ผู้หญิงชั้นสิบแปด ผู้ชายชั้นสิบหก

ตอนที่ 7 : 4 | ตกบันไดพลอยโจน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

ความที่พักนี้มีงานเลี้ยงติดๆ กันหลายงาน  ทำให้พอถึงวันหยุด เสน่ห์จันทร์เลยไม่ยอมลุกจากที่นอน บอกตัวเองว่าขี้เกียจได้เต็มที่  

เราจะตื่นสายในวันเสาร์แค่ไหนก็ได้...

หญิงสาวยิ้มกริ่ม แล้วซุกหน้าลงกับหมอนขนเป็ดใบโปรดอย่างมีความสุข ลังเลระหว่างปิดตานอนต่อกับหันไปหยิบโทรศัพท์มาเช็กความเคลื่อนไหวในโลกโซเชียลสักเล็กน้อย แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกจากไหนไม่รู้แผดเสียงแสบแก้วหู

เสน่ห์จันทร์เลยเอื้อมมือไปทุบหัวนาฬิกาปลุกรูปไข่ไก่ที่ตั้งตรงโต๊ะหัวเตียงทีหนึ่ง แต่เสียงนั้นยังคงอยู่ เลยคว้ามือถือมาดู คิดว่าตัวเองเผลอตั้งปลุกไว้

ก็ไม่ใช่...

หรือว่าดังมาจากห้องข้างๆ

เธอเกือบจะเอื้อมมือไปเคาะผนังแรงๆ อยู่แล้ว แต่กลับนึกขึ้นได้ก่อนว่า เสียงที่ว่านี้ไม่ได้ดังมาจากห้องข้างๆ แต่เหมือนมันดังอยู่รอบๆ ตัวเธอ

ดังไปทั่ว ดังกึกก้องอยู่ทุกหนแห่ง

ตายละ!

กริ่งไฟไหม้!!

ความคิดนี้ทำให้เสน่ห์จันทร์หายงัวเงียในพลัน เธอยังไม่อยากถูกไฟคลอกตายตอนอายุยี่สิบเจ็ดนะ!

มีอะไรอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำ

ยังไม่ได้บอกพ่อเลยว่ารักพ่อ

ยังไม่ได้ไปทัวร์ยุโรปสักครั้ง

และ...ยังไม่รู้เลยว่าผู้ชายดีๆ เป็นยังไง

เธอจะไม่ยอมตาย!

กรี๊ด!!

 

มีคนไม่มากนักที่กำลังเดินบ้าง วิ่งบ้างลงบันไดหนีไฟตอนที่เสน่ห์จันทร์เปิดประตูเข้าไป เห็นบางคนหันมามองด้วยสายตาแปลกๆ ทว่าหญิงสาวไม่สนใจ เธอรู้เพียงว่าต้องลงไปให้ถึงชั้นล่างให้เร็วที่สุด แต่วิ่งลงบันไดไปได้ราวสองชั้นก็เจ็บแปลบที่ข้อเท้าขึ้นมากะทันหันเลยต้องเกาะราวบันไดพยุงตัวไว้พร้อมกับพึมพำคำขอโทษออกมา

เสียงของเธอทำให้คนที่เดินตามลงมาขยับหลีก และทำให้ใครบางคนที่ยืนพิงกรอบหน้าต่างบานแคบสูงตรงชั้นพักหันมามอง

แสงตะวันแยงตาทำให้สายตาเธอพร่าในตอนแรก จนมือเรียวขาวสะอาดแต่สากระคายเล็กน้อยยื่นมาตรงหน้าพร้อมถามว่า

“คุณเป็นยังไงบ้าง ยืนไหวไหม”

เสน่ห์จันทร์ก็อ้าปากค้าง มองอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อสายตา

“คุณพานพบ!

“ครับ”

“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” หญิงสาวกระถดตัวหนีแทบชนราวบันได

หรือว่าเขาเป็นสตอล์กเกอร์!

มุมปากคนตรงหน้าโค้งขึ้นเล็กน้อย แต่ดวงตาคู่นั้นกลับระยิบระยับอย่างเหมือนกำลังหัวเราะอยู่ก็ไม่ปาน ทว่าเสียงเขากลับราบเรียบตอนตอบกลับมา 

“ก็ผมอยู่ที่นี่”

“ฮะ!” เธออุทานอย่างไม่อยากเชื่อ

“แล้วคุณล่ะ ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้”

“ฉันก็อยู่ที่คอนโดนี้เหมือนกัน”

หญิงสาวตอบเสียงอึกอัก เพราะยังแปลกใจไม่หาย ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ว่าตอนนี้บนบันไดหนีไฟนี่ มีเพียงเขากับเธอแค่สองคน เลยรีบร้องบอกอีกฝ่ายเสียงสั่น

“เรารีบลงไปเถอะค่ะ ฉันยังไม่อยากโดนย่างสดบนนี้”

“ย่างสด?

