ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 5,202 Views

  • 18 Comments

  • 129 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    22

    Overall
    5,202

ตอนที่ 4 : บทที่ 4 สืบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    28 ก.พ. 62



ซ่อนเล่ห์


โดย วาดรวี


บทที่ 4 สืบ

 

เมื่อทบทวนอยู่ไม่นาน อุ่นแก้วก็ปลงใจอาศัยอยู่ที่บ้านพักชั่วคราวของคุณชายกวีนิพนธ์ จนกว่าจะทราบเรื่องพี่สาวว่าอยู่ที่ไหนแน่ชัด เพราะไม่กล้ากลับไปที่บ้าน เกรงลุงจะหวนมาแก้แค้น ที่เธอสองพี่น้องไปให้ความร่วมมือกับตำรวจทลายบาร์แหล่งรายได้ของแกเข้า

ฝนหล้านี่อุ่นแก้ว อุ่นแก้วนี่ฝนหล้า คงรุ่นราวคราวเดียวกันนะ อุ่นแก้วเขาจะมาอยู่ที่นี่สักพัก

ป้ามะยมพาอุ่นแก้วลงมาจากเรือนเพื่อหาที่พักหลับนอนให้ระหว่างอยู่ที่นี่ สาวใช้นามว่า ฝนหล้า เป็นสาว ร่างเล็ก หน้าตาหมดจด ผิวออกขาวผาด ทันทีที่สบสายตาอุ่นแก้วเธอก็รีบหลบสายตา เอ่ยละล่ำละลักถามไม่เต็มเสียง มีท่าทีเงอะงะแปลกๆ

คะคุณยังอยู่ นะนึกว่ากลับไปตั้งแต่เมื่อคืน ดีใจจังที่คุณยังมีลมหายใจอยู่

ดีใจหรือ?” อุ่นแก้วทวนคำพูดอย่างสงสัย เพ่งมองสาวคนนั้นมากขึ้น พูดเหมือนข้าเจ้าจะตาย…”

โอ๊ย! ไม่มีอะไรหรอก ฝนหล้ามันคงดีใจนะสิ ที่ได้เจอหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกัน ก็เลยคงพูดผิดๆ ถูกๆ ไปตามเรื่อง

อุ่นแก้วยังเอ่ยไม่จบป้ามะยมก็แก้ข้อข้องใจให้เรียบร้อย ก่อนหันไปหาฝนหล้าที่เอ่ยถามเสียงเบาหวิวท่าทีสงสัย ต่อการมาของอุ่นแก้ว

ป้าพาคุณเธอ มาที่นี่ทำไมจ๊ะ

คุณชายให้เธออยู่ที่ก่อนนะสิ ยังไงช่วงนี้ก็ฝากนอนกับแกไปก่อนก็แล้วกัน ให้ช่วยทำอาหารในนี้ไปพลางๆ ก่อน กลับพระนครแล้วค่อยว่ากันใหม่

ฮ้า!ฝนหล้าอุทานท่าทีตื่นตูม จนปัดมือไปโดนชามใส่ผักร่วงลงพื้น พาเอาคนแก่ขี้ตื่นสะดุ้งเสียจนตัวลอยจากตั่ง ปากก็ร้อง

ตาเถร! ฝนหล้านี่แกจะฆ่าฉันหรือไงแม่คนนี้นิ กระโดกกระเดกเหลือเกิน เสียทีอยู่ถึงในรั้วในวังรับใช้คุณชายมานมนานตกใจที่ก็ โป้ง! เป๊ง! ลั่นทุ่ง

ขอโทษจ้ะป้าฝนหล้าก้มหน้าขอโทษขอโพย ทำท่าจะเก็บของ ปากก็ถามต่อ ป้าว่าคุณเขาจะมาเป็นคนรับใช้ที่นี่ชั่วคราวหรือ นึกว่าจะกลับแต่มืด

