[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 15 : ผีเสื้อตัวที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 517 ครั้ง
    24 ก.ค. 63

                            ((คำเตือน))

มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ เมา และกาวมาก

________________________________


"โคโจว?"เสียงของคนหน้ามึนโทมิโอกะ กิยู เอ่ยขึ้นหลังจากสังหารอสูร และได้ยินเสียงอันคุ้นเคยที่ชอบแกล้งเขาบ่อยๆ


"อุแหม~ มิตรสหายไม่ได้เจอกันนานทักแค่นี้เหรอคะ? ถึงว่าทำไมไร้เพื่อน~"ชิโนบุหัวเราะเบาๆ ทำให้กิยูช็อคเล็กน้อยกับคำพูดของเจ้าหล่อน


"ข้า...ไม่ได้ไร้เพื่อน"กิยูเอ่ยแย้ง


"แหมๆ อายุปูนนี้นึกว่าจะคิดได้เองเสียอีก ขอโทษนะคะ คงยังไม่รู้สินะคะว่าตัวเองไม่มีเพื่อนคบ"ชิโนบุทำท่าป้องปาก ราวกับเผลอพูดอะไรแทงใจอีกคนไป แต่แน่นอนว่าที่หลุดออกจากปากทุกคำพูดเธอคิดมาดีแล้วทั้งนั้น 


"ข้ามีเพื่อนนะ ข้าไม่ได้โดนคนเกลียดด้วย"กิยูกล่าวแย้งด้วยท่าทางเรียบเฉยดั่งน้ำนิ่งของเจ้าตัว ชิโนบุส่ายหน้าเล็กน้อย


"แหมๆ ดิฉันคิดว่าชื่อคนที่ชอบคุณ ยังน้อยกว่ารายชื่อคนที่เกลียดคุณนะคะ"ชิโนบุยิ้มตาหยี ทำให้กิยูนั้นหงอยกินเป็นที่เรียบร้อย 


กิยูที่ตอนนี้พยายามเดินหนีชิโนบุออกไปนอกตรอก แน่นอนว่าชิโนบุก็ตามแซะตามแขวะ แถมจิ้มจึกๆเจ้าเสาหลักวารีหน้ามึนอย่างสนุกสนาน ตัวชิโนบุคิดได้ว่าแกล้งใครคงไม่เหมือนเจ้าคนไร้เพื่อนตรงหน้า ก็ดันทำตัวเป็นคนประเภทที่ชิโนบุเกลียดแสนเกลียดเองนี่นา แกล้งแล้วทั้งสนุกและผ่อนคลาย(?)



โฮ่งๆ!!


ชิโนบุชะงัก หันไปมองเจ้าสัตว์สี่ขาหน้าขนที่ยืนอยู่ตรงทางออกของตรอก เหงื่อเย็นๆเริ่มไหลออกมาช้าๆ รอยยิ้มดั่งธรรมดา ที่ตอนนี้ดูฝืนเกินจะเรียกยิ้ม ขาเริ่มก้าวถอยหลัง กิยูที่เห็นปฏิกริยาก็นึกขึ้นได้ว่าเสาหลักแมลงข้างๆเขานั้นกลัวสัตว์หน้าขนจับใจ แถมเจ้าหมาตรงหน้าตัวยังใหญ่ซะด้วย ชิโนบุยิ่งก้าวถอยไปเรื่อยๆจนไปหยุดอยู่หลังเสาหลักวารี


ชิโนบุอยากจะวิ่งหนีมุดดิน หากเป็นคารุมะหรือคนอื่นๆในโรงเรียนคุนุกิงาโอกะมาเจอว่าชิโนบุกลัวอะไรแบบนี้มีหวังโดนล้อแน่ๆ(โดยเฉพาะผู้อำนวยการกับอาจารย์โคโระ) แต่นั่นไม่เท่ากับเจ้าเสาหลักวารีหน้ามึนตรงหน้ามาเจอเธอในเหตุการณ์แบบนี้ตรงๆ น่าอับอายกว่าเป็นไหนๆ

ไม่ได้คิดอะไรมาก เจ้าสุนัขตัวโตเริ่มก้าวเดินมาใกล้เสาหลักทั้งสองช้าๆ ตอนนี้สภาพสองเสาหลักมิต่างจากคนสมองไม่ประมวลผล ส่วนแม่ผีเสื้อคนงามก็ยืนขาสั่นจนก้าวไม่ออก ดวงตาว่างเปล่าสีม่วงมองไปรอบๆ จะหาทางหนีที่เธอทำได้ตอนนี้ 

