[FanFic-BTS] Bad Partner [JinKook Ft. MinV]

ตอนที่ 2 : REPORT 01 : คนคุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    10 มิ.ย. 61


ความเดิมสองเดือนที่แล้ว...

 

“หัวหน้า!! แย่แล้วครับ นักโทษห้องขังห้องศูนย์กำลังจะฆ่าตัวตาย!

 

เจ้าหน้าที่ประสานงานระดับพื้นแห่งหน่วยข่าวกรองที่ถูกส่งไปช่วยจับตามองใครบางคนกำลังวิ่งกระหืดกระหอบมาที่ห้องทำงานหัวหน้าหน่วย ที่กำลังคิดไม่ตกกับแผนการที่ทางรัฐบาลร่างส่งมาให้เขา

และไอ้ใครบางคนที่ว่านั่น ก็คือคนที่เจ้าหน้าที่หนุ่มคนนี้กำลังบอกว่าจะฆ่าตัวตายไงล่ะ!

 

“แน่ใจนะ? ว่าเขาจะทำงั้น”

“ครับ ผมเห็น เห็นเขาเอาผ้าปูที่นอนมาผูกโยงกับเหล็กเพดาน! หรือว่าเขากำลังจะหลบหนี”

“จะหนีไปได้ยังไง ถ้าอยากเสี่ยงกับไฟฟ้าเกือบพันโวลต์ก็ลองดู”

“ละ แล้วเขาจะตายมั้ยครับ”

“ตายนี่หมายถึงอะไร ไฟช็อตหรือผูกคอ?

“ผูกคอสิครับ โธ่ หัวหน้า ไปดูกันเถอะ”

 

คุณหัวหน้าถอนหายใจ เก็บเอกสารที่พิมพ์ใส่กระดาษแสนสิ้นเปลืองเข้ากับลิ้นชัก ล็อคอย่างดีก่อนจะลุกขึ้นบิดขี้เกียจเดินตามอีกฝ่ายที่ลนลานนำทางไปก่อนแล้ว

อาจจะสงสัย ว่าทำไมหน่วยข่าวกรองอย่างพวกเขาต้องไปดูนักโทษ และพัศดีไปไหนหมดทำไมไม่มาดูแล ความจริงมันก็มีเรื่องที่ติดขัดอยู่สักหน่อย

สำนักงานเดิมของหน่วยข่าวกรองแห่งชาติ เป็นสาขาย่อยจากกระทรวงกลาโหมที่ดูแลด้านการทหารโดยรัฐบาลอีกที แต่ด้วยความที่ไม่ได้ปรากฏผลงานเด่นชัดนักราวกับว่าความต้องการไม่สมดุลกับผู้ผลิต แถมการศึกระหว่างประเทศที่สำคัญๆก็ไม่ได้ลงสนามอยู่ในตอนนี้ ด้านงานสืบสวน ตำรวจก็เอาไปกินสบายเนื่องจากหน่วยงานด้านนั้นก็ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อจับคนร้ายอยู่แล้ว

ปุจฉา อย่างนี้หน่วยข่าวกรองจะไปไหน

วิสัชนา ก็ย้ายน่ะสิ!

ตึกที่เคยเป็นที่อยู่อย่างสันติก็ถูกเปลี่ยนและจัดสรรปันส่วนเสียใหม่ แล้วโยกย้ายเจ้าหน้าที่เดิมระเห็จไปอยู่ที่อาคารภายในเขตเรือนจำที่เพิ่งรีโนเวทใหม่พอดี ซึ่งก็มีที่ว่างที่จะเข้าไปจับจอง ย้ายของและตั้งรกรากใหม่เหมือนกับชนเผ่าอินเดียนแดงในอเมริกา ที่เป็นเจ้าของพื้นที่อยู่ดีๆก็โดนไล่ และถึงพวกเขาไม่ถูกฆ่าเพื่อยึดที่ดิน แต่การลาออกและเปลี่ยนสายงานของเจ้าหน้าที่บางส่วนก็ยิ่งทำให้เหมือนหน่วยนี้กลายเป็นเหมือนชนกลุ่มน้อยเข้าไปทุกวัน

นี่คือความเป็นมาเรื่องพื้นที่โดยสังเขปประมาณสิบกว่าปีมาแล้ว สรุปคือตอนนี้หน่วยข่าวกรองแห่งชาติหรือญาติสนิท CIA ก็กลายเป็นหน่วยมินิมอลที่อยู่ในเขตเรือนจำ ว่างๆก็ช่วยพัศดีเดินเยี่ยมนักโทษ

