ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 5,198 Views

  • 18 Comments

  • 129 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18

    Overall
    5,198

ตอนที่ 6 : บทที่ 6 ชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 626
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    28 ก.พ. 62



ซ่อนเล่ห์


โดย วาดรวี


บทที่ 6 ชอบ

 

รวีรวีจ๋า แหมกว่าจะหาตัวได้เนี่ย ลำบากจริงๆ เล่นออกมาจากบ้านเสียไกลลิบลิ่วแบบนี้

สุชาดาเดินเข้ามาในร้านอาหารเล็กๆ ตรงห้าแยกหอนาฬิกา ที่วาดรวีต้องออกมาทานอาหารไกลจากบ้าน นั่นเพราะอาหารที่นี่ถูกปาก รสชาติฝรั่งแท้ ทั้งที่เธอไม่เคยไปอยู่อเมริกา หรือแม้แต่อังกฤษนานๆ ด้วยซ้ำ มากสุดก็ไปแค่อาทิตย์สองอาทิตย์เท่านั้น ส่วนมากจะอยู่ที่ปีนังมากกว่า

ข่าวร้อน โซ ฮอท มากๆ เวรี่ๆ ไม่เชื่อ ให้ว่าเลยสิเออ

สุร้องเสียงดังเหมือนเจ๊กตื่นไฟไม่มีมารยาทจริงๆ ฉันก็ออกมา lunch ย่ะ เบื่ออาหารบ้านๆ น่ะช่วงนี้

วาดรวีจีบปากจีบคอพูดไทยคำฝรั่งคำ เพราะคิดว่าโก้เก๋เข้าที สมกับสาวสมัยใหม่หัวนอกอย่างเธอ ทางด้านสุชาดาเมื่อทิ้งกายลงนั่งได้ ก็คว้าจานตรงหน้าวาดรวีออก

จะมัวมาละเลียดกินแบบนี้ไม่ได้แล้วนะรวี

สุ นี่ลอปเตอร์เชียว

ลอปตงลอปเตอร์ หรือกุ้ง กั้ง ที่ไหน สุชาดาเป็นไม่สนละเวลานี้ รู้ไหมว่าคุณชายไปที่สโมสรทุกวัน เช้า เย็น สาวๆ แต่งตัวไปอวดกันให้ครื้ม เธอยอมได้ยังไงสุชาดาพูดเป็นเดือดเป็นแค้นแทนเพื่อน

คุณชายหรือ? ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง เมื่อก่อนคุณชายกวีนิพนธ์ออกจะเก็บตัวนิ เขาว่าทำแต่งาน

วาดรวีตอบเสียงสูง หน้าตาโตขึ้น สองมือน้อยกำมือแน่น เคืองคุณชายที่ไม่ยอมไปเยี่ยมที่บ้านสักหน ทั้งที่เธอก็พยายามอยู่แต่บ้านให้มากที่สุดแล้ว เผื่อจะได้ใช้ความบังเอิญเจอกันบ้าง

ตอนนี้คุณชายน้องไม่เก็บตัวแล้วนะสิ นาทีพูดได้เลยเต็มปากว่าปล่อยตัวสุดๆ ตอนเย็นถ้าใครชวนไปเลี้ยงอาหาร หรือมี meeting คุณชายไม่เคยปฏิเสธแม้แต่คำเดียว สาวๆ ลำปางถึงตื่นฮือ ลากพ่อ จูงพี่ ไปทำความรู้จัก และเชื้อเชิญคุณชายไปที่บ้านกันเป็นแถวๆป้องปากรายงานเร็วรี่

อ้าว! ทุกทีฉันเห็นคุณชายต้องไปบ้านฉันก่อนแท้ๆ แต่รอบนี้ยังไม่ไปเฉียดใกล้เลย สงสัยข่าวนี้ต้องถึงหูคุณพ่อฉันคนที่ใจเย็นรอเจอะเจอคุณชายมันตั้งท่าฟ้องพ่อ

