กุหลาบเปื้อนเลือด

ตอนที่ 26 : Chapter : 24 แค่ทดสอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 759 ครั้ง
    15 ม.ค. 61


         ฉันกำลังนอนเหม่อมองพระจันทร์ในค่ำคืนที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงของสายลมและเสียงของจิ้งหรีดหลังจากผ่านสมรภูมิบนโต๊ะอาหาร ไม่อยากจะชมหรอกนะ แต่ไอบ้านั่นทำอาหารอร่อยสุดๆ ฉันค่อนข้างจะชอบอาหารที่ไอบ้านั่นทำทีเดียว

       แถมยังวุ่นวายสุด ๆ ไม่ได้กินดี ๆ สักที เดี๋ยวคุณพี่ก็แย่งช้อนไปป้อน คุณพี่สาวก็ตักอาหารมาป้อนฉันแข่งกับคุณพี่ ลูซก็มานั่งใกล้ฉันและกอดคอฉันไม่เลิก พอฉันเอามีดปาไปปักที่มือ ลูซไม่ได้สำนึกเลยสักนิด ดึงมีดมาคืนฉันและฉีกยิ้มมาให้ซะอย่างนั่น? ไอบ้าก็คอยพูดจากระแนะกระแหนฉันไม่หยุดหย่อน แถมคุณพี่อลันก็ชวนแต่ฉันไปเที่ยวและขยิบตามาให้ฉันเป็นระยะๆ

       เป็นการทานอาหารมื้อแรกกับคนในหอที่แปลกสำหรับฉันจริง ๆ ทุกคนดูมีชีวิตชีวากันสุด ๆ จานปลิวข้ามโต๊ะไปมา คุณพี่สาวก็แทบจะวางมวยกับคุณพี่ไปแล้ว ส่วนลูซก็จะหันไปตีกับไอบ้าและคุณอลัน ส่วนฉันก็ได้แต่นั่งดูล่ะนะ

      ฉันรู้สึกว่าเป็นอีกวันที่แสนจะวุ่นวายมากๆ แต่บนความวุ่นวายก็ปนไปด้วยความสุข ฉันนอนมองไปที่พระจันทร์เต็มดวงที่ใหญ่โตมากกว่าที่โลกเก่าถึง 3 เท่า มันสวยงามมาก แสงสว่างที่เปร่งประกายบนท้องฟ้าที่มืดมิด ดวงดาวพร่างพราวระยิบระยับเต็มท้องนภาอันกว้างใหญ่ ฉันชอบกลางคืนมากที่สุด เยือกเย็นแต่งดงาม

      ฉันเอื้อมมือออกไปทำเหมือนคว้าจับดวงจันทร์เอาไว้  สุดท้ายก็สัมผัสได้แต่เพียงความว่างเปล่า ได้แต่มองไม่อาจจะแตะต้องหรือไขว่คว้า ช่างไกลเกินจะเอื้อมถึง

       การที่ฉันได้ความทรงจำติดตัวมา มันทำให้ฉันไม่อาจจะหลงลืมภาพความทรงจำเก่า ๆ มันทำให้ฉันยึดติดกับอดีตและไม่อาจจะก้าวผ่านมันไปได้ ฉันยังคงติดอยู่ในช่วงเวลา จะเร็วจะช้าฉันก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ยิ่งฉันพยายามลืมเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งจำได้ฝังใจเช่นกัน ฉันไม่อาจจะลบเลือนความรู้สึกที่มีออกไปได้ สุดท้ายแล้ว....ฉันยังคงคิดถึงคุณ

        ฉันไม่อยากนึกถึงเลยจริงๆ คุณจะรู้ตัวบ้างมั้ย ว่าคุณทำให้ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอ! ฉันนอนเอามือปิดตาทั้งสองข้างไว้ น้ำตาไหลรินออกมา 

