ผู้หญิงชั้นสิบแปด ผู้ชายชั้นสิบหก

ตอนที่ 37 : 17.05|ระยะห่างระหว่างเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    15 ต.ค. 61

และตามหลักของแก้วกุดั่น...ไม่เจอกันสามวัน พานพบก็คงสุกเกรียมเป็นตอตะโกวันนี้พอดี

เธอเลยได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆ แทนคำตอบ

อย่าบอกนะว่าแกไม่ได้คุยกับเขามาเกินสามวันแล้วแม่จอมยุ่งชี้หน้า

เสน่ห์จันทร์ลอบถอนหายใจกับคำถามนี้

โดยนิสัยของเธอแล้วไม่ใช่คนจู้จี้จุกจิก คอยตามจิกแฟน สมัยคบกับเรืองวุธ ก็ไม่เคยตามติดฝ่ายนั้นแจ ไม่ได้โทรหากันทุกวัน หรือส่งไลน์คุยกันตลอด ส่วนหนึ่งเพราะหญิงสาวเชื่อในเรื่องพื้นที่ส่วนตัวที่ทุกคนควรมี อีกส่วนเป็นเพราะเคยได้ยินพ่อเปรยให้ฟังอยู่เสมอว่าคดีความที่เกิดขึ้นทุกวันนี้ มาจากความยึดมั่น ถือมั่น ตัวกูของกู มากเกินไป ทำให้หึงหวงจนขาดสติ เสน่ห์จันทร์ที่เห็นจุดจบของคนเหล่านี้จากคดีความของพ่อมามากจึงไม่อยากให้ตัวเองเป็นหนึ่งในนั้น

เรื่องนี้แก้วกุดั่นเองก็รู้เช่นกัน ดังนั้นพอจ้องหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ฝ่ายนั้นก็ส่ายหน้าดิก

แกไม่ได้ตามจิกเขาเลยใช่ไหม

ก็ฉันไม่ชอบ...” เธอตอบเสียงอึดอัดใจ  แล้วคุณพบก็คงไม่ได้เป็นตอตะโกแบบที่แกว่าหรอก เพราะฉันยังเอากาแฟไปส่งให้เขาอยู่เลย

ส่งกาแฟ?” เพื่อนสนิทร้องทวนคำเสียงสูง ไม่รู้จะตกใจไปทำไม

อือ ไม่ใช่ยาบ้าหรอกเธอทำหน้าซื่อตอบ แก้วกุดั่นเลยค้อนขวับ

ไม่ต้องมาทำพูดดีเลยนังจันทร์ นี่ถึงขนาดส่งข้าวส่งน้ำให้กันแล้วหรือ

แค่กาแฟ ไม่ใช่ข้าวหญิงสาวท้วง

เออ นั่นละ จะส่งอะไรก็ช่าง แต่แกส่งกาแฟให้เขา โดยไม่ได้เห็นหน้าเขาเลยนี่นะ

ก็เขายุ่ง

ยุ่งอะไร

ก็เรื่องงาน

ยุ่งเรื่องงานจนไม่คุยกับสาว?”

หญิงสาวอึกอักกับคำถามนี้ เพราะตอบไม่ได้เหมือนกัน ว่าทำไมจู่ๆ พานพบถึงหายหน้าไป จะว่าผิดวิสัยของเขาก็ได้ ที่ไม่ตามมาวอแวอย่างเคย แต่เธอก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร กลับรู้สึกว่าดีเหมือนกัน จะได้มีช่องว่างไว้หายใจบ้าง ไม่ต้องมาคอยตามเป็นเงาตามตัว เพราะหากเป็นอย่างนั้น แล้วเกิดวันหนึ่ง เงามาหายไป ใจดวงนี้คงบอบช้ำหนักกว่าเก่า

 ทว่าเพื่อนสนิทดูจะไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ เพราะฝ่ายนั้นส่ายหน้าดิกพร้อมเอ่ยเสียงขู่ว่า

แกทำแบบนี้ไม่ได้นะ จำไม่ได้หรือว่าคราวก่อนแกเลิกกับไอ้พี่วุธทั้งๆ ที่เกือบจะแต่งงานกันอยู่แล้วเพราะอะไร

ระหว่างพูดแก้วกุดั่นก็เริ่มหรี่เสียงลง คงเพราะเห็นว่าคุยกันในร้านอาหารที่มีคนผ่านไปผ่านมาไม่น้อย

