ผู้หญิงชั้นสิบแปด ผู้ชายชั้นสิบหก

ตอนที่ 32 : 15.1|วันพักร้อนแต่ไม่ได้พักรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    9 ต.ค. 61

พานพบไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน

ทั้งเรื่องมาต่างจังหวัดโดยไม่มีการวางแผน ไม่มีการจองที่พัก หรือไม่ได้เช่ารถไว้ก่อนในช่วงเทศกาลวันหยุด ที่สำคัญเขาไม่เคยตามหาผู้หญิงคนไหนแบบนี้

แต่เขากลับทำทุกอย่างนี้เพราะเสน่ห์จันทร์ ทั้งๆ ที่เธอยังไม่แน่ใจในเรื่องความสัมพันธ์นี้ และเป็นฝ่ายขอเวลาสามเดือนจากเขา

ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

รู้แต่ว่าตอนที่ใกล้ๆ ตัวไม่มีเงาฝ่ายนั้นปรากฎให้เห็น เขาก็รู้สึกโหวงๆ แปลกๆ  พอรู้ตัวอีกทีก็เป็นฝ่ายไปดักรอที่หน้าบริษัทของเธอเสียแล้ว เพื่อนสนิทของเสน่ห์จันทร์มองเขาเหมือนแปลกใจ แต่หลังจากกินบิงซูกันไปคนละถ้วย ต่อด้วยขนมปังลาวาไส้ทะลักอีกก้อนใหญ่ และเครื่องดื่มที่เต็มไปด้วยวิปครีมฟูฟ่องคนละแก้ว เขาก็ได้ชื่ออำเภอที่หญิงสาวอยู่มา รู้กระทั่งทางมาบ้านเธอ

ตัวเขาเองก็เคยอยู่ที่เชียงใหม่ตอนเป็นเด็ก แล้วระยะหลังนี้ก็มีโอกาสได้มาบ่อยๆ เพราะเรื่องงานและมีเพื่อนสนิทเป็นคนที่นี่เลยพอจะเข้าใจวัฒนธรรมคนเชียงใหม่อยู่บ้าง

การตามหาตัวเสน่ห์จันทร์ในช่วงเทศกาลสงกรานต์จึงไม่ยากเกินไป ขอแค่เธอไปวัดในสองสามวันนี้ก็พอ

ซึ่งคราวนี้โชคอยู่ข้างเขา

และเขาก็ตั้งใจแล้วว่า จะรักษาโชคดีนี้ไว้ให้นานๆ

ผู้หญิงสวย น่ารัก มีอยู่ไม่น้อย แต่ผู้หญิงที่ถูกใจเขาจริงๆ กลับหาได้ยาก โดยเฉพาะคนที่กล้าจ้องตากับเขา แล้วพูดกับเขาตรงๆ นั้นยิ่งหาได้ยากไปกันใหญ่ ส่วนผู้หญิงที่กล้าจ้องตาเขา พูดตรงๆ ด้วย และมีความรู้เรื่องกฎหมายกลับมีเสน่ห์จันทร์คนเดียว

ถ้าเขาปล่อยเธอไป ก็โง่แล้ว...

ความคิดนี้ทำให้พานพบไม่ยอมคลายอ้อมกอดง่ายๆ จนต้นแขนถูกหยิกแรงๆ หลายๆ ที จึงค่อยยอมปล่อยอีกฝ่ายให้เป็นอิสระ ผิวหน้าของหญิงสาวเกือบจะกลายเป็นสีชมพู ส่วนแพขนตาหนายาวก็ทาบทับโหนกแก้มตอนเธอพูดเสียงสั่นเล็กน้อยออกมา

เรารีบไปกันเถอะค่ะ  ไม่อย่างนั้นพ่อคงตกใจว่าจู่ๆ ฉันหายไปไหน วันนี้ฉันต้องช่วยพ่อดูแลแขกที่จะมาดำหัวท่านด้วย

ฟังเธอพูดแล้วก็นึกได้ เขาเลยก้มลงไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตาจริงจัง

