กุหลาบเปื้อนเลือด

ตอนที่ 137 : SS2 : Chapter - 124 คู่ปรับที่กินกันไม่ลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 532 ครั้ง
    24 ก.ย. 61


"อะ...อืม" ร่างบางขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือกวาดสายตามองห้องหันหน้ามองด้านข้าง


"เอ๋/เหะ" ดวงตาสีเงินและดวงตาสีแดงสบเข้ากันอย่างมึนงงพวกเขานอนเตียงข้างกันและตื่นจากการสลบพร้อมกัน


"ไอ้เวร!/นังตัวดี!" ทั้งสองพลันเด้งตัวลุกพรวดพราดยกมือชี้หน้าฝ่ายตรงข้ามต่างคนต่างโหวกเหวกโวยวาย

"แกมาอยู่ที่นี่ได้ไงวะ ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้นะ!" เฮเลนตวาดลั่นสร้างมีดขึ้นมาแล้วปาใส่ทันที ชายหนุ่มคิ้วกระตุกหลบมีดอย่างสบายๆ


"หาเรื่องกันรึไงวะ! ฉันก็อยากรู้เหมือนกันนั่นแหละ!" ชายหนุ่มผิวสีแทนหักนิ้วมือดังกร๊อบ ทั้งสองมองหน้ากันอย่างหาเรื่อง ต่างฝ่ายต่างไม่ชอบขี้หน้ากันซะเลย


"ออกไปให้พ้นสายตาซะ ไอ้เศษสวะ!" เฮเลนลุกขึ้นมองอย่างรังเกียจ ชายหนุ่มคิ้วกระตุกยิกๆ


"เธอนั่นแหละไสหัวไป ยัยเตี้ย!" ชายหนุ่มผิวสีแทนลุกขึ้นประจันหน้ากับหญิงสาว เขามีความสูงกว่าเธอจึงก้มหน้ามองอย่างดูถูก


"อยากตายสินะ ห๊า!!" เฮเลนถลึงตาใส่ไม่สบอารมณ์ เธอสูงถึง 165! เธอไม่ได้เตี้ย!


"แล้วจะทำไม ยัย...เตี้ย!" ชายหนุ่มผิวสีแทนเค้นเสียงหึในลำคอ เฮเลนพลันมีสีหน้ามืดครึ้ม


"ไอ้ลูกหมาจะเอาสินะ" เฮเลนกระตุกยิ้มมุมปากมีสีหน้าไม่พอใจอย่างแรง


"เออ! กลัวที่ไหน นังแมวขโมย!" ชายหนุ่มผิวสีแทนถลึงตามอง เขาลืมไปแล้วว่าคนตรงหน้าเป็นผู้หญิง


"อะ เอ่อ...ใจเย็นนะฮะ" เรย์เปิดประตูเข้าห้องมาไม่รู้จะพูดอะไร เขาเหมือนได้ยินเสียงสายฟ้าสองเส้นแล่นจากสายตาทั้งคู่ดังขึ้นเปรี๊ยะๆ 


"หุบปาก/หุบปาก" ทั้งสองหันมามองเรย์แล้วตวาดลั่นอย่างพร้อมเพียง เรย์สะดุ้งตกใจมีท่าทีอึกอัก


"จะ ใจร้าย" เรย์เบะปากมีสีหน้าราวกับจะร้องไห้ เฮเลนได้สติก็มีท่าทีเลิกลั่กหันไปมองตาขวางใส่คนข้างๆ


"แกกล้าตวาดน้องฉันงั้นเรอะ ห๊า! เดี๋ยวแม่เชือดทิ้งซะหรอก" เฮเลนดึงคอเสื้อชายหนุ่มลงมาเผชิญหน้ากันในระยะใกล้


"เธอก็ตวาดออกไปเหมือนกันไม่ใช่รึไงเล่า!" ชายหนุ่มฮึ่มในลำคอ ทั้งคู่กระแทกหัวชนกันแล้วมองตาอย่างไม่มีใครยอมใคร ในห้องแทบจะลุกเป็นไฟเพราะอารมณ์ทั้งคู่ สัมผัสได้ถึงเส้นเลือดขมับที่เต้นตุบๆ ของทั้งสอง


"ฮู..." เจ้าหมีขาวเดินมาอยู่ระหว่างคนทั้งสองมันกรอกตาร้องออกมา เฮเลนชะงัก ชายหนุ่มผิวสีแทนก็ก้มมองที่พื้น


"หมายความว่าไง?" เฮเลนอุ้มเจ้าหมีขาวขึ้นมาแล้วถามมัน


"ฮู ฮู..." เจ้าหมีขาวร้องขึ้นมาโบกอุ้งเท้า เฮเลนขมวดคิ้วเม้มปาก


"เหมือนกัน? ถึงจะไม่อยากเชื่อก็เถอะ แต่เธอเกี่ยวข้องอะไรกับบาโพ? เธอเป็นใครกัน!" ชายหนุ่มผิวสีแทนจ้องมองคนตรงหน้าแล้วถามขึ้น เฮเลนเลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ


"แกเข้าใจที่ไวท์บอก?" เฮเลนหรี่ตามองพิจารณาฝ่ายตรงข้ามอีกครั้ง เรย์ที่อยู่กับเธอมานานยังไม่เคยเข้าใจเสียงร้องเจ้าหมีขาวเลย


"ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องรู้ ตอบคำถามฉันมา" ชายหนุ่มบอกปัดอยากรู้เรื่องที่ค้างคามากกว่า


"แล้วทำไมฉันต้องบอก...ไม่ใช่เรื่องที่แกต้องรู้" เฮเลนย้อนคำยกยิ้มยืนยักไหล่อย่างกวนประสาท ชายหนุ่มรู้สึกคันมือคันเท้าทันที


"ชิ! น่าหงุดหงิด" ชายหนุ่มขมวดคิ้วมีสีหน้าปั้นยากไม่เคยรู้สึกเจอใครจัดการยากเท่านี้มาก่อน


"น่ารำคาญ เหอะ!" เฮเลนพ่นลมหายใจมองเหยียดไม่เคยเจอใครปั่นประสาทเธอเท่าไอ้ดำนี่อีกแล้ว


"ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดกันก่อนดีมั้ยฮะ ไปทำให้หัวเย็นลงแล้วค่อยมาตีกันใหม่" เรย์หัวเราะออกมาเบาๆ สภาพพวกเขาสะบักสะบอมยังคงเป็นชุดเก่าที่จบการต่อสู้


