กุหลาบเปื้อนเลือด

ตอนที่ 112 : SS2 : Chapter - 100 ชิงหัวใจในรอยยิ้มเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 539 ครั้ง
    4 ก.ค. 61


ณ เผ่าสวรรค์


     ชายชราที่ปกปิดตัวตนในงานประมูล เขามีใบหน้าที่ขาวซีดเนื่องจากเสียเลือด พลังเวทย์ในร่างปั่นป่วนจากอารมณ์ที่เดือดปุดๆ ราวกับภูเขาไฟที่กำลังปะทุ


     สมาชิกในเผ่าสวรรค์ต่างหลบทางอย่างรวดเร็ว ใครที่หลบไม่ทันก็ถูกชายชรากระแทกร่างปลิวทันที ทุกคนต่างตื่นตะลึง อยู่มานับพันปียังไม่เคยเห็นชายชรามีสีหน้าเช่นนี้


"ใครกันที่สามารถทำให้ผู้อาวุโสโมโหขนาดนั้น ข้านับถือจริงๆ"


"ไปพวกเรา ตามไปดูกันเถอะ!"


      แต่ละคนต่างพากันเดินตามหลังชายชราอย่างห่างๆ อยากรู้ว่าใครกันที่สามารถทำให้ชายชราที่สงบนิ่งราวต้นไม้มีอารมณ์ขึ้นมาได้


"โผล่หัวออกมา!"


       เสียงชายชราดังสนั่นราวฟ้าผ่าเมื่อมาถึงหน้าหอหนังสือเวทย์ของเผ่าสวรรค์ ผู้คนที่เดินตามหลังมาต่างมีสีหน้าเหยเกกระอักกระอวน หากเป็นผู้ดูแลที่นี่เห็นทีคงไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่


"อะแฮ่ม...ไม่ทราบว่าท่านมาโหวกเหวกโวยวายอะไรที่นี่" แพะชราปรากฎตัวขึ้น มีไม้เท้าช่วยพยุงและอีกมือก็ลูบเคราเสมือนผู้ทรงวุฒิ


"หึ! มารับความผิดที่เจ้าก่อซะดีๆ" ชายชราแผ่ไอเวทย์มหาศาลออกมา ฝูงชนต่างถอยห่างเพราะหวาดกลัวว่าจะบาดเจ็บจากพลังที่บ้าคลั่งของชายชรา


"ข้าอยู่เฉยๆ ของข้า ไม่เคยก่อเรื่องเลยสักครั้ง มีแต่คนอื่นที่นำเรื่องมาเสียมากกว่า" บาโพทำสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้


"ดี ดี ดี! เรื่องที่เจ้าก่อย่อมรู้แก่ใจ ทรัพยากรส่วนหนึ่งของเผ่าสวรรค์ เจ้าปล่อยให้คนอื่นที่ไม่ใช่เผ่าสวรรค์เอามันออกไป ข้าจะนำเรื่องนี้ไปบอกท่านผู้นั้น ดูซิว่าจะรอดไปได้อย่างไร!" ชายชราพูดจบก็สบัดแขนเสื้อแล้วเดินจากไปด้วยความขุ่นเคืองเต็มอก


"ข้าไม่ส่งนะ" แพะชราพูดออกมาอย่างไม่สนใจ แต่ทว่าลึกๆ แล้วมันกำลังร้อนรนสุดขีด!


"ฮึ่ม! จะรังแกข้าไม่ง่ายเช่นนั้นหรอก!" บาโพพึมพำกับตัวเองแล้วเดินกลับเข้าไปในหอหนังสือเวทย์


      หลังจากนั้นไม่นานชายชราก็กลับมาอีกครั้ง คราวนี้เขามาพร้อมกับนักเวทย์ระดับสูง 4 คนและชายหนุ่มผมสีขาวที่ดูราวกับเทพบุตร


"ไอ้แพะชั้นต่ำมันกล้าโกหกข้าจริงๆ" ชายหนุ่มพึมพำขึ้นมาสีหน้ามืดครึ้ม นี่ไม่ใช่ใครแต่เป็นเบลิออสนั้นเอง


      ไม่ต้องรอให้ชายชรามาบอกเขาก็จะมาด้วยตัวเองอยู่แล้วเพราะข่าวเรื่องการประมูลจนเบื้องบนเคลื่อนไหวด้วยตัวเองนั้นเขาก็รู้เช่นกันและก็มั่นใจไม่น้อยว่าของพวกนั้นเป็นของเผ่าสวรรค์!