เสน่ห์จันทร์เลยถอนใจ รู้สึกจุกตื้อขึ้นมาทันที จึงรวบช้อนแล้วดึงทิชชู่มาซับปากก่อนตอบเสียงจริงจังว่า

จำได้ แต่ฉันไม่ชอบตามจิก ตามเกาะใคร อีกอย่าง...ถ้าคุณพบเขาชอบฉันจริง เขาก็ต้องไม่ทำให้ฉันเสียใจ

ชอบ!” แก้วกุดั่นทวนคำเสียงดังอย่างลืมตัว ทำให้คนเกือบครึ่งร้านหันมามอง เขมมณิศาจึงรีบขึงตาใส่ฝ่ายนั้นแทบไม่ทัน เพื่อนสนิทหน้าเจื่อนไปนิดหนึ่ง ก่อนจะยอมหรี่เสียงลง แกคบกับเขา แล้วใช้คำว่าเขาชอบแกเนี่ยนะ

เราเพิ่งคบกันเองนะ ยังไม่ได้บอกใครรู้ด้วย แล้วจะให้ฉันพูดว่ารักได้ยังไงเธอเค้นเสียงตอบอีกฝ่ายอย่างขัดใจ

แก้วกุดั่นส่ายหน้ามองมาด้วยสายตาอ่อนใจแกมโมโห

ส่วนเขมมณิศาก็ถอนใจเสียงดัง จากนั้นก็พูดด้วยสุ้มเสียงแม่แก่ใส่

ไอ้จันทร์ แบบนี้ก็เท่ากับแกยังไม่แน่ใจในตัวคุณพบใช่ไหม

เสน่ห์จันทร์เงียบกริบ คำถามนี้เธอก็เคยถามตัวเองเหมือนกัน

พานพบไม่ใช่คนเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม แต่ดวงตาพราวระยับคู่นั้นบอกว่าเขา ไม่เบาเลย แล้วยังนิสัยโอบอ้อมอารีชอบช่วยเหลือคนนั่นอีก คนแบบนี้อยู่ใกล้ใคร ก็สามารถทำให้คนคนนั้นใจสั่นได้ง่ายๆ โดยเฉพาะสาวๆ ไม่ว่าจะสาวน้อยสาวใหญ่ก็หวั่นไหวกับผู้ชายน่ารักนิสัยดีกันได้ทั้งนั้น

เพราะแบบนี้เสน่ห์จันทร์เลยไม่แน่ใจในความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขานัก แต่พอชายหนุ่มไปตามหาตนถึงบ้านเกิด ความลังเลก็เหือดหายไป ทว่าพอกลับมากรุงเทพเขาก็ไม่มาให้เห็นหน้า เธอเลยสับสนบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรคิด หรือควรวางตัวอย่างไรต่อ

เหมือนช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาคือฝันไป

ฝันดีที่ทำให้ไม่อยากตื่นมาเผชิญหน้ากับฝันร้าย...

ถ้าแกยังไม่แน่ใจในตัวเขา แกก็ไม่ควรปิดกั้นตัวเอง แกจะคบใครอีกก็ได้แก้วกุดั่นประกาศ สีหน้ามุ่งมั่น

เขมมณิศาทำท่าขนลุกขึ้นมาทันที

แกจะให้มันไปคบกับใคร?”

ไม่รู้ ฉันก็แค่ชี้ทางสว่างให้ไอ้จันทร์ต่างหากแล้วฝ่ายนั้นก็จ้องมองเธออย่างจริงจัง แกเชื่อฉัน แกต้องลองเปิดใจ อย่าปิดกั้นตัวเองกับผู้ชายคนเดียว

คือสนับสนุนให้เพื่อนแฮ่ด มีผัวเป็นฝูง?”  เขมมณิศาเลิกคิ้ว

แก้วกุดั่นค้อนคนพูดขวับใหญ่

ไม่ใช่โว้ย ฉันก็แค่ไม่อยากให้มันต้องฝังใจกับผู้ชายคนเดียว แถมยังเป็นคนที่ไม่แน่ใจว่าจะคลิกกันจริงๆ หรือเปล่าด้วย

ทีแกยังฝังใจกับพี่กั้งคนเดียวเลยเธอท้วง

หน้าแก้วกุดั่นเลยจ๋อยทันที

ฉันว่าจะเลิกแล้วละ

“ดีแล้วละ ผู้ชายอะไร ทั้งขี้อาย ทั้งติดอ่าง ไม่รู้เป็นหมอเข้าไปได้ยังไง” เสน่ห์จันทร์บ่น ทำให้แก้วกุดั่นตาเขียว

ใครก็ตำหนิเทพเจ้าก้ามกั้งของฝ่ายนั้นไม่ได้!

