โหดหื่นหมื่นราตรี

ตอนที่ 2 : บทที่ 1.1 โฉมงามปะทะเจ้าบ่าว(กระทิง)อสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    12 ก.ค. 62


       398

       399 ...

       เฮ้อ...จบสิ้นกันเสียที หรือจะบอกว่า ถึงจุดเริ่มต้นกันดีหนอ...

     แสนคะนึง ทรัพย์พสุธา ตั้งคำถามนี้กับตัวเอง เมื่อนับจำนวนโค้ง 399 โค้งได้ครบ แล้วจากนั้นก็มุ่งหน้าเข้าสู่หมู่บ้านเล็กๆ กลางเทือกเขาสูงตระหง่านที่ตั้งอยู่เกือบชิดขอบฟ้าตะวันตกแห่งนี้

     หมู่บ้านที่ดูเผินๆ แล้วพบว่าแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยตั้งแต่เธอเกิดจนถึงวันนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะชาวบ้านแถวนี้เป็นนักอนุรักษ์นิยมหรือเพราะความห่างไกลปืนเที่ยงกันแน่ รู้อย่างเดียวคือสภาพที่แทบจะไม่เปลี่ยนแปลงของมันทำให้อดีตที่เคยคิดว่าฝังกลบไว้ลึกถึงชั้นหินดินดานถูกขุดคุ้ยขึ้นมาในพริบตา

      ทั้งยังอุปาทานเหมือนกับได้กลิ่นควันไฟลอยเข้ามาในจมูก จนอยากขย้อนของเก่าออกมาทันที

      ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเธอทำเรื่องน่าชังเช่นนั้นลงไปได้อย่างไร

     แล้วหญิงสาวก็กดปลายเท้าเหยียบคันเร่งลงไปอย่างรวดเร็ว ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าอยากจะหนีให้พ้นจากเรื่องน่าละอายในอดีต หรืออยากจะถึงที่หมายเร็วๆ กันแน่ เพราะพ้นจากหมู่บ้านไปไม่เกินห้ากิโล  ก็ถึงบ้านของเธอแล้ว

     บ้านที่แม้จะจากไปนานแค่ไหน ก็ยังคงจดจำได้ขึ้นใจ

     แต่ขณะเดียวกันก็เป็นบ้านที่ไม่เคยนึกอยากกลับมาสักครั้ง

    ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเลี้ยวรถกลับ แล้วเคานต์ดาวน์จำนวนโค้งจาก 399 ลงไปที่ 0 ให้เร็วที่สุด แต่รู้ดีว่าการเลี้ยวรถกลับไปจะทำให้เกิดบาดแผลลึกยาวในใจขึ้นอีกแผลหนึ่ง

    แค่นี้หัวใจเธอก็เหวอะหวะพอแล้ว

    หญิงสาวจึงทนกัดฟันขับรถต่อจนเห็นบ้านไร่สร้างจากปีกไม้หลังใหญ่ในดงประดู่ป่าหนาทึบเบื้องหน้าปรากฏขึ้นรำไร

    แต่พอเห็นรถจอดเรียงกันเป็นแถวยาวบนถนนทางเข้าบ้าน ก็ต้องพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด

  ถ้าจำไม่ผิด ข้อความทางอีเมลที่ส่งไปเชิญเธอมาร่วมพิธีแต่งงานในวันนี้บอกว่า ตอนเช้าจะมีพิธีตักบาตรและรดน้ำสังข์ จากนั้นก็เป็นงานเลี้ยงอาหารกลางวันเฉพาะญาติกับเพื่อนสนิทเท่านั้น ส่วนงานฉลองสมรสจะจัดในค่ำคืนนี้

   แต่ดูจากความคับคั่งของจำนวนรถที่จอดอยู่แล้ว แสนคะนึงก็เริ่มสงสัยว่าครอบครัวของเธอจะต้องมีดีเอ็นเอของอะมีบ้าแฝงอยู่ด้วยแน่ๆ เพราะจู่ๆ ก็มีญาติแตกหน่อแตกกอยุบยั่บได้มากถึงเพียงนี้ หรือไม่เช่นนั้นคู่บ่าว-สาวในวันนี้ก็คงแปะอี-การ์ดงานมงคลสมรสของพวกเขาไว้บนหน้าวอลล์ของเฟซบุ๊กเลยมีคนมากดไลก์...เอิ่ม มางานนี้เป็นร้อยคน!

