กุหลาบเปื้อนเลือด

ตอนที่ 43 : Chapter : 39 ของเล่นชิ้นใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 423 ครั้ง
    1 ก.พ. 61


      หลังจากจบการประลองเฮเลนรีบมุ่งหน้าไปหาซิลแวนที่ห้องพยาบาล ทันทีที่ไปถึงเธอพบเพียงความว่างเปล่าไม่มีร่างของคนที่เธอตามหา ตระกูลสเตนาร์ทมารับตัวเดม่อนและจิอันน่ากลับไปแล้ว เฮเลนแทบจะพังห้องพยาบาลทิ้ง เธออาละวาดจนหน่วยพยาบาลต้องหลีกหนีไม่มีใครกล้าเข้ามาห้ามกะโหลกดำสักคน

      ระหว่างที่เฮเลนกำลังสติหลุดเพราะไม่เจอคนที่เธอต้องการพบ คนจากคลาส X ที่รีบวิ่งตามเธอมาทีหลังหยุดชะงักทันที เฮเซ็นที่เห็นเฮเลนแบบนั้น เขาก็เข้าไปกอดปลอบน้องสาวของเขาโดยไม่สนว่าจะโดนเธอซัดรึเปล่า

"ชู่....ใจเย็นก่อน" เฮเซ็นกอดเฮเลนไว้และลูบหลังปลอบเธอ เขาไม่คิดว่าเธอจะถึงกับอาละวาดแบบนี้

     เฮเลนสั่นจนเฮเซ็นสัมผัสได้ เธอสั่นเพราะเธอกำลังอดกลั้นอารมณ์อย่างสุดขีด พวกมันกล้ามากที่นำตัวเขาไปจากเธอ สายตาเฮเลนตอนนี้มันเป็นแววตาของนักฆ่าที่มีประสบการณ์โชกโชนอย่างแท้จริง

"ตระกูลสเตนาร์ทอยู่ที่ไหน" เฮเลนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม มันมีแต่ความเย็นชาจนน่าขนลุก

     ทุกคนหลายสิบชีวิตที่อยู่รอบๆ ต่างเงียบกริบแทบจะกลั้นหายใจ พวกเขาอยากจะวิ่งหนีไปจากที่ตรงนี้อย่างมาก แต่ขาไม่อาจก้าวออกไป ร่างกายแข็งทื่อไม่ทำตามคำสั่ง พวกเขากำลังหวาดกลัวเด็กสาวตรงหน้าอย่างมาก ทั้งๆ ที่พวกเขาไม่ผิดอะไร แต่หลายคนก็ก้มหน้าลงทันที ไม่แม้แต่จะกล้ามองเธอ

"ที่นั่นอันตรายเกินไป อีกอย่างเดม่อนก็เป็นคุณชายของตระกูลนั้นอยู่แล้ว เธอจะเป็นห่วงอะไรมันนัก ปล่อยให้มันไปกับจิ-" ลูซเผลอพูดออกมาโดยไม่คิด เขากำลังจะหยุดปากตัวเอง แต่ไม่ทันซะแล้ว

ตูมมมมมมมมมมมมมม!!!!!

      ทันทีที่เฮเลนได้ยินคำพูดแบบนั้นออกมาจากปากลูซ เธอก็พุ่งตัวรวดเร็วราวสายฟ้าไปยังลูซ ลูซไม่สามารถป้องกันการโจมตีจากเฮเลนได้ เฮเลนตวัดขาฟาดกดลงไปที่ไหล่ของลูซอย่างรุนแรง ลูซล้มลงนอนขนาบกับพื้นห้องอย่างแรงจนเกิดรอยร้าว แววตาเฮเลนตอนนี้มันแวววับดั่งเสือที่พร้อมจะล่าเหยื่อ ใบหน้าเธอที่เรียบนิ่งอยู่แล้ว ตอนนี้มันเรียบนิ่งจนคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ หากเธอไม่ขยับละก็ เธอจะเหมือนตุ๊กตาอย่างแท้จริง 

