[KnB Fanfic]Demonic Game เกมล่าชีวิต

ตอนที่ 5 : Day 0-2 : [ตอนรวม]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

   อาคาชิ - "คุโรโกะ?"

   คุโรโกะ - "อาคาชิคุง?"

   ที่ที่ทุกคนอยู่คือป่าสีเงินที่ให้ความรู้สึกสดชื่นอยู่ตลอด ต่างกับป่าที่เคยเห็น จะว่าเป็นสถานที่ที่ทั้งสวยงามและแปลกประหลาดในเวลาเดียวกันก็ไม่ผิด นี่คงเป็นป่าในโลกปีศาจสินะ

   โมโมอิ - "เท็ตสึคุง~~~"

   โมโมอิกระโดดเข้ากอดคุโรโกะเต็มแรงจนอีกคนแทบจะล้มลงไปกองกับพื้น

   คุโรโกะ - "ผมอึดอัดนะครับ คุณโมโมอิ"

   คิเสะ - "รุ่นพี่ก็ด้วยเหรอฮะเนี่ย?"

   คาซามัตสึ - "ยังงงอยู่เลย นี่รุ่นปาฏิหาริย์มาอยู่นี่กันหมดเลยเหรอ?"

   อาโอมิเนะ - "แล้วทำไมเธอมาอยู่ที่นี่ด้วยเนี่ยซัทสึกิ"

   โมโมอิ - "ม่าย รู้~ แต้ได้เจอเท็ตสึคุงฉันก็มีความสุขแล้วล่ะ~"

   โฮป - "คุณเซย์โตะ?"

   เซย์โตะ - "โฮปก็ด้วยสินะ...ตกใจรึเปล่าล่ะ?"

   โฮป - "เอาเรื่องอะไรก่อนล่ะครับ?...ระหว่างเรื่องที่ผมถูกพามาที่ไหนก็ไม่รู้ กับเรื่องที่ผมมาเจอคุณในตอนนี้น่ะ"

   โฮปกอดอกแล้วมองหน้าเซย์โตะด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยที่อีกฝ่ายดูปกติ ไม่เหมือนคนโดนลักพาตัวเลย ดูไม่ค่อยห่วงตัวเองสักเท่าไหร่เลยนะ

   เซย์โตะ - "ไม่เอาน่า โกรธเหรอ?"

   โฮป - "..........."

   ท่าทางของทั้งสองคนทำให้ร่างสูงผมสีเงินที่อยู่ใกล้ๆทำท่าทางไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ถึงจะเคยได้ยินข่าวคราวเรื่องของสองคนนี้มาบ้างแต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะคุยกันอย่างสนิทสนมกันได้ขนาดนี้

   คุโรโกะและอาคาชิเห็นท่าทางของเซนจึงตัดสินใจเข้าไปชวนอีกฝ่ายคุยด้วยแม้จะไม่ได้สนิทกันก็ตาม

   คุโรโกะ - "ตั้งแต่ที่อยู่ในห้องรวมเมื่อกี้แล้ว คุณเคยรู้จักกับเขามาก่อนเหรอครับ?"

   เซน - "อะ...."

   เซนหันหน้ามามองทั้งคู่ก่อนจะยิ้มออกมานิดหน่อย

   เซน - "ประมาณนั้นครับ..."

   ทันใดนั้นก็มีเสียงของซานิและซีเนียดังขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง

   [ทุกคนสามารถแยกย้ายพักผ่อนได้ตามอัธยาศัยจนถึงเวลาตี3ของวันนี้นะครับ และหลังนั้นจะแยกผู้เล่นของทั้งสองเขตให้ไปประจำอยู่ที่แอเรียของตัวเอง...หวังว่าพวกคุณจะโชคดีในวันต่อๆไปนะครับ]

   [จริงจังไปหน่อยรึเปล่าซีเนีย~ พูดแบบนี้ผู้เล่นก็กลัวกันหมดสิ~]

   [หนวกหูครับ]

   [ใจร้าย~]

   หลังจากนั้นเสียงก็เงียบไป

   อาโอมิเนะ - "ฉันว่าฉันแอบเห็นภาพเจ้าคิเสะกับเท็ตสึนะ"

   มิโดริมะ - "อืม...เหมือนกัน..."

   เซน - "......"

   อาคาชิ - "คุณจะช่วยเล่ารายละเอียดให้ฟังได้รึเปล่าครับ? ไม่ต้องตรงนี้ก็ได้"

   เซน - ".....ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ"

   สึบากิ - "อยากให้นำทางไปที่เงียบๆมั้ยคะ?"