   พอคิดอีกที มีคนมาเยอะๆ ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่มีใครสังเกตเห็นเธอ

   แล้วแสนคะนึงก็เลือกจอดรถตรงหน้าบ้าน เห็นชายหนุ่มร่างกำยำในชุดเสื้อเชิ้ตลายตารางกับกางเกงยีนที่ทำหน้าที่อำนวยความสะดวกเดินตรงมาอย่างไม่พอใจ พร้อมชี้ไม้ชี้มือคล้ายจะให้เธอไปต่อหางแถวอย่างคนอื่น

   หญิงสาวหรี่ตาลงน้อยๆ เมื่อเห็นใบหน้าฝ่ายนั้นถนัด

   นึกว่าใคร ที่แท้ก็ ไอ้ทุยตาเหล่ นี่เอง

  เธอจึงเชิดปลายคางขึ้นอย่างหยิ่งผยองก่อนกรีดกรายลงจากรถ พร้อมเลื่อนแว่นกันแดดอันใหญ่ที่บดบังดวงตากลมโตล้อมกรอบด้วยขนตาดกหนายาวงอนราวดวงตากระต่ายป่าและสันจมูกโด่งออกอย่างคนที่มีสายเลือดตะวันตกเจือปนขึ้น เพื่อจ้องเข้าไปในดวงตาคู่เล็ก และมองแยกกันไปคนละทางของลูกไล่สมัยเป็นเด็ก ที่ตอนนี้คงผันตัวเองให้กลายเป็นบอดีการ์ด หรือมือปืนของเจ้าของบ้านคนใหม่ไปแล้ว

   ริมฝีปากอิ่มได้รูปหยักสวยคลี่ยิ้มบางๆ แต่เสียงหัวเราะดังกึกก้องในใจ ตอนเห็นดวงตาเรียวเล็กของฝ่ายนั้นเบิกกว้างขึ้นเป็นสองเท่า และพูดตะกุกตะกักอยู่แค่ว่า

   “คุณ...คุณ...สะ...แสน...

   “ใช่ฉันเอง ดีใจนะ ที่นายยังจำฉันได้เธอเอ่ยพร้อมสั่งเสียงเบาทว่าเต็มไปด้วยอำนาจอย่างที่เคยใช้กับฝ่ายนั้นมาตั้งแต่จำความได้ ทีนี้ก็ถอยไป ฉันไม่อยากไปงานนี้สายเพราะนายนะ

   ฝ่ายนั้นยังคงพูดไม่ออก ได้แต่พยักหน้ารับงกๆ เงิ่นๆ ขณะที่ชายหนุ่มในเครื่องแต่งกายคล้ายกันและทำหน้าที่ตรวจบัตรเชิญของแขกที่มางาน ก็ถึงกับอ้าปากกว้างจนน่ากลัวว่าขากรรไกรจะค้างเมื่อเห็นหน้าแสนคะนึง

    เธอจึงขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนดุออกไป

   “หุบปากได้แล้วเขียด ขี้ฟันเหลืองอ๋อยเชียว น่าคลื่นไส้จะแย่แล้วรู้ไหม

   หมอนั่นหุบปากฉับลงทันทีและปล่อยให้เธอเดินผ่านหน้าไปโดยไม่ขอดูบัตรเชิญแม้แต่นิดเดียว

   ให้มันรู้เสียบ้างว่าไผเป็นไผ!

   ทว่าจังหวะเท้าที่ก้าวย่างอย่างลำพองใจก็ต้องสะดุดลงในพริบตา เมื่อพบว่ากลางห้องโถงชั้นล่างของบ้านมีบุรุษร่างสูงล่ำสันยืนอยู่ ปลายขาของเขาแยกออกจากกันและมือใหญ่ข้างหนึ่งก็ถือแก้วแชมเปญบอบบางจนน่ากลัวแตกเอาไว้ ปอยผมบางปอยตกลงมาระหน้าผากกว้าง ทำให้ช่วยลดดีกรีความกระด้างของใบหน้าลงไปแต่ขณะเดียวกันก็เพิ่มความเซ็กซี่ขึ้นอีกมากโขจนหัวใจเธอเต้นแปลกๆ และอาจหัวใจวายไปแล้วก็ได้ ถ้าไม่สังเกตเห็นสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่ยินดียินร้ายในดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นขึ้นมาเสียก่อน

  ทีท่าของเขาเย็นชาและไม่แยแสจนดูเหมือนอหังการ ขัดกับสิ่งที่เขาต้องเป็นในวันนี้และสายตาเทิดทูนบูชาของคนที่รายล้อมอยู่เหลือเกิน พวกนั้นมองชายหนุ่มราวกับว่าเขาคือเจ้าชายในอาณาจักรเล็กๆ แห่งนี้ทั้งๆ ที่คนอย่างเขาเป็นได้แค่เจ้าบ่าวอสูรเท่านั้น!