จะฟ้องอะไรก็หลังจากที่เราไปสโมสรก่อนเถอะ รู้ไหมว่าคิวร้านตัดผ้าแถวนี้ยาวไปถึงปีหน้า เพราะคนเขาแห่ไปตัดชุดขี่ม้า จะเอาไปอวดคุณชายที่สโมสรสุชาดาเอ่ย ลุกขึ้นลากวาดรวีขึ้นจากเก้าอี้ เร่งเพื่อนให้จ่ายตังค์ออกจากร้าน วาดรวีทำท่าไม่พอใจอยู่เนืองๆ แต่กระนั้นก็ทำตามอย่างเร็วรี่

ไปก็ไปสิวาดรวีเออออตาม พร้อมเชิดหน้าลอยหน้าลอยตา แล้วจีบปากจีบคอ เมื่อขึ้นนั่งบนรถ ที่คนขับพร้อมออกรถ ไปเอ็กเซอร์ไซส์บ้างก็ดีเหมือนกัน ช่วงนี้หาเวลาไม่ค่อยได้เลย

สองสาวเดินทางมาที่สโมสรกีฬาในเวลาบ่ายแก่ๆ ต่างอยู่ในชุดกางเกงหนังเนื้อดี ตัวเสื้อรัดรูปมีระบายเป็นพู่ตรงชายแขน ซึ่งต่างสั่งตัดมาจากปีนังเมื่อนานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสเอาออกมาใส่สักที ทว่าสีสันมันจัดจ้านไม่เคยตกยุคสักที ทั้งคู่เลือกทำเลที่นั่งที่ดีที่สุด

ทำไมเราต้องมานั่งดักรอคุณชายแบบนี้ด้วยล่ะสุ ใครรู้เข้าเสียชื่อเสียงนางสาวลำปางอย่างฉันแย่วาดรวีเอ่ยอย่างไม่จริงจัง ด้วยท่วงท่าผู้ดีทุกระเบียบนิ้ว

อุ๊ยก็ว่าไป แบบนี้เขาไม่ได้ดักรอ เขาเรียกรู้จักหาโอกาสและทำเลในการปิดตัวจ๊ะ สถานการณ์ตอนนี้ฝ่ายเราเสียเปรียบ จะมัวเก็บตัวกรองมาลัยไม่ได้นะเธอ ช้าอด คุณชายถูกคาบไปรับประทานพอดี

คนอย่างวาดรวีลูกเจ้าคุณศตายุนี่หรือ ต้องอด ฮึ! เธออย่าลืมนะสุว่านี่ใคร ฉันไม่เอาตัวเองไปเทียบกับพวกปลายแถวชั้นต่ำหรอก คุณชายย่อมรู้อยู่แก่ใจตน ว่าอันไหนเพชรอันไหนกรวด พ่อฉันเป็นพระยา แม่เป็นถึงคุณหญิงเชียว

จ้าๆสุชาดาครางหงิก ก่อนจะตาโตขึ้นมา เร่งสะกิดเพื่อนยิก โน้นๆ คุณชายมาแล้ว ตำรวจของฉันก็มาด้วย บุพเพอาละวาดแล้ว

วาดรวียืดกายตรง หัวเราะร่าเริงก่อนกระซิบเตือนอย่าแสดงท่าทีตื่นตูมนักนะสุ เราเป็นผู้หญิง กิริยาแบบนั้นไม่งาม ผู้หญิงที่ดีอย่างเราต้องให้เขาเข้ามาทักก่อน

เมื่อเพื่อนเตือนมาแบบนั้น สุชาดาจึงรีบยกมือขึ้นลูบผมที่ดัดลอนมาจนขดหย็อย เมื่อแน่ใจว่าสวยสมใจ จึงเสยิ้มแย้มสร้างความเป็นธรรมชาติขึ้นบนหน้า พอดีเสียงพูดคุยของวิษณุดังมาไกลๆ

คุณชาย วันนี้เราจะแวะทานข้าวเย็นที่ไหนดี ผมเอียนอาหารข้างนอกเต็มที คิดถึงฝีมือป้ามะยมแล้ว