และผู้ดูแลหน่วยพื้นที่ตรงนี้ หรือที่เจ้าหน้าที่ต่างเรียกเขาว่าหัวหน้าหรือผู้มีอำนาจที่สุดขณะนี้ก็คือจองโฮซอก สืบทอดจากตำแหน่งหัวหน้าจากคุณพ่อของเขาอีกทีซึ่งเป็นอดีตนายทหารชั้นผู้ใหญ่ โดยมันเปลี่ยนมือมาค่อนข้างหลายรุ่นตั้งแต่สมัยเกาหลีใต้ยังไม่เข้ารูปเข้ารอยนัก แต่ก็อย่างว่า หน่วยงานปิดทองหลังพระไม่อาจสร้างความรุ่งโรจน์ที่เต็มไปด้วยชื่อเสียงเกียรติยศ ขาเก้าอี้หน่วยนี้เลยค่อนข้างมั่นคง นั่งสบายก้นเพราะแทบไม่ได้แย่งกันเลย ยิ่งช่วงหลังอยากจะแย่งกันออกเสียมากกว่า แต่ไหนๆก็ไหนๆคนก็ค่อนข้างจะน้อย การจัดสรรงบก็เลยถูกแบ่งไปพัฒนาอุปกรณ์เพื่ออำนวยความสะดวกและเพิ่มความปลอดภัยให้เจ้าหน้าที่ในหน่วยนี้เป็นหลักแทน

สรุปความง่ายๆตอนนี้คือ เป็นซีไอเอมันเท่ แต่ไม่รวย แถมตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่อาจจะเรียกได้ว่าใกล้ถึงจุดวิกฤตเต็มทน

ตอนนี้ทั้งหัวหน้าจองและลูกน้องมาถึงห้องขังหมายเลขศูนย์ที่ว่าแล้ว มันเป็นห้องขังชั้นดีที่ไม่เหมือนกับที่อื่นเนื่องจากข้างในมีนักโทษคนสำคัญ ที่ไม่ได้หมายถึงเป็นบุคคลมีตำแหน่งที่สำคัญ เจ้าหมอนี่มีเพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้นคือ โจร

 

“อู้วววว วันนี้บิ๊กบอสมาด้วย ลมอะไรหอบมาครับ”

“นายทำอะไรอยู่น่ะ...”

 

โฮซอกหรี่ตามเอ่ยถามพลางชี้มือไปที่แถบผ้าที่ห้อยจากเพดานหลังจากที่เปิดระบบเปลี่ยนผนังทึบด้านหน้าให้กลายเป็นโปร่งแสงพร้อมช่องสื่อสาร ซึ่งบนแถบผ้านั้นเองมีร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคนหนึ่งกำลังห้อยโหนในท่วงท่าขาเหยียดอย่างสวยงามโดยที่ร่างกายก็เกาะเกี่ยวกับผ้าผืนนั้นอยู่ บ่งบอกถึงความแข็งแรงและยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อเป็นอย่างดี

 

“แหม ไม่ได้ฆ่าตัวตายละกันครับ นั่งๆนอนๆในห้องพรรค์นี้มันก็จะเมื่อยๆหน่อย รู้จักมั้ยครับพิลาทิสอะ โยคะยอดนิยมเลยนะ เนี่ย อุตส่าห์คอสเพลย์เป็นฮาร์ลี่ย์ควินน์แบบไม่ต้องเซ็ทฉากแท้ๆ”

 

หนุ่มนักโทษพูดเจื้อยแจ้วทั้งที่ยังห้อยตัวดูน่าหวาดเสียว ส่วนคุณหัวหน้าก็ได้แต่ส่ายศีรษะแบบไม่มีอะไรจะพูด ก่อนที่เขาจะปิดระบบโปร่งใสเพื่อสนทนากลายเป็นกำแพงทึบตามเดิมและเดินจากไปพร้อมกับลูกน้องที่ปลงในชะตากรรมตัวเองว่าอาจจะโดนบ่นตามเคย

...แต่เดี๋ยวก่อน

จู่ๆบอสจองก็เปลี่ยนใจเดินฉับๆกลับมาที่ห้องขังห้องเดิม เขามองมันอย่างลังเลอะไรบางอย่างก่อนจะตัดสินใจโทรต่อสายประสานงานไปยังผู้คุมเรือนจำโดยตรง

 

“จองโฮซอก หัวหน้าหน่วยข่าวกรองพิเศษเองครับ ขอใช้คำสั่งพิเศษปล่อยตัวนักโทษห้องขังหมายเลขศูนย์ คิมซอกจิน เดี๋ยวนี้”

 

 

