[KnB Fanfic]Demonic Game เกมล่าชีวิต

ตอนที่ 2 : Prolouge[2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

'กลิ่นหอมนี่....ดอกไม้เหรอ?'

.

'กลิ่นเหมือนดอกกุหลาบเลย.... '

อาคาชิ เซย์จูโร่ลืมตาตื่นขึ้นมาในทุ่งดอกกุหลาบหลากสีแตกต่างกันแล้วยืนขึ้นมองไปรอบๆ บรรยากาศดูจะสดชื่น แต่ว่า...

'ไม่ใช่....ก่อนหน้านี้เราอยู่ในห้องนอนนี่....'

.

'จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน....'

.

"ฉลาดอย่างที่ข้อมูลบอกไว้จริงๆนะคะ....."

---

   ภาพทั้งหมดพลันหายไปพร้อมกับปรากฏห้องเล็กๆสีดำที่มีกุหลาบสีแดงอยู่ตรงมุมห้องทั้ง4มุม ชุดที่เขาสวมอยู่ตอนนี้เป็นเสื้อเชิ้ตและกางเกงสีดำสนิท เตียงที่ข้างๆมีโต๊ะที่มีลิ้นชักอยู่ด้วย มุมบนขวามือของอาคาชิมีจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ติดอยู่ อีกมุมหนึ่งของห้องมีหญิงสาวผมสีน้ำเงินเข้ม ดวงตาสีแดงฉานที่กำลังมองมาทางคนผมแดงที่ยืนอยู่กลางห้อง

   อาคาชิ - "ถึงจะสงสัยก็เถอะว่าเมื่อกี้มันอะไร....แต่ก่อนอื่นคงต้องถามก่อนว่าที่นี่มันที่ไหนแล้วผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงนะครับ"

   อาคาชิหันไปถามหญิงสาว อีกฝ่ายเองก็ยังคงมองมาที่เจ้าตัวไม่วางตาเช่นกัน

   ??? - "คำตอบนั้นเดี๋ยวคุณก็รู้เองค่ะ....ส่วนที่ว่าคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง คุณน่าจะพอจำได้ลางๆนะคะ"

   ---

   ก่อนหน้านี้อาคาชิก็ยังคงนั่งทำงานอยู่ในห้องของตน สักพักเมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาจึงหันไปมองที่นาฬิกาเพื่อเช็คว่ราตอนนี้ดึกแค่ไหนแล้ว

   อาคาชิ - "เที่ยงคืนเศษๆแล้วเหรอเนี่ย...รีบนอนดีกว่า"

   เมื่ออาคาชิเตรียมตัวเข้านอนก็รู้สึกเหมือนมีคนจ้องอยู่...จริงๆก็รู้สึกแบบนี้มาสักพักแล้วล่ะ

   อาคาชิ - ".....ไม่มีอะไรหรอกมั้ง...."

   ว่าแล้วเจ้าตัวก็ล้มตัวลงบนเตียงขนาดใหญ่ภายในห้อง โดยที่ไม่รู้ว่าตอนนี้กลิ่นดอกกุหลาบนั้นตลบอบอวลจนแปลกประหลาด

   แต่ทั้งๆที่เป็นกลิ่นดอกไม้ มันกลับทำให้รู้สึกอึดอัด แถมทำให้เขานอนไม่หลับอีกด้วย

   ??? - "ค้นหาตัวตนเสร็จสิ้น ยืนยันตัวผู้เล่นหมายเลข006 อาคาชิ เซย์จูโร่ เดโมนิคแอเรีย เขต2"

   เสียงของผู้หญิงที่ดังแล่นเข้าโสตประสาท ทำให้คนที่นอนอยู่ต้องลืมตาขึ้นมาดู แต่ยังไม่ทันจะได้เห็นหน้าอีกฝ่ายอย่างชัดเจนสติของเขาก็ไม่เหลือแล้ว

   ---

   อาคาชิ - "จะบอกว่าพวกคุณลักพาตัวผมมา อะไรประมาณนี้งั้นสิ....แล้วที่ว่าผู้เล่นนี่คืออะไรเหรอ?"

   ??? - "สักพักจะมีคนอธิบายให้พวกคุณฟังเองค่ะ"

   ??? - "แต่เพราะพลังของฉันก่อนหน้านี้ ทำให้ค่าพลังชีวิตของคุณลดลงไปนิดหน่อยแถมยังเสี่ยงจะติดสถานะภาพหลอนภายในเกม คงต้องรักษาก่อนค่ะ กรุณาอยู่นิ่งๆด้วยก็แล้วกันนะคะ"

   อาคาชิ - "พลัง? สถานะ? พลังชีวิต?"

