[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 18 : ผีเสื้อตัวที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 407 ครั้ง
    30 ก.ค. 63

                ((คำเตือน))


มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ เมา และกาวมาก

________________________________


ในวันที่ใกล้จะสอบปลายภาคเช่นนี้


ในวันอากาศร้อนอบอ้าวเช่นนี้ 


และนโยบายบัดซบของผู้อำนวยการ ทำให้ไม่มีเครื่องปรับอากาศเช่นนี้


ผลสรุปคือห้อง  E ต้องมานั่งพึ่งลมธรรมชาติอยู่นอกอาคาร เพื่อที่จะติวหนังสือกัน โดยเป้าหมายรอบนี้ของอาจารย์โคโระไม่ใช่คะแนนรวมได้หนึ่งใน 50 ทุกคน แต่เป็นเจาะคะแนนมากที่สุดในแต่ละวิชา โดยมีรางวัลอันหอมหวานเป็นหนวดของอาจารย์โคโระ 1 เส้นต่อท็อป เพราะยิ่งตัดหนวดก็ยิ่งช้าลง

โดยมีการสาธิตตัดหนวดแล้วร่างแยกกลายเป็นครอบครัวแสนรันทดไป จนชิโนบุอยากจะร้องไห้ แต่ติดตรงที่...


ควรจะร้องเพราะสงสารหรือสมเพชดีนะ?


แต่ก็นะ ชิโนบุไม่มีกระจิตกระใจจะคว้าท็อป หรือถึงมีก็ทำไม่ได้ เพราะมันขัดกับเงื่อนไขของเธอ ที่ห้ามช่วยเด็กๆฆ่าอาจารย์โคโระโดยตรง ปัจจุบันเธอก็ถอนหายใจ และยัดความรู้ใส่สมองไว้ประดับ


แต่มันติดตรงที่ว่า...


ติ้ง!


'ข้าเพียงคิดว่าหากเจ้าคว้าคะแนนเต็มมาได้ทุกวิชา ข้าคงจะจัดเซอร์ไพรส์ดีๆให้เจ้าสักหน่อย ยังไงก็ทำให้ได้ล่ะ'


อะไรของมัน?


จู่ๆคนที่ไม่ได้ส่งข้อความมาหาเสียนานก็ส่งข้อความมาเสียอย่างนั้น แถมยังทำอะไรย้องแย้งกับตัวเองเสียด้วย ชิโนบุได้แต่ขมวดคิ้ว พลางคิดในแง่ดีว่าอย่างน้อยตัวเธอก็มีกระจิตกระใจจะเรียนเสียที ก่อนจะตั้งใจฟังร่างแยกของอาจารย์โคโระอ่านวรรณกรรมภาษาอังกฤษ




"เฮ้อ~ ทำไมวรรณกรรมภาษาอังกฤษมันยากขนาดนี้นะคะ"ผ่านจากช่วงเช้า ทุกคนก็ยกขบวนมาที่ห้องกัน ส่วนชิโนบุบ่นน้อยๆเรื่องการใช้สำนวนภาษาอังกฤษในวรรณกรรมในมือ

ชิโนบุสังเกตุได้ว่ามีหลายคนมั่นใจว่าเรื่องวิชาเจาะจง ยกตัวอย่างโอคุดะที่เก่งวิทยาศาสตร์ 

แต่สังเกตุทุกคนได้ไม่นาน โทรศัพท์ของซึกิโนะก็ดังขึ้น คนที่โทรก็คือชินโดจากชมรมเบสบอล ที่โทรมารายงานเรื่องที่ห้อง A กำลังจับกลุ่มติว โดยแกนนำคือกลุ่มหัวกะทิ ที่เรียกตัวเองว่า ห้าอัศวิน


กลุ่มอะไรไม่รู้ แต่ที่รู้คือชื่อเชยมาก


ถึงจะชื่อเชยไปหน่อยก็เถอะ แต่เรื่องสมองคงจะเป็นของจริง


 (อันดับ 2 ของชั้นปี นักปรัชญาผู้หวังใช้สื่อกดดันศตรู!!! ประธานชมรมกระจายเสียง อารากิ เทปเป!!!!!!)


(อันดับ 3 นักกวีผู้ปราดเปรื่องที่ผ่านงานประกวดวรรณกรรมมาแล้วทั่วประเทศ!!!! เลขาสภานักเรียน ซาคากิบาระ เรน!!)