    “เอ๋ๆ นี่มันอะไรกัน จะเอาผมไปไหน ...แย่ชะมัด มองอะไรไม่เห็นเลยเนี่ย หรือว่าอยากจะเล่นซ่อนแอบกัน อธิบายกติกามาก่อนก็ดีนา”

 

พัศดีสองคนที่พานักโทษกิตติมศักดิ์ห้องขังหมายเลขศูนย์ผ่านทางเดินที่สร้างเข้าสู่ตัวอาคารสำนักงานหน่วยข่าวกรองโดยการปิดตามัดติดวีลแชร์ก็จัดการปลดล็อค ลากร่างของชายหนุ่มออกมาโดยการหิ้วปีกคนละข้าง ก่อนจะพามานั่งเก้าอี้ที่ใหม่และจัดการคลายผ้าปิดตาออก

 

“เฮ้อ เห็นว่าซีไอเอเกาหลีใต้ว้างว่างนี่ท่าจะเป็นเรื่องจริงเน้อ.....อะ...หืม” เขาหยุดชะงักหลังจากที่ยืดกล้ามเนื้อแขนตัวเองเองไปมาและได้มีโอกาสมองไปรอบๆห้องที่ตัวเองนั่งอยู่ตอนนี้อย่างเต็มตา

มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ไม่ได้กว้างมาก ทางเข้าออกทางเดียวด้วยประตูเลื่อนตามแบบฉบับห้องประชุม ด้านหน้าเป็นพื้นที่ว่างพร้อมโต๊ะวางอุปกรณ์การทำงานเรื่องเอกสาร เครื่องฉายขึ้นจอที่ติดอยู่บนเพดาน ส่วนโต๊ะที่ตนนั่งอยู่ตรงนี้เป็นโต๊ะกลมขนาดใหญ่พอประมาณ มันใหญ่พอที่จะมีคนนั่งรอบมันและใช้งานพื้นที่ของตัวเองได้อย่างสบาย ส่วนตำแหน่งที่ตัวเองนั่งอยู่ตรงนี้มันตรงกับโฮซอกพอดีจนทั้งคู่ประสานสายตากัน

ผู้มาใหม่ยิ้มทักทายราวกับนี่เป็นช่วงเวลาพักผ่อนแสนวิเศษที่ได้กินมื้อเที่ยงกับเพื่อนฝูงหลังจบงานเฮงซวยช่วงเช้า

 

“ที่นั่งเจ๋งๆจ้องตากับคิงอาเธอร์แบบนี้ ผมได้เป็นกาลาฮัดรึเปล่าเนี่ย”

“แล้วแต่นายจะคิด” อีกฝ่ายแบฝ่ามือทั้งสองเป็นกิริยาสนับสนุนคำพูดตัวเอง “ยังไงก็ตามแต่ เรื่องที่นายเคยเซ้าซี้ฉันนักหนา ฉันลองคิดทบทวนดูใหม่จนได้ข้อสรุปแล้ว”

 

“แสดงว่าเลือกผมแล้ว” เขาดีดนิ้วเปาะ ก่อนจะเริ่มสำรวจคนที่นั่งประชุมอยู่ในห้องนี้อีกครั้งโดยตั้งใจมากขึ้น จนกระทั่งสายตาใคร่รู้ของตนไปสะดุดเข้ากับชายหนุ่มหน้าละอ่อนที่นั่งถัดจากโฮซอกมาสองที่นั่ง เขามีดวงตากลมโตที่เป็นประกาย เป็นสัญลักษณ์ของวัยรุ่นที่มุ่งมั่นขณะเดียวกันก็เหมือนสัตว์ป่าไร้เดียงสา ราวกับดวงตาของกวางหนุ่มที่แสนสง่างาม

เขาชักชอบมันเสียแล้วสิ

 

“ประมาณนั้น บอกไว้ก่อนนะว่านี่ไม่ใช่การก้มหัวขอร้อง ไม่มีการเยินยอสรรเสริญอะไรทั้งสิ้น แต่เราจะให้เกียรตินายอย่างเพื่อนร่วมงาน เราเหลือกันไม่มากแต่ก็มากกว่าที่นั่งในโต๊ะนี้แน่นอน แต่ก็ไม่ใช่จำนวนที่เราจะสามารถกระจายทำภารกิจที่มากมายได้อย่างเมื่อก่อนอีกแล้ว” หัวหน้าจองหยุดพักถอนหายใจแล้วเริ่มพูดต่อ “และเมื่อสามเดือนที่แล้วเราก็เพิ่งเสียบุคลากรไปอีกคน แต่ก็ยืนยันไม่ได้ตอนนี้ว่าเป็นหรือตาย”

 

