[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 17 : ผีเสื้อตัวที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 418 ครั้ง
    28 ก.ค. 63

              ((คำเตือน))


มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ เมา และกาวมาก

________________________________


"วันนี้ร้อนจังเลยนะคะ..."


ชิโนบุกล่าว พลางมองนอกหน้าต่างห้องเรียน ที่เริ่มมีแมลงมาบินวนไปทั่ว รวมถึงผีเสื้อด้วย 


"คารุมะคุง?"ชิโนบุเอ่ยชื่ออีกคนที่ยืนข้างกัน แต่เมื่อเธอเรียกชื่อ คารุมะเหมือนจะหน้าแดงๆก่อนถอยห่างเธอเล็กน้อย แล้วกลับมาคุยปกติ แม้จะเข้าช่วงหน้าร้อนมาพึกนึงแล้ว แต่ทำไมช่วงนี้มีแต่คนทำตัวแปลกๆไม่รู้สิ? 


ถึงปกติจะแปลกอยู่แล้วก็เถอะ


คนแรกคือโดมะ วันหนึ่งส่งข้อความมาว่าจะไปติดเครื่องปรับอากาศที่เรือนผีเสื้อ นั่นก็ปกติของเจ้าอสูรตนนั้น ที่มักใช้เงินฟุ่มเฟือยเสียจนหน้าหมั่นไส้ ที่แปลกคือมาขอนอนด้วย อย่างกับให้เธอรับเลี้ยงหมา ใครมันจะให้เข้าบ้านกัน ถึงจะสงสัยและแอบกังวลก็เถอะว่าเจ้านั่นจะอยู่ดีๆเข้าบ้านมากลางดึกรึเปล่า


คนที่สองก็คารุมะ ที่พักนี้ไม่ค่อยจะมองหน้าเธอตรงๆเหมือนทุกวัน แม้ปากจะหมาและแซะเธอเหมือนเดิม แต่ดันเชิดหน้าขึ้นแปลกๆ ทั้งๆที่ปกติจะก้มมามองกันแท้ๆ แถมเวลาเรียกหรือจิ้ม อาการสะดุ้งตกใจมันก็ปกติหรอก แต่ไอ้การหน้าแดงและเสียงแปลกๆที่เปร่งออกมานี่มันอะไร?


ต่อไปก็เจ้าเสาหลักหน้ามึนโทมิโอกะ ที่ชอบแวะมาเมืองคุนุกุงาโอกะบ่อยๆ เสียจนน่ารำคาญที่ต้องมาบังเอิญเจอหน้ากันทุกๆวัน แถมพอถามเหตุผลที่มาแต่ละที มันก็ฟังไม่ขึ้นสักอย่าง อย่างมาซื้อของ แล้วจะถ่อมาซื้อไกลๆทำไมกัน ที่บ้านอยู่หลังเขาแล้วไม่มีซุปเปอร์หรือยังไง?


และต่อไปก็พ่อลูกอาซาโนะนั่น ปกติก็ชวนไปกินนู่นกินนี่ นั่งตากแอร์รถ กินลมชมวิวไปเรื่อยๆบ่อยๆนั่นแหละ มีทีนึง คนลูกก็หลุดปากออกมาว่า ว่างๆไปที่บ้านได้มั้ย เล่นหน้าเหวอกันทั้งรถ แม้กระทั่งคนพ่อเองก็ด้วย แถมพักหลังโทรหาเธอบ่อย บางวันก็ชวนคุยเรื่องการเรียน บางวันก็ติวให้ด้วย ซึ่งก็งงอยู่หรอก ว่าจะติวให้ห้อง E อย่างเธอไปทำไมกัน แถมคนพ่อ ถึงจะไม่ได้โทรมาบ่อยๆ...ไม่โทรมาแต่มาโผล่หน้าบ้านเนี่ยแหละ


แปลก...แปลกเหมือนเมาแดดกัน


ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีอาโออิกับคานาโอะ ที่เธอพอจะทำให้หายหัวร้อนจากการรับมือพวกไม่รู้ความทั้งหลาย แล้วยังพาเธอออกมาซื้อของตามประสาผู้หญิงด้วย หากมีมิตสึริหรือเนซุโกะมาด้วย คงสนุกไม่น้อย







เพ้อพกกันแค่นี้ก่อน อิโซไกเข้ามาบอกทุกคนว่าอาจารย์โคโระให้ไปเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำแล้วไปรวมกันหน้าอาคาร ซึ่งทำให้ทุกคนงงไม่น้อย ว่าอาจารย์ไปจองสระไว้ที่อาคารหลักรึเปล่า






ทุกคนเมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ก็เดินตามอาจารย์โคโระไปที่ในป่า ซึ่งทุกคนก็สงสัยกันอยู่ แต่ยังไม่ได้ถามอาจารย์โคโระ ส่วนคารุมะก็คุยกับนางิสะเรื่องการลอบสังหาร ชิโนบุที่เดินมาด้วย ก็ยืนฟังและกล่าวเสริมไป 


"อา...จะว่าไปชิโนบุจังก็โชว์เทพนี่นา? เห็นว่าตะลึงงันกันทั้งบางเลย"คารุมะหันมาถามชิโนบุบ้าง


"เอ๋...เปล่าหรอกค่ะ ไม่ขนาดนั้น"ชิโนบุยิ้มก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ


"ถ่อมตัวรึเปล่าเนี่ย นางิสะคุงๆ เล่าให้ฟังทีสิ"คารุมะเลิกที่จะถามชิโนบุแล้วหันไปถามนางิสะแทน


"อื้ม! คือแบบว่านะ...."นางิสะเล่าด้วยท่าทีตื่นเต้น ประกอบไปกับคารุมะที่ทำหน้าทำตาสนใจอย่างออกนอกหน้า


"แล้วก็ชิโนบุซังก็เผด็จศึกโดยการ---อ๊ะ!"


ก่อนที่นางิสะจะเล่าจบ ชิโนบุที่เดินข้างหน้าก็หยุดเสียก่อน ทำให้หน้าชนกับผมชิโนบุเข้าเต็มๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก 


ภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็คือสระน้ำธรรมชาติ ที่น้ำใสแจ๋ว แล้วยังมีทุ่นลอยน้ำอยู่อย่างสระน้ำทั่วไป ก่อนอาจารย์โคโระจะบอกว่าเขาทำไว้ให้นักเรียนเล่น

นักเรียนเริ่มทยอยลงสระ มีไม่กี่คนที่อยู่ขอบสระ หนึ่งในนั้นก็คือชิโนบุ ที่อยากนั่งอ่านหนังสือเสียมากกว่า


"ชิโนบุจังๆ มาเล่นน้ำกับฉันหน่อยสิ~"คารุมะว่ายมาที่ตรงที่ชิโนบุนั่ง ก่อนจะจิ้มขาชิโนบุเบาๆเพื่อเรียก


"ไม่ค่ะ"ชิโนบุปฏิเสธทันที


"เห~~ ไม่เอาน่าชิโนบุจัง~"คารุมะตื้ออีก พลางกระตุกขาชิโนบุไปด้วย


"ไม่....ค่าๆ รู้แล้วค่ะ ก็ได้ค่ะ"ชิโนบุที่กำลังอ้าปากจะปฏิเสธ แต่เห็นสายตาและมือของคารุมะที่จับขาเธอ ถ้าไม่ไปดีๆคงโดนลากลงน้ำแน่ๆ

ชิโนบุถอดเสื้อวอร์ม ก่อนโดดลงน้ำและโผล่ขึ้นมา ส่วนคายาโนะจู่ๆก็มองมาแล้วว่ายมาพร้อมห่วงยางด้วยความรวดเร็ว!


"ช...ชิโนะจัง...ใหญ่!"คายาโนะร้องพลางชี้มาที่หน้าอกของชิโนบุเสียงสั่น คารุมะอดมองตามนิ้วที่ชี้ไม่ได้ จนหน้าแดงแล้วถอยห่าง



"เอ๋?"


อันที่จริงก็ไม่ค่อยมีใครมาสังเกตุหน้าอกคนอื่นนัก...ยกเว้นโอคาจิมะ มาเอฮาระ และอาจารย์โคโระ และชิโนบุก็ไม่ใช่คนเปิดเผยซะด้วย ชุดที่ใส่ทุกวันก็ปิดไปหลายส่วน ตามที่ชิโนบุคิดว่าเหมาะสมตามอายุ แถมยามเปลี่ยนชุดก็ชอบไปเปลี่ยนก่อนทุกคนจะเห็นหรือสังเกตุเสียอีก ดังนั้น โอกาสจะเห็นผิวใต้ร่มผ้าของชิโนบุถือว่าโอกาสน้อยมากๆ