“ใครขี้อาย ใครติดอ่างยะ แกจำคนผิดเปล่า”

“ไม่อ่ะ ไม่ผิดแน่นอน แกไม่คบกับเขาน่ะดีแล้ว เขานุ่มนิ่มเกินไปสำหรับหญิงห่าม เอ๊ย หญิงห้าวอย่างแก” เสน่ห์จันทร์ยืนยัน

“เขาไม่ได้นุ่มนิ่มโว้ย”

“ถ้าเขาไม่นุ่มนิ่ม ติ๋มแตก แล้วทำไมแกถึงคิดจะเลิกคบ เอ๊ยเลิกจีบเขาล่ะ”  เขมมณิศาถามอย่างอดไม่อยู่

คนถูกถามเลยถอนหายใจเฮือกใหญ่ อย่างเจตนาให้รู้ว่าเป็นปัญหาหนักอกจริงๆ

ก็พี่ก้ามกั้งน่ะ เขาไม่ได้สนใจไยดีอะไรกับฉันเลย เผลอๆ ยังสนใจไอ้จันทร์มากกว่าด้วยซ้ำ อย่างสงกรานต์ที่ผ่านมานี้ก็ถามหาไอ้จันทร์ตั้งหลายที ถามว่าแกเป็นลมอะไรอีกบ้างไหม อ้อ จริงสิ เขามียาบำรุงตัวใหม่มา ฝากฉันมาให้แกด้วย แต่ฉันลืมไม่ได้หยิบมาสักที อ้อ แล้วเขาก็เคยบอก ว่าชอบขนมบ้านแม่ไอ้จันทร์มากด้วย แล้วแบบนี้ฉันจะเอาอะไรไปสู้วะ

ประโยคท้ายๆ นี้แก้วกุดั่นหันมาบอกเธอ เขมมณิศาเลยตบโต๊ะเบาๆ

เพราะแบบนี้แกเลยจะให้มันเปิดไม้กั้นกับพี่ก้ามกั้ง?”

ซาซ่า!”

เสน่ห์จันทร์รีบขึงตาใส่คนพูด กลัวว่าจะทำร้ายจิตใจแก้วกุดั่นเข้า แต่เหมือนเพื่อนสนิทจะทำใจได้บ้างแล้ว เพราะฝ่ายนั้นตอบเสียงปลงตกกลับมา

กับใครก็ได้ กับพี่ก้ามกั้งก็ได้แล้วแก้วกุดั่นก็สรุปรวบรัดง่ายๆ พร้อมจ้องตาเธอไปด้วย จริงสิ แกไปเดตกับพี่ก้ามกั้งอีกสักครั้งดีไหมจันทร์

แกจะบ้าหรือเสน่ห์จันทร์ร้อง

ไม่บ้า

แต่แกชอบเขา

ก็เขาไม่ชอบฉัน แล้วถ้าเขากับแกคลิกกัน ฉันแอบชอบเขาต่อ แกก็คงไม่วีนฉันหรอก

บ้า ประสาท เหตุผลอะไรของแกเนี่ยเธอส่ายหน้า

ฉันพูดจริงๆ เขารู้สึกดีๆ กับแก ถ้าเขาสมหวัง ฉันก็ดีใจด้วย บอกตรงๆ นะ ว่าให้แกเป็นแฟนกับพี่ก้ามกั้ง ยังดีกว่าให้เขาไปอยู่ในกำมือชะนีน้อยที่ฉันไม่รู้จัก ฉันทำใจไม่ได้แก้วกุดั่นคร่ำครวญ

แต่ฉันกำลังดูใจกับคุณพบอยู่ ทำแบบนี้มันไม่ดีสำหรับฉันกับเขาเธอพยายามตัดบท และหนีออกจากเหตุผลพิสดารของเพื่อนรัก

