Fic haikyuu | 可愛い. . . | เด็กมันน่ารัก

ตอนที่ 2 : 〇 | ข่าวดี หรือ ข่าวร้าย | Ss1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    15 พ.ย. 63

[ Ep: 〇 ข่าวดี หรือ ข่าวร้าย ]

 

 

 

 

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า "มนุษย์เราต้องเผชิญกับความกลัว"  -แต่ไม่ใช่กับเธอ

 

 

Saturday, 07:30 A.M.

 

“มิยู”เสียงนุ่มทุ้มของชายวัยกลางคน ได้เอ่ยขึ้นเรียกเด็กสาวที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ภายในห้องสมุด เธอเมื่อได้ยินเสียงเรียก นิ้วเรียวของเธอคั่นหนังสือที่อ่านไว้พร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปหาชายหนุ่มที่มาใหม่

 

“คุณพ่อมีอะไรรึเปล่าคะ”เสียงหวานใสที่เอ่ยขึ้นด้วยความช้าแบบเนิบๆได้เอ่ยขึ้นกับคนตรงหน้า แต่เมื่อเธอพบกับในหน้าของบิดาที่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่นั้นลางสังหรณ์อันแสนแม่นของเธอก็ทำงาน

 

โครตไม่ชอบมาพากล

 

เหมือนเกิดเดดท์แอร์ขึ้นขณะหนึง ต่างฝ่ายต่างเงียบทำให้ใจของเด็กสาวเต้นไม่เป็นจังหวะ หน้าตาของเธอมีความกังวลแฝงอยู่ นิ้วเรียวเล็กกำกระโปรงที่ตนใส่จนยับเพื่อระบายความกังวลแต่ก็ไม่เป็นผล ต่างจากอีกฝ่ายเป็นอย่างมากใบหน้าคมของอีกฝ่ายที่ตอนแรกประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเลห์นั้นเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มและสายตาที่แสนขี้เล่นแทน

 

มีอะไรจะบอกกัน…ทำไมไม่รีบบอกนะ

 

“ยูจังทำหน้าตาหน้ากลัวเชียวไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า ป๊ะป๊าเอาเรื่องดีมาบอกต่างหาก”ชายวัยกลางคนเอ่ยพร้อมกับเอามือยีหัวของเด็กสาว ความกังวลก่อนหน้าได้หายไปหมด นิ้วเรียวเล็กก็ค่อยๆคลายมือออกจากกระโปรงของตน ก่อนที่เธอจะจดจ่อกับการรอรับฟังข่าวดีจากชายตรงหน้าของเธอ

 

ข่าวดีๆ…เอโตะ น่าจะได้ไปเรียนที่ต่างประเทศรึเปล่-

 

“ป๊ะป๊าว่าจะให้ยูงจังไปเก็บข้อมูลของนักกีฬาวอลเลย์บอลหน่อยน่ะ”

 

เพล้ง!!-

ราวกับมีเสียงอะไรแตก เด็กสาวเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็หน้าชาไปสักพักพร้อมกับสมองอันน้อยๆของเธอที่กำลังประมวลผล คำพูดของบิดาของเธอยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธออยู่

 

อะไรนะ…เก็บข้อมูลงั้นหรอ…ทำไมต้องเก็บข้อมูลล่ะ แล้วทำไมต้องวอลเลย์- เดี๋ยวนะวอลเลย์งั้นหรอ!?

 

“คุณพ่อแต่-”

“ไม่มีแต่นะยูจัง แล้วก็นะป๊ะป๊าน่ะจองเครื่องบินกับที่พักให้แล้วด้วย”เปรียบเสมือนเป็นคำพูดประกาสิทธิ์ที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ สายตาที่ดูเหมือนจะขี้เล่นแต่กลับทำให้รู้สึกกดดัน ปากรู้สึกหนักอึ้งจนอ้าปากพูดอะไรไม่ได้

 

“ยูจังเข้าใจแล้วใช่ไหม”ร่างกายเหมือนไม่ตอบสนองเมื่อสบตากับดวงตาคู่นั้น จู่ๆร่างกายก็ทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่คิด เด็กสาวที่ได้ยินประโยคเมื่อครู่ก็นิ่งไปสักพักก่อนที่จะพยักหน้าตอบไป เมื่อเขาได้คำตอบที่ต้องการก็ยีหัวเด็กสาวก่อนที่จะเดินออกจากห้องสมุดไป

 

เมื่อชายวัยกล่างคนคนนั้นออกจากห้องสมุดไปร่างกายที่เคยรู้สึกหนังอึ้งก็กลับมาเป็นปกติ เธอหันไปมองที่บานประตูที่พึ่งจะถูกปิดลงก่อนที่จะกลับไปอ่านหนังสือที่อ่านข้างไว้ แต่กลับมีคำถามมากมายเกี่ยวกับสิ่งที่เขาพูดออกมาถึงจะสงสัยหรือสับสนมากแค่ไหนแต่ถ้าเขาเลือกให้ย่อมเป็นเรื่องที่ดีต่อตัวเธอทั้งนั้น

มั้งนะ…

 

Saturday, 08:40 P.M.

