[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 13 : ผีเสื้อตัวที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 530 ครั้ง
    20 ก.ค. 63

                ((คำเตือน))


มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ

________________________________


"โดมะ ช่วยไสหัวออกไปจากหน้าบ้านดิฉันจะได้มั้ยคะ มันเกะกะ"ชิโนบุกล่าวด้วยเสียงเรียบๆ พลางถอนหายใจ


"ไม่เอา!!! ข้าไม่ยอมให้ชิโนบุจังออกจากบ้านแบบฝนตกแบบนี้หรอก แม้จะมีร่มเดี๋ยวฝนสาดขึ้นมาล่ะ"โดมะเอาร่างกายที่สูงกว่าเธอสัก 40 เซนติเมตรขวางประตูเธอเอาไว้ ชิโนบุเข้าใจความรู้สึกของบุคคลที่ฆ่าตัวตายเสียแล้ว



วันนี้อากาศค่อนข้างจะแปรปรวน เดี๋ยวฝนตกเดี๋ยวหยุด ดังนั้นแดดจึงไม่ออก เจ้าอสูรโรคจิตอย่างโดมะ ก็มานั่งหน้าประตูเรือนผีเสื้ออย่างกับหมา ซ้ำยังน้ำตาคลอ จนเธออยากเอาสองเท้านี้ถีบหน้ามันไปข้าง ถ้าไม่ติดว่ามันผิดพันธะล่ะก็นะ 

ชิโนบุที่ถือร่มและใส่ชุดเตรียมออกไปโรงเรียนต้องมายืนต่อปากต่อคำกับอสูรสมองไม่สมประกอบแต่เช้าเช่นนี้ แค่คิดเส้นเลือดในสมองก็เหมือนจะแตกอย่างไรชอบกล


เป็นเช้าที่น่าโมโหดีแท้


ชิโนบุเลือกที่จะเมิน ถอยเข้าไปในบ้านอย่างหนื่อยใจ ก่อนกระโดดไปตามหลังคาบ้านเรือน โดมะที่เห็นดังนั้นอยากจะหวีดความดื้อรั้นแสนน่ารักของชิโนบุ ทั้งอยากไล่ตามไป แต่คู่พันธะแสนดื้อรั้นของเขาคงโมโหเป็นแน่แท้ ถึงจะน่ารักมากๆก็เถอะ

โดมะถอนหายใจ ก่อนเดินมาที่ห้องครัว พบกับของสิ่งหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะ ทันใดนั้น ความคิดแสนเลิศล้ำก็ผุดเข้ามาทันที


"ข้าจะไปหาถึงโรงเรียนเลยชิโนบุจัง..."โดมะมองตามเด็กสาวตระกูลผีเสื้อ ดวงตาสีรุ้งเป็นประกายอย่างอารมณ์ดี ก่อนคว้าของสิ่งนั้น เดินฮัมเพลงขึ้นรถลีมูซีนสีขาวคันหรูไป






ชิโนบุที่โดดมาเรื่อยๆจนถึงโรงเรียนหอบเล็กน้อย เพราะเธอรู้ดีว่าโดมะมันเร็วกว่า เธอจึงจ้ำอ้าวสุดชีวิต ราวกับทั้งชีวิตจะไม่ได้วิ่งอีกก็กล่าวไม่เกินจริงแม้แต่น้อย 


"โอย๊ะ? โคโจวซัง ตัวเปียกนะครับ เดี๋ยวอาจารย์ช่วยนะ"อาจารย์โคโระที่เดินมาเห็นชิโนบุปัดเสื้อผ้าตัวเอง จึงใช้ความเร็วมัคเป่าเสื้อผ้าและผมของชิโนบุที่เปียกเพียงเล็กน้อย แต่ชิโนบุแอบสังเกตุได้ว่าส่วนหัวของอาจารย์นั้นใหญ่ขึ้น เหมือนบวมน้ำ(?) แต่ไม่ได้ทักอะไร


"ขอบคุณนะคะอาจารย์ อ๊ะ? กิ๊บผีเสื้อเหรอคะ?"ชิโนบุที่ตัวเพิ่งแห้งดี จับผมตัวเอง พบว่ามีกิ๊บผีเสื้อเล็กๆติดอยู่ตรงหางม้าของตัวเอง


"ใช่แล้วครับ อาจารย์เห็นว่าเหมาะดีน่ะครับ แต่พอใส่จริงๆเหมาะกว่าที่คิดนะครับ"อาจารย์โคโระยิ้มพลางพยักหน้าให้ลูกศิษย์ตัวน้อยของตน ก่อนจะบิดน้ำที่หัวตัวเองราวผ้าชุบน้ำ จริงๆตอนไปซื้อหมั่นโถวที่ประเทศจีน แถวๆย่านการค้า ผ่านไปเห็นมาพอดีจึงซื้อมาฝากลูกศิษย์ของตัวเองเพราะคิดว่าคงจะเหมาะ


