ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,902 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    53

    Overall
    4,902

ตอนที่ 32 : บทที่ 13 เบื้องหลัง 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    23 พ.ย. 61

บทที่ 13 เบื้องหลัง

 

ฉันเห็นเธอถือยาพิษไปสอบถามตามร้านขายยา เมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน

ทันทีที่เข้ามาในห้องพักของฝนหล้า วิษณุก็เอ่ยกับคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงทั้งกอดอกจ้องเธออย่างจับผิด ทำเอาฝนหล้าหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมา จนต้องสารภาพออกไปตามตรง

ดิฉันตั้งใจให้คุณเห็น

ได้ยินแบบนั้นตำรวจหนุ่มถึงขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัย จนต้องถามออกไปหมายความว่าไง ฉันสอบปากคำคนมาก็มาก ไม่เคยเจอคนน่าสงสัยอย่างเธอมาก่อนจริงๆ

ดิฉันนึกว่าคุณไม่รู้ ไม่สนใจ เพราะมัวใช้เวลาสนใจแต่สาวๆ แต่ตอนนี้ดิฉันแน่ใจแล้วว่า คุณทราบ แต่ดิฉันไม่ได้จะวางยานอนหลับคนอื่นๆเธอสะอื้นในตอนท้าย

วิษณุถอนหายใจออกมาแรงๆ ไม่สนใจเสียงร้องไห้ระริกของเธอ เขาแค่นยิ้มแข็งๆ ออกมาแทนที่ ก่อนเอ่ยรุกไล่อย่างชาญฉลาด

ขอโทษทีเถอะ ที่ฉันมีสาวๆ เข้ามาหาเยอะ มันคงไม่เป็นประเด็นสำคัญอะไรในเรื่องนี้ เรื่องสำคัญคือ ทำไมเธอมียาบ้าๆ นั่น และทำไมต้องการให้ฉันทราบเรื่อง ในเมื่อเธอจะเอามันมาฆ่าตัวตาย หรือจริงๆ เธอคิดฆ่าใครในบ้าน

ไม่ค่ะ ดิฉันไม่ได้จะวางยาใครเอ่ยตะกุกตะกัก

ถ้างั้นแปลว่าเธอคิดฆ่าตัวตาย

เอ่อค่ะ ดิฉันอยากให้คุณมารั้งไว้

คำพูดนั้นทำให้ใบหน้าจริงจังของตำรวจหนุ่ม มีรอยยิ้มออกมาทันที ซึ่งฝนหล้าเห็นว่ามันแปลก แต่ไม่ได้เอ่ยอะไร เขามีการเอ่ยรุกไล่จนเธอต้องพูดไปตามน้ำ

ทำไมฉันต้องไปรั้งไว้ แต่ถึงอย่างไรเธอก็ยังน่าสงสัยกว่าคุณอุ่นแก้วอยู่ดี บอกมาเถอะว่าใครใช้มา แล้วฉันจะไม่บอกใคร แม้แต่คุณชาย

วิษณุเอ่ยซัก สงสัยว่าเบื้องหลังเหตุการณ์หนนี้ คงไม่ใช่เรื่องธรรมดาพื้นๆ อย่างที่หมอถนอมและคุณชายสงสัยว่าเป็นอุ่นแก้วเบื้องหลังในเหตุการณ์ครั้งนี้ คงเป็นใครสักคนที่เกี่ยวพันกับป้ามะยมกับเด็กรับใช้ฝนหล้า ที่เขาจะตามหา และเจอตัวให้ได้

ทำไมถามแบบนั้น เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับดิฉันเลย ทราบจากหมอ ว่าคุณอุ่นต่างหากเป็นคนทำ

หลักฐานและสถานการณ์มันบ่งชี้ว่าเป็นอุ่นแก้ว แต่ลางสังหรณ์ของฉัน มันไม่ได้บอกแบบนั้น เธอวางยานอนหลับคนทั้งบ้านในวันที่อุ่นแก้วมา บอกฉันมา ว่าใครบงการเธอ เขาต้องการอะไรกันแน่

