กุหลาบเปื้อนเลือด

ตอนที่ 9 : Chapter : 8 จุดจบที่น่าเศร้า ตอนจบ (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 899 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

ลับมาที่ปัจจุบัน
.
.
.
.
.
     ซิลแวนดึงโอลีเวียเข้ามาแล้วกอดปลอบเธอ เขาต้องเล่นบทตามน้ำสินะ ซิลแวนเกลี่ยหยาดน้ำตาออกจากใบหน้าของเธอและยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เธอ

"ไม่เป็นไรนะที่รัก ผมเข้าใจคุณ ตลอดหลายปีมานี้ คุณคงทรมานมากสินะ ผมอยู่ตรงนี้แล้ว ผมไม่เคยเกลียดคุณเลยนะ อย่าร้องไห้ไปเลย" พอพูดจบเขาก็กอดเธออีกครั้ง โดยที่เธอไม่ได้เห็นรอยเหยียดยิ้มที่น่าสยองของสัตว์ร้ายเลย หึ! คิดจะส่งแกะมาฆ่าหมาป่า พวกหน้าโง่!!

"ฮึก ๆ ฮือ ๆๆๆ ...ที่รักคุณยังใจดีกับฉันเสมอ พวกนั้นมันตามฉันเจอและฆ่าลูกของเรา ฉันช่วยลูกไว้ไม่ได้ ฉัน..ฉันไม่มีที่ให้หนีอีกแล้ว ให้ฉันกลับมาอยู่ข้างๆ คุณนะคะที่รัก" 

               
  ตึก ตึก ตึก ..

            ลาน่าเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องของซิลแวน ประตูที่แง้มไว้ เธอมองเห็นซิลแวนกำลังกอดนังผู้หญิงคนนั้น เธอยกมือจับลงไปที่ตำแหน่งหัวใจของตัวเองมันรู้สึกหน่วง ๆ ที่อกข้างซ้าย หมายความว่าไงกัน? 

        ซิลแวนจะยอมให้ยัยนี่มาอยู่ข้างกายจริง ๆ นะหรอ? มันทรยศคุณนะและทำเขาเจ็บเจียนตาย ฉันเกลียดมัน!!! นังผู้หญิงจอมเสแสร้ง! เขามองไม่ออกรึไงกัน? ลาน่ายืนรออยู่หน้าห้อง รออะไรหน่ะหรอ?
รอฟังบทสนทนานะสิ ซิลแวนไม่มีทางกลับไปรักยัยนั่นหรอก เธอเชื่อแบบนั้น!!

"คุณอยากกลับมาอยู่ข้างๆ ผมจริงนะหรือลิเวีย?"  ทำไมต้องใช้สายตาอ่อนโยนแบบนั้นมองมันด้วยละ!

"ค่ะ ฉันอยากกลับมาอยู่ข้าง ๆ คุณนะที่รัก คุณยังรักฉันใช่มั้ยคะ" ยัยนั่นมองซิลแวนแทบจะกินอยู่แล้ว! ตอบไปสิพี่แวน ยืนรอไรละ บอกมันไปสิ ว่าพี่ไม่รักมัน!! พี่มีฉันอยู่เคียงข้างแล้วนะ! ลาน่าคิดขณะที่แอบมองอยู่หน้าประตู

"ผม....ยังรักคุณเสมอนะลิเวีย ผมไม่เคยลืมเธอเลย" เขาจะลืมผู้หญิงน่ารังเกียจแบบเธอได้ไงกัน..ซิลแวนแค่คิดแต่ไม่ได้พูดออกไป 

"ตะ..แต่ฉันได้ยินมาว่าที่รักมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้างคุณตลอด ที่รักฝึกเธอมากับมือ ที่รักคงไม่ได้รักเธอใช่มั้ยคะ?"