"ขอบคุณมากค่ะ"ชิโนบุยิ้มให้อาจารย์โคโระ ก่อนจะขอตัวมาที่ห้องเรียนก่อนอาจารย์ปลาหมึก





"นี่ๆ ริทสึซัง ได้ยินว่าจะมีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่เหรอคะ?"ชิโนบุจิ้มป้อมปืนริทสึเบาๆ ริทสึหันมาก่อนจะพยักหน้าให้


(ค่ะ เป็นนักฆ่าที่ตอนแรกว่าจะส่งมาพร้อมกับฉัน แต่ดันใช้เวลาเตรียมตัวนานกว่าที่กำหนด แถมตัวฉันยังไม่มีความสามารถพอที่จะสนับสนุนเขาน่ะค่ะ)ริทสึอธิบายอย่างสั้นๆ ชิโนบุพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะคิดเรื่องสนุกออก


"เห...เช่นนั้นเหรอคะ น่ากลัวจังนะคะ เอาไปแกล้งอาจารย์โคโระได้มั้ยนะ?"ชิโนบุเอานิ้วชี้จรดแก้มเนียนของตัวเองอย่างนึกสนุก


(เอ๊ะ? มันจะดีเหรอคะ? เกรงว่ามันจะไม่ดีต่อตัวอาจารย์โคโระและตัวชิโนบุซังด้วยนะคะ)ริทสึกล่าวอย่างเป็นห่วง


"ดีสิคะ~ เป็นการคลายเครียดวันฝนตกยังไงล่ะคะ แถมริทสึซังก็รู้นี่คะ ว่าดิฉันชอบแกล้งไปเรื่อย"ชิโนบุยิ้มและประกบมือเข้าด้วยกัน


(ถ้าอย่างนั้น...เป็นการได้ศึกษาเกี่ยวกับการเล่นของชิโนบุซังมากขึ้น ดิฉันพร้อมจะสนับสนุนค่ะ)ริทสึพยักหน้าอย่างหมายมั่น ชิโนบุจึงนั่งกระซิบกระซาบแผนการกับริทสึ ดูเผินๆแทบจะเหมือนการคุยเล่นเสียด้วยซ้ำไป



คาบเรียนเริ่มขึ้น พร้อมอาจารย์โคโระที่หัวพองขึ้นจากการดูดซับน้ำ เป็นร่างกายที่พิศวงเกินมนุษย์มนาเสียจริงๆสำหรับชิโนบุ


หลังจากเสร็จเรื่องหัวที่ใหญ่เพราะบวมน้ำของอาจารย์โคโระนั้น อาจารย์โคโระจึงบอกถึงเรื่องนักเรียนคนใหม่ที่จะย้ายเข้ามา ก่อน ฮาระ สุมิเระ สาวอวบผู้กลืนขนมปังเป็นน้ำ หันไปถามริทสึที่อยู่ข้างหลังตัวเอง


ริทสึก็ได้เล่าตามที่เคยเล่ากับชิโนบุเกือบจะเป๊ะๆ แค่ให้มันยาวขึ้นนิดหน่อย จะได้สร้างบรรยากาศ เมื่อริทสึเล่าจบนั้น ทุกคนก็กลืนน้ำลายกันอึกใหญ่


"เช่นนั้น...แม้แต่ริทสึซังที่ตัดหนวดอาจารย์โคโระได้สบายๆ ยังไม่มีความสามารถมากพอที่จะสนับสนุนเขาสินะคะ...ไหนๆ เราก็มีริทสึซังที่เป็นปืนกลแล้ว เห็นทีเราคงจะได้สัตว์ประหลาดมาเป็นเพื่อนร่วมห้องแล้วล่ะค่ะ"ชิโนบุเอ่ยเสริมขึ้นมา เสียงดูจริงจังมากกว่าทุกๆครั้งที่มักจะสบายๆ ทำให้ทุกคนหน้าเริ่มซีดขึ้น


ครืด...


เสียงประตูบานเลื่อนไม้เปิดออกมา พบกับชายที่แต่งกายด้วยชุดขาว สายตาใต้ร่มผ้านั้นดูจริงจัง ยื่นมือออกมาข้างหน้า เมื่อแบมืออก พบกับ...