     เฮเลนดึงผมลูซขึ้นมาให้เงยหน้ามองเธอ จากเพียงไม่กี่วินาทีสภาพลูซตอนนี้เหมือนเพิ่งผ่านการประลองที่สาหัสมา ไหล่หัก เลือดไหลอาบหน้า พร้อมกับโลหิตที่ไหลย้อยลงที่มุมปาก เฮเลนดึงผมลูซไว้ในมือข้างเดียวอย่างแน่น สายตาของเฮเลนที่มองลงไปยังลูซ ดั่งผู้ที่อยู่เหนือกว่า

"ก่อนที่จะจบเทศกาลโรงเรียนภายใน 2 วัน ฉันต้องเจอ เดม่อน สเตนาร์ท หากครบกำหนดฉันไม่เจอเขา.........ฉันจะเด็ดหัวปีศาจทุกตัวที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้"

     เฮเลนพูดกับลูซด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งทว่าฟังดูกดดันจนทุกคนแทบหยุดหายใจ สิ่งที่เธอพูดมานั้นมันดูจองหองเกินไปหรือไม่? ไม่มีใครกล้าที่จะเอ่ยออกมา 

     ลูซรู้สึกมีเหงื่อเย็นไหลออกมา ปากมันไปไวกว่าความคิดตลอด เขารู้ว่าคำพูดเธอนั้น เธอทำอย่างแน่นอน เขาไม่รู้ว่าเธอมีพลังอะไรอีก แต่เขารู้ว่าหากเธอต้องการฆ่าล้างเผ่า มันไม่ยากสำหรับเธอเลย ลูซพยักหน้าทันที เรื่องนี้เขาไม่เกี่ยว เขาแค่ต้องกลับไปพาตัวเดม่อนมาหาเฮเลนเท่านั้น ไม่งั้นซวยกันหมดแน่ๆ เขานั้นรักสนุก เขารักเธอ แต่ก็ยังรักชีวิต!!

     เฮเลนมองลูซที่พยักหน้าตกลง เธอปล่อยมือออกจากผมลูซทันที เฮเลนก้าวเดินออกมาจากห้องพยาบาลอย่างเลื่อนลอย ไม่มีใครกล้าที่จะตั้งคำถามกับเธอในเวลานี้ ทุกคนที่คุ้นเคยกับเธอต่างปล่อยให้เธออยู่คนเดียว หากจะมีใครมาห้ามเธอมันคนนั้นคงไม่รักชีวิตแล้ว

     เฮเลนเดินเข้าไปที่ภูเขาหลังโรงเรียนอย่างใจลอย เธอรู้สึกตัวอีกทีก็มาหยุดยืนที่ขอบหน้าผาแล้ว หลังโรงเรียนมีที่นี่ด้วยงั้นหรอ? ด้านล่างขอบหน้าผามีป่ารกทึบอีกชั้นหนึ่ง เฮเลนนั่งหย่อนขาลงที่ขอบหน้าผาอย่างไม่เกรงกลัวความสูงหรืออันตรายแม้แต่น้อย

     บรรยากาศยามเย็นที่ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า เสียงนกที่ดังแว่วมาตามสายลม ความเงียบสงบแบบที่เธอชอบ เธอควรสงบสติตัวเองก่อน เฮเลนนั่งนิ่งมองภาพตรงหน้า ช่างสวยเหลือเกิน ถึงจะสวยแค่ไหนก็รู้สึก...ว่างเปล่าอยู่ดี

      เธออยากจะตามตัวซิลแวนทันทีที่รู้เรื่อง แต่เพราะโลกนี้ซิลแวนคือเดม่อน และเดม่อนมีครอบครัว อย่างน้อยเธอก็ให้เกียรติพวกเขา โดยให้เวลาภายใน 2 วัน ไม่ว่าจะเป็นเดม่อนหรือจะเป็นเฮเลน่า เราทั้งคู่ต่างก็มีหัวใจ ความคิดและความรู้สึกเป็นของตัวเอง เราทั้งคู่ไม่ได้มีชีวิตเพื่อทำตามคำสั่งของใคร ไม่ว่าจะใช้ร่างไหนสันดานดิบก็ต้องแสดงออกมาอยู่ดี

