ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,901 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    52

    Overall
    4,901

ตอนที่ 22 : บทที่ 9 ลมรัก ลมร้าย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 พ.ย. 61







ในขณะที่คุณชายกับอุ่นแก้วหลงเคลิ้มไปกับบรรยากาศแสนดี คนที่รอคอยอยู่บนเสื่อ ถึงกับกำหมัดกัดฟันต่อภาพที่เห็นตรงหน้า รังเกียจท่าทีสนิทสนมกันของราชนิกุลหนุ่มกับสาวรับใช้เต็มกำลัง สุชาดาชี้มือไปที่เรือกลางแม่น้ำวังในขณะที่ปากก็ร้องบอกเพื่อนไปด้วย


รวี นี่หรือเปล่าผู้หญิงที่ฉันเคยบอก ดู้! ดูสิคุณชายยิ้มแย้มเทียว แต่เวลาอยู่กับเธอไม่ยักเป็นแบบนี้ ออกจะขรึม


ขรึมเขริมอะไรออกจะสุภาพ พูดจารึก็เอาอกเอาใจ แม่นั่นนะสิ ให้ท่าคุณชาย ดูอย่างตอนทานอาหารมันก็เข้ามาเสนอหน้า” คนพูดกำมือแน่น เมื่อเห็นคุณชายชี้ชวนแม่สาวนามว่าอุ่นแก้วชมวัดวาอาราม ท่าทีกะหนุงกะหนิงบาดตา


ตายๆ ไม่น่าเชื่อ


ไม่น่าเชื่ออะไร” วาดรวีถามอย่างสงสัย สุชาดาจึงก้มลงมากระซิบกระซาบเสียงเบา เพราะไม่อยากให้คนรับใช้ได้ยิน


ไม่น่าเชื่อว่า คุณชายจะคว้ามาทำเมียนะซี สวยก็ไม่สวย คุณชายนี่ก็แปลก รวีสวยกว่าเป็นกอง


มันก็ต้องแน่อยู่แล้ว


วาดรวีเอ่ยเยินยอเข้าข้างตน ก่อนสะบัดกายขึ้นยืน หงุดหงิดที่คุณชายไปให้ความสนใจสาวรับใช้มากกว่าตนลูกพระยา จึงหันไปสั่งฝนหล้าเสียงเขียว


เธอไปตามคุณชายที บอกว่าฉันอยากกลับแล้ว


รับคำสั่งแล้ว ฝนหล้าก็วิ่งไปตะโกนเรียกคุณชาย ไม่นานคุณชายก็พายเรือกลับมาเทียบที่ท่าตามเดิม วาดรวีก้าวฉับๆ ไปยืนเชิดอยู่ตรงนั้น เมื่อคุณชายขึ้นจากเรือแล้วทำท่าจะยืนมือไปช่วยประคองอุ่นแก้วขึ้น เธอก็รีบเกาะแขนคุณชายเอาไว้ แทรกกายเบียดเสียอุ่นแก้วที่กำลังจะตั้งท่าขึ้นยืนบนท่า หงายหลังหล่นลงน้ำ


อุ๊ย! น้องไม่ได้ตั้งใจ


วาดรวียกมือทาบอกท่าทีมีจริต ทั้งตีหน้าซื่อต่อหน้าคุณชาย ครั้นพอเห็นคุณชายยังสนใจคนที่ร่วงลงน้ำ ก็เอ่ยแดกดันเสียยกใหญ่


ยัยคนนี้เซ่อซ่าจริงๆ เดี๋ยวก็ขึ้นมาเองนั่นแหละค่ะ เราเข้าร่มก่อนดีไหมคะคุณชาย ที่นี่ร้อนจะตาย ดูสิเหงื่อออกเยอะเลย


วาดรวีวุ่นวายยกผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบนหน้าหล่อโก้ของหม่อมราชวงศ์กวีนิพนธ์ ทำท่าจะลากพาคุณชายหนีจากตรงนั้น คุณชายเลยปัดมือเธอออก ทั้งเอ่ยเสียงดุเข้าใส่


เดี๋ยวสิรวี อุ่นยังอยู่ในน้ำ จะให้ไปหลบแดดได้อย่างไรกัน


เขาเกิดที่นี่ คงว่ายน้ำเป็น ดูตัวเองได้อยู่หรอกค่ะ คุณชายอย่าห่วงนักเลย


ชะ… ช่วย” ทางอุ่นแก้ว ได้แต่อ้าปากพะงาบ ทำท่าจะร้อง แต่ไม่นานก็จมลงไปดื่มน้ำอีกหลายอึก ก่อนจะถีบกายขึ้นมาอีกระลอก พร้อมเปล่งเสียงที่ติดหอบออกไป


ช่วย… ด้วย…”