เขาหยิบรีโมตเปิดเครื่องฉายที่เชื่อมระบบไว้กับอุปกรณ์บันทึกข้อมูลและแสดงผลอัตโนมัติเมื่อเรียกใช้คำสั่งคล้ายกับปุ่มโทรด่วน

บนจอสีขาวปรากฏภาพของผู้ชายคนหนึ่ง หน้านิ่งๆกับดวงตาเรียวทำให้ใบหน้าดูจริงจังขึงขังแม้ว่าจะมีริมฝีปากอิ่มดูนุ่มนิ่มเป็นจุดเด่น แต่พอรวมกับผมสั้นสีดำแหวกเปิดหน้าผากแล้วกลับมีเสน่ห์บางอย่างที่ไม่อาจละสายตาไปได้เลย

 

“นี่คือชิมมี่ หรือชื่อจริงตามไอดีการ์ดคือปาร์คจีมิน เขาหายสาบสูญไปหลังจากภารกิจที่เราส่งเขาไปสังเกตการณ์ที่โกดังตรงท่าเรือ ที่เราได้ข้อมูลเรื่องการค้าขายของผิดกฎหมายโดยหนึ่งในผู้ประกอบการที่เราสงสัยคือกลุ่มมาเฟียตระกูลมิน”

 

คิ้วของอดีตนักโทษเลิกขึ้นเล็กน้อย

 

“การทำงานของเรามันมีความเสี่ยงอยู่แล้ว เอาจริงไม่ว่าจะอาชีพไหนมันก็เสี่ยง ปกติชิมมี่ไม่เคยทำงานพลาด ยิ่งการทำงานเดี่ยว เขาจะยิ่งรอบคอบกว่าเดิม”

“งานเดี่ยว? เอ่ ถ้างั้นบอสก็หมายความว่าเดิมเขาไม่ได้ทำงานเดี่ยวสินะ” ชายหนุ่มถือวิสาสะเรียกเจ้านายตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ไหนๆตัวเองก็จะทำงานอีกครั้งแล้วนี่นา

“ใช่ ปกติจะจัดให้ทำงานเป็นคู่ เพื่อสะดวกต่อการเคลื่อนไหว และคู่หูของชิมมี่ก็คือคนนี้”

 

โฮซอกผายมือของตนไปยังเจ้าหนุ่มตากวางคนนั้น

 

“จอนจองกุก โค้ดเนมซีกอล จะเป็นคู่หูของนายตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ขอให้โชคดี”

 

 

     กลับมายังปัจจุบัน เจ้าหนุ่มซีกอลเหวี่ยงกระเป๋าสะพายตัวเองลงกับพื้นจนดังปึ้ก ก่อนจะทิ้งตัวลงพาดลงกับเตียงชั้นล่างโดยที่ขาห้อยลงมาบนพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน

ปกติเขาไม่ค่อยเพลียอะไรแบบนี้หรอก ทั้งตนและชิมมี่หรือจีมินเองก็เป็นพวกอึดเวลาทำงานกันทั้งคู่ แต่ครั้งนี้มันสุดจริง ไม่ได้สนุกเลยสักนิดที่เกือบร่างแหกเพราะไอ้เจ้าคู่หูใหม่ เป็นแค่สายลับเทรนนี่แต่เสือกเล่นอะไรไม่เข้าเรื่อง!

 

“น้ำยังไม่อาบใครเขาให้ขึ้นไปนอนบนเตียงกัน ไม่รู้สึกว่าไม่สบายตัวเหรอครับ ผมว่ากางเกงคุณมันออกจะเกะกะ”

 

จองกุกผงกศีรษะขึ้นมาเพียงนิดพร้อมกับใบหน้ายุ่งๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงไปนอนต่อโดยให้นิ้วกลางที่ชูขึ้นมาเป็นคำตอบของคำถามเมื่อกี้แทน

 

“หมดวัยต่อต้านไปนานแล้วไม่ใช่เหรอคุณน่ะ ผมไม่มีอะไรจะอบรมหรอกนะ” คู่หูป้ายแดงที่ยังคงเป็นสถานะเด็กฝึกงานเอ่ยแซวอย่างไม่ถือสาพลางปลดเนคไทแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้า ถอดสูทที่เช่ามาอย่างเบามือแล้วจัดทรงแขวนไว้กับไม้แขวนรักษาทรงเพื่อจะส่งมันกลับคืนยังร้านอย่างแอบเสียดาย ถ้าบัตรกับบัญชีตนไม่โดนอายัดเสียเรียบเขาจะซื้อสูทHugo bossแบรนด์โปรดใส่กี่ตัวก็ได้แท้ๆ

แต่ก็นะ เมื่อก่อนเขาก็รวยเพราะเงินคนอื่นมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่นา

 

“ว่าไงครับ จองกุก do you want to take a bath now?

