สื่อรัก...สี่ขา❤🐶

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 51 Views

  • 0 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    0

    Overall
    51

ตอนที่ 2 : รักครั้งที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    16 ต.ค. 61

ห้องเรียน



                   "เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ แล้วอย่าลืมทำงานที่ผมสั่งละ ห้ามลืมนะครับว่าส่งภายในวันพรุ่งนี้เท่านั้น เลิกได้"

                     "โห่ อาจารย์"

                      เสียงนักศึกษาดังขึ้น เมื่ออาจารย์ที่เคารพรัก สั่งงานอันสาหัสและต้องส่งในวันพรุ่งนี้ด้วย บางคนถึงกับน้ำตาคลอ อาจารย์สั่งงานง่ายซะที่ไหนล่ะ สั่งเหมือนจะไม่ได้เจอกันอีกเลย

                         "เฮ้ย..ไอ้ธามึงจะทำงานมั๊ยวะ" ต้นสน

                          "ถามมาได้...ไม่ทำงานอ่ะ จะลอกพายุ"ธารา

                           "ไอ้สัส กูนึกว่ามึงจะทำเอง"ต้นสน

                            "ตอนแรกจะทำเองอยู่หรอก พอดีนัดกับพี่เมฆไว้ว่าจะเล่นเกมส์ด้วย"

                             ก็อยากทำเองอยู่หรอกนะแต่พอดีไม่มีเวลา พี่ชายสุดที่รักเสนอเกมส์ใหม่มาเราก็ต้องสนองสิ เดี๋ยวพี่จะเสียใจ

                             "นี่...พวกนายเราอยากทานส้มตำอ่ะ ไปทานกันมั๊ย''ต้นไผ่

                             "ไปดิ ร้านไหนหรอ ใช่ร้านข้างม.มั๊ย"พายุ

                              "ใช่ ธารากับสนจะไปมั๊ย"ต้นไผ่

                               "ไปจ๊ะ/ไป" ต้นสน/ธารา

                               เมื่อตกลงกันเสร็จ ก็รีบเก็บของใส่กระเป๋าแล้วมุ่งหน้าไปร้านส้มตำข้างม.ทันที















บ้าน



                                

                                ทานส้มตำเสร็จพวกผมก็พากันแยกย้ายกลับบ้าน เมื่อผมมาถึงบ้านโดยมีไอ้ต้นสนและต้นไผ่มาส่ง ผมเลยเดินมาหาไอ้โบ้ที่นอนอยู่หน้าTV เหลือบมองนาฬิกาก็เห็นว่าได้เวลาพามันไปเดินเล่นแล้ว ผมจึงเดินขึ้นไปที่ห้องเพื่อเปลี่ยนชุด


                               เปลี่ยนชุดเสร็จผมจึงเดินแวะเข้าห้องครัวเพื่อหาน้ำดื่ม เดินไปถึงตู้เห็นเห็นโพสอิทแผ่นหนึ่งเข้า คาดว่าแม่น่าจะเขียนไว้ก่อนไปทำงาน

                               'ธาราลูก วันนี้พ่อกับแม่จะค้างที่คลินิกนะลูก ส่วนพี่ชายอาจจะกงับบ้านช้าหน่อยนะ พี่เขาไปทำงานบ้านเพื่อน เฝ้าบ้านดีๆล่ะ

                          รักลูกนะ

                          แม่'

                                 อ่านเสร็จผมเดินยิ้มไปหาไอ้โบ้ แม่ไม่อยู่คืนนี้ไอ้ธาลั้ลลา คิดแล้วมีความสุข
















สวนสาธารณะ



                                 ผมพาไอ้โบ้มาที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน พามันมาเดินเล่นเรื่อยๆผ่านร้านไอติมผมเลยหยุดแล้วปล่อยเชือกไอ้โบ้เพื่อสั่งไอติม พอจ่ายเงินเสร็จหันมาไอ้โบ้มึงหายไปไหนนนน

                                ผมรีบเดินหาไอ้โบ้ทันที เผลอแปปเดียวหนีไปซนที่ไหนแล้วเนี่ย

                                ขณะที่ผมกำลังเดินผ่านสนามหญ้าไป ผมมองเห็นไอ้โบ้อยู่กับคนแปลกหน้า ผมรีบวิ่งไปหามันทันที

                                 

                               "ขอโทษครับ สุนัขตัวนี้เป็นของผมเองครับ"


                               "อ้าว..มันเป็นของคุณเองหรอ"

                               เอ๊ะ??


                               ทำไมเสียงมันคุ้นๆว่ะ  มันเหมือนเสียง....เสียงผู้ชายนี่หว่า แย่แล้ว!!






















#คุยก่อน
เป็นยังไงบ้างคะ สำหนับตอนที่2 สั้นเกินไปไหมคะ ถ้าสั้นเกินไปก็ขอโทษด้วยนะคะ พอดีแต่งสดเลย คำผิดก็ยังไม่ได้แก้ ถ้าชอบหรือเห็นคำผิดก็คอมเม้นบอกได้นะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น