นกพิราบ


ไม่ผิด เมื่อชายคนนั้นแบมือออกก็มีนกพิราบบินออกมาราวเวทมนต์ ทำเอาเกือบทั้งห้องหัวใจวายตาย ยังดีที่ไม่ตายกันจริงๆ ส่วนอาจารย์โคโระนั้นติดกับแผนการของทั้งชิโนบุและริทสึ ใช้ท่าไม้ตายเป็นของเหลวไปติดอยู่บนเพดาน ก่อนชายชุดขาวคนนั้นจะให้เรียกตัวเองว่า ชิโระ พลางกล่าวว่าตัวเองนั้นเป็นผู้ติดตามของนักเรียนใหม่ 

เมื่อแนะนำตัวเสร็จ ชิโระก็ได้ตะโกนเรียกนักเรียนใหม่เข้ามา แต่นานก็ยังคงไร้วี่แววทางประตู ทันใจนั้น ชิโนบุก็รับรู้ถึงอะไรสักอย่างที่เข้ามาอย่างรวดเร็วจากกำแพงห้องด้านหลังของพวกเธอ ชิโนบุเอื้อมมือไปกดหัวคารุมะให้ราบกับโต๊ะ ก่อนที่กำแพงข้างหลังจะถูกพังทะลุเข้ามาด้วยฝีมือของนักเรียนใหม่อย่าง โฮริเบะ อิโตนะ 


"ฉันชนะ...เจ้ากำแพงนั่นได้"อิโตนะกล่าวพึมพำก่อนเดินไปนั่งที่โต๊ะ ระหว่างเทราซากะกับคารุมะ คนทั้งห้องไม่รู้จะแสดงสีหน้าอย่างไร โดยเฉพาะอาจารย์โคโระที่ใบหน้ากึ่งยิ้มกึ่งเครียด ส่วนชิโนบุได้แต่คิดว่าเจ้าหนูนี่พูดไม่รู้เรื่อง แถมหน้ายังเฉยชาคล้ายใครบางคนเสียจริง


"นี่...อิโตนะคุง ฉันสงสัยน่ะ ข้างนอกมันฝนตกนี่นา ทำไมถึงไม่เปียกล่ะ"คารุมะเอ่ยถามขัดบรรยากาศเงียบๆในห้อง ก่อนที่อิโตนะจะเดินมาลูบหัวคารุมะ พลางบ่นเรื่องอ่อนแอกับแข็งแกร่งอะไรสักอย่าง ชิโนบุพยายามกลั้นขำ เอาจริงๆเจ้าหนูนี่เหมือนเอาอิโนสุเกะมาผสมกับโทมิโอกะคนไร้เพื่อน แถมที่ฮากว่าคือคารุมะยอมให้ลูบหัวนี่แหละ

ชิโนบุที่กลั้นขำจนไหล่สั่น ต้องชะงักเมื่ออิโตนะเดินมาตรงหน้า


"...เธอแข็งแกร่งกว่า...อาจจะมากกว่าคนข้างๆ แต่ก็น้อยกว่าฉัน ดังนั้น...ฉันจะไม่ฆ่าเธอ"อิโตนะเอ่ย พลางเอื้อมมือมาจะลูบหัวเธอ 


"หวา~ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ดิฉันโคโจว ชิโนบุค่ะ จากนี้ก็พยายามด้วยกันนะคะ~"ชิโนบุคว้าฝ่ามือของอิโตนะมาแนบแก้ม พร้อมรอยยิ้มสดใส ขัดกับบรรยากาศนัก ส่วนชิโระพยายามมองอิโตนะว่าอยู่ดีๆจะฟิวส์ขาดหรือเปล่า


"อ...อื้ม"แต่เปล่าเลย คนหัวขาวนั้นหน้าขึ้นริ้วแดง ก่อนที่อิโตนะจะสบัดหัวไล่ความคิดที่มันไม่เกี่ยวกับการลอบสังหาร แกะมือชิโนบุอย่างเบามือและจัดไว้ตรงกลางหน้าอกของเธอ และเดินไปหาอาจารย์โคโระ ทิ้งคนทั้งห้องงงกับการกระทำนั้นเป็นอย่างมาก

อาจารย์โคโระที่กินขนมโยคังอันใหญ่อยู่นั้น หยุดกินก่อนกล่าวว่าการวัดความแข็งแกร่งมันยังไงก็ต่างเพราะตัวเองแข็งแกร่งกว่า แต่อิโตนะดันพูดอะไรที่ทำคนทั้งห้องนี้งงกันหมดนั่นก็คือ


"เพราะคนที่ฉันจะฆ่าก็คือนายไง พี่ชาย"


ทั้งห้องส่งเสียงร้อง เอ๋ ยาวๆ หลังจากอิโตนะก้าวออกจากห้อง ทุกคนก็รัวคำถามใส่อาจารย์โคโระ ซึ่งอาจารย์โคโระก็งงเช่นกันว่าตัวเองมีน้องชายตอนไหน ทั้งๆที่บอกพ่อแม่ไปก็ทำท่าเลิ่กลั่กหมดแท้ๆ(?)



