ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,901 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    52

    Overall
    4,901

ตอนที่ 28 : บทที่ 12 นางสาวสยาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    19 พ.ย. 61


บทที่ 12 นางสาวสยาม

 


รถไฟจากลำปางเข้าพระนครหยุดการทำงานลงอย่างสงบเมื่อถึงที่หมาย มีเพียงเสียงจอแจของคนที่ถึงจุดหมายปลายทางเท่านั้นดังแทรกเสียงรถไฟมา อุ่นแก้วรู้สึกใจหายที่จากคุณชายมาโดยไม่ได้ลา แต่ทันทีที่ก้าวลงเหยียบชานชาลา ความไม่สบายใจก็ปลิวหายกลายเป็นรอยยิ้มบนหน้า เมื่อเห็นพี่สาวหน้าแฉล้มยืนโบกมือรออยู่


อุ่นทางนี้ๆ


พี่พลอยอุ่นแก้วครางชื่อพี่ออกมาอย่างไม่เชื่อ พลันน้ำตาก็เอ่อออกมาจากนัยน์ตา โผเข้าหาและกอดพี่สาวแน่น


อะไรกัน ขี้แยจริงๆ เด็กคนนี้ รู้ไหมพี่ดีใจแค่ไหนตอนคนของคุณชายมาบอกพี่ที่บ้านเมื่อเย็นวาน ว่าเราจะมาหาที่นี่


พลอยเชยของน้องสาวขึ้นบรรจงเช็ดหยาดน้ำตาให้พลางปลอบโยนด้วยเสียงอบอุ่น ทั้งไม่สามารถหยุดยิ้มลงได้สักนาทีเดียว



ไม่เอาไม่ร้องงอแงเป็นเด็กๆ นะโตแล้ว


ภาพพลอยสาวสวยที่นุ่งผ้าซิ่น มวยผมกลางกระหม่อมคนเดิม หรือแต่งหน้าจัด เสื้อผ้าอวดเนื้อตัวอย่างเก่า ไม่มีอยู่แล้ว ตอนนี้หน้าสวยๆ ของเธอแต่งแต้มด้วยสีสันจัดจ้านตามสมัยนิยม ปากแดงจัด พวงแก้มระเรื่อ ชุดเสื้อกระโปรงฟูฟ่องสีเขียวตองอ่อน ผมเธอก็ตัดสั้นดัดลอนเก๋ไก๋อย่างสาวชาวกรุง เมื่อตั้งตัวได้ อุ่นแก้วถึงกับร้องเสียงหลง


โอ้โห! พี่พลอยนี่ใช่พี่จริงๆ หรือคะ อุ่นนึกว่านางงามจากที่ไหน


ปากหวานจริงๆ เจ้าเด็กคนนี้ พี่ก็ต้องแต่งตัวให้สมกับเป็นช่างในพระนครสิจ๊ะจับชุดหมุนซ้ายทีขวาที


ช่างหรือคะถาม ทั้งขมวดคิ้วยุ่ง มองคนที่เอาแต่ยิ้มหวาน


จ้ะ คุณชายเขาพาพี่ไปแนะนำให้รู้จักร้านเสื้อมา เจ้าของที่นั่นเขาชอบฝีมือการตัดเย็บของพี่เลยให้ทำงานประจำที่ร้าน ตอนนี้พี่มีเงินเดือนแล้วนะ ว่าจะรอเก็บเงินกลับลำปางไปตามหาเราอยู่เชียว ติดที่คุณชายนะซี ว่าเรื่องทางโน้นยังไม่จบดีเท่าไหร่ ให้รอไปก่อน คุณชายจะให้คนที่นั่นสืบหาให้แล้วก็เจอจริงๆ


คนเล่าเรื่องจับร่างน้องสาวหมุนซ้ายทีขวาทีอย่างดีใจ เพราะนึกว่าจะไม่ได้พบหน้ากันอีกแล้ว เห็นน้องสาวทำตาแดงๆ หม่นเศร้า เอ่ยเสียงเบาทอดอาลัย