อุ่นแก้วสังเกตเห็นสีหน้าของฝนหล้าซีดเซียวลงเมื่อทราบว่าเธอจะพักอยู่ที่นี่ต่อ ตอนแรกนึกว่าคิดไปเอง จนได้ยินเสียงบ่นของป้ามะยม ที่บอกให้รู้ว่าท่านก็สังเกตเห็นสีหน้าไม่พอใจของฝนหล้าเหมือนเธอเช่นกัน

แกนี่อะไรนะฝนหล้า บ้านก็ไม่ใช่ของตน คุณชายว่าอะไรก็ทำเข้าเถอะ

จ้ะๆ

ฝนหล้าขานรับงึมงำขณะก้มหน้าเก็บผักที่ตกหล่น พออุ่นแก้วจะช่วยก็ปัดมือออก ก่อนจะผุดกายขึ้นยืนท่าทีเงอะงะอย่างเห็นได้ชัด

ป้า ฉันต้องออกไปตลาดก่อน ดูเหมือนว่าจะจ่ายตลาดมาไม่ครบ เดี๋ยวจะนั่งรถถีบออกไปไม่นานหรอก ไปเลยนะป้า

ไม่ทันที่ป้ามะยมจะได้ว่าอะไร สาวใช้นามว่าฝนหล้าก็ผลุนผลันออกจากที่นั่นเสียแล้ว ทางป้ามะยมได้แต่เท้าสะเอว ก่อนหันมายกถาดใส่ผักขึ้น

เอ๊ะ! ยังไงนะแม่คนนี้ดูเงอะงะพิกล จะไปไหนมาไหนก็รีบเร่งไปหมด

ฝนหล้านี่เป็นใครคะอุ่นแก้วอดสงสัยไม่ได้ ขณะมองตามด้านหลังของคนที่เดินเร็วออกไปยังหน้าบ้าน

เด็กที่วังของคุณชายนั่นแหละ มาๆ กินข้าวกินปลาด้วยกัน ฉันเห็นไม่กินอะไรเลยตอนอยู่ข้างบน คงไม่ชินกับอาหารแบบฝรั่งเขาสิ

ป้ามะยมเชื้อเชิญไปที่ขันโตกตรงตั่งนั่ง อุ่นแก้วถึงรู้ว่าหิวมากแค่ไหน ตอนอยู่บนเรือนเธอทานอะไรไม่ลงเลยจริงๆ พอหายจากอาการเครียดและเสียใจ ท้องก็พร้อมใจกันส่งเสียงร้องขึ้นมาทันที ทานไปสักพักป้ามะยมก็ถามขึ้นมา

อาหารเหนือขึ้นชื่อ พอทำได้บ้างไหม หรือว่าทำอะไรไม่เป็นเลย

พอทำได้เจ้า หลังจากเรียนจบคุณพี่กับลุงไม่ยอมให้ไปทำงานข้างนอก ให้อยู่แต่บ้าน ทำงานบ้านเสียส่วนใหญ่

เรียนด้วยหรือ โรงเรียนอะไรล่ะป้ามะยมซักไปเรื่อยๆ

โรงเรียนราษฏ์มณีเจ้า

เอโรงเรียนนี้เห็นคุณชายเคยพูดว่ามีชื่อเสียงแม่บ้านหยิบผักใส่จานให้อุ่นแก้ว แล้วทำไมไปทำงานในบาร์ ไม่ทำงานอย่างอื่นล่ะ การศึกษาพอใช้ จบมาสามารถทำงานดีๆ ได้เลยทีเดียว ไม่ได้กระจอกงอกง่อยซะที่ไหน

ลุงข้าเจ้าบ่ยอมให้ออกไปพบปะใคร ร้านก็ฮุบเอามาทำเอง ข้าเจ้าบ่เกยรู้มาก่อนจนเดี๋ยวนี้ ว่าลุงหลอกผู้หญิงมาขาย บังคับพี่ให้รับใช้ฝรั่งในบาร์หญิงสาวพูดแล้วให้น้ำตาริน ยกหลังมือปาดหยาดน้ำตาออก ดีที่หม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ ท่านเป็นคนดี หาทางช่วย ป่านนี้คุณพี่ก็คงเป็นห่วงข้าเจ้าแล้ว