"ดิฉันว่ามันก็ขนาดมาตรฐานนะคะ"ด้วยความที่อาศัยอยู่กับผู้หญิงมาตลอด และความเป็นหมอด้วยกระมัง ชิโนบุจึงไม่อายนักหากจะพูด แถมถ้าพูดเรื่องงานนักล่าอสูรเองก็ด้วย โอกาสเปิดเนื้อหนังก็ไม่ค่อยมี ชิโนบุจึงไม่สนใจเรื่องรูปร่างนัก


"หวา...เหมือนหุ่นนักกีฬาเลย"คาตาโอกะกล่าวขึ้น พลางมองต้นแขนกระชับที่ดูมีกล้ามเนื้อ ไหนจะขาและหน้าท้อง มองตรงไหนมันก็เป๊ะซะทุกส่วน!


"จริงด้วยแฮะ"


"เป็นพวกซ่อนรูปสุดๆ!"


ชิโนบุคิดในใจ ณ วินาทีนั้น 


ทำไมอยู่ๆมาสนใจตัวเธอกันหมดล่ะเนี่ย


ชิโนบุลำบากใจอยู่หรอก และแล้วอาจารย์โคโระก็เป่านกหวีดช่วยชีวิต ทุกคนจึงต้องแยกย้ายกันไป แต่ไม่นาน เสียงเป่านกหวีดก็ดังสนั่นเพราะตอนนี้อาจารย์โคโระกลายเป็นราชาแห่งสระน้ำไปเสียแล้ว(?) ไอ้ความรู้สึกขอบคุณตอนแรกนี้มันหายไปกับน้ำหมดแล้ว


จนมาถึงตอนหนึ่งที่ความเป็นราชาของอาจารย์โคโระจะมากไปนิด จนทุกคนทนไม่ไหว และคุราฮาชิจึงชวนอาจารย์โคโระเล่นน้ำ แถมยังสาดน้ำใส่อาจารย์ จนอาจารย์ร้องเสียงแปลกๆออกมา ซ้ำแล้วท่าทางเหมือนแมวกลัวน้ำ คารุมะนึกสนุกไปเขย่าตรงที่นั่งอาจารย์จนสั่นสะเทือน อาจารย์โคโระได้แต่กรีดร้อง  และหลุดออกมาคำโตว่าหากหนวดดูดซับน้ำมากจะขยับไม่ได้ ซึ่งคือจุดอ่อนอีกจุดนั่นเอง 


จะหลุดก็หลุดกันง่ายๆเช่นนี้เลย?




จนอาจารย์โคโระพาทุกคนกลับและเปลี่ยนเสื้อผ้า ชิโนบุเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก่อน จึงมานั่งรอในห้องไปเรื่อยๆ จนสายตาสังเกตุไปเห็นเทราซากะและมุรามัตสึอยู่นอกอาคาร กำลังคุยอะไรกันสักอย่าง แล้วเทราซากะก็กระแทกมุรามัตสึใส่ต้นไม้ และเดินจาก ทำให้ชิโนบุอดสงสารเพื่อนร่วมชั้นอีกคนไม่ได้


"มุรามัตสึซัง เป็นอะไรรึเปล่าคะ?"ชิโนบุเดินออกมาถามด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะแตะหลังอีกฝ่ายเบาๆ จนสะดุ้งด้วยความปวด


"คงจะช้ำนะคะ แต่ว่า ทุกทีก็เห็นเป็นเพื่อนกันนี่คะ ทำไมจู่ๆเทราซากะซังถึงโมโหล่ะคะ?"ชิโนบุเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม


"อา...ก็นะ เจ้านั่นน่ะ..."มุรามัตสึเริ่มเล่าตั้งแต่รู้จักกันสมัย ม.1 เพราะว่าเทราซากะก็อันธพาลมาตั้งแต่ไหนแต่ไร และเจ้าตัวก็เข้ากับคนในโรงเรียนนี้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย จนตกมาอยู่ห้อง E คงจะอยากใช้ชีวิตไปเรื่อยกับพวกเราที่ไม่มีจุดหมายเหมือนกัน แต่เพราะอาจารย์โคโระเข้ามาทุกคนเลยพยายามกันจนหมด


"แต่ที่เจ้าเทราซากะโมโห คงเป็นเพราะฉัน...ไม่สิ เจ้าโยชิดะก็ด้วย เริ่มที่จะปรับตัวเข้าหาห้องนี้เรื่อยๆน่ะสิ แถมยังไปสัญญากับเจ้านั่นว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับหมึกเหลืองนั่นด้วย"มุรามัตสึเล่าจนจบ 