      นี่คือชีวิตจริงๆ ของเธอ เธอไม่ใช่นางร้าย ไม่ใช่นางเอก ไม่ใช่นักบุญ ไม่ใช่ซุปเปอร์ฮีโร่ที่คอยช่วยเหลือโลก แต่เธอคือนักฆ่า ถึงจะไม่อยากเป็นแบบนี้ แต่สุดท้ายก็มักจะหนีไม่พ้นเสมอ เงาตัวเองเป็นแบบไหน ก็รู้ตัวเองดี เพราะฉะนั้น ฉันจะไม่หนีอีกต่อไป หากจะต้องมีการฆ่า หากจะต้องถูกความบ้าคลั่งกลืนกิน หากโลกจะต้องล่มสลาย งั้นก็ลงนรกไปพร้อมกับฉันให้หมด ฉันขอเป็นคนเห็นแก่ตัวสักครั้ง ขอแค่ครั้งนี้ที่จะได้ทำตามใจตัวเอง ได้รักอย่างที่ต้องการ

"ธะ เธอคิดอะไรอยู่งั้นหรอ?" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้านหลังเฮเลน อย่างกล้าๆ กลัวๆ

"อยากโดนทรมานอีกงั้นสิ ถึงกล้ามาหาฉันคนนี้!" เฮเลนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาติดหงุดหงิด

"ปะ เปล่า เปล่านะ เลเวียธานอยากคุยกับเธอ" ชายหนุ่มหน้าซีดทันที เขาอยากวิ่งหนีจากเด็กผู้หญิงคนนี้จะแย่แล้ว

"หากไม่สำคัญพอ นายจะต้องโดนทรมานแน่นอน" เฮเลนไม่หันไปมองคนด้านหลังแม้แต่นิด เธอยังมองบรรยากาศตรงหน้าอย่างไม่รู้สึกอะไร

"ไม่ ไม่ ไม่! เลเวียธานรีบออกมาคุยกับเธอสักที!!!!!" 

      เห็นได้ชัดจากน้ำเสียงของมูเอล เขานั้นยังคงไม่อาจลบความรู้สึกออกไปได้ เฮเลนกลายเป็นปมขนาดใหญ่ในใจของเขา ต่อหน้าผู้คนเขายังคงเป็นคนเดิมที่หยิ่งยโส แต่หากได้มาเจอเฮเลนจากปีศาจที่หยิ่งทะนงตน เขาจะกลายเป็นเพียงลูกไก่ตัวน้อยๆ ในกำมือของเฮเลน หากจะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

"ฟ่อๆ เจ้าหยุดแกล้งมูเอลได้แล้ว เจ้าเด็กน้อยไร้ยางอาย" ทันทีที่เลเวียธานออกมา มูเอลก็วิ่งไปยืนหลบด้านหลังงูเผือกทันที

"หึๆ รู้มั้ย ว่าตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดีสุดๆ ฉันอาจจะฆ่าพวกแกให้หมดซะตอนนี้!!" ไอสีดำขึ้นมาปกคลุมรอบตัวเฮเลน กลิ่นอายแห่งความตายถูกปลดปล่อยออกมาอย่างน่าหวาดหวั่น

"ข้ามาดี ไม่ได้มีเจตนาใดแอบแฝง" เลเวียธานสั่นสะท้านทันทีที่ได้สัมผัสกลิ่นอายดั่งยมทูตแบบนี้ มนุษย์ตรงหน้าลึกลับยิ่งนัก นางเป็นตัวอะไรกันแน่!

"เฮ้อ มีอะไรก็ว่ามา" เฮเลนถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เธออยู่เฉยๆ ทำไมปัญหาชอบวิ่งเข้ามาอยู่เรื่อย

"ข้าเพียงอยากผูกมิตรด้วยเท่านั้น" เลเวียธานเอ่ยออกมาอย่างเรียบง่าย

"มีเหตุผลอะไรที่อยากผูกมิตร? ฉันจะได้ประโยชน์อะไรจากการเป็นมิตรกับพวกแก?"

     เฮเลนเอ่ยด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ เธอลุกขึ้นจากขอบหน้าผาและเดินไปนั่งลงเอนหลังพิงที่ต้นไม้แทน ขณะที่เธอเดินผ่านเลเวียธาน มูเอลที่หลบด้านหลังของเลเวียธานก็หมุนตัวตาม เขาไม่อยากเห็นนาง นางน่ากลัวยิ่ง!