หม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์นั่นหรือคนดี เฮอะ! ไม่ได้ดีเด่อะไรหรอก นั่นน่ะตัวร้าย คิดจะฆ่าแม้แต่น้องตนเอง ที่คุณชายของฉันต้องหนีมาถึงที่นี่ก็เพราะเขานั่นแหละ

เสียงของแม่บ้านขุ่นจัดเต็มไปด้วยความโกรธ ตอนที่เอ่ยถึงหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ ทว่าดวงตาของท่านกลับอบอุ่นอ่อนโยน ช่างขัดกันอย่างประหลาด

มิน่าเล่า คุณชายจึงถามแต่เรื่องคุณชายวรรณศิลป์ แต่ข้าเจ้าบ่รู้อะไรเลยจริงๆ นะเจ้า แค่อยากหนีไปกับพี่เท่านั้น

คนที่ชื่อพลอย ว่าไปพระนครนั่นหรือ

เจ้า คุณพี่เธอเป็นคนงามแต้ๆ ถ้าพ่อแม่ยังอยู่ คุณพี่ต้องได้แต่งกับคนดีๆ ไม่ถูกใครมาดูถูกอย่างนี้

ป้ามะยมวางมือจากสำรับ ถอนหายใจแรงๆถ้าเป็นจริง ก็น่าเห็นใจ

พูดไปก็เพลินจนกินข้าวหมดชาม ป้ามะยมจึงจำได้ว่าคุณชายยังไม่รับอะไรเลยตั้งแต่เช้า เร่งกระวีกระวาดจัดสำรับใหม่ตามขึ้นไปให้กันบนห้องนั่น

 

เมื่อได้รับคำสั่งจากคุณชายกวีนิพนธ์ วิษณุจึงขับรถที่มิสเตอร์เจมส์ทิ้งเอาไว้ให้ออกจากบ้านพัก ไปแถวถนนบุญวาทย์ ตัดกับถนนเจริญเมือง แวะโรงภาพยนตร์เฉลิมวัฒนา เตร่อยู่ที่แถวนั้นคอยหาคนรู้จักสักคนพอจะสอบถามข่าวคราวของหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ได้ ขณะง่วนกับการพิจารณาแผ่นโปสเตอร์หนัง สาวน้อยหน้าแฉล้มที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็เอ่ยทักทายมาเสียงใส

ต๊าย! นายตำรวจจากพระนครมาด้อมๆ มองๆ อะไรที่นี่ค่ะ ทำตัวเหมือนตาแก่เลย

ฮ้า คุณ…” วิษณุยกนิ้วเคาะหัว ทำท่าครุ่นคิดอยู่เป็นครู่ คุณสุ สุชาดา ที่พ่อทำงานการไฟฟ้าสิครับ หลานไอ้หมอถนอม

คุณวิษนะ ทำไมต้องทักกันยาวไปถึงพ่อถึงอาด้วย จำไม่ได้เลยหรือคะเราสองคนดูหนังด้วยกันออกจะบ่อยแม่สาวนั้นเชิดหน้างอนๆ อย่างมีจริต

พอดีเลย วันนี้จะว่างอีกไหมล่ะครับ ผมไม่มีเพื่อนดูหนังเลยวิษณุทำตาเซื่องลง

ต๊าย! นี่ชวนสุดูหนังหรือคะเธอพูดจีบปากจีบคอ

วิษณุหัวเราะร่วน ยกมือขึ้นลูบท้ายทอย ลอบมองแม่สาวกระโปรงบานลายจุดแดงสลับขาว อย่างพิเคราะห์ จำได้ว่าเคยควงเมื่อตอนที่มาเยี่ยมเพื่อนรักอย่างถนอม คุณหมอของที่นี่อยู่หลายหน ซึ่งตอนนั้นไม่ได้สาวและสวยแบบนี้

หรือคุณสุมีเจ้าของมาเฝ้าเสียแล้วครับ เอแบบนี้ไอ้วิษคงต้องปลูกแห้วกินและกระมัง

เจ้าของเจ้าเขิงอะไรกันคะ ดูพูดเข้าสิ สุมากับเพื่อนทางโน้นค่ะ นั่นไง นางสาวลำปางปีนี้