"เหอะ/ชิ" เฮเลนกับชายหนุ่มสบัดหน้าหนีไปคนละทาง 


       เฮเลนยกมือจับที่ใบหน้ามันยังคงเป็นหน้ากากที่แตกร้าวชำรุด ชุดที่ยับเยิบเปื้อนเลือดแห้งกรังผสมฝุ่นดูสกปรกมาก ชายหนุ่มผิวสีแทนก็สำรวจตัวเองสภาพดูไม่ได้จริงๆ นั้นแหละ มันน่าเหลือเชื่อมากที่พวกเขายังรอดชีวิตจากการต่อสู้ที่รุนแรงนั้นมาได้


"กระดิ่ง กระดิ่งฉันละ!" ชายหนุ่มผิวสีแทนนึกขึ้นได้ยกมือลูบผมไม่เจอกระดิ่งสีทองก็ร้อนใจ


"อยู่ตรงนั้น" เรย์ชี้มือไปที่หัวเตียงมีกระดิ่งสีทองเชือกสีแดงอยู่ ชายหนุ่มถอนหายใจโล่งอกหยิบขึ้นมาลูบอย่างอ่อนโยน


"อันที่จริง ไม่อยากพูดอย่างนี้เพราะมันน่ารำคาญ แต่ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเธอล้ำเส้นก่อน อีกอย่างต่อให้สู้กันไปผลก็คงจบแบบเดิม เธอฆ่าฉันไม่ได้ ฉันก็ฆ่าเธอไม่ได้ เธอก็สัมผัสได้ใช่มั้ยตอนนั้นที่แตะลงบนตราประทับ เรื่องนี้เราจำเป็นต้องคุยกัน ส่วนก่อนหน้านี้ฉัน...ฉันขอโทษ ขอโทษแค่เรื่องการต่อสู้เท่านั้นอย่าเข้าใจผิดละ!" 


      ชายหนุ่มผิวสีแทนนึกถึงการกระทำต่างๆ ก็เอ่ยปากขึ้นมาจากใจอันที่จริงเขาไม่ควรลงมือรุนแรงกับผู้หญิงแต่กับผู้หญิงคนนี้อาจเป็นข้อยกเว้น เมื่อเฮเลนสบตาเข้ากับดวงตาสีเงินที่มองตรงมา เธอชะงักเม้มปากกระชับกอดเจ้าหมีขาวแน่นปลายตามองไปด้านข้าง


"หนวกหูน่า!" เฮเลนพูดโดยไม่มองหน้าฝ่ายตรงข้าม


"หะ! นี่เธอ!" ชายหนุ่มผิวสีแทนยกมือชี้หน้าเริ่มโมโหบ้างแล้ว เขาพูดมาตั้งเยอะอุสาขอโทษก่อน แต่ว่าเธอกลับ...


"หนวกหู! ฉันก็มีส่วนผิด ขอ...โทษ" เฮเลนเอ่ยออกมา เข้าใจที่เขาโกรธของสำคัญคงไม่มีใครอยากสูญเสียไป ถ้าเป็นเธอก็คงโกรธมากเหมือนกัน


"............" ทั้งสองเบนหน้าไปคนละทางอย่างกระอักกระอ่วนรู้สึกกระดากปาก


"น่าสะอิดสะเอียน" เฮเลนกรอกตามีสีหน้าราวอยากจะอ้วก


"ขนลุกชะมัด" ชายหนุ่มผิวสีแทนยกมือลูบแขนมีสีหน้าพิลึกพิลั่น


"มุสตาฟา" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยพลางเชิดหน้าขึ้น


"หะ?" เฮเลนกระพริบตามอง ชายหนุ่มขมวดคิ้วจิ๊ปาก


"ฉันชื่อ มุสตาฟา! จงปลาบปลื้มซะที่นายท่านสุดหล่อคนนี้บอกชื่อกับผู้หญิงป่าเถื่อนอย่างเธอ" ชายหนุ่มผิวสีแทนยกยิ้มอย่างภูมิใจ เฮเลนเหลือกตาใส่ทันที


"หัวกระแทกมารึไง? ใครจะไปอยากรู้จักคนอย่างแก ชื่อเห่ยจริงๆ" เฮเลนมีสีหน้าเหนื่อยหน่าย


    เธอเดินผ่านมุสตาฟาอย่างไม่ใส่ใจเพื่อจะไปอาบน้ำ ชายหนุ่มชะงักอึ้งงันไม่เคยมีใครเมินเขาแบบนี้มาก่อนและเขาไม่เคยบอกชื่อนี้กับใครด้วยเช่นกัน เขาพ่นลมหายใจหันหน้ามองแผ่นหลังร่างบางจะเอ่ยปากเปิดฉากสงครามน้ำลายสักตั้ง


"เรียกฉันว่า นายท่านเฮเลน่า...จำใส่หัวไว้ซะ" เสียงหวานใสเอ่ยอย่างไม่แยแสและไม่หันไปมองน้ำเสียงติดหยิ่งอย่างมาก เธอยกยิ้มแล้วเดินเข้าห้องน้ำ


"เหอะ ชื่อเธอก็งั้นๆ แหละ ไร้รสนิยม" มุสตาฟาเบะปากใส่ แต่เขาก็ยกยิ้ม บางทีการที่ได้มาเจอคนที่เหมือนกันในสถานที่ทะเลทรายรกร้างอันห่างไกลแบบนี้มันอาจเป็นโชคชะตา


"ข้าละไม่เข้าใจ มีแต่คนไม่ปกติ เฮ้อ...คงมีแต่ข้านี่แหละที่ปกติที่สุด" เรย์ที่กลายเป็นบุคคลที่สามถอนหายใจส่ายหน้าจิ๊ปากไปมา สงสารตัวเองที่ต้องมาอยู่ท่ามกลางคนผิดปกติ


'เอ็งก็ผิดปกติเหมือนกันนั่นแหละ' เจ้าหมีขาวนอนหมอบคิดในใจ


   พวกอาเธอร์ยังคงสำรวจพื้นที่ด้านนอก ส่วนฟรานซิสก็กลับมานั่งรอเฮเลนฟื้นตัว เขาไม่เห็นด้วยที่เรย์กับหมีขาวนำตัวอันตรายกลับมาพร้อมเฮเลน ถึงเขาจะเอ่ยปากห้ามก็ไม่มีผลพวกนั้นทำเหมือนหูทวนลม หลังจากการต่อสู้จบเรย์คิดจะฆ่ามุสตาฟาแต่ทว่าเจ้าหมีขาวเข้ามาปกป้องเอาไว้ ถึงเรย์จะไม่เข้าใจและไม่พอใจอย่างมากแต่เขาก็หยุดมือ เจ้าหมีขาวไม่มีทางหักหลังเฮเลนแน่นอนคงมีเหตุผลบางอย่าง


"เจ้าเนี่ยแปลกจังเลยนะเหมือนพี่สาวเลย" เรย์พูดขึ้นขณะที่อยู่ในห้องสองคน มุสตาฟาหันมามองเรย์อย่างสงสัย