"งั้นเหรอคะ..."ชิโนบุพยักหน้ารับรู้ พลางหวังว่าคนสมองกลวงอย่างเทราซากะจะไม่ทำอะไรโง่ๆอีก


ชิโนบุกับมุรามัตสึเดินเข้ามาในอาคาร ต้องเดินสวนกับเทราซากะที่หน้าตาบึ้งตึง ก่อนที่เธอจะเร่งฝีเท้าเดินไปที่ห้องเรียน พบกับทุกคนยืนบ่นเทราซากะไม่น้อยเรื่องความงี่เง่า


"หืม? เกิดอะไรขึ้นกันคะ เทราซากะซังก่อนเรื่องเหรอคะ?"ชิโนบุมองรอบๆ พบมอเตอร์ไซค์ไม้นอนล้มอยู่ แถมคารุมะยังทำหน้าไม่สบอารมณ์สุดๆ เอ๊ะ ไม่สิ หน้าเหมือนเยาะเย้ยเสียมากกว่า ก่อนอิโซไกจะมาอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง





"เท่าที่ฟังมันก็เด็กต่อต้านไม่ใช่เหรอคะ?"ชิโนบุลงความเห็น ยังไงๆมันก็แค่เด็กที่ต่อต้านชัดๆ


"เอาน่าๆ ชิโนบุจัง ก็บอกแล้วว่าหมอนั่นมันทำอะไรไม่ได้หรอก ไม่ต้องคิดมากนะ"คารุมะยักไหล่ ชิโนบุเองก็อยากจะปักใจเชื่อเช่นนั้นอยู่หรอก แต่ด้วยเหตุใด ทำไมต้องรู้สึกเหมือนจะมีอะไรร้ายๆเกิดขึ้นกันนะ



ชิโนบุก็ออกตรวจเช่นเคย แต่วันนี้ด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง ทำให้ต้องไปดูที่อาคารห้อง E เป็นที่แรกๆ 

ชิโนบุซุ่มอยู่ในต้นไม้ พลางโดดไปเรื่อยๆจนบริเวณใกล้สระ เจอกับอิโตนะและชิโระ ทำให้ต้องหยุดฝีเท้าซุ่มมองอยู่สักพัก จนเห็นเทราซากะเดินออกมาด้วย


"วางแผน...จะทำอะไรกันแน่นะ"ชิโนบุมองอยู่สักพัก ก่อนเดินไปดูบริเวณสระ พบกับถังอะไรสักอย่างวางอยู่ในพุ่มไม้ไม่ไกลนัก


ชิโนบุออกตามหาทั้งชิโระกับอิโตนะโดยการอาศัยความคล่องตัวในการขยับของตัวเองด้วย จนทั้งสองเดินไปที่โล่ง ที่เธอไม่สามารถจะตามได้อีก ตัวชิโนบุได้แต่มองตามอย่างเจ็บใจเล็กๆ ก่อนจะออกวิ่งไปรอบเมืองเช่นทุกวัน ในหัวตอนนี้คิดเพียงว่าพวกนั้นจะทำอะไรกันแน่ รวมทั้งเทราซากะที่ออกมาพร้อมกันด้วย 


"โดนจ้างวานรึเปล่านะคะ?"ชิโนบุคิดพลางเดินบนหลังคาเงียบๆ หากถ้าเป็นเช่นนั้นจริง การจ้างวานเทราซากะอาจเป็นทางเลือกที่ดี เพราะปกติก็ไม่ค่อยมีใครสนใจหรือใส่ใจเทราซากะอยู่แล้ว แถมด้วยนิสัยของตัวเทราซากะที่เกเร ต่อให้ออกไปตอนสอนๆอยู่ ก็ไม่มีใครสนอยู่แล้ว


ชิโนบุถอนหายใจ แล้ววิ่งกลับเรือนผีเสื้อทันที วันนี้นั้นเป็นวันที่ปวดหัวเสียจริงๆเชียว ไม่ว่าจะเรื่องของเทราซากะหรือเรื่องอื่นๆยิบย่อยลงไปอีก หากเจออีกสักเรื่องคงได้เวลาไปโรงพยาบาลจริงๆเสียที