แต่ก่อนจะได้คิดทางหนีทีไล่ เสาหลักวารีรวบตัวชิโนบุพาดบ่า ก่อนจะกระโดดขึ้นและใช้ปราณวารีรูปแบบที่ 2 ส่งตัวขึ้นไปอีกทอด ชิโนบุทำหน้าคล้ายคนตายก็มิปาน ได้แต่โดนคนตัวใหญ่กว่าอุ้มพาดบ่าโดดลัดเลาะตามหลังคาและดาดฟ้าไปเรื่อยๆโดยไม่พูดอะไร 


จนกระทั่งมันมาถึงเมืองคุนุกิงาโอกะ ซึ่งชิโนบุบอกให้ปล่อยเธอลง แต่เจ้าคนหน้ามึนก็ยังวิ่งไปเรื่อยๆ จนคิ้วเรียวเริ่มกระตุก รวมไปถึงฝ่าเท้าของเธอ ที่ตอนนี้พร้อมไปสัมผัสหน้าเจ้าเสาหลักวารี แน่นอน กิยูอุ้มชิโนบุพาดบ่ามาจนถึงเรือนผีเสื้อ และปล่อยเธอลงง่ายๆ และกระโดดหนีหายไป ชิโนบุอดจะมองค้อนตามไม่ได้ 


ไม่มีเพื่อนยังไงก็ไม่มีเพื่อนอย่างนั้น


ชิโนบุถอนหายใจ ก่อนจะเดินเข้าเรือนผีเสื้อไป  วันนี้ช่างวุ่นวายนัก อยากจะภาวนาอยู่หรอกว่าไม่อยากให้พรุ่งนี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น



ซะเมื่อไหร่ล่ะ


เมื่อมาถึงโรงเรียน ชิโนบุก็ได้ยินเกี่ยวกับแข่งกีฬาบอลอะไรสักอย่างจากซึกิโนะ ชิโนบุอดขมวดคิ้วไม่ได้ โรงเรียนนี้มันจะเน้นเสียทุกอย่างเลยหรือยังไงกันนะ? 


เมื่อถึงคาบโฮมรูม อิโซไกก็เรียกประชุมห้องเกี่ยวกับงานกีฬาบอล ซึ่งอาจารย์โคโระดูจะตื่นเต้นอยู่หรอก แต่มันดันไม่มีชื่อห้อง E แห่งนี้ในแมทช์แข่งขัน

 

"ก็นะ พวกเราไม่ถูกรับเลือกเข้าแข่ง ด้วยเหตุผลอันสวยหรูว่าเป็นทีมตกเศษ"


"ก็ทุกปีนั่นแหละ"


"ไหนจะผู้ชายห้องเราต้องไปแข่งกับทีมเบสบอลโรงเรียน ส่วนผู้หญิงก็แข่งกับทีมบาสหญิงอีก"


หลังจากฟังคำของเพื่อนๆ ชิโนบุก็ขอนับถือผู้อำนวยการอย่างสุดซึ้ง เรื่องระบบที่เขาวางและการแบ่งแยกชนชั้นอย่างชัดเจนของโรงเรียนนี้ 


"พวกฉันไม่ยอมไปเล่นละครปาหี่กับพวกแกหรอก"เทราซากะกล่าวขึ้นก่อนจะเดินออกไปพร้อมโยชิดะและมุรามัตสึ อิโซไกก็พยายามรั้ง แต่มันสายไป


และแน่นอน ความหวังในเบสบอลอย่างซึกิโนะนั้น ก็ค่อนข้างจะรู้จักทีมตรงข้ามพอสมควร จึงรู้เรื่องการโยนเป็นอย่างดี พูดถึงกัปตันทีมเบสบอลที่ชื่อชินโด ก็ดูเป็นคนที่ค่อนข้างเพอร์เฟคไม่น้อย แต่เช่นไรซึกิโนะก็บอกว่าอยากลองชนะ ช่างประจวบเหมาะกับอาจารย์โคโระเหลือเกิน ที่ตอนนี้อยากสวมบทเป็นโค้ชใจหิน และห้องก็คึกคักกันอีกครั้ง


"เห...แบบนี้ชิโนบุจังจะโดดถึงแป้นบาสเหรอ?"คารุมะกล่าวเสียงติดเล่นพลางหัวเราะคิกคัก


"การกวนส้นเท้านี่เป็นความสามารถพิเศษเหรอคะ? ดิฉันว่าเหมาะกับคารุมะคุงดีนะคะ"ชิโนบุยิ้ม ก่อนตอบ ทำให้คารุมะหน้างอทันที