นั่นสิ กลับดึกติดต่อกันหลายวัน เกรงใจป้าแก เดี๋ยวหนีไปฟ้องท่านพ่อเข้า คราวนี้อยู่ยากทั้งฉันและแกแน่ๆ

วิษณุหันมามองคุณชายแทบจะทันที ดวงตาสดใสเริ่มขุ่นมัวขึ้นมา เมื่อคิดถึงรสชาติไม้เรียวของท่านชายดำรงเกียรติ ที่เคยหวดจนหลังแตกยับ ครั้งที่เขาขาดเรียนตอนเข้าเรียนตำรวจแรกๆ เพราะเรียนหนัก แถมหัวเขาไม่ค่อยดี แต่ท่านชายคอยกดดันอยู่ตลอด ว่าต้องไม่ทำให้ขายขี้หน้าตระกูลของท่าน

ถ้าแกไม่ได้ที่หนึ่งในรุ่น ฉันจะเอาเข็มขัดหนังหวดหลังแกจำไว้นะไอ้วิษ

ท่านชายรับสั่งแบบนั้นเสมอ เมื่อเขากลับไปที่วังในวันหยุด

หรือแกอยากเป็นอย่างชายกวีอีกคน ถูกไล่ออกจากวังนี้ ถ้าไม่ ก็หัดตั้งใจเรียนอย่างชายวรรณเขา รายนั้นไม่เห็นต้องให้ฉันคอยเคี่ยวเข็ญ นี่เพราะเห็นแก่ หม่อมชะอ้อน แม่ของชายกวีหรอกนะ ที่เขารับแกมาเลี้ยงดูปูเสื่อ แล้วยัยมะยมเองก็ห่วงแกเหมือนลูก ฉันถึงต้องบากหน้าฝากแกเข้าเรียน จะได้ไม่ขายขี้หน้าเขา

เพราะความหน้าบางของท่านชาย เขาถึงต้องถูกเฆี่ยนถูกตี และดูถูกต่างๆ นานา สารพัด

วิษ เจ้าวิษ!

คนใจลอยคิดถึงเรื่องเมื่ออดีตสะดุ้งทั้งตัว เมื่อคุณชายเรียกย้ำมาหลายครั้ง ก่อนจะอำพรางสีหน้าตึงจัดเอาไว้ด้วยการแสร้งอารมณ์ดี มั่นใจ มีเสน่ห์ออกมากลบเกลื่อน ซึ่งเป็นข้อดีหนึ่งของการได้ทานเป็นตำรวจ

ว่าไงครับคุณชาย

ยังไม่ว่าอะไร แค่เห็นแกเงียบไปเลย ตอนที่เอ่ยถึงท่านพ่อ

วิษณุหัวเราะร่วนออกมาอีกครั้งไม่ได้ตอบคุณชายว่าอะไร พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นสองสาวมาดเตะตาเข้า จึงเบิกตาโตขึ้นสั่นนิ้วใส่หน้าคุณชาย แล้วออกเดินปรี่เข้าไปหาสองสาว ทิ้งคุณชายเอาไว้ลำพัง

อ้าวคุณสุ มาขี่ม้าเหมือนกันหรือครับ โชคดีทีเดียว ผมนึกว่าจะไม่มีเพื่อน อ้าว! นี่คุณวาดรวีก็มาด้วยหรือครับ โชคดีซ้อนโชคดีเลย

วาดรวียืดกายขึ้นอีกเท่า ชายตามองวิษณุอย่างเหยียดๆ กับเสียงทักทายเสียงดังลั่นไร้มารยาท ก่อนจะจีบปากสีแดงสดทักทายกลับ

เจอฉันทำไมถือว่าโชคดีซ้อนโชคดีล่ะคะ

แองเจิล เขาว่าบันดาลแต่เรื่องดีๆ นิครับ

วิษณุเอ่ย หยอดคำหวาน ซึ่งรู้ว่าผู้หญิงส่วนใหญ่จะชอบแบบนี้ และก็จริง เมื่อคนถูกชม ลดอาการหน้าตึงลง แล้วปรับเป็นอ่อนหวานมากขึ้น คุณชายเองเมื่อเห็นวาดรวีอยู่ที่นี่ด้วยก็เดินเข้ามาสมทบด้วย พร้อมทักทายเธอเสียงหวานหู