มาถึงคาบพักกลางวัน ชิโนบุควานหากล่องเบนโตะของตัวเองยังไงก็ไม่เจอ สงสัยคุยกับอสูรประสาทแดกแล้วรีบหนีจนลืมหยิบมาแน่ๆ


"เห~ ชิโนบุจังลืมเบนโตะเหรอ? ฉันแบ่งนมสตรอเบอร์รี่ให้ได้นะ~"คารุมะพูดก่อนยื่นกล่องนมสตรอเบอร์รี่อีกกล่องให้ชิโนบุ


"ชิโนบุซัง กินแซนด์วิชของผมได้นะครับ"นางิสะวางห่อแซนด์วิชทูน่าไว้กับโต๊ะของชิโนบุ


"ชิโนะจังกินไข่หวานรึเปล่า? ถ้ากินล่ะก็ฉันแบ่งให้ได้นะ? หรือไก่คาราเกะ?"คายาโนะคีบนู่นคีบนี่มาป้อนให้ชิโนบุ


"ให้...นี่"ที่น่าประหลาดคืออิโตนะที่เมื่อกี้นั่งกินขนมหวานของตัวเองกับอ่านหนังสือโป๊(?)อยู่นั้น ยื่นห่อปังเมล่อนให้ชิโนบุ


"เอ๋? เช่นนั้นก็ขอบคุณนะคะ อิโตนะคุง"ชิโนบุประหลาดใจไม่ต่างจากตนอื่น แต่ก็ยิ้มและรับห่อปังเมล่อนนั้นมา อิโตนะนั้นซ่อนหน้าแดงของตัวเองก้าวฉับๆกลับโต๊ะทันที


เสน่ห์เหลือร้าย!!!! แม้แต่คนมาใหม่ก็โดนตกซะแล้ว!!!!


คนทั้งห้องคิดพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย


ครืด!


"ชิโนบุจัง~~~ ลืมเบนโตะล่ะ~~"เสียงชวนสยิวของโดมะเอ่ยขึ้น ทุกคนต่างตกใจกับชายผมเงินที่จู่ๆก้าวฉับๆมาหาชิโนบุอย่างไม่สนสายตาคนอื่น พลางเปิดห่อผ้าสีส้มอ่อนลายฤดูใบไม้ร่วง และคีบไก่คาราเกะมาจ่อปากชิโนบุ


"บอกกี่ครั้งแล้วคะ? ถึงจะหน้าหนาขนาดไหน แต่ไม่จำเป็นต้องหนาขนาดนี้นะคะ"ชิโนบุปัดมือของโดมะเบาๆ พลางหันหน้าหนี โดมะคว่ำปากลงเล็กน้อย ก่อนดวงตาสีรุ้งจะน้ำตาคลอ


"ข้าแค่อยากใช้เวลากับชิโนบุจังแค่นั้นเอง ชิโนบุจังอย่าใจร้ายนักเลย..นะ?"โดมะกล่าวเสียงทุ้ม ดูไม่ปัญญาอ่อนอย่างเคย ทำเอานักเรียนหญิงรอบข้างหน้าแดง ส่วนชิโนบุก็ยังหน้านิ่งเช่นเดิม มือหนากับเล็บยาวเกลี่ยแก้มชิโนบุเบาๆ แต่ชิโนบุก็เอี้ยวหลบ พลันดวงตาสีรุ้งก็จับจ้องไปที่ดวงตาสีอำพันของคารุมะอย่างเป็นศัตรูชัดเจน แน่นอนคารุมะไม่ได้อ่อนข้อ จ้องกลับไปอย่างวอนหาเรื่อง


"อย่าแม้แต่จะคิดทำอะไรเพื่อนของดิฉันค่ะ ดิฉันจะกินข้าวดังนั้นกลับไปทำงานเถอะค่ะ"ชิโนบุดีดหน้าผากโดมะเบาๆอย่างเรียกสติ ก่อนจะคว้าเอาตะเกียบในมือโดมะมาคีบข้าวกิน เงียบๆ โดมะก็ได้แต่ลูบหน้าผากตัวเองอย่างดีใจที่ชิโนบุจังของตนอ่อนโยนกับตัวเอง แต่ชิโนบุคิดแค่อยากให้เจ้าอสูรตรงหน้าไสหัวกลับไปแค่นั้น


"อื้ม! ข้าไม่ทำอะไร เพื่อน ของชิโนบุจังหรอก งั้นข้าไปก่อนนะ!"โดมะยามกล่าวคำว่าเพื่อนก็หันไปจิกตาใส่คารุมะอย่างหยามหน้า แถมคนอื่นๆไม่สังเกตุนอกจากคนโดนจิกกับชิโนบุที่นั่งข้างกัน ก่อนจะลูบหัวชิโนบุอย่างรักใคร่และออกจากห้องไปทันที


ทุกคนได้แต่อึ้งกับเหตุการณ์ที่ไม่เกิดขึ้นเร็วแถมจบเร็วเสียจนตามไม่ทัน มองชิโนบุกับคนหัวเงินเมื่อครู่ พลางพิจารณาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แต่มิได้เอ่ยถามอันใด ส่วนคารุมะก็ได้จดจำหนังหน้าของคนที่จิกตาใส่ตัวเองและใส่ลงในบัญชีดำ แม้จะไม่รู้ชื่อก็เถอะ