(อันดับ 5 ปีศาจนักท่องจำผู้หวังล้างอายอาคาบาเนะ!!! ประธานชมรมชีววิทยา โคยามะ นัตสึฮิโกะ!!!)


(อันดับ 7 นิสัยบัดซบ แต่มีประสบการณ์และความสามารถด้านภาษาจาก LA ซ้ำยังหวังล้างตากับโคโจว!! ประธานสภานักเรียน เซโอะ โทโมยะ!!!)


"น...นั่นนายพากย์เองเหรอน่ะ"ซึกิโนะกล่าวพลางยิ้มแหย


(อา...ก็อยากทำมาสักพักละ)ชินโดตอบพลางหัวเราะแก้เก้อ ก่อนไปแนะนำคนสุดท้าย


ชิโนบุไม่ต้องให้ชินโดบอก อันดับ 1 เพอร์เฟคไปเสียทุกอย่าง เนื้อหอม ซ้ำยังเป็นทายาทคนเดียวของผู้อำนวยการ ประธานนักเรียน อาซาโนะ กาคุชู 


พ่อคนดีเลิศ พ่อคนสมบูรณ์แบบ อยากจะล้วงคออ้วกเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เกินจริง เธอลืมนึกถึงไปเลย อยู่กับเธอไม่ออกลายเท่าไหร่ ออกจะติดเล่นนิดๆด้วยซ้ำ เกือบลืมว่าเป็นลูกผู้อำนวยการหากไม่ขึ้นรถด้วยกัน


แต่มีคนจะมาล้างตากับเธอด้วยงั้นหรือ? คงจะแค้นน่าดูสินะเนี่ย 


ชิโนบุยักไหล่ อุตส่าห์อยู่เงียบมานาน ดันมีศัตรูซะนี่ แต่ก็ปล่อยไปและดูการเรียนของตัวเองจะดีกว่า เพราะเป้าหมายที่เธอจะโค่นไม่ใช่คนนิสัยเสีย แต่คือกาคุชูคนดีของเธอเนี่ยแหละ ปัญหาหนักซะด้วย


"นี่~ ชิโนบุจัง~ อยากได้รางวัลด้วยอ่า~"คารุมะพูดเสียงยานคาง


"อีกแล้วเหรอคะ...เฮ้อ งั้นชนะอาซาโนะคุงให้ได้แล้วกันนะคะ"ชิโนบุถอนหายใจ พลางอ่านหนังสือต่อ ส่วนคารุมะก็ยกเท้าพาดโต๊ะอย่างสบายใจ


"หื้ม~ ชนะคุณประธานนักเรียนงั้นสินะ ได้สิ จะชนะแบบชิลๆให้ดู"พูดแล้วพลางฮัมเพลงแปลกๆ ที่ชิโนบุจับใจความได้ว่า เอาประธานมัดใส่ไม้แล้วลอยแพ? อะไรล่ะนั่น




ถึงเวลาเลิกเรียน ชิโนบุเดินออกมาพร้อมพวกนางิสะ จนอิโซไกมาชวนไปห้องสมุดด้วยกันเพราะตัวเองจองไว้นานแสนนานแล้ว ชิโนบุก็อยากไปอยู่หรอก ถ้าหากไม่ได้ติดนัดกับคนๆหนึ่ง


"อาจารย์คะ..."เสียงนิ่งๆหวานๆของคานาโอะเอ่ยเรียกชิโนบุ นางิสะและคนที่เคยเจอหน้ากันเลยทักทาย คานาโอะนั้นก้มหัวรับเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้ม


"พอดีวันนี้ดิฉันมีนัดกับคานาโอะน่ะค่ะ คงไปด้วยไม่ได้นะคะ"ชิโนบุยิ้ม ส่วนอิโซไกก็ไม่ว่าอะไร ชิโนบุจึงจับมือคานาโอะเดินลงเขาไป


คานาโอะวันนี้ไม่ได้มาในชุดไปรเวทเช่นทุกวัน วันนี้เป็นชุดนักเรียน ซึ่งดูแล้วเป็นชุดนักเรียน ม.ปลาย ซึ่งคานาโอะก็บอกว่าตนและอาโออินั้นอยู่ ม.ปลายแล้ว