   แม้แต่อาคาชิเซย์จูโร่ที่ได้ชื่อว่าเป็นจักรพรรดิ์ไร้พ่าย และฉลาดยิ่งกว่าอะไรยังต้องสับสนกับที่หญิงสาวพูดออกมา

   สาวผมน้ำเงินพึมพัมบางอย่างออกมาก่อนจะกางแขนทั้งสองข้างออก จากนั้นก็มีกลีบกุหลาบสีขาวลอยขึ้นมาจากฝ่ามือทั้งสองของเธอ

   ??? - "ที่ฉันใช้ไปตอนที่จะพาคุณมาที่นี่คือกุหลาบน้ำเงินแห่งการปฏิเสธ ที่หากมนุษย์ดมกลิ่นมันเข้าไปก็จะรู้สึกมึนหัวอย่างรุนแรง สุดท้ายก็จะหมดสติ ถูกปฏิเสธการเข้าถึงจากภายนอกค่ะ"

   ??? - "และที่คุณเห็นอยู่ตอนนี้คือกุหลาบขาวแห่งการเยียวยา ผู้ที่ดมกลิ่นของมันจะได้รับการเยียวยาพลังชีวิต และลบล้างสถานะทั้งหมดของคนคนนั้นค่ะ"

   อาคาชิ - "............."

   อาคาชิ - "คุณเป็นใครกันแน่ครับ?"

   คิซานะ - "ฉันคิตาคาวะ คิซานะค่ะ แล้วฉันมีหน้าที่อะไรคุณจะได้รู้หากคนบนจอมอนิเตอร์ออกมาพูดค่ะ"

   อาคาชิ - "มอริเตอร์ที่ติดอยู่ที่มุมห้องนั่นสินะครับ...แต่จะว่าไปก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมากเลยนะครับ ดูท่าคุณคงไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาอย่างผมสินะ"

   คิซานะ - "ค่ะ จะว่าอย่างนั้นก็ได้..."

   ยังไม่ทันจะได้คุยอะไรกันต่อ หน้าจอมอนิเตอร์ก็ติดพร้อมไอคอนพร้อมไอคอนลำโพงเต็มหน้าจอไร้ภาพใบหน้าของคนที่จะพูดด้วย

   [สวัสดีคุณผู้เล่นทุกๆคนด้วยนะครับ...ผมซีเนีย เป็นผู้คุมเกมที่เดโมนิคแอเรีย เขต2 ผมเชื่อว่าทุกคนคงจะสงสัยว่าทำไมตัวเองมาอยู่ที่นี่ ขอออกตัวขอออกตัวก่อนว่าที่นี่ไม่ใช่โลกมนุษย์ที่พวกคุณอาศัยอยู่ พวกคุณอาจจะไม่เชื่อแต่ถ้าได้เข้ามาเห็นถึงเดโมนิคแอเรียของจริงก็จะได้รู้ว่าผมไม่ได้โกหก]

   น้ำเสียงของชายหนุ่มที่ฟังแล้วอ่อนหวานแบบที่หากดัดนิดหน่อยคงเชื่อว่าเป็นเสียงผู้หญิงแน่ๆดังขึ้นผ่านจอมอนิเตอร์ มีเรื่องที่น่าสงสัยอยู่ค่อนข้างเยอะ แต่ถึงถามออกไปก็ไม่ได้คำตอบอยู่ดีจึงจำต้องนั่งฟังนิ่งๆโดยโต้ตอบอะไรไม่ได้

   [ตอนนี้พวกคุณกำลังอยู่ในเกมโหวตฆ่า/เซอร์ไวเวิล ที่เดโมนิคแอเรียเขตที่2 ผมไม่แน่ใจว่าพวกคุณจะเชื่อรึเปล่า แต่ที่นี่...เป็นโลกของปีศาจ]

   ปีศาจ? เดโมนิคแอเรีย? เอาตามตรงถ้าไม่ใช่ว่าเขาพบเห็นเหตุการณ์ที่เป็นหลักฐานยืนยันมาก่อนก็คงคิดว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่นน่ะนะ

   [ซึ่งในวันนี้ หรือก็คือวันที่0 จะปล่อยให้พวกคุณทำความรู้จักกัน กำหนดการณ์ต่างๆจะประกาศอีกทีหลังเที่ยงคืนของวันนี้ รวมถึงบทบาทของพวกคุณด้วยเช่นกัน]

   [เกมนี้จะจบช้า หรือเร็ว ขึ้นอยู่กับพวกคุณว่าจะจบมันได้ภายในกี่วัน ถ้าใครเคยเล่นเกมหมาป่า จะรู้ว่าในเกมนี้ผู้เล่นแบบไหนที่จะได้เปรียบหรือเสียเปรียบ]