"ชิโนบุจังใจร้ายจังน้า~~"คารุมะถอนหายใจพลางประสานมือที่หลังหัวตัวเอง


"นี่ๆ ชิโนบุจัง งั้นถ้าชนะได้ชิโนบุจังจะให้อะไรฉันรึเปล่า"คารุมะเอ่ยถาม ตาสีอำพันประกายวาวอย่างเจ้าเล่ห์


"หืม? เป็นเด็กรึยังไงคะ? หากทำอะไรต้องได้ของรางวัลด้วยเหรอคะ?"ชิโนบุเอ่ยถามอย่างสงสัย


"อื้ม~ ยอมเป็นเด็กก็ได้นะ งั้นพี่สาวจะให้อะไรผมล่ะ หืม? นี่ๆ อยากได้แรงจูงใจนะเนี่ย~"คารุมะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเล่นๆเยี่ยงทุกครั้ง แต่แววตาดูไม่ได้เล่นแม้แต่น้อย


"เฮ้อ...ค่ะ เข้าใจแล้ว อยากได้อะไรล่ะคะ?"ชิโนบุยกมืออย่างยอมแพ้ ก่อนเอ่ยถาม ทำให้คารุมะตอนนี้เหมือนมีหูแมวตั้งขึ้นอย่างดีใจ


"ให้ทุกอย่างเลยเหรอ?"คารุมะตาเป็นประกาย


"สิ่งที่พอจะให้ได้ค่ะ"ชิโนบุตอบกลับคารุมะด้วยรอยยิ้ม ไม่รู้ไอ้เจ้าแมวแดงตรงหน้าจะวางแผนอะไรอีก


"เห~ดีเลยๆ ของที่อยากได้ ชิโนบุจังให้มันกับฉันได้น่ะ"คารุมะฉีกยิ้มกว้างอย่างสดใส แต่ทำไมชิโนบุจึงรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีชอบกล


"งั้บบอกมาสิคะ"ชิโนบุถามคนหัวแดง


"ยังไม่ใช่ตอนนี้~ เอาไว้จบแมทช์จะบอกแล้วกัน"คารุมะยิ้มระรื่น


"ดูมั่นหน้าดีนะคะ ว่าตัวเองจะชนะ"ชิโนบุหัวเราะเบาๆ 


"แหงสิ~ ใครเป็นโค้ชให้กัน~ สัญญาแล้วนะว่าจะให้"คารุมะยื่นนิ้วก้อยออกมา


"ค่ะ สัญญา"ชิโนบุยิ้ม ก่อนยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับอีกฝ่าย


บรรยากาศหวานชื่นดั่งโลกนี้มีเพียงเราสอง หากไม่ติดว่ามีเพื่อนร่วมห้องไม่ต่ำกว่าสิบชีวิตนั่งหัวโด่มองอันธพาลกับแม่ผีเสื้อจีบกัน(?) จนอยากจะอ้วกออกมาเป็นสีชมพูให้รู้แล้วรู้รอด โอคาจิมะพ่อหนุ่มหื่นแทบจะยกโต๊ะทุ่มใส่หน้าด้วยน้ำตา อาจารย์โคโระน้ำตาก็เริ่มไหลพรากด้วยความอิจฉา ในใจหมายมั่นจะเคี่ยวเข็ญพ่อหนุ่มหัวแดงให้หนักในฐานะจีบลูกศิษย์คนโปรด ส่วนนากามูระแม่สาวผมทอง ก็ฉีกยิ้ม ในมือก็กดชัตเตอร์พลาง นางิสะหัวเราะแห้งๆพลางพยายามจับไหล่คายาโนะที่จะพุ่งตัวไปแงะนิ้วก้อยสองนิ้วที่เกี่ยวกันอยู่ให้แล้วๆไ


ทำไมวุ่นวายขนาดนี้วะเนี่ย!!!!



ตอนเย็นอาจารย์คาราซึมะก็อนุญาติให้ลดเวลาฝึกหน่วยรบพิเศษไปสักหน่อย เพื่อจะได้มีเวลาซ้อมกีฬา คาตาโอกะที่เป็นหัวหน้าห้องหญิงและคนที่เชี่ยวชาญกีฬาที่สุดในฝั่งหญิง จึงนัดนักเรียนหญิงทุกคนมาซ้อมบาสกัน ซึ่งอย่างที่คารุมะว่าจริงๆ ว่ากีฬานี่ต้องพึ่งส่วนสูง ชิโนบุแหงนหน้ามองแป้นบาส เอาจริงๆจะโดดมันก็ถึงอยู่หรอกนะ ด้วยพละกำลังของตัวเธอเองในตอนนี้