HELL NO

“ผมถูหลังสะอาดนะ”

“คนที่แก้ผ้ารอแล้วก็เชิญเข้าไปก่อนสิครับ เก็บไอ้จ้อนของคุณไปให้พ้นหน้าผมด้วย อุจาด”

“พูดซะผมอยากเห็นของคุณเลยว่าน่ารักมั้ย”

“ไปทำอะไรก็ทำอย่ามายุ่งกับผม!

 

สายลับจอนพลิกตัวหนีเข้ามุมทันที ไม่อยากเสวนากับชีเปลือยรูปหล่อที่ยืนหัวเราะอยู่ข้างเตียงอีกต่อไป

 

“ฮะๆ Ok bye~~

 

เสียงประตูห้องน้ำที่เปิดและปิดลงทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายคงเข้าไปชำระร่างกายแล้ว ชายหนุ่มจึงได้พลิกตัวหันกลับมาอีกครั้งพร้อมกับพรูลมหายใจออกมา

เป็นเวลาสองเดือนแล้วที่เขามีคู่หูใหม่ นามว่าคิมซอกจินแทนที่คู่หูเก่าของตนที่ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร

และเขารู้อยู่เต็มอกว่าซอกจินไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา เป็นอาชญากรที่หาตัวจับยาก แม้จะไม่มีประวัติเรื่องการทำร้ายร่างกายหรือฆาตกรรมใครมาก่อน แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นเพราะน้ำมือผู้ชายคนนี้นับรวมมูลค่าถึงหลักล้านวอน เขาได้เงินเหมือนมีคนมาให้ฟรีโดยแทบไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากหาทางเอาตัวรอดไปเรื่อยๆ ด้วยทักษะการปกปิด ปลอมแปลงแม้ว่าจะมีรูปตัวเองเห็นอยู่ชัดๆก็ตาม

ซอกจินจะลงมือไม่บ่อย แต่กอบโกยได้มาก หากยังไม่โดนจับอย่างไรก็มีความเป็นอยู่ดีกว่าตนที่ทำงานสุจริตในตอนนี้เสียอีก เขาอยู่ในห้องพักแคบๆ ครัวหน้าห้องพร้อมโต๊ะทานอาหารที่เป็นส่วนเคาน์เตอร์สร้างยื่นออกมาพอนั่งกินได้สองคน ช่องว่างเว้นระหว่างส่วนตรงนี้เป็นที่ตั้งของห้องน้ำที่เยื้องเข้ามา ตู้เสื้อผ้าของพวกเขา โต๊ะเขียนหนังสือที่ถอยมาส่วนด้านในของห้องที่ตรงข้ามเป็นเตียงประกอบสองชั้นซึ่งแข็งแรงพอที่จะนอนได้อย่างเป็นสุข แน่นอนว่าจองกุกเลือกจะนอนชั้นล่างตั้งแต่ย้ายเข้าห้องพักที่นี่วันแรก มันเป็นห้องพักของบรรดาพัศดีและมีชั้นที่ว่างเหลืออยู่ พวกเขาเลยจัดการปรับปรุงให้มีสภาพน่าอยู่ขึ้นมาอีกหน่อย และจัดวางเฟอร์นิเจอร์ที่จำเป็นลงไป แต่ตอนหลังก็เป็นหอพักของพวกเขาไปโดยปริยายโดยพี่ๆพัศดีย้ายไปยังหอตึกข้างๆแทน

ตอนนี้เขาร่วมงานกับซอกจินมาได้สองเดือนแล้ว ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจและไว้ใจผู้ชายคนนี้เท่าไหร่นัก มีหลายอย่างที่สะกิดใจแต่ก็จะรอดูท่าทีต่อไปก่อน เรื่องงานก็ปวดหัวพออยู่แล้ว จะมาประสาทเสียกับเรื่องคู่หูอีกไม่ได้ ยังไม่รวมคู่หูเก่าที่ไม่ทราบชะตากรรมในตอนนี้ด้วย

เขารู้ว่าทางหน่วยก็ไม่ได้อยากจะทอดทิ้งหรือละเลย แต่การค้นหาเองมันก็ต้องใช้ทั้งเงินและคน ปัจจุบันที่ตอนนี้สถานการณ์เกี่ยวกับปัจจัยทั้งสองอย่างกำลังน่าเป็นห่วงก็คงทำอะไรต่อไม่ได้สะดวกนัก ดูสิ ขนาดหาคู่หูใหม่ยังเอาโจรมาให้ ต้องสิ้นหวังเบอร์ไหนกันแม้ว่าความสามารถซอกจินน่าจะเป็นประโยชน์ได้ก็เถอะ