      ฉันไม่ได้เป็นคนเข้มแข็ง ฉันไม่ได้อยากจะกลายเป็นคนโหดร้าย ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่ร้องไห้ได้และเจ็บเป็น ฉันไม่ได้อยากมีชีวิตกับการฆ่าคน แต่โชคชะตามักเล่นตลกกับเราเสมอ 

      วันนี้ทำให้ฉันกลัวเหลือเกิน ความบ้าคลั่งที่กำลังกลืนกินฉัน คนแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะเป็นผู้ขีดชะตา โลกมักจะไม่มีพื้นที่ให้สำหรับคนอ่อนแอ
.
.
.
.
.
.
.
ปังงงงงงง!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"เฮเลนจังงงงงงงง~ ตื่นได้แล้วววว ไปหาอะไรสนุกๆ ทำกันเถอะ"

       ฉันสะดุ้งขึ้นมาจับมีดคู่แน่น ตกใจหมด!! พอฉันเห็นเป็นไอลูซ ฉันก็คลายมีดคู่ในมือลง ฉันอยากนอนต่อจริง ๆ เลยล่ะคะ นี่มันเพิ่งจะ 6 โมงเช้าเอง 

       แถมวันนี้ไม่มีเรียน แต่ไอลูซมันเปิดประตูห้องฉันอย่างดังลั่น เรียกว่ามันถีบเข้ามาจะดีกว่า! ถ้าที่นี่ไม่ได้สร้างให้ทนมือทนเท้าละก็ ฉันคิดว่าประตูคงพังไปแล้ว

ฟิ้วววววว ฉึก!
อั๊ก!

"ทีหลังอย่าเข้ามาแบบนี้อีก ฉันตกใจหมด! เอามีดมาคืนฉันด้วย"

     ฉันค่อนข้างหงุดหงิดที่มาปลุกฉันแต่เช้าแบบนี้ ฉันเลยปามีดของฉันไปปักช่วงอกข้างขวาของลูซ มิดด้ามเลยทีเดียว แน่นอนว่าไอบ้าลูซเลือดไหลออกมาจากมุมปาก มันพยักหน้าเข้าใจ? แล้วดึงมีดออกมาจากอกของตัวเองอย่างไม่ปราณี? เลือดไหลออกมาอย่างมากมาย! เป็นเช้าที่แปลกดีนะคะ

ฟิ้วววววว หมับ!

"เฮเลนจัง ดุดันจังเลยนร้าาาา~ เจอหน้าปุ๊บก็จะฆ่ากันเลย โหดร้ายที่สุด!"

     ฉันเบะปากมองบนเลยทีเดียว ลูซปามีดกลับมาที่ฉัน ฉันรับมีดตัวเองเอาไว้อย่างพอดี ทำเป็นบอกฉันโหดร้าย แต่ไอที่ยืนยิ้มสายตาเป็นประกายนั่น? คืออะไรวะคะ!? เอาเป็นว่าลุกไปอาบน้ำดีกว่า สมองจะได้ปลอดโปร่ง

"ฉันจะไปอาบน้ำ นายก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เจอกั-" 

"น้องจ๋า! เป็นอะไรมั้ย พี่ได้กลิ่นเลือด?" คุณพี่วิ่งมาที่ห้องฉันอย่างตกใจ

"เอ่อ...น้องไม่ได้เป็นอะไรค่ะ แค่ทักทายยามเช้ากับลูซเท่านั้น" ฉันตอบด้วยใบหน้าเฉยเมย

"เหอะ! ยัยเด็กหน้าตาย ตื่นเช้ามาก็ทำวุ่นวายเลยนะ!" ไอบ้ามองมาที่ฉันเหมือนหาเรื่อง

"แล้วมันเร-" ฉันไม่ทันจะเอ่ยปากด่า ก็มีนมมากระแทกใส่หน้าฉันแล้วล่ะคะ

"กรี๊ดดดดดดด! น้องจ๋า พี่สาวจ๋าคิดว่าน้องจ๋าจะเป็นอะไรซะอีก" เอ่อ..คุณพี่สาวคะ คุณพี่ชายเริ่มเกิดอาการสายฟ้าจะลงแล้วล่ะคะ

"โอ้~ สาวน้อยที่น่ารัก เธอตอนนี้ช่างดูสวยงามจนผมละสายตาไปไม่ได้เลย" คุณอลันคะ ฉันที่ใส่ชุดนอน ผมไม่หวี หน้าไม่ล้างเนี่ยนะคะ?

