ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,903 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54

    Overall
    4,903

ตอนที่ 6 : บทที่ 3 เมียบังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

บทที่ 3 เมียบังเอิญ

 

เมื่ออยู่ตามลำพังกับคนสนิท คุณชายถึงเริ่มเล่ารายละเอียดที่มาที่ไปของเรื่องเมื่อคืนนี้ให้คนสนิทฟัง ซึ่งวิษณุถึงกับตะโกนออกมาอย่างไม่เชื่อ พร้อมผุดกายขึ้นยืน ละล่ำละลักถามคุณชายออกไป


มีคนลอบวางยา! ตอนที่ผมไม่อยู่ที่นี่นะหรือครับ เธอคนสวยเหมือนนางมัทนาหลุดมาจากวรรณคดี บุกเข้ามาลงมือวางยาถึงนี่


แกไม่ฟังหรือไงไอ้วิษ ไม่ใช่เธอ และไม่ใช่ป้ามะยมด้วย


คุณชายกวีนิพนธ์อธิบายสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองตำรวจหนุ่มที่ถามย้ำมาเมื่อไล่เรียงลำดับคนน่าสงสัยในบ้านหลังนี้ดีแล้ว


แน่ใจแล้วหรือครับคุณชาย ถ้าเกิดเป็นเรื่องไม่จริง จะกลายเป็นว่าเราไปใส่ร้ายเขาอีก แบบนั้นมีแต่เสียกับเสียนะครับ


ไม่แน่ใจเหมือนกัน ฉันเดา แต่เดาอย่างมีเหตุมีผลรองรับนะ เพราะหาหลักฐานมายืนยันไม่ได้ หรือถ้ามีก็ยังคิดไม่ออกตอนนี้หรอก” 


คุณชายลูบใบหน้ายุ่งเหยิงแรงๆ ที่คิดไม่ออกเวลานี้ เพราะแววตาเสียใจเป็นบ้าเป็นหลังของสาวเจ้าที่เข้ามาเกี่ยวพันด้วย ซึ่งคุณชายไม่รู้ว่าจะเอาอย่างไรกับเจ้าหล่อนดี


แล้วเหตุผลที่ว่านั่นมันคืออะไรล่ะครับคุณชาย” 


วิษณุตั้งต้นซักหน้าตาจริงจัง ทั้งมองคุณชายไม่คลาดสายตา


ก็มิสเตอร์เจมส์นะสิ เขาจ้างนางรำให้ฉัน ก่อนจะเดินทางเข้าป่าไปดูปัญหาตัดไม้ เมื่อวานฉันก็ใช้ฝนหล้าไปส่งจดหมายบอกเลิกนางรำกับคนของเจมส์ และถ้าเจมส์จะฝากอะไรให้ก็คงต้องเอาให้ตั้งแต่ตอนที่พบกัน คงไม่พึ่งคิดออกระหว่างทางว่าจะฝากเหล้าให้ฉันหรอก แถมรู้อีกว่าฉันไม่นิยมดื่มจะฝากมาทำไมกัน เมื่อวานฉันก็ลืมคิดในข้อนี้ พอฝนหล้าคะยั้นคะยอให้ดื่ม ก็ดันไปเชื่อเขาเสียสนิท


คุณชายไล่เรียงลำดับความสงสัยให้ตำรวจหนุ่มมาดนิ่งซึ่งดูไม่ตื่นเต้นกับพยานบุคคลที่อาจสืบสาวไปถึงเรื่องพี่ฆ่าน้อง น้องใส่ความพี่เลย ยังคงมองลอดผ่านประตูห้องไปด้านนอก ทบทวนถึงเรื่องสาวใช้คนนั้นอยู่เงียบๆ


แล้วคงวางยาในเหล้าที่เอามา ฉันกับนางรำถึงหลับไม่รู้เรื่อง เอ้อ! มีข้อผิดสังเกตอีกอย่าง นางรำคนนั้นพูดถึงชายวรรณศิลป์ เห็นว่าเขาอยู่ที่ลำปางด้วยตอนนี้คุณชายอธิบายสีหน้าเครียด เมื่อคิดถึงพี่ชายคนเดียวที่ไม่กินเส้นกัน


หม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์หรือ?” 


วิษณุนั่งลงบนเก้าอี้ เกาคางอย่างใช้ความคิด ก่อนเอ่ยสอบปากคำ ด้วยคำพูดหลอกล่อ เพื่อให้คุณชายหลงกล 


คุณชายเลยหลวมตัว มีอะไรกับสาวนางรำผู้งดงามราวกับนางมัทนามณี เพื่อหลอกให้อีกฝ่ายตายใจว่าทางเราหลงกล


นางมัทนา ไม่ใช่มัทนามณี


แก้ความเข้าใจผิดให้ ขณะที่วิษณุยิ้มแฉ่ง เมื่อคุณชายเผลอตกหลุมพรางที่ขุดล่อ


แปลว่าคุณชายมีอะไรกับนางมัทนาจริงๆ ล่ะสิ


ไม่มี! แล้วแกนะไอ้วิษ เลิกต้อนเหมือนฉันเป็นฆาตกรในคดีความของแกด้วย” 


