กุหลาบเปื้อนเลือด

ตอนที่ 146 : SS2 : Chapter - 132 เวลาที่ใกล้เข้ามา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 612 ครั้ง
    14 ม.ค. 62



"พวกแก! ปล่อยให้ฉันเข้าไปนะ!" ชายหนุ่มหน้าสวยยืนโวยวายหัวเสียที่หน้าทางเข้าขององค์กรอินฟินิตี้อย่างใจกล้าในแบบที่ไม่เคยมีใครกล้ามาทำแบบนี้


"ฮึ่ม! เจ้าคิดว่าอยากจะเข้าก็เข้าได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ? สถานที่นี้ไม่ต้อนรับบุคคลที่ไม่ได้รับเชิญ หากเจ้าไม่อยากตายก็ถอยไปซะก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน" ชายหนุ่มเผ่าปีศาจยืนนิ่งเฝ้าทางเข้าอย่างอดทนรังสีทะมึนของความมืดคละคลุ้งอย่างน่ากลัว


"เอาน่าๆ พี่ชาย อย่าทำให้พวกเราลำบากใจเลยกลับไปเถอะ ก่อนที่เพื่อนผมจะหมดความอดทนจริงๆ ต่อให้เป็นผมก็ห้ามไม่ไหวหรอกนะ" ชายหนุ่มเผ่ามนุษย์หยักไหล่กอดคอเผ่าปีศาจข้างๆ อย่างสนิทสนม ทั้งสองคนนั้นไม่ได้ใส่ใจชายหนุ่มหน้าสวยสักนิด


"ว่าแต่พี่ชายจะเข้าไปทำไมละ?" ชายเผ่ามนุษย์ถามอย่างสงสัย ถึงใบหน้าเขาจะเปื้อนยิ้มแต่ทว่าแววตาคมกริบราวกับว่าหากเจอพิรุจแม้สักนิดก็พร้อมจะฆ่าทิ้งทันที


"ฉันมาหาเฮเลน! เฮเลน่า! เธออยู่ที่นี่รึเปล่า?" ชายหนุ่มหน้าสวยกอดอกขมวดคิ้วอย่างอารมณ์เสียสิ้นเสียงของเขา ผู้เฝ้าประตูทั้งสองสะดุ้งเฮือกมีสีหน้าจริงจังในทันที สองคนหันหน้ามามองกันเหมือนตกลงอะไรบางอย่าง


"รอสักครู่" ชายเผ่ามนุษย์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่ขี้เล่นแบบเมื่อกี้อีกแล้ว เขานำลูกแก้วสื่อสารออกมาแล้วส่งข้อความไปยังพ่อบ้านเซบาสเตียน


      ชายหนุ่มหน้าสวยยืนเบะปากอย่างอารมณ์ไม่ดี เขาไม่ได้อยากมาที่นี่สักนิดเพราะช่วงนี้กำลังยุ่งกับการทดลองยา ถ้าไม่ติดที่ว่ายัยตัวดีอยู่ที่นี้เขาคงไม่มายืนโวยวายอย่างนี้หรอก ช่วงนี้พวกเผ่าสวรรค์ก็เริ่มจับตามองแล้วด้วย


'เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันนะ ทำไมเผ่าสวรรค์ถึงเริ่มเคลื่อนไหว แถมยังส่งคนมาจับตามองอาจารย์อีก' ชายหนุ่มครุ่นคิดหาเหตุผล ซึ่งเขารู้สึกว่ามันชักแปลกๆ อาจารย์ก็เตือนให้เขาระวังตัวเอาไว้


      ในระหว่างนั้นที่สนามฝึกฝนมีคนจำนวนหนึ่งกำลังหน้าซีดเผือดเหงื่อท่วมกาย แต่ทว่าแววตาของทุกคนกลับดูมุ่งมั่นแตกต่างจากสภาพภายนอกอย่างสิ้นเชิง พื้นที่บริเวณนี้กลายเป็นเขตต้องห้ามในอินฟินิตี้ไปแล้ว มีเพียงบุคคลที่ได้รับอนุญาติเท่านั้นถึงจะสามารถเข้ามาได้


"ถ้าแค่นี้ยังทนไม่ได้ ก็ไสหัวออกไปซะ!" เสียงตวาดดังก้องแตกต่างจากทุกทีทำให้ทุกคนที่ได้ฟังไม่กล้าปริปากแม้จะทรมานก็ตามที


"คะ แค่นี้.... ทำไม ฉะ ฉันจะทนไม่ได้!!" จาทอร์ผู้หยิ่งทระนงกัดฟันพูดอย่างไม่ยอมแพ้ เขาเป็นหนึ่งในบุคคลที่เฮเลนนำตัวมาจากโรงเรียนครานั้น


