ลงท้ายด้วยคำว่า 'คงยังไม่รู้ตัวสินะ อาจารย์โคโระ' อาจารย์โคโระจึงเพิ่งจะรู้ตัวว่ามีน้ำไหลนองอยู่จนหนวดบวม!!!


"ก็แค่ให้ใครสักคนไปทำให้เสาเข็มของบังกะโลมันสั้นลงล่ะน่า"เทราซากะพูดก่อนจะถือปืนเดินมา อาจารย์โคโระจึงหันไปมองข้างกายที่ชิโนบุเคยนั่ง แต่ปรากฏว่าหายไปแล้ว โดยที่อาจารย์โคโระยังไม่ทันตั้งตัว ทั้งๆที่ก็นั่งด้วยกันจนเขารู้ตัวว่ามีน้ำแท้ๆ แต่ตอนนี้ยังสนใจแม่ผีเสื้อไม่ได้ เพราะท็อปทั้งเจ็ดคนเล็งปืนมาทางเขาอยู่ ถึงจะหลบไม่ได้ก็เถอะ!






"เริ่มได้!!!!"อิโซไกให้สัญญาณ ท็อปทุกคนจึงเริ่มยิงหนวดทีละเส้นจนครบเจ็ด จากนั้นตัวฟางที่ครอบบังกะโลไว้จึงถูกดึงออกจากคนขับเรือข้างนอก และตามด้วยคนที่เหลือรวมทั้งชิโนบุก็ด้วย บังคับฟลายบอร์ดให้เป็นกรงความดันน้ำ 


"จะเริ่มยิงแล้วนะคะ"ป้อมปืนริทสึโผล่มาจากในน้ำ และเริ่มยิง เป็นสัญญาณให้คนที่เหลือยิงตาม แต่กระนั้นก็ไม่ได้ยิงเพื่อให้โดนอาจารย์โคโระ เพียงเป็นการปิดทางหนี เพราะคนปิดงานจริงๆก็คือมือสไนเปอร์ของห้องอย่างฮายามิและจิบะ!!!


ในวินาทีที่ทั้งสองลั่นไก ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ชิโนบุรู้สึกได้เพียงว่ามีคลื่นพลังงานบางอย่างกระทบหน้าไป จากนั้นก็เกิดการระเบิดจนทุกอย่างเละตุ้มเป๊ะไปหมด


"แค่กๆ"ชิโนบุที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำสำลักน้ำเล็กน้อย พลางกวาดสายตามองหาร่างของหมึกเหลืองอ๋อย ก่อนอาจารย์คาราซึมะและอาจารย์อิรีน่าจะวิ่งเข้ามา พร้อมบอกให้ทุกคนอย่างเพิ่งวางใจ และบอกคาตาโอกะและอิโซไกลองตรวจดูในน้ำ


"นั่นไง!!"คายาโนะชี้จุดที่มีฟองอากาศอยู่ ทุกคนได้แต่กลืนน้ำลายและเล็งปืนไปทางฟองอากาศนั้น จนสิ่งที่โผล่พ้นน้ำมาคืออาจารย์โคโระที่อยู่ในลูกแก้วใส


อะไรวะนั่น...


ทุกคนคิดกันอย่างพร้อมเพรียง อาจารย์โคโระจึงบอกว่านี่คือท่าไม้ตายก้นหีบของก้นหีบอีกที มีชื่อเรียกว่า โหมดป้องกันสมบูรณ์แบบ ซึ่งลูกแก้วใสที่ห่อหุ้มคือผลึกพลังงานที่บีบอัดด้วยความหนาแน่นสูง ส่วนร่างกายก็หดให้เล็กที่สุดเพื่อให้พลังอย่างที่เหลือทำให้ภายนอกแข็งแกร่งยิ่งขึ้น


"จะกล่าวคือ...หากอยู่ในโหมดนี้ก็ไร้คู่ต่อกรแบบสมบูรณ์แบบครับ!"อาจารย์โคโระพูดอย่างร่าเริงสดใส แต่กระนั้นแม้จะแข็งแกร่งเพียงใด ก็คงร่างนี้ให้อยู่ได้เพียง 24 ชั่วโมง แถมยังไร้แขนขาไม่สามารถขยับไปไหนได้ด้วย แต่ถึงอาจารย์คาราซึมะจะโทรไปปรึกษารัฐบาล อาจารย์โคโระก็กล่าวดักไว้จนหมดทุกหนทาง ซึ่งก็คือ...ภารกิจล้มเหลว