อา...นี่ลูกศิษย์เธอโตกว่าเธอแล้วหรือ


แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก ที่คานาโอะมาหาเธอเพราะตัวชิโนบุไหว้วานให้ไปสืบหาที่อยู่ของเสาหลักที่วิ่งหนีเธอหลายต่อหลายครั้งที่ชื่อกิยู แถมคานาโอะนั้นทำงานเงียบแถมได้ไวด้วย 


บอกแล้วให้อยู่คุยดีๆ 


"อ้าว โคโจวซัง มากับใครเหรอ?"เสียงทุ้มนิ่งของคนที่คุยด้วนแล้วรู้สึกถูกต้อนจนมุมอย่างผู้อำนวยการดังขึ้น ชิโนบุที่พาคานาโอะแวะมากินขนมในเมืองได้แต่คิ้วกระตุก


"มากับเพื่อนค่ะ"ชิโนบุยิ้ม พลางกอดแขนคานาโอะและหันมาหาผู้อำนวยการในรถคันหรู คานาโอะเองก็ยิ้มตามเธอเช่นเคย


"งั้นเหรอ...คงจะปล่อยให้เด็กผู้หญิงสองคนกลับไม่ได้นะ อีกคนก็ศิษย์คนโปรดเสียด้วย ขึ้นมาสิ"ผู้อำนวยการว่า พลางเปิดประตูรถให้เธอและคานาโอะขึ้น


เด็กผู้หญิงสองคนที่อัดอสูรเป็นว่าเล่น...เธอว่าเดินกลับบ้านเองได้นะ


แต่สุดท้าย ก็ต้องลากแขนคานาโอะขึ้นรถมาอยู่ดี ตอนนี้คล้ายคานาโอะเป็นผู้ต้องหา สองพ่อลูกซักถามคานาโอะจนละเอียดยิบ คานาโอะก็ตอบเรียบๆไม่สะดุด แอบจับมือเธอเบาๆ ชิโนบุจึงลูบหลังมือลูกศิษย์เป็นเชิงเดี๋ยวก็เสร็จ


"หืม...ซึยูริ คานาโอะ อายุ 16 ม.ปลายโรงเรียนโซรันสินะ ความเกี่ยวข้องคือคนเคยรู้จักกันตอนเด็ก ดีจังนะ ตามสบายเลย"ผู้อำนวยการพยักหน้า ก่อนปล่อยเธอกับคานาโอะ


"โคโจว เธอรู้มั้ยว่าห้องพวกเรามีการแข่งกันอยู่ในตอนนี้"กาคุชูพูดขึ้นมา 


"หืม? อย่างนั้นเหรอคะ ดีจัง น่าสนุกดีนะคะ"ชิโนบุประกบมือเข้าหากันและยิ้มเช่นเดิม


"ไม่ใช่อย่างนั้น...แค่บอกว่า รู้ใช่มั้ยห้องเธอจะแพ้น่ะ"กาคุชูขมวดคิ้ว พลางคิดว่าเธอตรงหน้าจะอารมณ์ดีไปรึเปล่า


"เห...ถ้าแพ้อยู่แค่นี้...พวกฉันก็จัดการเป้าหมายใหญ่กว่านี้ไม่ได้สิคะ อาซาโนะคุง...ไม่สิ กาคุชูคุงน่ะ เป็นที่ 1 สินะคะ แถมคารุมะคุงเพิ่งจะคุยกับฉันว่าอยากล้มกาคุชูคุงด้วย น่าสนุกจังนะคะ"ชิโนบุเอ่ยออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


"น่าสนุกนี่"กาคุชูยกยิ้ม


"ดิฉันเลยคิดว่าหากคารุมะคุงทำคะแนนได้ดีขึ้นก็จะให้รางวัล อยากให้กาคุชูคุงเต็มที่ทีนะคะ"กาคุชูเลิกคิ้ว ให้รางวัล? มีแบบนี้ด้วยเหรอ


"แล้วถ้าฉันชนะ?"กาคุชูถามเสียงนิ่ง จนชิโนบุคิดว่าตนเพิ่งจะขุดหลุมฝังตัวเองไปหมาดๆ


"เอ...อยากได้อะไรแล้วค่อยบอกแล้วกันนะคะ"ชิโนบุจำใจกล่าวออกไป


"ให้ทุกอย่าง?"กาคุชูเริ่มยกยิ้ม ส่วนชิโนบุคิดว่าเหตุการณ์เหมือนเคยเกิดขึ้นยังไงไม่รู้


"เท่าที่ให้ได้ค่ะ"เธอเริ่มรู้สึกจริงๆนะ


"ดี...มีอะไรที่อยากได้จากเธอพอดี"ชิโนบุบอกแล้วว่ามันคุ้นๆ มันเคยเกิดขึ้นกับใครรึเปล่านะ?