“ก็คุณไม่ได้ยินเสียงกริ่งสัญญาณนั่นหรือ ไปค่ะ ไป ใครๆ เขาก็ไปกันหมดแล้ว”

เสน่ห์จันทร์แทบผลักอีกฝ่ายเลยคราวนี้ ทว่าเขาขืนตัวไว้ ทั้งยังถามเสียงเอื่อย ส่วนดวงตาก็ทอประกายวาวกว่าเก่าคล้ายขบขันเต็มประดา

“สัญญาณเตือนไฟไหม้ ที่เขาซ้อมหนีไฟเที่ยงนี้น่ะหรือ”

เสน่ห์จันทร์ชะงักค้าง

“คุณว่าอะไรนะ”

“ก็วันนี้ ทางนิติฯประกาศว่าจะซ้อมหนีไฟ”

เธออ้าปากอย่างหมดมาด ก่อนเค้นเสียงออกมาทีละคำ

“ซ้อม-หนี-ไฟ!

“ครับ”

พอได้ยินคำตอบชัดเจนแบบนั้น เสน่ห์จันทร์ก็รู้สึกแข้งขาอ่อนลงในฉับพลัน คนตรงหน้าเลยอุทานเสียงดัง พร้อมเข้ามาประคองไว้แทบไม่ทัน

“อ้าว! เป็นอะไรไปคุณ ยืนไหวไหม”

เสน่ห์จันทร์กัดฟัน ทั้งๆ ที่รู้สึกอยากหลั่งน้ำตาออกมา มิน่าเล่ากริ่งเตือนดังสนั่นขนาดนั้น แต่กลับมีคนแค่ไม่กี่คนที่วิ่งทะเล่อทะล่าออกมา คนที่รู้และมีสติแต่ขี้เกียจซ้อมล้วนเก็บตัวเงียบในห้องอย่างสงบเสงี่ยม

นี่ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นเธอกำลังเมาขี้ตา ก็คงไม่ทำอะไรที่น่าขายหน้าแบบนี้หรอก มิหนำซ้ำยังทำให้เขาเห็นเสียอีก

ดีที่พานพบไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายของเธอ ดังนั้นเสน่ห์จันทร์เลยบอกว่าพอรับมือไหว แม้จะอายจนหน้าร้อนไปหมด...ตอนนี้ถ้าใครเอาไข่มาทอดบนแก้มเธอ รับรองไข่สุกในสองวินาที!

“ให้ผมประคองไหม” เสียงห้าวนุ่มนวลที่ดังใกล้ตัว ดึงสติที่ลอยละล่องไปของเสน่ห์จันทร์ให้กลับคืนมา

เธอฝืนฉีกยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนส่ายหน้าเด็ดเดี่ยว

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยืนได้”

ใช่เธอยืนได้ แต่พอตั้งท่าจะก้าวขาก็กลับทรุดฮวบลงไปนั่งกองที่ขั้นบันได พร้อมใบหน้าบิดเบ้อย่างเจ็บปวด คนที่เฝ้ามองอยู่ เลยเข้ามาประชิดตัว

“ให้ผมช่วยดีกว่า” เขาทำท่าจะก้มประคองเธอ แต่เสน่ห์จันทร์เบี่ยงตัวหลบ พร้อมยิ้มเฝื่อนๆ ให้อย่างเกรงใจ

“ขอแค่เกาะแขนก็พอค่ะ”

ชายหนุ่มอมยิ้ม ไม่พูดอะไร แต่ยื่นแขนให้เธอเกาะโดยดี ทว่าเขากลับพาเธอเดินขึ้นบันไดแทน หญิงสาวเลยตัวแข็งทื่อ มองอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจ

“ฉันคิดว่าเราจะลงไปข้างล่างเสียอีก”

“ขาคุณเจ็บแบบนี้ จะลงไปไหวหรือครับ”

คำถามนั้นทำให้คนถูกถามขบริมฝีปากน้อยๆ พร้อมมองหมายเลขชั้นที่ติดอยู่เหนือประตูหนีไฟอย่างใจเสียหน่อยๆ เพราะต้องลงบันไดไปตั้งสิบหกชั้น

“ก็ถ้าไม่ลงไป จะทำยังไงล่ะคะ ในเมื่อประตูหนีไฟ มันเปิดจากด้านนี้ไม่ได้”

ริมฝีปากชายหนุ่มโค้งขึ้นน้อยๆ ดวงตาหลังแว่นไร้กรอบก็แพรวพราวเสียจนเธอหัวใจกระตุก แวบหนึ่งเหมือนเห็นคนตรงหน้าแปลงร่างเป็นจิ้งจอกหนุ่มไปต่อหน้าต่อตา แต่พริบตาต่อมา ใบหน้าขาวสดใสของพานพบก็เรียบเฉยเหมือนเดิม จนเสน่ห์จันทร์อยากยกมือขยี้ตาแรงๆ ไม่แน่ใจว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า ทว่าอีกฝ่ายกลับตอบคำถามนี้ด้วยน้ำเสียงเนิบๆ ออกมาเสียก่อน

“เปิดได้ เพราะผมเอากระดาษทิชชู่อุดช่องตรงวงกบประตูเอาไว้”

“ฮะ!

