ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,897 Views

  • 16 Comments

  • 147 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    48

    Overall
    4,897

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 นางนกต่อ หรือว่า นางนกหลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

บทที่ 2 นางนกต่อ หรือว่า นางนกหลง

 

 

ลำปาง


แม่หญิง ใช่นางรำที่นัดไว้ไหมครับชายร่างกะทัดรัดแต่งกายด้วยชุดเครื่องแบบออกสีกากี หน้าตาสะอาดสะอ้าน เอ่ยถามอย่างสุภาพ


คนฟังที่รีบร้อนออกมาจากร้านขวัญคมในชุดสวมเสื้อแขนกระบอกสีชมพู มีผ้าแถบสีเหลืองพันรอบอก สวมผ้าซิ่น ยังไม่ได้ตอบคำถาม เอาแต่มองเลิ่กลั่กซ้ายขวา สะดุ้งตกใจเมื่อเสียงเก้าอี้ล้ม ของหล่น คนร้องโวย ดังมาจากข้างในร้าน


ชายคนเดิมก็เอ่ยซ้ำมาอีก มีคนให้ผมมารับแม่หญิง บอกว่านัดไว้แล้ว เป็นหม่อมราชวงศ์…”


หม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์หรือเปล่าเจ้า


อุ่นแก้วถามกลับอย่างร้อนใจ โดยไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยจบ ใจชื้นขึ้นมาเมื่อเห็นผู้ชายในชุดราชการยืนรออยู่หน้าร้านพร้อมรถยนต์ที่ทั่วลำปางนับคันได้ เขาต้องเป็นตำรวจคนที่พี่สาวบอกให้มาพบ ดูจากแถวนี้ก็มีเขาคนเดียวที่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนของประชาชน


เอ่ออ่อครับ


ได้รับคำตอบแล้วอุ่นแก้วก็ก้าวขึ้นนั่งยังเบาะหลัง เรียบร้อยแล้วรถก็เคลื่อนตัวออกไปตามถนนเมืองลำปาง ท่าทีเป็นกังวลกับสถานการณ์ของร้านที่ตนจากมา คิดเข้าข้างตนเองอย่างประสาซื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี


ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา รถที่โดยสารก็ลอดผ่านซุ้มไม้ประดับเข้าไปจอดยังหน้าเรือน คนขับก้าวลงไปเปิดประตูรถคอย


เอ่อคุณพอทราบเรื่องจับกุมบาร์ขวัญคมไหมเจ้า จะร้ายแรงเท่าใดสำเนียงเหนือแสนเพราะพริ้งไม่อาจปกปิดความกังวลไปได้เลย


อันนี้ผมบ่ทราบครับ ผมเป็นพนักงานของบริษัทเบอร์ฮาเบอร์ นายฝรั่งสั่งมาให้ไปรับแม่หญิงแค่นั้น


อ้าว! ก็บ่ใจ่ตำรวจสิ


บ่ใจ่ครับ


ฟังแล้วงงตาแตก ก้าวลงจากรถได้ก็แหงนมองรอบบ้าน บอกตัวเองว่า ไม่น่าเอ๋อ เซ่อจนไม่สอบถามเขาให้ดีเสียก่อนก้าวขึ้นรถ เห็นชุดกากีๆ ก็เดาดะว่าเป็นตำรวจ


เอาน่า! หมอราชวงศ์ ทั่วลำปางจะมีสักกี่คนกันเชียว


อุ่นแก้วหันไปหาคนขับรถแล้วถามย้ำให้ชัดเจนอีกหนจะได้ไม่พลาดซ้ำสอง


แล้วนี่ใช่บ้านหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์หรือเปล่าล่ะเจ้า


เอบ่แน่ไจ๋ว่า วรรณศิลป์ หรือ กวีนิพนธ์ ยังไงแม่หญิงย่ำเรือนขึ้นไปถามดู ผมต้องรีบเอารถกลับไปคืนนาย ขืนช้าจะถูกหักตังค์เอา ขอตัวนะครับ