      เฮ้อ...ฉันมองภาพตรงหน้าอย่างเหนื่อยใจ จากที่มาหาฉันก็กลายเป็นยืนปะทะคารมกันอยู่ที่หน้าห้องของฉันกันซะอย่างนั้น!? พวกคุณมาทำอะไรที่ห้องของฉันกันวะคะ!

ปัง!!

"ออกไปทั้งหมดนั่นแหละค่ะ ฉันจะไปอาบน้ำ!ฉันดันตัวของพวกเขาทุกคนออกไปจากห้องและปิดประตูอย่างแรง
.
.
.
.
.
.
.
       ตอนนี้ฉันกำลังเดินสำรวจโรงเรียนกับลูซและเวลค่ะ ทำไมถึงเป็นลูซ? ก็เมื่อตอนเช้าคุณพี่และไอบ้าแล้วก็คุณพี่สาว มีงานในสภาที่ต้องทำ ส่วนคุณอลันก็มีนัดกับสาว สุดท้ายกลายเป็นลูซคนเดียวที่ว่าง กว่าคุณพี่จะให้ลูซมากับฉันได้ คุณพี่ถึงกับไปลากเวลมาแต่เช้าเลยล่ะคะ

      แน่นอนว่าระหว่างทางเดินมีเสียงซุบซิบนินทราไม่หยุด แต่ส่วนมากก็ได้แต่มองมาด้วยความหวาดกลัวแทน พอฉันหันหน้าไปสบตา พวกนั่นก็จะหลบหน้าหนีทันที?

"สวัสดียามเช้าค่ะ คุณเฮเลน"

       เสียงนี้ แม่สาวน้อยหน้าหวาน ทักฉันจากด้านหลัง ฉันอุสาเดินชมนกชมไม้ คุณนางเอกดันโผล่มาซะได้ ฉันกำลังเบื่ออยู่พอดี ฉันหันหลังกลับไปมองคุณนางเอกและข้างๆ นางก็เป็นเจ้าชายซีโน่ ฉันอยากบอกว่า ฉันเกือบจะลืมพระนางคู่นี้ไปแล้ว

"ท่านหญิงมาร์แชลล์" ฉันพูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

"อะ..คะ?" คุณนางเอกมองมาที่ฉันอย่างงุนงง

"เรียกฉันว่า ท่านหญิงมาร์แชลล์ ฉันไม่อนุญาตให้สามัญชนอย่างเธอเอ่ยชื่อของฉัน" ฉันแสยะยิ้มส่งไปให้

"ตะ ตะ แต่..ฮึกๆ" 

     นางกำลังจะร้องไห้ น้ำตาคลอเบ้าน่าสงสาร ไหล่สั่นน้อย ๆ คนรอบข้างเริ่มมองมาที่ฉันและเอลลี่ นางช้อนสายตาที่ประกายวาววับไปด้วยหยาดน้ำตา ท่าทางน่ารัก มองไปที่โลเวลและลูซ

"เฮเลน เธอจะทำเกินไปแล้วนะ" เจ้าชายซีโน่เดินไปประคองจับไหล่คุณนางเอกไว้

"เจ้าชายซีโน่ เรียกฉัน เฮเลน่า คุณ ไม่มีสิทธิ์ เรียกชื่อเล่นของฉันค่ะ" ฉันยืนกอดอกมองไปที่ทั้งคู่อย่างเย็นชา แววตาของซีโน่ไหววูบทันที