"เจ้าอันตรายเกินไปที่จะเป็นศัตรูนี่คือเหตุผล หากเจ้าเดือดร้อนข้าสามารถเป็นกำลังให้เจ้าได้" เลเวียธานเอ่ยเหตุผลที่แสนเรียบง่ายให้มนุษย์ตรงหน้าฟัง หากให้เลือกมันไม่อยากเป็นศัตรูกับนางจริงๆ

"ฉันจะแน่ใจได้ไงว่าแกพูดความจริงและจะไม่ทรยศ? อีกอย่างฉันต่อสู้คนเดียวได้ หากฉันต้องตาย....." โลกนี้ก็ต้องล่มสลายและสิ่งมีชีวิตบนโลกก็ต้องตกตายตามฉันทั้งหมดอยู่แล้ว เธอแค่คิดแต่ไม่ได้พูดออกมา

"หากเจ้าต้องตาย?" เลเวียธานเอ่ยอย่างสงสัย เหตุใดนางช่างขี้ระแวงยิ่ง? ไม่สมกับอายุนางแม้แต่นิด!

"ฉันสู้คนเดียวได้ ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาพวกแก" เฮเลนบอกปัดอย่างไม่สนใจที่จะตอบ

"จะ เจ้า! บางครั้งถึงการต่อสู้คนเดียวจะทำได้ แต่การที่มีเพื่อนร่วมต่อสู้ด้วยนั้นดีกว่ากันเยอะเลยนะ" เลเวียธานพูดกล่อมเด็กน้อยตรงหน้า มนุษย์ตรงหน้ามันช่างแปลกนัก!

"เพื่อนร่วมสู้? ไม่จำเป็น! ใครดีมาฉันก็ดีด้วย หากร้ายมาฉันก็แค่กำจัดทิ้ง ทั้งหมดมีเพียงแค่นั้น ไม่ต้องลำบากให้พวกแกมาตีสนิท" แววตาของเฮเลนขณะพูดเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันอย่างไม่ปิดบัง เธอลุกขึ้นและเดินออกไปจากที่แห่งนี้ เธอไม่อยากสนใจเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น ณ เวลานี้

"นางช่างเหมือนหมาป่าเดียวดายยิ่งนัก" เลเวียธานมองตามหลังร่างบางที่เดินจากไปจนลับสายตา นางถูกเลี้ยงมาอย่างไรกัน? ความเด็ดขาดแบบนั้นนางเป็นเพียงเด็กจริงๆ หน่ะหรือ? ทั้งนิสัย บุคลิก ความคิดและแววตา นางช่างโหดเหี้ยมอำมหิตผิดมนุษย์ สิ่งใดกันที่สามารถหลอมรวมทำให้เด็กมนุษย์คนหนึ่งเป็นเยี่ยงนี้ได้?

"แววตาของนางเหมือน.....นักฆ่า" มูเอลที่ได้แค่แอบๆ มองนางจากด้านหลังเลเวียธาน เขาพึมพำขึ้นมาอย่างหวาดกลัว เขาไม่เคยกลัวสิ่งใดเท่านางมาก่อนในชีวิต หากใครมาบอกเขาว่านางเป็นเผ่าปีศาจเขาก็เชื่อ!!

"หากหลีกเลี่ยงคนแบบนางได้ เจ้าก็ควรหลีก ภาวนาว่าอย่าได้พบเจอนางในฐานะศัตรูเด็ดขาด เข้าใจใช่มั้ยมูเอล"

         เลเวียธานเอ่ยเตือนมูเอลทันที มันที่มีชีวิตอยู่มาอย่างยาวนานยังไม่เคยพบเจอใครที่มีกลิ่นอายความตายเข้มข้นแบบนี้มาก่อน เลเวียธานจัดให้เฮเลนเป็นบุคคลที่ห้ามยั่วยุเด็ดขาด 