แค่ก ๆ


"อึก!" เฟียร์นอนคดตัวอย่างทรมานเนื้อตัวเธอปริแตกราวกับแก้วที่ร้าว เส้นเลือดปูดขึ้นอย่างน่ากลัว หากถามว่าการฝึกครั้งนี้ใครทรมานที่สุดคงไม่พ้นเธอคนนี้แน่นอน


      เฮเลนกวาดสายตามองทีละคน เอเดน ฟีซ เบรซ วิลัค วิล่า จาทอร์และเฟียร์ ด้วยสายตาที่แข็งกร้าว เธอเห็นพวกเขาเจ็บปวดก็ใช่ว่าเธอจะมีความสุข แต่ที่เธอทำไปทั้งหมดก็เพื่อตัวของพวกเขาเอง อนาคตไม่แน่ไม่นอนกับโลกใบนี้ที่สามารถตายได้ทุกเมื่อ


"กรอด..." วิล่ากัดฟันกลั้นน้ำตาเอาไว้ วิลัคผู้เป็นพี่เมื่อเห็นน้องทรมานเจียนตายเขาก็ทั้งสงสารและอยากจะยกเลิกซะเดี๋ยวนี้ แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของน้องสาวเขาเมื่อตอนนั้น


'พี่คะ หยุดทำเหมือนหนูเป็นเด็กสักที! หยุดปกป้องหนูสักทีเถอะค่ะ ให้หนูได้เป็นฝ่ายปกป้องครอบครัวบ้าง หนูไม่อยากอยู่อย่างอ่อนแออีกแล้ว ให้หนูได้เดินตามทางที่ตัวเองต้องการนะคะ หนูสัญญาว่าจะไม่ฝืนตัวเองและไม่ทำให้พี่เป็นห่วง' คำพูดของน้องเขาในวันนั้นทำให้รู้ว่า วิล่าเด็กขี้อายต้องรวบรวมความกล้ามากแค่ไหนถึงจะพูดทั้งประโยคออกมาได้


'เธอเข้มแข็งกว่าพี่อีกนะ' วิลัคเหงื่อตกทรมานแต่เมื่อเห็นน้องอดทนได้ขนาดนี้ เขาก็จะแสดงความอ่อนแอและยอมแพ้ไม่ได้เช่นกัน


"นายหญิงขอรับ" เซบาสเตียนเดินมาหยุดยืนด้านหลังของเฮเลน


       เขาเห็นทุกคนที่ถูกเฮเลนฝึกก็พลันสั่นยะเยือก การฝึกแบบนี้มันไม่ใช่สำหรับมนุษย์แล้ว เธอให้พวกเขาดื่มยาพิษพร้อมให้ควบคุมเวทมนตร์ไปพร้อมกันซึ่งไม่ต่างจากการฆ่าตัวตาย หากร่ายเวทย์ขณะมีพิษในร่าง พิษจะกระจายไปทั่วตัวแล้วสร้างความเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสในแบบที่ไม่มีใครอยากเจออย่างแน่นอน


"มีอะไร? ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรอว่าห้ามเข้ามารบกวนฉัน!" เฮเลนหันมามองเซบาสเตียนอย่างไม่พอใจ


"มีคนมาขอเข้าพบนายหญิงขอรับ ท่านจะออกไปพบด้วยตัวเองหรือว่าให้ข้าเชิญเขาเข้ามาขอรับ" เซบาสเตียนยืนรอคอยอย่างไม่สะทกสะท้านกับแววตาที่น่ากลัวของเฮเลน หากบอกว่าชินก็คงยังไม่ใช่ แค่รู้ว่าเธอไม่ลงมือกับพวกเดียวกันเท่านั้นเอง


"ใคร!!! ไล่มันไปซะ!" เฮเลนพูดอย่างหงุดหงิด เธอไม่มีเวลามาต้อนรับใครทั้งนั้นในเวลานี้คนพวกนี้สำคัญที่สุด


"เป็นนักปรุงยาเมอร์ลินขอรับ" เซบาสเตียนพูดจบ เฮเลนก็เปลี่ยนสีหน้าทันที


"เขาอยู่ไหน! พามาที่นี่ให้เร็วที่สุด!" เฮเลนหันมาสั่งอย่างรวดเร็ว เธอกำลังคิดจะหาเวลาไปเจอพอดีนึกไม่ถึงว่าจะมาหาเธอถึงที่


"โอ้! นายหญิงแล้วคุณชายลูคัสกับคุณชายเกรย์ที่นายหญิงจับตัวมาจะให้ทำอย่างไรขอรับ?" เซบาสเตียนพึ่งนึกได้จึงรีบถามเธอเพราะสองคนนั้นฟื้นมาก็เอาแต่ร้องโวยวาย เฮเลนได้ยินก็กุมขมับเธอลืมสองคนนั้นไปซะสนิทเอาไปปล่อยไว้ที่คุกจนลืม


