ฟันฟิค กันแก้ม 7 ( เอาเถอะ เราคงไปไหนไม่รอดหรอก 555555 –_–)

ตอนที่ 9 : ลักพาตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    31 ก.ค. 61

เกรย์ชะงักกึกหลังเห็นใบหน้าของคนที่เขาเพิ่งเดินชนจนล้มลงไปกับพื้น ใบหน้าคมสวยที่เหมือนกับใครบางคนซึ่งยังอยู่ในใจเขาไม่เคยจางหาย

วิชญาณีเองก็แปลกใจที่ชายแปลกหน้าคนนี้เรียกเธอเหมือนที่นภัทรและศุภรุจเคยเรียก หรือว่าคนคนนี้จะรู้จักกับ...

"เป็นอะไรไหมครับ?" เมื่อตั้งสติได้ เกรย์ก็รีบประคองหญิงสาวขึ้นยืน

"ไม่เป็นไรค่ะ" วิชญาณีผละตัวเองออกเบาๆ "ขอโทษนะคะ"

"ผมก็ขอโทษครับ" ชายหนุ่มพูด ก่อนจะพินิจมองใบหน้าของเธอชัดๆ

ไม่ใช่กรพินท์.....

"เอ่อ... ขอบคุณค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ" วิชญาณีก้มหัวแล้วเดินออกมา



เมื่อกลับมาถึงร้านไอศกรีม นภัทรและรัดเกล้าก็ทานไปได้ครึ่งถ้วยแล้ว

"ขอโทษที่มาช้านะคะ"

"ไม่เป็นไร" นภัทรพูดขณะเช็ดปากให้เด็กหญิงตัวน้อย

พนักงานนำไอศกรีมของวิชญาณีมาวางเสิร์ฟตรงหน้า นภัทรมองสองสาวนั่งละเลียดของรสชาติหวานเย็น ก่อนที่โทรศัพท์เขาจะดังขึ้น

"ฮัลโหล สวัสดีครับ" นภัทรกดรับและกรอกเสียงลงไปตามสาย "ครับ เดี๋ยวนี้เลยเหรอครับ ได้ครับ"

"ป๊าขา" รัดเกล้าเรียกร่างสูงด้วยเสียงหวานใส เมื่อดวงตากลมโตเห็นคนตรงหน้านิ่งเงียบไป

"เกล้า ป๊ามีงานด่วนต้องไปทำ หนูกลับบ้านกับพี่แก้มก่อนนะคะ"

เด็กน้อยได้ยินก็หน้าหมองลงแต่ยอมพยักหน้าให้

"แล้วป๊าจะรีบกลับไปนะคะ" นภัทรกอดปลอบร่างเล็กข้างกาย

"จริงๆนะคะ"

"จริง แล้วป๊าจะรีบกลับไป ป๊าสัญญาค่ะ" นภัทรยอกรัดเกล้าก่อนหันมาสั่งวิชญาณี "เธอกลับบ้านกับคนของฉันไปก่อนละกันนะ ฉันจะทิ้งคนไว้กับเธอคนนึง"

"ค่ะคุณกัน"

หลังวิชญาณีรับคำ นภัทรก็ลุกจากโต๊ะไปกับคนขับรถ ส่วนคนของเขาอีกคนก็เดินมาหาวิชญาณี

"คุณแก้มจะซื้อของอีกไหมครับ"

"ไม่แล้วค่ะ น้องเกล้าอยากได้อะไรอีกไหมคะ?" คำหลังวิชญาณีหันไปถามคนตรงหน้า

"ไม่ค่ะ เก้าอยากกลับบ้าน"

"งั้นเรากลับบ้านกันเนอะ" วิชญาณีถามพร้อมยิ้มหวาน "เดี๋ยวเรสไปเล่นตุ๊กตารอคุณพ่อที่บ้านกัน"

ได้ยินดังนั้นเด็กน้อยก็ยิ้มแฉ่งแล้วพยักหน้ารับทันที

"งั้นผมไปเอารถก่อนนะครับ"

"แก้มกับน้องเกล้าจะไปรอด้านหน้านะคะ"

"ครับ" คนของนภัทรตอบรับแล้วเดินไปจ่ายค่าไอศกรีม ก่อนเลยไปยังลานจอดรถ

"เดี๋ยวเราไปรอพี่เขาเอารถหน้าห้างนะคะน้องเกล้า"

"ค่ะ"



วิชญาณีจูงมือน้อยๆพาเดินออกมารอรถหน้าห้าง ซึ่งตอนนี้กำลังจัดกิจกรรมแจกลูกโป่งและขนมให้เด็กๆ

"ขนม!" รัดเกล้าเสียงใสด้วยความดีใจ เมื่อเห็นหมีเท็ดดี้ตัวใหญ่กำลังแจกขนมให้เด็กๆ

"เพิ่งกินไอติมมาไม่ใช่เหรอเราน่ะ" วิชญาณีพูดหยอก

"แต่เก้าอยากได้ขนมมม" รัดเกล้าพูดพร้อมส่งสายตาปิ๊งๆให้พี่เลี้ยงสาว "นะคะ อยากได้ลูกโป่งด้วย"

"เฮ้อ.. ก็ได้ค่ะ แต่แค่แปปเดียวนะคะ เดี๋ยวรถจะมาแล้ว"