วิษณุยังคงย้ำคำถามเดิมๆ และเชื่อมั่นในความคิดของตน

แต่คุณตำรวจไม่มีหลักฐาน

อย่าลืมสิ ว่าฉันมีเหล้าที่เธอเอามาหลอกคุณชาย เป็นหลักฐานอย่างดีทีเดียว และทันทีที่มิสเตอร์เจมส์กลับมา ฉันจะสอบถามว่าได้ฝากเหล้ามากับเธอหรือไม่ เชื่อไหมว่ามิสเตอร์จะตอบว่า ไม่ ตอนนั้นฉันจะไม่ช่วยอะไรเธอสักนิด จะดำเนินคดีต่อเธออย่างแน่นอน และไม่แน่อาจเชื่อมโยงไปจนถึง เรื่องที่เธอทำร้ายคุณชายจนตกน้ำ

คนถูกข่มขู่ มีอาหารหน้าเสีย ที่คิดว่าตน จะไม่เข้ามาพัวพันเรื่องนี้ กลับกลายเป็นยุ่งเหยิงอีนุงตุงนัง

ดิฉันไม่เคยคิดทำร้ายคุณชายเลยนะคะ คนที่จะถูกทำร้ายคือ คุณ!

คำตอบนั้นทำเอาหัวคิ้วของวิษณุขมวดมุ่นมากกว่าเก่า ดวงหน้าที่ราบเรียบเริ่มมีแววความเหี้ยมเกรียมอยู่บนนั้น บนฟันเข้าหากันจนเห็นสันกรามนูนเด่น

ฉันหรือ หมายความว่าไง มีคนส่งเธอมาทำร้ายฉันงั้นหรือ แล้วเธอก็พยายามแสดงออกให้ฉันรู้

ใช่ฝนหล้าพยักหน้ารับ มองวิษณุด้วยแววตาแห่งความรัก แต่ไม่ใช่สายตาอย่างชู้สาว วิษณุยิ่งสงสัยหนัก

เธอทำแบบนั้นไปทำไม ทำไมไม่บอกฉันตรงๆ ไม่ก็เลิกทำเรื่องผิดๆ นี่เสีย

ฝนหล้าน้ำตาตก ร้องไห้สะอื้นออกมา ยกมือกรีดหยาดน้ำตาออก ก่อนตอบปนสะอื้น

ก็เพราะดิฉันไม่อยากทำนะสิ ดิฉันไม่อยากฆ่าใคร

ทำไม คนที่บงการเธอเขาทำร้ายเธอหรือ เธอทำร้ายฉันได้ แต่อย่าทำร้ายป้ามะยม เขาเหมือนแม่ เลี้ยงและดูแลฉันมาอย่างดี เข้าใจไหม

วิษณุเอ่ยจริงจัง ไม่พอใจที่ป้ามะยมต้องมานอนอยู่ที่โรงพยาบาล ทั้งที่คนที่ต้องการทำร้ายคือตัวเขาเอง

ยังไงเธอก็ผิด ฉันต้องจับเธอ

จับ!หญิงสาวขึ้นเสียงสูง ยันกายขึ้นแต่ร่างกายยังเพลียอยู่เลยจำต้องทิ้งกายลงนอนตามเดิม โทษของดิฉันจะหนักไหมคะ

อาจจะวิษณุมองตอบฝนหล้าอย่างประเมิน และพยายามขู่ให้เธอกลัว เพื่อจะยื่นข้อเสนอ แต่ ถ้าเธอยอมสารภาพออกมา ว่าใครบงการอยู่เบื้องหลัง บางทีอาจจะไม่หนัก ฉันจะช่วย คุณชายก็จะช่วยเธออีกแรง

วิษณุโน้มร่างไปข้างหน้า ดวงตาของเขาเหมือนมีไฟความโกรธซ่อนอยู่ข้างใน ฝนหล้ามองแล้วให้หนาวยะเยือก เวลานี้เขาไม่เหมือนนายตำรวจหนุ่ม ผู้อารมณ์ดีอยู่เป็นนิตย์ ยิ่งหวาดกลัวจนจับใจเมื่อเขาถามย้ำหนักแน่นมาอีก