...เฮ้อ

จองกุกขยับพลิกตัวไปมา เริ่มจะไม่สบายตัวจริงๆเพราะตั้งแต่แลนดิ้งลงถึงพื้นยันกลับมาถึงห้องก็ยังไม่ได้ถอดไอ้ชุดกระต่ายบ้าๆนี่ออกเลย เขาทำเพียงแค่สวมเสื้อเชิ้ตขาวกางเกงแสล็กทับเอาไว้เท่านั้น ถุงน่องนี่ก็ทำให้รู้สึกคันไปทั้งขา นี่ยังดีที่ไม่ต้องทนใส่รองเท้าส้นสูงไปยันจบด้วย และพอพลิกตัวมาอีกทีว่าจะยกขาขึ้นนวด ก็ต้องชะงักตกใจเพราะจู่ๆซอกจินที่อาบน้ำเสร็จแล้วก็เอาตัวมาแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาทั้งสองของตน (ตอนไหนวะ!!!)

 

“นึกว่าจะเผลอหลับซะอีก”

“คุณใช้อะไรดูถึงเห็นว่าผมหลับ” จริงๆอยากถามว่าเอาตาหรือส้นตีนดูมากกว่าแต่ก็ยังเกรงใจ

“เดานิดหน่อย” ซอกจินยักไหล่ “ถ้าหลับก็จะได้มาปลุกเท่านั้นแหละครับ ผมไม่ชอบลักหลับ”

 

“นี่ตกลงจะทำอะไรผมเนี่ยห๊ะ” สายลับจอนดีดขาตัวเองขึ้นโดยหวังว่าจะไปให้พ้นจากสภาพเสี่ยงล่อแหลม ก่อนจะออกแรงส่งถีบขาคู่ออกไปแต่ก็ยังไม่ไวพอเมื่ออีกฝ่ายก้มลงหมอบแนบกับเตียงได้ทันก่อนจะโดนยันหน้าหงาย

“ว้าว ไนซ์วิว อ้าขาออกอีกหน่อยได้มั้ยครับ” ชายหนุ่มคิมผิวปากหวือพลางเลื้อยฝ่ามือทั้งสองตัวเองไปตามขาอ่อนนายจอนที่แม้จะมีเนื้อผ้ากางเกงบดบังอยู่

“คิมซอกจิน!!!

 

จองกุกคำรามออกมาเป็นชื่อคนอาวุโสกว่าแล้วตอกส้นเท้าลงทันที ซึ่งพ่ออดีตโจรจอมกะล่อนก็ขยับกลิ้งตัวลงไปอยู่บนพื้นด้วยท่าสวยงามและลุกขึ้นมาส่งจูบเล็กน้อยพอน่ารัก

 

“ให้ตายเถอะ งานเสร็จเมื่อไหร่ผมจะบอกให้หัวหน้าเอาคุณกลับเข้าตะรางขังลืมไปเลยตลอดชีวิต!

“เชื่อเถอะ คุณจะไม่ทำแบบนั้นหรอก” ซอกจินส่งยิ้มให้ตอนกำลังปีนขึ้นไปนอนเตียงชั้นบน “กู๊ดไนท์ครับ จองกุกซอนเบนิม”

 

ส่วนคู่หูอ่อนวัยกว่าแต่แก่ประสบการณ์การทำงานนั้นใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นเหยียดยิ้มหวานขณะที่เส้นเลือดปูดอยู่ในใจพร้อมคำพูดเป็นหมื่นล้านคำแต่รวมออกปากมาได้คำเดียว

 

F*CK YOU"


TBC


>>Talk
ตอนแรกมาแล้วค่าาา ได้เวลาเปิดเรื่องงง
ตรงนี้ก็เหมือนเป็นส่วนนำเข้าสู่เนื้อหาในขั้นแรกค่ะ แต่ก็เพิ่มเริ่มต้นเท่านั้น /เรอะ ปกติน้องนกก็ไม่ได้หยาบคายขนาดนี้หรอกนะคะ 55555555555555 แต่มันเหลืออดจิงจิง ซึ่งเราจะทยอยนำเสนอต่อไปค่----
ขอบคุณสำหรับเมนท์ เฟฟ วิว และหลายๆอย่าง ขอบคุณมากๆนะคะ มาอยู่ด้วยกันไปจนจบกันค่ะ
เจอกันตอนหน้า ~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