   เซน - "ก็ดีเหมือนกันครับ"

   ปีศาจสาวผมสีเงินเดินนำทางพวกเขาไปยังลำธารแห่งหนึ่งพร้อมซุยกับคิซานะก็ตามมาด้วย น้ำในลำธารเป็นสีทอง ซุยนั่งพิงหลังกับต้นไม้ที่ใกล้กับลำธารที่สุด ส่วนคิซานะกับสึบากินั่งลงข้้างๆลำธาร ที่นี่ไม่ได้ไกลจากคนอื่นๆมากนักแต่ก็พอที่จะคุยเรื่องส่วนตัวได้โดยที่ไม่มีใครได้ยิน เป็นที่ที่เงียบสงบและสวยงามมาก ไม่คิดว่าโลกปีศาจในความเป็นจริงจะสวยถึงขนาดนี้ ต่างกับภาพที่วาดไว้ในหัวเยอะเลยทีเดียว

   เซน - "น่าจะพอแล้วล่ะครับ...."

   เซนหยิบสร้อยเส้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แต่ไม่นานก็เก็บกลับเข้าที่เดิมก่อนจะถอนหายใจออกมา

   เซน - "ผมกับโฮปเรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กน่ะครับ...ตอนนั้นยังมีเด็กผู้หญิงอีกคนที่เป็นน้องสาวของโฮป เธอชื่อว่าเทียร์..."

   เซน - "ผมมักจะอยู่เล่นกับโฮปเพราะเทียร์ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง จนต้องเข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ เทียร์เป็นเด็กที่จิตใจดีแต่ก็เข้มแข็ง ไม่คิดจะยอมแพ้กับปัญหาด้านสุขภาพของตัวเอง กลับกันโฮปที่ร่างกายแข็งแรงปกติดี แต่จิตใจค่อนข้างบอบบางกว่าเทียร์พอสมควร"

   เซน - "พวกเราเคยสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น....แต่ผม..."

   เซน - "....ผมกลับเป็นคนทำลายสัญญานั่นซะเอง..."

   ฟังมาถึงตรงนี้คุโรโกะกับอาคาชิก็มองหน้ากันด้วยความสับสน เซนทำลายสัญญายังไง? แล้วเรื่องแค่นั้นน่ะแค่คุยกันน่าจะรู้เรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ?

   เซน - "ผมคงบอกได้แค่นี้ล่ะครับ"

   ซุย - "......ฉันว่านายจะมีโอกาสได้คุยจริงจังก็แค่ในเกมนี้ล่ะนะ"

   จู่ๆซุยก็พูดแทรกขึ้นมาหลังจากเซนเล่าเรื่องราวส่วนหนึ่งจบ ทุกสายตาหันไปมองที่ปีศาจน้ำแข็งสาวพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

   ซุย - "อย่าลืมสิ...ที่นี่น่ะอะไรก็เกิดขึ้นได้"

   ซุย - "ใครจะไปรู้ล่ะว่าพวกนายจะอยู่ได้ถึงเมื่อไหร่ จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่มีใครบอกได้หรอก"

   ทุกคนนิ่งเงียบไป จริงอย่างที่ซุยว่า ไม่มีใครรู้ว่าใครจะตายเมื่อไหร่ บางทีหลังจากจบวันนี้พวกเขาอาจจะตายภายในไม่กี่นาทีก็ได้

   เคย์ - "ยังชอบพูดตรงๆไม่อ้อมค้อมเหมือนเดิมเลยนะครับ~"

   ร่างสูงของเคย์พูดขึ้นมาโดยที่ไม่มีใครรู้สึกตัวด้วยซ้ำว่าเขามายืนฟังอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ พร้อมรอยยิ้มที่ดูเผินๆก็คงเป็นแค่รอยยิ้มธรรมดา แต่ความรู้สึกของทุกคนที่นี่บอกว่า คนคนนี้อันตราย

  ซุย - ".........."

   เคย์ - "ไม่สิ...ต้องบอกว่าไม่เคยเปลี่ยนไปเลยมากกว่าสินะครับ"

   ซุย - "ยูกินะล่ะ? Day 0ไม่ใช่ว่าทุกคนต้องมีปีศาจผู้ดูแลตามมาด้วยรึไง?"

   เคย์ - "ผมได้รับสิทธิพิเศษต่างหากล่ะครับ~"
.
.
.
.

"สิทธิพิเศษในฐานะราชาแห่งDemonic Gameน่ะ :)"
.
.
.
.
   คิเสะ - "นี่ โคโคโระจัง ขอถามอะไรหน่อยได้รึเปล่า? "

   โคโคโระ - "คะ?"