"หืมม คุณพูดอะไรหน่ะลิเวีย เธอเป็นแค่ตุ๊กตาสังหารของผมเท่านั้น เธอเป็นแค่ ของเล่น ของผมเท่านั้น ผมไม่มีทางคิดอะไรกับตุ๊กตาของเล่นพรรค์นั้นหรอกนะ ผมรักแค่คุณคนเดียว"

"ฉันเชื่อคุณค่ะที่รัก ฉันรักคุณนะ แวน"
.
.
.
.
.
อึก...ฮึก ๆ "ทะ ทะ ทำไมพูดแบบนี้กัน?" ฉันหน่ะ ทั้ง ๆ ที่ฉัน...รักพี่แวนขนาดนั้นแท้ ๆ
 
        เธอรู้ตัวมาตลอดว่า ซิลแวนเขาหลอกใช้ แต่เธอก็ยอม ซิลแวนเขาสั่งให้เธอทำอะไร เธอก็ยอมทำทุกอย่าง แต่ทำไมกันหลายปีที่ผ่านมา มันไม่มีค่าพอในสายตาของเขาบ้างเลยรึไงกัน?

"ฉันคิดว่า สักวันสิ่งที่ฉันทุ่มเทลงไปจะทำให้ฉันมีน้ำหนักในใจของพี่แวนบ้างสักเล็กน้อยก็ยังดี ทุกครั้งที่เราใกล้กันมันมักจะมีกำแพงบาง ๆ กั้นเราสองคนไว้เสมอ ทุกครั้งที่ฉันพยายามจะก้าวข้ามเข้าไป 1 ก้าว พี่แวนจะถอย 1 ก้าวเสมอ ทำไมละ? ขอแค่ แค่..เศษเสี้ยวก็ให้ฉันไม่ได้หรอ?" ลานาเม้มปากแน่น เธอไม่กล้าส่งเสียงออกไป เธอวางชีสเค้กไว้หน้าประตูและเดินออกมาพร้อมกับจิตใจที่แตกสลาย..
.
.
.
.
.
ผ่านมา 1 อาทิตย์

       วันนี้เป็นวันเกิดของลาน่า เธออายุ 20 ในวันนี้ เป็นวันเกิดที่น่าเบื่อสำหรับเธฮอย่างมาก เธอไม่เข้าใจว่าตัวเองเกิดมาทำไมกัน? เหตุผลอะไรที่ทำให้เธอยังอยากมีชีวิตอยู่ในที่แห่งนี้กัน? ลาน่านั่งคิดเรื่อยเปื่อยอยู่บนต้นไม้หลังตึกขององค์กร

          อ่อ...เหตุผลของเธอเมื่ออาทิตย์ก่อนคงเป็น ซิลแวน เธออยากมีชีวิตเพราะซิลแวน แต่ตอนนี้หน่ะหรอ ลาน่าคอยหลบหน้าซิลแวนตลอดเวลา ถ้าเขามาซ้าย เธอจะไปขวา ถ้าเขามาขวา เธอก็จะไปซ้าย ลาน่าแอบมองเขาอยู่ไกล ๆ เขาดูมีความสุขกับยัยนั้น มากกว่าอยู่กับเธอซะอีก ซิลแวนจะทิ้งเธอแล้วจริง ๆ ใช่มั้ย? 

"ถ้าฉันหายไปเขาไม่คิดจะตามหาฉันบ้างเลยหรอ? ข้าง ๆ พี่แวนตรงนั้นที่ฉันเคยยืน ตอนนี้มันไม่ใช่ฉันอีกแล้วสินะ"

      ก่อนหน้านั้น..วันก่อนลาน่าเข้าไปหาซิลแวนที่ห้อง ยัยนั่นไม่ได้อยู่ด้วย ซิลแวนหันหลังอ่านเอกสารอยู่ ลาน่าเดินเข้าไปสวมกอดเขาจากด้านหลังเหมือนอย่างที่เคยทำมาตลอด