ว่าถึงตัวไมเกรน ตัวไม่เกรนมันดันมาจริงๆเสียนี่ 


ใช่แล้ว โดมะตอนนี้กำลังนั่งในห้องครัวของเรือนผีเสื้อ ซ้ำยังจิบชากินขนมราวกับบ้านตัวเองก็มิปาน


"ชิโนบุจังดูเครียดๆนะ?"โดมะถามชิโนบุด้วยรอยยิ้มดั่งเช่นทุกครั้ง ดวงตาสีรุ้งพริ้งพราวราวกับรอเวลาที่ชิโนบุอ่อนแอที่สุดยังไงอย่างนั้น ชิโนบุตอนนี้ปวดหัวจนไม่รู้จะทำยังไง เลยเดินไปเปลี่ยนชุดนอนทันที  ทิ้งให้โดมะงง ใยแม่ผีเสื้อถึงไม่กล่าวอะไรเลยกันนะ 


"ข้าน่ะ...ห่วงชิโนบุจังที่สุดเลยล่ะ"โดมะว่า พลางน้ำตาก็ไหลออกมา ก่อนจะต้องกลับบ้านไป เพราะแม้จะอยากอยู่ดูต่อ แต่ก็อยากปล่อยให้แม่ผีเสื้อหลับอย่างสบายใจ


อย่างน้อยก็ไม่ได้เลวมันเสียทุกอย่าง







วันต่อมา ชิโนบุรู้สึกชื้นใจ ที่ตื่นมาแล้วไม่เจอโดมะมาเซอร์ไพรส์นอนนั่งจ้องหน้าเธอเหมือนไม่กี่คืนก่อน เล่นเอาซะหลอนจนเกือบนอนไม่หลับกันเลยทีเดียว


ชิโนบุมาถึงโรงเรียน ก็ไม่แปลกใจนักที่จะไม่เห็นหัวโจกเทราซากะอยู่ในห้องเรียน แต่มาแปลกคือโยชิดะและมุรามัตสึไม่ได้ไปด้วย คงจะเคืองกับเรื่องเมื่อวานกระมัง จนกระทั่งอาจารย์โคโระเข้ามาและสอนตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือน้ำหูน้ำตาหรือน้ำมูก ก็ไหลอย่างกับเขื่อนแตก


จนกระทั่งพักเที่ยง ชิโนบุก็นั่งกับพวกนางิสะเหมือนๆกับทุกๆวัน เพียงแต่จู่ๆเทราซากะก็โผล่เข้ามา พร้อมกับอยากให้ทุกคนช่วยปฏิบัติตามแผนที่ตัวเองวางไว้ เพื่อที่จะฆ่าอาจารย์โคโระ ซึ่งถ้าหากเป็นคนอื่นพูด ทุกคนคงจะสามารถทำตามคำขอโดยที่มีข้อกังขาน้อยที่สุด แต่มันดันมาติดตรงที่เป็นเทราซากะที่ไม่เคยจะร่วมมือกับคนอื่นนี่แหละ ถึงเป็นปัญหาใหญ่



และถึงทุกคนจะไม่อยากร่วมกับแผนการนี้ แต่อาจารย์โคโระก็น้ำหูน้ำตาไหล มาขอให้ทุกคนจงร่วมมือกับเทราซากะ จนทุกคนต้องยอม

แถมแผนเทราซากะคือล่อให้อาจารย์โคโระตกน้ำ ซึ่งชิโนบุนึกถึงเจ้าถังนั่นขึ้นมาทันที บางทีสิ่งที่อยู่ข้างในมันก็น่าจะอยู่ในน้ำนี้

และถึงจะบอกว่าทุกคนต้องเข้าร่วมแผนก็เถอะ ก็มีเธอกับคารุมะนี่แหละ ที่ค้านหัวชนฝาว่าจะไม่ร่วม ซึ่งต่อให้เทราซากะอยากจะขู่ แต่ขู่ทั้งชิโนบุกับคารุมะไปก็ไม่กลัวอยู่แล้ว


แกร๊ก!