คาตาโอกะก็เริ่มจากการวอร์มร่างกายคร่าวๆ จากนั้นก็ให้ทุกคนเลี้ยงลูกบาสและชู๊ตบาส ก่อนจะลองตั้งทีมเล่นกัน ซึ่งผลที่น่าพอใจคือชิโนบุชู๊ตลงห่วงตั้งหลายรอบนี่แหละ 


"สุดยอด! 3 แต้มเกือบทุกลูกเลย"ฮายามิ สาวขรึมผู้น่ารักเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นการชู๊ต ทุกคนก็ไม่คัดค้านแต่อย่างใด เพราะเรื่องจริงล้วนๆ บางทีก็แอบทึ่งเหมือนกัน เพราะชิโนบุบอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่ลองเล่นจริงๆ

ก่อนที่นักเรียนหญิงห้อง E จะซ้อมกันไปเรื่อยๆจนท้องฟ้าเปลี่ยนจากสีส้มเป็นสีม่วงน้ำเงิน คาตาโอกะจึงคุยเรื่องกลยุทธต่ออีกหน่อย และพากันลงเขากลับบ้านทันที


ชิโนบุเดินแยกออกมาเนื่องจากมากดน้ำดื่มที่อาคารหลักก่อน ตอนนี้ทั้งโรงเรียนถึงจะมีแสงไฟ แต่ดันวังเวงเสียจนหากเป็นหญิงคนอื่นคงจะกรีดร้องจนสลบหากมีคนมาแตะหลังก็เป็นได้

 เมื่อได้ชาเขียวกระป๋อง ชิโนบุก็เปิดดื่มและเดินไปเรื่อยๆ จนไปเห็นรถของคนคุ้นเคยจอดอยู่ที่ลานจอดรถ คือรถของพ่อลูกอาซาโนะ จนชิโนบุนึกขึ้นได้ว่า มีงานกีฬาเช่นนี้ คนพ่อเป็นผู้อำนวยการ คนลูกเป็นประธานนักเรียน คงจะได้จัดการเอกสารต่างๆก่อนงานจะเริ่ม แต่ก็ดีนั่นแหละ อย่างน้อยเธอจะได้ไม่ถูกจับขึ้นรถ(?)อีกรอบ




ก็บ้าแล้ว


ใครจะนึกล่ะ ว่าเดินไปจะไปเจอพ่อลูกนั่นเดินลงมาจากอาคารเรียนหลักพอดิบพอดี ราวกับสวรรค์หรือนรกชักพา และลากเธอขึ้นรถมาด้วยตามเคย ชิโนบุอยากเอาหัวโหม่งพื้นตายไปเสียตรงนั้น


"เป็นไงบ้างโคโจวซัง ซ้อมกีฬาจนมืดเลยนะ ลำบากแย่เลยนะ"ผู้อำนวยการเริ่มเปิดปากพูดก่อน


"แหม ไม่หรอกค่ะ ดิฉันว่าสนุกดีนะคะ"ชิโนบุยิ้มหวาน ก่อนจะเอ่ยตอบอีกฝ่าย อาซาโนะคนพ่อเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงว่า สนุกก็ดี ก่อนจะเอื้อมมือหนามาลูบหัวเธอเบาๆ เหมือนเขาจะลืมว่าเธอเพิ่งจะเล่นกีฬามา แต่ถึงเหงื่อจะไม่ค่อยไหล เรียกว่านับหยดได้ก็เถอะ


"นี่ซ้อมมาจริงๆเหรอ? เหงื่อไม่ค่อยออกเลยนะ อย่างนั้นน่าจะแวะมาที่ห้องสภา มีห้องอาบน้ำอยู่"กาคุชูมองเด็กสาวตระกูลผีเสื้อ ที่ดูไม่เหมือนคนเล่นกีฬา ตัวยังสะอาดหมดจด ยกเว้นผมที่ดูคลายๆออกเล็กน้อย จนมีผมตกลงมา แต่ดันสวยซะอย่างนั้น


"เช่นนั้นเหรอคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่ได้เหงื่ออกขนาดนั้น"ชิโนบุยิ้ม ก่อนก้มหัวขอบคุณเด็กหนุ่มที่นั่งข้างๆ ก่อนอีกฝ่ายจะโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหูเธอเบา ไม่แคร์สายตาพ่อตัวเอง


"อย่าลืมมาดูนะ"