"เป็นอะไรไปหะ ยัยตัวดี หายไปไหนมาตั้ง 4-5 วัน ไปซนที่ไหน หึ!?" ซิลแวนไม่ได้หันมามองลาน่า เขาพูดขณะที่ยังอ่านเอกสารอยู่

"ไม่ได้ไปไหนหรอกค่ะ" ลาน่าเม้มปากและกระชับกอดแน่น เธอพยายามรวบรวมความกล้าแล้วพูดความในใจออกมา

"พี่แวนคะ ลาน่าหน่ะ รักพี่แวนนะคะ!!! รักมาตลอด ไม่ใช่รักแบบพี่น้อง ลาน่าหน่ะรักพี่แวนแบบชายหญิงนะคะ ละ...ลาน่า ยอมทำทุกอย่างเพื่อพี่แวนนะคะ ถึง ถึง...พี่แวนจะให้เป็นของเล่น ลาน่าก็ยอม พี่แวนเคยรู้สึกรักลาน่าบ้างมั้ย สักนิดก็ยังดี..ละ ลาน่าหน่ะ ยอมตา-"

"หยุดนะ ลาน่า โจนส์!!!! เธอพูดอะไรออกมากันรู้ตัวบ้างมั้ยหะ!!" เขาเผลอตวาดเธอ เขาไม่อยากให้ลาน่าพูดว่าจะตายแบบนั้น เขาไม่ต้องการ 

     เฮ้อ เธอจะรู้บ้างมั้ยนะ ว่าเขาอดกลั้นแค่ไหนที่จะไม่กระโจนเข้าไปหาเธอ เขาอยากกอดเธอจะบ้าอยู่แล้ว แต่ว่าเขากำลังรอ..รอเวลา ล้มล้างองค์กรของโอลีเวีย ที่จะมาถึงเร็ว ๆ นี้ 

      เขาไม่อยากให้ลาน่ารู้เรื่องนี้ ถ้าเธอรู้เธอจะต้องขอเข้าร่วมแน่นอน เขาไม่อยากเห็นเธอเจ็บตัว งานนี้อันตรายเกินไปสำหรับเธอ ขณะที่ซิลแวนหันหน้าไปหาลาน่า เขาเห็นโอลีเวียเดินเข้ามาพอดี ซิลแวนจึงผลักลาน่าออกไปจากตัวของเขาและพูดกับเธอ

"หึ! เธอเป็นแค่ ของเล่น แท้ ๆ ความรู้สึกของเธอหน่ะ เก็บไปเถอะผมไม่ต้องการรับรู้หรอก ผมเกลียดตุ๊กตาที่พูดมากแบบเธอที่สุด!!!" ซิลแวนพูดจบก็มองหน้าลาน่า อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ อย่ามองเขาแบบนั้น 

         ซิลแวนรู้สึกหน่วง ๆ ที่หัวใจอย่างมาก เขาไม่อยากพูดแบบนั้นใส่เธอเลยสักนิด แต่เขาก็ไม่อยากให้แผนแตก เขาไม่อยากให้โอลีเวียรู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับลาน่า ไม่งั้นลาน่าจะได้รับอันตราย เขาคิดว่าถ้าจบเรื่องนี้ เขาจะไปบอกให้ลาน่ารู้ว่า ซิลแวน วอล์คเกอร์ รัก ลาน่า โจนส์ มากขนาดใหน ...อนิจจา แต่เขาไม่มีวันรู้เลย ว่าคำที่เขาอยากจะพูดออกไปนั้น เธอจะไม่มีวันได้ยิน
.
.
.
.
.
           หลังจากวันนั้นที่เธอได้ฟังมันเจ็บปวดมากจริง ๆ ฉันเตรียมใจไว้แล้วล่ะนะ ว่าผลต้องออกมาแบบนี้ แต่ถึงจะเตรียมใจไปดีแค่ใหน พอเอาเข้าจริง มันก็รู้สึกปวดใจยิ่งกว่าโดนพิษซะอีก ลาน่ายกมือมาแตะที่อกข้างซ้าย คำพูดของเขาทำให้เธออยากร้องไห้หนักๆ สักรอบจริงๆ