เสียงที่คล้ายกับปืนไม่มีกระสุนดังขึ้น ตามด้วยเสียงการระเบิด เสียงน้ำไหลเชี่ยวและเสียงกรีดร้องของเพื่อนร่วมชั้น ชิโนบุเบิกตากว้าง สองขาก็ออกวิ่งไปที่สระ เจอเทราซากะทรุดนั่งอยู่ที่พื้น ปากของเจ้าตัวพึมพำว่านี่ไม่ใช่ความผิดของฉัน และตามมาด้วยคารุมะ เทราซากะจึงคายทุกสิ่งที่เก็บเอาไว้

 

"ก็มัน...ไม่ใช่ความผิดของฉันนี่ ความผิดทุกอย่างมันก็พวกเจ้าชิโระกับอิโตนะ!!"เทราซากะสติแตก แหกปากดังลั่น


"โดนจ้างจริงๆสินะคะ"ชิโนบุพูดเสียงเรียบแม้จะยิ้มเช่นเดิม ดวงตาสีม่วงเริ่มสอดส่องหาทางลงเพื่อช่วยคนอื่นๆ 


"งั้นดิฉันขอไปช่วยทุกคนก่อนนะคะ คารุมะคุงดูแลเทราซากะซังแล้วกันนะคะ"ชิโนบุพูดก่อนจะวิ่งไปทันที  ไม่รอให้คารุมะปฏิเสธ


"เอาไว้จะมาสั่งสอนทีหลัง"ชิโนบุกล่าวเบาๆกับตัวเอง


"เดี๋ยว! อ๋า...ให้ตายสิ"คารุมะถอนหายใจยาวๆหนึ่งที ก่อนหันไปมองเทราซากะด้วยสายตาสมเพช 


"จำเอาไว้เทราซากะ...ที่แกโดนลอยแพ มันไม่ใช่ความผิดของทุกคน แต่มันก็เพราะตัวแกเองนั่นแหละ"คารุมะกล่าว ก่อนต่อยสั่งสอนไปหนึ่งที เผื่อสมองจะกระเตื้องขึ้นบ้าง แล้ววิ่งตามชิโนบุไปทันที


ส่วนด้านชิโนบุนั้น น้ำที่เชี่ยวก็ไม่ใช่อุปสรรคนัก แถมคนยังน้อยลงมาก เพราะอาจารย์โคโระช่วยไปจนจะหมดอยู่แล้ว 

ชิโนบุยืนอยู่บนต้นไม้ ดวงตากวาดมองไปทั่วน้ำ จนเจอคนผมสีเขียวและผมสีฟ้าอย่างคายาโนะและนางิสะ ชิโนบุมั่นใจว่าช่วยทั้งสองได้แน่ จึงโดดลงไปทันที


"คายาโนะซัง! ชิโอตะซัง!"ชิโนบุตะโกนเรียก สองมือก็ดึงแขนทั้งสองคนและกระโดดขึ้นบนหน้าผา ก่อนทั้งสองคนจะสำลักน้ำเบาๆ และกล่าวขอบคุณ


"แล้ว...ฮาระซัง มุรามัตสึซังกับโยชิดะซัง อยู่ที่ไหนกันคะ?"ชิโนบุกวาดตามองคนที่อยู่บนพื้น ก็ไม่เห็นทั้งสามคน ก่อนคารุมะจะชี้ไปกิ่งไม้ที่ยื่นออกมา พบสาวอวบฮาระเกาะอยู่ และมีมุรามัตสึกับโยชิดะแกะอยู่ที่หน้าผา


ทุกคนมองการต่อสู้ของอาจารย์โคโระและอิโตนะ เห็นได้ชัดว่าอาจารย์โคโระนั้นเสียเปรียบ จนเทราซากะเสนอว่าแบบนั้นใช้ตนเป็นหุ่นเชิดดีกว่า ซึ่งคนที่เชิดก็ไม่พ้นคารุมะ


"เห...ก็ได้อยู่หรอก...แต่จะไหวแน่เหรอ"คารุมะใช้มือรูดกระดุมเสื้อเทราซากะจนเสื้อแหวก


"ถึงตายนะ"คารุมะยิ้มแสยะ และเทราซากะพร้อมทำตาม แต่ทำไมกันนะ


ทำไมชิโนบุถึงรู้สึกว่าท่ามันไม่เหมาะกับเด็กพิกล


เมื่อเทราซากะถอดเสื้อแล้วโดดลงไป คารุมะก็หันมาหาชิโนบุ


"นี่...ชิโนบุจัง ถึงจะมั่นใจแผนก็เถอะ แต่ก็ไม่ค่อยมั่นใจเจ้าหมีควายนั่น ดังนั้น หากมันไม่ได้จริงๆ ชิโนบุจังต้องจัดการนะ"คารุมะยัดมีดยางใส่มือชิโนบุ เป็นเชิงหากไม่เวิร์ค ก็เอามีดไปตัดหนวดอิโตนะซะ


