กุหลาบเปื้อนเลือด

ตอนที่ 28 : Chapter : 26 เดม่อน สเตนาร์ท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 748 ครั้ง
    16 ม.ค. 61


"คิกๆ ใครว่าพี่แวนฉลาดกัน? พี่แวนโง่ที่สุดต่างหาก" ฉันเอนหลังพิงอกของพี่แวนและหัวเราะคิกคักออกมาอย่างสดใส ยิ้มจนหุบไม่ได้

"หืม ว่าพี่โง่งั้นเหรอ ยัยตัวแสบ" พี่แวนทำเสียงหมั่นไส้และจับฉันหันหน้าไปบีบจมูก

"ลาน่าไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้เจอกันอีกแล้ว" ฉันมองท้องฟ้าที่ตอนนี้ช่างสดใสมากกว่าทุกวันที่เคยมอง ฉันขอบคุณพระเจ้าจริงๆ

"พี่ไม่อยากเสียเธอไปอีกแล้ว....ไม่อีกแล้ว" พี่แวนวางคางไว้บนหัวฉันแล้วกระชับกอดฉันแน่น
.
.
.
.
.
.
       หลังจากที่เจอกันในโรงอาหารฉันไม่ได้สนใจรอบข้าง ฉันรู้สึกตัวอีกทีเสียงรอบข้างก็หายไปหมดแล้ว ฉันมายืนอยู่ที่ที่หนึ่ง เป็นที่สวยมาก ต้นไม้ใหญ่เขียวขจี ทุ่งกว้างที่มีดอกไม้หลากหลายชนิด สัตว์แปลกๆ ที่ฉันไม่เคยพบเจอกำลังเล็มกินหญ้าสีเขียวอ่อนอยู่ไม่ไกล สายลมเย็นฉ่ำที่พัดเข้ามากระทบหน้าฉันอย่างแผ่วเบา แสงแดดที่อบอุ่น กลิ่นหอมของดอกไม้

      ขณะที่ฉันกำลังงุนงง พี่แวนก็พาฉันนั่งลงที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่มีร่มเงา พี่แวนนั่งพิงต้นไม้ แล้วดึงฉันเข้าไปนั่งตรงกลางระหว่างขาทั้งสองข้าง ฉันนั่งลงและทิ้งตัวเอนหลังพิงอกแกร่งของพี่แวนอย่างสุขใจ พี่แวนเอื้อมมือมากอดเอวบางของฉันไว้ และเกยคางไว้บนหัวฉัน ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีช่วงเวลานี้ ฉันเอ่ยถามเรื่องราวของพี่แวนที่ฉันอยากรู้

      พี่แวนบอกว่า หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นที่ฉันได้ตายไป องค์กรของเราไปถล่มองค์กรฝ่ายนั้นและไล่ล่าทุกคนขององค์กรนั้นเป็นเวลา 1 เดือนจนไม่มีเหลือแม้แต่คนเดียว ในช่วงนั้นเกือบจะเข้าสู่ยุคมืดเลยทีเดียว เหล่าผู้คนมากมายต่างหวาดกลัวและหวาดผวา เมื่อสัตว์ร้ายคลุ้มคลั่ง ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งได้อีกต่อไป

     หนอนบ่อนไส้ขององค์กรถูกจับได้ทุกคน ไม่มีใครเหลือรอดไปได้ จากนั้นองค์กรของเราก็กลายเป็นองค์กรเพียงหนึ่งเดียวที่ยิ่งใหญ่ที่สุด พี่แวนกลายเป็นผู้นำขององค์กร ทุกคนที่พี่แวนจับได้ หลายพันหลายแสนชีวิต ไม่ว่าจะเป็นคนรัก ลูก พ่อแม่ เพื่อน หรือใครก็ตามที่มีความสัมพันธ์กับคนในองค์กรแห่งนั่น เขาฆ่าพวกมันทั้งหมดอย่างไม่ปราณีแล้วนำเลือดของพวกมันมาเซ่นให้แก่หลุมศพของฉัน

      เขาเหลือคนสุดท้ายเอาไว้นั่นคือโอลิเวีย ตลอดนับ 1 เดือนเต็ม โอลิเวียโดนทรมาน 24 ชม. แบบไม่ได้พัก จะตายก็ไม่ได้ เธอได้รับยาชนิดหนึ่งขององค์กรอย่างต่อเนื่องทุกวัน ทำให้เธอไม่อาจจะตายได้แต่เธอจะได้รับความรู้สึกชัดเจนทุกอย่าง 