       เบลิออสเดินขึ้นไปยังหอหนังสือเวทย์ เขาผลักประตูเข้าไปแล้วสั่งให้นักเวทย์จับตัวบาโพทันที แพะชราถูกลากตัวมาอยู่เบื้องหน้าเบลิออส


"ทะ ท่านเบลิออส มีอะไรให้แพะชรารับใช้อย่างงั้นหรือ?" บาโพก้มหน้าลงจนหน้าผากติดพื้น น้ำเสียงสั่นกลัวต่างจากตอนที่พบหน้าชายชราราวคนละคน


"จับมันตรึงไว้ ข้าจะตรวจความทรงจำของมัน"


       สิ้นเสียงของชายหนุ่มนักเวทย์ก็เข้ามาล็อคตัวบาโพอย่างแน่นหนา ชายชราที่มองเห็นก็มีแววตาเยาะเย้ยสมใจตน หากการค้นความทรงจำเสร็จสิ้นแล้วผลปรากฎว่ามันโกหก ก็ยากที่จะมีชีวิตรอด


"พวกท่านจะทำอะไร ยะ อย่า....อ๊าก" บาโพกรีดร้องออกมาเมื่อเบลิออสจับที่หัวของมันแล้วใช้เวทย์อ่านความทรงจำ

 

       ผ่านไปสักพักเบลิออสก็เริ่มขมวดคิ้ว เวลาผ่านไปราว 20 นาที เขาก็นำมือออกมาจากหัวของแพะชรา แววตาที่มองบาโพยากจะอธิบาย


"ปล่อยมัน" สิ้นคำสั่ง จากนั้นเขาก็เดินจากไป


"กะ เกิดอะไรขึ้น ท่านเบลิออส เหตุใดไม่สังหารมันเสีย" ชายชราวิ่งตามหลังเบลิออสแล้วถามอย่างสงสัย


"บาโพไม่ได้โกหก ในความทรงจำของมันไม่มีสิ่งใดที่ดูแปลกเลย" เบลิออสพูดจบก็เดินจากไป ปล่อยให้ชายชรายืนอึ้งงงงัน


      แต่ทว่าในใจของเบลิออสยังรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องแต่ไม่รู้ว่าอะไรที่ไม่ถูกหรือว่าคนกลุ่มชุดดำจะนำของพวกนั้นมาจากสถานที่จริง ไม่ใช่จากเขาวงกต? หากใช่อย่างที่คิดพวกคนกลุ่มนี้ก็เรียกได้ว่า...น่ากลัว


"หรือว่าข้าจะจำผิด?" ชายชราพึมพำด้วยความรู้สึกที่ขัดแย้งแล้วเดินจากไปอย่างครุ่นคิด บางทีเพราะเวทีอยู่ไกลเขาจึงมองผิดไปเองเนื่องจากมีลักษณะที่คล้ายคลึง?


ื       ที่เขาวงกตเป็นสถานที่แปลกประหลาดพิศวง มันจำกัดอายุไม่เกิน 30 ปีในการเข้าทดสอบและยังมอบรางวัลด้วยตัวเองเพราะฉะนั้นพวกเขาจึงเข้าไปตรวจสอบไม่ได้ ถึงจะควบคุมบททดสอบกับเข้าออกห้องควบคุมได้ก็ตาม


      และนี่เป็นอีกหนึ่งความผิดพลาดเพราะตอนนั้นเผ่าสวรรค์นำทรัพยากรไว้ที่ด่านทดสอบเพื่อพัฒนาลูกหลานของตนเอง โดยไม่คาดคิดว่ากาลเวลาผ่านไปนานหลายพันปี จนทุกวันนี้เหมือนเขาวงกตจะไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป


      หลังจากที่เบลิออสจากไปทุกคนก็เริ่มแยกย้ายเช่นกัน บาโพนอนบนพื้นกุมหัวของตัวเอง ร้องโอดครวญอย่างน่าสงสาร จากนั้นเสียงร้องอันแสนเจ็บปวดทรมานก็แผ่วลงเรื่อยๆ จนเงียบลง


"เหอะ! มารดามันเถอะ ต้องให้ข้าผู้เฒ่าแหกปากร้องอยู่ตั้งนานสองนาน"


      บาโพลุกขึ้นแล้วปัดฝุ่นออก กลับมาจัดท่าทางให้ดูเหมือนผู้ทรงวุฒิที่น่านับถือเช่นเดิม ทั้งหมดเป็นแค่การแสดงเพื่อเอาตัวรอดของมันทั้งสิ้น มันเตรียมการเพื่อรับมือมานานแล้ว


"ข้าบาโพผู้มีคุณธรรม จะมาสิ้นท่าที่นี่ได้ยังไง"


       แพะชราหัวเราะในลำคอแล้วเดินฮัมเพลงเก็บหนังสือเวทย์ที่คนพวกนั้นทำกระจัดกระจายมาเรียงบนชั้นอย่างสวยงาม มันนั้นมีวิธีที่ทำให้ความทรงจำไม่ถูกอ่าน นี่คือความพิเศษเฉพาะตัวที่เผ่าสวรรค์ไม่รู้


       อีกหนึ่งที่เผ่าสวรรค์ทำผิดพลาดครั้งใหญ่คือการปล่อยบาโพให้ดูแลเขาวงกตมานับหลายพันปี มันศึกษาปรับเปลี่ยนจนมันนี่แหละ ที่เป็นตัวการทำให้พวกเผ่าสวรรค์ เข้าไปตรวจสอบทรัพยากรไม่ได้!


"ข้าลงทุนลงแรงเพื่อนางไปมาก เมื่อท่านอาร์เรเทียกลับมา ข้าจะต้องรีดไถนางให้จงได้ ไม่ได้การ! ข้าต้องคิดให้หนักว่าจะเรียกร้องสิ่งใดดี" บาโพพึมพำครุ่นคิดหนักราวกับ นี่แหละ...คือเรื่องคอขาดบาดตายที่แท้จริง!


.......................