ผ่านมาอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ถึงวันงานกีฬาเสียที ห้อง E รวมพลังห้องเป็นรอบสุดท้ายก่อนแยกไปสนามใครสนามมัน โดยนักเรียนหญิงจะมีอาจารย์อิรีน่าไปดูแล

เมื่อมาถึงสนามบาส ก็ต้องมานั่งดูห้องอื่นๆแข่งกันอยู่นานโข ก่อนจะเริ่มแมทช์โชว์ของห้อง E ชิโนบุนั้นแอบเหลือบตาสังเกตุทีมที่ต้องแข่งด้วยเล็กน้อย แค่ร่างกายก็ต่างกันมากแล้ว ชิโนบุยิ้มให้อีกฝ่ายยามที่อีกฝ่ายก็หันมามองเธอเช่นกัน จนอีกฝ่ายต้องหันหน้าหนี เป็นแบบนี้ร่ำไปจนถึงแมทช์


"น่าสนุกจังเลยนะคะ"






หลังจบแมทช์


"320 - 150 ห...ห้อง E ชนะ!!!"


เมื่อจบเซ็ตสุดท้ายและประกาศผลคะแนน นักเรียนหญิงห้อง E ต่างดีอกดีใจ กอดกันกลม และถอนหายใจอย่างโล่งอก ว่าอย่างน้อยตัวเองก็ทำจนเต็มที่แล้ว ก่อนจะได้ยินเสียงคร่ำครวญจากทีมบาสหญิง 

ผลการแข่งเป็นที่น่าพอใจไม่น้อยสำหรับชิโนบุ จริงๆก็รุ่งกว่าที่คิดไว้ตอนแรกเสียด้วยซ้ำไป ทุกคนทยอยออกมาจากสนามบาส พลางคุยกันอย่างสนุกสนาน พร้อมเสียงอาจารย์อิรีน่าบ่นงึมงำ ถ้าฟังไม่ผิดน่าจะเกี่ยวกับเบสบอลกระมัง


"ไชโยยยยยยย ชนะแล้ว!"คุราฮาชิกำขึ้นฟ้าอย่างดีอกดีใจ


"แงงงงง เกือบจบเห่ซะแล้ว ดีนะชิโนะจังเตือนสติไว้ก่อน! หนองโพนั่นทำเอาจิตสังหารกับอารมณ์ตีกันมั่วเลย ขอบคุณน้าาาาาา ชิโนะจังงที่รักของฉัน~~"คายาโนะคร่ำครวญพลางกอดชิโนบุไว้ ชิโนบุได้แต่หัวเราะเบาๆและลูบหัวอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู


"เป็นอะไรกับหนองโพล่ะเนี่ย!!!"โอคาโนะสาวยิมนาสติกเอ่ยขึ้นมา ก่อนคายาโนะจะตอบเสียงอู้อี้ เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคน


"อยากรู้จังฝั่งผู้ชายจะเป็นยังไง"ฮายามิแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า


"นั่นสินะคะ เรารีบไปกันเถอะ"ชิโนบุพยักหน้าสมทบ ทุกคนเห็นด้วย จึงรีบมุ่งหน้าไปที่สนามเบสบอล




เมื่อนักเรียนหญิงมาที่สนามเบสบอล ดูเหมือนตอนนี้ ทีมของห้อง E จะตกที่นั่งลำบาก เนื่องจากบอสใหญ่อย่างผู้อำนวยการมาเป็นโค้ชแทน แถมยังเหมือนจะล้างสมองพวกทีมเบสบอลด้วย


"วางตัวป้องกันรกหูรกตาขนาดนี้ ไม่ผิดกฎเหรอคะ อ้อ จริงด้วย กรรมการไม่ท้วงก็ไม่ผิดนี่เนอะ"ชิโนบุแม้จะรู้เรื่องเบสบอลหรือกฎกติกาเกี่ยวกับเบสบอลค่อนข้างน้อย แต่ที่แน่ๆเธอรู้ว่าการวางตัวป้องกันไว้เยอะเพียงนี้ก็ต้องผิดกฎ แต่ลืมนึกไปว่า ผู้อำนวยการนั่งหัวโด่อยู่ตรงนั้น ใครหน้าไหนมันจะกล้าขัด

เกมดูเหมือนจะลำบากไม่น้อย เหมือนการประลองปัญญากลยุทธของอาจารย์โคโระและผู้อำนวยการก็ไม่ปาน แต่สุดท้าย ผู้ชนะคืออาจารย์โคโระ ไม่สิ ห้อง E ด้วยการให้คารุมะปั่นหัวคนดู ก่อนไปปั่นในสนาม ซึ่งชิโนบุคิดว่ามันไม่ผิด ก็เรื่องปั่นๆคารุมะก็ที่หนึ่งของห้องอยู่แล้ว