"ให้พิเนียจัดการให้เรียบร้อย แล้วบอกเธอด้วยว่าเอาหนักๆ พวกมันคือขุมเงินขุมทองเชียวนะเข้าใจมั้ย!" เฮเลนหันมาสั่งอย่างชัดเจน


       ที่แรกเธอคิดจะเรียกค่าไถ่เองแต่คงต้องเปลี่ยนเพราะเธอไม่มีเวลาทำอย่างนั้น อีกอย่างข่าวที่ทะเลทรายสีดำหายไปคงจะมาถึงที่นี่แล้ว พวกกระทรวงคงจะต้องตามแกะรอยจนกว่าจะเจอตัวเธอกับเรย์แน่นอน เพราะฉะนั้นรีบเตรียมทุกอย่างแล้วรีบไปคงจะดีกว่า เธอรู้สึกไม่ดีเมื่อเห็นพวกกระทรวงกลิ่นมันน่าขยะแขยงแปลกๆ


"ขอรับ" เซบาสเตียนทำความเคารพเสร็จก็หายตัวไปทันที


     ทางด้านนอกชายหนุ่มหน้าสวยยืนถอนหายใจไม่รู้กี่รอบแล้ว นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่เขาต้องมายืนรอให้คนมาเชิญเข้าไป จู่ๆ สีหน้าเมอร์ลินก็เปลี่ยนไป เขาไม่ได้หันไปมองด้านหลัง แต่ทว่าเขาสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองถึงจะแค่แว่บเดียวก็ตาม เขาอาจจะไม่เก่งด้านต่อสู้ แต่ด้านประสาทสัมผัสไม่แพ้ใครแน่นอน


"ชิ๊! พวกหนอนแมลง" เมอร์ลินสบถกับตัวเองเบาๆ เขาเกลียดที่สุดคือถูกจับตามองโดยพวกที่ไม่รู้ว่ามีจุดมุ่งหมายอะไร


วูบ!


"เชิญคุณชายขอรับ" เซบาสเตียนมาปรากฎตัวเงียบๆ ทำให้ทั้งสองตกใจเล็กน้อย


"เฮ้อ... ท่านเซบาสเตียนช่วยมาให้สุ่มให้เสียงบ้างสิครับ พวกผมสองคนตกใจหมด!" ชายหนุ่มเผ่ามนุษย์กับเผ่าปีศาจต่างเก็บอาวุธลงไปเงียบๆ เมื่อกี้พวกเขาดึงอาวุธออกมาตามสัญชาตญาณ


"คุณแดเนียล คุณราฟ พวกคุณสองคนก็ระวังตัวไว้บ้างก็ดีนะขอรับ นายท่านเปรยๆ ว่าจะส่งคนที่ผิดพลาดไปให้นายหญิงฝึก!" เซบาสเตียนยกยิ้มบางๆ ส่งให้ทั้งสองก่อนที่จะพาตัวเมอร์ลินจากไป


"ไม่เอานะ! ถ้าให้เจอนายหญิง ข้าขอยอมยืนเฝ้าทางเข้าไปตลอดชีวิตจะดีกว่า แกคิดเหมือนกันใช่มั้ยแดเนียล" ราฟโห่ร้องอย่างสยอง แค่ได้ยินเสียงร้องโหยหวนจากฝั่งสนามฝึกที่ถูกปิดก็ขนลุกแล้ว


"อืม!" ชายหนุ่มเผ่าปีศาจพยักหน้าเห็นด้วย แค่เห็นนายหญิงไกลๆ ก็น่าขนลุกมากแล้ว กลิ่นไอของความตายล้อมรอบตัวเธอจนน่ากลัว


'ว่าแต่ผู้ชายหน้าสวยคนนั้นหน้าคุ้นๆ แหะ' ราฟกรอกสายตานึกแต่กลับนึกไม่ออกว่าคุ้นหน้าที่ไหน


       ทางด้านเมอร์ลินเขาเดินตามหลังเซบาสเตียนมา แต่ทว่าเขากลับถูกดึงดูดความสนใจด้วยไอพลังเวทย์ที่หนาแน่นทำให้เขาแปลกใจอย่างมากที่บริเวณภายในที่ตั้งของอินฟินิตี้มีมวลพลังงานมารวมตัวอัดแน่นอยู่ที่เดียว มิน่าละว่าทำไมคนจากอินฟินิตี้ทุกคนถึงเก่งขึ้นอย่างรวดเร็ว


"!!!?" เมอร์ลินเดินตามหลังเซบาสเตียนมาเรื่อยๆ จนถึงสนามฝึกฝน สิ่งที่เขาพบสร้างความตกตะลึงอย่างมาก