เป็นอีกหนที่เธอเปล่งเสียงอุทานแบบนี้ออกมา ดูเหมือนอีกฝ่ายจะมีความสามารถสร้างความแปลกใจให้แก่ตนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“คุณทำแบบนั้นทำไม”

“ก็ขี้เกียจเดิน”

“แล้วงั้นคุณมาอยู่ที่บันไดนี่ทำไม”

“มาหาอะไรสนุกๆ ดู”

“แต่นี่มันซ้อมหนีไฟนะ”

“ไม่ซ้อมตำรวจก็ไม่ได้จับ นิติก็ไม่ได้มาไล่ออกไม่ใช่หรือ” เขาย้อนทำให้เสน่ห์จันทร์มองอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองอีกครั้ง

ใครจะคิดว่าคนหน้าตาเรียบร้อย เป็นตี๋อินเตอร์ จะกวน...ได้ขนาดนี้!

เพราะเหตุนี้หญิงสาวเลยเงียบกริบไม่รู้จะพูดอะไร ขณะเขยกขาตามอีกฝ่ายไป แต่พอถึงลิฟต์ประจำชั้นก็ต้องชะงักกึก อยากก่นด่าตัวเองเหลือเกินที่รีบร้อนจนไม่มีสติขนาดนี้

“ลิฟต์มาแล้ว” เขาเปรย

เธอยืนมองประตูลิฟต์ที่เปิดกว้างอย่างชั่งใจ ก่อนหันไปส่งยิ้มแหยให้อีกฝ่าย

“ฉันลืมกุญแจห้อง”

“ไว้ที่ในห้อง?

“อืม”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมโทรถามนิติฯให้ เขามีเบอร์ช่างกุญแจ”

เสน่ห์จันทร์ได้ยินแล้วก็ผ่อนลมหายใจโล่งอก มองคนพูดอย่างเป็นมิตรกว่าเก่า

“ขอบคุณค่ะ งั้นรบกวนบอกช่างด้วยว่าฉันจะรอที่ร้านกาแฟข้างล่าง”

ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งตอนมองจ้องเข้ามาในดวงตาเธอ

“ในชุดนี้?

“คะ?” เธองงงันตอนแรก ก่อนอ้าปากค้าง แล้วส่งเสียงหวีดร้องออกมาเบาๆ ในวินาทีต่อมาจากนั้นก็ยกมือทั้งสองข้างขึ้นกอดอกแทบไม่ทัน

เสน่ห์จันทร์พบว่าเกิดมาไม่เคยขายหน้าเท่านี้มาก่อน แม้แต่ตอนนอนหลับยามเล่นละครให้โรงเรียนสมัยอนุบาลก็ยังไม่น่าอายเท่านี้

 ต้นเหตุคือชุดนอนที่สวมอยู่ไม่ใช่กางเกงผ้ายืดเก่าๆ กับเสื้อยืดย้วยๆ แต่กลับเป็นชุดนอนสายไส้ไก่ผ้าซาตินเรียบลื่นสีอ่อน แบบเบบี้ดอลล์ที่ความยาวแค่กลางขาอ่อนที่บางเพจซึ่งเปิดขายเรียกว่า ชุดนอนไม่ได้นอน

ไม่ใช่จะใส่เอาใจผู้ชายที่ไหน แต่เพราะเธอชอบเนื้อผ้าแบบนี้ เวลาใส่นอนแล้วรู้สึกเหมือนอยู่ในรังไหม เรียบลื่นไปทั้งตัว และชุดที่เปิดนิด สั้นหน่อย ก็ทำให้นอนเปิดแอร์ที่ยี่สิบหกองศา พร้อมเปิดพัดลมเป่าได้สบายโดยไม่ต้องห่มผ้าห่ม ซ้ำยังประหยัดค่าไฟลงไปอีกตั้งหลายร้อย

แต่ใครจะนึก...

ว่าเธอจะลืมตัวกลัวตายออกมาจากห้องทั้งๆ อยู่ในชุดนอนไม่ได้นอนแบบนี้

มิน่าล่ะคนที่วิ่งลงบันไดเมื่อครู่ ถ้าเป็นผู้ชายจะมองมาด้วยสายตาแวววาวแปลกๆ ส่วนผู้หญิงก็เหมือนตำหนิติเตียน แต่ตอนนั้นความกลัวโดนย่างสดทำให้เสน่ห์จันทร์ไม่ทันสะกิดใจ

ตอนเห็นพานพบมองมาด้วยดวงตาพริบพราวเธอก็ยังไม่รู้สึกตัว  หญิงสาวทั้งอายทั้งโมโหเดือดเลยเผลอขึงตาใส่อีกฝ่าย

“แล้วคุณก็ไม่บอกฉัน”

“จะให้ผมบอกตอนไหน ในเมื่อคุณเอาแต่ชวนผมวิ่งหนีไฟ แล้วคุณก็ขาเจ็บ และจู่ๆ คุณก็เลิกพูดกับผม” เขาย้อนหน้าตายทำให้เสน่ห์จันทร์พูดไม่ออก

 เธอใช้เวลากล้ำกลืนความกระอักกระอ่วนอยู่ครู่หนึ่งก่อนบอกชายหนุ่มออกไปว่า

“งั้นรบกวนคุณโทรหานิติฯให้ฉันทีเถอะ ฉันจะขึ้นไปรอที่หน้าห้อง” บอกเขาจบก็กดเรียกลิฟต์