     มูเอลพยักหน้าตอบรับคำของเลเวียธาน ถึงเลเวียธานไม่บอก มันก็ไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวอยู่แล้ว แม้แต่หน้าของนางไม่สิ! แม้แต่ชื่อของนางมันก็ไม่อยากได้ยิน! มันไม่อยากพบเจอและไม่อยากรู้จักนาง อย่างน้อยนางก็อยู่ที่แดนมนุษย์พอคิดแบบนี้มันก็เบาใจขึ้นทันที ที่มันลงไปประลองเพียงแค่นึกสนุกและเห็นว่านางน่ารักเท่านั้น มันไม่คิดว่าแค่นึกสนุกชั่วคราวจะทำให้มันพบเจอเรื่องแบบนั้น นางชั่วร้ายที่สุด!!
.
.
.
.
.
.
.
      เฮเลนกลับมาที่ห้องของตัวเอง ระหว่างที่เข้ามาในหอเธอไม่ได้เอ่ยทักทายใครทั้งนั้น ทุกคนก็ต่างเพียงมองไปที่เธอโดยไม่พูดอะไร เวลาเป็นเรื่องเดม่อนทีไร เฮเลนมักจะมีอาการแบบนี้ ครั้งที่แล้วก็ว่าน่ากลัว แต่ครั้งนี้น่ากลัวยิ่งกว่า พวกเขาเลือกที่จะอยู่เงียบๆ ดีกว่า ไม่งั้นได้เป็นแบบลูซแน่นอน

      เฮเลนที่กำลังเดินกลับห้อง เธอหยุดชะงักเท้าตัวเอง เธอตัดสินใจเดินตรงไปอีกห้องคนละฝั่ง เฮเลนมาหยุดยืนที่หน้าห้องของเดม่อน เธอเปิดประตูเข้าไปอย่างช้าๆ ในห้องมีเพียงความมืดและความว่างเปล่า เธอกวาดสายตามองอย่างเศร้าสร้อย เธอแค่ต้องอดทนรอแค่ 2 วันเท่านั้น 2 วันเป็นเวลาที่แสนสั้น แต่มันช่างยาวนานราวกับเป็นปีสำหรับเธอ

      เฮเลนปิดประตูไว้เหมือนเดิม และหันหลังเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง มีเพียงเสียงเดินของเธอที่ดังก้องภายในความเงียบสงัด เปรียบเสมือนไม่มีใครอยู่ในหอเลย ทั้งๆ ที่อยู่กันถึง 6 คนรวมเธอด้วย

"เฮเลนจัง" เสียงลูซเอ่ยเรียกเฮเลนอย่างเบา

"มีอะไร" เฮเลนหยุดเดินและถามขึ้นโดยไม่หันไปมอง

"เราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย?" คำที่ลูซเอ่ยขึ้นมา เขารู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ แต่เขาก็ยอมกัดฟันพูดออกไป แค่เพื่อนก็ไม่เป็นไร ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะไหน เขาก็จะอยู่ข้างเธอเสมอ

"ใช่ นายเป็นเพื่อนของฉัน" เฮเลนหันหน้ามามองลูซ เธอเลิกคิ้วมองคนตรงหน้าอย่างแปลกใจ ลูซเป็นบุคคลที่เธอคาดเดาอารมณ์ไม่ออก เดี๋ยวดีเดี๋ยวบ้าพอๆ กับเธอ

"งั้นอย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวอีกนะ อย่าทำเมินฉันอีก อย่าทำเหมือนไม่สนใจฉัน ตั้งแต่เดม่อนเข้ามาเธอก็ไม่มาเล่นกับฉันเลย ฉัน.....เหงา" ลูซเอ่ยออกมาอย่างเศร้าสร้อย ไม่มีใครเล่นกับเขาเลย มีแต่คนวิ่งหนีไม่เข้าใจว่าทำไม? ตั้งแต่วันนั้นที่ทะเลาะกับเธอ เขาก็ไม่ค่อยได้คุยกับเธอ ได้แต่เพียงแอบมองจากที่ไกลๆ เขาเหงาเหลือเกิน มีเพียงเธอที่เขาอยู่ด้วยแล้วสนุกเป็นตัวของตัวเอง

"หึ! จะกลายร่างเป็นน้องหมาแล้วรึไง" เฮเลนพูดแกมหยอกล้อ เธอกระตุกยิ้มออกมากับท่าทางของลูซ หากเป็นหมาจริงๆ คงหูตก หางลู่ อย่างน่าสงสารแน่นอน

"โอ้ย ฉันไม่ได้เป็นหมานะ! ขอ......กอดหน่อยได้หรือเปล่า?" ลูซโวยวายขึ้นมาและพูดคำท้ายด้วยเสียงเบาหวิว