"อาร์เรเทียวันนี้ข้าจะพาเจ้าไปรู้จักกับคนๆ หนึ่ง เธอต้องชอบแน่" เด็กชายผมสีขาวจับมือเด็กน้อยเอาไว้อย่างร่าเริง


"ไม่...ข้าไม่อยากไป เจ้าไปเถอะ" เด็กน้อยผมสีดำหยุดยืนอยู่กับที่แล้วสะบัดมือของเด็กชายออก เธอไขว้แขนไว้ที่ด้านหลังตัวเองแล้วฉีกยิ้มออกมาอย่างน่ารัก


"ข้ารออยู่ที่นี่ดีกว่า ไว้เจ้าว่างก็ค่อยมาหาข้า" เด็กน้อยแย้มยิ้มส่งไปให้ เด็กชายเห็นแบบนั้นก็วิ่งออกไป


      เด็กน้อยมองแผ่นหลังของเด็กชายที่วิ่งออกไป จากใบหน้ายิ้มก็พลันกลายเป็นแววตาเศร้า ไม่ใช่เธอไม่อยากไปกับเขา แต่เพราะเธอถูกสั่งห้ามโดยคนในเผ่า เธอยืนอยู่ตรงนั้นสักพักแล้วหันหลังกลับ


 "อาร์เรเทียรอข้าด้วย" เสียงแว่วดังมาจากไกลๆ เด็กน้อยหันหลังไปมองก็เห็นเด็กชายวิ่งมาด้วยรอยยิ้ม


"ทำไมไปไวจัง" เด็กน้อยกระพริบตาปริบๆ มองเด็กชายตรงหน้ายืนหอบหายใจไม่หยุด


"ข้าไปบอกว่าไม่ว่างเล่นด้วย" เด็กชายมีสีหน้าเหนื่อยจากการวิ่ง เขาวิ่งไปกลับไม่ได้พักเลย


"ทำไมละ อันที่จริงเจ้าก็มาอยู่เป็นเพื่อนข้าทุกวัน พวกเพื่อนของเจ้าต้องมองข้าเป็นเด็กไม่ดีแน่ๆ ที่ทำให้เจ้าไม่ไปเล่นด้วย" เด็กน้อยมีสีหน้ากังวลอย่างมาก เธอแทบจะไล่เขาให้กลับไปด้วยซ้ำ


"ก็ช่างสิ ข้ากลัวเจ้าจะเหงามากกว่า หากไม่มีข้าอยู่ด้วย" เด็กชายยิ้มแล้ววางมือบนหัวเด็กสาวตรงหน้า


        เฮเลนลืมตาขึ้นมา เธอมองเพดานแล้วถอนหายใจ จากนั้นก็ชันตัวลุกนั่ง ฝันประหลาดอีกแล้ว ช่วงนี้ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ทุกครั้งที่หลับเธอก็จะฝันเห็นเด็กที่ตัวเองไม่รู้จัก


         ทั้งๆ ที่ในฝันมันชัดเจน แต่พอตื่นขึ้นมากลับลางเลือนแม้แต่ใบหน้าของเด็กคนนั้นยังจำไม่ได้หรือว่ามันเป็นผลกระทบที่ตกค้างจากเมื่อคราวนั้น


"เฮ้อ ช่างมันเถอะ" เฮเลนบิดขี้เกียจหนึ่งทีแล้วลุกไปอาบน้ำ


"ฮู..." เจ้าหมีขาวพงกหัวขึ้นมาแล้วลุกตามเฮเลนไป


         ตั้งแต่เธอนำมันมา เจ้าหมีขาวก็มักจะตามมาอาบน้ำด้วยเสมอจนเฮเลนชินซะแล้ว ถึงเธอจะไม่เคยอาบน้ำให้ลูกหมีมาก่อน แต่อาบแบบคนคงไม่ต่างกันละมั้ง


         เมื่อเฮเลนจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ เธอก็นั่งรอเงียบๆ อยู่ภายในห้องเพื่อรอเดม่อนเข้ามา อันที่จริงใจเธอโบยบินออกไปด้านนอกแล้ว หากไม่ติดคำสั่งป่านนี้คงไม่อยู่ที่นี่หรอก


"หืม แต่งตัวรอเลยเหรอ? พี่ยังไม่ได้บอกเลยว่าจะออกไปข้างนอก" เดม่อนที่เปิดประตูเข้ามาก็ยิ้มขำ


"พี่แวนต้องออกไปแน่นอนค่ะ ลาน่ามั่นใจ!" เฮเลนลุกขึ้นแล้ววิ่งเข้าไปกอดอย่างออดอ้อน


"งั้นก็ไปกันเถอะ วันนี้พี่จะไปดูที่ดิน" เดม่อนจูบลงที่หน้าผากแล้วพากันออกไป


         วันนี้จะเรียกว่าสำรวจพื้นที่ก็ว่าได้ เดม่อนปล่อยคนอื่นๆ พักผ่อน หากจะไปเที่ยวหรือตามมาด้วยก็ได้ แต่ห้ามก่อเรื่องเด็ดขาด วันนี้พวกเขาปรากฎตัวแบบปกติ


           เพราะจากการคาดคะเนของเดม่อน เขาคิดว่าหากปรากฎตัวแบบงานประมูลอีกคงจะไม่ดี พวกที่ลอบติดตามคราน้้น ตอนนี้แต่ละขั้วอำนาจคงนั่งกันไม่ติดไล่สืบสาวหาตัวพวกเขาอยู่แน่นอน