“คุณแน่ใจ”

“ค่ะ”

พานพบยืนมองเธอนิ่งอยู่ราววินาทีหนึ่ง ก่อนพยักหน้า

จากนั้นเขาก็หันหลังให้ เดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง เสน่ห์จันทร์เลยรู้สึกโล่งอกขึ้นมานิดหน่อย คิดว่าคงใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมงกับการยืนแกร่วรอที่หน้าห้อง หรือโถงหน้าลิฟต์ที่ชั้นของตนเอง ทว่าพอประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง หญิงสาวก็คิดว่าเธอน่าจะตัดสินใจผิด

มีผู้ชายวัยรุ่นสามคนอยู่ในนั้น พวกเขามองเธออย่างแปลกใจ ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะกวาดมองเธอตั้งแต่หัวถึงเท้าอย่างไม่เกรงอกเกรงใจราวกับอยากจะมองให้ทะลุผ่านเนื้อผ้าเข้าไปถึงเนื้อแท้ เสน่ห์จันทร์เลยถอยกรูดด้วยความลืมตัว แล้วบอกเสียงสั่นออกไปว่า

“ขะ...ขอโทษค่ะ ฉันกดลิฟต์ผิด”

พวกเขายังไม่ทันได้พยักหน้ารับ และประตูลิฟต์ก็ไม่ทันได้ปิดลงตอนเธอหันหลังให้ทั้งสามแล้วกัดฟันเดินกระเผลกไปทางที่เห็นพานพบหายลับไป

ประตูห้องของเขากำลังจะงับปิดตอนหญิงสาวตัดสินใจยื่นรองเท้าแตะรูปหัวโดบี้ หรือหนึ่งในคนแคระทั้งเจ็ดของสโนว์ไวท์ไปขวางไว้

“เดี๋ยว! คุณพานพบ” เสียงกระหืดกระหอบของเธอ ทำให้ประตูห้องเปิดกว้างออก “คือ...ฉัน...ขอฉันรอช่างทำกุญแจที่ห้องคุณได้ไหมคะ”

“ครับ” เขาชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนตอบสั้นๆ 

เสน่ห์จันทร์เลยได้แต่เดินเกร็งๆ ไปที่โซฟาในห้องรับแขก  ส่วนชายหนุ่มเดินหายเข้าไปในห้องนอน ได้ยินเสียงเขาคุยโทรศัพท์มือถือแว่วๆ คงเรื่องช่างทำกุญแจที่เธออยากเจอตัว ไม่นานเสียงเขาก็เงียบไป แล้วประตูห้องนอนก็เปิดออกอีกครั้ง ทำให้เธอสะดุ้งโหยง ทำให้คิ้วเข้มๆ ของเจ้าของห้องขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจนัก ตอนเบือนหน้าไปยังหน้าต่างบานกว้าง 

“วันนี้ไม่ได้มีคุณคนเดียวที่ลืมกุญแจ กว่าช่างจะมาได้คงสักบ่ายสาม”

“ฮะ! นานขนาดนั้นเลยหรือคะ” หญิงสาวถามอย่างตกใจ

“ครับ” เขาอึกอักนิดหนึ่ง ก่อนจะยื่นเสื้อคลุมตัวใหญ่แบบผู้ชายที่ถือติดมือมาให้แก่เธอ พร้อมบอกว่า “เสื้อตัวนี้ ผมเพิ่งได้มา ยังไม่เคยใส่ คุณจะเอาไปใช้ก่อน”

“ขอบคุณค่ะ” เธอรับมาด้วยความรู้สึกตะขิดตะขวงใจ

เสื้อยังมีกลิ่นใหม่อย่างที่เขาบอกไม่มีผิด ดังนั้นพอสวมเสร็จหญิงสาวก็รู้สึกมั่นใจขึ้นกว่าเดิม และมองสบตาเจ้าของห้องที่ยกแก้วน้ำมาวางตรงหน้าได้อย่างสนิทใจมากขึ้น

“ขอโทษนะคะ”

“หือม์?” เขาเลิกคิ้ว

“ก็ฉันทำท่าเหมือนไม่ไว้ใจคุณ”

“ไม่เป็นไร ถ้าผมเป็นคุณก็คงไม่ไว้ใจใครหน้าไหนทั้งนั้น” เขาตอบเรียบๆ ก่อนก้มมองโทรศัพท์มือถือคล้ายชั่งใจอะไรบางอย่าง จากนั้นก็บอกเสียงขรึมออกมา “เดี๋ยวผมจะลงไปซื้อข้าวเที่ยง คุณจะเอาอะไร ผมจะให้เด็กที่ร้านขึ้นมาส่งให้”

เธอฟังแล้วก็สะดุดใจแปลกๆ

“ทำไมคุณไม่ถือขึ้นมาเอง”

“ผมจะรอช่างกุญแจที่นั่น พอเขามา จะพาขึ้นมาหาคุณก่อน เสร็จแล้วผมจะมารับคุณกลับไปที่ห้อง”

ยอมรับความคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำตอบแบบนี้ จากคนที่เป็นเหมือนคนแปลกหน้า และเริ่มรู้สึกผิดยิ่งกว่าเก่า เมื่อพบว่าตนทำให้อีกฝ่ายต้องระเห็จออกไปอยู่ข้างนอก ขณะที่เธอครอบครองห้องของเขา