นี่วาดรวีหรอกหรือ ไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่ ไม่ได้พบหน้ากันนานทีเดียว ตั้งแต่เมื่อครั้งที่ไปพักผ่อนที่อังกฤษเมื่อสองสามปีก่อนโน้นแล้วคุณชายส่งยิ้มละไมให้ ว่าจะแวะไปทักทายเจ้าคุณศตายุอยู่เชียว

อุ๊ย! คุณชายวาดรวีร้องอย่างมีจริต ลุกขึ้นยืนต้อนรับพร้อมกับสุชาดา เชิญสิคะ ที่นั่นยินดีต้อนรับเสมอ คุณพ่อยังถามหาคุณชาย เห็นว่ามาลำปาง ท่านร่ำๆ ว่าจะไปเข้าพบคุณชายอยู่เลยค่ะ

สุชาดาเมื่อไม่ได้รับการแนะนำก็สะกิดเพื่อนยิกๆ วาดรวีต้องหันมามองอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่ แต่ก็จำต้องทำตามที่เพื่อนต้องการ

นี่สุชาดา เพื่อนของรวีเองค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

เมื่อต่างทำความรู้จักกันจนครบ วิษณุจึงปรบมือขึ้นมาแรงๆ เรียกความสนใจ สายตาทุกคู่จึงมองตรงไปที่เขาเป็นจุดเดียว

ฮ้า! อย่างนั้น เมื่อเรารู้จักกันหมดแบบนี้ ผมว่าไปหาอะไรทานกันเถอะ ท้องผมร้องจ้อกๆ แล้ว

วิษณุยิ้มแหย ในขณะมือหนึ่งลูบพุงท่าทีเป็นกันเอง แล้วหน้ายุ่ง เมื่อคุณชายหันมาตำหนิเข้า

ไอ้วิษแกนี่มันไร้มารยาทจริงๆ จะชวนสาวๆ ทานข้าวก็ไม่ให้เขาได้โอกาสแต่งตัวแต่งหน้าก่อน จะได้แวะไปขออนุญาตพ่อแม่เขาด้วย

แต่ที่นี่มีอาหารรับรองนะครับ รวีเขาก็มาทานออกบ่อย จริงไหมสุชาดาเอ่ยขอความเห็นด้วย แต่คนที่ตอบมา กลับเป็นวิษณุเสียเอง

ใช่! เดี๋ยวมัวไปรับส่งกันมืดค่ำพอดี ก็กินๆ กันเสียที่นี่ แล้วก็ต่างคนต่างกลับสะดวกดีออก นะครับคุณวาดรวี คุณสุชาดา

ไม่ได้หรอกค่ะวาดรวีปฏิเสธกลับอย่างรวดเร็ว ขนาดที่สุชาดาถึงกับหันมามอง พอดีรวีมีนัดเสียแล้ว ก็อีตาพ่อเลี้ยงของลำปางนี่สิคะ เชิญรวีไปดินเนอร์ เสียดายจังค่ะ

อ้าว! ฉันไม่รู้เลยว่าเธอมีนัดกับอีตาพ่อเลี้ยงที่ไหน

สุชาดาสะกิดยิกๆ ที่บั้นเอวของเพื่อน และกระซิบกระซาบถาม ส่วนวาดรวีเองก็กระซิบตอบหน้าเชิดๆ

เงียบเถอะน่า ถ้าคุณชายอยากดินเนอร์ด้วย ต้องตื๊อกว่านี้ ต้องทำให้คุณชายทราบว่าเราไม่ว่าง เป็นของริมทางให้เด็ดเล่น