"นั่นมันอะไร? เธอกำลังจะฆ่าพวกเขารึไง!" เมอร์ลินเดินนำหน้าเซบาสเตียนตรงปรี่ไปทางเฮเลนอย่างรวดเร็ว


"นายมาพอดี ฉันกำลังคิดถึงเลย" เฮเลนแย้มยิ้มให้เมอร์ลินเธออ้าแขนจะกอด แต่ทว่าเมอร์ลินกลับใช้มือดันหน้าเฮเลนเอาไว้สุดแขน


"ยัยตัวดี! อยากได้อะไร?" ชายหนุ่มหน้าสวยมองเหยียดเฮเลนอย่างรู้ใจ เธอน่ะหรือจะคิดถึงเขาถ้าไม่มีสิ่งที่อยากได้


"ฮึ่ม! ฉันเกลียดนายจริงๆ" เฮเลนถอนหายใจพูดอย่างหยอกล้อ เธอกลับมาจริงจังอีกครั้ง


"ฉันอยากให้นายช่วยสร้างยาพิษเดือนดับ" เฮเลนพูดจบ เมอร์ลินก็มีท่าทีอึ้งค้างกับคำพูดของเธอ


      ยาพิษเดือนดับคล้ายกับศาสตร์เวทย์ต้องห้าม ที่มีผลกระทบรุนแรงและผลข้างเคียงที่อาจถึงชีวิต มันเป็นยาพิษที่เปลี่ยนแก่นกำเนิดเวทย์ในร่างให้ขยายเกินขีดจำกัดและสร้างเมล็ดพันธุ์ธาตุที่สามขึ้นมา ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำสำเร็จมาก่อนเพราะไม่มีสิ่งมีชีวิตตนใดสามารถอดทนรองรับพลังมหาศาลได้


"นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ อย่าบอกนะว่าเธอจะเอามาใช้กับคนพวกนี้!" เมอร์ลินชี้มือไปทางพวกเอเดนที่ดิ้นทุรนทุรายทรมานพร้อมมีไอเวทย์ปกคลุมลางๆ เฮเลนไม่ได้ตอบคำถามของเขาแต่ความเงียบของเธอก็เป็นคำตอบที่ชัดเจน


"เธอรู้ตัวมั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่ ถ้าหากเกิดผิดพลาดขึ้นมาแม้แต่นิดเดียวพวกเขาจะตายทันที ฉันว่าเธอหาทางอื่นเถอะนะ คนพวกนี้เป็นพวกของเธอไม่ใช่หรอ ทำไมเธอถึงต้องทำขนาดนี้ด้วย" เมอร์ลินร้อนใจแทนเฮเลนที่ตัดสินใจอย่างนี้ 


"ฉันรู้" เฮเลนหันหน้ามามองเมอร์ลิน สีหน้าของเฮเลนในตอนนี้สร้างความสะเทือนใจให้กับเขาอย่างมาก แววตาของเธอทำไมถึงดูอ้างว้างขนาดนั้นกัน


"พวกเขาจะไม่ตาย ฉันเชื่อแบบนั้น! เพราะฉะนั้นนายแค่ช่วยฉันก็พอ ลำพังฉันคนเดียวคงสร้างไม่ทันแน่" เฮเลนกลับมายิ้มเหมือนเดิมทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น


"................" เมอร์ลินมองหน้าเฮเลนแน่นิ่ง เขาไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ถ้าเธอตัดสินใจทำอะไรไปแล้วคงห้ามไม่ได้แล้วล่ะ


"ว่าแต่มาที่นี่มีเรื่องอะไรหรอ?" เฮเลนพึ่งนึกได้จึงหันมาถามเมอร์ลิน ชายหนุ่มปลายตามองทางเซบาสเตียนที่ยังคงยืนนิ่ง เขาจึงไม่คิดจะพูด


"เอาไว้คุยกันทีหลัง ฉันจะมาอยู่ที่นี่กับเธอสักพัก" เมื่อเขาพูดจบเฮเลนก็เลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ แต่เธอก็ไม่ได้ถามเซ้าซี้


"เซบาสเตียนไปจัดห้องให้คุณชายที แล้วก็เตรียมห้องใหญ่ฝั่งเหนือให้ฉันด้วย" เฮเลนสั่งโดยไม่หันมามอง เซบาสเตียนก้มหัวน้อมรับก็จากไปทันที


      หลังจากนั้นวันเวลาเดินผ่านไปเรื่อยๆ เฮเลนกับเมอร์ลินก็ได้ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ด้วยกันในห้องใหญ่เพื่อสร้างยาพิษเดือนดับ โดยมีร่างที่หลับไหลของคนทั้ง 7 ได้แก่ เอเดน ฟีซ เบรซ วิล่า วิลัค จาทอร์และเฟียร์ อยู่ในหลอดทดลองมนุษย์ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสารพิษกับไอเวทย์คอยล่อเลี้ยงร่างกาย