       เฮเลนเลิกคิ้วขึ้นแต่ก็อ้าแขนให้กับลูซ ทันทีที่ลูซเห็น เขาก็เดินเข้าไปสวมกอดเธอทันที ลูซหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข กลิ่นหอมที่คุ้นเคย กอดที่ไม่ได้อบอุ่นมากมาย แต่มันอบอุ่นมากๆ สำหรับเขา ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนเขาก็จะอยู่ข้างเธอ หากบีบคั้นเธอเกินไป เขากลัวเธอจะหนีเขาแบบครั้งนั้นอีก แต่ก่อนที่เขาจะนึกอะไรไปมากกว่านี้

"ลูซ ฉันแอบรู้มาว่านายเป็นคนเรียกจิอันน่าและรับรองเรื่องเข้าเรียนให้กับเธอ นายจะจับฉันและเดม่อนแยกกันงั้นหรอ? เพื่อนรักนายช่างกล้ามากจริงๆ" 

      เฮเลนพูดข้างหูลูซด้วยน้ำเสียงเหี้ยม เธอแสยะยิ้มขึ้นมาอย่างน่าสยดสยอง ลูซที่ได้ฟังคำพูดของเฮเลนเขาก็รู้ทันทีว่าความซวยมาเยือนอีกครั้งแล้ว กอดที่อบอุ่นสำหรับเขาตอนนี้มันไม่โอเคสักนิด มันอุ่นจนร้อนแล้ว!!! ลูซผละตัวออกจากเฮเลน แต่ทว่าเขานั้นไม่สามารถหนีได้ เฮเลนกอดลูซไว้แน่น แน่นขึ้นเรื่อยๆ แน่นจนลูซเริ่มมีสีหน้าบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด กระดูกซี่โครงช่วงลำตัวกำลังร้าว

"ลูซอย่าคิดทำแบบนั้นอีก ฉันรักเดม่อนเท่าชีวิต นายเป็นเพื่อนของฉัน อย่าทำให้ฉันคนนี้ต้องลงมือฆ่าเพื่อนตัวเอง เข้าใจใช่มั้ย?" เฮเลนพูดด้วยสายตาเรียบนิ่งไร้ระลอกคลื่นใดๆ ทั้งสิ้น แววตาเธอช่างดูว่างเปล่า สีหน้าไม่ยินดียินร้ายเสมือนเธอพูดโดยไม่สนใจคำตอบ เธอแทงมือที่เคลือบไว้ด้วยเวทย์บางเฉียบลงไปยังหน้าอกตำแหน่งหัวใจของลูซ เฮเลนคว้ากำหัวใจที่กำลังเต้นของลูซไว้ หากเธอลงมือบีบหรือกระชากออกมาต่อให้เป็นกึ่งอมตะ ก็ต้องตาย

"อึก อั่ก!! แค่กๆ...ฉะ ฉันเข้าใจ เข้าใจแล้ว ปะ ปล่อยสักที เธอจะฆ่าฉันรึไงกัน!!" ลูซดวงตาเบิกโพร่ง เริ่มหน้าซีด สีหน้าเคร่งเครียด เหงื่อไหลท่วมกาย หัวใจคือแหล่งพลังของปีศาจที่ทำให้ร่างกายเป็นกึ่งอมตะ ร่างกายของปีศาจที่ว่าแข็งแกร่งแล้ว แต่ตำแหน่งหัวใจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าดั่งเพชรที่ยากจะตัด ยากที่จะมีใครทะลวงเนื้อหนังจนถึงหัวใจ แต่เธอกลับทำได้? เพียงแค่ใช้มือ!!?

      สัมผัสเย็นเหยียบและความอึดอัดภายในอก เล็บอันแหลมคมกำลังเกาะกุมสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต จังหวะการเต้นของหัวใจที่กระชันถี่ขึ้นด้วยความกลัว เลือดไหลย้อยออกที่มุมปาก สิ่งที่เฮเลนทำเปรียบเสมือนจะย้ำเตือน ว่าหากเธอคิดจะฆ่า เธอก็ทำได้โดยไร้ซึ่งความลังเล

"อืม เข้าใจก็ดีแล้ว ฉันไปพักผ่อนก่อนนะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้ ส่วนญาติของนาย จิอันน่า ฮิลล์ นายเตรียมตัวอำลานางได้เลย นางจะมาเป็นของเล่นชิ้นต่อไปของฉันคนนี้"