     เธอโดนทรมานทุกรูปแบบ โดนเลาะหนังออกมาทั้งตัว เห็นกล้ามเนื้อสีแดงสดและหลอดเลือดที่กำลังเต้นอย่างชัดเจน น้ำกรดที่ลาดลงบนเนื้อสีแดงสดๆบนตัวของเธอ เหล็กร้อนระอุที่นาบลงไปจนได้กลิ่นเนื้อที่เหม็นไหม้ 

      สภาพของเธอเรียกว่าดั่งเนื้อเน่ามากกว่าที่จะเป็นคน เสียงกรีดร้อง เสียงร่ำไห้ เสียงโหยหวน เสียงร้องขอความตาย เธอเฝ้าพร่ำคำขอโทษออกมามากมายเพื่อจะได้หลุดพ้นจากสภาพที่เป็นอยู่ สุดท้ายแล้วเธอก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากความทรมานนี้ไปได้ พี่แวนได้สั่งให้คนในองค์กรทรมานเธอต่อไปห้ามหยุด ถ้าเบื่อเมื่อไหร่ก็เอาร่างของเธอไปทิ้งให้เป็นอาหารของสัตว์พิษในบ่อ

     จากนั้นผ่านมาอีก 1 เดือน ทุกอย่างกลับมาสงบดั่งเดิมเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น เขาตัดสินใจยกตำแหน่งผู้นำให้กับเพื่อนของเขาพี่แว่นนั่นเอง ทีแรกเขาคนนั้นไม่ยอมรับ พี่แวนเลยขู่ว่าจะทรมานเขาด้วยสิ่งที่เขาเกลียด เขาเลยต้องทำใจรับตำแหน่งต่อจากพี่แวน เขาสามารถบริหารตำแหน่งได้ดีไม่ต่างไปจากพี่แวน เขามีหัวสมองที่ชาญฉลาด นับว่าเป็นมือขวาของพี่แวนที่เก่งมากทีเดียว

      พี่แวนได้สั่งเพื่อนของเขาไว้ว่า ถ้าหากเขาตายไป ให้ฝังร่างไว้ใกล้กลับลาน่า เขาทำใจไม่ได้เรื่องของฉัน ทุกคืนทุกวันเขาฝันร้ายมาตลอด เขาฝันเห็นเธอตายนอนจมกองเลือดโดยที่เขาทำอะไรไม่ได้เลย เป็นแบบนี้คืนแล้วคืนเล่า 

      เขารู้สึกผิดอย่างมาก จนเวลาล่วงเลยไปที่เขาตัดสินใจยกตำแหน่งให้กับเพื่อนของเขา วันต่อมาเขาก็เหนี่ยวไกปืนต่อหน้าหลุมศพของฉัน เขาฆ่าตัวตาย....นั่นคือบทสิ้นสุดของสัตว์ร้ายอัจฉริยะขององค์กร
.
.
.
.
.
.
      เขาได้ตื่นมาเจอพระเจ้าแบบฉัน แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่เขาไม่คาดฝันว่า พระเจ้าจะมีจริง แล้วทุกอย่างก็ผ่านไปอย่างเรียบร้อย พระเจ้าให้พลังพี่แวนมา เป็นพลังที่สะดวกกว่าฉันอีก พลังโบราณของเขาเป็นพลังมิติ ธาตุไม้และไฟนรกเยือกแข็ง พลังพิเศษ ความมืดบริสุทธิ์ 

       เขาสามารถสร้างมิติไปได้ทุกที่ ที่ๆเขาเคยไปหรือเคยเห็นเท่านั้น แต่ไม่สามารถข้ามมิติไปอีกโลกได้หรอกนะ ส่วนธาตุของเขา นับว่าพระเจ้าโครตลำเอียง ฉันว่าตอนเขายังมีชีวิตเขาก็เก่งมากๆ อยู่แล้ว แล้วยิ่งมามีพลังแบบนี้อีกใครจะไปสู้พี่แวนวะคะ?