ถ้าอย่างนั้นขอผมไปดำหัวท่านด้วยคนสิ

หญิงสาวเบิกตากว้างมองมาอย่างคาดไม่ถึง

ไม่ได้หรือเขาเลิกคิ้ว

เธอกลืนน้ำลายก่อนส่งยิ้มแหยให้

ไม่ใช่ไม่ได้ แต่วันนี้คงมีคนมาที่บ้านไม่น้อยเลย คุณแน่ใจนะว่าจะไปต่อคิวดำหัวพ่อฉันจริงๆ

“อืม”

“คิวยาวนะ รอไหวหรือ”

พานพบฟังแล้วก็ขมวดคิ้วน้อยๆ

คุณพ่อคุณเป็นอบต.หรือเป็นพ่อหลวงพ่อหลวงที่เขาพูดถึงนั้น แปลว่าผู้ใหญ่บ้านตามภาษาถิ่น

เสน่ห์จันทร์เลยอมยิ้ม

เปล่า พ่อฉันเป็นทนาย เลยพอมีคนนับหน้าถือตาอยู่บ้าง แล้วบางทีก็มีคนเชิญท่านไปสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัย

คำตอบของเธอทำให้เขาหมดข้อกังขาในเหตุการณ์วันนั้น  เลยได้แต่กระเซ้าว่า

ทีนี้เวลาอยู่กับคุณ ผมต้องระวังตัวหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้น คุณอาจเอาคำพูดทุกคำของผมไปใช้ในศาล

คนฟังทำหน้าครึ่งยิ้มครึ่งบึ้งใส่

น้อยๆ หน่อย ฉันจะไปจับผิดคุณทำไมกันแล้วหญิงสาวก็เปลี่ยนทีท่า ปั้นหน้าจริงจังกว่าเดิม ตกลงคุณยังจะไปดำหัวพ่ออีกไหม

ไปสิ มาถึงที่นี่แล้ว เว้นแต่คุณไม่อยากให้ไป

เสน่ห์จันทร์อึกอัก

ไม่ใช่ไม่อยากผิวแก้มเธอแดงขึ้นจนเห็นได้ชัด เพียงแต่วันแบบนี้เหมือนวันเปิดตัวแฟน คุณไปกับฉันทุกคนก็จะรู้กันหมดว่าเราเป็นแฟนกัน

ก็ดีแล้ว...” เขาตอบ ก่อนมองเธอกลับอย่างค้นคว้า เว้นแต่คุณยังไม่เชื่อใจผม คิดจะปิดบังเรื่องของเราไว้ก่อน

ฉันไม่ได้ปิดบัง เพียงแต่นี่ยังไม่ครบเวลาที่ฉันเคยบอกคุณเลย

เวลาไม่มีความหมายเท่าการกระทำหรือความจริงใจหรอกนะคุณจันทร์ หรือคุณคิดว่าผมเป็นผู้ชายแบบวุธ

หงุดหงิดใจอยู่บ้างตอนชื่อแฟนเก่าของเธอที่เขาชิงชังออกไป ขณะที่ฝ่ายนั้นเบิกตากว้าง แล้วร้องถามออกมาทันที

จริงสิ เมื่อกี้คุณบอกว่าน้องสาวคุณฆ่าตัวตายเพราะพี่วุธ แล้วนี่น้องสาวคุณเป็นยังไงบ้าง

หมอล้างท้องทัน แต่ต้องอยู่ในการดูแลของจิตแพทย์ควบคู่กับการรักษาตัวไปอีกระยะ

เสน่ห์จันทร์เม้มปาก สีหน้าเหมือนไม่สบายใจมากทีเดียว ตอนบอกเขาว่า

วันนั้นพี่วุธมาขอคบกับฉันใหม่ แต่ฉันไม่ตกลง ยังบอกให้เขาไปคุยกับแฟนก่อนเลย เขาบอกเขาคุยแล้ว...” แล้วเธอก็เงียบไป ก่อนเงยหน้าขึ้น มองจ้องตาเขาเหมือนค้นหาความจริง คุณคิดว่าฉันเป็นต้นเหตุให้น้องสาวคุณฆ่าตัวตายไหม