"ฉัน...ก็อยากได้รางวัลค่ะ"คานาโอะพูดออกมาเบาๆ พลางจับมือของชิโนบุไปแนบอก


"เอ๋ คานาโอะก็อยากได้เหรอคะ ดิฉันจะให้ก็ได้นะคะ ถือว่าเป็นรางวัลเด็กดีแล้วกันนะคะ"ชิโนบุยิ้มก่อนลูบหัวคานาโอะเบาๆ รู้สึกไปเองรึเปล่าว่านิสัยของเด็กสาวตรงหน้าเปลี่ยนไป

ส่วนคานาโอะเองก็ยิ้มบางๆ ยอมให้ชิโนบุลูบหัว ทันจิโร่เป็นคนเปลี่ยนตัวเธอให้ขี้อ้อนรึเปล่าก็ไม่มั่นใจ แต่สายตาสองพ่อลูกแสนอันตรายที่อาจารย์ของเธอเล่าให้ฟังนั้น จ้องเธอราวเธอเป็นศัตรูเลยก็ว่าได้

ส่วนอาซาโนะคนลูกได้แต่กำหมัด และหันหน้าไปทางอื่น เพื่อที่จะไม่สนใจ เขาก็อยากให้ชิโนบุลูบหัวอยู่หรอก คนเดียวที่ยอมให้ลูบและมาลูบเขาด้วย แม้แต่พ่อยังไม่ยอมให้ลูบเลย

คนพ่อได้แต่เบือนหน้า ทั้งชาตินี้ได้แต่ลูบหัว ไม่เคยโดนลูบสักที ก็อยากอยู่ แต่อายุปูนนี้แล้ว แต่จะว่าคุ้มรึเปล่าที่เคยเห็นรอยยิ้มที่สดใสที่สุดของแม่ผีเสื้อคนงาม?








จนสุดท้ายก็ถึงวันสอบจนได้ ชิโนบุเดินเข้ามาอย่างสบายๆ พลางแอบขำนากามูระที่เอาอุปกรณ์การเรียนชนิดแท่ง แทงจมูกนักเรียนห้อง D รายหนึ่งที่มาดูถูกจนเลือดพุ่ง 

เดินมาถึงในห้อง ก็พบกับเด็กสาวคนหนึ่งคอสเพลย์ริทสึ(?) แต่อาจารย์คาราซึมะก็มาบอกว่าเป็นตัวแทน เพราะคงไม่ยอมให้เครื่องจักรเข้ามาสอบเป็นแน่ จึงปล่อยผ่านไป


ในห้องสอบ ข้อสอบช่างโหดหินเสียเหลือเกิน ชิโนบุก็แอบกังวลไม่น้อยโดยเฉพาะภาษาอังกฤษ เธอยิ่งเก่งแต่พวกศัพท์การแพทย์อยู่ด้วย แต่ได้วรรณกรรมเล่มนั้นของอาจารย์โคโระมาช่วยไว้ ส่วนวิชาอื่นๆก็ถือว่าไม่ยากเกินมือ แต่คงจะประมาทไม่ได้จริงๆนั่นแหละ


ยกตัวอย่าง...ในวิชาวิทยาศาสตร์มีถามศัพท์ทางการแพทย์ของกล้ามเนื้อกระดูกหัวแม่เท้า


เป็นคำถามที่ง่ายสำหรับชิโนบุ แต่แอบกุมหัวว่าเมื่อกี้อยู่เรื่องอะตอม ไหงแว๊บมาชีววิทยาอนาโตมี่ซะล่ะ?