หญิงสาวฟังคำตอบไม่แน่ใจแล้วถอนหายใจ พลาดเรื่องตำรวจมาหน คราวนี้เรื่องหม่อมราชวงศ์คงไม่พลาดซ้ำอีก ไหนๆ มาแล้วก็ขึ้นไปตามให้สิ้นเรื่อง


หม่อมบ้าอะไรจะผุดขึ้นเยอะปานดอกเห็ด แถมกระจายไปทั่วประเทศ มันต้องคนนี้แหละหม่อมราชวงศ์ที่เธอจะไปหา


ความร้อนใจเรื่องการบุกจับกุมบาร์ขวัญคมของครอบครัวทำให้อุ่นแก้วเร่งรีบขึ้นเรือนเพื่อจะสอบถามให้กระจ่างชัดจะได้สบายใจสักเปาะ แม้จะแค่เปาะเดียวก็ยังดีกว่าไม่มีข่าวอะไรเลย ให้ทนรอแบบไร้จุดหมายไปแบบนี้ก็มีแต่อกจะแตกเท่านั้น


บนเรือนมีชายร่างงามสง่านั่งอยู่บนตั่งไม้สักเนื้อดี เขาผินหน้าไปอีกด้าน ข้างๆ เป็นสาวใช้คอยรินน้ำใส่แก้วให้อย่างมีสัมมาคารวะ ก่อนเสียงไม่พอใจของป้าร่างอวบจะร้องแทรกมา


นั่นมันเหล้านะฝนหล้า คุณชายจะรับจริงหรือ


ไหนๆ มิสเตอร์เจมส์เขาก็ฝากมาให้แล้ว ไม่อยากให้เสียน้ำใจชายหนุ่มเอ่ยอารมณ์ดี จิบน้ำในแก้วไปพลางๆ


มิสเตอร์เจมส์เอามาให้ตอนไหน ป้าไม่เห็นรู้


ก็วันนี้ผมวานฝนหล้าไปส่งจดหมายให้มิสเตอร์เจมส์ที่อาคารรับรองสำหรับดำเนินธุรกิจสัมปทานป่าไม้มา เขาเลยฝากเหล้าให้ กะจะลองสักหน่อยหยอดเสียงอ่อนเสียงหวาน ทั้งฉีกยิ้มมีเสน่ห์สำทับมาให้คนแก่อีก


แหมพอจะอ้อนดื่มเหล้านี่ ยิ้มหวานประจบเชียว แล้วดื่มเนี่ยข้าวปลาตกถึงท้องก็ยังคะ เดี๋ยวได้เมากันพอดี


เสียงสนทนาทั้งหมดเงียบลงเท่านั้น ทั้งสามคนบนเรือนเงยหน้าขึ้นมองอย่างแปลกใจ อุ่นแก้วเลยก้าวพาเอวบางร่างน้อยที่ยืนหน้าซีด ตัวสั่น เพราะลมหนาวเข้าไปใกล้ทั้งสาม ก่อนเอ่ยถาม


เอ่อนี่บ้านของหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์หรือเปล่าเจ้า


คำว่าวรรณศิลป์ทำให้คนที่พึ่งจิบเหล้าอุ่นๆ ลงคอ ขมวดคิ้วจนหัวคิ้วชน ก่อนจะยืดกายสง่าขึ้นจากตั่งนั่ง สำรวจแขกยามวิกาลอย่างเอาจริงเอาจัง ซักถามให้แน่ใจว่าไม่ได้มาหาหม่อมราชวงศ์ผิดคน


มาหาหม่อมราชวงศ์ วรรณศิลป์ คุณาคุณ ที่เป็นคุณหมอใช่ไหม


เจ้า


อุ่นแก้วขานรับไม่เต็มเสียง และปฏิกิริยาของทุกคนบนเรือนก็ต่างดูไม่พอใจ ก่อนหญิงร่างอวบจะร้องปฏิเสธออกมาเสียงเขียว


มาผิดที่แล้วค่ะคุณ นี่ไม่ใช่บ้าน…”


ไม่ต้องหรอก ทางนี้ผมจะจัดการเอง ป้าพาฝนหล้าลงไปก่อนเสียงเข้มเอ่ยแทรกมา ผู้หญิงร่างอ้วนที่เอ่ยยังไม่เอ่ยยังไม่จบก็ถามย้อนกลับมา