"พวกแกก็แปลกเหมือนกันแหละ ทำไมต้องใส่หน้ากากแต่งตัวให้ดูลึกลับไม่ทราบ?" มุสตาฟานั่งยกขาพาดโต๊ะทำตัวเสมือนอยู่บ้านตัวเอง


"ก็ทำงานหลายที่มั้งฮะ ถ้าคนพวกนั้นรู้ว่าเป็นคนๆ เดียวกันพวกเราอาจตกงานและอาจจะถูกตามล่าด้วย ถึงจะไม่ได้กลัวถูกตามล่าและทำงานเพราะหาอะไรทำแก้เบื่อก็เถอะ" เรย์ถอดหน้ากากออกอย่างสบายๆ เขายกยิ้มสดใสตามแบบของเขา มุสตาฟามองก็ชื่นชมกับความสดใสและความน่ารักของเรย์


'เป็นน้องชายของยัยป่าเถื่อนนั้นได้ยังไงกัน' มุสตาฟาครุ่นคิดในใจ เรย์ดูเป็นเด็กที่ร่าเริงไม่เหมาะกับการฆ่าแล้วยิ่งไม่เหมาะที่มีพี่สาวป่าเถื่อน


"ทำไม พี่สาวถึงสนใจเจ้ากันนะ" เรย์พูดออกมามีแววตาใสซื่อ


"สนใจ? พี่สาวนายก็น่าสนใจเหมือนกันนั้นแหละ" มุสตาฟาตอบอย่างไม่คิดอะไร คนที่ถูกลงตราประทับเหมือนกันย่อมต้องน่าสนใจอยู่แล้ว


"อย่างงั้นหรอ" เรย์ก้มหน้าพึมพำ มุสตาฟามองเรย์อย่างสงสัย


"เห้ย เป็นไรไป" มุสตาฟาถามเมื่อเรย์ก้มหน้าเงียบนานผิดปกติ


"เปล่าฮะ คิดอะไรนิดหน่อย" เรย์เงยหน้าฉีกยิ้มร่าอย่างเป็นกันเอง มุสตาฟาเห็นอย่างนั้นก็เลิกสนใจ เจ้าหมีขาวที่นอนมองตั้งแต่ต้นพลางถอนหายใจมันพอเดาได้ว่าเรย์กำลังคิดอะไร


"พวกนายมาจากไหนกัน มาทำอะไรที่นี่ คงไม่ใช่มาเพราะหาอะไรทำแก้เบื่อ?" มุสตาฟาถาม เรย์ก็ตอบ


"มาจากแผ่นดินใหญ่ทางทิศตะวันตก มาที่นี่เพราะเป็นภารกิจและก็หาอะไรทำแก้เบื่ออะแหละ อยากออกไปสำรวจข้างนอกเร็วๆ จังเลยน้าา...." เรย์ยกยิ้มพูดมีสีหน้าเบื่อหน่ายเล็กน้อย 


"แผ่นดินใหญ่...อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์" มุสตาฟาพึมพำเหมือนกำลังคิดอะไร


"เจ้ารู้จักด้วยหรอ?" เรย์มองอย่างสงสัย มุสตาฟายิ้มๆ แล้วส่ายหน้า


"ก็พอรู้มาบ้างอะนะ เคยไปมาครั้งหนึ่งตอนเด็กหน่ะ ความทรงจำเกี่ยวกับที่นั่นมันเลือนรางมากแล้วละ ก็นะ...ที่นั้นไม่มีอะไรน่าจดจำอยู่แล้ว" มุสตาฟาฉีกยิ้มหัวเราะออกมา


แอ๊ด...


     เสียงประตูห้องน้ำเปิดเรียกสายตาของทั้งคู่ให้หันมามอง เฮเลนก้าวเดินออกมาในชุดหนังสีดำผมชุ่มไปด้วยหยาดน้ำกลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมาและที่สำคัญเธอไม่ได้สวมหน้ากาก มุสตาฟามองค้างราวกับตกอยู่ในห้วงมนต์สะกด เขาเคยเห็นผู้หญิงสวยมามากแต่ไม่เคยเห็นใครน่าหลงใหลเท่าผู้หญิงตรงหน้า


"แกจะมองหาพระแสงอะไร ไอ้งั่ง!" เฮเลนเปิดปากออกมาก็ทำเอามุสตาฟาชะงักยกยิ้มแหย่ๆ


'เมื่อกี้หลงเสน่ห์ยัยปากหมาไปได้ยังไง นิสัยผิดกับหน้าตาลิบลับ เฮ้อ' มุสตาฟาถอนหายใจแล้วลุกเดินไปทางเฮเลน เขาหยิบผ้าขนหนูจากหัวของเธอมาแล้วเดินเข้าห้องน้ำ


"เอะ? ไอ้บ้านี่!" เฮเลนกระพริบตาปริบๆ แล้วตะโกนด่าอย่างจนใจ เธอยังเช็ดผมไม่แห้งเลยอีกอย่างมันกล้าเอาผ้าขนหนูเธอไปใช้อีก!


"ต้องเผาทิ้ง!" เฮเลนฮึ่มในลำคออย่างไม่พอใจ ไอ้หมอนี่ไม่ใช่แค่ไร้ยางอาย มันหน้าด้านมาก!


     หลังจากที่รอมุสตาฟา เฮเลนก็จัดการเช็คอาวุธของตัวเอง เรย์ก็เตรียมตัวเช่นกัน ทั้งสองนั่งพูดคุยกันจากที่เรย์บอกน่าแปลกใจที่เธอหลับไปแค่วันเดียว แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจมากเมื่อทุกอย่างลงตัวพวกเธอจะออกล่า อีกอย่างเธอคิดจะจับมือกับมุสตาฟาชั่วคราวเพราะพลังของเขาจะช่วยเธอได้เยอะ แผนการที่วางไว้ก็จะสมบูรณ์มากขึ้นลดความผิดพลาดให้เหลือน้อยที่สุด 


"โห อาวุธน่าสนใจดีนี่" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น เฮเลนหันไปมองด้วยสีหน้าว่างเปล่า


"แกจะทำตัวตามสบายเกินไปแล้ว เว้ย!" เฮเลนอดที่จะลุกขึ้นชี้หน้าด่าไม่ได้ มุสตาฟานุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำทำเหมือนอยู่ห้องตัวเอง!