"เฮเลน พี่ใหญ่" เรย์โบกมือเรียกคนทั้งสอง เขามายืนรออยู่หน้าโรงแรมนานแล้ว ไม่ใช่แค่เรย์ยังมีพิเนียกับโลเวลตามมาด้วย


"วันนี้ไม่ไปเที่ยวหรอ" เฮเลนถามเรย์อย่างสงสัย เธอไม่จำเป็นต้องถามพิเนียกับโลเวลเพราะสองคนนี้แทบไม่อยู่ห่างเธอ


"ไปกับเฮเลนก็เหมือนไปเที่ยว" เรย์ยิ้มอย่างร่าเริง กำลังจะเดินมาเกาะแขนเธอ แต่ทว่าเมื่อเขาเห็นเจ้าหมีขาวที่กลายร่างเป็นยักษ์ยื่นตะหง่านอยู่เบื้องหลังของเธอ เรย์ก็เปลี่ยนใจถอยอยู่ห่างๆ


       ระหว่างทางที่เดินตรงไปยังสมาพันธ์ซื้อขายที่ดิน ฝูงชนต่างมองเฮเลนอย่างตกตะลึง ผู้ชายบางคนก็ถึงกับเหลียวหลังมอง แต่เมื่อเห็นรังสีอำมหิตจากคนรอบกายของเธอ ฝูงชนถึงกลับรีบเก็บสายตา


"ไอ้พวกน่ารำคาญ สมควรฆ่าทิ้ง!" พิเนียพึมพำออกมาสีหน้าดุร้ายราวกับทีเร็ก!


"เป็นความคิดที่ไม่เลว" โลเวลพยักหน้าเห็นดีเห็นงาม หากไม่ติดที่ถูกสั่งว่าห้ามก่อเรื่อง พวกที่จ้องมองเฮเลนอย่างจาบจ้วง เขาคงจัดการไปแล้ว


"เดี๋ยวนี้ทำไมดุร้ายกันจัง" เฮเลนเดินจับมือกับเดม่อนแล้วหัวเราะคิกคักออกมาเบาๆ


     ส่วนเจ้าหมีขาวตัวโตนั้น ผู้คนที่ไม่ได้รู้ธาตุแท้ของมันต่างคิดว่ามันเป็นแค่สัตว์ปีศาจธรรมดาหรืออาจจะเป็นแค่สัตว์เลี้ยงของหญิงสาวงดงามผู้นั้น เพราะดวงตาอันกลมโตกับใบหน้าที่แสนใสซื่อบริสุทธิ์ช่างเหมือนกับเฮเลนในเวลานี้ไม่มีผิด


      พวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังโดนภาพลักษณ์อันแสนน่ารักทั้งนายและบ่าวหลอกลวง ความจริงกับสิ่งที่เป็นต่างกันอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวหลายคนต่างมองเจ้าหมีขาวอย่างชอบใจ ตากลมโตอันใสซื่อและขนสีขาวอันน่าจับกอด


        เจ้าหมีขาวก็กวาดสายตาอันใสซื่อมองฝูงชนกับสัตว์ปีศาจในที่นี่เหมือนกัน มันมองเพราะมันอยากกินมันกลืนน้ำลายลงคอไปหลายอึกแล้ว


"ฮู...." เจ้าหมีขาวที่เดินตามหลังมานั้น มันร้องขึ้นเบาๆ


"เสร็จธุระก่อนแล้วจะพาไปกิน" เฮเลนพูดออกมาเสียงเบาเช่นกัน เจ้าหมีขาวจึงไม่เซ้าซี้เดินสองขาตามมาเงียบๆ


       เรย์นั้นวิ่งเล่นไปทั่วเดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้ไม่หยุดและทุกครั้งที่เข้าไปร้านไหนก็จะมีของติดไม้ติดมือกลับมา เขากำลังถลุงผลึกที่มีอย่างไม่กลัวหมดเพราะส่วนแบ่งที่ได้นับว่าซื้อที่ดินเล็กๆ ได้หนึ่งผืนเชียวละ


"เฮเลน ข้าซื้อต่างหูเวทย์มาให้ ใส่ให้ดูหน่อย!" เรย์วิ่งมาแต่ไกล มือก็ถือต่างหูไม้กางเขนสีเงินแค่ข้างเดียวแล้วยื่นมาให้


       ปกติเฮเลนนั้นจะไม่รับของไร้สาระพวกนี้ แต่ว่าหากเป็นคนที่สำคัญให้ เธอก็จะรับมันเอาไว้ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไรก็ตาม หากเป็นคนสำคัญพอต่อให้ยื่นยาพิษมาเธอก็จะดื่ม เหมือนกับของอีกสามชิ้นที่เธอเก็บรักษาเป็นอย่างดี


     ชิ้นแรกคือ สร้อยข้อมือคู่ที่เดม่อนซื้อให้ตอนอยู่โรงเรียนเวทย์ ตอนนี้เธอกับเขาก็ยังสวมเอาไว้ถึงแม้พลังเวทย์ในตัวสร้อยจะหมดไปกลายเป็นของธรรมดาก็ตาม

      