"ฉันมานั่งที่นี่นานแค่ใหนแล้วนะ!?" ลาน่าเลิกเหม่อ เธอกำลังจะกระโดดลงต้นไม้ แต่เธอได้ยินคนเดินมาทางนี้ ลาน่าเลยหลบ 

"บ้าจริง! ฉันจะหลบทำไมเนี่ย!?" เอ่อ..ช่างเถอะใหน ๆ ก็ค่อยลงไปละกัน รอพวกมันผ่านไปแล้วค่อยลงไป 

      ลาน่าสังเกตจากมุมต้นไม้เป็นชายชุดดำ 2 คนเดินเข้ามาและหยุดยืนตรงต้นไม้ที่เธออยู่พอดี ไอบ้าพวกนี้! มันจะมายืนทำไมตรงนี้กัน ต้นไม้ตั้งเยอะตั้งแยะ!

"ไหนละข้อมูลที่ท่านโอลีเวีย ส่งมาให้"  หืม..ข้อมูลอะไร พวกมันได้ข้อมูลอะไรมาจากโอลิเวียกัน? เรื่องนี้ชักมีกลิ่นตุ ๆ

"นี่ครับ ท่านโอลิเวียได้ข้อมูลลับส่วนสุดท้ายมาแล้ว"  ข้อมูลลับ? ข้อมูลขององค์กรหรอ หมายความว่าไง ยัยนั่นมันเสแสร้งจริง ๆ สินะ เข้ามาเพื่อล้วงข้อมูลนี่เอง

"แล้วคืนนี้ละ ท่านโอลีเวียว่ายังไงบ้าง จะให้ลงมือเลยมั้ย"  พวกมันจะลงมือทำอะไรกัน?

"ครับลงมือคืนนี้ ท่านโอลีเวียจะล่อซิลแวนไปที่ถนนเอส"

" ได้ตรงลงตามนี้ 6 โมงเย็นเจอกัน เตรียมคนให้พร้อม รอบนี้ต้องฆ่าซิลแวนให้ได้มันเป็นตัวอันตรายต่อองค์กรของท่านโอลีเวีย" พูดจบพวกมันก็แยกย้ายกันไป


      ไม่นะ!! พวกมันจะฆ่าซิลแวน ยัยนั่น ฉันเกลียดยัยนั่น!!!! จะทำร้ายซิลแวนไปถึงไหนกัน ทั้ง ๆ ที่เขาดีกับเธอขนาดนั้นแท้ ๆ ลาน่ากัดฟันอย่างเจ็บใจ ผู้หญิงที่ได้รับความรักทุกอย่างจากชายที่เธอหลงรัก แต่ยัยนั่นกลับล้อเล่นกับความรู้สึกของเขา เธอให้อภัยไม่ได้!

"ยัยสารเลวเอ้ยย" ลาน่าสบถอย่างหัวเสีย เธอไม่น่าปล่อยให้เขาอยู่กับยัยนั่นเลย นี่กี่โมงแล้วเนี่ย ลาน่ามองดูเวลา 17.30 น. 

"ห๊าาา!! อีก 30 นาที พี่แวนออกไปกับยัยนั่นแล้วสิ ฉันต้องรีบตามไปช่วยพี่แวน ฉันไม่ยอมให้พี่แวนตายง่าย ๆ หรอกนะ" 

แม้แต่ชีวิตของฉัน ฉันก็พร้อมสละและตายแทนเขา
.
.
.
.
.
       ลาน่าขับรถมาถึงที่พวกนั้นนัดหมาย ชิ๊! ช้าไป 10 นาที ซิลแวนจะยังปลอดภัยมั้ยนะ เธอรีบลงจากรถเพราะขับเข้าไปไม่ได้ มันเป็นป่า ลาน่ากระชับอาวุธในมือแน่น ถ้าเขาเป็นอะไรไป เธอจะทรมานยัยนั่นให้อยู่ไม่สู้ตาย 


ปัง ปัง ปัง ปัง !!!!!!!!!!!
อ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!
ฉึก ตุบ !