      ธาตุของเขาธาตุไม้สามารถพื้นฟูเยียวยาได้ดีมากกว่าธาตุแสงซะอีก แถมสามารถดึงพลังธรรมชาติรอบๆ มาเติมเต็มส่วนที่เสียไปได้อีกด้วย และไม่เป็นปรปักษ์กับธาตุในตัวของฉัน ส่วนไฟนรกเยือกแข็งของเขาก็เป็นดั่งชื่อ ร้อนที่สุดในบรรดาธาตุไฟทั้งหมด มีสีที่แตกต่าง เพราะเพลิงของพี่แวนจะมีสีฟ้า เห็นสีฟ้าเย็นๆ ถ้าไปแตะมืออาจจะหายไปในพริบตา

         พระเจ้าบอกกับเขาว่า เขาจะได้มาเกิดในโลกเดียวกับฉัน แต่จะหาเจอมั้ย นั่นก็ขึ้นอยู่กับตัวของเขา ว่าเขาจะสามารถหาฉันเจอได้รึป่าว พระเจ้าให้คำใบ้แค่ว่า...จงใช้ความรู้สึกนำพาหัวใจ แล้วจะพบสิ่งที่ตามหา

         เขากลับมาเกิดในร่างของชายคนนี้ ชายคนนี้นับว่าเป็นปีศาจสายเลือดแท้ที่แข็งแกร่งมาก แต่เขากลับตายเพราะทะเยอทะยานในอำนาจ 

       ชายคนนี้บุกฝ่าดงอสูรกายเข้าไปในอาณาจักรรกร้าง เพื่อตามหาตำราเวทย์โบราณที่ทรงพลัง เขาอยากจะครอบครองโลกใบนี้ และตั้งตนเป็นจักรพรรดิเพียงหนึ่งเดียว ชายคนนี้ชิงชังและรังเกียจมนุษย์ที่แสนอ่อนแอ เมื่อเข้าไปถึงอาณาเขตชั้นใน ชายคนนี้ได้พบกับอสูรกายดึกดำบรรพ์ที่ทรงพลังและต่อสู้กัน เขาได้พ่ายแพ้ และตกตายในที่สุด

         พระเจ้าได้เก็บร่างของชายคนนี้เอาไว้ แล้วเคลื่อนย้ายไปนอกชายเขตอาณาจักรรกร้าง เมื่อคนในตระกูลออกตามหาและมาพบเจอ จึงได้นำเขาไปรักษาบาดแผลในตระกูล ทางตระกูลกำลังจัดเตรียมพิธีศพขึ้นมา แต่พี่แวนก็ฟื้นขึ้นมา เขาเข้ามาอยู่ในร่างของชายคนนี้ ชายที่มีชื่อว่า เดม่อน สเตนาร์ท ปีศาจสายเลือดแท้ ฉันคิดว่า..นางเอกเสียรูทจะหมดแล้วนะคะ แบบนี้!

          ฉันนั่งฟังพี่แวนเล่าอย่างตั้งใจ ฉันชอบมากที่พี่แวนเอาเลือดพวกมันมาเซ่นให้กับฉัน อีกอย่างพี่แวนก็รู้สึกผิดกับฉันอย่างมาก ฉันไม่ได้อยากให้เขารู้สึกแบบนั้น ฉันเต็มใจต่างหากละ!

"พี่แวนไม่น่าโทษตัวเองแบบนั้นเลยนะคะ" ฉันเลิกมองท้องฟ้าแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองพี่แวน

"เธอไม่รู้หรอก ว่าการที่เห็นคนสำคัญของเราจากไปต่อหน้าต่อตามันรู้สึกยังไง" พี่แวนจับหัวฉันให้พิงที่ไหล่ของเขาและจูบลงที่ผมของฉัน

"รู้สิคะ ทำไมจะไม่รู้กันละ พี่แวนคิดว่าลาน่าไม่เจ็บปวดหรอคะ ลาน่าตื่นขึ้นมา ในโลกที่ไม่รู้จัก ผู้คนที่ไม่รู้จัก ฉันหน่ะ...ฉัน ฮึกๆ..." ฉันกำลังจะร้องไห้อีกแล้ว พี่แวนจับตัวฉันให้หันมาหาเขาแล้วกดหัวฉันลงบนอกอุ่นๆ ของเขา

"ไม่ต้องพูดแล้วละ พี่เข้าใจทุกอย่าง โอ๋ๆ ไม่ร้องนะ ตุ๊กตาน้อย" พี่แวนลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา

"พี่รู้ได้ไงว่าฉันคือลาน่า อาจจะผิดคนก็ได้" ฉันเงยหน้าขึ้นแล้วนั่งมองหน้าของพี่แวนอย่างสงสัย

"พี่ไม่รู้หรอกว่าใช่เธอมั้ย แต่ความรู้สึกมันบอกมาแบบนั้น และก็ใช่จริงๆ" พี่แวนยิ้มและยกมือขึ้นมาเกลี่ยน้ำตาออกจากใบหน้าของฉัน

"พี่หาฉันเจอได้ไงกัน?" ฉันเอียงคอสงสัย

"ทีแรกพี่ไปตามหาเธอที่แดนปีศาจ แต่พี่หาเธอไม่เจอ ความรู้สึกมันบอกว่าเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ พี่เลยคิดว่าควรกลับมาตั้งหลักที่โรงเรียน" พี่แวนมองท้องฟ้าเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง

"วันที่พี่กลับมา พี่ก็เจอผู้หญิงคนหนึ่งเธอน่ารักมาก เธอสวย เธอดูสดใสและร่าเริง แถมยังดูอันตราย เจ้าเล่ห์และดุร้าย" พอพี่แวนพูดถึงตรงนี้ พี่แวนก็ยิ้มออกมาอย่างยินดี

"พี่แวน!!! พี่หมายถึงผู้หญิงที่ไหนอะ" ฉันโวยวายขึ้นมาทันที

"หึๆ ยัยเด็กขี้โวยวาย พี่หมายถึงเรานั่นแหละ วันนั้นวิ่งชนพี่แล้วยังไม่หันมาขอโทษด้วยนะ" พี่แวนดีดหน้าผากของฉันหนึ่งที

"วิ่งชนหรอ? วิ่งชน..." อ่า..ฉันเบิกตากว้าง เมื่อวานฉันวิ่งชนใครสักคนแต่ฉันไม่ได้หันไปมอง ฉันยิ้มแหยๆ ไปให้

"จำได้แล้วสินะ" พี่แวนเลิกคิ้วขึ้น

"ขอโทษคร่าาาาา" ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ

"แล้วทำไมพี่แวน ไม่รั้งฉันไว้ละ" ฉันเอียงคออย่างสงสัย

"ใครจะไปรั้งเธอได้กันยัยเด็กบ้า ทำวุ่นวายซะขนาดนั้น แถมยังมีหนุ่มด้วย แฟนเหรอ" พี่แวนมองมาอย่างจับผิด

"ไม่ใช่นะคะ! นั่นหน่ะ เพื่อนค่ะ" ฉันทำหน้าตื่นตกใจและตอบอย่างรวดเร็ว

"ไม่ใช่ก็ดีแล้ว เธอเป็นตุ๊กตาของผมเท่านั้น" พูดจบพี่แวนก็ยิ้มกว้าง สายตาเป็นประกายวาววับ

"พี่แวนฉัน ฉัน..." ฉันกำลังจะพูดคำๆ หนึ่งออกมา แต่พี่แวนกับยกนิ้วชี้มาปิดปากฉันไว้

"ในโลกใบนี้เธอมีชื่อว่าอะไร" พี่แวนลูบใบหน้าฉันไปมา

"ฉัน เฮเลน่า มาร์แชลล์....เฮเลนคะ" ฉันฉีกยิ้มให้เขา ฉันมองเขาด้วยสายตาเป็นประกาย

"ชื่อเหมาะกับเธอมาก เฮเลน ตุ๊กตาน้อย" พี่แวนอุ้มฉันไปนั่งบนตักแทน ฉันเขินมากหน้าแดงไปหมด

"พะ พะ...พี่แวนฉะ ฉันเขินนะ คนบ้า" ฉันก้มหน้าพึมพำอย่างแผ่วเบา ใบหน้าฉันแดงจนไปถึงใบหูแล้ว

"ฮ่าๆๆๆๆ เพราะเธอน่ารักแบบนี้ไงพี่ถึงได้รักเธอ" ได้แวนหัวเราะขึ้นมาและจับผมฉันเล่นไปมา