"ให้ตายสิ..."คารุมะถอนหายใจ ก่อนจะเอื้อมมือมาช่วยชิโนบุขึ้นจากน้ำ ชิโนบุจึงจับมืออีกฝ่ายและดันตัวเองขึ้นจากน้ำ ก่อนคารุมะจะเดินไปตรงที่เทราซากะลอยอยู่ เทราซากะเมื่อเห็นคารุมะทำไม่ทำมือ จึงโยนลูกแก้วอาจารย์โคโระไปให้ ก่อนคารุมะจะเปิดภาพแสนน่าอายเพื่อแกล้งอาจารย์โคโระซ้ำยังเอาทากทะเลมาแปะหน้า อาจารย์โคโระจึงได้แต่กรีดร้อง

แต่การแกล้งต้องหยุดลงเมื่ออาจารย์คาราซึมะเอาลูกแก้วอาจารย์โคโระยัดใส่ถุงไป ถึงแม้จะเอาไปโยนใส่บ่อกระสุนสังหารอาจารย์ แต่เมื่อคืนสภาพ ทุกอย่างก็ระเบิดเละอยู่ดี


"แต่ถึงอย่างนั้น อาจารย์ก็ภูมิใจในตัวพวกเธอมากครับ ขนาดองค์กรไหนๆของรัฐบาลยังต้อนอาจารย์ไม่ได้เท่านี้เลย เป็นแผนการที่ยอดเยี่ยมมากครับ"อาจารย์โคโระกล่าวให้กำลังใจนักเรียนของตัวเอง เมื่อเห็นทุกคนทำสีหน้าหงอยๆ แต่ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ยังหงอยอยู่ดี ก่อนจะทะยอยเดินกลับโรงแรม


"เห...โทรศัพท์ซี้ม่องเท่งไปเหรอชิโนบุจัง?"คารุมะเอ่ยถาม เมื่อเห็นชิโนบุกดปุ่มเปิดเครื่องย้ำๆแต่ไม่เปิดสักที


"ค่ะ คงจะน้ำเข้าเครื่อง ดันลืมเอาออกก่อนไปขี่ฟลายบอร์ดซะนี่...เฮ้อ"ชิโนบุยักไหล่พลางเขย่าโทรศัพท์ของตัวเอง 


"แบตหมดรึเปล่า?"คารุมะขมวดคิ้ว โทรศัพท์ชิโนบุมันเป็นรุ่นที่ค่อนข้างจะใหม่ น่าจะกันน้ำ คารุมะคิดเช่นนั้น


"อาจจะล่ะมั้งคะ เดี๋ยวลองเช็ดให้แห้งแล้วไปชาร์จอีกที"ชิโนบุพยักหน้ารับความเห็น 


"ถ้าสมมุติน้ำเข้าเครื่องจริงๆก็ลองเอาไปไว้ในข้าวสารดูก็ดีนะ มันช่วยดูดความชื้นน่ะ"คารุมะเสนอ ชิโนบุจึงพยักหน้าอีกรอบ


 จนถึงโรงแรมจึงขึ้นห้องเอาโทรศัพท์ไปชาร์จ ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกว่าอย่างน้อยมันแค่แบตหมด ดีที่ไม่ต้องไปซื้อใหม่ ไม่อยากจะใช้เงินเปลืองนัก แม้จะมีอสูรบางตนมันคงจะเสนอตัวซื้อรุ่นใหม่ล่าสุด หรือแม้แต่รุ่นที่ยังอยู่ในขั้นทดลองมาให้เธอใช้ คงไม่ต้องเอ่ยชื่อทุกคนก็คงรู้ ชิโนบุจึงไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่และลงมาหาทุกคน


ชิโนบุขมวดคิ้ว เมื่อคนเกือบครึ่งห้องดูหน้าแดงๆและการหายใจดูติดขัดผิดจังหวะอีก


"มาเอฮาระซัง...มิมูระซังก็ด้วย ตัวร้อนมากเลยนะคะ"ชิโนบุเอามือไปแตะหน้าผากของทั้งสองคน ก็ต้องตกใจเมื่ออยู่ๆทั้งสองก็ตัวร้อนราวไฟลน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีอาการอะไรแท้ๆ