     ชิ้นสองคือ ดอกไม้หิมะที่เปร่งประกายราวกับคริสตัลในขวดแก้ว สิ่งนี้คือของที่เดธไซส์มอบให้เธอในงานเต้นรำโรงเรียน มันเป็นทั้งของปลอบใจและของขวัญที่ได้พบเจอกัน


     ชิ้นสามคือ สร้อยคอเกล็ดหิมะที่เธอไม่เคยถอด มันคือส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอไม่เคยลืมว่ายังมีชายจอมกวนประสาทที่ชอบกลั่นแกล้งเธอ ทุกครั้งที่เห็นสร้อยเส้นนี้ เธอก็สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ยอมเสียใครไปอีกแล้ว ไม่อีกแล้ว


ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปกี่ปี จะยาวนานแค่ไหน เมื่อนึกถึงมิตรภาพจะยังคงชัดเจนในใจเธอเสมอ... 'ซีนอส'


"เป็นไงเหมาะม้้ย?" เฮเลนรับต่างหูไม้กางเขนสีเงินมาแล้วสวมลงข้างซ้าย เธอรวบผมทัดหูให้ทุกคนมองเห็นชัดๆ


"เหมาะมาก" เดม่อน พิเนีย โลเวลและเรย์ต่างตอบเป็นเสียงเดียวกัน เฮเลนหัวเราะยิ้มกว้างอย่างสดใส


       เพียงแค่หนึ่งรอยยิ้มจากใจจริง เฮเลนไม่รู้ตัวเลยว่าเธอได้ช่วงชิงหัวใจของใครหลายคนไปครอบครอง ฝูงชนทั้งชายหญิงต่างอึ้งตะลึงงันมองอย่างเลื่อนลอย แม้แต่คนในกลุ่มเองยังใจเต้นไม่เป็นจังหวะ


"ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน" ชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งดื่มอยู่บนภัทรตาคารมองลงมาที่เฮเลนอย่างเลื่อนลอย เขาก็เป็นอีกหนึ่งคนที่ถูกชิงหัวใจแค่รอยยิ้มเดียว


"หืม เธอเป็นผู้หญิงที่งดงามมากจริงๆ แต่น่าเสียดายที่เป็นแค่มนุษย์ธรรมดา" ชายอีกคนที่นั่งร่วมโต๊ะไม่ทันเห็นช่วงที่เฮเลนยิ้ม


     เขาเห็นแค่หลังเธอที่กำลังเดินห่างไปเรื่อยๆ แต่ก็รู้ว่างดงามจนยากจะบรรยายตัวเขาเองก็ไม่เคยเห็นใครสวยเท่านี้มาก่อน แต่ก็ได้แค่นั้นในโลกที่นับถือพลังแบบนี้ เมื่อไม่มีพลังเวทย์ก็เป็นแค่ตัวไร้ค่า


"ไปสืบมาว่าเธอเป็นใคร" ชายหนุ่มที่ตกหลุมรักเธอ ออกคำสั่งขึ้นผู้ติดตามก็หายตัวไปทันที ชายคนนี้ไม่ใช่ใครแต่คือ ลูคัส ผู้บริหารของสมาคมนักล่า


"นี่นายเอาจริงเอาจังไปรึเปล่าลูคัส เห็นๆ อยู่ว่าเธอเป็นมนุษย์ที่ไม่มีพลังเวทย์แม้แต่เสี้ยวเดียวและดูเหมือนเธอจะมีคนรักอยู่แล้ว" ชายหนุ่มอีกคนเอ่ยขึ้นเตือนสติเพื่อนตน


"มีคนรักแล้วอย่างไร? คนอย่างลูคัสอยากได้ก็ต้องได้ มีสิ่งใดบ้างที่ลงมือแล้วจะพลาด ไม่มีวันซะหรอก" ลูคัสพูดอย่างมั่นใจ ตั้งแต่เกิดมาจนถึงทุกวันนี้ เขาไม่เคยพลาดในสิ่งที่เป็นเป้าหมาย


"เฮ้อ เอาเถอะยังไงก็ระวังหน่อยแล้วกัน อีก 4 คนที่อยู่รอบกายมนุษย์คนนั้น ไม่ธรรมดา!" ชายหนุ่มนั่งดื่มต่อพร้อมถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ เดี๋ยวก็คงเลิกสนใจเองนั้นแหละ มนุษย์ธรรมดาที่ไร้พลังคนอย่างลูคัสคงไม่จริงจัง


       ตอนนี้กลุ่มเฮเลนเดินมาจนถึงสมาพันธ์ที่ดินแล้ว พอเดินเข้าไปก็มีพนักงานมาต้อนรับเป็นอย่างดี เธอกับเดม่อนเข้าไปนั่งปรึกษากับผู้จัดสรร ทุกอย่างราบรื่นอย่างมากเพราะเดม่อนไม่ได้ต้องการที่ดินในเขตใกล้ตัวเมือง


"ผมต้องการบริเวณสามส่วนนี้" เดม่อนชี้ลงบนแผนที่เขตอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ผู้จัดสรรตื่นตะหนกอย่างมาก เขาบ้าไปแล้วหรือ? ถึงต้องการส่วนนี้ทั้งหมด!