"อะไรนะ!! เมื่อกี้พี่พูดว่าอะไรนะ" ฉันเงยหน้ามองพี่แวนทันที

"พี่บอกว่า พี่รักเธอไง ยัยเด็กบ้า" พอพี่แวนพูดจบ พี่แวนก็หันหน้าไปด้านข้าง ฉันเห็นแก้มของพี่แวนกำลังแดงหน่อยๆ พี่แวนเขินสินะคะ

"ฉันก็รักพี่แวนนะคะ รักมากๆ....พี่แวนคงไม่ได้รักฉันแบบน้องสาวอะไรแบบนั้นใช่มั้ย?" ฉันพูดออกมาอย่างเสียงดัง แต่คำสุดท้ายฉันเอ่ยออกมาอย่างสงสัย

"หึ! ยัยเด็กหัวทึบ"

      พอฉันพูดจบ พี่แวนหันหน้ามาว่าฉัน แล้วก็ก้มลงมาประทับจูบที่ริมฝีปากของฉัน ฉันตกใจอย่างมาก ฉันกำลังจะลุกหนี แต่พี่แวนกอดเอวของฉันไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างก็รั้งท้ายทอยของฉันไว้ไม่ให้หนี ตอนนี้เราสองคนแนบชิดกันมาก เขากดจูบลงมาอย่างหนักหน่วง เขาใช้ลิ้นอุ่นร้อนดันเปิดปากของฉัน ฉันหลับตาพริ้ม ยอมรับจูบที่แสนดูดดื่มของพี่แวน

     เขามอบจุมพิตฉ่ำหวานที่สื่อถึงความรู้สึกภายในใจ มันย้ำให้รู้สึกถึงความผูกพัน ที่ร้อยรัดคนทั้งคู่เอาไว้ ทั้งสองคนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ฝังอยู่ข้างในหัวใจอย่างเปี่ยมล้น ทั้งสองคนบรรจงจูบกันอย่างแนบแน่น ส่งมอบความรักความผูกพันให้กันและกัน คลุกเคล้าส่งผ่านความรักทั้งหมดที่มีให้หญิงสาวรับรู้แทนคำพูดว่าเขานั้น รักเธอแบบไหน

อะ อื้อออ!
แฮ่ก ๆ

    ฉันทุบอกพี่แวนเบาๆ ฉันกำลังหายใจไม่ออก พี่แวนหยุดจูบฉัน เพื่อให้ฉันหายใจ ฉันตัวอ่อนระทวยไปหมด ฉันเขินหนักมาก แต่พี่แวนไม่ได้หยุดแค่นั้น เขาจูบอย่างอ่อนหวานไปที่พวงแก้มสีชมพูระเรื่อ และไล้ของไปที่ซอกคอคบเม้มเป็นเชิงหยอกล้อ

อ่ะ!
อื๊ออออ!

"พะ พะ พี่แวนคะ" เสียงหวานใสเอ่ยออกมาอย่างสั่นเครือ ตอนนี้สมองฉันว่างโล่งสุดๆ ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว ตัวของฉันร้อนรุ่มไปหมด

"หึๆ เธอช่างหอมหวานจริงๆ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้...ตุ๊กตาน้อย" พี่แวนมองฉันและยกยิ้มขึ้นมา เขาดึงฉันเข้าไปโอบกอดอีกครั้ง แล้วจุ้บที่หน้าผากฉัน

"อย่าได้หนีจากพี่ไปอีกนะ ได้ยินมั้ย" พี่แวนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่หดหู่และหวาดกลัว

"ไม่อีกแล้ว...ฉันสัญญาแล้วว่าจะอยู่เคียงข้างพี่แวนไงคะ คิกๆ" ฉันยกมือทั้งสองข้างไปโอบกอดรอบคอของพี่แวนอย่างดีใจและหัวเราะออกมา เวลานี้ที่ทั้งสองกำลังมีความสุข แต่อีกด้านหนึ่ง...
.
.
.
.
.
.
.
      อีกด้านที่โรงเรียนตอนนี้กำลังวุ่นวายกันสุด ๆ จากที่ช่วงบ่ายนักเรียนคลาส X ต้องมารวมตัวกันเพื่อเรียน กลับกลายเป็นต้องยกเลิกไป เพราะหลายคนไม่มีกระจิตกระใจจะเรียนสักนิด