เรื่องที่อุ่นเดินทางมาที่นี่ได้ ต้องขอบคุณฝนหล้า เขาช่วยพาอุ่นออกมา ไม่งั้นอุ่นก็คงยังอยู่ที่ลำปาง


ไปเถอะๆ ขึ้นรถก่อน คนรถรอนานแล้ว เดี๋ยวไปรายงานคุณชายว่าพี่เถลไถลทีนี้ล่ะแย่แน่


พูดแล้วก็ฉวยกระเป๋าใบเล็กไปถือลากอุ่นแก้วตามหลังไป ทว่าพอเลี้ยวจะไปหารถ ร่างของอุ่นแก้วก็กระเด็นหวือไปอีกทาง เมื่อชนใครบางคนเข้าจังเบ้อเริ่ม จากหางตาเห็นเป็นแหม่มร่างสูงที่เข้ามาช่วยประคองทั้งซักถามอาการ


ซอรี่ค่ะๆ เจ็บตรงไหนไหม


ไม่ค่ะ ต้องขอโทษด้วย ที่ไม่ทันระวังไปชนคุณเข้าอุ่นแก้วเอ่ย ทั้งก้มหน้าปัดเช็ดผ้าซิ่นสีดำตรงชายผ้าซิ่นเป็นสีแดง และต้องประหลาดใจ เมื่อเธอคนนั้นเอ่ยชื่อเธอด้วยสำเนียงไทยไม่ค่อยชัด


อุ่นแก้ว ใช่อุ่นใช่ไหม มาทำอะไรที่นี่ บังเอิญจริงๆ


พออุ่นแก้วเงยหน้าขึ้น จึงเห็นเต็มตาว่าแหม่มฝรั่งร่างสูงโปร่ง ตัดผมสั้นสีทองทั้งหัวนั้น เป็นครูที่เคยสอนอังกฤษให้ตอนที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนราษฏ์มณี


มิสซิสพาเวล! หนูได้ข่าวว่าครูกลับอังกฤษไปแล้ว


ใช่ ครูพึ่งกลับมา และเปิดโรงเรียนสอนภาษาที่สามย่านแนะ


มิสซิสพาเวล ยิ้มกว้าง ดีใจ


พอดีเลย


พอดีอะไรคะ


ฉันมาซื้อตั๋วจะขึ้นลำปางไปหาอุ่นนะสิ อ่านข่าวไม่สู้ดีเกี่ยวกับครอบครัวของเธอ ฉันเป็นห่วง ว่าจะขึ้นไปรับมาทำงานที่โรงเรียนของฉัน สนใจไหม


หญิงสาวยิ่งกว่าสนใจอีก เธอดีใจที่ได้เจออาจารย์ที่รักอย่างมิสซิสพาเวลที่นี่ หลังลงจากรถไฟเที่ยวพิเศษ รีบละล่ำละลักบอกด้วยความดีใจ


สนใจสิคะ สนใจมาก


ระหว่างนั้น คนที่รอจนหน้างอหงิกอย่างพลอย ก็ร้องตามหงิงๆ ทั้งกวักมือเร่งให้อุ่นแก้วรีบตามมาอย่าชักช้า


อุ่น! ทำอะไรชักช้าจริง เร็วเข้าสิรถเขารอแล้ว


อุ่นต้องไปแล้วนะคะ แล้วอุ่นจะเข้าไปหา ห้ามรับใครเข้าทำงานก่อนอุ่นเป็นอันขาด


อุ่นแก้วยกมือขึ้นไหว้มิสซิสพาเวล หันดวงหน้าเกลื่อนรอยยิ้มไปมองพี่สาวครู่หนึ่ง แล้วกอดมิสซิสพาเวลแรงๆ หนหนึ่งก่อนวิ่งไปหาพลอยที่ยืนรอหน้างอหงิกอยู่




ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น