"คะ คุณ...ท่านหญิงมาร์แชลล์ อย่าทะเลาะกับซีโน่เพราะฉันเลยนะคะ ฮึกๆ..ฮือ" นางเหมือนกัดฟันพูดและเริ่มปล่อยน้ำตาออกมาเหมือนโดนทำร้ายจิตใจซะเต็มประดา

"คุณโลเวลคะ ช่วยพูดอะไรสักอย่างสิคะ" นางหันหน้าไปหาโลเวล ฉันไม่ได้เอ่ยอะไร ฉันยืนรอดู

"เฮเลนพูดถูกแล้ว ถ้าเธอไม่อนุญาต พวกคุณก็ไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อของเธอ" ฉันแย้มยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ คุณนางเอกหน้าเสียเลยทีเดียว?

"ทะ ทำไมกันล่ะคะ เอลลี่ เอลลี่ คะ..แค่ แค่อยากเป็นเพื่อน ฮือๆๆ" ฉันยืนมองละครตรงหน้าอย่างสนุกสนาน บางคนเริ่มซุบซิบกันไปมา

"หึ! เฮเลน่า ผมคิดว่าเธอจะทำตัวดีขึ้น แต่เธอ..ไม่เลย เธอยังร้ายกาจไม่เปลี่ยน" เจ้าชายซีโน่มองมาทางฉันอย่างเคือง ๆ ฉันเลิกคิ้วขึ้น

"ฮิๆๆ เจ้าชายซีโน่ ระหว่าง อำนาจกับความรัก คุณจะเลือกอะไร?" ฉันตั้งคำถามให้คนตรงหน้า เขากำลังครุ่นคิด

"ไม่ต้องตอบคำถามของฉันหรอกนะ ฉันไม่อยากรู้" ฉันยิ้มเย้ยหยันไปให้เจ้าชายซีโน่

"ทะ ท่านหญิงมาร์แชลล์คะ อย่าพูดจาห่างเหินกับเจ้าช-" คุณนางเอกไม่ทันพูดจบ ลูซก็ขัดขึ้นมา

"น่ารำคาญ! ยัยมนุษย์ผู้หญิงอ่อนแอ ช่วยเอาหน้าที่เสแสร้งไปแสดงไกล ๆ จากพวกข้าสักที ข้าเห็นหน้าของเจ้าแล้วสะอิดสะเอียนยิ่ง" ลูซเริ่มเบื่อที่จะยืนมองละครตรงหน้าซะแล้วล่ะคะ

อึก!

"คะ คุณ คุณ..เป็นใครคะ?" อ่า ตอนนี้คุณนางเอกกำลังอึ้งสินะ ที่มีผู้ชายกล้าว่านางเนี่ย

"หึ! เรียกข้าว่า เจ้าชายปีศาจ ก็พอ! มนุษย์อ่อนแอแบบเจ้า อย่าได้เอ่ยเรียกชื่อข้า ไม่งั้นข้าจะตัดลิ้นเจ้าเสีย" 

       ฉันลืมไปว่าเผ่าปีศาจไม่สนใจเพศหญิงหรือชาย สนใจแค่ความแข็งแกร่งเท่านั้น แบบนี้ก็แย่เลยสิคะเนี่ย คุณนางเอกเสียรูทไปเกือบหมดแล้วนิเนอะ เหลือแต่รูทลับกับเจ้าชายซีโน่

"ฮึก ๆ ฮือๆๆๆ ทำไมพูดกับเอลลี่แบบนี้ เอลลี่..เสียใจ" นางร้องห่มร้องไห้ออกมาจนดูน่าสงสาร น่าปกป้อง แต่โทษทีท่าทางแบบนี้ใช้ได้แต่กับพวกมนุษย์หน้าโง่ๆ เท่านั้น