"น่าๆ นั่งลงก่อน" เรย์ดึงเฮเลนให้นั่งลง เฮเลนนั่งกอดอกขมวดคิ้วรู้สึกอารมณ์เสีย มุสตาฟาเลิกคิ้วมองแล้วเดินมานั่งโซฟาสบายใจเฉิบ


"เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ทำไมเธอถึงมีตราประทับผนึกพลังกัน? เธอรู้จักกับบาโพอย่างงั้นหรอ? เธอเกี่ยวข้องอะไรกับเผ่าสวรรค์และเผ่าศักดิ์สิทธิ์" มุสตาฟาพลันมีสีหน้าจริงจัง ทั้งสองนั่งมองตากันเสมือนจะค้นหาความจริงในแววตาของฝ่ายตรงข้าม


"ฉันไม่รู้จักและไม่เคยเจอบาโพ ไม่รู้จักตราประทับนี่ เผ่าสวรรค์กับเผ่าศักดิ์สิทธิ์นั้นฉันก็ไม่รู้จัก ฉัน...ไม่รู้อะไรทั้งนั้น" เฮเลนพูดออกมาแววตาสั่นไหวเล็กน้อย


"เธอไม่รู้จริงๆ อย่างงั้นหรอ" มุสตาฟาหรี่ตามองเสมือนเค้นคำตอบ เฮเลนมีสีหน้าลังเลเธอชักไม่แน่ใจว่าตัวเอง ไม่รู้จริงๆ อย่างนั้นหรอ


"ถ้าเจ้าอยากรู้ต้องไปถามพี่ใหญ่แล้วละ ในตอนนั้นที่เจอแพะเฒ่าพี่สาวยังไม่ได้สติ รายละเอียดต่างๆ คงมีแค่พี่ใหญ่ที่รู้เรื่อง" เรย์พูดแทรกขึ้น เขาไม่ต้องการให้เฮเลนจมในความคิด เดม่อนย้ำเขาเรื่องเฮเลนมาหลายอย่างรวมถึงอาการของเธอ


"แกรู้อะไรเกี่ยวกับตราประทับนี่? มันมีมากกว่าแค่ผนึกพลังใช่มั้ย?" เฮเลนถามออกมาสั้นๆ มุสตาฟาถอนหายใจรู้สึกว่าไม่ได้ข้อมูลอะไรดีๆ สักนิด


"อย่างที่เธอรู้ ตราประทับนี่ ผนึกพลัง ลบตัวตนและซ่อนกลิ่นอาย ตอนนี้เธอถึงได้มีลักษณะเหมือนมนุษย์ธรรมดาที่ไร้พลังเวทย์ ถ้าเธอไปยืนต่อหน้าคนที่ตามล่าเธอพวกนั้นก็ไม่มีทางรู้ว่าเป็นเธอ แต่ถ้าเธอปลดผนึกอย่างสมบูรณ์คนพวกนั้นจะรู้ตัวทันที" มุสตาฟาหยุดพูดแล้วดูปฎิกริยาของเฮเลน เมื่อเห็นเธอตั้งใจฟังเขาจึงพูดต่อ


"นั้นหมายความว่าเธอหน่ะ มีส่วนเกี่ยวข้องกับเผ่าศักดิ์สิทธิ์อาจจะเป็นสายเลือดที่เหลือรอดหรือเป็นสายเลือดรองที่ภักดีต่อเผ่าศักดิ์สิทธิ์ ฉันถึงได้ถามไงว่าเธอเป็นใคร!" สิ้นเสียงชายหนุ่ม เฮเลนยิ่งสับสนและลังเล


"ฉัน...เป็น...ใคร?" เฮเลนพึมพำขึ้นมีสีหน้าว่างเปล่าแววตาสับสนจนเห็นได้ชัด เรย์เห็นเฮเลนเริ่มยกมือจับหัวตัวเองเขาจึงตวาดออกมาเสียงดัง


"โอ๊ย!! ขนมที่ซื้อตุนไว้จะหมดแล้ว!" เรย์ตะโกนเสียงดังดึงสติเฮเลนกลับมา มุสตาฟาขมวดคิ้วรู้สึกสงสัยแต่ก็ไม่เอ่ยถามอะไร


"งั้นทำไมเราไม่ไปถามบาโพอะไรนั้นละ?" เฮเลนเลิกคิดแล้วถามอย่างแปลกใจ


"ไม่อยู่แล้วละ พวกนั้นพาตัวไปแล้ว" มุสตาฟาส่ายหน้า


"นายพูดถึงพวกนั้นมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว 'พวกนั้น' ที่ว่าคือใคร?" เฮเลนถาม มุสตาฟาก็มองอย่างแปลกใจค้นหาในแววตาว่าเธอแกล้งถามหรือไม่รู้จริงๆ กันแน่


"เบลิออสแห่งเผ่าสวรรค์" มุสตาฟาพูดจบ หัวใจเฮเลนกระตุกวูบลมหายใจสะดุดเล็กน้อย


"เบ...ลิ...ออส...เบ...ลิ...ออส" เฮเลนพึมพำอย่างไม่รู้ตัว ทำไมพูดถึงชื่อนี้แล้วหัวใจถึงบีบรัดเจ็บปวดกัน จู่ๆ ก็อยากร้องไห้ขึ้นมา เธอรู้จักคนชื่อนี้อย่างงั้นหรอ?


"อ๊า!!! เบื่อแล้วออกล่ากันเถอะ! ออกล่า! ออกล่า!" เรย์ร้องโวยวายเสียงดังเปลี่ยนเรื่องทันที เฮเลนสะดุ้งเฮือกหันมามองเรย์ มุสตาฟาขมวดคิ้วรู้สึกไม่ชอบมาพากลเขาเห็นได้ชัดว่าเด็กคนนั้นพยายามไม่ให้ผู้หญิงคนนี้ใช้ความคิด


"อืม ก่อนอื่นไปขุดสมบัติกลางเมืองก่อน" เฮเลนเลิกคิดแล้วพูดออกมาอย่างสบายๆ เรย์ยิ้มพยักหน้าเห็นด้วย


"สมบัติที่ปกป้องเมือง? พวกเธอจะเอาไปทำอะไร" มุสตาฟาถามอย่างสงสัย ส่วนเรื่องผู้หญิงคนนี้เขาคงต้องพักไว้ก่อนเห็นได้ชัดว่าน้องชายของเธอต้องรู้อะไรบางอย่าง แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้อะไรเลย


"เอาไปจัดการสัตว์ปีศาจกลายพันธุ์ระดับ SSS เจ้าสนใจร่วมมือด้วยกันมั้ย" เรย์ตอบอย่างรวดเร็วตาเขาเป็นประกายวิบวับ มุสตาฟามีสีหน้าเหยเก ความคิดนี้ดูไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่


"ฉันทำแล้วจะได้อะไร? ให้เอาชีวิตไปเสี่ยงเพราะพวกแกนึกสนุกนี่นะ คุ้มตายละ! ไม่เอาด้วยหรอก" มุสตาฟาโบกมือไม่เห็นด้วย


"เป้าหมายของเราคือ 'แหล่งพลังงาน' ของที่นี่ต่างหากละ" เฮเลนยกยิ้ม มุสตาฟาเบิกตากว้างทันที