ในที่สุดก็ประกาศผลสอบ ทุกคนล้วนลุ้นระทึก โดยเฉพาะชิโนบุกระมัง ที่อยากได้คะแนนเต็มทุกวิชาใจจะขาด


"งั้น มาเริ่มประกาศแล้วกันนะครับ อ้อ...แล้วก็ โคโจวซังแจ้งผมมาว่าจะไม่เอาคะแนนตัวเองไปแข่งด้วยฉะนั้นแล้ว ผมจะตัดชื่อโคโจวซังออกจากรายชื่อชิงหนวด แต่จะประกาศคะแนนรวมให้นะครับ"อาจารย์โคโระชี้แจง ทำให้ทุกคนขมวดคิ้ว


"ภาษาอังกฤษอันดับหนึ่งของห้องและสายชั้น นากามูระ ริโอะ


วรรณกรรมอันดับหนึ่งของห้อง คันซากิ ยูกิโกะ แต่ว่าของสายชั้นเป็นของอาซาโนะ กาคุชูนะครับ


สังคมอันดับหนึ่งของห้อง อิโซไก ยูมะ และยินดีด้วย เป็นที่หนึ่งของชั้นปีด้วยครับ!


วิทยาศาสตร์อันดับหนึ่งของห้องคือ โอคุดะ มานามิ และ ยอดเยี่ยมมาก คว้าที่หนึ่งชั้นปีด้วยครับ!!"


"ส...แสดงว่า เราชนะห้อง A !!!!!"


"3 ต่อ 2!!!!"


"ไม่ต้องรอฟังคะแนนคณิตแล้วสินะ"ทาเคบายาชิพูด


ใช่...เพราะกาคุชูคว้าไปไงล่ะ


"แต่กระนั้น...คนที่ได้คะแนนรวมสูงสุดของสายชั้น...คือโคโจว ชิโนบุ ผู้คว้าไปได้ 500 คะแนนครับ!"


"ก...เก็บเรียบ!!!! ชนะอาซาโนะล่ะ!!!"อิโซไกพูดอย่างตื่นตระหนก 


"ชิโนะจังสุดยอด!!!"คายาโนะว่าอย่างตื่นเต้น


"อา...โล่งจังเลยค่ะ ดิฉันนึกว่าหัวใจจะวายตายตอนภาษาอังกฤษเสียแล้ว"ชิโนบุถอนหายใจเอามือทาบอก พลางระบายยิ้มออกมา

ส่วนคารุมะนั้นก็ออกไปทันที อาจารย์โคโระมองหน้าชิโนบุ ก่อนพยักหน้าให้กัน และตามไป


ชิโนบุยืนรออาจารย์โคโระเดินไปหาคารุมะกับอาจารย์คาราซึมะ จนเห็นคารุมะหน้าแดงแปร๊ดวิ่งหนีไป ชิโนบุจึงเดินตามมา


"หืม...ใครนะที่บอกจะเอารางวัลจากดิฉันกันนะคะ? ใช่เจ้าแมวสีแดงตัวนี้รึเปล่าเอ่ย?"ชิโนบุพูดขึ้น ก่อนจะลงไปนั่งข้างคารุมะที่นั่งชันเข่าอยู่


"อะไรเล่า...จะมาเยาะเย้ยกันรึยังไง"คารุมะซุกหน้าแดงใส่เข่าของตัวเอง


"เปล่าค่ะ...แค่จะมาบอกว่า รอบนี้คารุมะคุงน่ะประมาทเองนะคะ รอบหน้า...พยายามเข้านะคะ คารุมะคุงทำได้แน่ค่ะ"ชิโนบุส่งยิ้มให้คารุมะ


"รู้รึเปล่าว่าตัวเองปลอบไม่เก่งน่ะ...แต่ว่า...ฉันอารมณ์ดีขึ้นแล้วล่ะ!"คารุมะยิ้มจนเห็นเขี้ยว พลางซุกลงที่ไหล่ของชิโนบุ


"ขอบคุณนะ"


"ยินดีเสมอค่ะ...คารุมะคุง"ชิโนบุลูบเส้นผมสีแดงอย่างอ่อนโยน





ปลอบกันสักพัก ทั้งสองก็กลับมาที่ห้องเรียน อาจารย์โคโระจึงบอกว่าตนจะต้องเสียหนวดทั้งหมด 3 เส้น แต่พวกเทราซากะแย้งว่าห้าวิชา มันรวมคหกรรม ซึ่งพวกเทราซากะก็ได้เต็มกันทั้ง 4 


"ใจร้ายจังน้า อาจารย์โคโระ คหกรรมน่ะ มันยากที่สุดเลยนะนั่น"คารุมะว่าขึ้นอย่างอารมณ์ดี

ทุกคนเห็นคารุมะเปิด จึงประท้วงขึ้น จนอาจารย์โคโระต้องปักจองหนวดเพิ่มอีก 4 กลายเป็นต้องเสียไปทั้งหมด 7 เส้น ซึ่งอิโซไกก็บอกว่าจะขอใช้สิทธิทำลายหนวดตอนฤดูร้อนที่จะไปเกาะกัน