        ข้างหน้านั่นลาน่าเห็นซิลแวนแล้ว เขากำลังต่อสู้กับคนร้อยกว่าคน คนในองค์กรเราพลาดท่าไปหลายคนแล้วสินะ ไม่ได้การเธอต้องรีบไปช่วย

ฟริ้วววววว วว
ฉึก ฉึก ฉึก ๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

        ลาน่าปามีดและเข็มพิษออกไปเพื่อเปิดทางให้ซิลแวนตีฝ่าวงล้อมพวกมันออกมาได้  ได้เวลาละเลงเลือดแล้ว  ลาน่าแสยะยิ้มและควงมีดในมือไปมา เธอไล่ฆ่าพวกมันทีละคน แต่ละคนที่โดนตุ๊กตาเคลือบพิษฟัน รับรองว่าสภาพไม่ครบ 32 สักคน

"ฮะฮะ...ฮ่า ๆๆๆๆๆ" ลาน่าหัวเราะดังลั่น เธอได้ปลดปล่อยอารมณ์แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน พวกมันหลายคนเริ่มหันมาสนใจทางหญิงสาว เธอมองไปที่ซิลแวนและฉีกยิ้มให้ เมื่อเธอเห็นว่าซิลแวนไม่เป็นอะไรมาก เธอก็รู้สึกเบาใจ

แฮ่ก ๆ ๆ ๆ

         ..เวลาผ่านเลยไปเธอไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว ท้องฟ้ามืดแล้ว รอบข้างของเธอมีแต่เลือดและซากศพทับถมกันเต็มไปหมด 

"เหนื่อยเป็นบ้า แขนขาฉันล้าไปหมด" ลาน่าอดที่จะบ่นออกมาไม่ได้ เธอมองไปที่ซิลแวน เขากำลังจับยัยนั่นมัดไว้กับพื้นอยู่ เธอเดินเข้าไปหาซิลแวน เธอไม่ทันจะเอ่ยถาม ก็โดนตวาดซะก่อน

"ยัยเด็กบ้า ใครบอกให้เธอมาที่นี่กันห๊ะ! รู้มั้ยว่ามันอันตรายแค่ใหน ถ้าเธอตายไปใครจะรับผิดชอบห๊าาาาาา!!!"  ลาน่าได้ยินแบบนั้น เธอจึงเกิดโมโหแล้วตวาดกลับไป      

"แล้วทีพี่แวนละมีอะไรทำไมไม่บอกลาน่าละ!!! ลาน่าก็ไม่อยากเสียพี่แวนไปหรอกนะ ถ้าพี่แวนเป็นอะไรไปลาน่าจะอยู่ยังไงกัน พี่เคยคิดถึงความรู้สึกของฉันบ้างมั้ย!" ลาน่ามองหน้าซิลแวนด้วยความโกรธ ชายหนุ่มก็มองคนตรงหน้านิ่งอึ้ง เธอไม่เคยตวาดเขามาก่อน
           
         พอซิลแวนมัดและปิดปากยัยบ้านั้นเสร็จ ลาน่าถามซิลแวนเกี่ยวกับทุกอย่าง... เรื่องเป็นแบบนี้เองสินะ งั้นเธอก็ยังมีความหวังงั้นสิดีจังเลยนะ ขณะที่ลาน่ากับซิลแวนยืนรอคนจากองค์กรมารับนั้น ลาน่าสังเกตมองเห็นแสงเงาวับจากบนต้นไม้ นั้นมัน...มือสไนเปอร์! มันเล็งเป้ามาที่ซิลแวน

"ไม่นะ!" ลาน่าผลักซิลแวนออกไปพ้นระยะกระสุน

ปัง!!!