        ฉันเดินตรงไปหาคุณนางเอกที่กำลังร้องไห้ ส่วนลูซฉันไม่ต้องพูดอะไรมาก ลูซก็เข้าไปเล่นกับเจ้าชาย ตอนนี้นางยืนอยู่คนเดียวแล้ว นางกำลังสั่น ฉันเอื้อมมือไปรั้งเอวบางของคุณนางเอกเข้ามาจนแนบชิดกับลำตัวของฉัน ฉันยกมืออีกข้างที่เย็นเฉียบ มาลูบไล้ใบหน้าของคุณนางเอกอย่างช้าๆ คุณนางเอกเริ่มขัดขืนฉันแต่ไม่ได้ผล นางเริ่มหน้าซีด

"หน้าเธอสวยจริงๆ เอลลี่ ถ้าฉันค่อยๆ เลาะใบหน้าของเธอออกมาอย่างช้า ๆ เธอจะยังสวยอยู่มั้ย" 

        ฉันใช้เวทย์มายากับคุณนางเอก ให้นางเหมือนโดนฉันทรมานในรูปแบบต่าง ๆ อย่างน่าสยดสยองไม่อาจจะตาย เสมือนติดอยู่ในห้วงแห่งความฝัน นางจะไม่เจ็บปวดที่กาย แต่จิตใจอันนี้ ไม่รู้สินะ! 

"ถ้าฉันใช้มีดควักลูกตาสีสวยของเธอออกมา เธอจะยังดูดีอยู่มั้ยนะ" เอลลี่กำลังสั่นกลัวอย่างมาก ดวงตาเลื่อนลอย

"เอลลี่ เธอจะต้องเป็นของเล่นที่แสนสนุกของฉันแน่ ๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ" ฉันผละออกมาจากนาง และหัวเราะดังลั่น

ไม่นะ! ไม่! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!

"เธอทำอะไรเอลลี่!!! เฮเลน่า!!!!" 

           ลูซปล่อยเจ้าชายซีโน่ออกมา ลูซน่าจะเล่นเยอะไปนะ เจ้าชายสะบักสะบอมเลยทีเดียว เจ้าชายรีบวิ่งมาดูเอลลี่ ที่ตอนนี้กำลังเกิดอาการคลุ้มคลั่ง ดวงตาแดงกล่ำ ใบหน้าบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา แล้วนางก็สลบไป

"ฉันป่าวนะ แค่ทดสอบจิตใจเฉยๆ เอง" ฉันยกมือสองข้างขึ้นเป็นเชิงยอมแพ้

"หรือว่านายอยากทบสอบจิตใจเหมือนเอลลี่ดี งั้น...บททดสอบความรักของนายที่มีต่อเอลลี่ดีมั้ย?" ฉันพูดออกมาและทำหน้าครุ่นคิด

"กรอดดด...เฮ-เล-น่า!!!" เจ้าชายมองมาที่ฉันอย่างเอาเรื่อง

"เอ๋! นายไม่ชอบบทนี้งั้นหรอ ฉันใช้เวลาคิดตั้ง 5 วิ เลยนะ ลูซ เวลช่วยฉันคิดหน่อยสิ" ฉันหันหน้าไปมองลูซและเวลเหมือนกับฉันกำลังคิดไม่ตก

"หยุดการละเล่นของเธอซะ เฮเลน่า หึ!" เจ้าชายซีโน่เหมือนจะทนไม่ไหว จะทำอะไรก็ไม่ได้ เขาอุ้มเอลลี่และเดินออกไปจากวงล้อมกลางผู้คน

"ถ้าเอลลี่หายดีแล้ว อย่าลืมพาเอลลี่มาเล่นกันใหม่นะ...บ้ายบาย" ฉันตะโกนตามหลังเขาอย่างเสียงดังแล้วโบกมือให้เขาไปมา

"นายได้กลิ่นมั้ย ลูซ" 