"เดือนหน้าแล้วนะ เธอเตรียมตัวบ้างรึยัง?" เมอร์ลินถ่ายพลังเวทย์ลงในเตาปรุงยาแล้วก็พูดคุยกับเธอไปพลางๆ


"ไม่! ฉันไม่สนหรอกว่ามันจะมีรายการให้แข่งอะไร ถ้าพวกมันสร้างยาไม่ได้เต็มสิบส่วนก็ไม่มีทางชนะฉัน" เฮเลนใช้พลังวิญญาณคอยควบคุมระดับไฟ เมอร์ลินพ่นลมหายใจกับคำพูดแสนหยิ่งทระนงของเธอ


"เธอนี่นะจริงๆ เลย ชะล่าใจไประวังแพ้อย่ามาโวยวายทีหลังละ" เมอร์ลินยิ้มเหยียดๆ ส่งไปให้คนตรงข้าม เฮเลนมองหน้าเค้นเสียงหึในลำคอ


     หากเมอร์ลินไม่มาตัวเธอเองก็เกือบลืมไปแล้วว่ามีการแข่งขันของสมาคมนักปรุงยาในอีก 1 เดือนข้างหน้า ซึ่งเธอก็ให้สัญญากับเฒ่าปีศาจไปแล้วว่าจะลงแข่งพร้อมเมอร์ลิน การแข่งขันขนาดใหญ่ระหว่างอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์กับอาณาจักรวิญญาณ ซึ่งมีคนระดับสูงมากมายไปเข้าร่วมงานนี้


"ถ้าเราสามารถสร้างยาพิษเดือนดับได้สำเร็จ แล้วจะกลัวทำไมกับอีแค่การแข่งขันที่น่าเบื่อแบบนั้น สิ่งที่เรากำลังสร้างอยู่ตอนนี้สิหากสำเร็จมันคือความสำเร็จที่คู่ควรแก่การยินดี" เฮเลนยกมือปาดเหงื่อใบหน้าแดงระเรื่อจากอุณหภูมิของเตาปรุงยา


"เธอไปพักบ้างก็ได้ เธอแทบจะไม่ได้พักเลยนะช่วงนี้เอาแต่เฝ้าเตาปรุงยาทั้งวันทั้งคืน" เมอร์ลินมองหน้าเฮเลนที่ดูอิดโรยก็เป็นห่วงขึ้นมา


"ไม่ได้... ฉันพักไม่ได้หรอก ชีวิตของพวกเขาขึ้นอยู่กับฉัน พวกเขาในตอนนี้ก็กำลังพยายามอยู่ ฉันก็ต้องพยายามเช่นกัน" เฮเลนเงยหน้ามองคนทััง 7 ที่หลับอยู่ในหลอดทดลอง หากทิ้งพวกเขาให้ตายเธอคงทำไม่ลง

.

.

ก่อนหน้านั้น


"อย่างที่ฉันได้บอกไป ครั้งนี้ฉันจะไม่บังคับ หากใครอยากถอนตัวก็ทำได้เลย ตัดสินใจให้ดีเพราะชีวิตของพวกนายขึ้นอยู่กับฉัน หากฉันพลาดพวกนายก็...ตาย" เฮเลนมองใบหน้าทีละคนอย่างใจเย็น


     ทุกคนต่างจมอยู่กับความคิดของตัวเองพวกเขาแค่นึกถึงช่วงเวลาในสนามฝึกฝนก็พลันร่างสั่นยะเยือกจากความหวาดกลัว ความเจ็บปวดทรมานที่เสียดแทงลึกไปถึงกระดูกทั่วร่างกายไม่มีใครอยากจะพบเจออีกแล้ว มันมากเกินไปสำหรับคนธรรมดาอย่างพวกเขาจะรับไหว


     แต่ละคนต่างเผยสีหน้าสิ้นหวัง บางคนก็เผลอก้าวถอยหลังอย่างยอมแพ้ เฮเลนหลับตาลงแล้วหันหลังให้พวกเขาแค่นี้เธอก็รู้แล้วว่าเธอหวังมากเกินไป ถ้าหากคนพวกนี้รู้ว่าเดม่อนกับเฮเลนเคยเจออะไรมาบ้างตั้งแต่เด็ก สำหรับพวกเขาแค่นี้ยังถือว่าได้เพียงแค่ครึ่งเสี้ยวของทั้งสองเท่านั้น