สุดท้ายนี้ ก็ได้เห็นมิตรภาพอันงดงามของกัปตันทีมเบสบอลชินโดกับซึกิโนะผู้สดใส เป็นฉากน่าประทับใจของตอนก็ว่าได้ ตัดไปหาหน้าผู้อำนวยการตอนนี้บอกได้ทันทีว่าบุญไม่รับ ถึงหน้าเจ้าตัวจะไม่ได้บอกอะไรมาก แต่ออร่าที่แผ่ออกมามันไม่น่าเข้าใกล้

ชิโนบุอดยิ้มกับชัยชนะของห้องไม่ได้ เด็กพวกนี้ก็โตขึ้นจากหลายเดือนที่ผ่านๆมาจริงๆนั่นแหละ ได้มองพวกเขานั้นก็สนุกไม่น้อย ผู้อำนวยการที่เดินผ่านมา ก็ต้องแปลกใจว่าทำไมรอยยิ้มของชิโนบุจึงสดใสกว่าปกติ มือหนานี้อดลูบหัวแม่ผีเสื้อคนงามไม่ได้ จะโกรธเรื่องแพ้ก็โกรธอยู่ แต่รอยยิ้มที่สดใสกว่าปกตินั้น ช่วยให้ความขุ่นมัวในใจลดลงได้ไม่น้อย ชิโนบุที่โดนลูบหัว ยิ้มให้ผู้อำนวยการ มือบางแตะไปที่มือที่ค้างบนหัวเธอ ราวให้กำลังใจ ผู้อำนวยการนั้นเผยยิ้มออกมา ก่อนเดินจากไป


ก่อนที่กาคุชูจะเดินเข้ามา ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย ก่อนคว้ามือเธอไปที่ลับตา


"รู้...ใช่มั้ยว่าห้อง A ชนะเบสบอล"กาคุชูเริ่มเปิดประเด็น ชิโนบุพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้


"แค่...อยากได้รางวัล"กาคุชูหันหน้าหนีไปทางอื่น เมื่อเผลอพูดอะไรน่าอายออกมา อยู่ต่อหน้าเธอคนนี้ แค่รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องเสแสร้งเหมือนอยู่กับคนอื่นก็แค่นั้น อาจจะเป็นเพราะรู้จักความลับของเด็กสาวตระกูลผีเสื้อด้วยกระมัง


"รางวัลเหรอคะ?...ทำได้ดีมากค่ะ กาคุชูคุง"ชิโนบุครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนมือบางจะยกไปลูบเรือนผมสีสตรอเบอร์รี่บลอนด์อย่างเบามือ ริมฝีปากสวยยิ้มให้อีกฝ่าย


"ขอบคุณครับ..."เจ้าของเรือนผมสีสตรอเบอร์รีบลอนด์กล่าวเบาๆ ก่อนจะ....



ฟุบ


คว้าตัวชิโนบุไปกอดแนบอก ทำให้ชิโนบุตกใจไม่น้อย แต่ก็ลูบหลังกาคุชูเบาๆ กาคุชูนั้นแอบสูดดมกลิ่นแชมพูดอกไม้อ่อนๆจากคนในอ้อมกอด ทั้งสัมผัสนุ่มนิ่มไปทั้งร่างอีก หากคนตัวเล็กในอ้อมกอดเข้ามาใกลเอีกนิด คงจะได้ยินเสียงกัวใหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แถมยังแรงเสียจนนึกว่าจะกระเด้งออหมาจากอกเสียอีก ไม่นานก็ต้องจำใจปล่อยอีกฝ่าย ก่อนจะตัดสินใจทำอะไรที่คิดไว้ว่าอยากระทำกับอีกฝ่ายมานาน


จุ้บ


ริมฝีปากได้รูปประทับจูบตรงหน้าผากของเด็กสาวตระกูลผีเสื้อ ไม่ได้เนิ่นนานก็ผละออก และต้องเขินอายหน้าแดงจนต้องวิ่งหนี  ราวสาวน้อยแรกแย้มภาพรักกับรุ่นพี่ก็ไม่ปาน ทิ้งให้ชิโนบุยังมองตาค้าง แค่กอดว่าพีคแล้ว แต่จูบหน้าผากนี่ช็อคยิ่งกว่า