        เฮเลนผละออกจากลูซ เธอถอนมือที่ย้อมไปด้วยเลือดออกจากหน้าอกของคนตรงหน้า เลือดไหลทะลั่กออกมาอย่างมากมายกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งตลบอบอวน ลูซทรุดเข่าทั้งสองข้างลงต่อหน้าเฮเลนทันที เขายกมือจับหน้าอกที่กำลังสมานตัวอย่างรวดเร็ว เมื่อกี้เขาเหมือนเห็นประตูยมโลกแว่บหนึ่ง 

อ่า...ขอให้เจ้าโชคดี จิอันน่า ฮิลล์ ประตูยมโลกของฮาเดสกำลังรอเจ้าอยู่ ยังไม่ใช่ข้า ลูซคิดอย่างหวั่นใจและเบาใจในเวลาเดียวกัน

       แววตาที่ว่างเปล่าเมื่อสักครู่กลับมาดูเย็นชาดังเดิมแต่ก็เจือไปด้วยความอ่อนโยนขณะมองไปยังลูซ เธอฉีกยิ้มให้กับลูซและตบลงที่บ่าของคนตรงหน้าเบาๆ ระหว่างที่เธอหันหลังเดินกลับไปพักที่ห้องของตัวเอง เธอพึมพำขึันมา แต่ทว่าช่างน่าหวาดหวั่น 

"กลิ่นคาวเลือดมันช่างหอมหวานไม่เปลี่ยน ฮะฮะ....ฮ่าๆๆๆๆ" ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัดเสียงหัวเราะดั่งปีศาจร้ายของเฮเลนมันดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วหอ ทุกคนภายในคลาส X ต่างได้ยินเสียงเฮเลนอย่างชัดเจน พวกเขาแย้มยิ้มออกมาอย่างพร้อมเพียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย เจ้าของเข็มกลัดกะโหลกดำหัวเราะออกมาแล้ว.....


....................................................................................................................................................................

ลูซของเราเจ็บตัวตลอดที่เจอนาง!

รีดคะ รีดติดความจิตมาจากตุ๊กตาทูนหัวใช่มั้ย ตอบ!!!!!!!

พรุ่งนี้งด 1 วันนะคะ มีธุระ >..< (แอบหนีจากพวกโรคจิตอำมหิตแถวนี้)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 423 ครั้ง

11,334 ความคิดเห็น

  1. #8426 CrazyKids (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 21:30

    ก็คิดว่าทำไมนางแตกต่างจากโลกก่อนจัง แต่พอมาคิดดีๆแล้วนางเป็นแบบนี้อยู่แล้วเพียงอีกโลกนั้นมีกฎมากมาย ตอนนี้ยิ่งแล้วใหญ่ไม่มีกฎอะไรแล้วสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อคนที่รัก เป็นความรักที่บังตาสมกับชื่อเรื่อง กุหลาบเปื้อนเลือด