"จะเป็นจะตายแล้วยังไง! ชีวิตฉัน วิญญาณของฉัน เธอเอามันไปแล้วไม่ใช่หรอ! แล้วยังจะลังเลอะไรอีก! ฉันเริ่มชอบที่นี่แล้วและฉันจะไม่ยอมจากไปง่ายๆ อย่างเด็ดขาด!" น้ำเสียงตะโกนดังมาสั่นเครือเล็กน้อย เฮเลนหันมามองไม่นึกว่าคนที่พูดคนแรกจะเป็นเฟียร์


"ฉัน ฟีโอนาเลีย พิทเคิร์น เป็นมือขวาของปีศาจตะวันออกและจะเป็นดั่งดาบให้กับเธอเอง" เฟียร์จ้องมองแววตาของเฮเลนอย่างซื่อตรง 


      เธอตัดสินใจดีแล้วเธอมั่นใจว่าสามารถฝากชีวิตไว้กับคนทั้งสองได้ ถึงจะดูโหดเหี้ยมไปบ้างแต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงนั้นทั้งเดม่อนกับเฮเลน่าต่างไม่เคยทำร้ายพวกพ้องของตน แต่ทำไมตัวเธอถึงกลับรู้สึกสงสารเฮเลน่ากันนะ เด็กสาวตรงหน้านี้เหมือนเข้มแข็งแต่ทว่าดูโดดเดี่ยว บางทีฉันคงเบลอยาพิษรอบที่แล้วมาแน่นอนถึงได้มีความคิดนี้


"เธอสัญญาไว้แล้วว่าจะมอบความปรารถนาให้กับพวกเราและฉันก็จะคว้ามันไว้!" เอเดนก้าวออกมาด้วยใบหน้าซีดๆ เขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นแล้วกลับไปล้มบัลลังก์สีเลือดที่อาณาจักรวิญญาณนั้นทิ้งซะ! ฉายาเจ้าชายที่ถูกลืม ไร้ตัวตน ต่างๆ นานา เขาจะลบมันออกไปเอง!


"คะ... คงไม่เจ็บปวดมากหรอกใช่มั้ยครับ คุณเฮเลน่า" ฟีซดันแว่นตาขึ้นแล้วก้าวเดินมาอย่างไม่ลังเล เพื่อทวงศักดิ์ศรีให้กับตระกูลเขาจะยอมหยุดตรงนี้ไม่ได้


"ฉันหวังว่าเธอจะเพิ่มเงินให้มากกว่าเดิมนะ ค่าตัวฉันแพงบอกไว้ก่อน! แล้วก็ถ้าเกิดฉันตาย... เธอช่วยอุปถัมภ์บ้านเด็กกำพร้าที่นั้นด้วย ถือว่าเป็นคำขอร้อง" เบรซเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเอาไว้มือสั่นเทาไม่ยอมหยุดจนตัวเขาหงุดหงิดที่กลัวขนาดนี้


"เหอะ! ฉันมาที่นี่เพื่อเอาชนะเธอ เพราะฉะนั้นฉันจะต้องแข็งแกร่งขึ้นแล้วล้มเธอให้ได้!" จาทอร์ยังมีสีหน้าหยิ่งทระนงแม้จะดูอิดโรย เขาคือผู้แสวงหาแต่พลังมาตลอดและเธอคือเป้าหมายที่เขาต้องการจะโค่นล้ม


"ฉะ ฉัน... ฉันก็ไม่ยอมถอยเด็ดขาด!" วิล่ากุมมือตัวเองแล้วเผลอตะโกนออกมาจนทุกคนหันมามอง เธออายเล็กน้อยแต่ก็ยังก้าวเท้าขึ้นมา แต่ทว่าพี่ชายของเธอกลับดึงรั้งเอาไว้


"วิล่า" วิลัคจับแขนของน้องเขาไม่ยอมปล่อย เขาอยากจบเรื่องบ้าๆ พวกนี้ ก่อนที่จะตายจริงๆ


"พี่ค่ะ" วิล่าจับมือของพี่ชายออกจากแขนของเธอแล้วกุมมือของวิลัคไว้แทน ทั้งสองสัมผัสได้ถึงความสั่นเทาของกันและกันที่เกิดจากความหวาดกลัวได้


"หนูจะไม่ตายหรอกค่ะ ไม่ตายแน่นอน! เพราะหนูยังมีพี่และมีแม่ที่ต้องปกป้อง หนูจะไม่หันหลังกลับไปที่เดิมอีกแล้ว หนูยอมแลกทุกอย่างเพื่อรักษาครอบครัวของเราเอาไว้" วิล่าพูดจบ วิลัคก็กุมมือน้องสาวของตนแน่นขึ้น เขาไม่คิดว่าน้องสาวของเขาจะเข้มแข็งขนาดนี้