        ลาน่าผลักซิลแวนออกไปไห้พ้นวิถีกระสุน เธอโดนยิงซะเอง ความรู้สึกที่โดนลูกเหล็กอัดเข้าที่หน้าอกมันทั้งจุกและเจ็บ ลาน่ายกมือขึ้นมาจับที่หน้าอกและก้มมองเลือดในมือ เธอกระอักเลือดออกมาคำโต

         เธอคิดว่าไม่น่ารอดแล้วละ กระสุนยิงทะลุที่กลางอกของเธอ ลาน่าล้มลงไปนอนกับพื้น ตาพล่าเลือนไปหมด ฉันคนนี้กำลังจะตาย ลาน่าปรือตามองซิลแวนที่ยิงสวนมือสไนเปอร์ไปอย่างแม่นยำ ซิลแวนเข้ามาประคองกอหญิงสาวแน่น เธอยกมือขึ้นลูบหน้าซิลแวนอย่างแผ่วเบา

"แค่ก ๆ ทะ ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้นสิ มันไม่เข้ากับพี่แวนเลยนะคะ" ลาน่าพูดออกมาอย่างอ่อนแรง ลมหายใจเริ่มแผ่วเบา

"อึก...ฉัน ฉันบอกแล้วไงคะ แม้แต่ชีวิต ฉันก็ให้คุณได้ ซิลแวน" ลาน่าเริ่มมองหน้าซิลแวนไม่ชัด หนังตาเริ่มหนักอึ้ง หยาดน้ำตาไหลรินออกมาไม่ยอมหยุด เธอมาได้แค่นี้สินะ

"อย่าพูดสิยัยเด็กบ้า! เธอต้องไม่ตาย เธอต้องรอด" ซิลแวนประคองหญิงสาวเอาไว้อย่างหวงแหน น้ำเสียงของเขาสั่นเครือและรนรานอย่างมาก

"คุณบอกฉันว่า คุณเกลียดตุ๊กตาที่พูดมากแบบฉัน....ต่อไปนี้คุณจะไม่ได้ยินเสียงจากตุ๊กตาอย่างฉันอีกแล้ว" ลาน่าเริ่มหายใจลำบากขึ้นทุกที คำพูดแต่ละคำเธอพูดอย่างยากลำบาก ขอบตาเธอร้อนผ่าวจากการร้องไห้ 

       เธอรู้ว่าเวลาเหลืออยู่อีกไม่มากแล้วเพราะลมหายใจเริ่มติดขัดและเธอรู้สึกอยากหลับเหลือเกิน ลาน่ายกมือที่เปลื้อนเลือดไปแตะที่ริมฝีปากของคนตรงหน้าไม่ให้เขาพูดอะไรออกมา ซิลแวนยกมือมาจับมือหญิงสาวเอาไว้แน่น ลาน่าฉีกยิ้มแบบที่มีให้แค่เขาคนเดียวพร้อมทั้งน้ำตาที่ไหลรินให้กับเขาครั้งสุดท้าย

"ฉัน...รักคุณมาตลอด ซิลแวน ช่วยจูบฉันสักครั้งได้มั้ย" 

      หลังจากที่ลาน่าพูดจบเธอก็หลับตาลง ซิลแวนก้มลงมาประทับจูบที่ริมฝีปากของลาน่าเหมือนจะฝังรอยจูบนี้ไปในความทรงจำ มือของลาน่าตกลงที่พื้นและลมหายใจสุดท้ายของเธอหยุดลงแล้ว ซิลแวนประคองกอดหญิงสาวเอาไว้แนบแน่น กล่องแหวนเพชรตกลงออกมาจากกระเป๋ากางเกงของเขา