      ฉันจ้องมองไปที่แผ่นหลังเจ้าชายที่อุ้มเอลลี่ กำลังเดินหายไปท่ามกลางฝูงชน ตอนนี้ฉันก็เหมือนอยู่กลางวงล้อมแหละนะ เพราะหลายๆ คน ยังไม่ได้จากไปใหน แต่ฉันไม่ได้สนใจคนพวกนี้ ฉันเอ่ยถามลูซอย่างเฉยชา

"กลิ่น...อะไร?" ลูซดมกลิ่นไปมาและถามอย่างงุนงง

"กลิ่นของความหวาดกลัวไง" ฉันแสยะยิ้มออกมา

ฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

         ลูซเดินเข้ามากอดคอฉันไว้ ฉันและลูซหัวเราะออกมาพร้อมกันทันที ส่วนโลเวลมองมาที่ฉันและลูซแบบ หวั่นใจ? แปลกจังไม่มีตัวประกอบเข้าข้างคุณนางเอกเลย? ฉันเดินออกมาและคิดอย่างสงสัย

       ทว่าเธอไม่รู้เลย..ที่ทุกคนต่างเงียบและไม่กล้าเอ่ยปากยุ่ง เพราะทุกคนต่างหวาดกลัวเจ้าชายปีศาจที่แสนอำมหิต ยิ่งเพิ่มเธอที่ดูร้ายกาจกว่าเดิมเข้าไปด้วยแล้ว ทำให้บรรยากาศน่าขนลุกมากทีเดียว
.
.
.
.
.
.
ว๊ากกกกกกกกกกกกกก!!
กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!
โครมมมมมมมมมม!!
ฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

         ฉันและลูซกำลังนั่งห้อยขาไปมาบนหลังคาที่หนึ่ง ฉันและลูซมองไปที่เบื้องล่างอย่างสนุกสนาน ส่วนโลเวลกำลังยืนอยู่ด้านหลังจ้องมองไปที่ภาพด้านล่างอย่างหนักใจ?

        ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ลูซพาฉันมาที่ใจกลางศูนย์การค้าเท่านั้นเอง คนเยอะแยะเดินกันเต็มไปหมด ฉันไม่เข้าใจว่าจะพาฉันมาทำไม ฉันไม่ชอบคนเยอะค่ะ! อึดอัด! ลูซบอกให้ฉันขึ้นมาบนหลังคาที่หนึ่ง และเขาก็สร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมาจากความมืด แน่นอนว่านั่นเป็นเวทย์โบราณของลูซ เขาสร้างทุกอย่างได้จากเงา

        เขาสร้างขึ้นมาถึง 20 ตัวเลยทีเดียว มีตัวเท่าเสือ และตัวเท่าช้าง หน้าตาไม่รู้หรอกเพราะพวกมันสีดำทั้งตัว แล้วปล่อยลงสู่ศูนย์การค้า ฉันแอบลงเวทย์มายาติดไปด้วย แน่นอนทันทีที่มันแตะพื้น พวกมันก็วิ่งไล่ผู้คนอย่างบ้าคลั่ง ทุกคนต่างหวาดกลัวและตื่นตกใจอย่างที่สุด แต่ไม่มีใครตายหรอกนะ แค่สลบ บางคนก็ฉี่รดกางเกง บางคนก็นั่งสวดภาวนาบนพื้น

       ฉันและลูซมองภาพข้างล่างแล้วนั่งหัวเราะคิกคักกันไปมา สีหน้าของผู้คน? ความอ่อนแอ? ความกลัว? ตลกเป็นบ้าคนพวกนั้นช่างโง่เขลา ทั้งๆ ที่มีพลังกับตัว แต่พอเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันกับทำอะไรไม่ถูก แม้แต่เวทย์ยังไม่ร่ายออกมาเพื่อต่อสู้ เอาแต่วิ่งหนีชลมุนวุ่นวายกันไปหมด

"แล้วใครจะมาจัดการละถ้าเรื่องวุ่นขนาดนี้?" ฉันมองข้างล่างและเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่