"เข้าใจแล้วค่ะ"ชิโนบุยิ้มตอบ


ชิโนบุมองสถานการณ์ตรงหน้า พลางคิดว่าทำไมต้องให้เทราซากะถอดเสื้อ พลันคิดได้ว่า เทราซากะไม่ชอบเปลี่ยนเสื้อหลายๆตัว ซึ่งตัวนี้อาจเป็นเสื้อเมื่อวาน และแสดงว่ามันมีแก๊สที่เทราซากะปาลงพื้นเมื่อวานแล้วทำให้อาจารย์โคโระน้ำหูน้ำตาไหลอยู่

แถมคนแรงควายอย่างเทราซากะ หากจะรับแรงหนวดของอิโตนะ คงไม่มีใครเหมาะกว่านี้อีกแล้ว และทันทีที่อิโตนะเหวี่ยงหนวดไปหาเทราซากะ เทราซากะจึงเอาเสื้อห่อไว้ก่อนอิโตนะจะจามออกมา เป็นโอกาสให้อาจารย์โคโระช่วยฮาระที่เกาะบนกิ่งไม้ได้สำเร็จ


"เห้ย!!! โดดลงมาสิ! โยชิดะ มุรามัตสึ!"เมื่อเห็นว่าฮาระปลอดภัย เทราซากะจึงตะโกนบอกเพื่อนของตัวเอง สองคนนั้นก็เหมือนจะเข้าใจ โดดลงน้ำจนเกิดเสียง ตู้ม! ทำให้น้ำกระเซ็นไปโดนอิโตนะ และทุกๆคนที่ใส่ชุดว่ายน้ำก็โดดลงไปด้วย จนหนวดของอิโตนะเริ่มบวมน้ำ และพ่ายแพ้ไป


"หืม? อิโตนะคุง ไม่มาเรียนด้วยกันเหรอคะ"ชิโนบุเอ่ยด้วยรอยยิ้ม อิโตนะที่เริ่มโมโห จึงกลายเป็นหน้าแดงเพราะเขินแทนซะอย่างนั้น ก่อนจะหันหลังแล้วเดินไปพร้อมชิโระ


ก่อนทุกคนจะดีใจกันยกใหญ่ ชิโนบุกับคารุมะที่ยืนอยู่บนก้อนหินหันมองหน้ากันก่อนยิ้มให้กันเล็กน้อย ตามมาด้วยเทราซากะที่โดนฮาระบ่นใส่เพราะวิจารณ์รูปร่างคนอื่น คารุมะนั้นหัวเราะจนออกหน้าออกตา เทราซากะจึงส่งคารุมะไปเซย์ไฮกับออกซิเจนในน้ำ รอบนี้ชิโนบุเป็นคนหัวเราะแทน 


"ชิโนบุจัง! อย่าหัวเราะสิ!"คารุมะอายจนหน้าแดง แล้วคว้าข้อเท้าชิโนบุลากลงน้ำไป


"คารุมะซัง อย่าลากฉันไปเปียกสิคะ"ชิโนบุยิ้มเช่นเดิม แต่เส้นเลือดปูนโปนที่ขมับ



และวันนี้ ชิโนบุต้องใส่ชุดพละกลับบ้าน ส่วนคารุมะก็ตัวเปียกไปตามระเบียบ เพราะชุดพละที่เธอใส่ เธอไปแย่งคารุมะมา




※ให้ตายสิโรบิน ฉันเบิกตาเขียนต่อตอนตีสามไม่ไหว!!!! ดังนั้นขออภัยที่มาอัพสายนะคะ เมาแหละเมา ตัวไรท์เองจะพูดว่าเลือกเรือไม่ถูกก็ใช่ค่ะ ไรท์สร้างเรือหลายๆเรือเพื่อมาดูเคมีความเข้ากัน ตอนนี้คิดๆอยู่ว่าพ่อลูกอาซาโนะบทน้อย นานๆทีออก เอาไว้จะเพิ่มบทให้นะคะสำหรับคนเรือนี้ ส่วนคนที่ถามว่าทำไมชิโนบุดูไม่ค่อยระวังตัวกับห้อง E เพราะชิโนบุไว้ใจจะพูดแบบนั้นก็ได้ค่ะ แถมชิโนบุก็ยังอยากใช้ชีวิตแบบเด็กทั่วๆไป ดังนั้นหวังว่ามุกคนจะชอบนะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 418 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