"เธอผิดสัญญา ไหนเธอบอกว่าจะอยู่กับผมตลอดไป วันนี้วันเกิดของเธอใช่มั้ย ผมเตรียมแหวนไว้ให้เธอเพื่อที่จะเซอร์ไพรส์ในวันเกิด แต่เธอกลับ...ทิ้งผมไปแบบนี้ได้ไง ลาน่า ฮึก..." ซิลแวนร้องไห้ออกมา เขาจูบที่หน้าผากของเธออย่างอ่อนโยน

         ฉันอยากจะอยู่กับคุณให้นานกว่านี้แท้ๆ ลาก่อนนะ ซิลแวน วอล์คเกอร์... ลาน่า โจนส์ ได้ลาจากโลกนี้ไปตลอดกาลโดยที่เธอไม่รู้เลยว่า ซิลแวนรักเธอมากขนาดไหน

                 
            





..........................................................................................................................................................................................................




จบแล้วค่ะเรื่องนี้ นางเอกตายแล้ว!
แอ่ก..ใครปารองเท้ามา T-T

ฮ่า ๆ ล้อเล่นค่ะ นางจะไปตะลุยอีกมิติต่างหากละ!
ไรท์ยังไม่เก่งเรื่องบรรยายฉากต่อสู้เท่าไหร่ จะค่อย ๆ พัฒนาละกันเนอะ >.<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 899 ครั้ง

11,326 ความคิดเห็น

  1. #11313 luvyday (@luvyday) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:53
    เศร้าจัง

    อยากร้องไห้
    #11313
    0
  2. #11301 LittleDummy1408 (@LittleDummy1408) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 00:00
    คนอ่าน: อึก!
    ไรท์: *ตับของท่านได้ถูกทำลาย*
    #11301
    0
  3. #11274 คุณออลวอน (@bam44004) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 06:38
    ร้องไห้เลย
    #11274
    0
  4. #11118 iloveloveyugyeom (@iloveloveyugyeom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:16
    เจ็บ&#8203;ปวด&#8203;ทั้ง&#8203;น้ำตา&#8203;&#128557;&#128557;&#128557;
    #11118
    0
  5. #11023 baby-m2 (@Baby-M) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 14:12
    ตามลาน่าไปนะซิลแวน!! ตามไปบอกรักเธอ! ตามไปสวมแหวนเพชรนั่นให้เธอ! ตามไปอวยพรวันเกิดให้เธอ! ตามไปปกป้องเธอ! ตามเธอไป!! ชั้นยังอยากเห็นพวกเธอมีความสุขกันนะ ทดแทนความเจ็บปวดที่ต้องพบเจอ ขอให้ครองคู่กันทุกภพทุกชาติไป...
    #11023
    0
  6. #10800 Princess@My id (@My-Princess123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:48
    โลกนี้อยู่คู่กับคำว่า'สายไป'เสมออฮึกๆๆ..ฮืออออ~~&#165;ให้นางได้รู้เถอะพระเจ้าอย่าให้มันเป็นปมเลยเศร้าาาแต่เรื่องทั้งหมดดพราะซิลแวนยึดติดอดีตจนทำร้ายปัจจุบันแงงงY^Y
    #10800
    0
  7. #10799 l3lackl3erryz (@l3lackl3erryz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:25
    ร้องไห้ตามเลยอ่ะ อินมากกกกก
    #10799
    0
  8. #10738 Little-$T@R (@frozennw) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 22:15
    ซิลแวนต้องตามน้องไปนะ อย่าให้น้อนอยู่คนเดียว;^;
    #10738
    0
  9. #10713 pskp29223 (@pskp29223) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 01:39
    ไม่ว่าคนที่อยู่หรือคนที่ตายก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน(&#9573;_&#9573;)(&#9573;_&#9573;)
    #10713
    0
  10. #10707 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 12:42

    ขอบคุณครับ

    #10707
    0
  11. #10687 nunamtanjibi (@nunamtanjibi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:46

    ฮือออออออ เศร้ามากๆ
    #10687
    0
  12. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:46