แต่ถ้าจะให้เสน่ห์จันทร์ที่อยู่ในชุดนอนบางเบาอยู่ตามลำพังกับผู้ชายวัยฉกรรจ์ในที่รโหฐานแบบนี้ เธอก็ทำใจลำบากจริงๆ แล้วในที่สุดหญิงสาวก็ช้อนตาขึ้น มองอีกฝ่ายด้วยสายตาขอบคุณอย่างที่ไม่ค่อยได้ใช้กับใครบ่อยนัก

“ขอบคุณค่ะ ฉันขอโทษที่ทำให้คุณต้องลำบาก”

“คุณขอโทษผมสองครั้งแล้ว ไม่ต้องขอโทษอีกแล้ว”

เขาตอบเสียงเรียบ ก่อนชะงักค้างตอนมือแตะลูกบิด แล้วหันกลับมามองเธออีกรอบ ทำให้หญิงสาวพานตัวเกร็งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

“คะ?

“ยาหม่อง...ที่คุณให้มาอยู่ข้างทีวี เอามาทาข้อเท้าเสีย จะได้ไม่บวมมาก ถ้ามีเวลาผมจะออกไปซื้อยาคลายเส้นที่ข้างนอกให้”

“ค่ะ...” เธอพึมพำรับคำ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “เอ่อ...แล้วถ้ามีคนมาหาคุณ...”

เขาเลิกคิ้วขึ้นอีกครั้ง ทำให้เสน่ห์จันทร์อึกอักเล็กน้อย

“ฉันหมายถึงแฟนคุณ...”

คราวนี้พานพบยิ้มบางๆ

“ไม่มีใครมาหาผมทั้งนั้น คุณพักให้สบายเถอะ อีกประเดี๋ยวจะให้เด็กที่ร้านข้าวเอาข้าวขึ้นมาส่งให้...ว่าแต่คุณจะกินอะไร”

“กินเหมือนคุณก็ได้ค่ะ” หญิงสาวบอกเพื่อลดทอนความยุ่งยาก

“แล้วถ้าผมกินข้าวขาหมู?

“งั้นฉันขอคากิ กับไส้”

ชายหนุ่มอมยิ้ม

“ถ้าไม่มีขาหมูจะเอาข้าวกะเพราไก่หรือหมู”

“ฉันกินได้ทุกอย่าง แต่ถ้าได้กะเพราไก่สับใส่เห็ดฟาง แต่ไม่ใส่ถั่วฝักยาวกับไข่เป็ดดาวกรอบๆ จะขอบคุณมาก”

“ตกลง” เขารับคำ แต่สุดท้ายก็ชะงักแล้วหันกลับมาอีกหน คราวนี้เสน่ห์จันทร์ไม่สะดุ้งตกใจแล้ว

คงไม่มีผู้ชายหื่นกามที่ไหน เล่นเกมร้อยคำถามเรื่องของกินก่อนโดดเข้าปล้ำผู้หญิงหรอก

หญิงสาวเลยมองเขาตาใสแทนคำถาม

“ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย”

--------------------------------------------------------------------------------------------

มัวแต่ไปติดตามข่าวทีมหมูป่า เลยไม่ได้อัปเสียหลายวัน คงยังไม่ลืมเสน่ห์จันทร์กับพานพบกันใช่ไหมคะ
          อ่านแล้วทิ้งเมนต์ให้ชื่นใจหน่อยนะคะ ไม่มีเม้นต์ บางทีก็คิดไม่ออกค่ะ ไม่รู้ว่าคนอ่านชอบ อยากอ่านต่อไหม พักนี้คนเขียนหัวใจบอบบาง อยากได้กำลังใจมากหน่อย 
          เลิฟๆ นะคะ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

               ถ้าสนใจอยากติดตามข่าวสารอื่นๆ ฝากกดไลก์เพจ อุมาริการ์ ดาหราปตี ด้วยค่ะ

สำหรับนักอ่านที่สนใจอยากลองอ่านนิยายเรื่องอื่นๆ

ของอุมาริการ์ ดาหราปตี 
หรือสนใจจะซื้อในรูปแบบอีบุ๊ก คลิกผ่าน seller link ข้างล่างนี้ได้เลยค่ะ
อุดหนุนงานนักเขียน ผ่าน seller link จะทำให้นักเขียน มีค่าอาหารแมวเพิ่มขึ้น ^^