ชิโนบุถอนหายใจ พลางแก้ผมตัวเองมามัดใหม่ เพราะโดนยีจนยุ่ง ยังไงเธอก็ยังต้องอยู่กับเจ้าอสูรบัดซบนั่นอีกนาน ต่อให้เธอจะเกลียดมันเข้าไส้แต่ทำอะไรได้ที่ไหน ถึงจะแสดงออกไปอย่างมีข้อกังขาน้อยที่สุด แต่ข้อกังขาของชิโนบุในใจยังมีอีกเป็นร้อย ที่เธอจะไม่ให้อภัยมันเด็ดขาด แม้ว่าจะฆ่ามันไปรอบหนึ่งแล้วก็เถอะ



ในที่สุดก็ถึงเวลาประลองของพี่น้องคนละพ่อคนละแม่อย่างอาจารย์โคโระและอิโตนะ ตอนนี้ทุกคนต้องจัดโต๊ะเป็นเวที ซึ่งคารุมะอาสายกให้เธอ ซึ่งชิโนบุก็ไม่ได้ว่าอะไร ถึงมันจะแลกมาด้วยการที่ต้องเดินกลับบ้านพร้อมกันก็เถอะ 

เมื่อจัดโต๊ะเสร็จแล้ว ทุกคนก็มายืนล้อมกรอบสนามเอาไว้เพื่อความปลอดภัยในการดู กับกติกาที่แสนจะได้เปรียบของฝั่งอิโตนะเป็นอย่างมาก เมื่อเริ่มการแข่งเพียงพริบตา หนวดของอาจารย์โคโระก็ถูกตัดออก แต่นั่นยังไม่ใช่ที่ทุกคนสนใจ แต่ที่สนใจคือหนวดแบบเดียวกับอาจารย์โคโระ ที่มันงอกออกมาจากบนหัวของอิโตนะน่ะสิ!! และอาจารย์โคโระเมื่อเห็นดังนั้นก็โกรธขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

แน่นอนหากมองแค่ต้นเกมอาจารย์โคโระแม้จะโกรธอยู่ ก็สู้อิโตนะไม่ได้เนื่องจากความลนลาน ฝั่งชิโระก็คอยสาดแสงอะไรสักอย่างที่ทำให้อาจารย์โคโระตัวเกร็งไปชั่วขณะ แต่อย่างที่บอกว่ามันแค่ ต้นเกม 

เมื่ออาจารย์โคโระเริ่มที่จะใช้สมองได้ โดยการเอามีดยางของคนที่ถือมันอยู่เอาไปใส่อิโตนะ เพื่อให้หนวดหลอมเหลว จากนั้นก็หุ้มด้วยคราบของตัวเองและโยนอิโตนะออกไปนอกหน้าต่าง ซึ่งถือว่าอิโตนะแพ้ราบคาบ

แต่เพราะการแพ้ แถมยังถูกชวนไปเรียนด้วยกัน ทำให้อิโตนะฟิวส์ขาด ปล่อยหนวดครอบงำ และจะมาฆ่าอาจารย์โคโระ แต่ก็ต้องสลบไปพิงชิโนบุที่ไปโผล่ข้างหลังพร้อมเข็มฉีดยาและผ้าเช็ดหน้าในมือ


"โคโจวซัง!? อะไรน่ะครับ"อาจารย์โคโระกล่าวอย่างตกใจ


"ยาคลายกล้ามเนื้อกับยานอนหลับฉบับทำเองค่ะ คงแรงพอจะล้มเขาในสภาพนี้ได้ ดิฉันผสมเล่นในคาบวิทยาศาสตร์ค่ะ ได้ผลอย่างน่าเหลือเชื่อ ถึงจริงๆจะผสมไว้เล่นกับอาจารย์โคโระก็เถอะนะคะ"ชิโนบุตอบคำถามอย่างชัดเจน พลางประคองตัวอิโตนะ แต่ชิโระมาแย่งไปเสียก่อน อาจารย์โคโระนั้นพยายามจะยั้งชิโระเอาไว้ และให้เอาอิโตนะไว้ที่นี่ แต่เมื่อแตะตัวชิโระ ก็พบว่าหนวดละลาย ก่อนที่ชิโระจะบอกว่าเนื่อผ้าที่สวมทำมาจากวัสดุกำจัดอาจารย์ และเดินจากไปทันที



จบจากการต่อสู้ ทุกคนก็ต้องช่วยกันทำความสะอาด ไหนจะหน้าต่างกับกำแพงหลังห้องที่เป็นรูอีก แค่คิดก็ถอนหายใจแล้ว

นักเรียนทุกคนไปยืนล้อมอาจารย์โคโระ เพื่อที่จะให้อาจารย์โคโระเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง ตัวชิโนบุนั้นรู้อยู่แล้ว แต่ต้องเนียนยืนฟังไป อาจารย์โคโระที่ทนไม่ไหว จึงเปิดปากเล่า


"จริงๆแล้วอาจารย์น่ะ...เป็นสิ่งที่เกิดจากการทดลองครับ!!!!!"