"น้องฉันหายไปไหน!!!!!!" ตอนนี้เฮเซ็นกำลังเดือดสุดขีด สายฟ้าประกายออกมาจากนอกตัว

"เดม่อน สเตนาร์ท พาตัวเธอไป" ลูซเป็นคนเอ่ยขึ้นมา สีหน้าเขาตอนนี้ก็เครียดไม่แพ้กัน

"กรอดด...ไอปีศาจนั่นมันพาน้องฉันไปได้ยังไง" เฮเซ็นกัดฟันพูดออกมาอย่างโกรธแค้น

"ไม่รู้ครับ จู่ๆ เธอกับมันก็หายไป" เวลพูดออกมาอย่างโมโห เขาคว้าตัวเธอไว้ไม่ได้

"ปีศาจตนนั้น คงไม่ทำอะไรเฮเลนใช่มั้ย" มากาเร็ตเอ่ยออกมาอย่างเป็นห่วง

"ถ้ายัยเด็กหน้าตายนั้นเป็นอะไร ฉันจะฆ่ามัน!!" ซีนอสพูดออกมาด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

"ผมว่าเราคงได้แค่รอ เพราะเราไม่รู้ว่ามันพาเฮเลนไปไหน" อลันพูดออกมาอย่างจนใจ

         ตอนนี้ทั้งหมดรวมตัวกันอยู่ภายในหอ X บรรยากาศน่ากลัวเป็นอย่างมาก คนที่ใกล้ชิดและรู้จักกับเฮเลน เหตุการณ์นี้ทำให้พวกเขารู้สึกตัวว่า พวกเขากำลังเจอศัตรูทางหัวใจ ความคิดเดียวที่เหมือนกันในตอนนี้ พวกเขาใจเย็นกันเกินไป ต้องทำอะไรสักอย่างก่อนที่เธอ จะหลุดมือไปจริงๆ! 

       เหนือคฤหาสน์ของหอ บนท้องฟ้าเมฆครึมเหมือนพายุจะเข้า สายฟ้าแลบออกมาเป็นระยะๆ รอบๆ หอเกิดหมอกควันสีดำกระจายออกมา ตอนนี้ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้อาณาเขตหอ X ทั้งสิ้น
.
.
.
.
.
.
      ลูซออกมานั่งอยู่ภายในห้องของตัวเอง สีหน้าของเขาตอนนี้น่ากลัวดั่งปีศาจจริงๆ ทำไมกัน ทำไมต้องเป็นแกเดม่อน สเตนาร์ท สีหน้าของเธอที่ฉันไม่เคยเห็นแบบนั้น ทำไมเธอต้องยิ้มและร้องไห้ให้กับแกกัน!!! 

เพล้ง! เพล้ง!

     อารมณ์ลูซตอนนี้กำลังสับสนอย่างมาก กระจกรอบด้านแตกร้าวดั่งใยแมงมุม ตอนนั้นฉันกำลังจะเอื้อมมือถึงเธออยู่แล้ว แต่เธอกลับหายไปต่อหน้าต่อตา ทั้งๆที่เธออยู่ใกล้แท้ๆ ฉันจะไม่ยอมยกเธอให้กับคนอย่างแกแน่นอน เธอคนนั้นที่เข้าใจฉัน เธอจะต้องไม่ทิ้งฉัน  เธอเป็นของฉัน เป็นของฉันเท่านั้น!!!! ฉัน....เว้ยยยยยยยย!



....................................................................................................................................................................

อะแฮ่ม ๆ...ปุกาศ!!!

ต่อจากนี้ไป โปรดเตรียมใจและเตรียมหมอนไว้จิกกัด เพราะว่าความละมุนจากเหล่าพระเอก จะทำให้ทุกคนต้องฟินแน่นอน

เรือของคนอื่นไม่ล่มกันง่ายๆ นะเออ! แต่ละคนก็จะมีวิธีรุกกันคนละแบบ

 แบบที่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของนางร้ายต้องเต้นตึกตัก!

แต่...เรือของใครจะล่มกลางทะเล อันนี้ก็ไม่รู้สินะ! ฮ่าๆๆ

ปล.วันนี้อัพเพิ่มให้อีกตอนเป็นพิเศษ ฉลองให้กับนิยายของไรท์ ที่ขึ้นแท่นมาอยู่ลำดับ 1 รักแฟนตาซี!