   หน้าจอมอนิเตอร์เปลี่ยนไปเป็นภาพของรายชื่อคน15คน และในนั้น คนที่เขารู้จักก็มีอยู่ด้วย



   [บุคคลเหล่านี้คือผู้เล่นที่อยู่ที่ญี่ปุ่นในเวลา2-3วันมานี้]

   [กติกาต่างๆผมจะบอกพวกคุณหลังจากไปถึงสถานที่รวมตัว และจากนั้นภายในวันนี้ ผมจะให้พวกคุณทำความรู้จักกันไปก่อน]

*พรึ่บ*

   มีช่องว่างปรากฏออกมาที่ด้านขวามือของอาคาชิ

   [เกมจะเริ่มภายในวันพรุ่งนี้ ตอนนี้ขอให้ทุกท่านเดินมาที่จุดรวมตัวด้วยครับ คุณปีศาจผู้ดูแล ช่วยนำทางพวกเขาด้วยนะครับ]

   คิซานะ - "คุณอาคาชิ ตามฉันมาด้วยค่ะ"

   ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่อาคาชิก็จำใจเดินตามอีกฝ่ายไปเงียบๆโดยไม่พูดอะไร

   คิซานะ - "ถ้าสงสัยอะไร ระหว่างนี้จะถามฉันก็ได้นะคะ"

   อาคาชิ - "อืม....นั่นสินะ...."

   อาคาชิ - "เดโมนิคแอเรียเขต2นี่...หมายความว่ายังมีเขตที่1อยู่อีกสินะครับ?"

   คิซานะ - "ค่ะ แต่ถ้าไม่ได้มีความจำเป็น ทางเราจะไม่อนุญาตให้ผู้เล่นของทั้งสองเขตข้ามไปหากันค่ะ"

   อาคาชิ - ".....งั้นเหรอ?....แล้วเรื่องที่จำเป็นน่ะ ต้องเป็นเรื่องแบบไหนล่ะ?"

   คิซานะ - "การทำเควสที่ทั้งสองที่จำเป็นต้องทำร่วมกันค่ะ...หรือไม่ก็มินิเกมที่จะออกมาแบบสุ่มในทุกๆ4วัน พวกคุณจะได้คุยกันเพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันค่ะ"

   อาคาชิ - "...."

   อาคาชิ - "แล้วที่ว่าโหวตฆ่าเนี่ย....ของจริงเหรอครับ?"

   คิซานะ - "............."

   คิซานะ - ".....เรื่องนี้คุณรอดูเองดีกว่าค่ะ..."

   รอดูเอง? คงจะจริงสินะ.....เดโมนิคเกมเหรอ?
   .
   .
   .
   .
   .
 จะเป็นเกมของปีศาจอย่างที่ว่าจริงๆรึเปล่านะ?

---

To be Continue

---

บทสนทนาเบื้องหลัง

ไรท์โระ - เห้อ...ดองมาหลายวันเลย ได้ปล่อยสักที....

อาคาชิ - แล้วทำไมมาดองที่บทของฉันด้วยล่ะ มีคำตอบดีๆมั้ย?//ถือกรรไกรฉับๆ

ไรท์โระ - อะ....//ปาดเหงื่อ

อาคาชิ - ว่าไงครับคุณโระ?//ยิ้ม

ไรท์โระ - คุโรโกะคุงช่วยเก๊าด้วย;;;;

คุโรโกะ - โชคดีนะครับ....

ไรท์โระ - ม่ายน้าาาา;;;;;

ซุย - เอาเป็นว่าฉันคุยให้ก็แล้วกัน...ในแต่ละตอนจะถูกสลับกันเป็นตอนของคุโรโกะและอาคาชิ ซึ่งจะเท่ากับหนึ่งวันต่อสองตอน อาจจะต้องรอนานสักหน่อยล่ะนะ เอาตามตรงไรท์เตอร์ไม่อยากลากยาวสักเท่าไหร่ถ้าไม่จำเป็น หรือถ้าหายนานก็คือ'อู้'นั่นแหละ

ไรท์โระ - อาเจ๊ ใจร้ายยยยยยยยยยยยยย

ซุย - ....เห้อ....แล้วก็ถ้าวันไหนลงตอนเดียว นั่นก็คือตอนรวม เพราะงั้นไม่ต้องแปลกใจแล้วกัน ก็น่าจะมีแค่นี้แหละ...มั้งนะ

ไรท์โระ - อย่ามั้งเซ่--------------------

-Ba bye-

Theme - Winter Dark Theme : Dark Atmosphere


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น