.

.

.

.

.

"อาฮะ?"


"เนี๊ยะย๊า!!!!!! ทำไมเฉยชาขนาดนั้นล่ะครับ!!!!"อาจารย์โคโระโวย หลังจากที่เห็นปฏิกริยาของนักเรียน


"ก็มันเป็นเรื่องแน่อยู่แล้วนี่ ถ้าไม่ใช่สิ่งมีชีวิตนอกโลกล่ะก็คงเกิดจากการทดลอง มันคิดได่แค่นั้นนี่นา"มาเอฮาระพูดขึ้น


"แล้วอิโตนะที่เป็นน้องชายก็แสดงว่าถูกสร้างขึ้นหลังจากอาจารย์โคโระไง"ฮาระกล่าวต่อ


"ด...เด็กพวกนี้ การสันนิฐานแม่นจนน่ากลัวไปแล้วครับ!!!"อาจารย์โคโระโอดครวญ ชิโนบุก็แอบทึ่งอยู่ ถ้าเธอยังอยู่ไม่เนียนต่อคงโดนจับได้เป็นแน่แท้


ก่อนที่นางิสะจะคาดคั้นเรื่องหลังจากนั้น แต่อาจารย์โคโระปฏิเสธที่จะเล่า พร้อมเหตุผลถึงเล่าไป ถ้ายังฆ่าอาจารย์ไม่ได้ก็ไร้ความหมาย ก่อนที่ชิโนบุจะสังเกตุว่านัยน์ตาของหลายๆคนหม่นลง


ชิโนบุกำลังเก็บของกลับบ้าน กวาดตามองไม่เห็นเพื่อนหลายส่วน ต้องชะงักมือ เนื่องจากจู่ๆริทสึก็หันมาหาเธอ


(ชิโนบุซัง อาจารย์คาราซึมะเรียกพบที่ต้นไม้หน้าอาคารค่ะ)ริทสึกล่าวขึ้นพลางส่งยิ้ม ชิโนบุพยักหน้าและยิ้มตอบ ก่อนเดินไปหน้าอาคาร พบกับคนส่วนมากที่หายไปก่อนจะได้ ซึ่งรวมคารุมะกับนางิสะด้วย


"มีอะไรรึเปล่าคะ อาจารย์คาราซึมะ?"ชิโนบุเดินมาและเอียงคอถามอาจารย์หนุ่ม


"อา...โคโจวซัง ที่จะพูดก็คือเธอจะช่วยมาเป็นผู้ช่วยในการฝึกหน่วยรบะิเศษแห่งห้อง 3-E นี้ได้รึเปล่า"อาจารย์คาราซึมะพูดด้วยเสียงจริงจัง ทำให้ทุกคนหน้าเหวอ เพราะก่อนหน้านี้มาขอฝึกพิเศษกับอาจารย์หนุ่มตรงหน้า ต้องตกใจเมื่อดันได้ครูอีกคนเป็นเพื่อนของตัวเอง


"เอ๋...ไอ้ได้มันก็ได้หรอกค่ะ...เข้าใจแล้วค่ะ จะเริ่มฝึกวันไหนดีคะ?"ชิโนบุคลี่ยิ้มออกมา ยังไงเธอก็เคยเป็นอาจารย์คนมาก่อน ประสบการณ์สอนน่ะ มีเยอะพอตัว



"พรุ่งนี้แล้วกัน ได้มั้ย?"อาจารย์คาราซึมะเอ่ยถาม ชิโนบุพยักหน้าน้อยๆ เป็นการตกลง ทุกคนก็อยากจะหลอกตัวเองหรอกนะว่า อย่างน้อยอาจารย์อย่างชิโนบุคงจะใจดีให้สักหน่อย แต่รอยยิ้มของเจ้าหล่อนดูไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด แม้มันจะเป็นยิ้มแบบที่เห็นทุกวันก็เถอะ!!


"งั้นก็! ตั้งใจฝึกกันนะคะ!"ชิโนบุยิ้มกว้าง ดวงตาพราวไปด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างไม่เคยเป็น


อา...ทำไมแกล้งคนมันสนุกขนาดนี้นะ?