พวกแกแค่คบหาดูใจกัน เป็นแฟนกันหรือเปล่า ก็ยังพูดไม่ได้เต็มปากเลย แล้วแกจะปิดโอกาสของตัวเองไปทำไม นี่มันยุคไหนสมัยไหนแล้ว จะมาซื่อสัตย์อะไรกับคนคนเดียว ซ้ำยังเป็นคนที่ไม่ได้ตกลงอะไรกันเป็นมั่นเหมาะด้วย บอกตรงๆ ฉันไม่คิดหรอกนะ ว่าคนเราจะลองคบคนหลายๆ คนพร้อมกันไม่ได้ เพียงแต่ถ้าผ่านช่วงนี้ไป ถึงตอนที่ต้องจริงจังและจริงใจให้แก่อีกฝ่าย ก็ต้องมีคนคนนั้นคนเดียว แกลองไปคิดดูก็แล้วกัน ว่าที่ฉันพูดมานี่จริงไหม

สีหน้าแววตาที่บ่งบอกถึงความจริงใจของเพื่อนสนิททำให้เธอพูดไม่ออก ขณะที่เขมมณิศาส่ายหน้าเบาๆ แล้วเปิดปากพูดเพื่อคลี่คลายบรรยากาศ

เฮ้อ แกสอนไอ้จันทร์อย่างกับมีแฟนมาแล้วโหลหนึ่ง

แก้วกุดั่นค้อนขวับ

ฉันเน้นทฤษฎีโว้ย ถ้าทฤษฎีแน่น เดี๋ยวปฏิบัติก็จะตามมาเอง

จ้า...แต่อย่ามัวศึกษาแค่ทฤษฎี จนเกาะอยู่บนคาน หาทางลงไม่เจอล่ะ

อย่างกับแกหาทางลงเจอนักนี่

จากนั้นทั้งสองคนก็ทะเลาะทุ่มเถียงกันไปตลอดทางที่กลับออฟฟิศ เสน่ห์จันทร์เลือกเดินตามเงียบ ไม่ร่วมวงด้วย แต่ในใจตั้งคำถามว่าเธอควรทำอย่างที่แก้วกุดั่นบอกจริงหรือ

------------------------------------------------------------------------------------------------

เสน่ห์จันทร์เค้าเป็นผู้หญิงใจเย็นเนอะ เป็นไรต์นะ 

หายหัวไปไม่เจรจาแบบนี้ มีเกรี้ยวกราดแน่นวล

         ถ้าสนใจอยากติดตามข่าวสารอื่นๆ ฝากกดไลก์เพจ อุมาริการ์ ดาหราปตี ด้วยค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

137 ความคิดเห็น

  1. #121 HoneyBomb (@HoneyBomb) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 14:35
    เพื่อนวร้ายวร้าย อย่าทำตามเชียวนะ
    #121
    0
  2. #120 ขวัญ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:17

    เห็นด้วยกับกุ้งนะ

    ยังไม่ชัวร์ เราไม่ควรปิดกั้นตัวเอง

    #120
    0
  3. #119 Maichan (@ryuzaki) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 12:36
    ทำไมเพื่อนเลวแบบนี้ล่ะ
    #119
    0
  4. #118 goszyboong (@goszy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 12:32

    รำยัยฝอยจริงๆเลยยยยย

    #118
    0
  5. #117 sila (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 12:20

    ก่อนอื่นขอแช่งยัยกุ้ง ขอให้อกหักรักคุดชายใดที่หล่อนหมายปองก็จงเมินมองไม่เห็นหัวนางไปเลย รำคาญมากๆ

    ส่วนเรื่องของคิวต์บอยสีลมกับจันทร์นี่ อ่านแล้วเจ็บตามพิลึก อารมณ์ว่าตัวเองเป็นจันทร์ยังงั้นเลยทีเดียวค่ะ ฮือออออออ

    กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เจอแบบนี้ไม่อยากคบต่อแล้วก็กลับหลังลำบาก เพราะดูว่าจะเกลี่ยใจให้พานพบไปแล้วด้วยแหละ อึดอัดสุดๆ

    #117
    0
  6. #116 book_worm_girl (@book-worm-girl) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 11:58
    ใจนึงก็อยากเชียร์จันทร์ให้เปิดใจกับคนอื่นนะคะ แต่ไม่เอาก้ามกั้งน้าาา

    ไรท์คะ ช่วยส่งพระรองมาหน่อยค่ะ จะได้เร่งปฏิกิริยาคุณพบ หรือเปลี่ยนพระเอกเลยค่ะ ยอมมมม
    #116
    0