นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

ผู้สังเกตการณ์ในห้องสาดสี

เบื้องลึกของหัวใจที่ไม่ไปทางเดียวกับสัญชาตญาณและความคิด

ยอดวิวรวม

16

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


16

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 ก.ย. 61 / 13:17 น.
นิยาย ѧࡵóͧҴ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ในบางครั้งเราก็ต้องหักห้ามสิ่งที่หัวใจเราเรียกร้อง
ด้วยสิ่งที่เรียกว่าสมองและสัญชาติญานเราบอก เพราะอะไรกัน ?
ความอยู่รอด ?
ความต้องการ ?
ประโยชน์ที่ดีกว่า ?

แล้ว ใจ ของเราละ
มันถูกเก็บไว้ที่ใดกัน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 ก.ย. 61 / 13:17



“ ฟับ~ ”

     ฉันฟาดฝีแปรงอย่างสุดแรง เหมือนกับเป็นการปลดปล่อยอะไรบางอย่างในตัวของฉันให้หายไป สีกระจายออก กระทบกับพื้นที่ในห้องสีเหลี่ยมจัตุรัสอย่างรวดเร็ว

     เมื่อฉันฟาดมันออกไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึก อาการตื้อในหัว ที่ทำให้ฉันรับรู้ถึงความกดดัน มันเริ่มค่อยๆจางลงไปดั่งน้ำทะเลที่ซัดเกยฝั่งแล้วลดกลับไปดั่งเดิม ฉันมักจะมีความรู้สึกบางอย่าง ผ่านการตัดสินใจและการรับรู้ของเธอคนนั้น

     แต่เธอกลับไม่ค้นหาและไม่รับรู้เลยว่า ณ ที่ตรงนี้ มีฉันอยู่ - ไม่สิ เธออาจจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่า ห้องนี้ มันอยู่ภายในตัวของเธอ ทั้งๆที่การมีอยู่ของฉันและห้องจัตุรัสนี้จะทำให้เธอได้รู้ความจริงของสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดก็ตาม
    
     ห้องที่ฉันอยู่ มันอาจจะดูไม่ค่อยอภิรมย์สักเท่าไร แต่ฉันก็ไม่ได้คิดมากอะไรเพราะเธอคือสิ่งที่ฉันมีส่วนร่วมสร้างขึ้นมา นั่นคือเธอเป็นส่วนประกอบของฉัน เธอคนนั้นมักจะเป็นฉากหน้าเสมอ เธอมีหน้าที่เป็นหูเป็นตา เป็นสัมผัส เป็นความคิด เป็นความหมาย เป็นประสบการณ์

“เธอทำให้ฉันมีชีวิต” เช่นเดียวกับความเกี่ยวโยงแบบพึ่งพาอาศัยกัน “ฉันก็ทำให้เธอมีชีวิตเช่นกัน”

     เธอมักจะใช้ให้ฉันฟาดแปรงในสีที่เธอต้องการ และมันจะบ่อยขึ้นเรื่อยๆในช่วงเวลาที่เธอรู้สึกหัวเสียกับสภาพอะไรบางอย่าง ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่ ห้องจัตุรัสเมื่อก่อนหน้านี้มันถูกกลบไปด้วยสีที่แตกต่างกันไปในแต่เหตุการณ์ที่ได้พบเจอ จากแรกเริ่มเดิมทีที่มันเป็นสีขาวบริสุทธิ์ กาลเวลาและเหตุการณ์การรับรู้ทำให้มันเริ่มมีความหลากหลายของสีต่างๆเข้ามามากขึ้น

ผลสุดท้ายการกลบกันในแต่ละสีก็ทำให้ห้องเป็นสีที่มืดหม่น เป็นสีที่รองรับสีอื่นๆไว้อย่างคุ้นเคย

“คุ้นเคยจนห้องเริ่มที่จะไม่เปลี่ยนสีอีกต่อไป”

ฉันพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงมัน แต่เมื่อฉันเสนออะไรไปเธอก็มักจะใช้ความคิดของเธอกลบเสียงของฉันไว้เสมอ มันทำให้ฉันเริ่มที่จะชินชาเหมือนกับการไม่เปลี่ยนสีภายในห้องจัตุรัส

“ถ้าหากเธอรู้สึกถึงฉันให้ได้ก่อน เหตุการณ์มันก็คงไม่ย่ำแย่ขนาดนี้ เพราะภายในห้องตอนนี้ มันมืดมนจนมองไม่เห็นตัวฉันอีกแล้ว”
 
“ อาจจะยังไม่ชัดเจนจนสังเกตเห็น
- ฉันคือ หัวใจของเธอ ไงละ ”


ผู้สังเกตการณ์ในห้องสาดสี
(Observer in the color splash room)

ผลงานอื่นๆ ของ Universegarden

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 20:59

    เปิดผ่านมาเจอค่ะ เรื่องนี้ตีความได้ว่าเกี่ยวกับการลืมคิดถึงความรู้สึกของตัวเอง ลืมว่าเคยมีหัวใจ ใช่หรือเปล่าคะ?

    #1
    0