จนเลิกเรียน ชิโนบุแยกกับคารุมะ มาเจอกับกาคุชูที่ยืนรออยู่


"ไหงเธอดันได้ที่ 1 เองซะล่ะ..."กาคุชูพูดพลางจ้องหน้าของชิโนบุเขม็ง


"แต่ยังไงซะ ฉันก็ต้องได้รางวัลสินะ"กาคุชูถอนหายใจ ก่อนมองหน้าชิโนบุอีกรอบ


"ถูกต้องแล้วล่ะค่ะ...กาคุชูคุงอยากได้อะไรงั้นเหรอคะ?"ชิโนบุเงยหน้ามองตาอีกฝ่าย


"ฉัน...อยากจะขอเก็บไว้"ชิโนบุรู้สึกอยู่แล้วว่าต้องพูดแบบนี้ ชิโนบุจึงพยักหน้าก่อนยิ้มให้ตามเดิม


"ได้สิคะ งั้นดิฉันไปก่อนนะคะ"ชิโนบุโบกมือให้อีกฝ่าย ก่อนจะวิ่งกลับบ้าน ทิ้งให้กาคุชูมองตามแผ่นหลังเล็กไป




ชิโนบุมาถึงที่บ้าน ต้องแปลกใจ เมื่อมีรองเท้าหลายคู่วางไว้ ไม่ใช่แค่คู่เดียวเหมือนตอนโดมะ  หรือเจ้าอสูรจะยกพวกมา? 

ชิโนบุเลือกเดินไปที่ห้องครัว ต้องงงว่าทำไมไฟไม่เปิด เพราะปกติแล้วแม่บ้านล่องหนจะเปิดไว้ตลอด ชิโนบุจึงเปิดปลั๊กไฟ


ปุ๊ง!!!!!!


"ยินดีต้อนรับ!!!!"


ภาพตรงหน้าคือบุคคลหน้าคุ้นทั้งหลาย หากจะให้เล่าก็ เสาหลักที่เหลือทุกคน พี่น้องคามาโดะและสหาย มีลูกศิษย์ของเธอเองด้วย และสุดท้าย...คนที่เธออยากเจอที่สุด


"พี่คะ!!!"


ชิโนบุสวมกอดคานาเอะแน่น คานาเอะก็ได้แต่ลูบหัวน้องสาวตัวเองอย่างเบามือ


"น่าร๊ากกกกกกกก อิกุโระซังๆ"มิตสึริเสาหลักความรักเอ่ยออกมา  พลางเขย่าแขนเสาหลักอสรพิษที่ตอนนี้คบกันเรียบร้อย


"เข้าใจแล้ว..."โอบะไนหยิบกล้องมารัวชัตเตอร์ โดยที่มีอุซุยจัดแสงให้อย่างสวยงามฉูดฉาด(?)


"เดี๋ยวเถอะ!!!!! อย่าแอบกิน!"อาโออิตีมืออิโนะสุเกะที่หยิบเทมปุระเข้าปากไป


"สวัสดีค่ะ ชิโนบุซัง!"เนซุโกะกอดชิโนบุ ชิโนบุจึงลูบหัวอีกฝ่าย


"แหม น่ารักจังเลยนะจ๊ะ"คานาเอะกอดเนซุโกะเข้าอ้อมอกแบบเดียวกับชิโนบุ


"ชิโนบุ!"อิโนสุเกะพุ่งกอดชิโนบุแน่นราวกับกอดแม่ของตัวเอง ชิโนบุหัวเราะและกอดอีกฝ่ายตอบ


"อ๊าาาา!!!!!!!! เจ้าหมูป่า!!!!! แต่ว่า เนซุโกะจังงงงงงงงง"เซนอิทสึกรีดร้อง เพราะเจ้าหมูป่านั้นกอดสาวงามไม่แบ่ง(?) แต่ต้องหันไปหวีดเนซุโกะก่อน


"เซนอิทสึ!!! เสียมารยาท"ทันจิโร่ลากคอเซนอิทสึก่อนที่จะไปกอดผู้หญิงในงานเลี้ยง


"พี่...ถ้าไม่เข้าไปพูดกับโคโจวซังคนพี่จะดีเหรอ? นกเอานา..."เก็นยะพูดอย่างปลงๆ พลางมองพี่ชายของตัวเอง


