ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,908 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    59

    Overall
    4,908

ตอนที่ 9 : บทที่ 4 สืบ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”










ภายในโรงหนัง เมื่อไฟในห้องถูกหรี่ลง ภาพยนตร์ในจอดำเนินหนังฝรั่ง ชีวิตรันทดมากทีเดียว นางสาวลำปางของปีนี้ จึงหันมามองหน้าเพื่อนสาว ที่คงมีรอยยิ้มพรายเต็มหน้า ก่อนจะหันกลับยืดกายตรง เอ่ยถาม เมื่ออดสงสัยไม่ได้


เมื่อกี้สุคุยกับใคร ท่าทางดูดีเชียว เขามาจีบหรอ


จีบอะไรล่ะ นั่นอีตาวิษณุนายตำรวจคนสนิทของหม่อมราชวงศ์กวีนิพนธ์นั่นไง อีตานี่บ้าบ่มากมาหาสาวดูหนังเอาหน้าโรง ใครเขาจะยอม


สุชาดาหันมากระซิบกระซาบ หน้าตาระริก วาดรวีเชิดหน้าตรง ทอดสายตามองจอภาพยนตร์ แต่หูฟังเสียงพูดฉอเลาะของเพื่อนไม่ขาดสักวลี


เอวิษณุหรอกรึ ไม่ยักจะทักทายกัน เหมือนคนจำกันไม่ได้ คุณชายนั่นก็อีกคนไม่เห็นแวะเวียนไปที่บ้านเลย คนชอบพอกันแท้ๆ


ครอบครัวของพระยาศตายุกับราชสกุลคุณาคุณ ชอบพอกันมานาน ไปมาหาสู่รับใช้งาน ตั้งแต่รุ่นก่อน วาดรวีเลยคาดหวังว่าตน จะได้เกี่ยวดองกับราชสกุลนี้


อีตาวิษณุเขาจำไม่ได้นะซี เธอออกจะสวยขนาดนี้ แล้วก็มัวคุยถึงคุณชายวรรณศิลป์


คุยว่า” 


วาดรวีเปรยถาม คงวางท่าทางมีจริตจะกร้านพองาม ไม่ให้ดูว่าสนใจอยากฟังจนเกินไป


ก็ว่าคุณชายพี่นะแวะไปพบปะเจ้าคุณศตายุพ่อเธอมา อีตาวิษณุก็เลยซักใหญ่โต พอดีเธอร้องตามนี่แหละ


ซักว่าวาดรวีถามย้ำไปอีก


ก็เช่น คุณชายมาลำปางหรือ พักที่ไหน ทำอะไร แล้วก็ว่าจะไปขอรับของว่างที่บ้าน ท่าทางเขาจะหลงฉันด้วยนะรวีสุชาดายกมือประสานข้างหน้า ท่าทางเพ้อๆ ยิ้มจนแก้มแทบปริ


ย๊ะ! ก็แค่หนุ่มในเครื่องแบบ ไร้สกุล คงเหมาะกับเธออยู่หรอก” 


นางสาวลำปางแดกดัน เห็นเพื่อนสาวหน้างอใส่ จึงพอใจ 


ฉันลูกพระยานะสุ ย่อมสมกับหม่อมราชวงศ์ อย่างคุณชายวรรณศิลป์ ไม่ก็คุณชายกวีนิพนธ์ ถึงจะเหมาะ


วาดรวียืดกายเชิดๆ ด้วยหัวใจพองคับอก ดีใจที่วิษณุถามซอกแซกเรื่องผู้ชายที่มาติดพัน คุณชายกวีนิพนธ์จะได้ทราบ ว่าเธอเนื้อหอมขนาดไหน หนุ่มสูงศักดิ์หนักยศถา เข้าออกกันให้ครื้ม บ้านพระยาศตายุหัวกระไดไม่เคยแห้งสักวัน รู้แบบนี้ขี้คร้าน คุณชายจะแจ้นมาหาเธอแทบไม่ทัน

 

เพี้ยะ!