ว้า! แย่ซีแบบนี้ เอาไงดีครับคุณชายวิษณุเอ่ยอย่างหมดหวัง

เองั้นโอกาสหน้าให้เกียรติผมด้วยนะครับ แล้วฝากบอกคุณพ่อคุณด้วยนะรวี ว่าผมจะไปเยี่ยม เคลียร์งานได้เมื่อไหร่จะไป ลานะครับคุณรวี คุณสุชาดาคุณชายเร่งตัดบท ส่งยิ้มหวานปรายมาให้สุชาดา ทำเอาหล่อนแทบละลายเสียตรงนั้น

อะไรกันวาดรวี คุณชายออกจะเนื้อหอม ทำไมไม่รีบๆ ตอบรับไป เดี๋ยวใครเขาก็คว้าเอาไปหรอก

วุ้ย! เธอนี่จริงๆ เลย รู้จักไหมคำว่า เล่นตัวน่ะ อะไรที่มันยากๆ ผู้ชายเขาชอบทั้งนั้นแหละ ท้าทายดี

วาดรวีตอบอย่างมั่นใจ ขณะที่สุชาดาถอนหายใจแรง หน้างออย่างผิดหวัง

มาเล่นตัวอะไรเวลานี้สุชาดาบ่นอุบ ทอดสายตาตามแผ่นหลังเหยียดตรงของคุณชายและวิษณุที่เดินไปทักทายคนกลุ่มอื่น

ก็อยากง่ายๆ สบายๆ และทั่วถึง ดูสิตำรวจที่รักของฉันไปแล้วสุชาดาเอ่ยตาละห้อย

 

อุ่นแก้วห่อไหล่เมื่อปะทะกับลมหนาวที่พัดหวิวไหวเข้ามา ขณะนั่งรอเปิดประตูหน้าบ้านให้คุณชายและวิษณุ ผ่านมาหลายวันแล้ว เธอยังไม่เห็นคุณชายจะเอ่ยว่าอะไรเรื่องพี่สาวเลย ทั้งไม่ยอมเดินทางกลับพระนคร หรือส่งเธอไปหาหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ ครั้นเธอจะเดินทางเองก็กลัวหลง อีกอย่างเงินทองก็ไม่มีติดตัว ระหว่างคิดอะไรเพลินๆ ก็พลันสะดุ้งกับเสียงรถที่แล่นเข้ามา ต้องรีบร้อนเปิดประตู เห็นวิษณุชะโงกหน้าร้องทักมาจากฝั่งด้านข้างคนขับ

อ้าว! คุณอุ่นมารอเปิดประตูให้อีกแล้วเกรงใจจังครับ เอ๊ะ! หรือมาดุสามีที่หนีเที่ยวกันครับ

วิษณุ!คุณชายดุเสียงขรึม ทำเอาคนที่ยิ้มร่าเริงหุบยิ้มไม่ทัน ก่อนหันมาหาอุ่นแก้วที่จัดการปิดประตูรั้วตามหลัง ป้ามะยมไปไหนเสียล่ะ เธอมาทำอะไรที่นี่

มานั่งชมจันทร์มั้งคะหญิงสาวตอบประชด ยกมือตบยุงที่คอยใช้คมปากลิ้มเลือดเธอเป็นพักๆ คุณชายมองหน้านวลที่งอง้ำน่ารักชวนมอง แถมไม่กลัว หรือเกรงเขาจนหงอแม้รู้ว่าเขาคือหม่อมราชวงศ์

เอพึ่งทราบว่าชอบชมจันทร์ข้างแรม โรแมนติกแปลกๆ

อุ่นแก้วตาโต ยกมือชี้ที่ตนเอง ทวนคำพูดคุณชายอย่างไม่พอใจแปลกพิลึก! คุณชายว่าดิฉันแปลกหรือคะ ดิฉันจะโรแมนติกกับการชมจันทร์ข้างแรมบ้างไม่ได้หรือไง

เสียงโต้แย้งแจ๋วๆ จากเจ้าหล่อนที่ช่างประชดไม่ยอมคน ทำเอาคุณชายยิ้มออกมาอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน เมื่อเธอออกเดินหน้าเชิด ก็ขับรถตาม แล้วแหงนเงยขึ้นมองจันทร์ข้างแรมบ้าง