กับดักมธุรส
อุมาริการ์
www.mebmarket.com
กับดักที่แสนเร่าร้อนนี้...คือน้ำผึ้งหรือยาพิษ มีเพียงเธอกับเขาเท่านั้นที่รู้ “กับดักมธุรส” เป็นเรื่องเดียวกับ “สายลับรุกฆาต” หนึ่งในซีรีส์ Spies in Love  เนื้อหาจึงคงเดิม ที่เพิ่มเข้ามาคือฉากรักหวานๆ ให้กลมกล่อมยิ่งขึ้น เหมาะกับนักอ่านที่ยังไม่มีฉบับตีพิมพ์ครั้งที่ 1-2 ค่ะ ---------------------------------------------------------------วิน เป็นสายลับอันดับหนึ่งของอเมริกาแต่เพราะฝีไม้ลายมือบนเตียงนอน และหน้าตาหล่อเหลากับซิกซ์แพ็กเร้าใจทำให้เขาต้องยอมเอาตัวเข้าแลกในแผนการที่เรียกว่า กับดักน้ำผึ้ง  แสนเย้ายวนใจโดยมีเป้าหมายที่อาชญากรอันดับหนึ่งของโลกซึ่งหลบซ่อนอยู่ในเมืองไทยทว่า...พอได้พบกับ อันนา หญิงสาวแสนสวยผู้ลึกลับชายหนุ่มก็กลับกลายเป็นคนที่ติดกับดักนี้เสียเอง แต่เธอมีประวัติเป็นปริศนามิหนำซ้ำยังยืนอยู่คนละขั้วกับเขา และชอบทำตัวคล้ายเจ้าหญิงน้ำแข็ง ผิดไปจากตอนที่ทั้งคู่มี one night stand  อันเร่าร้อนด้วยกันที่ปราก ราวกับเป็นคนละคนแต่เมื่อทั้งคู่เดินมาถึงทางตัน หญิงสาวจะยอมเชื่อมั่น และช่วยเขาจริงหรือในเมื่อวินสวมบทบาทคนรักสุดฮอตของลูกสาวเจ้านายอันนาระหว่างความรักกับหน้าที่ เธอจะเลือกอะไรหรือว่าพวกเขาจะต้องติดอยู่ในกับดักนี้ไปตลอดกาล ----------------------------------------------------------------
รักเล่ห์วิวาห์ลวง
ดาหราปตี
www.mebmarket.com
บุริศร์ คือร็อกเกอร์ตัวพ่อรูปหล่อที่(เคย)โด่งดังไม่แพ้พี่ตูนบอดี้ สแลม มณิศรา หรือ ลั้นลา เป็นนักร้องน้องใหม่จอมเฟก ที่ 'ปลอม' ตั้งแต่หัวถึงเท้าซ้ำยังขายเนื้อนมไข่มากกว่าน้ำเสียง เธอเป็นเพื่อนร่วมวงการประเภทที่เขาดูแคลนที่สุด และไร้รสนิยมจนไม่คิดจะหันไปมองซ้ำสอง แต่เด็กสาวกลับกระพือขนตาใส่ แล้วบอกว่าบุริศร์เป็น 'รักแรก' และ 'ผู้ชายในฝัน' รักแรกบ้าบอ กับฝันร้าย ของยายเด็กนรกชัดๆใครอยากจะมีข่าวคาวฉาวโฉ่กับแม่คุณเพื่อสร้างกระแส ก็เชิญ! แต่ไม่ใช่เขา! เด็กนี่อายุครบสิบแปดหรือยังก็ไม่รู้ เขายังไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะทว่าจู่ๆ บุริศร์ก็โดนวิกฤตครั้งใหญ่พุ่งเข้าชนจนต้องกลืนน้ำลายตัวเอง ยอมรับว่าผู้หญิงที่ไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าคนนี้เป็น 'เมียตีทะเบียน' ทั้งยังต้องปล่อยให้เธอวาดลวดลายปลาหมึกสาวใส่จนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเด็กบ้า! เธอคิดว่าเขาเป็นพระอิฐพระปูน เลยอยากจะลองดีด้วยใช่ไหม!อันที่จริงลั้นลานั้นมีเหตุผลที่บอกใครไม่ได้...เลยต้องฝืนโกหกปิดบังตัวตนกับคนทั้งโลก รวมทั้งบุริศร์ด้วยทว่า...มีอย่างหนึ่งที่เด็กสาวไม่เคยโกหก...เธอตั้งใจช่วยเขาให้พ้นจากวังวนอดีตจริงๆ ความสัมพันธ์จอมปลอมนี้เลยเริ่มทำท่าจะกลายเป็นจริง หน้ากากจอมปลอมที่เด็กสาวสวมใส่เริ่มหลุดลอกออก ทำให้เขาอยากค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเธอแต่จู่ๆ ความลับที่ลั้นลาปกปิดมานานก็เปิดเผยออกมา พร้อมกับปัญหาในอดีตของบุริศร์ที่เริ่มจะคลี่คลายก็กลายเป็นคลื่นยักษ์ถาโถมใส่พวกเขาแล้วทั้งสองจะทำอย่างไร ถึงจะฟันฝ่ามรสุมลูกนี้ไปได้ค้นหาคำตอบได้ใน รักเล่ห์วิวาห์ลวง