"เงียบปากไป..."ซาเนมิหันหน้าหนี มองกล่องของขวัญและช่อดอกไม้ในมือ


"นโมอะมิทตาพุทธ..."เกียวเมย์พูดขึ้น พลางยิ้มออกมาบางๆ


"นั่นผีเสื้อสวยจัง...พี่ยูอิจิโร่"มุอิจิโร่ดึงแขนพี่ชาย และชี้ผีเสื้อตัวหนึ่ง


"เรือนนี้มันมีผีเสื้อว่อนนั่นแหละ ใช่เวลามั้ยเนี่ย"ยูอิจิโร่เคาะหัวน้องชายฝาแฝดไปหนึ่งทีเพื่อเรียกสติ


"..."ส่วนกิยูก็ยังไม่พูดอะไรทั้งสิ้น ได้แต่ยืนเงียบๆในมุม เพราะกลัวทำลายบรรยากาศ


ทุกคนนั้นดูมีความสุขกันมาก และร่วมถ่ายภาพด้วยกัน ชิโนบุนั้นยิ้มและหัวเราะ อาจจะหัวเราะมากที่สุดในชีวิตแล้ว


ส่วนอีกด้านบนต้นไม้


โดมะได้แต่นอนมองด้วยน้ำตา อยากร่วมก็อยาก แต่ถ้าโดดเข้าไปก็โดนก๊วนเสาหลักหรือไม่คนในงานอาจชักดาบสะบั้นหัวเขา ลำพังชิโนบุก็รู้หรอกว่าทำอะไรเขาไม่ได้  แต่คนอื่นน่ะสิ  ไหนจะเด็กที่เคยปริดชีพเขาก็อยู่ครบ เข้าไปก็ขอบอกเลยว่าอาจเละเป็นโจ๊ก


"อุตส่าห์ซื้อของขวัญมาให้แท้ๆ...เอาไว้ให้ตอนนอนก็ได้นี่เนอะ~"โดมะกล่าวพลางมองกล่องของขวัญในมือ




※เฮ้ยแก มันตอนที่ 18 แล้วนะ รู้สึกได้เลยว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องแรกที่แต่งจบ สาบานต่อฟ้าดิน ฟิคต่อไปหาป้ายต่ออยู่นะคะ ฮิๆๆ













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 407 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #736 Rosemarie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 12:34
    อยากทราบว่า ณ ช่วงเวลาปัจจุบันนอกจากกิยู คานาโอะ และอาโออิ พวกที่เหลือก็ได้มาอยู่ในช่วงเวลานี้กันทุกคนรึเปล่าคะ
    #736
    0
  2. #724 Duan_1211 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 22:48
    ไรท์ทำเราร้องไห้ รับผิดชอบเลยนะคะ!!!
    #724
    0
  3. #485 itachi-kun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 01:46
    เราชักเริ่มสงสัยแล้วค่ะ.. ทุกคนที่อยู่ในเรื่อง kimetsu no yaiba มาได้ยังไงและมาโผล่ในยุคปัจจุบันได้ยังไง.. และเราสงสัยแล้วว่า..พวกทันจิโร่จะมารวมกันเพื่อเจอชิโนบุจังโดยเฉพาะได้ยังไง.. พวกทันจิโร่คงไม่ได้เดินทางไปทั่วญี่ปุ่นเพื่อตามหาทุกคนและนัดกันมาเจอชิโนบุจังโดยเฉพาะหรอกนะคะ.. และจริงอยู่ที่มันเป็นเรื่องดีที่ชิโนบุจังได้เจอกับพี่สาวคานาเอะ.. แต่เราเริ่มรู้สึกว่านั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เรื่องนี้ไม่ค่อยสนุกในความคิดเห็นของเรา.. เราว่าไทไลน์ของเรื่องนี้น่าจะเป็นแค่ชิโนบุจังคนเดียว.. ไม่น่าจะมีคนอื่นๆในเรื่อง kimetsu no yaiba มาอยู่รวมเรื่องเดียวกันกับพวกนางิสะนะคะ.. พอเราอ่านไปเรื่อยๆรู้สึกว่าไทม์ไลน์ของไรท์มันรู้สึกแปลกๆและทะแม่งๆ.. มันจะต้องมีเหตุผลที่ชิโนบุจังและพวกทันจิโร่มีความทรงจำของชาติที่แล้วใช่มั้ยคะ??? และมันคงมีเหตุผลที่พวกอสูรอย่างโดมะยังอยู่ในปัจจุบันนะคะ
    #485
    5
    • #485-2 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 18)
      31 กรกฎาคม 2563 / 01:58
      แต่ถ้าไม่ชอบต้องขออภัยจริงๆ
      #485-2
    • #485-5 P_Chan and Me_Kung(จากตอนที่ 18)
      23 พฤศจิกายน 2563 / 06:13
      เอาล่ะ EPนี้ทำเราร้องไห้จริงจัง(แบบจริงจังจริงๆ) ความพวกเขากลับมาอยู่ด้วยกันอะแกกกกกก แงงงงงง นั้นตาไหลพรากเลยT-T
      #485-5
  4. #484 Youandmy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 21:08
    น้องมุยหาย~~~
    #484
    0
  5. #483 คะสึรากิ ริงโกะ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 19:02

