ความรักที่เเต่งสลายของเงา

ตอนที่ 3 : การพบเจอกันอีกครั้ง(2คน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    22 มี.ค. 61

หลังจากนั้น 
ตัดมาทางพวกอาคาชิ
ร่างหนาของทุกคนในทีมปฏิหารที่มาเรียนที่โรงเรียนราคุซันได้หนึ่งเทอมเเล้วได้เดินเข้าไปในห้องเรียนปกติของทุกซึ่งอยู่ห้องเดียวกันหมดทุกคนจนถึงเวลาเข้าโฮมรูมปกติ
"เอาละ ทุกคนวันนี้เราจะมีนักเรียนใหม่ย้ายมาจากอเมริกาสามคน"ทุกๆคนก็ต่างตะลึงตื่นเต้นหรือทำอะไรทั่วๆไปที่คนตื่นเต้นเขาทำกันยกเว้นร่างหนาททั้งห้าที่นั่งเเยกกัยอยู่หน้าบ้างหลังบ้างตามความสูง
"ละ เเล้วเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงละค่ะ"
"เป็นผู้ชายจ่ะ"พออาจารย์พูดเสร็จนักเรียนหญิงได้เเต่เตรียมตัวกลี๊ดเมื่อเเต่ละคนเดินเข้าเเต่ร่างหนาทั้งห้าคนก็ไม่ได้สนใจมากเเต่ถ้าเด็กผู้หญิงคงไม่เเปลกเพราะผู้ชายในห้องมีเเค่ห้าคนเอง
"เอาละจ่ะเริ่มเเนะนำตัวได้เลย"
"ครับ"x2
"ผมคางามิ ไทกะมาจากไฮสคูล....ครับ"
"ส่วนผมฮิมูโระ ทัตสึยะมาจากที่เดียวกันครับ"
"เอ่อเเล้วคนที่สามอยู่ไหนละจ่ะ"อาจารย์สาวได้ถามหานักเรียนคนที่สามเเต่มือของบุคคลคนที่สามก็ได้มาสกิดอาจารย์ซึ่งกำลังอีกคนอยู่
"เออ อาจารย์ฮะผมอยู่นี่"ร่างบางผมยาวก็ได้ตอบอาจารย์ไปเเต่สีหน้าอาจารย์ก็...
"ว้าย!!!เธอมาตั้งเเต่เมื่อไหรนะ"
"คือผมยืนอยู่ข้างๆอาจารย์นานเเล้วนะครับ"
"อะ เอ่อ เอาเถอะเเนะนำตัวได้"เมื่ออาจารย์สาวคนนั้นทำหน้าตาพอโอเคเเล้วร่างหนาทั้งห้าคนที่เเปลกใจเพราะว่าพวกเขาคุ้นมากกับสถานะการนี้เลยหันมาดูเพราะความสนใจโดยไม่รู้อะไรเลยยย
"ครับ ผมคุโรโกะ เท็ตสึยะ มาจากโรงเรียวเดียวกันกับสองนี้ฮะยินดีที่ได้รู้จักนะ"เเล้วหน้าตาร่างบางนั้นก็ยิ้มออกมาด้วยท่าทางเป็นมิตรเเต่ร่างหนาทั้งห้าก็ตกใจเกือจะคว่ำ(เว่อไป)เเต่ทางนักเรียนสาวในห้องกับคิดในใจจากว่าผู้ชายหล่อเเท่คงจะดีเเต่หนุ่มน้อยน่ารักก็ควไม่เลวเหมือนกัน
"เอาละงั้นไปนั่งที่ว่างนะจ๊ะนั่งตามความสูงเลย"เเละเเล้วร่างของหนุ่มทั้งสามคนก็เเยกย้ายไปนั่งคนละที่กันโดยร่างบางผมยาวนั้งหน้าสุดข้างๆร่างหนาของอาคาชิ คางามินั่งระหว่างกลางอาโอมิเนะกับคิเสะ ฮิมูโระนั่งระหว่างกลางของมิโดริมะเเละมุราซากิบาระ เเล้วเริ่มคาบเรียนต่อไปจนถึงคาบพักกลางวันปกติเเล้วร่างของนักเรียนใหม่ทั้งสามคนก็ได้ตามหลังหัวหน้าห้องไปที่โรงอาหารอย่างปกติถึงจะมีคนมาขอเบอร์โทรศัพท์ร่างบางผมยาวตลอดเวลาเเต่ก็ไม่สำเร็จเพราะร่างหนาทั้งสองก็ทำหนาที่องครักษ์ให้ตลอดทางไปโรงอาหารเเล้วให้ร่างบางเป็นคนจำทิศทางเอาไว้เเล้กก็เเยกกับหัวหน้าห้องทันทีที่ถึงโต๊ะทานอาหารเเล้วเราก็เริ่มเอาข้าวกล่องที่ช่วยกันทำเมื่อตอนเช้าออกมาทานกันอย่างสงบจนกะทั้งเพื่อนของร่างบางได้ขอตัวไปเข้าห้องนำ้กาอนซักครู่หนึ่งเเล้วร่างหนาเจ้าของเรือนผมสีดำนำ้เงินก็เดินมาจำไหล่ของร่างบางเอาไว้
"ไม่เจอกันนานเลยนะเท็ตสึ"
"ครับ อาโอมิเนะเเล้วกรุณาเอามือของคุณไปด้วยมันน่าขยักเเขยงครับ"พอร่างบางพูดออกมาแบบนั้นทำให้ร่างสูงผมดำนำ้เงินได้กดเเขนของตนเองไว้ระหว่างร่างเเล้วก้มหน้าลงซุกลงตรงซอกคอ
"งั้นจะทำให้นายขยักเเขยงมากกว่านี้อีก"เเล้วร่างหนานั้นก็เริมซุกไซ้ร่างบางต่อหนาคนอื่นร่างบางได้เเต่ขัดขื่นไปเเต่ไม่สำเร็จเเล้วใบหน้าของร่างสูงก็ตามเเรงหมัดของเพื่อนสนิทของร่างบางคือคางามินั้นเอง
"คุโรโกะมานี่สิ"
"ฮิมูโระคุง"ร่างบางได้ผละร่างสูงออกเเล้ววิ่งไปเเอบด้านหลังของร่างหน้าของเพื่อนสนิทด้วยความกลัวที่มีต่อร่างสูงใหญ่ที่จ้องจะทำมิดีมิร้ายตัวเองอีกเเล้วร่างบางนั้นก็รู้สึกได้ถึงคนตัวสูงว่าอีกฝ่ายทำหน้าตาเหมือนคนกำลังหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่สำเร็จ
"จำเอาไว้เลยนะ เท็ตสึเรื่องมันจะไม่จบเเค่วันนี่เเน่นอน"
"ใช่ครับผมก็ว่าเหมือนกันเเต่ความรู้สึกตอนที่คุณบอกว่าผมน่าเบือเมื่อก่อนผมก็เข้าใจเหมือนกันว่าคุณนะก็เเค่ปีศาจร้ายที่จ้องจะทำร้ายจิตใจของผมตลอดเวลา"หลังจากร่างบางผมยาวพูดเสร็จเเล้วสะกิดทั้งสองทั้งหน้าเเละหลังเเล้สพยักหน้าซึ่งเป็นการบอกให้ทั้งสองคนพอเเค่นี้เเล้วไปเก็บของกลับห้องกัน
เเล้วลาก็ผ่นไปอย่างรวดเร็วจนถึงเวลาก่อนเลิกเรียนซึ่งเป็นเวลาของการที่ต้องหาชมรมเข้ากัน เเล้วร่างของนักเรียนใหม่ทั้งสามก็ตัดสินใจเข้าชมรมบาสของโรงเรียนซึ่งร่างบางรู้อยู่เเล้วว่ามีร่างหนาของทั้งห้าคนอยู่เเละเเล้วพวกร่างบางก็เขามาถึงด้านในเเล้วยื่นใบสมัครเข้าชมรมให้พวกรุ่นพี่ในชมรมเเล้วการทดสอบที่จะดูความสามารถโดยผู้ดูความสามารถนั้นก็คือคุณโมโมอิเเละรุ่นพี่ไอดะปีสองมอห้าเเลเสทำการใส่เสื้อกีฬาตอนที่ไปเล่นบาสกับทุกๆคนที่อเมริกาเเล้วลงสนามไปเเล้วก็ได้พบร่างสูงของทั้งสองคนนั้นก็คือ คิเสะคุง อาโอมิเนะคุง
แล้วได้การเริ่มเเข่งกันโดยที่จะวัดความสามารถเเล้วคำตอบที่ได้คือทีมปฏิหารทั้งสองคนเเพ้ย่อยยับการเล่นของทั้งสามคนด้วยสกอร์50:25ใช้ไป1ควอเตอร์เเล้วหยุดเเข่งเเล้วร่างของเด็กใหม่ทั้งสามก็ได้เดินไปฟังผลจากพวกโมโมอิ