"ผมเสนอส่วนนี้จะดีกว่า ตรงส่วนติดเทือกเขาที่ท่านเลือกมันค่อนข้างอันตรายเป็นส่วนที่ม่านพลังเปราะบางที่สุด ไม่มีใครกล้าเสี่ยงซื้อแน่นอน สัตว์ประหลาดร่างมนุษย์เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็โผล่มาที่ตรงนี้" ผู้จัดสรรขมวดคิ้วแนะนำทันที มันคือทิศตะวันตกที่จัดว่าเป็นพื้นที่อันตรายนั้นเอง!


"ไม่เป็นไร ตรงส่วนนี้ที่ดินมันติดกันและมีขนาดกว้างใหญ่ตามที่ผมต้องการพอดี ผมต้องการสามส่วนนี้" เดม่อนลดเสียงเย็นชาลง เขาค่อนข้างประทับใจในตัวผู้จัดสรรเพราะเขาไม่ได้สักแต่จะขาย ผู้จัดสรรยังแนะนำผู้ซื้อว่าพื้นที่ไหนดีไม่ดียังไง


"เฮ้อ ถ้าท่านต้องการแบบนั้นก็อย่าหาว่าผมไม่เตือน สามส่วนนี้มีราคาอยู่ที่ 300 ผลึกระดับสุดยอด" ผู้จัดสรรถอนหายใจอย่างหมดหนทาง พึ่งเคยเจอลูกค้าที่เลือกที่ดินอันตราย คนส่วนมากไม่มีใครเลือกหรอกมีแต่เลี่ยงทั้งนั้น แม้แต่ 4 เผ่าหลัก 5 สมาคมยังไม่ซื้อเก็บไว้เลย


"หากเป็นพื้นที่อันตรายแสดงว่าต้องมีทหารคอยตรวจตราสินะคะ งั้นทันทีที่การซื้อขายเสร็จสิ้นช่วยแจ้งให้พวกทหารถอนกำลังออกให้หมดด้วยนะคะ" เฮเลนยิ้มออกมาบางๆ ผู้จัดสรรพยักหน้าตกลงถึงจะแปลกใจที่ทั้งสองให้ทหารถอนกำลังก็เถอะเพราะอันที่จริงพวกเขาควรให้ทหารค่อยระวังให้สิถึงจะถูก


"นี่ครับ" เดม่อนยื่นถุงผลึกเวทย์ให้พร้อมกับเซ็นสัญญาลงตราประทับอย่างถูกต้องทุกอย่าง เมื่อเสร็จสิ้นทั้งสองก็ลุกเดินออกไป


"นะ นี่ นี่...มันเกินนะครับ" ผู้จัดสรรตะโกนเรียกคนทั้งสองเอาไว้เพราะตกลงราคาที่ 300 แต่นี่มัน 400!


"ถือซะว่าเป็นสินน้ำใจ ยังไงก็หากมีปัญหาเกี่ยวกับที่ดิน มีผู้คนมาอ้างสิทธิ์โดยไม่ชอบธรรม ถึงเวลานั้นก็ช่วยๆ กันหน่อยนะคะ คุณผู้จัดสรร" เฮเลนพูดจบก็วิ่งตามหลังเดม่อนไป


      พวกเขาเดินมาทางทิศตะวันตกตรงที่ซื้อเอาไว้ ยิ่งเดินเข้าใกล้เท่าไหร่ ไม่ว่าจะผู้คนหรือบ้านเรือนต่างก็น้อยลงเรื่อยๆ ดูเหมือนทางเขตนี้จะไม่ค่อยมีคนอยู่อาศัยเพราะมันอันตราย


     เดินมาได้อีกระยะหนึ่งก็ไร้ซึ่งผู้คนอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นพื้นที่เอกเทศอย่างแท้จริง สามส่วนที่ซื้อมานั้นเป็นป่าที่ติดเทือกเขาอาณาเขตกว้างใหญ่อย่างมาก เปิดฟาร์มม้าพร้อมพื้นที่ให้ม้าวิ่งเต็มสปีดก็ไม่เกินเลย


"ฮู...." เจ้าหมีขาวเริ่มงอแงแล้วจากที่เดินตามมาได้ระยะหนึ่ง มันหิวจนตาลายแล้ว!


"ทุกคนก็สำรวจพื้นที่กันไปก่อนนะ ต้องพาไวท์ไปหาของกินแล้ว" เฮเลนหันมาบอกกับทั้ง 4 คน


"ไปด้วย ไปด้วย" เรย์ตะโกนขึ้นอย่างไม่ยอม ยังไงก็จะไป


"อืม ให้เรย์ตามไปด้วยเพื่อความปลอดภัย" เดม่อนพยักหน้าเรย์ก็ดีใจ เฮเลนก็ไม่ได้คัดค้านเพราะเธอให้พิเนียกับโลเวลคอยช่วยเดม่อน ส่วนเรย์อยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนอกจากวิ่งจับผีเสื้อ


       เรย์เดินถือขนมเต็มไม้เต็มมือกินเต็มปาก เขาแวะซื้อทุกร้านระหว่างที่เดินมาถึงที่นี่ ส่วนเฮเลนก็มีบ้างที่หยิบขนมจากถุงหิ้วบนแขนเรย์มากิน ทั้งสองเดินลึกเข้าไปในเขตป่าจนทะลุม่านป้องกันอาณาจักรออกมาที่ป่าด้านนอก