92 ความคิดเห็น

  1. #71 awakemy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 23:33
    โคตรกวนมากๆค่ะ 5555555555
    #71
    0
  2. #57 kuychai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:16
    55555 น้องเขาโกรธมากแล้วนะพี่
    #57
    0
  3. #45 เขยตระกูลควอน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 09:45
    อิพี่เอ้ยยยยยยยย ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าละ อิเห้55555555555555555555555555555555555555 โอ้ยยยยยยยยวงวารน้อง ร่วมงานกับคนแบบนี้ปวดหัวตาย แต่อิพี่แบบ มีง55555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #45
    1
    • #45-1 (จากตอนที่ 2)
      15 พฤศจิกายน 2561 / 11:14
      555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 โดเนทกำลังใจให้น้องจอนซีกอลด้วยนะคะ 55555555555555
      #45-1
  4. #30 Reajinkim1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 14:42
    พี่จินแกเหมือนจะดูหนังเยอะนะ คิงส์แมน แล้วยังโคฟเป็นฮาร์ลี่ย์อีก ตลกมากวงวารจอนกุกซอนเบนิม เห็นแล้วปวดหัวแทนเลยค่ะ
    #30
    0
  5. #20 RUNzPACA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 16:46
    เกลียดโว้ยยยยยยยยยยยยยย อิพี่ เป็นโจรที่แบบบบบ55555555555555555555555555555555555555555555555555555555

    เกลียดตอนพูดว่าไนซ์วิวมากๆ โอ๊ยตาลุง
    หื่นกัม 5555555555555555555555 เอาจริงๆในหัวคิดสิ่งที่จะเม้นไว้เยอะกว่านี้ แต่ปลิวไปกับไนซ์วิวหมดแล้ว หนูขอโทษ แง

    มาเฟียตระกูลมินหรอ เอ่ เอ้ เอ๊--- ชิมมี่จะปลอดภัยมั้ย แง หรือจะว่าเปลี่ยนฝั่ง----
    #20
    0
  6. #13 Ren (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 11:30
    พี่จินโว้ย 555555555555 โยคะหักมุมมากค่ะ กรี๊ด คาดไม่ถึง 555555555 ระวังมัดปมไม่แน่นแล้วปมหลุดระหว่างโหนตัวนะมิสเตอร์อัลปาก้า-----
    ครต.พี่จินเรื่องนี้กวนโอ๊ยมากค่ะ อยากจับมาดีดตลอดเวลา ไหนจะลวนลามน้องกุกอีก เดี๋ยวเหอะ 555555 แต่จริงๆ ก็ชอบค่----- ยิ่งฉากที่น้องพลิกตัวแล้วพี่แทรกตัวมาอยู่ระหว่างขานี่แบบบบบฟสาฟาาฟาฟาฟหาหหวหสหส ใจอกุศลจนนั่งแช่ออนเซ็นกระทะทองแดงแล้วค่ะ บอกไว้ตรงเน้ 5555 แล้วนี่ขนาดน้องใส่กางเกง ยังไนซ์วิวขนาดนี้ ถ้าเหลือแค่ชุดกระต่ายกับถุงน่องมันคงแบบฟววหสหสหกรี๊สสสส /น้ำลายฟูมปาก
    ส่วนชิมมี่ หายตัวไปแบบนี้จงใจหรือเหตุสุดวิสัยกันนะคะ รอลุ้นเลย ฟฟฟฟ แล้วก็ๆ มาดพี่ฮปดูเอาการเอางานมากค่ะ ดูเป็นคนทำงานที่ใจเย็น ยิ้มหวานซ่อนมีด (?) ไรงี้ แฮ่
    รวมๆ แล้วสงสารน้องกุกละเกินค่ะ ดวงตกเหรอลูกถึงเจออัลปาก้าตามสิงแบบนี้ ฮื่อ 55555555555 แล้วพักห้องเดียวกันด้วยนร้ะ------

    ปล. เกียดปุจฉาวิสัชนามากค่ะ มันดูตึ่งโป๊ะยังไงไม่รู้ 555555555
    #13
    1
    • #13-1 (จากตอนที่ 2)
      10 มิถุนายน 2561 / 20:48
      ให้พิเขาได้ออกกำลังยืดเส้นสายบ้างค่ะ นั่งๆนอนๆเดี๋ยวเส้นยึดเลยขอซนหน่อย---
      55555555555555 พิเขาอยากเล่นกับน้องเองค่าาาา อยากใกล้ชิดสนิทสนมหนุบหนับ //แค่กๆ มอบยาดมให้นะคะ คือตอนที่นึกระหว่างแต่งไปก็แบบๆๆๆ ๆหดกดหกหกหกดเ /ตาเหลือก ((ดีแล้วค่ะใส่กางเกงเถอะ ขนาดเสื้อผ้าครบยังไม่ปลอดภัยค่ะ555555555555555555))
      คุคิ เรื่องชิมมี่เดี๋ยวจะค่อยๆเผยออกมาเองนะคะ ได้โปรดติดตาม~~~
      ดีใจจังเลยค่ะะ เรื่องนี่พิฮปจะคูลๆ เพราะเป็นบิ๊กบอสแร้ว ต้องมีมาดหัวหน้านิดนึงค่ะ แต่อนาคตจะรั่วมั้ยอันนี้ก็ไม่รุ------------ (ไม่หรอกน่า555)
      เอาน่ะค่ะ ไม่เป็นไรนะคะ นอนเตียงคนละชั้น ปลอดภัยค่ะ 555 /เรอะ