สุชาดาหันไปโบกมือให้เพื่อนสาวคนสวย เธอคนนั้นยืนตัวตรง เชิดหน้าขึ้นสูง ใบหน้างามถูกแต่งสีจัดจ้าน ปากแดงสดเซ็กซี งามจนเขาตะลึงเชียว

นั่น คุณวาดรวี ลูกพระยาศตายุใช่ไหมน่ะ

แหม แบบนี้จำได้เร็วเชียว น่าน้อยใจจริง นั่นแหละค่ะลูกเจ้าคุณศตายุ

วิษณุรีบหันมายิ้มประจบคนข้างๆที่ไหนได้เล่า ดูเหมือนว่าก่อนคุณชายจะมา หม่อมป้านรีกระจ่าง กำชับคุณชายให้แวะไปทักทายเจ้าคุณศตายุ และฝากของมาให้คุณหญิงส่องจันทร์แทนตัวอีก

สุชาดาทำหน้าน้อยใจใส่ท่าทางบ้านนั้นจะหอมฟุ้งเชียว คุณชายวรรณศิลป์ก็พึ่งแวะไปหยกๆ คุณคงอยากไปเทียวรับเทียวเยี่ยมไม่ได้ขาดด้วยกระมัง

หม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ก็มาเที่ยวด้วยหรือทำสุ้มเสียงสงสัยทั้งที่ทราบอยู่แล้ว คิ้วก็ขมวดจนจะชนกัน ผมไม่ยักทราบ

มาสิคะ สาวๆ ลำปางตาร้อนตาวาวกันให้ทั่ว ยิ่งถ้าทราบว่าหม่อมราชวงศ์กวีนิพนธ์ผู้น้องมาด้วย คงดีใจเนื้อเต้น ทีนี้ลำปางคงวุ่น แหมก็อย่างว่าแหละค่ะ คนพี่ก็โก้ คนน้องก็หล่อฟ้อ กินกันไม่ลงจริงๆ พี่น้องคู่นี้

เอ ท่าทางแบบนี้ ผมคงต้องน้อยใจแทนคุณกระมัง สาวที่ไหนก็หลงคุณชายจะแย่ ไอ้ตำรวจต๊อกต๋อยอย่างผม ไหนจะไปสู้ ท่านออกจะโก้หรูก็ปานนั้นวิษณุเอ่ยน้อยใจ แต่เมื่อเห็นแววตาของสุชาดาที่มองเขาอย่างเทิดทูน และสำคัญกว่าใคร ใจเขาก็มาเป็นกอง แล้วยังมาพูดเอาใจเสียเขาแทบลอยได้

คุณก็ว่าไป ผู้หญิงออกจะชอบหนุ่มในเครื่องแบบอยู่ไม่น้อยนะคะ อย่างสุเป็นต้น

สุชาดาจีบปากชายตาใส่เป็นว่าเล่น จึงชวนเอ่ยไปทางอื่นเสีย เพื่อหาข้อมูลที่ต้องการทราบ

แล้วผมจะไปกราบหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ได้ที่ไหนละครับ ไม่ยักทราบว่ามีบ้านที่นี่ด้วย

คุณชายกลับตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ เห็นว่าขึ้นมาทำธุระส่วนตัว เช่าโรงแรมอยู่ใกล้ๆ สำนักงานทนายความ เพราะมาหนนี้ เขาว่ามาเรื่องกฎหมายนี่แหละค่ะ ไม่ใช่มารักษาคนเหมือนคราวก่อน

วิษณุชักสงสัยขึ้นมา ธุระส่วนที่คุณชายขึ้นมา ซ้ำมาเพื่อปรึกษาหารือกับทนายความคืออะไร แถมขากลับยังอาสาพาผู้หญิงกลับด้วย

สุ หนังจะเริ่มแล้วมัวแต่คุยอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวก็ไม่ทันการกันพอดีวาดรวี จีบปากจีบคอเรียก ยกมือกวักเรียกไวๆ คอก็เชิด เมื่อเห็นวิษณุหันมายังเธอด้วย