"เห้ยๆ เป้าหมายจะใหญ่เกินไปแล้ว นี่เธอคิดจะขุดแหล่งพลังงานปีศาจไปทำอะไร นี่มันเรื่องใหญ่เลยนะ เป็นไปไม่ได้หรอก" มุสตาฟาส่ายหัว


"ฉันถึงต้องการนายยังไงละ พวกฉันสามารถทำได้แต่ความสำเร็จมันต่ำมาก แต่ถ้ามีนายมาเพิ่มโอกาสก็สูงขึ้น! นายไม่สนใจจะเป็นพันธมิตรกันชั่วคราวหรอ?" เฮเลนยกยิ้ม มุสตาฟามองอย่างไม่ไว้ใจ


"นายก็ได้ผลประโยชน์ด้วยเหมือนกัน สมบัติที่หาเจอเราแบ่งกันนาย 60 พวกเรา 40 ถ้าขุดแหล่งพลังงานได้ละก็..." เฮเลนพูดแล้วแสยะยิ้ม


"มิติทะเลทรายสีดำก็จะล่มสลาย นักโทษกับสัตว์ปีศาจระดับสูงจะถูกปล่อยออกสู่โลกภายนอก" มุสตาฟาพูดต่อ เขาพลันมีแววตาวิบวับ เขาก็เป็นนักโทษและเขายังหาทางออกจากที่นี่ไม่ได้ เคยคิดเรื่องนี้เหมือนกันแต่มันเกินกำลังหากทำคนเดียว พวกตาแก่เบื้องบนไม่มีทางยกเลิกการจองจำอาชญากรระดับ SS ง่ายๆ แน่นอน


"พวกเธอไม่กลัวจะถูกองค์กรสภาเวทมนตร์ประกาศจับรึไง? เมื่อถึงตอนนั้นใบประกาศจะต้องถูดติดทั่วทวีปแน่นอน ทุกคนไม่ว่าใครก็จะตามล่าเธอ หากถูกจับได้สถานที่ต่อไปที่จะถูกจองจำคือ 'คุกโลกันตร์' กลางมหาสมุทร!" มุสตาฟาพูดอย่างแหย่ๆ รู้สึกเกลียดพวกสภาเวทย์ที่สุด แค่นึกถึงตอนที่ตัวเองพลาดท่าก็พลันโมโห


"ตามล่า? ฮ่าๆๆๆๆ" เรย์หัวเราะเหมือนได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก


"ถ้าพวกมันจะเล่น เราก็เล่นกับมันแค่นั้น โลกนี้มันสงบสุขเกินไปนายไม่คิดอย่างนั้นรึไง เราก็แค่สร้างสีสันเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น! อีกอย่างไม่ใช่ฉันแต่เป็นพวกเรา ในเมื่อร่วมมือกันแล้วย่อมต้องช่วยกันแหละนะ" เฮเลนหัวเราะออกมาเบาๆ มุสตาฟามองเฮเลนเขาก็เข้าใจทันที เธอไม่มีทางปล่อยให้เขารอดไปแน่ถ้าเธอถูกหมายหัว เธอจะลากเขาไปด้วย


"ฮะฮะ ฮ่าๆๆๆๆ ความคิดพวกเธอนี่มัน...บ้าบิ่นเกินไปแล้ว!" มุสตาฟาหัวเราะเหมือนจะเย้ยหยัน ไม่รู้ว่าเขาหัวเราะตัวเองที่บ้าหรือหัวเราะความคิดบ้าๆ ของคนตรงหน้ากันแน่ เฮเลนกับเรย์ก็เงียบรอคำตอบ


"แต่ฉันชอบความคิดของพวกเธอ ฉันเอาด้วย!" มุสตาฟาฉีกยิ้ม ถ้าเขาชอบโลกที่สงบสุข เขาจะกลายเป็นอาชญากรระดับ SS ได้ยังไง


"เอาละ ได้เวลาแหกคุกกลางทะเลทรายแล้ว" เฮเลนหัวเราะคิกคัก มุสตาฟายกยิ้มชื่นชอบความคิดนี้ เรย์นั้นกระตือรือร้นสุดๆ


'เรื่องตัวตนของผู้หญิงคนนี้คงต้องเอาไว้กลับไปถามตาแก่...5 ปีแล้วสินะที่ไม่ได้กลับไป' มุสตาฟาคิดในใจถ้าเป็นพวกเดียวกันก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องตั้งตัวเป็นศัตรู


    เพราะแบบนี้มุสตาฟาจึงเข้าร่วมกลุ่มเฮเลน ส่วนฟรานซิสได้แต่มองอย่างระแวง เขาไม่รู้ว่าคนพวกนี้กำลังคิดจะทำอะไร แต่ว่ามีอาชญากรระดับ SS เดินเคียงข้างพร้อมสองพี่น้องก็พอบอกได้ว่ามันต้องเป็นเรื่องที่สั่นสะเทือนโลกภายนอกได้แน่นอน 


     พวกอาเธอร์ที่กลับมาเห็นก็หน้าซีดเว้นระยะห่างจากพวกสองพี่น้อง กลุ่มเฮเลนถูกจัดให้เป็นพวกอันตรายที่ไม่ควรตอแยไปโดยปริยาย เหล่าอาชญากรเขตนอกและเขตในต่างกลัวมุสตาฟาแค่ได้ยินเสียงกระดิ่งทุกคนก็พลันหลีกหนีทันที


"นายน้อยปล่อยให้เป็นแบบนี้จะดีหรอ" คาโน่ถามอย่างหวาดระแวง ขึ้นชื่ออาชญากรก็รู้แล้วว่าชั่วแค่ไหน เผลอๆ อำมหิตกว่านักฆ่าซะอีก


"นั้นสิคะ พวกมันอาจจะวางแผนตลบหลังพวกเราก็ได้" เวซ่าเอ่ยสำทับอย่างเป็นห่วง เรกา เดียซี่และอาเธอร์ต่างเกลี่ยกล่อมนายน้อยของตนระหว่างที่เดินเข้าเขตใน


"เห้ย กระซิบกระซาบอะไรอยู่ได้ไอ้พวกมดปลวก! รำคาญเฟ้ย!" มุสตาฟาตะโกนถามอย่างไม่เกรงใจ หน้าตาที่ทรงเสน่ห์ของเขาผิดกับคำพูดลิบลับ


'ไอ้หมอนี่ มันเลี้ยงหมาในปากรึไง?' พวกฟรานซิสต่างคิดในใจไม่กล้าเอ่ยออกมาได้แต่เก็บความไม่พอใจกลืนลงท้อง


"พวกเขาต้องคิดว่านายปากหมาแน่ๆ" เฮเลนเอ่ยล้อเลียนอย่างตรงไปตรงมา มุสตาฟาคิ้วกระตุกหันมามองเฮเลนอย่างกินเลือดกินเนื้อ