"เย้!!!" รัดเกล้าร้องด้วยความดีใจ เด็กน้อยวิ่งไปทางมาสคอตหมีทันที

"อ้ะ! เดี๋ยวสิคะน้องเกล้า" วิชญาณีรีบวิ่งตามไป แต่ก็ติดมาสคอตเข้ามายื่นขนมให้

"คุณหมี ขอขนมได้ไหมคะ?" รัดเกล้าชูมือต่อหน้ามาสคอตหมีแล้วถามหาขนมหวาน

หมีเท็ดดี้พยักหน้าแล้วยื่นขนมสีสดใสให้

"ขอบคุณค่ะ" รัดเกล้ายกมือไหว้ก่อนรับขนมมา มาสคอตยื่นลูกโป่งสีชมพูให้อีกลูกหนึ่ง "ลูกโป่ง ขอบคุณค่ะ"

มือเล็กป้อมถือขนมและลูกโป่งเดินจะกลับมาหาพี่เลี้ยงสาว แต่ลูกโป่งกลับลื่นหลุดมือและกลิ้งปลิวไปทางถนนใหญ่ รัดเกล้าจึงเดินตามไปเอามันคืน

"น้องเกล้าอย่าไป!!!" วิชญาณีผละจากตัวมาสคอตวิ่งไปหาเด็กน้อยอย่างรวดเร็ว

ร่างเล็กของเด็กน้อยกำลังจะก้าวลงถนน วิชญาณีก็ขว้ารอบเอวเด็กน้อยไว้ได้ทันพอดีกับที่ลูกโป่งถูกรถกะบะเหยียบแตก

"อย่าวิ่งออกมาหน้าถนนแบบนี้นะคะ!" วิชญาณีบอกทั้งตกใจทั้งกลัวเด็กน้อยจะเป็นอะไรไป

"พี่แก้ม..."

"ถ้าน้องเกล้าวิ่งออกมาแบบนี้จะโดนรถชนนะคะ เห็นไหมว่ารถวิ่งเต็มถนนเลย" วิชญาณีอธิบายให้ฟัง

"ขอโทษค่ะ" รัดเกล้าเอ่ยขอโทษ ใบหน้าเล็กก้มลงอย่างรู้สึกผิด

"ไม่เป็นไร แต่คราวหน้าน้องเกล้าต้องระวังกว่านี้นะคะ"

"ค่ะ"

"ดีมาก งั้นเราไปขอลูกโป่งลูกใหม่กับพี่หมีนะคะ"

"เย้!!" รัดเกล้าชูมือดีใจ

วิชญาณีจูงมือเด็กหญิงจะพาออกจากขอบฟุตบาท แต่จู่ๆหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนมีเงาขนาดใหญ่ผ่านวูบมาหยุดหน้าถนน เมื่อหันกลับก็เจอรถตู้สีดำสนิทจอดขนาบข้างเธอโดยไม่ดับเครื่อง ก่อนที่ประตูจะถูกเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นชายฉกรรจ์สอง-สามคนในนั้น

วิชญาณีหน้าซีดเผือดรับรู้ได้ถึงอันตราย เธอผลักรัดเกล้าไปด้านหลังอย่างปกป้อง ก่อนพยายามจะวิ่งกลับไปหาฝูงคนพร้อมเด็กน้อย แต่เธอช้าไป เมื่อฝ่ามือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวบางแล้วล็อกไว้แน่น

"ปล่อยนะ!!!!!" วิชญาณีตวาดหวังให้คนแถวนั้นได้ยิน พอดีกับที่ชายอีกคนก้าวลงจากรถตรงไปหารัดเกล้า "เกล้าวิ่ง!!!!!"

"เอ๊ะ...?" รัดเกล้าหันกลับมาหาพี่เลี้ยงสาว ก่อนจะโดนอุ้มตัวไปอย่างรวดเร็ว

"น้องเกล้า!!!!!!" วิชญาณีขืนตัวเองพยายามช่วยรัดเกล้า

"พี่แก้ม!!!!!" รัดเกล้างอแงจะมาหาวิชญาณี "แง๊งงงงงงงง!!!!"

"โธ่เว้ยยย!!!! เอานังนั่นมาด้วย" เมื่อเห็นว่าวิชญาณีขัดขืนไม่ปล่อย จึงสั่งลูกน้องให้ลากหญิงสาวขึ้นรถมาด้วยก่อนที่คนจะเข้ามาช่วย

"ปล่อยนะ!!!!!"

"เงียบๆแล้วขึ้นรถซะ!!!"












ขอโทษที่ช้าค่ะ ฮืออออออ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #121 รักวิชชี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 12:59

    มาต่อเร็วๆนร้าคร่า รอลุ้นอยู่ เจ้จะปลอดภัยไหมน่ะ

    #121
    0
  2. #120 PRamii-GK (@PRamii-GK) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 10:07
    มาต่อเร็วๆนะค้ารอน้าา
    #120
    0
  3. วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 08:16
    อย่าทำอะไรเจ้น้าาาาาาาา
    #119
    0
  4. #118 Cherrinee (@cherrinee00) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 00:53
    โอ๊ย ป๊ามาช่วยน้องเกล้ากับพี่แก้มเร็ววววว
    #118
    0
  5. #117 Korkhao GGDT (@KorkhaoFT) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 23:08
    ...อดเลยอะ คิดว่าจะลงนิยายอีกที่อาทิตย์หน้าเลยคิดว่าจะได้เล่นอะไรสนุกๆเเล้วเชียว
    #117
    0
  6. #116 Deun-nung (@Deun-nung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 23:07
    รอค่ะไรท์
    #116
    0
  7. #115 Anaf (@Eve-0704) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 23:05
    รอนะคะ
    #115
    0
  8. #114 A-B-C-D-E-123 (@A-B-C-D-E-123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 23:05
    มาต่อไวๆน้าาา
    #114
    0