จ้ะๆ แหม กำลังคุยเพลิน คุณได้ตั๋วหรือยังล่ะคะ เรานั่งชั้นบนกันแนะ

วิษณุหมุนข้อมือดูนาฬิกาเรือนแพงเวลาขนาดนี้ คงไม่ทันแล้วกระมัง คนคงแน่นไปหมด แหม เสียดายจริงๆ นะครับ อดดูหนังกับสาวเลย ยังไงขอผมไปบ้านคุณสุวันหลังได้ไหมครับ จะแวะไปฝากท้องทานของว่างอร่อยๆ จากคุณแทน

ได้สิคะสุชาดาตอบรับอย่างรวดเร็ว ทั้งยิ้มหวานหยาด ไปแล้วนะคะ ดูสิวาดรวีหน้าบึ้งไม่พอใจแล้ว

แม่สาวนั่นทำท่าจะเดินจากไป แต่ก็หยุดปลายเท้าเอาไว้ หันมาหาวิษณุ แถมเอ่ยอย่างรีบร้อน ก่อนจากไป

อ้อ! เย็นพรุ่งนี้ฉันว่างนะคะ จะแวะมาก็ได้

ชายหนุ่มมองเจ้าหล่อน ที่วิ่งไปหาเพื่อนสาวหน้าบึ้ง พลางส่ายหัวที่เจ้าหล่อนหาเวลานัดแนะผู้ชายให้เสร็จสรรพ จนตั้งตัวแทบไม่ทัน หลังจากนั้นวิษณุก็เตร่อยู่แถวโรงหนังอีกครู่ ก่อนขับรถเลยไปที่โรงแรมที่พักของคุณชายวรรณศิลป์ เข้าไปที่สำนักงานทนายความ เพื่อหาข่าว ทราบแค่ว่าคุณชายพาสาวคนหนึ่งกลับด้วยจริงๆ ดั่งที่ทราบมาแต่ต้น ซึ่งไม่ได้อะไรมากกว่านั้น

 

ภายในโรงหนัง เมื่อไฟในห้องถูกหรี่ลง ภาพยนตร์ในจอดำเนินหนังฝรั่ง ชีวิตรันทดมากทีเดียว นางสาวลำปางของปีนี้ จึงหันมามองหน้าเพื่อนสาว ที่คงมีรอยยิ้มพรายเต็มหน้า ก่อนจะหันกลับยืดกายตรง เอ่ยถาม เมื่ออดสงสัยไม่ได้

เมื่อกี้สุคุยกับใคร ท่าทางดูดีเชียว เขามาจีบหรอ

จีบอะไรล่ะ นั่นอีตาวิษณุนายตำรวจคนสนิทของหม่อมราชวงศ์กวีนิพนธ์นั่นไง อีตานี่บ้าบ่มากมาหาสาวดูหนังเอาหน้าโรง ใครเขาจะยอม

สุชาดาหันมากระซิบกระซาบ หน้าตาระริก วาดรวีเชิดหน้าตรง ทอดสายตามองจอภาพยนตร์ แต่หูฟังเสียงพูดฉอเลาะของเพื่อนไม่ขาดสักวลี

เอวิษณุหรอกรึ ไม่ยักจะทักทายกัน เหมือนคนจำกันไม่ได้ คุณชายนั่นก็อีกคนไม่เห็นแวะเวียนไปที่บ้านเลย คนชอบพอกันแท้ๆ

ครอบครัวของพระยาศตายุกับราชสกุลคุณาคุณ ชอบพอกันมานาน ไปมาหาสู่รับใช้งาน ตั้งแต่รุ่นก่อน วาดรวีเลยคาดหวังว่าตน จะได้เกี่ยวดองกับราชสกุลนี้

อีตาวิษณุเขาจำไม่ได้นะซี เธอออกจะสวยขนาดนี้ แล้วก็มัวคุยถึงคุณชายวรรณศิลป์

คุยว่าอะไรวาดรวีเปรยถาม คงวางท่าทางมีจริตจะกร้านพองาม ไม่ให้ดูว่าสนใจอยากฟังจนเกินไป