กำชับคนสนิทเสียงหนัก อีกฝ่ายก็เพียงยิ้มกว้างรับต่อท่าทีเดือดดาลมีพิรุธของคุณชาย


แหมๆ มันน่าต้อนน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ คนเขาเข้าใจผิดร้องห่มร้องไห้น้ำตาจะท่วมบ้าน คุณชายกลับทำไขสือนี่กะตีเนียน เล่นบทเสียตัว ให้ผู้หญิงเขารับผิดชอบไปเลยสิ” 


วิษณุเย้าหยอก แต่คุณชายหยิบหมอนมาปาใส่คนชั่งจับผิดเสียก่อน


ที่ไม่พูดอะไรออกไป เพราะกลัวแหวกหญ้าให้งูตื่นหรอก ทุกอย่างมันแปลกที่แปลกทาง ฉันถูกวางยาตอนที่แม่นางมัทนาคนสวยนั่นขึ้นเรือนมาเมื่อคืน รู้ไหมเธอนึกว่าฉันเป็นคุณชายวรรณศิลป์ ฉันถึงเอะใจว่าพี่มาที่นี่ตอนไหน



วิษณุเอนกายพิงเบาะ วางมาดตำรวจ ก่อนเอ่ยถามเสียงจริงจัง ขณะหรี่ตาลงต่ำมองคุณชาย


คุณชายจึงมอมเหล้าหล่อน


วะ! ไอ้วิษเล่นบทตำรวจไม่เลิกเลยนะแก


เอ้า ก็นี่ตำรวจนี่ครับคุณชาย มันอยู่ในเส้นเลือดใหญ่เลย” 


ที่ไม่บอกว่าอยู่ในสายเลือดเพราะตนเองก็มีชาติกำเนิดแปลกประหลาดไม่มีที่มาที่ไป เป็นปมก้อนใหญ่ๆ อยู่ในใจมาตลอด


ก็อย่าหาคุกหาตารางให้ฉันนักสิวะ เท่านี้ฉันก็ละอายใจ แถมขายขี้หน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว” 


คุณชายยกมือปัดหน้าขาแก้เก้อ อธิบายต่ออย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก 


ตอนหล่อนมาหาฉันนะ ตัวสั่นเหมือนลูกนกตัวน้อยๆ เลยเชียว ไอ้เรารึก็เห็นใจ อยากทำให้อุ่นเลยรินเหล้าให้เลือดลมจะได้สูบฉีดสักหน่อย แต่ดันหลับไปด้วยกันซะนิ


รู้ตัวอีกที ผิวขาวกระจ่าง กลิ่นหอมจรุงติดปลายจมูก ก็ปรากฏตรงหน้า ไม่เสียหายก็เท่ากับเสียหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง อย่างน้อยเมื่อคืนนั่น คุณชายก็แน่ใจว่ากอดและหอมเธอไปจริงๆ


อ่าถ้าแบบนั้น ทำไมนางมัทนาคนสวยถึงเข้าใจว่าตนเองเสียหายขนาดร้องห่มร้องไห้ล่ะครับคุณชาย


คุณชายยกยิ้มมุมปาก เหมือนอารมณ์ดีก็ตื่นมาเราสองคนกอดกันกลม แถมเสื้อผ้าหลุดลุ่ย


นั่นไงล่ะๆ” 


สั่นนิ้วใส่หน้าคุณชายเหมือนผู้ใหญ่จับผิดเด็ก 


แบบนี้นางมัทนาก็เสียหายอยู่ดี จะร้องไห้ตีโพยตีพายก็ไม่แปลก คุณชายต้องรับผิดชอบหล่อน


วิษณุผุดกายขึ้นยืน ด้วยท่าทีตกใจอีกระลอก คุณชายจำต้องยกมือขึ้นจุ๊ที่ปาก กระซิบเสียงเบาลง


อย่าร้องเสียงดังไปสิวะ ฉันถึงต้องคุยกับแกก่อน วานให้แกไปสืบทีว่าชายวรรณอยู่ลำปางจริงอย่างที่เขาว่าไหม


ไม่ต้องสืบหรอกครับ เมื่อคืนผมไปช่วยงานตำรวจที่นี่จับกุมบาร์ค้าผู้หญิงมา เห็นว่าคุณชายวรรณศิลป์เป็นตัวตั้งตัวตีให้กวาดล้าง แต่ผมไม่พบตัวคุณชายจังๆ นะครับ คลาดกันนิดเดียว


ลองไปสอบถามคนรู้จักว่าชายวรรณขึ้นมาทำธุระอะไรที่นี่ ส่วนสาวใช้คนนั้นแกก็อย่าพึ่งกระโตกกระตากไป คอยจับตาดูไปก่อน บางทีเธออาจจะบอกได้ว่าใครวานมา บางทีฉันอาจจะได้รู้ว่าใครกันทุบไหล่ โยนลงสระ” 


กำชับเสียงหนักแน่นในตอนท้าย


_______________________________________


อย่าลืมคอมเมนต์ กด Fav. ด้วยนะคะ





ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น