    เป็นนิยายที่อ่านกี่ทีก็ทำให้ร้องให้ได้....ซึ้งมากค่ะ

    #10646
    0
  13. #10621 SK.NOOK (@0930439022) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:49
    แปดตอนที่ทำไห้น้ำตาไหลได้ OMG ยอมแล้วรู้สึกเหมือนสองคนนี้ผ่านอะไรมาเนอะจริงๆ อิแวนก็ปากแข็งเหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ &#128557;&#128557;
    #10621
    0
  14. #10589 1412555 (@1412555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:15
    ซึ้งกินใจมากกกกกกToT
    #10589
    0
  15. #10576 FUFONFUN (@FUFONFUN) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:22
    น้ำตาแตกมากก
    #10576
    0
  16. #10425 jeeraphach (@jeeraphach) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:59
    ตับแทบพัง กระซิกๆToT
    #10425
    0
  17. #10380 AsunaLike (@AsunaLike) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 01:36
    น้ำตาไหลตลอดตอนอ่าน//ปาดน้ำตา
    #10380
    0
  18. #10348 natsu_1789 (@natsu_1789) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 02:19
    ร้องไหหนักมาก //ปาดน้ำตา
    #10348
    0
  19. #10347 yume2005 (@yume2005) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 01:15

    อีกนิตน้ำตาจะไหลแล้วคะ//แค่นี้ยังมาคลอตรงตาเลยคะ
    #10347
    0
  20. #10180 0934730045 (@0934730045) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 21:32

    กลับมาอ่านรอบสองก็ไม่เบื่อ
    #10180
    0
  21. #10066 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:02
    เศร้าสุดๆ

    พี่แวนน่าสงสารมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...
    #10066
    0
  22. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:37
    โอ๊ย&#8203; น้ำหูน้ำตา&#8203;ไหล&#8203; คัดจมูกเลยไรท์อ่า ดีนะไม่ได้อ่านที่รร เพื่ิอนคงหาว่าบ้า
    #10017
    0
  23. #9834 mono55200 (@mono55200) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 12:56
    ไรท์ทำคนอ่านเสียน้ำตา. อืออ~;-;
    #9834
    0
  24. #9795 Mookdahan (@Mookdahan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:04
    ร้องไห้เลย
    #9795
    0
  25. #9572 Sodaxzaza2549 (@Sodaxzaza2549) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 22:49
    ทำไมมันทั้งจุกทั้งหน่วงขนาดนี้ ไรท์เขียนเก่งอ่ะ ร้องไห้เลยเนี่ย T_T
    #9572
    1
    • #9572-1 Jeeranuu (@Jeeranuu) (จากตอนที่ 9)
      9 ธันวาคม 2561 / 16:23
      กลับมาอ่านกี่รอบน้ำตาก็ไหล
      #9572-1
  26. #7637 natta1299 (@natta1299) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 14:28
    น้ำตาจิไหล
    #7637
    1
    • #7637-1 Jeeranuu (@Jeeranuu) (จากตอนที่ 9)
      24 ตุลาคม 2561 / 18:52
      เธอน้ำตาจะไหลเเต่เราบ่อน้ำตาเเตกเเล้ว&#8203;ฮือๆๆๆๆ
      #7637-1
  27. #6910 chamin-doll (@chamin-doll) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 17:44
    ฮือ~ทำไมมันหน่วงอย่างนี้//อ่านไปร้องไห้ไป--โดนแม่บอกว่าบ้าแล้วตอนนี้555+
    ปล.อยากให้มีภาคพิเศษเล็กๆของ2คนนี้จัง--ไอ เลิฟ ซิลแวน
    #6910
    1
    • #6910-1 Jeeranuu (@Jeeranuu) (จากตอนที่ 9)
      24 ตุลาคม 2561 / 18:57
      ช้ายๆเราร้องไห้เรยเเม่ถามว่าเป็น&#8203;

      อินกับนิยายเฉยๆ&#8203;

      ประสาต&#8203;

      ฮือๆเเม่ว่าเราเฉยเรย
      #6910-1