ทะเลร้อนกรรมกรเถื่อน
ดาหราปตี
www.mebmarket.com
‘พริก พริษฐา’ นางร้ายตัวแม่ของช่อง 69ตัดสินใจหนีปัญหาที่เกิดขึ้นด้วยการกลับเกาะนกยูงบ้านเกิดเพื่อปลดล็อคสิ่งที่ค้างคาในใจมาเนิ่นนานกับใครบางคนคนที่ทำให้เธอต้องกลายมาเป็น ‘ดาราสาวเต้าเขย่าจอ’ จนถึงวันนี้หากเธอกลับได้เผชิญหน้ากับเขาอีกครั้งในสภาพ เปลือยเปล่า ริมบึงน้ำใสพร้อมกับพบว่าชายหนุ่มได้เปลี่ยนจากกรรมกรในฟาร์มมุกของบิดาเป็นหัวหน้าคนงานไปแล้ว สิบปีที่ผ่านมาทำให้เรือนร่างของเขากำยำด้วยมัดกล้ามสมกับชื่อ ‘ยักษ์’ ไปทุกส่วนสัดปัญหาที่จะอยากแก้เลยกลายเป็นปมพันกันยุ่งเหยิงและร้อนแรงมิหนำซ้ำเขายังกักขังไม่ให้เธอจากไปไหนเธอหลบหนี...เขาตามหา...เธอทำร้าย...เขาทำรักแล้วพริษฐาจะค้นพบทางออกที่เธอต้องการหรือไม่หรือต้องติดอยู่กลางทะเลเพลิงแห่งรักนี้ไปตลอดชีวิตเสียแล้ว!

กรงพิศวาส คาสโนว่า
ดาหราปตี
www.mebmarket.com
One Night Stand...ใช่! พูดง่ายๆ ก็แปลว่าไปนอนด้วยกันแค่คืนเดียวเท่านั้นละ น่าเสียดายคนที่เธอเผลอตัวไปนอนด้วยไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหน ทว่ากลับเป็น รักแรก ที่แสนจะงี่เง่าตอนสมัยสิบห้าหยกๆ สิบหกหย่อนๆ โน่นเรื่องในคืนนั้นก็ควรจบในคืนนั้นใช่ไหม แต่ทำไม น่านน้ำ ไม่ยอมจบก็ไม่รู้ทั้งๆ ที่ใครๆ ก็บอกว่าเขาเป็นเพลย์บอยขั้นเทพ เป็นคาสโนว่าหน้าหยกสงสัยว่าสมญานามพวกนี้เป็นของปลอม!เพราะฝ่ายนั้นทำท่าราวกับเขาคือคนที่โดนพรากพรหมจรรย์ ไม่ใช่เธอ! และทั้งๆ ที่รู้ว่า ปรางมณี เกลียดชายชั่วประเภทคาสโนว่าฆ่าไม่ตายเป็นที่สุด แต่เขากลับเรียกร้องและกักขังหน่วงเหนี่ยวเธอไว้ ด้วยคำว่ารับผิดชอบ!ซ้ำยังทำตัวปากสว่าง บอกเรื่องนี้กับแม่ของเธอและพี่ชายของเขา...คนที่เธอเคยอยากได้มาเป็นสามีนั่นละ! น่านน้ำทำแบบนี้กับเธอได้อย่างไร แค้นนี้ต้องชำระใครจะยอมโดนเขาย่ำยีจนเอวเคล็ดเข่าเจ็บทุกค่ำคืนแบบนี้...ถ้ายอมก็ไม่ใช่สาวเปรี้ยวแสบซ่าอย่างเธอแล้ว!

กรงมาร
ดาหราปตี
www.mebmarket.com
เพราะบาปที่เธอไม่ได้ก่อ ทำให้เขาตัดสินใจจับตัวเธอมาเกาะสวรรค์แห่งนั้น เลยกลับกลายเป็นกรงของพญามาร ที่กักขัง คริษฐาเอาไว้ เพื่อให้ นายเหนือตังเกเถื่อนลงทัณฑ์รักแต่กามเทพกลับหักมุม ทำให้เขากลายเป็นฝ่ายถูกรักลงตรวนล่ามโซ่ไว้กับเธอเสียเองแล้วในที่สุดความจริงก็เปิดเผยว่าเขาคือมหาเศรษฐีหนุ่มไม่ใช่ตังเกขี้คุกเร่ร่อนทว่าหญิงสาวกลับยืนกรานหนักแน่น ว่าคนที่เธอรักคือตังเกเถื่อนคนนั้น ไม่ใช่มหาเศรษฐีพันล้านคนนี้เขาจะต้องทำอย่างไร เพื่อลบรอยแผลในใจของเธอที่ตนเป็นคนสร้าง และกักขังเธอไว้ในหัวใจเขาไปตลอดกาล