    อาาาา~~~เป็นโมเม้นที่น่ารักจังนะคะ ปล.สู้ๆนะคะคุณไรท์เป็นกำลังใจให้ค่ะ🙂

    #483
    0
  6. #482 gurengesan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 16:12
    งื้ออ~หวีดไม่ไหวแล้วนะคะไรท์!!หวีดจนสมองอ๊อง(?)ไปแล้วววว5555
    #482
    0
  7. #481 thanakit089 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 10:09
    ไรท์ถามหน่อย ใครจะลงเอยกับชิโนบุอะ
    #481
    0
  8. #480 Mungming23936 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 09:41
    ดีจาย~~อะมาครบเเล้ว
    #480
    0
  9. #479 [Shiro-san] (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 08:53
    กริ๊ดดดดดดดด มากันแล้ววว!!! โครตดีใจ!!!
    #479
    0
  10. #478 Threestars (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 08:32
    กรี๊ดดดดดดดดดมากันแล้วววววววแบบนี้น้องชิโนบุของเราก็จะมีความสุขแล้ววววว
    #478
    0
  11. #476 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 08:06
    ไชโย!!! พวกเสาหลักและทันจิโร่กับเนซึโกะมาแว้ว!!!
    #476
    0
  12. #475 luvtaetaev (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:57
    กรี๊ดดดดดด เสาหลักกับคามาโบโกะทุกคน;-; น่ารักจังงงงง
    #475
    0
  13. #474 I AM A BEAR (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:48
    เอาดิๆ โดมะเเต่ละคน ทันจิโร่ก็ฆ่าเอ็งได้นะโว้ย คานาเอะ ซาเนมิก็อยู่ อัดอสูรสักรอบเลยเพ่!!
    #474
    0
  14. #473 Sewoon12 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:48
    ฮือออ น่ารักก
    #473
    0
  15. #472 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:31

    เจอทุกคนเลยยยยดีจายยย
    #472
    0
  16. #471 Allen8958 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:29
    ย... อยากได้บทโดมะเยอะกว่านี้
    #471
    0
  17. #470 nger kata (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:21
    รู้ได้เลยว่าไรท์เมนชิปใครบ้าง555
    #470
    0
  18. #469 rotazx9077 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:20

    ชอบอิโนะสุเกะอ่ะ

    #469
    0
  19. #468 rotazx9077 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:20

    มาต่อนะคะ~

    #468
    0
  20. #467 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:12
    โดมะเข้าไปเลย!! เข้าไป! แกจะได้โดนรุมเละ!!
    #467
    0
  21. #466 91250 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:06
    สุดยอด...
    #466
    0
  22. #465 Umishino (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 07:05
    ดีใจจังเลย ทุกคนกลับมาแล้วอยากกรี๊ดดดดดให้ดังๆ ขอให้ไรท์แต่งเรื่องนี้ให้จบนะคะ จะรออ่านทุกตอนเลยค่ะ
    #465
    1
    • #465-1 Umishino(จากตอนที่ 18)
      30 กรกฎาคม 2563 / 07:34
      ขำโดมะสุดละ กลัวโดนยำเละ555
      #465-1
  23. #464 TT ♡♤ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 06:16
    เดียวโผล่มาจากไหนกันเนี่ย?
    #464
    0
  24. #463 hoxlas (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 06:09
    เอาทุกคนไปให้หมดเลย
    #463
    0
  25. #462 wewe73422 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 05:56
    กิยูลูกกกก
    #462
    0