อื้มๆ โรแมนติกจริงด้วยคุณชายสูดลมหายใจเข้าปอด และหันมามองคนที่รีบจ้ำเดิน ยิ่งขับรถชมจันทร์ข้างแรมไปพลาง แอบดูเมียเดินหน้าบูดไปพลาง แหม! ช่างโรแมนติก

คุณชาย! ข้าเจ้าบ่ใจ่เมีย อย่าอู้และกึ๊ดสกปรกแบบนั้น

อุ่นแก้ว สะบัดหน้าบึ้งๆ มามองคุณชาย และรัวภาษาเหนือออกมายาวเหยียด ซึ่งคุณชายก็ได้แต่ยิ้มแฉ่ง ซ้ำเป่าปากราวกับจิ๊กโก๋ แล้วยังยอกย้อนกลับหน้าซื่อ และยิ้มทะเล้นเข้าใส่

อายทีไรพูดเหนือทุกที ทำไมถึงว่าสกปรก แล้วไอ้เจ้าคำว่า กึ๊ด มันคืออะไร

คุณอุ่นว่าคุณชายคิดสกปรกที่ขับรถไล่จีบเมีย ใครเห็นเข้า เป็นต้องขายหน้าแน่วิษณุเอ่ยตอบเสียเองหลังจากทนดูนิยายโรแมนติกอยู่นาน ทว่าต้องหน้าเจื่อนลง เมื่อคุณชายหันมามองตาขวาง เลยอธิบายเสียงดังอ้อมแอ้มไป ผมก็แปลตามที่จับใจความได้เท่านั้นเองนะครับ

ก่อนที่จะได้แก้ตัวไปกว่านั้น เสียงเข้มงวดของคนพึ่งเดินออกมา เมื่อไม่เห็นรถของคุณชายเคลื่อนไปจอดข้างหน้าบ้านเสียที ก็ดังขึ้น

ใช่! น่าขายหน้าจริง ทำอะไรเหมือนจิ๊กโก๋ ขับรถไล่จีบสาวป้าโตจนหัวหงอกก็พึ่งเจอ ถ้าเสด็จพ่อทรงทราบเข้า คงได้เรียกเข้าไปอบรมถือเป็นวาระสำคัญประจำบ้านแน่ๆ

ป้ามะยม!

วิษณุร้องเสียงหลง ฝ่ายคุณชายนั้นพึ่งได้ละสายตาจากอุ่นแก้วมาได้ ก็ฉีกยิ้มยียวนหาได้กลัวคำดุและขู่ของป้ามะยม

ป้ายังไม่นอนอีกหรือครับ นึกว่าหลับไปแล้ว

ถ้าหลับจะได้เห็นรึ ว่าคุณชายทำอะไรแบบนี้ ไม่สมเป็นผู้ใหญ่เลย

แค่คุยกับอุ่นแก้วหน่อย นานๆ จะเจอหน้าเขาคุณชายยิ้มแป้นใส่ ไม่ทุกข์ร้อนแต่อย่างใด ในขณะที่ป้ามะยมโมโหกรุ่นๆ

มีธุระอะไรหรือคะ

ธุระหัวใจกระมัง พ่อหนุ่มอันธพาล ถึงเกี้ยวพานางมัทนาไม่อายใครวิษณุตอบยวนอารมณ์ พร้อมเปิดประตูก้าวลงจากรถ คุณชายเองก็ก้าวตามลงมาโยนกุญแจรถให้วิษณุ แล้วออกปากไล่ทั้งคู่ดื้อๆ

แกทะลึ่งใหญ่แล้วนะไอ้วิษ เอ้า! พาป้ามะยมไปด้วย เดินไปหน้าบ้านมันไกล จะปวดขาเสียเปล่าๆ

ก่อนที่ป้ามะยมจะได้ว่าอะไร คุณชายก็ฉวยข้อมือของอุ่นแก้วเดินนำไป ทำเอาสาวเจ้าทำหน้าไม่ถูก จะโมโหก็ไม่ใช่ มันกรุ่นๆ ในอก และร้อนๆ แปลก จะเรียกว่าอายก็ถูก