ชิโนบุคิด ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติก่อนที่นักเรียนอีกโขยงหนึ่งของเธอจะกลัวเอ



"การฝึกของดิฉัน ขอสปอยล์ไว้ก่อว่าเป็นการฝึกไหวพริบ เตรียมเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วยนะคะ!"ชิโนบุยิ้มให้ทุกคน ก่อนหันหลังเดินกลับ ตามมาด้วยคารุมะที่ได้ทวงสัญญาเดินกลับบ้านด้วยกัน


 ทันใดนั้น ข้อมือของชิโนบุก็ร้อนผ่าว ขึ้น แต่ไม่ได้ร้อนแบบไฟลวก เหมือนกับเป็นไข้ ก่อนปรากฏตัวอักษรสีทองขึ้นรอบข้อมือของเธอ



'ช่วยนักเรียนห้อง 3-E ให้ลอบสังหารอาจารย์โคโระ โดยที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงหรือลอบสังหารโดยตรง'



เป็นภารกิจที่ง่ายพิกล ว่าเช่นนั้นมั้ย?



※กี้ส ตอนนี้ตอนเลขสวย เลขสิบสาม5555555 ตอนมันสั้นรึเปล่าหว่า พอดีว่าไรท์เพิ่งรับงานจากเพื่อนเสร็จน่ะค่ะ ขอโทษที่อัพช้าหรือดึกไปเนอะ55555 อาจมีคำผิดและเมาบ้างนะคะ ตอนนี้เรือโดมะเราสร้างโมเม้นต์ให้คุณแล้ว555 เชิญเสพเลยค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 530 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

740 ความคิดเห็น

  1. #307 itachi-kun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 23:08
    จะมาอัพอีกทีเวลาไหนง่ะ.. เที่ยงคืนหรือตี1-->ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นว่าเราถามเรื่องเวลาในการการอัพทุกครั้ง555
    #307
    0
  2. #305 言葉 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 18:06

    กลัวชิโนะจังจะไมเกรนขึ้นก่อนจังเลยนะคะ//ชี้ไปที่โดมะ

    #305
    0
  3. #302 Dek-Dok2344 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 23:01
    ฮาเร็มบันไซ-----
    #302
    2
    • #302-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 23:01
      เจ้าก็เป็นได้นะ...คนสร้างโมเม้นต์น่ะ
      #302-1
    • #302-2 **Music**(จากตอนที่ 13)
      11 ตุลาคม 2563 / 18:20
      ฮาเร็มบันไซ~
      #302-2
  4. #301 ทิวาราตรีสีชาด (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 21:29
    เรือผี โคโระเซนเซย์ (คืนร่าง+ย้อนวัยเป็นโชตะ)xชิโนบุ
    #301
    6
    • #301-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 21:30
      ไม่ผี บ้าาาา5555
      #301-1
    • #301-5 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 21:38
      เพราะว่าคุณน่ะ...มอบแรงบันดาลใจให้ไรท์ยังไงล่ะ!!! ที่ยิ้มร้ายเพราะมันคิดดีไม่ได้!//นึกไม่ออกนึกหน้าไลท์ เดดโน๊ตตอนพูดว่า เป็นไปดั่งกลอุบาย
      #301-5
  5. #300 BLACK ??? (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 21:08
    โอ้. . .น้องดุ๊กดิ๊ก(?)-- เราโดนคุณชิโนะ ตกไปสะแล้วว😂✨ เสน่ห์แรงจริงๆ!

    คารุทะก็มีความบับ- เอ็นดูววววว😂 มีการมาหงมาหวง

    ส่วนบักโมะ(?) ก็. . .ขอให้เข้ากันไวๆ😂😂😂
    #300
    6
    • #300-3 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 21:10
      หน่องคายาโนะค่ะ55555
      #300-3
    • #300-5 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 21:11
      ไม่เป็นไรค้าบบบ
      #300-5
  6. #299 itachi-kun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 20:49
    จะมาอัพพรุ่งนี้(หรือมะรืนนี้)ต่อสินะ
    #299
    0
  7. #298 nongtuk70 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 17:30
    อิโตนะxชิโนบุ ค่ะ ><
    #298
    1
    • #298-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:32
      เรือดีมีคุณภาพ5555
      #298-1
  8. #297 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:54
    เรือโดมะแลงมากไม่ไหวแล้วกี้ดดดดดดดดดดดด /ปากคาบเรืออิโตนะ
    #297
    1
    • #297-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:31
      ถ้ามันไม่แรง มันก็ไม่ทีคนชิปน่ะสิ!
      #297-1
  9. #296 Aum (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:44

    แต่ยังไงดีที่สุดก็.......

    Allชิโนะ!!!>\\\<

    #296
    1
    • #296-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:32
      ฮุ้ยยยยยย เรือมันไม่เคยเงียบ อย่าให้กัปตันตีกันตายก่อนนะคะ
      #296-1
  10. #295 Aum (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:42

    ในตอนที่13นี้ คนที่มีโมเม้นท์ดังต่อไปนี้

    จารย์โคโระxชิโนบุ คารุมะxชิโนบุ อิโตนะxชิโนบุ โดมะxชิโนบุ นางิสะxชิโนบุ คายาโนะxชิโนบุ(???)