จนชิโนบุได้ยินเสียงล้มตึงไป ปรากฏว่าเป็นนากามูระที่ล้มไป นางิสะได้แต่เขย่าตัว และต่อไปเป็นโอคาจิมะที่เลือดกำเดาไหลทะลัก


"โอคาจิมะซังก้มหน้าลงค่ะ ทาเคบายาชิซัง โอคุดะซัง ช่วยไปเอาน้ำแข็ง น้ำและผ้ามาทีค่ะ"ชิโนบุบีบจมูกของโอคาจิมะก่อนจะหันไปบอกคนใส่แว่นสองคนในห้อง ทั้งสองพยักหน้ารับ ก่อนจะรีบวิ่งไปทันที


"ทุกคนที่ยังโอเคอยู่ ช่วยให้คนป่วยนอนลงทีค่ะ คุณพนักงานช่วยเอาหมอนกับผ้าห่มตามจำนวนคนมาทีนะคะ"ทุกโนบุสั่งการทุกคนอย่างรวดเร็ว เพราะเคยเป็นหมอมาก่อน การปฐมพยาบาลเบื้องต้นง่ายกว่าการรักษากระดูกซี่โครงหักเยอะ ชิโนบุค่อยๆประคองโอคาจิมะให้นอน โดยใช้หนังสือคู่มือของอาจารย์โคโระมาวางก่อนจะวางหัวโอคาจิมะลง 

อาจารย์คาราซึมะที่วิ่งเข้ามาอย่างตื่นตระหนก ก่อนถามพนักงานว่ามีโรงพยาบาลแถวนี้หรือไม่ ผลสรุปคือไม่มี ก่อนจะมีสายปริศนาโทรมา อาจารย์คาราซึมะจึงรับสาย 

ปลายสายนั้นพูดว่าตนเองเป็นต้นเหตุของนักเรียนเกือบครึ่งห้องล้มป่วยเพราะไวรัสที่คิดค้นมาเอง แถมยังบอกอีกว่าหากอยากให้ทุกคนรอดจงนำอาจารย์โคโระไปให้ที่โรงแรมบนเขา โดยคนที่เอาไปให้ต้องเป็นนักเรียนชายและหญิงที่ตัวเล็กที่สุด โดยนักเรียนหญิงต้องมาสองคนที่ตัวเล็กที่สุด ซึ่งก็คือ นางิสะ ชิโนบุ และคายาโนะ โดยมีเวลาให้ 1 ชั่วโมงก่อนจะวางสายไป


อาจารย์คาราซึมะได้แต่กำลูกแก้วอาจารย์โคโระแน่น ก่อนลูกน้องอาจารย์คาราซึมะจะเข้ามารายงานว่าเข้าไปในฐานะรัฐบาลไม่ได้เพราะละเมิดสิทธิส่วนบุคคล 


"ว่าแล้วเชียว"อาจารย์คาราซึมะกล่าว


"ว่าแล้ว?"อาจารย์โคโระเอ่ยขึ้นมาอย่างสงสัย


"อา...ก็โรงแรมนั้นใช้ติดต่อธุรกิจผิดกฎหมายหลายครั้งล่ะนะ"อาจารย์คาราซึมะกล่าวตอบอาจารย์โคโระ


"ยิ่งเป็นเกาะเดี่ยวทางใต้แบบนี้ก็หวานหมูเลยล่ะ"อาจารย์อิรีน่ากล่าวเสริม แถมอาจารย์คาราซึมะก็พูดอีกว่ายังมีคนใหญ่โตจากรัฐบาลข้องเกี่ยว ตำรวจจึงไม่กล้ายุ่ง


"เห...โรงแรมแบบนั้นไม่มีทางให้ความร่วมมือแน่"คารุมะที่พิงเสาอยู่ออกความเห็น


"ทำยังไงดี!!!! ขืนเป็นแบบนี้ได้ตายกันยกหมู่แน่!!! พวกเราไม่ได้มาเพื่อตายนะ!!!"โยชิดะโวยงายขึ้นเนื่องจากสติแตกไป