จะไว้ใจได้หรือคะ


ก็ต้องคุยดูก่อน นางรำผิวขาวๆ หน้าตาจิ้มลิ้ม เขาคงไม่พก ปืนผา หน้าไม้ ใต้ชุดรำหรอกน่า มากสุดคงพกแค่เล็บฟ้อนไว้ใต้เอวอ้อนแอ้น เชื่อเถอะผมรับมืออยู่คนพูดเหมือนสนุก กวาดสายตาขึ้นลงสำรวจคนถูกพาดพิง


เห็นแล้วอุ่นแก้วเม้มปากแน่น เจอพวกเจ้าชู้ไก่แจ้ที่ร้านยังต้องมาเจอะหม่อมราชวงศ์เจ้าชู้อีก พวกผู้ชายเป็นแบบนี้ทุกคนหรือไงนะ


สูดหายใจลึกสงบจิตใจ แลเห็นแม่บ้านที่อ้าปากค้างถูกเจ้านายส่งสายตาดุมาสำทับ จึงรีบโกยอ้าวลงเรือนไปพร้อมบ่าวอีกคน เธอจึงเปิดปากถาม


ว่าแต่ คุณคือหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ หรือเปล่า


เมื่ออยู่ลำพังอุ่นแก้วก็เอ่ยถามเป็นภาษากลาง มือสองข้างกำแน่นอย่างไม่มั่นใจ ส่วนเจ้าบ้านร่างสูงสมาร์ตที่ยืดกายตรง สีหน้าเคร่งขรึม


เธอเป็นนางรำหรือไม่ได้ตอบคำถามแต่สร้างคำถามใหม่สวนกลับมา


เจ้า เอ่อคุณเป็นคุณหมอใช่ไหมถามอย่างไม่มั่นใจ ดวงหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมา เมื่อเห็นเขาจ้องมองมาตาพราวระยับตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทั้งกอดอกวางท่าทีประเมินอยู่เงียบๆ


อุ่นแก้วจึงเชิดหน้าสวยขึ้น สูดลมหายใจเข้าออกแรงๆ เรียกความมั่นใจกลับมา แม้ออกจะครั่นเนื้อครั่นตัวกับสายตาวาบหวามของชายแปลกหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตรอยู่บ้างก็ตาม


พี่สาวฉันบอกว่าให้มาหาคุณ เอ่อคุณชายจะช่วยได้


คุณชายเลิกคิ้วเข้มขึ้นสูงอย่างสงสัยช่วยหรือ? นั่งก่อนสิ แล้วเล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันถึงจะช่วยถูก


เมื่อได้รับคำตอบ อุ่นแก้วจึงก้าวเดินเนิบๆ ไปนั่งบนตั่งที่คุณชายพึ่งลุกขึ้น พร้อมรับแก้วน้ำที่ถูกยัดใส่มือมา อายและขัดเขินกับสายตาพราวระยับนั่น แต่เพราะความกระหายทำให้เธอยกกระดกรวดเดียวจนหมด ก่อนจะสำลักพรวด เมื่อสัมผัสความอุ่นจนร้อนที่ไหลบ่าลงลำคอ แผดเผาลงไปถึงท้องน้อย


ละเหล้านี่เจ้าพอเผลอตัวก็ตกสำเนียงเหนือมาอย่างเคยชิน


งั้นรึ! โทษที


คุณชายหลุดยิ้มขันออกมากับท่าทีตื่นตกใจของแขกนิรนามนางนี้ เขาไม่ได้มีเจตนาไม่ดี เพียงแต่เห็นว่าเจ้าหล่อนหน้าซีด ตัวสั่น เพราะความหนาว จึงอยากทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นด้วยแอลกอฮอล์สักนิด ไม่คิดว่าเจ้าหล่อนจะดื่มพรวดๆ เหมือนน้ำเปล่าจนสำลัก ตอนนี้ก็เอ่ยเสียงอ้อแอ้ แถมชี้นิ้วใส่หน้าเขาอีก