   คิเสะ - "ผู้คุมเกมสองคนนั้นน่ะเป็นคนแบบไหนเหรอ? หมายถึงรูปร่างหน้าตาน่ะ"

   โคโคโระ - "เห.......อืมมมมมมมมม....."

   โคโคโระเว้นช่วงนานมากจนจากที่สองสัยเพียงนิดเดียวตอนนี้กลับเพิ่มเป็นทวีคูณ

   อย่าบอกนะว่า...

   โคโคโระ - "พวกเราเองก็ไม่เคยเห็นเหมือนกันค่ะ"

   นั่นปะไร...

   แม้แต่ปีศาจด้วยกันยังไม่เคยเห็น ดูแปลกไปแล้วนะ

   อาโอมิเนะ - "เป็นปริศนาขนาดนั้นเลยเหรอหมอนั่นน่ะ?"

   โคโคโระ - "ค่ะ พวกเราเคยเจอก็จริง แต่คุณผู้คุมเกมก็มักจะสวมหน้ากากกันทั้งคู่เลย"

   ??? - "เรียกว่าผู้คุมเกมเลยจริงๆก็ไม่ถูกซะทีเดียวหรอกนะ"

   หญิงสาวผมสีทองยาวประบ่าเดินเข้ามาหาทั้งสามก่อนจะพูดขึ้น

   โคโคโระ - "รุ่นพี่ยูกินะ?"

   ยูกินะ - "โคโคโระก็น่าจะรู้นี่ พวกนั้นเองก็-"

   [อ้ะๆ ผมได้ยินนะครับคุณยูกินะ โคโคโระจังก็ด้วย นินทาผมอะไรผมอยู่เอ่ย~?]

   [อย่าลืมสิว่าผมได้ยินน่ะ~]

   เสียงของซานิดังขึ้นมาพักหนึ่งก่อนจะเงียบไป

   ออกมาขัดจังหวะเองแบบนี้แสดงว่าให้ผู้เล่นรู้ไม่ได้จริงๆสินะ...

   เป็นคนที่ประหลาดจริงๆ...
   .
   .
   .
   .
   .
   .
   .
   .
   ซานิ - "เฮ้อ~ เกือบไปแล้วเชียว"

   ซีเนีย - "ถึงได้บอกไงครับว่าให้เพิ่มกฏจำกัดคำถามหรือกฏตอบเฉพาะที่ถูกถามสำหรับปีศาจน่ะ"

   ในห้องเล็กไป ซานิและซีเนียกำลังมองภาพที่ฉายอยู่บนกำแพงที่เป็นภาพของผู้เล่นทุกคนแล้วพูดออกมา

   ซานิ - " แบบนั้นก็จะดูใจร้ายกับทั้งผู้เล่นแล้วก็พวกปีศาจระดับSด้วยน่ะสิ "

   ซีเนีย - "ไม่จำเป็นต้องเมตตาพวกมนุษย์สักหน่อยนี่ครับ"

   ซานิ - "......"

   ซานิ - "ยังฝังใจเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอ?"

   ซีเนีย - "......."

   ซีเนียไม่ตอบอะไร ทั้งห้องกลับสู่ความเงียบมีเพียงเสียงจากกำแพงที่ฉายภาพผู้เล่นทุกคนอยู่ ซานิลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปหาอีกฝ่ายก่อนจะค่อยๆลูบกลุ่มผมสีน้ำเงินตรงหน้าช้าๆ

   ซานิ - "ไม่เอาน่า...ครั้งนี้ไม่เป็นอะไรหรอก"

   ซานิ - "มนุษย์ไม่ได้เลวไปซะทุกคนหรอก"
.
.
.
.
.
.
.
.
"เชื่อพี่สิ"

---

To be continue

---

เบื่อกันรึเปล่าที่มีแต่ช่วงพูดคุยของตัวละครแบบนี้น่ะ,,,

แต่ตอนนี้เปิดปมคู่เซนกับโฮปมานิดหน่อยแล้ว มันเริ่มแง้มออกมาหน่อยนึงแล้ววว

ส่วนซานิกับซีเนียนี่ยังไงกันล่ะ ซีเนียมีปมอะไรกับมนุษย์อย่างเราๆกัน?

เอาเป็นว่าหลังจากDay 0 จะมีฉากเสียเลือดแน่นอนนะงับ

ช่วงนี้ไรท์ยุ่งๆคงไม่ได้มาอัพบ่อยนา,,,,,

บ้ะบายงับ~


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #3 nature1010 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 20:28

    เริ่มมีปมล่ะ เรายิ่งเดาไม่ถูกบ่อยด้วยสิไรท์????
    #3
    0