หญิงสาวเดินตามแรงจูงของคุณชายไปยังด้านหลังบ้าน ยอมปล่อยมือให้อยู่ในอุ้งมืออุ่นนิ่งๆ จนคุณชายหันมามองเธอตาซึ้งนั่นแหละ ถึงพยายามสะบัดมือออก ไม่แน่ใจว่าคุณชายมาอารมณ์ไหนแน่ เดี๋ยวทะเล้น เดี๋ยวหวาน

มาแอบจับผิดสามีว่ากลับดึกอย่างเจ้าวิษว่าใช่ไหมเราน่ะพูดเข้าข้างตัวเอง ท่าทางปลื้มอย่างปิดไม่มิด

เอ๊ะ ข้าเจ้า…”

คุณชายส่ายนิ้วใส่คนหน้าแดงหน้าดำเพราะนึกโมโห ทั้งฉีกยิ้มมีเสน่ห์ให้ พาใจคนมองเต้นระทึกไม่เป็นส่ำขึ้นมา

คนอะไรอายเป็นพูดเหนือทุกที ฉันจับพิรุธอาการเธอได้แล้วนะอุ่นแก้ว แบบนี้เขาว่าน่าขายหน้านะ

ที่ข้าเจ้าอู้เหนือ เพราะว่าคล่องปาก เกิดที่เหนือ โตที่นี่ จะอายอะไรแค่ภาษาถิ่น ออกจะเป็นมรดกที่สืบทอดกันมา คุณชายไม่ชอบภาษาข้าเจ้านี่สิแปลก ช่างแบ่งแยก ทั้งเชื้อสายสกุล และยังภาษาพูด

เอฉันก็ไม่ได้ว่านะ ว่าไม่ชอบ

ว่าสิคะ ดิฉันถูกคุณชายว่า หาว่าชอบพูดเหนือตอนที่โกรธ ทำเหมือนเป็นเรื่องผิดปกติอุ่นแก้วเถียงตาตั้ง ไม่ยอมให้คุณชายมาว่าเธอลอยๆ ได้แน่ ตาวับๆ นั่นน่ารักจนคุณชายมองตาปรอย

แค่หยอกเล่นเอง ฉันนะชอบ ชอบคนพูดเหนือด้วยซ้ำไป

ชอบของคุณชายมันฟังสองแง่สองง่าม จนคนฟังก็หัวใจกระตุก ซ้ำคุณชายยังจ้องตาเธอหวานซึ้ง ทำให้อุ่นแก้วเขินหนักจนทำอะไรไม่ถูก ดึงมือตัวเองกลับ เอาแต่ก้มหน้าลงต่ำ

คุณชายอย่ามองข้าเจ้าแบบนั้น

แบบไหนทำหน้ามึนไม่รู้ ทั้งที่ซ่อนยิ้มเอาไว้แทบไม่มิด

ก็ตาเชื่อมตาหวานแบบนี้ไงล่ะ แนะยิ่งพูดยิ่งทำอุ่นแก้วใจกล้าดุคนตาหวาน เมื่อดึงสายตามามองเห็นเขายังจ้องเธออยู่ก็รีบหลุบสายตาลงต่ำ ได้ยินเสียงหัวเราะ

ตาเชื่อมตาหวานนี่ติดตัวฉันมาตั้งแต่เกิดเลยนะ แต่จะหวานใส่แค่บางคนเท่านั้น

อุ่นแก้วรู้สึกเหมือนอายจนตัวจะแตก ทำไมคุณชายหวานได้หยดย้อยและตรงเถรแบบนี้กันเล่า ในวังเขาเปิดอบรม คารมการจีบสาวหรืออย่างไร เมื่อจนปัญญาจะห้าม ยืนกันเงียบจนได้ยินเสียงหาใจนั่นแหละ คุณชายถึงเอ่ยทำลายความเงียบลง

ช่วงนี้ฉันยังไม่กลับพระนครนะ มีเรื่องต้องให้อยู่ที่นี่อีกหน่อย เธอคงไม่ว่าถ้าจะเดินทางไปหาพี่สาวช้าออกไปอีกนิด