         เธอกับเรย์ยังเดินไปกินไปเรื่อยๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อนทั้งๆ ที่ออกมานอกม่านพลังแทบจะเข้ามาส่วนลึกของป่าสุดขอบเขตที่นักผจญภัยแร้งค์ S ออกล่าสัตว์ปีศาจ หากลึกกว่านี้ไม่มีใครกล้าเข้าแล้วเกรงจะเจอวิญญาณพยาบาท


"เจอตัวที่น่ากินบ้างรึยัง?" เฮเลนหันไปถามเจ้าหมีขาว เดินเข้ามาถึงนี้ไม่ใช่ไม่มีสัตว์ปีศาจ มันมีแต่พวกนั้นต่างถอยห่างไม่เข้าใกล้และเจ้าหมีขาวก็ไม่สนใจจะกินด้วย


"ฮู..." เจ้าหมีขาวพ่นลมหายใจอย่างเบื่อหน่ายเป็นเชิงบอกว่า ไม่มีตัวไหนควรค่าแก่การกิน


"จะกินแล้วยังเรื่องมาก" เรย์พึมพำออกมาขณะที่ปากก็กินไม่หยุด เจ้าหมีขาวตวัดสายตามามองเรย์มันกำลังบอกว่า ข้าจะกินเจ้านี่แหละ!


"ข้า ข้า...ไม่อร่อยหรอก ข้าเล็กมาก เจ้าคงไม่อิ่ม" เรย์เกาะแขนเฮเลนแล้วพูดขึ้น เฮเลนฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ


      ทั้งสามยังเดินลึกเข้าไปอีกยิ่งลึกป่าก็ยิ่งมืดทึบไร้แสงที่สาดส่องลงมา บรรยากาศเย็นยะเยือกขุ่นมัววังเวงอย่างมากเสมือนจะมีตัวอะไรโผล่มาอย่างในหนังผี


"นี่ นี่...มันจะลึกเกินไปแล้ว นักผจญภัยแร้งค์ SS ปัจจุบัน ยังไม่มาถึงที่นี่ เราจะเอายังไงกันต่อดี หากตามเข้าไปอาจเจอกับวิญญาณพยาบาท" ชายชุดดำเอ่ยถามความเห็นอีกสองคน พวกเขาคือคนที่ลูคัสส่งมาตามสืบนั้นเอง


"ท่านลูคัสสั่งมาก็ต้องทำตาม เพียงแค่ให้ตามสืบเท่านั้น หากเจอเรื่องไม่คาดคิดก็แค่ถอย ส่วนผู้หญิงคนนั้นจะอยู่หรือตายก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา" ชายอีกคนเอ่ยขึ้น ถึงจะหวั่นเกรงกลัวเจอวิญญาณพยาบาทก็เถอะ


"แค่ระวังตัวเลี่ยงการปะทะก็พอ" ชายคนที่สามพูดจบ พวกเขาก็ฝืนใจตามเข้าไปข้างใน


       เฮเลนกับเรย์ตอนนี้มาหยุดที่กลางป่าลึกและกระโดดไปนั่งกินขนมกันบนต้นไม้ที่มีกิ่งก้านขนาดใหญ่พอรองรับน้ำหนักสองคนอย่างสบายๆ 


      พวกเขากำลังมองเจ้าหมีขาวที่ไล่ตะครุบเหยื่ออย่างสัตว์ปีศาจกลายพันธุ์ที่หากพัฒนาสำเร็จก็จะแข็งแกร่งกว่าสัตว์ประหลาด!


"พวกนั้นยังตามเข้ามาอีกอย่างงั้นเหรอ" เฮเลนขมวดคิ้วเล็กน้อย ถึงจะไม่มีพลังเวทย์แต่สัมผัสของเธอเฉียบคมดั่งใบมีด


"ก็ให้เจ้าหมีอ้วนกินสิ" เรย์หันมาตอบเสียงใส แน่นอนว่าเจ้าหมีได้ยินหันมามองตาขวางทันที


     ขณะที่ทั้งสามคนตามเข้ามาก็หลบซ่อนราวกับอากาศที่ว่างเปล่าคอยมองทั้งสองอย่างเงียบๆ แต่เมื่อละสายตาหันไปมองก้อนขนสีขาวก็ทำให้พวกเขาตกตะลึงพรึงเพริดลมหายใจติดขัด เจ้าหมีขาวนั่นกำลังกินสัตว์ปีศาจกลายพันธุ์ทั้งตัว!


"ว่าไงจ๊ะ หนุ่มๆ"


      เสียงหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าดังออกมาราวกับเย้าแหย่ด้านหลังของพวกเขา ทำให้ทั้งสามสะดุ้งเฮือกตัวแข็งทื่อหน้าซีดเหงื่อตกไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงหรือหันไปมอง ทั้งสามมองตรงที่เบื้องหน้าก็ทำเอาหัวใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง


ถูกเจอตัวไรอย่างไร! แม้แต่จักรพรรดิยังใช้เวลาสักพักกว่าจะเจอพวกเขา! แต่นี่ นี่...