"ใจเย็นๆก่อนค่ะ โยชิดะซัง หากตื่นตูมล่ะก็จะยิ่งลดโอกาสช่วยทุกคนนะคะ ค่อยๆคิดจะดีกว่า ฝ่ายนั้นอาจจะอ่านทางออกก็ได้นะคะ ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่แบบนี้ พวกเราต้องสติแตกกัน"ชิโนบุละจากการปฐมพยาบาลมาจับไหล่ของโยชิดะไว้ ก่อนกล่าวเสียงเรียบ


"จริงด้วย...พวกเราไม่ตายกันง่ายๆหรอกนะ"ฮาระกล่าวออกมาให้โยชิดะใจเย็นอีกแรง แม้ตัวเองหายใจยังลำบากก็ตาม


"จ...จริงด้วย โทษนะ โคโจว ฮาระ"โยชิดะเมื่อใจเย็นลงจึงหันมาขอโทษทั้งสอง ชิโนบุและฮาระจึงส่ายหน้าน้อยๆเป็นเชิงไม่เป็นไร


"หา!!!? ไอ้ลำพังโคโจวน่ะถ้าไปก็เอาตัวรอดหรอก แต่อีกสองเนี่ย!!! เอาไปให้เพิ่มตัวประกันรึไง!?"เทราซากะโวยวายพลางเคาะหัวคายาโนะและนางิสะดังโป๊กๆ แถมยังกล่าวอย่างมาดมั่นว่าตัวเองจะไม่ปล่อยให้ใครทำอะไรเพื่อนเด็ดขาด


"ตอนนี้ แค่พาทุกคนไปโรงบาลในเมืองซะ!!!!"เทราซากะทุบโต๊ะ ก่อนทาเคบายาชิที่เอาถังน้ำแข็งมาจะกล่าวแย้ง เนื่องว่าไวรัสนี้คิดค้นขึ้นเอง โรงพยาบาลไหนๆก็ไม่มียาต้าน และได้แต่ปฐมพยาบาลตามที่ชิโนบุสั่ง เทราซากะจึงได้แต่นิ่งเงียบและมือสั่น ชิโนบุจึงตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆเป็นเชิงให้มีสติไว้


"จะว่าไป ชิโนบุซังยอดเยี่ยมมากครับที่ใจเย็นได้ในขณะที่แม้แต่อาจารย์ยังสติแตก แถมยังสั่งการอย่างแม่ยยำและรวดเร็วอีก"อาจารย์โคโระกล่าวชม


"ในสถานการณ์ที่ทุกคนสติแตก หมอต้องเป็นคนที่มีสติที่สุดค่ะ...แต่ว่านะคะ ตัวดิฉันเปล่าใจเย็นหรอกค่ะ"ชิโนบุพูดก่อนเงยหน้าขึ้น ทำให้ทุกคนตกใจเป็นอย่างมาก


"ดิฉันในตอนนี้...ทั้งใจร้อนและโกรธจนมือสั่นแล้วล่ะค่ะ เพื่อนๆกำลังจะตาย ดิฉันเย็นไม่ลงหรอกนะคะ..."แววตาสีม่วงที่ว่างเปล่าเสมอ บัดนี้สั่นระริกอย่างที่ไม่เคยเป็น มือกำแน่นจนเส้นเลือดปูด ไหนจะที่ขมับที่เส้นเลือดเต้นตุบๆเหมือนจะระเบิด

ทำให้ทุกคนรู้ได้ว่า...แม้จะยิ้มอยู่ตลอดนั้น แต่ชิโนบุคือคนที่เป็นห่วงและอยากให้ทุกคนหายจากไวรัสสุดขาดใจ ชิโนบุปฏิญานกับตัวเองไว้ว่าอย่างน้อย หากเธอยังอยู่ เพื่อนร่วมห้องจะไม่มีคนไหนตายเด็ดขาด ก็อย่างที่เจ้าของจดหมายเคยพูดเอาไว้ อารมณ์โกรธคือที่ตั้งของทุกอารมณ์ของเธอ ตอนนี้มันเดือดปุดๆพร้อมระเบิดไปหมดแล้ว