ก็ว่าคุณชายพี่นะแวะไปพบปะเจ้าคุณศตายุพ่อเธอมา อีตาวิษณุก็เลยซักใหญ่โต พอดีเธอร้องตามนี่แหละ

ซักว่าอะไรวาดรวีถามย้ำไปอีก

ก็เช่น คุณชายมาลำปางหรือ พักที่ไหน ทำอะไร แล้วก็ว่าจะไปขอรับของว่างที่บ้าน ท่าทางเขาจะหลงฉันด้วยนะรวีสุชาดายกมือประสานข้างหน้า ท่าทางเพ้อๆ ยิ้มจนแก้มแทบปริ

ย๊ะ! ก็แค่หนุ่มในเครื่องแบบ ไร้สกุล คงเหมาะกับเธออยู่หรอกนางสาวลำปางแดกดัน เห็นเพื่อนสาวหน้างอใส่ จึงพอใจ ฉันลูกพระยานะสุ ย่อมสมกับหม่อมราชวงศ์ อย่างคุณชายวรรณศิลป์ ไม่ก็คุณชายกวีนิพนธ์ ถึงจะเหมาะ

วาดรวียืดกายเชิดๆ ด้วยหัวใจพองคับอก ดีใจที่วิษณุถามซอกแซกเรื่องผู้ชายที่มาติดพัน คุณชายกวีนิพนธ์จะได้ทราบ ว่าเธอเนื้อหอมขนาดไหน หนุ่มสูงศักดิ์หนักยศถา เข้าออกกันให้ครื้ม บ้านพระยาศตายุหัวกระไดไม่เคยแห้งสักวัน รู้แบบนี้ขี้คร้าน คุณชายจะแจ้นมาหาเธอแทบไม่ทัน

 

เพี้ยะ!

เสียงฝ่ามือกระทบดวงหน้าขาวผ่องของฝนหล้าดังลั่น จนเธอถลาล้มตามแรงตบ และได้แต่นั่งพับเพียบแสนเรียบร้อยบนพื้น ก้มหน้ารับฟังเสียงเดือดดาล อย่างไม่กล้าหือ

แกจะรีบออกมาทำอะไรกัน อยากให้มันจับผิดได้นักหรือไง ปานนี้มันคงรู้ตัวไปแล้วมั้ง ว่ามีคนอยากวางยามันนะ

ไม่นะคะฝนหล้าสั่นหน้าจนน้ำตาร่วงพรู สะอื้นถี่ ตอนที่ยกมือแนบแก้มช้ำจากฝีมือคนตรงหน้า ไม่เห็นคุณชายว่าอะไร

เขาจะมาบอกแกหรือไง นังโง่เจ้าของเสียงจากมุมอับ ที่ไม่ยอมเปิดเผยหน้า เค้นเสียงออกมา แกมันพลาดไปหมด สั่งอย่างหนึ่งได้อย่างหนึ่ง อีเนรคุณ

ก็หนูไม่ทราบว่า…”

ยังเอ่ยไม่ทันจบดีเลย เสียงตวาดลั่นของอีกฝ่ายก็ดังสวนกลับมา พร้อมห่อเงินและซองสีน้ำตาลคล้ายใส่อะไรเอาไว้ข้างใน โยนลงมาตรงหน้า

ไปจัดการให้เสร็จ มัวทำเป็นใจดีมีเมตตา มันไม่ใช่พ่อแก มันคิดจะฮุบทุกอย่าง คนแบบนั้นแกยังสงสารเห็นใจมันอยู่อีกไหม

ทำไมต้องถึงกับฆ่าแกงกันล่ะคะฝนหล้าเงยหน้าขึ้น คลานไปเกาะเกี่ยวขาคนที่ยืนอยู่ พลางอ้อนวอนเสียงสั่น หยุดเถอะนะคะ อย่าทำบาปอีกเลย สงสารเขา