      เจ้าหมีขาวยังคงไล่กินเหยื่ออยู่ แต่ทว่าชายหนุ่มที่นั่งกินขนมอย่างผ่อนคลายบนต้นไม้จากที่ไกลๆ นั่งหันหน้ามาทางพวกเขาแล้วโบกมือทักทาย ไร้ซึ่งเงาผู้หญิงงั้นแสดงว่า เธออยู่ด้านหลังพวกเขา!


      สิ่งนี้แหละที่ยิ่งทำให้สะท้านสะเทือนจนหนังหัวชาหนึบ เธอเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาไม่ใช่หรือ? เหตุใดถึงมาปรากฎที่เบื้องหลังของพวกเขาโดยไม่รู้ตัว แค่แรงกดดันอันประหลาดก็ไม่มีความกล้าแม้จะหันไปมอง


      ความรู้สึกที่พวกเขาสัมผัสได้จากเบื้องหลังเหมือนเจอสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวยิ่งกว่าวิญญาณพยาบาทกำลังจ้องมองพวกเขาราวกับมีความหิวกระหายอันบ้าคลั่ง...นี่ไม่ใช่มนุษย์แล้ว!


..............................................................................


ยิ้มของเฮเลน ยิ้มกระชากวิญญาณ!


บาโพผู้เรียนสายตรงด้านการแสดง!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 539 ครั้ง

11,345 ความคิดเห็น

  1. #10157 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 20:14
    ชอบบาโพน่าจะมาอยู่กลุ่มเดียวกับเฮเลน

    ลูคัสหาเรื่องตายชัดๆ
    #10157
    0
  2. #8159 firstloveDavill (@firstloveDavill) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 11:21
    รอนานแล้วอร่า
    #8159
    0
  3. #8158 UKna (@UKna) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 08:48
    รอค่ะ มาอัพเร็วนะค่ะ สนุกมาก ๆ ชอบ ๆๆเฮเลนมากเลย
    #8158
    0
  4. #8136 pattarawadee2548 (@pattarawadee2548) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 13:09
    เราก้ต้องรอต่อปายยยย
    #8136
    0
  5. #8135 Sayree (@dear5) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 01:45
    รออออออ
    #8135
    0
  6. #8133 puipuijaa (@puipuijaa) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 22:26
    ไว้อาลัยล่วงหน้าาา55555ต่อเร็วๆคะไรท์รออออ
    #8133
    0
  7. #8130 Felomena_kawaii (@Felomena_kawaii) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 17:14
    ลูคัสยังไงก็สู้พี่แวนไม่ได้หรอกก! เราเชื่ออออ>_<
    #8130
    0
  8. #8127 Miyuki. (@emikakangkron) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 11:46
    ตายแล้วลูคัส ตายแน่ๆ ลาก่อนค่ะ
    #8127
    0
  9. #8126 Angels_55 (@P_A_m_) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:09

    มาต่อเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนร้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา


    #8126
    0
  10. #8125 evangelene (@dojai) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 23:55
    fc.บาโพ
    #8125
    0
  11. #8124 Tina-rukdee (@Tina-rukdee) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 23:46
    555+
    เหอะ เหอะ...มารดามันเถอะ แม้คิดได้อย่างไง
    บาโพถึงกะคิดหนักกะการขอจองจาดเฮเลนกันเลยเชียว
    รอนร้าาาาาาา
    #8124
    0
  12. #8123 Gojou (@mooham22) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 23:10
    รอต่อไป
    #8123
    0
  13. #8122 NaYae Towa (@nayae) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 22:37
    รอต่อค่าา
    #8122
    0
  14. #8121 小笨蛋 (@flooknarak) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:27
    รอค่าาา
    #8121
    0
  15. #8120 GokuH@y@ (@gokuhaya) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:15

    ตอนที่100แล้ววว

    #8120
    0
  16. #8119 _MB_ (@nam1b) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:05
    เฮเลนจะทำอะไรกับ3คนนั้นมั๊ยน้าาา
    #8119
    0
  17. #8118 leaderjyp2000 (@leaderjyp2000) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:54
    รอค่าาาาา
    #8118
    0
  18. #8117 22102544 (@22102544) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:25
    รอคร้าาาารอๆๆๆๆค้างมาก
    #8117
    0
  19. #8116 0967531202 (@0967531202) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:08
    รอออค่าาสู้ๆน่ะค่ะ
    #8116
    0
  20. #8115 Uypp (@Uypp) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 19:03
    รอจ้าาาา
    #8115
    0
  21. #8114 TheQueen773 (@TheQueen773) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 18:53
    บาโพนี้มันศิษย์ลาน่าชัดๆ!!
    #8114
    0
  22. #8113 mamii22 (@chalisa2001nan) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 18:45
    รออออออออออออ
    #8113
    0
  23. #8112 <3 EXO (@ing-reborn) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 18:45
    และผู้ที่ได้รับตุ๊กตาทองคำ ได้แก่.... แทน แท่น แท๊นนน~~ คุณบาโพนั่นเองค่าาา
    #8112
    0
  24. วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 18:43
    ลูคัสหรือจะสู้พี่เเวนได้ &#128516;&#128516;&#128516;
    #8111
    0
  25. #8110 LexXouy (@LexXouy) (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 18:36
    ใช้แล้วละบาโพ ลงทุนลงแรงต้องได้กำไลต้องเอาใหคุ้ม แต่ลวังเฮเลนแถมดอกเบ้ยให้นะ
    #8110
    0