    #8426
    0
  2. #7661 MHEEPQ12 (@MHEEPQ12) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:14
    นางเอกกลายเป็นบ้า... ช่วยด้วย!!!
    #7661
    0
  3. #6731 พู่_กัน (@namoon2) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 18:10
    อย่ากให้ลูซเป็นพระเอกอะ น่านะ*v*เราสงสารทุกคนเลยที่ชอบนางเอกเราแต่ลูซน่าสงสารที่สุด //รักนะ\\จะรอต่อไป๋~~~
    #6731
    0
  4. #6279 ตีฟอง (@Puttinat_) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 05:56
    นางเอกควรให้ความสำคัญกับเพื่อนมากกว่านี่หรือเปล่า นางดูเหมือนคนที่เริ่มจิตวิปลาส แต่ ก็ นะ เสน่ห์ ของเรื่องนี้คือความโหดเ-้ยมอยู่แล้ว
    #6279
    1
    • #6279-1 SnowAngelAi (@SnowAngelAi) (จากตอนที่ 43)
      16 มีนาคม 2561 / 15:18
      ใช่เจ้าค่ะ
      #6279-1
  5. #5964 hrkforyou28 (@hrkforyou28) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 14:58
    ทำไมนางแตกต่างจากโลกก่อนจัง:^
    #5964
    0
  6. #5638 tk13tukta (@Lovelyfananime) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:27
    ไรท์แต่งดีมากนางเอกเรื่องนี้ไม่หลุดบทของการเป็นนักฆ่าเลย ชอบๆ
    #5638
    0
  7. #3553 mesa0953 (@mesa0953) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:53
    มีความรู้สึกว่า โลกปีศาจจะถึงการดับสูญ 555 นางเอกแบบนี้หามานาน นิยายเรื่องนี้คือเราหาอ่านมานานสนุกสุดยอด ไรท์มาต่อเร็วๆนะคะ
    #3553
    0
  8. #3545 ลูกช้างตัวใหญ่ (@u710) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:28
    ฆ่าล้างตระกูลเลย
    #3545
    0
  9. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:35
    ไรท์จะเป็นรายต่อไป
    #3529
    0
  10. #3528 nuttinun (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:22
    อย่าให้พี่แวนลืมเฮเรนเลยยยยงือ~
    #3528
    0
  11. #3493 NaYae Towa (@nayae) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:53
    กรี๊ดดด สุดยอดไปเลยเฮเลน อยากปรบมือให้กับความโฉดนี้
    #3493
    0
  12. #3482 n_oo_pare (@pare_pim24710) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:50
    รอค่ะ สนุกมาก
    #3482
    0
  13. #3481 ployneko25020 (@ployneko25020) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:31
    มาชดเชยด้วยนะไรต์
    ขอ2ตอนรวดเลยค้างมากกกกกก
    สนุกจริงๆๆๆๆ
    #3481
    0
  14. #3480 Freshtangerine (@Freshtangerine) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:28
    อยากลองให้ลูซรู้ว่าคนที่เฮเลนรักจริงๆไม่ใช่เดม่อนแต่เป็นพี่แวน ก็นางเป็นเพื่อนกันนิ อิอิ
    #3480
    0
  15. #3479 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:07
    จัดการอีนั่นเลย
    #3479
    0
  16. #3478 NooWiza (@noowi2212) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:46
    ชอบๆ..ล้างตระกูลไปเลยยย
    #3478
    0
  17. #3475 iceBB (@iceBB) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:53
    ชอบบบ ไม่เอามาม่ามากนะ ขอจิตๆๆๆๆ
    #3475
    0
  18. #3474 Poy-Yada (@Poy-Yada) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:25
    สนุกมากค่ะ สุ้ๆค่า
    #3474
    0
  19. #3473 negoruma (@minthra) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:20
    โถกำลังมันเลยอ่ารีบๆกลับมาน่ะค่ะรอค่าาาา
    #3473
    0
  20. #3471 prowza (@prowandjame) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:55
    เฮเลนจะทำได้หรอ ถ้าซิแวนเป็นงั้นแล้วนางเอกคงเท่าอะไรไม่ได้แล้วละ
    #3471
    0
  21. #3470 Kwantip7 (@Kwantip7) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:42
    ไม่ใช่แค่จิอันน่าต้องญาติของเธอด้วยถึงสนุก ฮะฮะ....ฮ่าฮ่าๆๆ จิตให้สุด
    #3470
    0
  22. #3469 Choco🍫 (@SutattaPhothong) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:40
    จิฮันน่า ไอผู้หญิง-------- ไม่สามารถออกอากาศได้
    #3469
    0
  23. #3468 PizThanyapat (@PizThanyapat) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:39
    ฮี่ๆๆจิอันน่าชักรอไม่ไหวเเล้วสิคิคิคิ:)
    #3468
    0
  24. #3467 Hetaera (@readerjung) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:35
    ติดมากก กำลังจะ...จิตตามแล้ว
    ยิ่งอ่านยิ่งเชียร์ใหญ่ ไม่มีห้ามมเลย
    ทำอีกสิ ชั่วอีกสิ 555

    อยากอ่านต่อดจังเลยย
    #3467
    0
  25. #3466 แสงสุรย (@0612549913) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:16
    หวังว่าไรท์จะไม่ใจร้ายจนเกินไปและถ้าไรท์มีความจิตกว่าเฮเลน ก็บอกมาว่าบ้านอยู่ไหน(ถ้าไรท์กล้าบอก)แล้วรีดคนนี้จะไปเยือนถึงบ้านสนองความจิตไรท์บ้าง ด้วยความจิตของรีดเอง อิๆๆๆๆๆๆๆๆ(อินกับความจิตของไรท์)
    #3466
    0