บอกฉันมา ว่าใครบงการเธอ

หญิงสาวกำมือแน่น น้ำตาคลอเอ่อ ท่าทีเป็นกังวล และสับสนอย่างเห็นชัด แต่ก็ไม่ยอมปริปากบอกใคร เอาแต่ส่ายหน้าไปมาเท่านั้น

 

หม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ที่พลอยเล่าถึงทุกเมื่อเชื่อวันจนอุ่นแก้วนึกอยากเห็นหน้า เป็นคุณหมอท่าทีสุภาพคนหนึ่ง ที่มีรอยยิ้มอบอุ่น ไม่ถือตัว คุณชายแวะมาหลังผ่าตัดเสร็จในตอนเย็น เพื่อขอทานข้าวเย็นด้วย

ดีที่ปลอดภัย ผมละเป็นกังวลที่ช่วยมาได้แต่พี่ส่วนน้องกลับหาตัวไม่เจอ

คุณชายยิ้ม กวาดสายตามองอุ่นแก้วอย่างจริงจัง อุ่นแก้วประนมมือขึ้นไหว้อีกหน

อุ่นต้องขอบคุณ คุณชายมากๆ นะคะ ที่ช่วยเป็นธุระจัดการให้คนมาส่งข่าวบอกพี่พลอย ไม่อย่างนั้นอุ่นคงหลงแน่ พระนครเจริญกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก

เอผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ทำไมถึงได้รับความดีความชอบแบบนี้คุณชายเกาหัว แล้วส่งยิ้มเก้อๆ ออกมา

นั่นแน่ะ! คุณชายนี่ชอบถ่อมตัวจริงพลอยยิ้มร่า มองหน้าเขินน้อยๆ ของคุณชาย เกรงว่าเราสองพี่น้องจะรับน้ำใจไม่ไหวหรือคะ คนเราทำดีจะอายทำไม หรือคุณชายเป็นพวกปิดทองหลังพระ

ไอ้บุญแบบนั้นก็อยากทำอยู่หรอกคุณพลอย แต่ไม่มีโอกาสได้ทำเสียที ทำมากสุดก็แค่ช่วยคนป่วยยากจน ไม่มีค่าใช้จ่าย เขาถึงเรียกคุณชายยาจกเข้าทุกวัน เพราะควักแต่กระเป๋าตน

อุ่นแก้วสังเกตเห็นว่า คุณชายชอบลูบท้ายทอยบ่อยๆ ยามเมื่อคุยกับพี่สาวของเธอ ท่าทีเหมือนคนเขินอาย ส่วนพี่พลอยก็เอ่ยโต้ตอบเสียงหวานฉ่ำ

แหม คุณชายว่าไปนั่น

แล้วใครส่งข่าวมาที่พระนครให้เล่าคุณอุ่นคุณหมอเอ่ยถาม

เอ่อหญิงสาวอึกอัก หลบสายตามีคำถาม ก่อนจะตอบ ฝนหล้าออกเงินให้ แล้วว่าจะให้คนมารับที่สถานีรถไฟหัวลำโพง พอดีคนที่ไปรับเป็นพี่พลอยค่ะ

ก็วันที่คุณชายแวะไปหาที่ร้านนั่นสิคะ พอกลับบ้าน ป้าอ้วนๆ แก่ๆ มาบอกว่า อุ่นจะขึ้นมาพระนคร

อ้อ! นั่นป้าหนึ่ง เขาสนิทกับฝนหล้านักละ เหมือนแม่คนที่สอง แม่คนแรกต้องโน้นป้ามะยม สองสาวเขาเลี้ยงดูฝนหล้ามา” 

________________________________


ใครใจร้อนอยากอ่านเร็วๆ โหลดข้างล่างนี่นะคะ ^^



ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #14 kamlaipetch (@kamlaipetch) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:46

    ซับซ้อน ซ่อนเงื่อนจริงๆ
    #14
    0