คุณยิ้ม! แปลว่าจงใจที่จะเอาเหล้ามามอมกัน หรือกึ๊ดจะทำมิดีมิร้าย


เปล่านะๆ ฉันไม่ได้คิดจะมอมเหล้าเธอ ก็เห็นว่าหนาวจนตัวสั่นงกๆ เลยเอาเหล้าให้ดื่ม ระบบไหลเวียนเลือดจะได้ดีขึ้น เห็นผู้หญิงฝรั่งเขานิยมจิบกันพอให้เป็นยาแก้หนาว ขืนจิบเยอะก็เมาเอาคุณชายรีบแก้ตัวพัลวัน แต่ก็หยุดยิ้มไม่ได้ เพราะท่าทีตาปรือ เสียงไม่มั่นคงของเจ้าหล่อนที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน สวยและเซ็กซีไม่หยอก


แล้วเท่าแก้วนี้ เยอะไหมล่ะเจ้า


คุณชายส่ายหน้า เอ่ยกลัวเสียงหัวเราะไม่หรอก กำลังดี ไหนบอกมาสิว่าเธอต้องการพบหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ทำไม


ข้าเจ้าข้าเจ้าท่าทางจะเมา


คนที่ตั้งใจเอ่ยเท้าความถึงที่มาที่ไปของตนต้องโคลงหัวไปมาหลายที เมื่อรับรู้ถึงอาการโงนเงน หัวเหมือนจะหมุนติ้วๆ ตาก็พร่าลาย ด้วยความตกใจว่าตนเองคงถูกมอมเหล้าจากผู้ชายแปลกหน้าที่คอยแค่ยิ้มหวานกรุ้มกริ่ม เธอจึงผุดลุกขึ้นยืน ตั้งใจจะลงจากเรือนหลังนี้ ทว่าแข้งขาก็อ่อนเปลี้ยเสียหลักเซจนหน้าแทบทิ่ม ดีที่คุณชายปราดเข้าไปคว้าเอวอรชรเอาไว้ได้ก่อน คุณชายเลยได้สัมผัสว่าเนื้อกายสาวอุ่นนิ่ม และหอมจรุงมากขนาดไหน


คุณชายมอมเหล้าข้าเจ้า


เหล้าแค่ค่อนแก้วไม่น่าจะเมาเร็วแบบนี้ ไม่เคยดื่มเลยหรือไง


คุณชายรำพึง แล้วก็พอจะทราบคำตอบ ว่าสาวนางรำผิวขาวราวกับหยวกกล้วยคนนี้ ไม่เคยดื่มมาก่อนแน่ๆ เพราะตอนนี้ดวงหน้านวลซีดลงราวกับกระดาษ ดวงตาคู่สวยปรือจะปิดแหล่มิปิดแหล่ มองแล้วร้อนใจต้องรีบช้อนอุ้มเธอขึ้นในวงแขน มองหาที่ให้เอนหลังให้สร่างเมา จะได้สอบถามที่มาที่ไปต่อ


ต้องทราบให้ได้ว่าคุณชายวรรณศิลป์มาทำอะไรที่นี่

คุณชายพาคนเมาไม่มีสติตรงไปที่ห้องพักของตนที่อยู่ไม่ไกลนัก ทอดวางร่างคนเมาลงบนเตียงนอนที่มีผ้าคลุมสีขาวสะอ้านรองรับ ดึงผ้าขึ้นคลุมร่างอรชร ตั้งใจจะไปตามสาวใช้มาเช็ดเนื้อตัวให้ ทว่าตอนที่ขยับกายจะยืนขึ้น ก็รู้สึกตาพร่ามัว เหมือนมีม่านหมอกมาบดบัง เหล้าที่จิบไปตั้งนานพึ่งมาออกฤทธิ์ทำให้เกิดอาการมึนเมาขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วน 


____________________________________________

คุณชายมาดสุขุมของอิฉัน 
พอเจอสาวล่ะก็ มีความเจ้าชู้ มีความหื่น ขึ้นมาทันที ฮุฮุ


ฝากคอมเม้น กด Favorite เพื่อเป็นกำลังใจในการอัพด้วยนะเจ้าคะ







ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”

















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 19:27
    คุณชาย เกิดจะมามึนหัวอะไรตอนนี้
    #1
    0