   แต่อสูรตนนี้กลับมีรูปร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้ามชวนมองราวรูปสลักเดวิดของไมเคิล แองเจโล

  มัดกล้ามที่ไม่ได้มาเพราะการออกกำลังกายอย่างหนักในฟิตเนสเหมือนหนุ่มๆ ที่เธอรู้จัก แต่เกิดจากการทำงานหนักกลางไอดินกับกลิ่นฟางข้าว จนแสนคะนึงมั่นใจว่าสัมผัสได้ถึงความป่าเถื่อนกรุ่นกำจายออกมาจากคนตรงหน้า

  และในสายตาดีไซน์เนอร์ที่เห็นนายแบบกับดาราดังระดับโลกมาจนนับไม่ถ้วน เลยอดคิดซุกซนไม่ได้ว่าถ้าต้องออกแบบชุดให้อีกฝ่าย จะต้องเป็นกางเกงผ้ายืดอย่างดีที่ตัดกระชับลำตัวเพียงอย่างเดียวเท่านั้น จะได้โชว์แผงอกและกล้ามหน้าท้องกับสะโพกแคบแต่แกร่งด้วยมัดกล้ามให้ผู้หญิงทั้งโลกน้ำลายหก ไม่ใช่กางเกงผ้าไหมทรงกระบอกที่รีดจนขึ้นกลีบโง้งและเสื้อพระราชทานสีเงินยวงที่ปกปิดมิดชิดเช่นนี้

    แต่แค่นี้ชายหนุ่มก็สร้างความปั่นป่วนให้กับสาวๆ ทุกคนมากโขแล้ว

   เหมือนเขาเป็นพระอาทิตย์หรือไม่เช่นนั้นก็เป็นศูนย์กลางของจักรวาล ที่พร้อมจะทำให้เพศตรงข้ามทุกคนที่เนื้อตัวร้อนฉ่าเลือดในกายแทบจุดไฟติด และมึนเมาขาดสติสัมปชัญญะยิ่งกว่าดื่มวอดก้า 40 ดีกรีเข้าไปเสียอีก

  ความคิดนั้นทำให้แสนคะนึงตกใจจนเผลอปล่อยแก้วน้ำที่เพิ่งรับมาจากเด็กเสิร์ฟตกกระทบพื้นหินอ่อนลายตารางหมากรุกดำสลับขาวดังเปรื่อง ทำให้ทุกคนในห้องโถงแห่งนั้นหันมามองโดยพร้อมเพรียงกันไม่เว้นแม้แต่คนที่ยืนปักหลักอยู่กลางห้อง เขาเหลือบมามองเธอแวบหนึ่ง แล้วหันกลับไป ทว่าไม่เกินนาทีต่อจากนั้น ใบหน้าคมเข้มก็ผินกลับมาใหม่ คราวนี้ความเย็นชาหายไปแล้ว มันถูกแทนด้วยสีหน้าบึ้งตึงแทน ดวงตาทั้งคู่หรี่ลงอย่างมาดร้ายเมื่อเห็นใบหน้าหญิงสาวถนัดตา

 แสนคะนึงนึกเจ็บใจตัวเองที่รวบผมดัดเป็นลอนสลวยทั้งหมดขึ้นเกล้าเป็นมวยสูงเพราะกำลังปลื้มต่างหูลูกปัดและคริสตัลสไตล์วินเทจคู่ใหม่ซึ่งเพิ่งฉกมาจากรันเวย์บนแฟชั่นวีกในนครปารีสสดๆ ร้อนๆ

      ผมทรงนี้ไม่เพียงแต่โชว์ให้ใครๆ เห็นต่างหูของเธอ ทว่ายังเผยใบหน้าชัดเจน จะก้มหลบหรือแกล้งไอโขลกยกมือปิดหน้าปิดตาก็ไม่ทันเสียแล้ว หญิงสาวเลยกลั้นใจ ยกปลายคางขึ้นฝืนจ้องตากลับไปอย่างท้าทาย

    แล้วตอนนั้นเองที่เสียงพึมพำของคนในห้องโถงก็ดังขึ้นด้วยความแปลกใจผสมเสียงอุทานอย่างคาดไม่ถึง