740 ความคิดเห็น

  1. #692 **Music** (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 18:51
    ฮาเร็มสุดใจ555
    #692
    0
  2. #457 rotazx9077 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 22:20

    กิยูอายุเยอะแล้วค่ะ~

    #457
    0
  3. #456 jilada070111 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 21:11
    ลงเรือโดมะค่ะ
    #456
    0
  4. #455 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 13:18
    เหงาล่ะสิเจ้ากิยู อยู่บนเขาคนเดียว🤣
    #455
    0
  5. #454 I AM A BEAR (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 21:48
    จะคู่ไหนก็ได้ เเต่ทันจิโร่ต้องโผล่ออกมาบ้างงงง
    #454
    0
  6. #453 Sea45678 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 16:20
    ส่วนตัวลงเรือชิโนบุ×โดมะค่ะ แต่ไรท์จะเขียนคู่ไหนก้ด้ายหมดเลย รีดคนนี้รับได้ แต่ส่วนตัว(อีกที)ไม่ค่อยชอบฮาเร็มค่ะ ชอบเรื่องนี้มากๆค่ะเปนกำลังใจให้ไรท์ค่ะ
    #453
    0
  7. #452 TT ♡♤ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 15:25
    รออออออออ
    #452
    0
  8. #451 gurengesan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 13:27
    นับถือไรท์จริงๆเลย!!มาลงตอนดึกๆเพราะงั้น!!ไรท์ต้องพักผ่อนให้เพียงพอนะคะ!
    #451
    1
    • #451-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 17)
      28 กรกฎาคม 2563 / 13:28
      ขอบคุณค้าบบบบ
      #451-1
  9. #450 sataporn-aum (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 13:26
    ชิโนบุซังกินกับใครก็เข้าค่ะ! //ดิฉันผู้นั่งทุกเรือ แอบลงเรือฮาเร็มได้มั้ยนะ...
    #450
    0
  10. #449 Umishino (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 12:56
    ชอบชิโนบุกับคารุมะ โมเม้นน่ารักมากกกก จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะไรท์ อยากเห็นทุกคนตอนไปเที่ยวเกาะจังเลย
    #449
    1
    • #449-1 Umishino(จากตอนที่ 17)
      28 กรกฎาคม 2563 / 14:54
      อยากรู้จังเลยว่าชิโนะจังจะสั่งสอนอะไรกับเทราซากะซัง
      #449-1
  11. #448 noontinna (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 12:30
    รอฉันรอทันอยู่เมื่อไหร่ทันจิโร่จะกันน้า
    #448
    0
  12. #447 รินเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 12:08
    อยากให้พวกดาบพิฆาตอสูรรวมตัวกันง่าาาา อยากเห็นฉากที่พวกนั้นป่วนพวกห้องเรียนลอบสังหารแล้วจะดียิ่งขึ้นหากมุซันได้เป็นบัดดี้ของอุบายาชิกิซามะ🤣
    #447
    0
  13. #446 rotazx9077 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 12:03

    อยากเจออิโนะสุเกะอ่ะ😗

    #446
    0
  14. #444 Tery2006 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:52
    เที่ยวๆๆ
    #444
    0
  15. #443 fajdjsn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:50
    เอากิยูมาเข้าเรียนด้วยสิ สงสาร
    #443
    0
  16. #442 hoxlas (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:49
    ทันจิโร่อยู่ไหนวะ
    #442
    0
  17. #441 Dek-Dok2344 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:44
    โอ้วววเรือคารุมะแซงทางโค้งตอนนี้จริงๆ----
    #441
    0
  18. #440 rotazx9077 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:40

    ชอบๆ ชิโนบุจัง

    #440
    0
  19. #439 nongtuk70 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:18

    โอ้วอิโตนะชิโนบุชั้นเชียร์55
    #439
    0
  20. #438 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:13
    ไม่เป็นไรค่ะ ไม่โกรธไรด์หรอกค่ะ แต่ว่าอย่าลืมพักผ่อนให้มากนะคะ
    ตอนต่อไปรออยู่นะ ฝึกกับโลฟโรและไปเที่ยวเกาะน่ะ
    #438
    1
    • #438-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 17)
      28 กรกฎาคม 2563 / 11:16
      รักรีดเดอร์นะคะ ฮื้อ❤
      #438-1
  21. #437 Phonthawan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:08
    มาแล้ว มาแล้ว เย้
    #437
    0