"เอ่อ ให้พวกเธอผ่านได้นะเเล้วพวกเธอไปฝึกร่วมกับกลุ่มสองนะ"
"ได้ครับ"ร่างยางตอบไปเสร็จเเล้วเดินออกไปให้พวกรุ่นพี่ทั้งสองพูดปรึกษากันเกี่ยวกับนักเรียนใหม่อีกครั่ง
"เอ่อ ไอดะจังว่าเด็กใหม่สามคนนั้นมีความสามารถล้นกว่ารุ่นปฏิหาริย์ซะอีกนะ"
"เเต่ว่าเราควรไปจัดการกับซากของคิเสะคุงที่คงชะช๊อกมาหมาดๆจากการเเพ้เมื่อกี้ดีกว่า"ว่าเเล้วร่างของหญิงสาวทั้งสองคนก็ได้เดินเข้ามาดูซากของดาราหนุ่มที่ได้เอ๋อไปซักพักใหญ่จนต้องให้สาวอกเเบนอย่างไอดะจัดการ(ใครว่าฉันอกเเบนห๊ะ/จุ๊ๆๆเงียบๆนะ)
"หะ เอ่ออ่อคุณไอดะนี่เอง"
"ทำไมเเพ้ถึงเลยเอ่อเชียวเหรอ เเต่เด็กผมยาวคนนั้นก็รู้จักใช้ความสามารถของคนอื่นให้เป็นประโยชเเก่ตัวเองได้ดีจริงๆเเค่เขาก็อยู่เหมือนเงาเลยนะอยู่ก็โผบ่ออกมาทำให้คนตกใจได้นี่"
"ก็ไม่เเปลกหรอกครับเขาก็เคยมาเป็นเงาให้รุ่นปฏิหาริย์เหมือนกันเเต่มันก็ชวนหงุดหงิดนะอุสาห์ปล่อยไปเเล้วยังโผล่มาอีกคราวนี้จะขย่ำไม่ให้ซากเลยหัวใจของนายนะคุโรโกจจิ"
"โอ้~~งั้นจะรอวันนั้นจะมาถึงนะครับเเต่คงจะไม่มีวัน"พอร่างสูงพูดเสร็จร่างบางก็มาตอบประโยคให้จนจบเเล้วก็เดินกลับไปพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของทั้งสองเพื่อนสนิทเเล้วเดินทางกลับบ้านเพราะตอนนี้มันถึงเวลากลับบ้านของนักเรียนทุกๆคนเเล้วนั่นเองเเบ้วรอกลับมาจนถึงบ้านอย่างปลอดภัย(คางามิกับฮิมูโระอยู่บ้านเดียวกันกับคุโรโกะเพราะพ่อของคุโรโกะไว้ใจทั้งสองคนเป็นอย่างมาก)
                                 To be continued 
//////////////////////////////////////////////////////
            ดีจร้าวันนี้ไรท์ก็มาอัพให้เช่นเคยนะเเต่นะน้องของเราได้ใจมากเลยเเรงจัดเเต่เกลียดไอดำกิอะทำอะไรน้องฉันก็ไม่รู้อ่า อ่ออีกอย่างเรื่องนี้คุโรโกะตันไว้ผมยาวนร้าจร้า
            ป.ล.ยังไงถ้าถูกใจหรือช่วยกันเลยก็ได้ให้กำลังใจไรท์โดยการกดหัวใจให้หนือกดติดตามเป็นเเฟนครับเรื่องนี้ด้วยนร้สเเน่นว่าเรื่องนี้นะจร้า
            Bye bye see you 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #8 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:22
    เกลียด คิเสะกับอาโอมิเนะ!!!!!
    #8
    0
  2. #7 Akashi Tetsuya (@282SK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 17:02
    อ๊ากก เกลียดคิเสะง่าา รีบมาต่อเร็วๆนะฮับ สู้ๆ
    #7
    0