"ก็ต้องเป็นสภานักเรียนไงละ ฮ่าๆๆ" พอพูดจบลูซก็หัวเราะออกมา

       ฉันนึกในใจคำเดียวที่ฉันสามารถพูดได้คือ เวรแล้วไง! จะรออะไรล่ะคะ หนีสิ! ลูซมันกลัวคุณพี่ว่างใช่มั้ยคะ! ถ้าคุณพี่จับได้ว่าความวุ่นวายเกิดจากพวกฉัน ฉันต้องโดนคาดโทษแน่ๆ

"ลูซ เวล! หนีเถอะ ก่อนที่พี่จะมา" 

       ลูซและเวลหันหน้ามาพยักหน้าให้ ลูซจับมือของฉันและพากระโดดลงจากหลังคาที่นั่งอยู่ พวกเราวิ่งออกมาสวนทางกับผู้คนที่วิ่งชลมุนไปมา ฉันวิ่งชนคนๆ หนึ่ง แต่ฉันไม่ได้หยุดหันไปดูเพราะลูซจับมือของฉันไว้แน่นมากและดึงให้ฉันวิ่งตามเขาออกไป

       ชายชุดคลุมสีดำใบหน้าเย็นชา ทว่าหล่อเหลาอย่างร้ายกาจ หันมองตามหลังร่างบางที่วิ่งชนเขา เขาแย้มยิ้มออกมา เฮเลนไม่รู้เลยว่า...ถ้าเธอเลือกที่จะหยุดวิ่งและเดินเข้ามาดูคนที่เธอชน เธออาจจะได้พบกับคนที่เธอตามหาและเฝ้ารอ..


....................................................................................................................................................................

อุ้ยยยยย! บุญมีแต่กรรมบังจะทำไงได้ละเนอะ!

ชิ้ง! [ รีดยกมีดขึ้นมาคนละเล่ม ]
 
กรี๊ดดดดดดด!!! รีดคะ ใจเย็นๆ ค่อยๆพูด ค่อยๆจา ได้โปรดอย่าเล่นของมีคม เดี๋ยวจะบาดมือตัวเองนะ!


ตอบคำถามรีดคะ


ไรท์ไม่ได้ลืมที่พ่อบอกให้ปิดพลังนะคะ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเวทย์ไฟของนางหายไปแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าวัดพลัง ลูกแก้วจะดึงพลังมายาของนางออกมาอยู่ดี แต่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะรู้นะว่าเป็นเวทย์อะไร คนที่ไม่รู้จะมองว่าพลังของนางคือความมืดบริสุทธิ์

อีกอย่างนางอยู่หอX  จะมีเพียงอาจารย์ระดับสูงเท่านั้นที่รู้เรื่องพลังนางว่าเป็นเวทย์โบราณ เพราะนักเรียนหอ X บางคนก็มีเวทย์โบราณเหมือนกัน

ไรท์แต่งนิยายเล่นๆ เนอะ อย่าไปจริงจังมากเลยคะ กระซิกๆ...ปาดน้ำตา//ฮ่าๆๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 759 ครั้ง

11,335 ความคิดเห็น

  1. #11132 iloveloveyugyeom (@iloveloveyugyeom) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 11:08