เสียงฝ่ามือกระทบดวงหน้าขาวผ่องของฝนหล้าดังลั่น จนเธอถลาล้มตามแรงตบ และได้แต่นั่งพับเพียบแสนเรียบร้อยบนพื้น ก้มหน้ารับฟังเสียงเดือดดาล อย่างไม่กล้าหือ


แกจะรีบออกมาทำอะไรกัน อยากให้มันจับผิดได้นักหรือไง ปานนี้มันคงรู้ตัวไปแล้วมั้ง ว่ามีคนอยากวางยามันนะ


ไม่นะคะ” 


ฝนหล้าสั่นหน้าจนน้ำตาร่วงพรู สะอื้นถี่ ตอนที่ยกมือแนบแก้มช้ำจากฝีมือคนตรงหน้า 


ไม่เห็นคุณชายว่าอะไร


เขาจะมาบอกแกหรือไง นังโง่” 

เจ้าของเสียงจากมุมอับ ที่ไม่ยอมเปิดเผยหน้า เค้นเสียงออกมา 


แกมันพลาดไปหมด สั่งอย่างหนึ่งได้อย่างหนึ่ง อีเนรคุณ


ก็หนูไม่ทราบว่า…”


ยังเอ่ยไม่ทันจบดีเลย เสียงตวาดลั่นของอีกฝ่ายก็ดังสวนกลับมา พร้อมห่อเงินและซองสีน้ำตาลคล้ายใส่อะไรเอาไว้ข้างใน โยนลงมาตรงหน้า


ไปจัดการให้เสร็จ มัวทำเป็นใจดีมีเมตตา มันไม่ใช่พ่อแก มันคิดจะฮุบทุกอย่าง คนแบบนั้นแกยังสงสารเห็นใจมันอยู่อีกไหม


ทำไมต้องถึงกับฆ่าแกงกันล่ะคะ” 


ฝนหล้าเงยหน้าขึ้น คลานไปเกาะเกี่ยวขาคนที่ยืนอยู่ พลางอ้อนวอนเสียงสั่น 


หยุดเถอะนะคะ อย่าทำบาปอีกเลย สงสารเขา


กูไม่หยุด จะทำอะไร แน่จริงก็ฆ่ากูซี้ จะได้สมใจมึง ไม่มีคนมาบังคับกะเกณฑ์มึงอีก” 


เสียงไม่ยี่ระตอบกลับ


โธ่! หนูจะทำได้ยังไง หยุดเถอะค่ะ สงสารเขา มันไม่เป็นผลดี


ช่างปะไร กูไม่อยากได้ผลดี กูต้องการให้มันตาย มันไม่สมควรเกิดมาด้วยซ้ำ ถ้ามึงไม่เคารพไม่นับถือกู ไม่ต้องมาช่วย ถ้าช่วยก็อย่ามาสอนกู


ถ้าไม่รักคุณ หนูจะไปรักใคร อย่าพูดแบบนั้นอีกนะจ๊ะ


ดี! งั้นไปจัดการเรื่องให้มันเสร็จ” 


ตวาดเสียงเกรี้ยวกราด ก่อนจะเบาลงเมื่อเอ่ยประโยคต่อมาก ทั้งนัยน์ตาก็อ่อนแสงลงมาก 


แล้วพาผู้หญิงคนนั้นออกไปจากที่นี่ด้วย เดี๋ยวได้ตายห่ากันอีกคนหรอก


ฝนหล้าส่ายหน้าหวือ ไม่อยากทำแบบนั้นเลย ก่อนจะถูกปลายเท้าของอีกฝ่ายยันเข้า จนเธอล้มเค้เก้ไม่เป็นท่า น้ำตาก็รื้อขึ้นมาอีกหน