"แต่...มีทางอยู่นะครับ"อาจารย์โคโระกล่าวออกมา พลางมีเสียงริทสีพูดว่าโอเคสักอย่าง อาจารย์โคโระจึงบอกทุกคนไปเตรียมตัวและไปดูที่นั่น ทุกคนจึงแยกย้ายเข้าห้องไปเตรียมตัว อาจารย์โคโระก็กล่าวต่อด้วยว่าต้องการคนดูแลทุกคน ทาเคบายาชิและโอคุดะจึงเสนอตัวเอง


"ดิฉันต้องอยู่ด้วยรึเปล่าคะ"ชิโนบุเอ่ยถามอาจารย์โคโระ แต่โอคุดะก็เอ่ยแย้งขึ้นมา


"ไม่ต้องหรอค่ะ! โคโจวซังไปเถอะ ยิ่งมีคนเยอะยิ่งดีนะคะ"โอคุดะกล่าว


"แถมตัวฉันและทาเคบายาชิซังก็จำที่โคโจวซังกับอาโออิซังสอนเรื่องการปฐมพยาบาลได้แล้ว ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"โอคุดะว่าต่อ ชิโนบุจึงเพิ่งจะนึกได้ว่าตอนนั้นอาโออิมาบอกตัวเองว่าควรฝึกใครสักคนให้หนักๆเรื่องการซัพพอร์ต ตัวชิโนบุจึงบอกว่าถ้าเป็นโอคุดะกับทาเคบายาชิที่ร่างกายไม่ได้พร้อมปะทะเหมือนคนอื่นมาฝึกคงจะเป็นทีมที่สมบูรณ์แบบ


"จริงด้วย โคโจวที่เป็นแรงค์สเตตัสรวมอันดับ 1 ในฝ่ายหญิง และอันดับ 2 ของรวม  ถือเป็นกำลังหลักของห้อง ไม่ว่าจะด้านซัพพอร์ตหรือไฟท์ ในขณะที่พวกเราซัพพอร์ตที่นี่ โคโจวก็ไปซัพพอร์ตกับกลุ่มใหญ่ที่ไปบู๊ หรือไม่ก็ตะลุมบอลไปเลย"ทาเคบายาชิกล่าวพลางดันแว่น อาจารย์โคโระจึงพยักหน้าเห็นด้วย ชิโนบุจึงไม่ได้ว่าอะไรขึ้นไปเตรียมตัว ในหัวก็สงสัยว่าห้องเรามีการจัดแรงค์อะไรทำนองนี้ด้วยเหรอ




ชิ้ง!


เสียงชักดาบดังออกมาจากในห้องของชิโนบุ แววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นนี้เป็นเงาสะท้อนในดาบ ชิโนบุจึงเก็บดาบเข้าฝักก่อนเอาใส่ปลอกผ้าใส่ดาบและสะพายขึ้นหลังและเดินออกมาจากห้อง พบคนที่ไม่คิดจะได้พบ คือ โทมิโอกะ กิยู


"โทมิโอกะซัง...มาทำอะไรที่นี่คะ"ชิโนบุกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้ถามเย้าแหย่แบบทุกครั้ง 


"อสูร..."กิยูตอบเสียงเรียบ ทำให้ชิโนบุเบิกตากว้าง


"อะไรนะคะ"ชิโนบุถามย้ำ


"มีอสูรที่โรงแรมบนยอดเขา เจ้าของจดหมายส่งข้อความมา เจ้าไม่ได้รับข้อความเหรอ"กิยูตอบ ชิโนบุจึงเบิกตากว้างไม่ว่าจะด้วยประโยคที่พูดรู้เรื่องที่สุดตั้งแต่รู้จักกันมา หรือเรื่องอสูร นี่เครื่องดับไปแป๊บเดียวก็มีเรื่องใหญ่ขนาดนี้แล้วหรือ!?


"บนดาดฟ้า...โทมิโอกะซังช่วยไปรอดิฉันที่ดาดฟ้าของโรงแรมนั้นทีค่ะ ดิฉันมั่นใจว่าเจ้าอสูรมันจะขึ้นไปที่นั่น"ชิโนบุกล่าวด้วยรอยยิ้มเช่นทุกครั้ง แต่อารมณ์ที่แฝงมาในเนื้อเสียงนั้นไม่ได้ดูเป็นมิตรเยี่ยงหน้าตาของคนพูดแม้แต่น้อย แสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายนั้นจริงจัง