    #295
    1
    • #295-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:32
      ไรท์ชอบโมเม้นต์คายาโนะ มาน้อย แต่มานะ
      #295-1
  11. #294 nongtuk70 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 12:24
    อิโตนะxชิโนบุ ชอบคู่นี้
    #294
    1
    • #294-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:33
      คู่ใสๆ(?)
      #294-1
  12. #293 [Shiro-san] (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 10:13
    ท่านโดมะนี่ออกตัวแรงจริมๆ
    #293
    1
    • #293-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:33
      ไม่ออกตัวก็ไม่มีคนขึ้นเรือยังไงล่ะ!
      #293-1
  13. #292 TT ♡♤ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 07:49
    รอออออออ
    #292
    1
    • #292-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:33
      ค้าบผมมมมม
      #292-1
  14. #291 rotazx9077 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 07:42

    ฉันชอบชิโนบุซังค่ะ~

    #291
    1
    • #291-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:33
      ชอบเหมือนกันค่ะ!
      #291-1
  15. #290 I AM A BEAR (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 07:42
    ทันจิโร่อ่าาาาาา. งอเเง5555
    #290
    1
    • #290-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:33
      อาจจะมาาาาา
      #290-1
  16. #289 Umisalamander (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 07:30
    เนื้อเรื่องดีมากเลย อยากหานิยายอ่านแบบนี้มานานแล้วค่ะ

    ส่วนเนื้อเรื่องไม่สั้นและไม่ยาวจนเกินไปกำลังดีเลย ส่วนเราชอบชิโยนบุอยู่แล้วด้วย. สนุกแบบหยุกไม่อยู่แล้วค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #289
    2
    • #289-1 Umisalamander(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 14:53
      อยากรู้จังเลยว่าถ้างานกีฬาสีชิโนบุจังจะลงแข่งกีฬาอะไรน่าา
      #289-1
    • #289-2 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:34
      รอเหมียนกันนนน
      #289-2
  17. #288 รวงข้าว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 07:01

    หวังว่าตอนช่วงฝึกพิเศษของชิโนบุคงจะดีขึ้นนะคะ แถมตอนนี้ได้ฮาเร็มมาอีกคนแล้ว ฮุๆๆๆ

    #288
    1
    • #288-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:34
      ฮาเร็วสวยน่ารักกก
      #288-1
  18. #287 chekke779 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 06:50
    ฝึกให้เป็นนักล่าอสูรไปเลยครับ
    #287
    1
    • #287-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:34
      ฝึกหนักๆ!
      #287-1
  19. #286 DEVILPRINCESS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 06:33
    นึกถึงการฝึกที่เคยฝึกให้ทันจิโร่แล้วขำอ่ะถ้าต้องมานั่งสาดใส่ทุกคนกร๊ากกกจงเปียกสะให้หมดทุกคนนนนนนน
    #286
    1
    • #286-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:34
      สาดให้เปียก แล้วไปหยุดที่ไข้กิน
      #286-1
  20. #285 gurengesan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 05:40

    ตกเก่งงงชิจังคนตกเก่งงง!!
    #285
    1
    • #285-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 17:35
      ตกคนอ่านไปด้วยยยย
      #285-1
  21. #284 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 02:34
    อย่าวาแต่คนห้องeโดนชิโนะตกเลย.... เราก็โดนเหมือนกัน555
    #284
    1
    • #284-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 02:35
      ตกเก่งงงงงงง
      #284-1
  22. #283 PACHALAM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 02:06
    ชิโนบุตกคนเหมือนตกปลาเลยค่ะ ตกได้ตกดี ตกแบบไม่มีทีท่าว่าจะหยุด5556
    #283
    1
    • #283-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 02:06
      ตกแบบใช้เหยื่อคุณภาพ5555
      #283-1
  23. #282 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 01:48

    ฮือ เสพติดเรื่องนี้ เนื้อเรื่องดีมากถึงจะไม่ค่อยเห็นชิโนบุทำอะไรมากก็เถอะแต่สนุกจริงๆ นะ แอบอยากให้เสาหลักคนอื่นโผล่มาแบบตอนพิเศษไรเงี้ย เอากิยูมาแกล้งแล้วก็แบบแค่ฝันไปอ่ะ รับไว้พิจารณาด้วยนะข่ะ!
    #282
    3
    • #282-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 02:02
      น่าสนใจจังค่ะ55555
      #282-1
    • #282-2 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 13)
      20 กรกฎาคม 2563 / 02:05
      ส่วนชิโนบุคงรอแกล้งอย่างเดียวนะคะ ฮื้อ แต่อยากให้ชิโนบุทำอะไรก็ลองบอกได้นะคะ
      #282-2