     

       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 748 ครั้ง

11,332 ความคิดเห็น

  1. #11264 Night Blue Demon (@EllaFox) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 21:15
    ยะ...อย่าบอกนะว่า!!.....ห้องxนั่น...ฮาเร็มเธอทั้งห้องเลยหรอเฮเลน!!!!!!!
    #11264
    0
  2. #11134 iloveloveyugyeom (@iloveloveyugyeom) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 12:23

    ใครคือตัวจริงกันค่ะ
    #11134
    0
  3. #10981 UL001 (@UL001) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 14:38
    เรือพี่แวนต้องอยู่ต่อปายยยย
    #10981
    0
  4. #10805 Princess@My id (@My-Princess123) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:06
    เห้ยยยไรท์!!เรายกใจให้พวกนี้ไปแล้วถึงจะให้พี่แวนด้วยก้เถอะแต่ก็ให้พวกลูซไปด้วย-_-
    #10805
    0
  5. #10657 -Hame- (@-Hame-) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:03
    อยากให้ฮาเร็ม
    #10657
    0
  6. #10656 -Hame- (@-Hame-) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:03
    ต้องฮาเร็มค้าาาา
    #10656
    0
  7. #10598 Amiko233 (@Amiko233) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:32
    เป็นเรื่องแรกเลยที่เราไม่อยากให้ฮาเร็ม

    ปล.เรือพี่แวน
    #10598
    0
  8. #10112 Natputtalak (@Natputtalak) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 03:12
    เรือพี่แวนนนน#ขึ้นมาได้เลยค่ะทุกท่านเรือพี่แวนเปิดรับแล้ววว5555
    #10112
    0
  9. #9580 Sodaxzaza2549 (@Sodaxzaza2549) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 07:49
    ลงเรือฮาเร็มค่ะ!! เราเลือกไม่ถูกอ่าาา
    #9580
    0
  10. #9229 18326 (@18326) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:22
    อย่าฮาเร็มพอ!
    #9229
    0
  11. #8388 paolavy (@paolavy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 14:19
    ฟินเป็นบ้า
    #8388
    0
  12. #7864 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 19:36
    พี่เเวนจะเดิน โปรดหลบบ!!
    #7864
    0
  13. #7627 MHEEPQ12 (@MHEEPQ12) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:25
    เห้ยๆ55555 จิกหมอนแตก
    #7627
    0
  14. #6412 chalidalew (@chalidalew) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 23:44
    ไม่ได้เตรียมหมอนไว้กันฟินตอนนี้กัดนิ้วตัวเองจะขาดแล้วอ่ะ😂😂
    #6412
    0
  15. #6363 __b.bam (@BamBam4512) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 13:05
    ตายๆๆๆ ตัวจริงเค้ามา สงครามกำลังจะเกิดดด
    #6363
    0
  16. #6240 Darkness and Lighting (@guinnapoon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 14:11
    ตอนนี้เรือหลายลำกำลังจะแตกจ้าาา
    #6240
    0
  17. #6018 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:21
    เรือไม่ล่มแต่...น้ำที่ท่วมถึงข้อเท้านี้มันอะไรกัน...
    #6018
    0
  18. #5701 สมา... (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 17:42
    กะจิตกะใจ ค่ะ - -^
    #5701
    0
  19. #5688 HellShadows (@HellShadows) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 09:29
    ฮาเร็มสินะๆๆๆๆ //เพ้อฝัน
    #5688
    0
  20. #5062 Latte Hideyoshi (@28867) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:38
    อิอิ อยากมี สามี หลายๆคน
    #5062
    0
  21. #5058 NattanichaChan (@NattanichaChan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:00
    อย่าฮาเร็มน้าา
    #5058
    0
  22. #5046 momngowpeam (@momngowpeam) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:12
    ฮาเร็มไปเลยลูก
    #5046
    0
  23. #5029 L37ter (@napason22) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:40
    เรือพี่แวนไม่ล่มกลางทะเลแน่นอน เพราะเรือพี่ท่านลอยอยู่บนหิ้ง555
    #5029
    0
  24. #5026 Rongrongg2540 (@Rongrongg2540) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:54
    พี่แวนนนน ฟินอ่าาา
    #5026
    0
  25. #4575 Kantamanee02 (@Kantamanee02) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:29
    เรือหลายลำเหลือเกินนะ แต่..เราจะอยู่เรือนี้ตลอดปายย#เรือพี่แวน
    #4575
    0