"...ถ้าเจ้าว่าอย่างนั้น...จะไปให้"กิยูพยักหน้ารับคำ อย่างน้อยนี่คงเป็นการร่วมงานกันอาจจะครั้งเดียวที่ร่วมมือกันแบบจริงๆจังๆเสียที

ชิโนบุพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม เมื่อคุยกันรู้เรื่อง ถามว่าเอาความมั่นใจมาจากไหนมากมายเพียงนี้ คงจะตอบว่าเป็นความรู้สึกที่เหมือนหลายๆครั้งและมันก็เป็นจริง 


"จะว่าไปโทมิโอกะซัง มีโทรศัพท์สินะคะ ช่วยส่งมาทีค่ะ"ชิโนบุแบมือขอโทรศัพท์ของเสาหลักวารี ถึงจะเอ๋อและงงเล็กน้อย แต่ก็ส่งให้อย่างว่าง่าย 


"เหมือนโทรศัพท์คนแก่เลยนะคะ"ชิโนบุอดเหน็บแนมไม่ได้ แม้จะเป็นสมาร์ทโฟนรุ่นเดียวกัน แต่ทำไมของอีกฝ่ายมันดูเกลี้ยงๆแปลกๆ ยกเว้นตรงกล่องข้อความจะมีของเจ้าของจดหมายและชื่อหนึ่งที่เขียนว่างานอยู่ แต่ในรายชื่อดันไม่มีของใคร อยากถามใจจะขาดว่าโทรศัพท์นี่เอาไว้ทำอะไร แค่ดูเวลากับรับงานรึยังไง? แต่มือก็เมมเบอร์ตัวเองและคารุมะใส่ลงไป เพราะเธอคงต้องใช้เบอร์ของคารุมะติดต่อในตอนนี้


"เมื่อทุกอย่างเข้าที่ ดิฉันจะโทรหาในเบอร์ที่ชื่อว่าคารุมะค่ะ กดรับเป็นใช่มั้ยคะ ดีค่ะ จะได้คุยกันง่ายๆหน่อย"กิยูพยักหน้ารัวๆ เป็นเชิงเข้าใจก่อนจะรับโทรศัพท์คืน ทั้งสองจึงเดินมากันจนถึงล็อบบี้ และต้องแยกกันคนละทางเพราะชิโนบุต้องไปหาเพื่อนห้อง E ส่วนกิยูจะไปทางหนีไฟ และลัดเลาะไปตามป่า


"เดี๋ยว โคโจว...ระวังตัวด้วย"กิยูพูดขึ้น เขาจำได้ว่าพี่สาว ซาบิโตะ มาโคโมะ รวมไปถึงคนรู้จักทุกคนบอกว่า อย่างน้อยไปทำงานก็ต้องอวยพรหรือบอกให้เพื่อนร่วมงานระวังตัวหน่อย เป็นมารยาทที่พึงกระทำกับเพื่อนร่วมงาน อาจเพราะงานออฟฟิศกระมัง ทำให้เขากล้าพูดแบบนี้กับแม่ผีเสื้อสักที  ถึงอีกฝ่ายจะไม่ตอบ แต่กิยูก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะอยู่ดีๆพูดแบบนี้ด้วย เธอคนนี้คงจะไม่เชื่อเขาเป็นแน่


"ค่ะ...คุณก็ระวังตัวด้วยนะคะ..."


เสียงของชิโนบุเบาหวิวผ่านมาตามลม ทำให้กิยูต้องเหลียวหลังกลับมามอง แต่ไม่เห็นชิโนบุยืนอยู่แล้ว กิยูคิดว่าตัวเองไม่ได้หูฟาดแน่ๆ ก่อนสะบัดหัวตัวเองเล็กน้อยเพื่อเรียกสติ 

ระหว่างกำลังลัดเลาะไปตามป่า ริมฝีปากปากที่เคยเป็นเส้นตรงเรียบนิ่งดูไร้อารมณ์ เมื่อนึกถึงคำเมื่อครู่ที่ชิโนบุเอ่ยออกมา มุมปากกระตุกยิ้มอ่อนๆมาเล็กน้อย


นี่คงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับเขา...





