[FanFic-BTS] I’m sick of you [JinKook & GaV Ft. ETC.] [END]

ตอนที่ 33 : ☘ Last talk with writer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    1 ก.ย. 61


     สวัสดีค่า ตอนนี้เราก็จะพบกันเป็นครั้งสุดท้ายสำหรับเรื่องนี้แล้วนะคะ~~

เป็นการบอกลาอย่างเป็นทางการและกดปิดเรื่องนั่นเอง // ขี้ชิปให้สุด ลงอินโทรครั้งแรกวันเกิดพิจิน และสิ้นสุดเรื่องนี้ที่วันเกิดน้องกุกล่ะ เอ้า HBD เจ้าหนูกระต่ายกันค่ะ XD

นับเป็นฟิคจินกุกเรื่องที่3ของเราที่อาจหาญเปิดต่อเพราะคาร์ที่ไหลมารวมเป็นพล็อต ซึ่งที่มาคงไม่ต้องกล่าวเพราะกล่าวไปหลายรอบแล้ว (ก๊าก)
แล้วก็ถือว่าเป็นฟิคที่เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงกับเราหลายอย่างเลยค่ะ ตั้งแต่คาร์พระเอกที่เมื่อก่อนเรายังติดลุคคุณชาย ทั้งยังไม่ค่อยกล้าลองเล่นอะไรมากเท่าไหร่ แต่เมื่อเห็นเบื้องหลังเท่านั้นล่ะค่ะ คาร์ก็เด้งขึ้นมาเลยว่า เห้ย! อยากลองแต่งแบบนี้บ้าง นับว่าเป็นการจุดประกายที่แรงกล้าพอสมควรเลยที่จะลองมีคาร์เด่นเป็นคนแบบนี้(.....) แต่ก็นะคะ ถ้า perv อย่างเดียวก็เป็นพระเอกไม่ได้เนอะ 555 ก็เลยต้องพยายามอะไรมาดึงๆให้เกิดความสมเหตุสมผลนั่นเองค่ะ ความจริงมันเริ่มที่ตัวคาร์พี่จินก่อน แล้วก็เริ่มคิดต่อๆกันมาหลังจากพิจารณาบทบาทแต่ละคนไปเรื่อยๆ

ส่วนบทที่สุดยอดแห่งความคลุมเครือ อัดอั้นตันใจยกให้น้องกุกค่ะ 555 พอมาเป็นเด็กมีปัญหาแบบที่เก็บเอาไว้ในใจแล้วเขียนให้แสดงออกยากมากๆ ต่างจากเรื่องก่อนๆที่เราเคยเขียนช่วงนั้นที่คาร์น้องจะไม่ค่อยคิดมากหรือขี้กังวลเรื่องความสัมพันธ์แบบลึกๆเท่าไหร่ แล้วก็สารภาพว่าตอนแรกคาร์กุกมันไม่ได้มาทางนี้เลยค่ะแงงง แต่ด้วยเหตุว่าแบบดั้งเดิมเรื่องมันคงไปต่อไม่ได้เพราะขาดแรงจูงใจระหว่างตลค. เราก็เลยจำเป็นต้องปรับบางอย่างใหม่ให้เอื้อต่อการไปต่อของเรื่องราว เลยเป็นคู่หลักที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษถึงมันจะบันเทิงเวลาพี่จินแกออกมาก็เถอะค่ะ :'D

ส่วนที่เหลือก็น่าจะเป็นเรื่องคู่ที่เราตัดสินใจจะแต่งนัมซอกจากที่เคยเขียนโซ้ป(โอ้ว เป็นเรื่องแปลกใหม่อีกแล้ว) แล้วก็แบมลิสที่อยากเขียนถึงเพราะแอบชิปอยู่แม้โมเม้นจะหาได้ยากเหลือเกิน รวมทั้งอื่นๆอีกมากเช่นความขี้เผือกของอ.ปาร์ค แต่ก็ถือว่าได้ลองค่ะ 555 เป็นประสบการณ์ใหม่ๆหลายอย่างที่ได้จากฟิคเรื่องนี้จริงๆ แล้วจากที่ว่าอยากเขียนเอามันก็เริ่มมาคิดแล้วว่าไหนๆก็ไหนๆ ถ้าเรื่องนี้จะมีคอนเซ็ปต์เรื่องแก้ปัญหาหรือปมชีวิตก็ไปให้สุดเลยดีกว่า ไปทั้งๆที่พระเอกเราเป็นตาลุงนี่ล่ะค่ะ--- ตอนช่วงกลางๆเรื่องก็รู้สึกแบบ อา...เมื่อไหร่มันจะจบซะทีเนี่ย เยอะจัง แต่พอมันจบลงไปจริงๆก็ใจหายอีกแล้ว ไม่เคยชินความรู้สึกนี้ซะที แต่มันก็เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้ครั้งเดียวต่อเรื่องนั้นจริงๆค่ะ

หวังว่าทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านจะได้รับแมสเซจจากเราไปตั้งแต่เนื้อเรื่องยันความบันเทิง แล้วก็ขอบคุณสำหรับเรื่องรวมเล่มเช่นกันค่ะ เป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะติดขัดพอสมควรตั้งแต่ตัดสินใจลงแบบสำรวจช้ามากแล้วเพราะกว่าจะแต่งจบก็แบบ YvY ... แต่เราก็จะไม่ยอมแพ้เพื่อทุกคนที่อยากได้เล่มค่ะ!!! ใครได้รับไปแล้วขอให้อ่านให้สนุกนะคะ

ขอบคุณทุกคนที่คอยสนับสนุนกันมาตลอด ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆระหว่างที่เดินทางไปกับเรื่องนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในเรื่องอื่นๆค่ะ!


-,2018-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

417 ความคิดเห็น