"ไม่พูดก็ไม่มีใครว่าเป็นใบ้หรอกนะ ยัยเบื้อก!" มุสตาฟาจิ้มหน้าผากของเฮเลนอย่างใจกล้า ซึ่งไม่เคยมีใครกล้าทำกับเธอแบบนี้มาก่อน นอกจากเดม่อนกับเฮเซ็นพี่ชายของเธอ


"กล้าดียังไงมาจิ้มหน้าผากฉัน ไอ้ดำ!" เฮเลนปัดนิ้วของชายหนุ่มออกแล้วจัดการตบหัวมุสตาฟาทันที ชายหนุ่มนิ่งอึ้งเขาไม่เคยถูกใครตบหัวมาก่อน นอกจากพ่อและน้าของเขา


"เธอกล้าตบหัวฉันเรอะ! ยัยป่าเถื่อน!" มุสตาฟายกนิ้วชี้หน้าเฮเลนอย่างไม่พอใจ เฮเลนคิ้วกระตุกปัดมือมุสตาฟาออก


"บัดซบ! อย่ามาชี้หน้าฉันนะ!" เฮเลนพูดอย่างไม่สบอารมณ์ ทั้งสองเอาหัวชนกันถลึงตามองอย่างไม่มีใครยอมใคร ถึงจะไม่เห็นใบหน้าเฮเลนเพราะเธอใส่หน้ากากก็เถอะ


    ทั้งสองทะเลาะกันไปตลอดทางบางครั้งก็อดกลั้นไม่ไหวลงไม้ลงมือจนพื้นที่ทางผ่านกลายเป็นซากปรักหักพัง พวกฟรานซิสต่างเว้นระยะห่างปาดเหงื่อกับอารมณ์และความรุนแรงของทั้งคู่ ส่วนเรย์กับเจ้าหมีขาวเดินไปกินขนมไปไม่มีท่าทางจะห้ามสักนิด


    มุสตาฟาพามาจนถึงจุดที่สมบัติอยู่ เหล่าอาชญากรเขตในต่างถอยหนีไปหมดแล้วถึงจะอยากรู้อยากเห็นแต่แค่เจอมุสตาฟามองตาขวางก็พลันวิ่งหนีทันที พวกอาเธอร์ถูกสั่งห้ามให้รอด้านนอกของทางเข้า เฮเลนอนุญาติให้แค่ฟรานซิสตามมาคนเดียว เธอไม่ได้อธิบายรายละเอียดแผนการของเธอ แต่เธอแน่ใจว่าฟรานซิสเดาได้บางส่วนแล้ว


"สมบัติอยู่หลังประตูบานนี้หรอ?" เรย์เดินเข้าไปใกล้บานประตูหินที่ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา


"อืม แต่ไม่เคยมีใครเปิดมันได้ แม้แต่ฉันก็ยังจนปัญญา บานประตูหินมันร้ายกาจอย่างน่าเหลือเชื่อ" มุสตาฟาส่ายหน้าจนใจ นั้นยิ่งทำให้เฮเลนให้ความสนใจมากขึ้น


"ผมขอลองหน่อย" ฟรานซิสพูดขึ้น ทุกคนก็พยักหน้าถอยหลบปล่อยให้ฟรานซิสลองเปิดประตูหิน


กึก...กึก...ครืนนนน


    ฟรานซิสออกแรงทั้งหมดผลักบานประตูหินมันเลื่อนเปิดช้าๆ ในขณะนั้นก็มีลำแสงสีทองที่น่ากลัวพุ่งออกมาใส่ฟรานซิส เฮเลนที่อยู่ใกล้สุดรีบดึงตัวฟรานซิสหลบอย่างรวดเร็ว จุดที่ฟรานซิสเคยอยู่พื้นเป็นรูเล็กมีกลิ่นไหม้แสดงให้เห็นว่ามันร้ายกาจแค่ไหนหากโดนเข้ามีหวังตายแน่นอน


"ข้าขอลองบ้าง!" เรย์เห็นอย่างนั่นจึงอยากลองดู ฟรานซิสปาดเหงื่อถอยหลบความรู้สึกเฉียดตายชั่วครู่น่ากลัวจริงๆ


ครืน....


    เรย์ผลักบานประตูหินเลื่อนเปิดอีกครั้ง ครั้งนี้มันเปิดกว้างกว่าฟรานซิสทุกคนคิดว่าสำเร็จแล้ว แต่ทว่าลำแสงสีทองกลับพุ่งออกมาไม่ใช่เส้นเดียวแต่เป็นห้าเส้น เรย์ไม่สามารถหลบพ้นทั้งหมด เมื่อคิดว่าลำแสงจะแทงทะลุหัวเรย์เฮเลนพลันหัวใจเต้นกระหน่ำนำตัวเองไปบังยอมรับแทนทันที


ฉึก!


"เฮเลน!" เรย์ตัวสั่นหน้าซีด ฟรานซิสและมุสตาฟาก็มองอย่างตื่นตกใจ


"........" เฮเลนหลับตา เธอขมวดคิ้วแล้วลืมตาขึ้นขยับร่างกายหมุนตัวไปมา


"เอ๊ะ! ไม่เป็นอะไรแนะ" เฮเลนไม่รู้สึกอะไรเลย เรย์ก็เดินรอบตัวเฮเลนพลางลูบๆ คลำๆ ด้านหลังไม่มีอะไรผิดปกติจริงๆ


"เป็นไปได้ยังไง เธอลองเปิดประตูดู บางทีเธออาจจะเปิดมันได้" มุสตาฟาเอ่ยบอก เฮเลนก็พยักหน้าหันไปเปิดบานประตูหิน ไม่มีใครสังเกตเห็นแววตาที่คมกริบแปลกประหลาดของมุสตาฟาสักนิด


กึก...กึก...ครืนนนน


    เฮเลนผลักบานประตูหินซึ่งใช้แรงเพียงนิดเดียวเท่านั้น ลำแสงสีทองพุ่งออกมานับสิบเส้นเมื่อมันตกกระทบตัวเฮเลน เธอไม่รู้สึกเจ็บปวดแต่กลับรู้สึกอบอุ่นคุ้นเคยมากกว่า ยิ่งเธอเปิดกว้างเท่าไหร่ลำแสงสีทองก็พุ่งออกมามากขึ้นจนตัวเฮเลนห่อหุ้มไปด้วยออร่าประกายสีทอง


ตึง!