ทางด้านชิโนบุเองก็ได้แต่ส่ายหน้า นึกครึ้มอันใดไม่รู้ถึงกล่าวตอบเสาหลักวารีไป  แต่กระนั้น ในเวลานั้นชิโนบุไม่มีเวลาไปแหย่ให้ยืดยาว เพราะต้องแข่งกับเวลาในตอนนี้ แถมตอนนี้อาจารย์คาราซึมะก็พานั่งรถมาบนเขาที่มีโรงแรมที่ว่าตั้งอยู่บนยอด เมื่อถึงที่หมาย ทุกคนจึงได้แต่เงยหน้ามองหน้าผาสูงลิบ

ก่อนริทสึจะออกมาอธิบายว่า ก่อนหน้านี้ได้เจาะเข้าระบบของโรงแรมนี้ ทำให้ได้แผนผังภายในตัวโรงแรมและแผนผังการเฝ้าเวรยามด้วย 


(โดยบริเวณโถงทางเดินและบริเวณโดยรอบจะมีการเฝ้าเวรยามที่แน่นหนา การจะผ่านเข้าโรงแรมโดยไม่ผ่านฟรอนท์เป็นไปแทบไม่ได้เลย)ริทสึอธิบาย


"แต่ถ้าปีนหน้าผานี่ขึ้นไปก็มีทางเข้าออกพนักงานที่มีคนเฝ้าน้อยสินะคะ"ชิโนบุกล่าวสิ่งที่ตัวเองคิด


(ถูกต้องค่ะ เพราะว่าไม่มีคนที่จะปีนขึ้นไปบุกรุกอยู่แล้ว จึงไม่มีการจัดเวรยามในบริเวณนี้ค่ะ)ริทสึกล่าวเสริมสิ่งที่ชิโนบุพูด


"ถ้าไม่อยากจะเป็นหมากเดินตามสิ่งที่อีกฝ่ายวางไว้ ก็มีแค่วิธีเดียวครับ คนป่วยนับสิบกับอีกสองคนที่ดูแล คนที่ยังขยับตัวไหวก็บุกจากตรงนี้ไปถึงชั้นบนสุดของโรงแรมและชิงยารักษามาเถอะครับ!"อาจารย์โคโระพูด ทุกคนจึงแหงนหน้ามองหน้าผาที่สูงลิบตาอีกรอบ พลางคิดในใจ





เป็นไงเป็นกันวะ!!!!



※โอ้เย อัพไม่ดึกมากค่ะวันนี้5555 โมเม้นต์เสาหลักวารีกับเสาหลักแมลงอร่อยมั้ยคะ ไรท์ชงเน้นๆเพื่อคนเรือนี้โดยเฉพาะ การเริ่มต้นจากติดลบมาศูนย์ไม่ธรรมดา ทำงานออฟฟิศแล้วการพูดคุยรู้เรื่องขึ้น5555 ไรท์ยังรับโดเนทเรื่อยๆนะคะ โดเนทกันได้น้า


「True Wallet ・094 927 9794 ・ กาญจน์รวี ดีทอง」


บริจาคกันได้นะคะ 5 บาท 10 บาท หรือ 1 บาทไรท์ก็เอา5555










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 370 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

738 ความคิดเห็น

  1. #553 -KDY- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 14:25

    ทุกคนรู้เรื่องของชิโนบุซังแล้วว เย้~~
    #553
    0
  2. #529 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 09:34
    เราอยากส่งแฟนอาร์ตง่ะ ส่งได้ที่ไหนค่ะ?
    #529
    1
    • #529-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 20)
      5 สิงหาคม 2563 / 10:04
      ทางทวิตเตอร์ได้ค้าบผม @simbasalasim ถ้าทางอื่นไรท์อาจจะเปิดเพจไว้ก็ได้น้า
      #529-1
  3. #528 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 00:15
    อสูรที่ว่าจะเป็นใครน้อออออ
    #528
    0
  4. #526 Dek-Dok2344 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 22:33
    ว้าวๆเรือคนไม่มีเพื่อนล่ะ~~~
    #526
    0
  5. #525 [Shiro-san] (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 16:13

    เอาดาบไปด้วยยยย นี่จะมีฉากน้องโชว์สกิลไหมน้ออออออ?????
    #525
    0
  6. #524 Aum (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 12:02

    ฮาเร็ม!! เดี๋ยวนะ...ทุกคนอาจจะรู้เรื่อวขิโนะตอนหน้าก็ได้>\\\<

    #524
    0
  7. #523 0983260699 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 09:53
    เหมาหมดเลยได้มั้ยยย เลือกไม่ได้จริงๆๆ
    #523
    0
  8. #522 rotazx9077 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 08:32

    ค้างมาก!!!!