"มันต้องเจ็บปวดมากๆ เลยนะ" วิลัคมองหน้าน้องสาวตนแล้วพูดขึ้น เขาไม่กลัวที่ต้องตายแต่เขากลัวน้องสาวตาย เขากลัวว่าตื่นมาจะไม่เจอเธออีก


"ไม่เป็นไรค่ะ ก็หนูมีพี่นี่น่า" วิล่ายกยิ้มให้แล้วดึงมือวิลัคให้ก้าวขึ้นมาที่เธอ


"ขอแค่อย่างเดียว อย่าปล่อยให้น้องฉันเป็นอะไรไป ไม่อย่างนั้นต่อให้ฉันเป็นวิญญาณฉันก็จะตามมาฆ่าเธอ!" วิลัคจ้องมองเฮเลนด้วยความจริงจัง เฮเลนมองตอบด้วยความเย็นชาแต่ทว่าทั้งสองทำให้เธอนึกถึงพี่ชายของตัวเอง... เฮเซ็น


"หึๆ คำพูดของพวกนายนี่ อวดดีนักนะ!" เฮเลนปล่อยออร่าความกดดันออกมาเล็กน้อยทำให้พวกเขาอึดอัดจนหายใจไม่สะดวก


"ฉันไม่ปล่อยให้พวกนายตายหรอก! เพราะฉะนั้นฉันก็หวังว่าทุกคนจะอดทนเพื่อผ่านไปให้ได้" เฮเลนพูดด้วยความหนักแน่นและจริงจัง น่าแปลกใจที่แค่คำพูดธรรมดากลับทำให้พวกเขารู้สึกเชื่อมั่นในตัวผู้หญิงตรงหน้า


        นับจากเวลานี้ไปจนถึงอนาคตข้างหน้าอีกหลายปีพวกเขาทั้ง 7 จะถูกเรียกขานว่า 'ราชาไร้พ่ายทั้ง 7' โดยที่เบื้องหลังของความแข็งแกร่งนั้นไม่มีใครทราบ แต่ทว่าเหล่าราชาไร้พ่ายจะเกิดขึ้นมาพร้อมกับ 'เทพมรณะทั้ง 8' และถูกขนานนามว่า  '8 เทพ 7 ราชา' ผู้พิทักษ์ทั้ง 15 ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคของ 'ราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่'


        สิ่งที่หลงเหลือทิ้งไว้เมื่อพวกเขาหันกลับมามองยังวันนี้ มันคือจุดเริ่มต้นในการตัดสินใจที่นำพาก้าวไปสู่จุดหมายที่ทั้งชีวิตพวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนและสิ่งที่หลงเหลือในความทรงจำที่ไม่อาจลบออกคือ การตัดสินใจที่เลือกฝากชีวิตไว้ในมือของผู้หญิงตัวเล็กๆ ตรงหน้าพวกเขาในวันนี้ เธอคือเบื้องหลังที่เป็นดั่งเงา


...................


       เฮเลนถอนหายใจเมื่อนึกถึงคำพูดของคนพวกนี้ช่างอวดดีแต่เธอกลับชอบ 3-4 วันที่ผ่านมาซิลแวนก็มาหาเธอบ้างในบางครั้งเหมือนเขาก็กำลังอยู่ในช่วงสร้างร่างเวทย์จักรพรรดิ์ปีศาจ อีกทั้งพวกโลเวล การันและโจชัวต่างก็ฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บหมดแล้ว


       พวกพิเนียคงไปพ้นถูกเดม่อนฝึกด้านการต่อสู้ ส่วนเรย์ก็เหมือนจะคลุกตัวอยู่แต่ในห้องหุ่นเชิด ใช้ศาสตร์ลับของตระกูลพยายามสร้างบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยมีใครในตระกูลทำสำเร็จ ครั้งนี้เรย์ดูจริงจังในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อย่างน้อยเวลานี้หลังจากทุกคนถูกกระตุ้นโดยเผ่าสวรรค์ซ้ำๆ


      พวกเขาก็เริ่มเก็บตัวฝึกหนักเพื่อต่อสู้ เพื่อตัวเอง หรืออาจจะเพื่อปกป้องคนที่รัก ทุกคนล้วนมีเหตุผลในสิ่งที่ทำลงไปเธอก็เช่นกัน นับวันความทรงจำที่เลือนลางในหัวก็เริ่มประติดประต่อชัดเจนขึ้น เผ่าสวรรค์ เผ่าศักดิ์สิทธิ์ สงครามที่เกิดจากความโลภของคนบางคน เบลิออส อีชต้าร์ ลากาสและฉัน... อาร์เรเทีย


'คงอีกไม่นานที่ต้องกลับไป... กลับไปนำความทรงจำส่วนสุดท้ายคืน'



..................................................................................................................................................................................