      ปล. เป็นซีนแก๊กไงร่า(....)
      #13-1
  7. #12 RMJHyun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 03:38
    สรุปว่าจะได้กินน้องมั้ยคะ หรือเคยกินแล้ว เอ๊ะ ยังไง อิพี่อัลปาก้าทำตัวเดาไม่ถูกเลย เหมือนโฉบไปโฉบมาให้น้องเปลืองตัวตลอด เหนื่อยใจแทนน้องกุกค่ะ 5555555
    #12
    1
    • #12-1 (จากตอนที่ 2)
      8 มิถุนายน 2561 / 04:01
      ให้ทาย-------------/โดนตี ยังค่า ยัง 55555555555555 น้องจอนยังปลอดภัยอยู่ค่ะเวอจิ้นยังไม่บุบสลาย #เอ๊ะ
      ตอนนี้พิอัลปาก้าแกล้งน้องแล้วสนุกกว่า ต้องบ่มไว้นานๆถึงจะได้รสดี //แค่กๆ
      #12-1
  8. #11 qiaoqiao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 23:52
    ตอนนี้คุณคิมกวนอารมณ์ ต่อไปจะกวนใจใช่ป่ะคะ =V= แหม่ๆๆ ขำฉากออกกำลังกาย55555 ส่วนคุณซีกอลก็ยังขึงขังตามเดิม ตระกูลมินนี่ยุนกิแน่เลย แอร๊ย แค่คิดก็กร๊าว พ่อหลอดนีออนของน้อน
    #11
    1
    • #11-1 (จากตอนที่ 2)
      8 มิถุนายน 2561 / 00:49
      อิอิ ตอนนี้กวนน้องจอนให้หัวร้อนเล่นก่อนค่ะ แต่จะกวนใจมั้ยอะไรยังไง ต้องดูกันต่อไปน้า U U <3
      ฉากออกกำลังกายเป็นอีสเตอร์เอ้กค่ะ 555555555555555555555 ฟุตเทจเดียวกับSS---/แค่ก
      ส่วนแก๊งตระกูลมิน เดี๋ยวรอดูฉากเปิดตัวกันนะคะ //ปะกดเท่กว่าตัวหลัก #มั่ยเสะ
      #11-1
  9. #10 mookie952 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 21:47
    สงสารน้องจอนนน โอ้ยยย จะรอดพ้นจากน้ำมือพี่จินคนเจ้าเล่ห์ได้นานเท่าไหร่น้าาา เสี่ยงต่อการเปลืองเนื้อเปลืองตัวมากกกกกก
    #10
    1
    • #10-1 (จากตอนที่ 2)
      7 มิถุนายน 2561 / 21:58
      ชีวิตเสี่ยงภัยแม้อยู่ในห้องค่ะ /เอ๋----
      #10-1
  10. #9 KOD_lucifer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 21:14
    โอ๊ยยยย ชอบแนวนี้เหลือเกินค่ะ น่าร้ากกกก 555+
    #9
    1
    • #9-1 (จากตอนที่ 2)
      7 มิถุนายน 2561 / 21:38
      55555555 ขอบคุณค่า ดีใจที่ชอบนะคะ! มาอยู่ด้วยกันจนจบเลยน้า
      #9-1
  11. #8 rikear_lope (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 20:51
    กวนติงมากคุณคู่หู หัวหน้าจองคิดอะไรอยู่คะถ้าเอาคิมซอกจินมาทำงานด้วย ปวดหัวแทนน้อง
    #8
    1
    • #8-1 (จากตอนที่ 2)
      7 มิถุนายน 2561 / 21:09
      หัวหน้าจองเองเขาก็คิดหนักเหมือนกันค่ะกว่าจะยอม กรรมเลยตกอยู่ที่ลูกทีมต่อปัย---
      กด99เป็นกำลังใจให้นายเอกเราด้วยนะคะ :'D
      #8-1