"นั่น อะไร? เหมือนพีระมิดสามเหลี่ยมเลย" เฮเลนมองแล้วพึมพำขึ้น สิ่งนั้นตรงสุดทางเดินของห้องมันมีรูปร่างพีระมิดสามเหลี่ยมสีทองขนาดเท่าฝ่ามือลอยตัวกลางอากาศดูศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน


"หรือว่าจะเป็น...ซีโร่กราวิตี้" มุสตาฟาตาเบิกกว้าง ถึงเขาจะไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน แต่ก็เคยเห็นในภาพสลักบนผนังของมหาวิหาร


"นายรู้จักมัน?" เฮเลนหันมาถามอย่างสงสัย มุสตาฟากรอกตาครุ่นคิด


"ก็รู้แค่ว่ามันมีชื่อ 'ซีโร่กราวิตี้' ส่วนประวัติมันฉันก็ไม่รู้มากหรอก สิ่งนี้มันมีอายุกี่พันปีก็ไม่สามารถบอกได้ อันที่จริงไม่คิดว่าจะมาเจอที่นี่เดิมทีมันเป็นสมบัติปกป้องเมืองของอารยธรรมโบราณที่ล่มสลายแห่งหนึ่ง เธอรีบเข้าไปเอามาดีกว่าจะได้ไปกัน" มุสตาฟาอธิบายบางส่วนสั้นๆ เขาไม่คิดจะบอกความจริงทั้งหมดเพื่อจะได้ยืนยันบางอย่างให้แน่ชัด


     เฮเลนก้าวเข้าไปยิ่งเข้าใกล้เธอก็ยิ่งคุ้นเคย เธอไม่รู้ว่าสาเหตุที่รู้สึกคืออะไร แต่เธอคิดว่าต้องมีความเกี่ยวข้องกับความฝันที่แปลกประหลาดของเธอ เฮเลนคว้าหยิบพีระมิดสามเหลี่ยมสีทองอย่างง่ายดาย มีอักขระโบราณสลักรอบด้านพีระมิดมันดูสูงส่งงดงามสง่าเกินกว่าจะมาอยู่ในมือคนเปื้อนเลือดอย่างเธอ


'เธอเป็นคนของเผ่าศักดิ์สิทธิ์' มุสตาฟาคิดในใจ เขามองแล้วสรุปได้ทันที


     เขาไม่ได้บอกเธอว่าที่จริงแล้วมีเพียงสายเลือดบริสุทธิ์ของเผ่าศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่เปิดได้ ถึงตอนนี้จะรู้ว่าเธอเป็นอย่างที่คิด แต่เขาก็ไม่สามารถระบุตัวตนจริงๆ ของเฮเลนได้ มุสตาฟาเปิดประตูไม่ได้เพราะเขาเป็นเพียงสายเลือดผสมของเผ่าศักดิ์สิทธิ์


     มุสตาฟาไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับสงครามเมื่อ 3 พันปีก่อน แม้กระทั่งตัวตนเกี่ยวกับอาร์เรเทียที่เขาต้องออกเร่ร่อนข้างนอกก็เพราะคำสั่งของพ่อและยังได้รับภารกิจตรวจสอบเสาสีดำที่ปรากฎขึ้นเมื่อ 1 ปีก่อน ซึ่งตอนนี้เขายังหาตัวคนที่เป็นต้นเหตุไม่เจอจึงไม่ได้รับอนุญาติให้กลับ


     แต่ตอนนี้หากออกจากทะเลทรายเขาคงต้องกลับก่อนเวลาเพื่อรายงานตัวตนปริศนาของผู้หญิงคนนี้ พร้อมทั้งการคงอยู่ของซีโร่กราวิตี้ คราวนี้พ่อคงยอมเล่าเกี่ยวกับเรื่องเมื่อ 3 พันปีสักที เขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมพวกเขาถึงถูกตามล่าและอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ และทำไมเขาถึงไม่เหมือนคนอื่น


"ไอ้งั่ง! เหม่อไรเนี่ย" เสียงด่าดังขึ้น เรียกสติให้มุสตาฟาหันมามองเฮเลน


"ไปกันเถอะ" เรย์พูดทุกคนก็พยักหน้า เฮเลนเก็บพีระมิดทองใส่แหวนมิติ ส่วนเจ้าหมีขาวก็นอนเกาะบ่ามุสตาฟาดูสนิทสนมจนน่าฟาดสักทีสองทีไม่รู้ว่าไปภักดีกับไอ้ตัวไร้ยางอายตั้งแต่เมื่อไหร่


"นายรู้รึเปล่าว่าดอกบัวทะเลทรายสีดำจะกำเนิดตอนไหน?" เฮเลนหันมาถามมุสตาฟาเพราะเธอจะได้วางแผนตามลำดับ


"ไอ้ของไร้ประโยชน์พันธุ์นั้นจะเอาไปทำอะไร ดอกไม้ขยะนั่นพรุ่งนี้ก็น่าจะโผล่ขึ้นมาแล้วละ" มุสตาฟายักไหล่อย่างไม่แยแส คำพูดของเขากระทบฟรานซิสอย่างจัง ฟรานซิสได้แต่ถอนหายใจเฮือกดอกบัวที่ทุกคนแย่งชิงกลายเป็นขยะไปซะแล้ว


"มันเป็นภารกิจของนายน้อยหน่ะ งั้นพรุ่งนี้เอาดอกบัวมาก่อนแล้วค่อยไปขุดแหล่งพลังงาน" เฮเลนพูดจบ มุสตาฟาก็หันมามองเฮเลนอย่างตกใจและหันมามองฟรานซิส


"อุ๊บ ฮ่าๆๆๆๆ เธอเรียกไอ้คนเยาะแหยะนี่เนี่ยนะว่านายน้อย?.....ไม่สมควรสักนิด" มุสตาฟาหัวเราะขำจนสุดเสียง พอพูดประโยคหลังเขาก็พลันมีสีหน้าดุร้ายปลายตามองฟรานซิส


"ช่างเถอะน่า หาเนื้อย่างกินกันดีกว่า เอาระดับ SS คงจะอร่อย" เฮเลนโบกมือขี้เกียจอธิบาย แต่เมื่อพูดถึงเนื้อย่างเรย์มีท่าทางกระตือรือร้นสุดๆ จะได้ออกล่าสักที


"เตรียมตัวไว้ซะฟรานซิส เราจะไม่กลับมาที่เมืองนี้อีก เราจะนอนข้างนอกนั้นและเตรียมที่จะถูกฆ่าไว้ด้วย" เมื่อเฮเลนพูดขึ้น ฟรานซิสก็หันมามองอย่างแปลกใจ


"อย่าลืมสิ...ยังมีคนรอเด็ดหัวพวกเราอยู่และคนในกลุ่มที่พร้อมจะแทงข้างหลังทุกเมื่อ แมงเม่ารอบินเข้ากองไฟเยอะแยะเลยละ" เรย์เดินพูดด้วยท่าทีผ่อนคลาย