โอ๊ย! อย่าทำหนูเลย


เออ! มึงเจ็บ ถ้ากลัวเจ็บก็กลับไปจัดการมันซี กูไม่สนใจว่าคุณชายจะชอบหรือไม่ อย่างไรเสียสุดท้าย สองคนก็ไม่ใช่เนื้อคู่ ไม่เหมาะสมกันอยู่ดี ทางที่ดี รีบปล่อยให้จากไปเสียแต่เนิ่นๆ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลัง


เหมือนคุณงั้นหรือ…”


ฝนหล้าประชดกลับ และแทนคำตอบฝ่ามือแข็งทว่าทรงพลังก็สะบัดลงบนหน้าฝนหล้าอีกหน ตามด้วยปลายเท้าในรองเท้าส้นแตะ ที่กระทืบลงบนเอวบางอย่างไร้ความปรานี แม้เจ็บปวดปานใด แต่ฝนหล้าก็ไม่เคยคิดตอบโต้กลับ ได้แต่สะอื้นไห้ปานใจจะขาด


อีเนรคุณ อย่ามาเอ่ยเรื่องนี้อีก ถ้าเอ่ยอีกกูจะกระทืบให้ไส้แตกไปเลยจำไว้


จ้ะๆ หนูจะไม่พูดอีก อย่าทำอะไรหนูเลยฝนหล้าคุกเข่ายกมือป้องตัวเอาไว้ เมื่ออีกฝ่ายหยุดการกระทำทุกอย่างลง เธอก็คลานเก็บของที่เกลื่อนกลาดเอาไว้ในหอบมือ ทั้งสะอื้นไห้ หนูจะทำให้ แค่เอายาใส่เท่านั้นเป็นพอใช่ไหมจ๊ะ


ใช่! แค่นั้น เรื่องง่ายๆ แต่ทำเป็นมาพูดอะไรต่ออะไร จัดการมันไปก็สิ้นเรื่อง


เมื่อสั่งงานเสร็จ ก็เดินออกจากตรงนั้นไป ทิ้งฝนหล้าให้มองตาม และถอนหายใจออกมาปนสะอื้น น้ำตาเอ่อท้นจนรินออกมาอีกครั้ง ลูบมือไปตามรอยเจ็บบนเนื้อตัว ที่เธอทนทุกอย่างอยู่ตอนนี้ เพราะคำว่าบุญคุณมันค้ำคอ จนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ได้แต่ก้มหน้ารับและกระทำตาม




________________________________________________________



ตัวอย่างตอนต่อไป :


งอน! ข้าเจ้าบ่เคยกึ๊ดแบบนั้น คุณชายอู้ได้น่าขายหน้าจริงๆ

อุ่นแก้วขึ้นเสียงสูงปี๊ดพร้อมเอ่ยต่อว่ายืดยาว ทำเอาคนฟังอดหัวเราะลั่นออกมา ก่อนจะหยอดคำหวาน ทั้งฉีกยิ้มล้อเลียนใส่

อะไรกัน โมโหทีไรพูดเหนือทุกที แบบนี้ ไม่อาย ก็งอน ฉันอยู่แน่ๆ เลย ถูกไหมแม่คุณทูนหัว

แม่คุณทูนหัว ทั้งอาย ทั้งนึกโมโหคุณชาย หันมามองตาขวาง แก้มก็แดงปลั่งสองข้าง

ทูนหัวบ้าบออะไรของคุณชาย คนไม่ดี ทำไม่ดียังมาพูดเจ้าชู้ใส่อีก

เอ้า ทำยังไงถึงจะถูกใจล่ะ จะได้ทำให้

สิ้นคำหยอก พร้อมปลายเท้าที่สิบเข้ามาใกล้ ฝ่ายหญิงสาวก็ก้าวถอยหนีหน้าตาแดงซ่าน


ฝากกด FAORITE ด้วยนะคะ คอมเมนต์เพื่อไม่ให้คนเขียนเหงา 


เหมือนมาอัพในมุมอับไม่มีคนอ่าน TTT ร้องไห้หนักมาก






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 18:17
    รอต่อนะคะ
    #2
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(