    ดีมาก​
    #11132
    0
  2. #10094 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 18:00
    ยัยเอลลี่กับนายซีโน่เหมือนหมาเน่ากับโลงผุ
    #10094
    0
  3. #9395 LittleDummy (@LittleDummy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 09:40
    แวนชะม้ะ แวนป้ะ แวนใช่ป่าว
    #9395
    0
  4. #9227 18326 (@18326) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:02
    เเวนต้องเเวนเเน่ๆ
    #9227
    0
  5. #8142 papapopoice (@papapopoice) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 17:38
    เตรียมมีดไว้ในมือล่ะปักอกไรต์ ชักออกมาล่ะปักเข้าอีกกกก ทำไมไรทำแบบนี้หาาาาาา
    #8142
    0
  6. #7768 0928637971 (@0928637971) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 17:59
    แวนมาแลว เดม่อนเป้นแวน แวนเป้นเดม่อน สองคนนี้เป้นคนเดียวกันหรือป่าวเอ่ยยย
    #7768
    0
  7. #7643 โฮคาบากิ (@141221) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 16:24
    พี่แวนของน้องงงงงงงง
    #7643
    0
  8. #7589 Anmua (@Rotasu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 13:54
    พี่แวนเจ้าขาาาา
    #7589
    0
  9. #7044 bonyamasmark (@bonyamasmark) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 18:48
    นินทาค่ะไม่ใช่นินทรา ไรม์แต่งได้สนุกมากกกค่ะ😁😁สู้ๆๆน่ะค่ะ
    #7044
    1
    • #7044-1 bonyamasmark (@bonyamasmark) (จากตอนที่ 26)
      23 เมษายน 2561 / 18:49
      เขียนผิดตอนค่ะขอโทษไรท์ด้วยน่ะค่ะขอโทษค่ะ
      #7044-1
  10. #6491 1129900531172 (@1129900531172) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 23:59
    คือพี่แวนได้มาที่โลกนี้ด้วยใช่มั้ย
    #6491
    0
  11. #6296 TaweesakZero (@TaweesakZero) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 09:07
    พี่แวนไช่ไหม
    #6296
    0
  12. #6276 ตีฟอง (@Puttinat_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 02:42
    ยกมือที่เปื้อนเลือดขึ้นมาดูมีเส้นผมติดขึ้นมาเบาบาง หากเอาไปตรวจดีเอ็นเอจะรู้ทันทีว่าเลือดนั้นมายากหัวไรท์?!!!!
    #6276
    0
  13. #6001 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 21:06
    ผมไม่ถือมีดไปทำร้ายไรท์หรอกน้ะครับ หันไปมองมือขวาที่ถือปืนอยู่ แล้วแสย่ยิ้ม
    #6001
    0
  14. #5716 Nutt1234 (@Nutt1234) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:24
    ยังอยู่กันเรือแวน เราจะไม่ไปไหน
    #5716
    0
  15. #5634 Mania_Purity (@Mania_Purity) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:36
    ทำไมไปสร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่นล่ะ บ้านางเอกมีสิทธิ์อะไรไปตัดสินใจเเทนคนอื่นว่าโง่อ่อนแอ หึ!! คนอ่อนแอก็มีวิธีสู้อย่างคนอ่อนแอสิ
    #5634
    0
  16. #5125 JarbDriana (@JarbDriana) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:38
    บางทีเน็ตไม่เป็นใจ
    #5125
    0
  17. #5057 NattanichaChan (@NattanichaChan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:51
    ทำงายยดีแอบสั่นกับลูซอ่าา
    #5057
    0
  18. #5027 L37ter (@napason22) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:00
    พี่แวนค่าตัวแพงงงง
    #5027
    0
  19. #5017 OPPY NEW (@Nfgnfg) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:08
    กรี๊ด@4*;?-+++_/;; +-*)) ## '*/? *-+ (:--&';
    #5017
    0
  20. #4135 Adonellisa (@p-i-c-h-a-m-o-n) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:01
    พี่แวนนนนเท่านั้นน
    #4135
    0
  21. #3426 Funikami Hane (@123456789011) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:36
    พี่แวนนน อยากให้คู่กับพี่แวนคนเดียววว
    #3426
    0
  22. #3194 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 14:40
    พี่แวนของน้องงงง
    #3194
    0
  23. #3187 woonwai!! (@kimmania) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 22:40
    ไรท์!! เด๊ะจับทุ่ม
    #3187
    0
  24. #3135 099987606543 (@099987606543) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 12:45
    แวนใช่มัยต้องใช่แวนสิ ~(มีความบังคับให้ใช้)
    #3135
    0
  25. #3116 Choco🍫 (@SutattaPhothong) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 17:56
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ใครรรรรรนนนนนรร
    #3116
    0