จู่ๆใบหน้าขาวนวลก็ร้อนผ่าวขึ้น ตั้งแต่เกิดยังไม่เคยมีคนทำอะไรเช่นนี้ด้วยเลยสักครั้ง จะไม่ให้เขินอาย โคโจว ชิโนบุผู้นี้คงจะไม่ใช่คนแล้วกระมัง


"เห...โดนตัดหน้าเหรอ?"เสียงกวนๆที่คุ้นเคย ยามนี้ดูจริงจังจนน่าใจหายของ อาคาบาเนะ คารุมะ ดังขึ้น ดวงตาสีอำพันสบเข้ากับดวงตาสีม่วงว่างเปล่า พลางสังเกตุใบหน้าแดงปรั่งของอีกฝ่าย มันดูน่ารัก...ใช่ น่ารัก และมันจะน่ารักกว่านี้มาก หากคนที่ทำเธอคนนี้หน้าแดงคือเขา...ไม่ใช่พ่อประธานนักเรียนนั่น


"ยังไงก็เถอะน้า~ ฉันยังมีคำขออยู่ล่ะ ชิโนบุจัง"คารุมะเผยยิ้มจนเห็นเขี้ยวซุกซนคล้ายจอมมารของอีกฝ่าย ชิโนบุเริ่มกลืนน้ำอึกใหญ่ ลางสังหรณ์สั่นร้องบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ


"แล้ว...มันคืออะไรเหรอคะ"ชิโนบุปรับใบหน้าให้เป็นปกตื ก่อนเผยยิ้มออกมาเยี่ยงทุกๆครั้ง


"ก็นะ หลังจากเห็นสองพ่อลูกอาซาโนะนั่น ก็คิดคำตอบได้แล้ว"คารุมะยิ้ม สองขายาวๆเริ่มก้าวมาใกล้เรื่อยๆ จนอดไม่ได้ที่จะถอยหนี พลางก้มกระซิบข้างหูคนตัวเล็กกว้าด้วยเสียงพร่าแหบ



"ก็นะ...คำตอบ ก็คือ..."



"คืออะไรเหรอ? อันธพาลคุง?"



เสียงของชายหัวเงินที่คุณก็รู้ว่าใครดังขึ้น ดวงตาสีรุ้งสะท้อนแสง จ้องเขม็งมาที่คู่ชายหญิงตรงหน้า


"ให้ตาย ทำไมชีวิตคนเรานี่ มีอุปสรรค์มากมายด้วยนะ ไม่เข้าใจเลย"คารุมะถอนหายใจ พลางใช้ดวงตาสีอำพันจ้องคืนอีกฝ่ายอย่างเอาเป็นเอาตาย




"เนี๊ยะรุ๊...ควรช่วยรึเปล่าครับเนี่ย?"อาจารย์โคโระตอนนี้เริ่มสับสนตัวเองแล้วสิ






※คำตอบก็คือตัดฉับยังไงล่ะ!!!! ตอนนี้ไรท์แต่งไปง่วงไป กลัวแต่งไม่เสร็จมาก55555  ตอนอาจสั้นๆนะคะต้องขอภัยด้วยจริงๆ งั้นก็ฝันดีนะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 517 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

740 ความคิดเห็น

  1. #690 **Music** (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 18:32
    ฮาเร็มบันไซ~~~~~
    #690
    0
  2. #402 Aum (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 15:34

    ฮาเร็มคือดีที่สุดในไตรภพ!!

    ไตรภพ แปลว่า 3โลก นะคะ

    #402
    0
  3. #401 rotazx9077 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 12:21

    ท่ากรี้ดได้ฉันจะกรี้ดแล้วค่ะ!!!!

    #401
    0
  4. #400 Iucy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 00:41
    ฮาเร็มนี้คือที่สุดในสามโลก
    #400
    0
  5. #399 โดราเอม่อนคุง>_< (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 23:22
    กิยูมาน้อยแต่มาเต็มสุดๆ ตอนแรกก็เรือคารุมะนะ แต่พอเจอกิยูโดดลงลำนี้ทันที มันเข้ากันได้อะ เรือนี้คือที่สุดแล้ว
    #399
    0
  6. #398 luvtaetaev (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 19:26
    กี๊สสสสสส ตัดบั่บบบบ เรือแล่นไปหมดทุกลำเลย แต่ชั้นจะอยุ่เรือกิยูซังแม้ว่าโมเม้นจะไม่ใช่โมเม้นก็ตามค่ะ!!!
    #398
    0
  7. #397 เรือมันดีจริงๆ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 19:06