 

ณ ห้องนอนขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งด้วยอุปกรณ์กีฬาต่างๆกับของสะสมอนิเมะสลับกับของสะสมสีพาสเทล ภายในห้องที่มีเตียงขนาดกลางที่มีร่างของเด็กสาวนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ เด็กสาวรีบรัวแป้นพิมพ์ตอบกลับข้อความของ ฮิโรฮิโตะ มิโนรุ พี่ชายฝาแฝดของตนโดยไว

 

Minoru : สรุปคือได้ไปจริงๆด้วยสินะ

ก็จริงน่ะสิคะ : Miyu

คุณพ่อน่ะใช้สายตาน่ากลัวขู่ให้ตกลงด้วยล่ะค่ะ: Miyu

น่ากลัวจนขยับตัวไม่ได้เลยง่ะT^T : Miyu

[ ส่งสติกเกอร์แมวร้องไห้ ] : Miyu

Minoru : ฮะๆ คุณพ่อคงอยากให้เราไปล่ะนะ

Minoru : ยังไงก็ลองไปดูก่อนก็ได้ถ้าไม่โอเคแล้วอาการ

มันกลับมาก็ค่อยบอกคุณพ่อเอาล่ะกันนะ

Minoru : [ ส่งสติกเกอร์แมวกอดกัน ]

เข้าใจแล้วค่ะ… : Miyu

Minoru : อ่อแล้วก็นะ

Minoru : รีบๆฝึกภาษาญี่ปุ่นแล้วก็รีบๆมาที่ญี่ปุ่นด้วยล่ะ

Minoru : ผู้สาวน่ารักมาก อิ_อิ

น่ารักจริงป่าวคะ( ͡° ͜ʖ ͡°) : Miyu

 

หลังจากนั้นทั้ง2ก็คุยด้วยกันอีกสักพักก่อนที่จะแยกกันไปนอน เด็กสาวที่ตื่นเต้นกับการเดินทางในเช้าวันถัดไปจนไม่เป็นอันหลับอันนอนอ จนสุดท้ายก็ได้นอนตอนฟ้าส่างพอดิบพอดี

เดินทางไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ญี่ปุ่นด้วยเถอะ สาธุ99

 

 

END 〇 | ข่าวดี หรือ ข่าวร้าย | Ss1

 

{ เกร็ดน่ารู้เล็กน้อย }

เกร็ดที่ 1 ตระกูลฮิโรฮิโตะเป็นตระกูลที่ทำงานร่วมกับเหล่าสโมสรกีฬาแห่งชาติของแต่ละประเทศ แถมยังเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ของวงการกีฬาอีกด้วย ( เบียวไหม…เบียวแหละ )

เกร็ดที่ 2 ฮิโรฮิโตะ มิยู เป็นลูกครึ่ง ญี่ปุ่น / อังกฤษ เสี้ยวจีน โดยที่เธอมีพ่อเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น / อังกฤษ และมีแม่เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น /  จีน ถึงแม้จะมีสายเลือดของประเภทญี่ปุ่นมากแค่ไหนแต่ความลับของเธอคือมิยูพูดภาษาญี่ปุ่นไม่เป็น!!

 

Take with write

กลับมาแล้วนะคะหลังจากที่หายไปนานแสนนาน เอาตอนแรกมาเสิร์ฟประดับบารมีของตัวเองนิดโหน่ย แล้วก็ขอบคุณที่ติดตามกันด้วยนะคะ ถ้ามีการบรรยายตรงไหนที่ไม่ค่อยลื่นไหลก็สามารถบอกได้นะคะ;; สำหรับวันนี้ขอลาไปก่อนสวัสดีค่าบบบบ

 

*ยังไม่ตรวจสอบคำผิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #9 pewpewpew101 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:41

    น้องงงงง เอ็นดูอ่าาาา

    #9
    0
  2. #8 nongfaefae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 21:04

    สนุกกกก่าอนำาเากาอ
    #8
    0