เกมร้าย...หนี้รัก
ดาหราปตี
www.mebmarket.com
รัมภ์รดา เป็นลูกหนี้สาวสวย แต่เพราะพ่อของเธอแพ้พนัน เลยต้องส่งลูกสาวคนเดียวไปขัดดอกเรวิน อายุน้อยกว่าเธอห้าปี และเป็นทายาทเจ้าพ่อกาสิโนเถื่อนที่มุ่งมั่นพิสูจน์ตัวเองกับอาหนุ่มเพื่อตำแหน่งนี้ภาคิน คืออาของเรวิน ทั้งยังเป็นคนรักเก่าของรัมภ์รดา! เกม (ร้าย) ระหว่างคนสองคนจึงเกิดขึ้น พร้อมๆ กับการใช้หนี้ (รัก) ของเขาและเธอ แต่ยิ่งเรวินเล่นเกมนี้นานเท่าใด เขาก็ยิ่งพบความลับที่ไม่คาดฝันมากเท่านั้นความลับที่เรวินไม่รู้ แต่รัมภ์รดากลับล่วงรู้... ส่วนเธอเองก็มีเรื่องทำให้เขาแปลกใจเช่นกัน เมื่อชายหนุ่มได้เจอกับหญิงสาวในฐานะอื่น ที่ไม่ใช่เมียขัดดอก รัมภ์รดาเองก็คาดไม่ถึงเช่นกัน เมื่อพบว่าแท้จริงแล้วข้างกายเจ้าพ่อหนุ่มมีเด็กสาวแสนสวยลูกสาวพ่อค้าอาวุธสงครามรายใหญ่แนบข้าง คนที่เหมาะสมกับเขาราวกับกิ่งทองใบหยก แล้วเกมระหว่างพวกเขาจะลงเอยอย่างไร หนี้ที่เกิดขึ้นใครจะเป็นคนชดใช้ ในเมื่อสิ่งที่ผู้ชนะต้องการคือหัวใจ มีคำตอบให้แก่คนที่วางเดิมพันด้วยการอ่านก่อน... *** นิยายเรื่องนี้มีบางฉาก ที่ไม่เหมาะกับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปี ***

โหดหื่นหมื่นราตรี
อุมาริการ์
www.mebmarket.com
ถ้าไม่ใช่เพราะ น้องสาว กำลังจะแต่งงานกับ ศัตรูเก่าตลอดกาล อย่าง “เขา”กระทิง ไพรจรัส เศรษฐีชาวไร่ผู้ร่ำรวยและมากด้วยอิทธิพลจนสื่อขนานนามว่า...เจ้าพ่อกระทิงตกมันแห่งผืนป่าตะวันตกดีไซน์เนอร์ สาวเปรี้ยวจากปารีสอย่าง แสนคะนึง ก็คงไม่ยอมกลับมาที่บ้านไร่ไกลปืนเที่ยงแห่งนี้แน่ๆเพราะทุกอย่างที่เคยเป็นของเธอ ไม่ว่าจะเป็นบ้าน หรือความรักของพ่อ ถูกเขายึดครองไปจนหมดสิ้นเขา...ที่เคยเป็นแค่คนงานในไร่เขา...ที่เธอเคยให้หิ้วกระเป๋าตามเขา...ที่เธอเคยให้ขัดรองเท้าให้ความชิงชังในใจทำให้หญิงสาวล่มงานแต่งงานของชายหนุ่มจนสำเร็จความแค้นทำให้เขา สั่ง ให้เธอชดใช้โทษฐานที่ทำเจ้าสาวของเขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย และทำให้เขาต้องติดคุกเมื่อครั้งก่อนโน้นรวมถึงที่เธอเคยทำร้ายน้องชายของเขาไว้มากมายแล้วแสนคะนึงจะทำอย่างไร เมื่อมีทั้งหนี้เก่าและหนี้ใหม่สะสม จนดอกเบี้ยเพิ่มพูนทวี มิหนำซ้ำกระทิงยังเป็นเจ้าหนี้จอมหื่น ที่ชอบเก็บดอกเบี้ยสูงเกินจริง...เพราะ...เขาเรียกร้องให้เธอใช้หนี้...จากวัน...เป็นคืน...เป็นหมื่นราตรี

ย้อนศรรัก
อุมาริการ์
www.mebmarket.com
ชมเพลิน...นักเขียนการ์ตูนสาวถังแตกสุดโก๊ะ เผลอรับปากเป็นกามเทพโดยไม่ตั้งใจ แต่จะปฏิเสธก็ไม่ทันเสียแล้วเพราะถูกเงินค่าจ้างก้อนใหญ่อุดปากจนพูดไม่ออกแต่กามเทพสาวจะตัดใจปล่อยศรรักออกไปได้หรือในเมื่อเป้าหมายของเธอคือ...ธรรศไทเพื่อนสนิทสุดเสเพลที่เธอแอบหลงรักมาตลอดชีวิตศรรักเลยทำท่าจะย้อนกลับมาหาคนยิงอยู่หลายหนติดที่เจ้าสาวของทายาทมหาเศรษฐีอย่างธรรศไทนั้น ต้องเกิดในปีที่ 'ฮะ' กับเขาเท่านั้นส่วนเธอน่ะหรือ...อย่าให้พูด เกิดปีที่ 'ชง' กับเขาสุดๆ ไปเลยชมเพลินเลยจำใจต้องง้างศรรักปักอกเพื่อนสนิทให้ได้ แต่เขากลับหลบได้ทุกครั้งไป ซ้ำยังดูเหมือนจะรู้ทันไปเสียหมดหรือว่า...คราวนี้กามเทพสาวจะถูกศรรักย้อนมาเล่นงานปักอกเสียเอง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

137 ความคิดเห็น

  1. #6 Khwankhaw Sn (@85valse) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 13:06

    รอจ้ารอออ

    #6
    0
  2. #5 Piyamas Sanasnit (@yui-naaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 15:11
    ชอบมากเลยค่า จั๊กจี้หัวใจมากกๆ รอตอนต่อไปน้าค้าาาา
    #5
    0