#งือ... ขอบคุณทุกคนนะคะ ไรท์จะไม่ฝืนตัวเอง >...< //ปาดน้ำตา


อีกไม่นาน #กี่ตอนไม่รู้ ... เฮเลนของเราคงต้องห่างกันสักพักกับพ่อทูนหัวซะแล้ว


เป็นช่วงที่จะไม่ให้เครียดมากเนอะ //555555555!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 612 ครั้ง

11,333 ความคิดเห็น

  1. #11054 WanLa (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:05

    รอออ....คิดถึงแล้วนะ^-^

    #11054
    0
  2. #10874 T LOVE L (@tatapunika) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:58

    ไรท์ขาหายไปสองเดือนแล้วนะคะ

    T.T
    #10874
    0
  3. #10852 Thawanhatai_100 (@Sunfhjj) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 18:34

    ขอสักตอนเเก้ค้างก็ยังดี อย่าหายไปหลายเดือนเลยนะคะ อัปตอนละอาทิตย์ก็ยังดี พลีสสสสส ต่อให้หน่อยไรท์ เรานี่ยังค้างเรื่องเเข่งปรุงยา เรื่องมุสตาฟา เรื่องเรียกค่าไถ่ เรื่องเบริออส ค้างทุกอย่างเลยอะไรท์
    #10852
    0
  4. วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:19

    ไรท์หายไปไหน กลับมาอัพต่อเถอะเจ้าค่ะ
    #10848
    0
  5. #10847 niing669 (@niing669) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:12
    รอยุนะค่ะ
    #10847
    0
  6. #10846 0986907420 (@0986907420) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 21:29
    มาอัฟต่อเถอะนะรอยุแล้วก็ขอร้องมาต่อให้เราเถอะอยากอ่านมากสนุกๆๆๆเรื่องนี้ชอบมาต้อเถอะเร้วๆๆๆ
    #10846
    0
  7. #10844 0967531202 (@0967531202) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 21:37

    ไรท์กลับมาเถอะน่ะค่ะอย่าเทรีดน่ะ
    #10844
    0
  8. #10836 小笨蛋 (@flooknarak) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 17:50
    รออยุ่น้าาาา
    #10836
    0
  9. #10833 siriyakorn5555 (@siriyakorn5555) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 08:28

    อย่าทิ้งกันไปนะค่ะไรท์นี้ก็นานแล้วนะคะ
    #10833
    0
  10. #10829 mxmt (@mxmt) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 00:41
    อย่าทิ้งนะ
    #10829
    0
  11. #10821 M-ntp (@M-ntp) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 21:42
    จะแต่งเองแล้วน่ะไนท์
    #10821
    0
  12. #10820 M-ntp (@M-ntp) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 21:42
    ไรท์หายไปนานเกินไปแล้วว
    #10820
    0
  13. #10816 Thawanhatai_100 (@Sunfhjj) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 15:02
    อย่าทรมานอย่างนี้เลย~~ ได้โปรดอย่าดองนิยายเรื่องนี้
    #10816
    0
  14. #10810 <3 EXO (@ing-reborn) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:06

    ไรท์หายยย
    #10810
    0
  15. #10796 aomsunday9 (@aomsunday9) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:42
    รออยู่นะคะ
    #10796
    0
  16. #10793 Kawkloa (@Kawkloa) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 22:39
    เกิดไรขึ้นรึป่าวไปไม่ร่ำลาเเบบนี้
    #10793
    0
  17. #10766 _MB_ (@nam1b) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 21:34
    2เดือนแล้วนะไรท์ เรารออยู่น้าาา
    #10766
    0
  18. #10764 Tina-rukdee (@Tina-rukdee) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:55
    ไรท์ ....นานเกินไปแล้วนะ

    เรารอยุ่
    #10764
    0
  19. #10759 Kawkloa (@Kawkloa) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:58
    กลับมาได้รึป่าว
    กลับมาหาฉันทีได้มั้ย
    #10759
    0
  20. #10749 mxmt (@mxmt) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 23:22
    คิดถึงค่ะไรต์
    #10749
    0
  21. #10747 Thawanhatai_100 (@Sunfhjj) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:21
    กลับมาได๋บ่
    #10747
    0
  22. #10743 siriyakorn5555 (@siriyakorn5555) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 06:54

    นานแล้วนะคะ
    #10743
    0
  23. #10735 Jintanatanti (@Jintanatanti) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 12:40
    กลับมาต่อได้แล้วไรท์..หายไปนานมากแล้วนะ..
    #10735
    0
  24. #10728 Aim0 (@Aim0) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:43
    นานแล้วมน้า
    #10728
    0
  25. #10727 pairris222 (@pairris222) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 12:43

    น้ำตาไหลปลิบๆ ไรท์จ้าาาา ฮืออออ อัพเถอะนะ
    #10727
    0