    #522
    0
  9. #521 91250 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 08:26
    บทเด่นจังน้าโทมิโอกะซัง
    #521
    0
  10. #520 Mungming23936 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 08:23

    กิยูชิโนมันต้องมาเเลเวจังหวะนี้!!!

    #520
    0
  11. #519 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 08:11
    กี๊ดๆ คนไม่มีเพื่อนมีบทล่ะ--แค่กๆ
    #519
    0
  12. วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 07:23
    ค้างงงงงง

    ชิโนบุต้องบู๊กับอสูรแล้วววว กรี๊ดดดด
    #518
    0
  13. #517 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 07:17
    อร๊ายยยยย ค้างงงง
    #517
    0
  14. #516 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 06:22
    ค้างฮ่า!!!
    #516
    0
  15. #515 Shino2548 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 05:21
    ต่อค่า!!!!!!
    #515
    0
  16. #514 Umishino (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 04:46
    อยากห้องE ชิโนบุและกิยูต่อสู้แล้วอ่ะ (กิยูในที่สุดนายก็พูดจารู้เรื่องสักทีนะ)
    #514
    0
  17. #513 TT ♡♤ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 04:23
    แค่นั้นไม่พอเรอะยังจะเพึ่มกิยูอีกเรึ่มจะปวดหัวแล้วววววเดียวใช้วิชาแยกร่างแม่งเลย
    #513
    0
  18. #512 just a bad guy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 03:25
    อยากเห็นคนในห้องที่พอมาเห็นทั้งสองคน(ชิโนบุxกิยู) จะเป็นยังไงกันนะ กิ้ววว!~
    #512
    0
  19. #511 Nura_Riku (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 01:57
    อ่า อยากเห็นฉากชิโนบุบู๊เร็วๆจัง
    #511
    0
  20. #510 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 01:51
    อยากมีวิชาเงาแยกร่างก็วันนี้แหละ5555
    //แยกร่างลงเรือทุกเรือ!!
    #510
    0
  21. #509 เหมียว~🌼 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 01:45

    ค้างอ้า
    #509
    1
    • #509-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 20)
      3 สิงหาคม 2563 / 01:45
      เอ๋ๆ ทำไมทุกคนว่าค้างกันนะ ไรท์ตัดตามในเมะเลยค่ะ ฮื้อ555
      #509-1
  22. #508 Bitchet (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 01:41
    ค้างมากคูมไรต์ แอแงง

    ///เรื่องเลือดกำเดาไม่ใช่กดหน้าลงหรอ เรื่องนี้เถียงกันแล้วได้ข้อสรุปรึยังนะ5555 //จะโดไปให้น้า สนุกมากค่าา
    #508
    1
    • #508-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 20)
      3 สิงหาคม 2563 / 01:43
      เอ ขอบคุณมากเรื่องเลือดกำเดาค่ะ จะแก้ให้นะคะ ส่วนโดเนทก็ขอบคุณนะคะ555
      #508-1
  23. #507 PACHALAM (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 01:32
    แหมม สร้างโมเม้นท์แข่งเรืออื่นอยู่แหละดูออก หรือฉันต้องแยกเงาพันร่างไปอยู่ทุกเรือจริงๆ
    #507
    1
    • #507-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 20)
      3 สิงหาคม 2563 / 01:32
      ต้องอยู่ทุกเรือแล้วป้ะ5555
      #507-1
  24. วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 01:32
    โมเม้นเรือชั้นมาแย้วววว
    อย่างนี้คงต้องโดเนท
    #506
    1
    • #506-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 20)
      3 สิงหาคม 2563 / 01:32
      สวยน่ารักกกก555
      #506-1
  25. #505 Nazzga2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 01:30
    เชื่อว่าคนที่มีวัคซีนโดนอสูรแดรก แล้วเหลือแค่ 3 หน่อหน่วยพิเศษเท่านั้น
    #505
    1
    • #505-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 20)
      3 สิงหาคม 2563 / 01:30
      รอดูครับผม5555
      #505-1