"เด็ดหัวพวกมันก่อนก็สิ้นเรื่อง" มุสตาฟายักไหล่อย่างสบายๆ


"ฮู!" เจ้าหมีขาวร้องออกมาเห็นด้วย ฟรานซิสที่เดินอยู่ในกลุ่มพลันเสียวสันหลังวาบ เขารู้สึกว่าคนพวกนี้อันตรายยิ่งกว่านักฆ่าในสมาคมหลายเท่า เขาเหมือนอยู่ผิดที่ยังไงก็ไม่รู้


     พวกฟรานซิสและพวกเฮเลนจึงมุ่งหน้าออกไปภายนอก พวกลูคัสต่างก็จับตามองเงียบๆ รอเด็ดหัวสมาชิกทุกคนของกลุ่มฟรานซิส พวกเกรย์ก็วางแผนจับตายสองพี่น้องขาวดำเพื่อนำกลับไปยังตระกูล ยังมีคนใกล้ตัวภายในที่รอแทงข้างหลังยามเผลอเช่นกัน ในระหว่างนั้นกลุ่มเอ็ดก้าร์ก็เตรียมการปกป้องเฮเลนจากเงามืด ต่างคนต่างวางแผนของตัวเอง


"อ่า... การต่อสู้นองเลือดน่าสนุกจริงๆ นั้นแหละ " มุสตาฟาพึมพำขณะมองคมมีดในมือตัวเอง 


     ความปรารถนาที่อยากให้โลกสงบสุขอยากเห็นทุกคนรักกันเมื่อวัยเด็ก เวลานี้เขาลืมความรู้สึกนั้นไปนานแล้วมันเลือนลางจนแทบจำไม่ได้ ชักไม่แน่ใจว่านั่นมันคือความปรารถนาหรือเป็นเพียงความฝันหนึ่งตื่นเท่านั้น หรือแท้จริงแล้วมันอาจเป็นเพราะ....


ถูกความเป็นจริง... ปลุกให้ตื่นจากฝัน


.......................................................................................................


ไหนใครบอกจองพี่ดำสุดหล่อ! //ไรท์แบ่งให้ก็ได้ แค่กๆ


ตอนหน้าบทสุดท้ายของทะเลทรายสีดำ...


เรื่องนี้ต้องมีคนตาย!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 532 ครั้ง

11,334 ความคิดเห็น

  1. #10951 Tuttik (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 10:25

    คิดถึงไรท์มากมาย มารอทุกวัน คิดถึงที่สุด กลัวไรท์จะเทเรื่องนี้

    #10951
    0
  2. #10174 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 21:50
    ใครตาย

    ไม่เอาเรย์น่ะ

    อย่าให้พวกของมุสตาฟาเข้าใจว่ายัยอีชตาร์ที่อยู่ในร่างอาเรย์เทียคืออาร์เรเทียตัวจริงน่ะ

    อยากให้เฮเลนกลับไปหาพี่แวนไวๆจัง

    เดี๋ยวผู้หญิงคนอื่นฉวยโอกาสใกล้ชิดเอาน๊า
    #10174
    0
  3. #9244 pairris222 (@pairris222) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 23:35
    หายยยยยยย ไรท์หายยยยย ทำไมปิดเทอมเเล้วหายเลยหล่ะ รึว่า....เเอบหนีไปเที่ยว!!!!????
    #9244
    0
  4. #9236 Angels_55 (@P_A_m_) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 10:49
    ไรท์จ๋าาาาาาาาาาา...กลับมาต่อเถอะ มันค้างงงงงงงนร้าาาาาาาาาาาา
    #9236
    0
  5. #9232 Sutida Phet (@sutida-mon25) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 06:08

    ไรท์หายไปไหนนนนนน

    ค้างอะค้างงง กลับมาก่อน นะนะ

    #9232
    0
  6. #9230 Angels_55 (@P_A_m_) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:48

    ได้โปรด.....อย่าทรมานฉันเลยยยยยย
    #9230
    0
  7. #9226 _MB_ (@nam1b) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:59
    ไรท์หายไปไหนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #9226
    0
  8. #9225 walking--- (@walking---) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:42

    อัพหน่อยยยยย ขอร้องงงงง
    #9225
    0
  9. #9216 siriyakorn5555 (@siriyakorn5555) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 15:02

    ไรท์หายยยยยยยยยย
    #9216
    0
  10. #9209 sirimaployploy (@sirimaployploy) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 20:12

    รออยู่ค่าาาา
    #9209
    0
  11. #9206 chompu12052547 (@chompu12052547) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 16:59

    นอนเป็นผีเฝ้าโทรศัพท์

    #9206
    0
  12. #9204 หนูน้อยลูฟี่ (@Hfhjh) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 12:39

    อย่าหายไปนะ ทรมานเวอร์
    #9204
    0
  13. #9203 memtrue7598 (@memtrue7598) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 11:59

    มาต่อเถอะไรต์จ๋าาาาาาาา
    #9203
    0
  14. #9201 JRWNKh (@JRWNKh) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 02:12
    รอจนจะไม่อยากรอแล้ว
    #9201
    0
  15. #9196 GiftFerfa (@GiftFerfa) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 20:18
    กลับมาอัพบ่อยๆแบบเมื่อก่อนได้มั้ย...หายยาวจนจะจำเนื้อเรื่องไม่ได้แล้ว

    อารมณ์ไม่ต่อเนื่องเลย #คนติดนิยาย ต้องเข้าใจอารมณ์นี้เส่ะไรท์ -_-
    #9196
    0
  16. #9194 แพนด้าในดงไผ่ (@yokkong010) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 15:14
    ไรค์หายอีกแร้วววว
    #9194
    0
  17. #9192 mukmouy (@mukmouy) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 09:47

    รอออออออ
    #9192
    0
  18. #9188 小笨蛋 (@flooknarak) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 15:20

    เปิดแอปเข้ามารอไรท์ทุกวันเยยยยย
    #9188
    0
  19. #9186 1234pp1234 (@1234pp1234) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 13:44
    ขอร้องงงงงอัฟเถอะฮื่ออออ
    #9186
    0
  20. #9185 _MB_ (@nam1b) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 12:56
    ไรท์กลับมาได้แล้วว คิดถึงงงงงง
    #9185
    0
  21. #9182 เอื้องไพร (@isakasayo) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 00:00

    รอๆๆๆนะค่ะ
    #9182
    0
  22. #9179 Sayree (@dear5) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 17:31

    สนุกมากกกกกกก อ่านมันไปอีกกกกก
    #9179
    0
  23. #9177 1234pp1234 (@1234pp1234) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 07:23
    มารอทุกวันจิงๆฮื่อออออ
    #9177
    0
  24. #9176 vanida36935 (@vanida36935) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 04:48

    เอาอีกๆ สนุกมากๆเบยยย
    #9176
    0
  25. #9170 1234pp1234 (@1234pp1234) (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:03
    เข้ามารอ
    #9170
    0