    “นั่นคุณเองหรือเสียงห้าวต่ำถามคล้ายเสียงคำราม

ร่างสูงก้าวยาวๆ ตรงเข้ามาหาด้วยฝีเท้ามั่นคงของคนที่รู้ตัวเสมอว่ากำลังทำอะไร

ไม่เหมือน กรรมกรชาวไร่ที่เธอเคยรู้จักอีกแล้ว

ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะไม่ต้องการคำตอบจากแสนคะนึง เพราะมือสากกระด้างจับหมับเข้าที่ข้อศอกเรียวแหลมอย่างรวดเร็ว พร้อมออกแรงกึ่งลากกึ่งจูงพาเธอ ออกไปจากห้องโถงกว้างอย่างไม่แยแสว่ากำลังกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งห้อง และอาจก่อให้เกิดข่าวลือกับเสียงซุบซิบมากมายตามมาในไม่ถึงสิบนาทีนี้

          “ปล่อยฉันนะแสนคะนึงทำเสียงแข็ง พยายามขืนตัวต่อต้าน และขู่ฟ่อออกไป “คุณไม่เห็นหรือว่าใครต่อใครมองกันใหญ่แล้ว”

         แม้ชายหนุ่มจะถูกขนานนามว่า เจ้าพ่อและมีอายุมากกว่าเธอถึงสิบปี แต่แสนคะนึงก็ตั้งใจแน่วแน่ ว่าจะไม่มีวันนับญาติกับอีกฝ่ายด้วยการเรียกเขาว่า พี่เด็ดขาดแค่ไม่ใช้สรรพนามแทนตัวกระทิงว่า นายเหมือนสมัยก่อนก็ถือว่าเมตตาแล้ว

          “ไม่ คนอย่างผมไม่เคยฟังขี้ปากชาวบ้าน

            เสียงห้าวบอกกลั้วหัวเราะหยันบาดใจ พร้อมออกแรงบีบบริเวณข้อศอกเรียวอย่างเจตนาบอกว่าจะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือไปไหนได้ง่ายๆ

           “แหม...ฉันไม่น่าลืมเลยนะ ว่าหนังหน้าคุณมันหนายิ่งกว่ากระเบื้องห้าห่วงซะอีก”

            “จำไม่ได้หรือ ว่าผมมันแค่อดีตคนงานในไร่ จะหน้าบางเหมือนคุณหนูอย่างคุณได้ยังไง”

            “จำได้สิ จำได้แม่นด้วยว่าคุณเคยขับรถ ขัดรองเท้า เช็ดกระเป๋าให้ฉัน”

           หญิงสาวย้อนกลับไปอย่างดุเดือด ได้ยินเหมือนเสียงขบฟันดังกรอดจากปากอิ่มหนาของชายหนุ่ม ก่อนจะถูกผลักจนเซหัวคะมำชนกับอะไรบางอย่างที่แข็งและหนักจนต้องสูดปากเบาๆ และกัดฟันแน่นสะกดกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ พอตั้งหลักได้เธอก็หันขวับมาจ้องอีกฝ่ายอย่างกินเลือดกินเนื้อ

             “ก็เพราะแบบนี้แหละ ต่อให้รวยแค่ไหน คุณก็เป็นได้แค่สัตว์ป่าเหมือนกับชื่อ ไม่มีวันเป็นสุภาพบุรุษไปได้!

             “ผมดีใจนะที่ได้ยินแบบนี้ เพราะแสดงว่าคุณยังร้ายกาจไม่เปลี่ยนแปลง ผมจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดว่ากำลังรังแกสุภาพสตรีอยู่”

              “ฉันเป็นสุภาพสตรีเฉพาะกับคนที่เป็นสุภาพบุรุษเท่านั้นแหละ”

            ตอบกลับเสียงกระด้าง เพิ่งสังเกตเห็นว่ากระทิงผลักเธอเข้าไปในห้องทำงานเก่าของบิดาที่อยู่ค่อนไปทางหลังบ้าน ไกลจากห้องโถงใหญ่ที่กำลังจัดงานเลี้ยง

           และ...

           ในนี้มีเธอกับเขาแค่เพียงสองคน

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


สุดท้าย ฝากกดไลก์เพจอุมาริการ์ ดาหราปตีด้วยนะคะ 
https://www.facebook.com/umariga/



***************************************************************** 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

3 ความคิดเห็น