กูไม่หยุด จะทำอะไร แน่จริงก็ฆ่ากูซี้ จะได้สมใจมึง ไม่มีคนมาบังคับกะเกณฑ์มึงอีกเสียงไม่ยี่ระตอบกลับ

โธ่! หนูจะทำได้ยังไง หยุดเถอะค่ะ สงสารเขา มันไม่เป็นผลดี

ช่างปะไร กูไม่อยากได้ผลดี กูต้องการให้มันตาย มันไม่สมควรเกิดมาด้วยซ้ำ ถ้ามึงไม่เคารพไม่นับถือกู ไม่ต้องมาช่วย ถ้าช่วยก็อย่ามาสอนกู

ถ้าไม่รักคุณ หนูจะไปรักใคร อย่าพูดแบบนั้นอีกนะจ๊ะ

ดี! งั้นไปจัดการเรื่องให้มันเสร็จตวาดเสียงเกรี้ยวกราด ก่อนจะเบาลงเมื่อเอ่ยประโยคต่อมาก ทั้งนัยน์ตาก็อ่อนแสงลงมาก แล้วพาผู้หญิงคนนั้นออกไปจากที่นี่ด้วย เดี๋ยวได้ตายห่ากันอีกคนหรอก

ฝนหล้าส่ายหน้าหวือ ไม่อยากทำแบบนั้นเลย ก่อนจะถูกปลายเท้าของอีกฝ่ายยันเข้า จนเธอล้มเค้เก้ไม่เป็นท่า น้ำตาก็รื้อขึ้นมาอีกหน

โอ๊ย! อย่าทำหนูเลย

เออ! มึงเจ็บ ถ้ากลัวเจ็บก็กลับไปจัดการมันซี กูไม่สนใจว่าคุณชายจะชอบหรือไม่ อย่างไรเสียสุดท้าย สองคนก็ไม่ใช่เนื้อคู่ ไม่เหมาะสมกันอยู่ดี ทางที่ดี รีบปล่อยให้จากไปเสียแต่เนิ่นๆ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลัง

เหมือนคุณงั้นหรือ…”

ฝนหล้าประชดกลับ และแทนคำตอบฝ่ามือแข็งทว่าทรงพลังก็สะบัดลงบนหน้าฝนหล้าอีกหน ตามด้วยปลายเท้าในรองเท้าส้นแตะ ที่กระทืบลงบนเอวบางอย่างไร้ความปรานี แม้เจ็บปวดปานใด แต่ฝนหล้าก็ไม่เคยคิดตอบโต้กลับ ได้แต่สะอื้นไห้ปานใจจะขาด

อีเนรคุณ อย่ามาเอ่ยเรื่องนี้อีก ถ้าเอ่ยอีกกูจะกระทืบให้ไส้แตกไปเลยจำไว้

จ้ะๆ หนูจะไม่พูดอีก อย่าทำอะไรหนูเลยฝนหล้าคุกเข่ายกมือป้องตัวเอาไว้ เมื่ออีกฝ่ายหยุดการกระทำทุกอย่างลง เธอก็คลานเก็บของที่เกลื่อนกลาดเอาไว้ในหอบมือ ทั้งสะอื้นไห้ หนูจะทำให้ แค่เอายาใส่เท่านั้นเป็นพอใช่ไหมจ๊ะ

ใช่! แค่นั้น เรื่องง่ายๆ แต่ทำเป็นมาพูดอะไรต่ออะไร จัดการมันไปก็สิ้นเรื่อง

เมื่อสั่งงานเสร็จ ก็เดินออกจากตรงนั้นไป ทิ้งฝนหล้าให้มองตาม และถอนหายใจออกมาปนสะอื้น น้ำตาเอ่อท้นจนรินออกมาอีกครั้ง ลูบมือไปตามรอยเจ็บบนเนื้อตัว ที่เธอทนทุกอย่างอยู่ตอนนี้ เพราะคำว่าบุญคุณมันค้ำคอ จนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ได้แต่ก้มหน้ารับและกระทำตาม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 19:27
    คุณชาย เกิดจะมามึนหัวอะไรตอนนี้
    #1
    0