    เรือฮาเร็มมันดีจริงๆ ฮรุกTΔT)💕

    #397
    0
  8. #396 -KDY- (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 17:10
    ขอเชียคู่กิยูชิโนบุ ได้รึเปล่าฮะเนี่ย?
    #396
    0
  9. #395 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 14:03
    กิยูอัยตะมุตะมิพรุ้พริ้ของแมแม้ะ /คนนึงก็เมน อีกคนก็เมน อีกคนก็เมนลับๆอีก โฮฮฮฮ ใครจะไปเลือกได้
    #395
    0
  10. #394 คะสึรากิ ริงโกะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 12:31

    ชอบมากเลยค่ะสนุกมาก รอตอนต่อไปค่ะเป็นกำลังใจให้~♡ ปล.ทำไมคารุจังของเราโดนขัดขวางล่ะคะ!! ( กัดผ้าเช็ดหน้า ฮือออออ )

    #394
    0
  11. #393 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 11:24
    คนที่น่าสงสารสุดในตอนนี้อาจไม่ใช่ชิโนบุแต่เป็นกิยูผู้โดนศรล่องหนแทงเอาๆ ชิโนบุเองก็เพราๆ บ้างเถอะถึงกิยูจะไม่มีเพื่อนจริงๆ แต่ก็ไม่ควรเอาศรล่องหนไปจิ้มเขานะ:D
    #393
    0
  12. #392 noontinna (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 11:22

    เอาทันจิโร่มาด้วยได้ไหมคะ

    #392
    0
  13. #391 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 10:53
    อยากให้ พวกนาง(กิยู,คานาโอะ,ทัน,ฯลฯ)มาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจัง คงวุ่นวายน่าดู
    #391
    0
  14. #390 Tery2006 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 10:21
    หัวเงิน?
    #390
    2
    • #390-2 Tery2006(จากตอนที่ 15)
      25 กรกฎาคม 2563 / 13:25
      อ๋อ! เราไม่เคยดูอนิเมะเรื่องนี้มาก่อนเลยค่ะ;-;
      #390-2
  15. #389 91250 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 08:43
    น่าสงสารๆ
    #389
    0
  16. #388 Dek-Dok2344 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 08:23
    อื้อหือหลากเรือจริงๆ---
    #388
    0
  17. #386 rotazx9077 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 07:31

    เอา อิโนะสึเกะมาได้ไหมจ่ะ

    #386
    0
  18. #385 rotazx9077 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 07:30

    สู้สู้จ่ะ

    #385
    0
  19. #384 rotazx9077 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 07:19

    สนุกมากจ่ะ

    #384
    0
  20. #383 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 06:46
    คายาโนะหึงชิโนบุเหรอลูก เห็นแล้วฮา 555
    ต่อไปชักจะลุ้นแล้วสิว่าจะเป็นยังไงระหว่างโดมะและคารุมะกันนะ แล้วอาจารย์โคโนะเกี่ยวด้วยมั้ยเนี่ย
    #383
    1
    • #383-1 ploychompoo2493(จากตอนที่ 15)
      24 กรกฎาคม 2563 / 07:36
      อ๋อไม่ใช่สิ คายาโกะมีจุดอ่อนตรงหนองโพแบบนี้ ดีที่แม่ชิโนบุคอยเตือนให้
      #383-1
  21. #382 hoxlas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 06:01
    ทินจิโร่อย่หน้ายยยย
    #382
    0
  22. #381 Hesel (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 02:38
    ไรท์เอาอิโนะสุเกะมาที อยากเห็นโมเม้นท์คุณแม่ชิโนบุกับคุณลูกอิโนะสุเกะ~
    #381
    1
    • #381-1 Zanzar(จากตอนที่ 15)
      24 กรกฎาคม 2563 / 03:24
      ใช่เลย นุ่มฟู5555
      #381-1
  23. #380 I AM A BEAR (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 02:01
    ตอนหน้าเอาทันมาเป็นนักเรียนเเลกเปลี่ยนที! อ่ะ! หรือเจ้าทันจะสวีทกับคานาโอะอยู่กัน!!!
    #380
    0
  24. #379 Rawisaraamp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 01:37
    รู้สึกอยากให้มีเรือ#โคโระชิโนะ จังงงงงง
    #379
    0
  25. #378 Umishino (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 01:12
    มันน่าไม่เนี่ยไรท์ ตัดจบแบบละครไทย อยากจะบ้าตายอ่านไปใจจะขาดไป รู้สึกสงสารชิโนบุจังเลย
    #378
    1
    • #378-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 15)
      24 กรกฎาคม 2563 / 01:12
      แกล้งรีดสนุกจัง55555
      #378-1