ทราบข่าวแล้วหรือคะ

ยัง แต่ให้คนตามข่าวให้แล้ว อีกหน่อยคงทราบเรื่อง ไหนบอกหน่อยสิว่าเธออยู่ที่นี่ ป้ามะยม ฝนหล้า เขาพาทำอะไรบ้างคุณชายจ้องดวงหน้านวลที่ก้มต่ำแถมค้อนตาคว่ำใส่ ระหว่างสาธยายให้ฟังเนือยๆ กับการตะล่อมสอบถามอย่างเก่งกาจ

ทำอาหาร จ่ายตลาด กวาดบ้าน ถูบ้าน จัดของ

ฮ้า!คุณชายร้อง ชะโงกหน้าเข้าใกล้ ถือโอกาสมองเธอใกล้ๆ แถมดอมดมกลิ่นกายหอมๆ ไปด้วย ทำไมทำงานเยอะนักล่ะ ใครไปไหนกันหมดเล่า

ป้ามะยมพาทำไม่หยุดมือเลย ส่วนฝนหล้าช่วงนี้เห็นว่าไม่สบาย ออกไปหาหมอบ่อยมาก แต่ว่าไม่ถูกโรค กินอะไรก็ไม่หาย เลยตระเวนหาหมอไปทั่วลำปาง ยังเคยมาปรึกษาว่าจะซื้อยาได้ที่ไหน นั่งรถอะไร อยู่แถวไหนอยู่เลย

อุ่นแก้วกอดอกกระฟัดกระเฟียด ขณะเล่าไปเรื่อยๆ เพราะอึดอัดต่อความใกล้ชิด ที่เกิดขึ้นระหว่างกัน คุณชายยังคงถามต่อด้วยเสียงแสนอบอุ่น จนเธออดช้อนตาขึ้นมองไม่ได้

ฝนหล้าไปบ่อยมากเลยหรือ

ค่ะ งานส่วนมากเลยมาตกที่ข้าเจ้า ต้องถูกป้ามะยมสอนสั่งเรื่องทำแต่อาหาร ทำราวกับเป็นชาววัง

ก็แกเป็นชาววัง อาหารแต่ละอย่าง กว่าจะกิน ต้องแกะสลักเป็นลวดลาย ไม่สังเกตหรอกหรือคุณชายบอก

สังเกตและทำมาแล้วด้วย แต่คุณชายไม่เคยอยู่ทาน ป้ามะยมว่า ถ้าคุณชายไม่อยู่ทาน ก็ไม่รู้จะชมว่าอะไรเรื่องฉันทำอาหาร

เมื่อได้ยินเธอเล่ารายละเอียดที่ทำในแต่ละวัน แถมอวดอ้าง คุณชายก็ยิ้มออกมาตรงมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่น่ามองขนาดหัวใจสาวเต้นแรง

คนขี้อวด

เอ๊ะ!หญิงสาวร้องอย่างขัดใจใส่คุณชาย ไม่คุยด้วยแล้ว ไปนอนดีกว่า

ทันทีที่ร่างอรชรหมุนกายตั้งท่าเดินหนี คุณชายก็คว้าข้อมือเธอเอาไว้ในอุ้งมือ ลูบไล้ผิวนุ่มไปมาอย่างหลงใหล ก่อนกล่าวลาแสนหวานหยดกู๊ดไนท์

อุ่นแก้วฟังแล้วหัวใจเต้นแรงอย่างไม่ทราบสาเหตุ ตัวเธอรู้สึกร้อนสลับหนาวอย่างไม่เคยเกิด เมื่อมือถูกปล่อย ก็วิ่งหน้าตั้งเข้าห้องพัก ที่ตอนนี้ฝนหล้าหลับแสนสบายอยู่บนเตียง ก่อนจะหยุดยืนพิงประตู กุมข้อมือเรียวเอาไว้ แล้วเอ่ยเสียงแผ่วเบาตอบกลับในสายลม

กู๊ดไนท์ค่ะ คุณชาย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

0 ความคิดเห็น