คำถามนี้ พานพบเคยถามตัวเองมาแล้ว หลังจากโดน ดอลลี่ ถามคำถามเดียวกันนี้ในคืนวันนั้น แต่สุดท้ายเขาส่ายหน้าหนักแน่น ตอบเสน่ห์จันทร์อย่างที่เคยตอบดอลลี่และตัวเองว่า

ไม่...คนที่เป็นต้นเหตุคือวุธ  น้องสาวผมก็มีส่วน น้องผมไม่ใช่คนเข้มแข็ง เพลินคงไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่โดนวุธทิ้ง คุณเองก็เคยโดนหมอนั่นนอกใจ แล้วทำไมคุณถึงไม่ฆ่าตัวตายล่ะ

เสน่ห์จันทร์หลุบตาลง พร้อมถอนใจยาว จากนั้นก็ตอบเสียงแผ่วเบาออกมา

ฉันเคยคิด แต่ไม่กล้าพอ

คำตอบนั้นทำให้พานพบหัวใจกระตุกด้วยความตกใจ พร้อมกับนึกโมโหเรืองวุธขึ้นมาจับใจ ตัวเขาเองก็ไม่ใช่ว่าคนดี เคยรักๆ เลิกๆ กับผู้หญิงมาหลายคน แต่มั่นใจว่าไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนคิดฆ่าตัวตาย  และเขาเองก็ไม่อยากรู้เหตุผลด้วยว่าทำไมเสน่ห์จันทร์ถึงคิดแบบนั้น

ชายหนุ่มจึงสะกดกลั้นความรู้สึกไม่พอใจที่ก่อตัวขึ้นในอกลงไปเสีย พร้อมกับบอกอีกฝ่ายเสียงอบอุ่น

โชคดีแล้วที่คุณไม่ทำแบบนั้น เพราะไม่อย่างนั้นเราคงไม่ได้เจอกัน

คนตรงหน้าเลยยิ้มให้เขาเหมือนเห็นด้วย พานพบเองก็ส่งยิ้มอ่อนโยนกลับไป แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธตัวต้นเหตุ  ทุกครั้งที่วุธทำน้องสาวของเขาเสียใจ เพลินตาจะปกป้องฝ่ายนั้นเสมอ หรือถ้าจนใจจริงๆ ก็จะมาขอร้องให้เขาพูดกับที่บ้านให้

พานพบไม่ชอบระบบศาลเตี้ย เกลียดการใช้กำลัง ไอ้หมอนั่นเลยรอดมือรอดเท้าคนของป๋าเขาไปได้อย่างหวุดหวิดทุกครั้ง

แต่คราวนี้ชายหนุ่มตั้งใจว่านอกจากจะไม่ช่วยพูดแล้ว ยังจะยุส่งอีกด้วย

ผู้ชายแบบนั้นสมควรได้รับยาแรงเสียบ้าง!

------------------------------------------------------------------------------------------------

         ถ้าสนใจอยากติดตามข่าวสารอื่นๆ ฝากกดไลก์เพจ อุมาริการ์ ดาหราปตี ด้วยค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

137 ความคิดเห็น

  1. #101 sila (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 15:55

    เป็นการคบกันแบบมีเหตุผลมาก มีอะไรก็บอกก็คุย ก็พูด อาจจะมีเรื่องขัดกันเล็กๆซึ่งความเป็นจริงก็เป็นไปได้ทั้งนั้น แต่พอเขาคุยกันแล้ว รู้สึกดีว่านี่แหละ คบกันต้องคุยกันให้เข้าใจนะ ชอบมากๆเลยค่ะ

    เสน่ห์จันทร์ย้ายลงมาอยู่ชั้นสิบหกเถอะ 5555

    #101
    1
    • #101-1 Umarigar_Darapadi (@Umariga_Darapadi) (จากตอนที่ 32)
      9 ตุลาคม 2561 / 22:39
      555ย้ายดีไหมน้อ ขอบคุณนะคะ ติดตาม วิเคราะห์ ตลอด ชื่นใจค่ะ
      #101-1