นาทีความเป็นความตายนั้น คุณชายเหงื่อผุดพรายทั่วหน้า ความกลัวครั้งสุดท้ายที่เกือบคร่าชีวิตตนก็ยังเกาะพราวไปทั่วร่าง แต่ทันทีที่เห็นคนอยู่ในน้ำท่าไม่ดี ความเป็นห่วงก็เอาชนะความกลัวโดยไม่ยาก เธอเป็นคนของเขา เขาจะไม่ปล่อยให้ใครมาตายต่อหน้าแน่ ยิ่งเป็นอุ่นแก้วด้วยแล้ว แค่ปลายก้อยก็ไม่อยากให้ต้องเจ็บปวดด้วยซ้ำ


คุณชายกระโจนลงน้ำโดยไม่มีท่าทีรีรอเลยด้วยซ้ำ


คุณชาย น้ำที่นี่มันเชี่ยว และลึกมาก ขึ้นมาเถอะค่ะ คุณชาย!


วาดรวีได้แต่ตะโกนตามหลัง ทั้งกระทืบเท้าเร่าๆ ระหว่างนั้น ป้ามะยมก็วิ่งทะเล่อทะล่า ส่งเสียงตกอกตกใจมาแต่ไกล


เกิดอะไรคะนั่น คุณชายของป้า


คุณชายสิคะ กระโดดลงไปช่วยเด็กรับใช้ รวีเตือนก็ไม่เชื่อ เด็กนั่นสร้างความวุ่นวายให้คุณชาย คอยดูนะ ถ้าคุณชายเป็นอะไรไป รวีจะเอาเรื่องเสียให้เข็ดเลย


เสียงป้ามะยมหวีดร้องตกใจ พาคนขายก๋วยเตี๋ยวและลูกชายแก ตื่นตูมเข้าช่วยเป็นการใหญ่ ฝ่ายคุณชายเองได้แต่ดำผุดดำว่ายอยู่ครู่ใหญ่จึงคว้าเอาตัวคนตะเกียกตะกายหาอากาศเข้าปอดได้ แล้วออกแรงลากขึ้นมานอนพังพาบที่พื้น


อุ่น!


คุณชายเรียกเธอเสียงสั่น ยกมือขึ้นตบแก้มซีดเบาๆ เพื่อเรียกสติ แต่เธอก็ยังนิ่งไม่มีแรงไหวติง ทำเอาคนชายเป็นกังวลเกรงว่าถ้ารอช้ากว่านี้ เธอจะจากไปเสียก่อน ดังนั้นจึงสูดลมหายใจเข้าปากแรงๆ ก่อนจะประกบลงไป อัดอากาศเข้าปอดผ่านปากนุ่ม ทำซ้ำๆ สลับกับนวดหัวใจเป็นพัก กระทั่งเธอสำลักออกมาแรงๆ คุณชายก็โผเข้ากอดเจ้าหล่อนแน่นไม่เกรงสายตาใคร


ฝ่ายอุ่นแก้วเอง ก็กอดตอบคุณชายไม่ต่างกัน แล้วเอาแต่เรียกชื่อคุณชายปนเสียงสะอื้น


คุณชาย


ฉันนึกว่าเธอไปอยู่กับเมดูซ่าเสียแล้ว อย่าทำให้ฉันใจไม่ดีบ่อยนักสิคนดี” คุณชายเอ่ยเสียงสั่น ทว่าบนดวงหน้าหล่อ กลับมีแต่รอยยิ้มกระจายไปทั่ว


ทำไมแค่เห็นเธอมีชีวิตอยู่ ชีวิตที่น่าเบื่อหน่าย และเต็มไปด้วยความเคียดแค้น ความน้อยใจ มันถึงเต็มตื้นไปด้วยความสุขแบบนี้


ป้ามะยมกับฝนหล้ากระวีกระวาดหาผ้ามาห่อตัวให้ทั้งคู่ แล้วคุณชายจึงประคับประคองอุ่นแก้วเอาไว้ไม่ห่างกาย วาดรวีมองแล้วให้ขุ่นเคือง เผลอกระทืบเท้าใส่ปึงใหญ่


อุจาดตา! แกล้งออเซาะคุณชายจนออกนอกหน้า กอดจูบกันน่าขายหน้าที่สุด


ปลอดภัยไหมรวี เห็นกรีดร้องลั่น” สุชาดาเอ่ยถาม หลังจากย่างกรายออกมาจากในร่มมาได้


ไม่รู้ เห็นแต่นั่งกอดจูบกันไม่อายชาวบ้านร้างตลาด


วาดรวีเอ่ยแล้วก็เดินสะบัดออกจากที่นั่นเร็วๆ ชนิดที่สุชาดาตามไม่ทัน ขากลับเธอไม่ยอมขึ้นรถเดียวกับคุณชาย เพราะคุณชายยืนกรานว่าจะให้อุ่นแก้วนั่งคู่ด้วย จึงเลือกมานั่งรถอีกคันกับสุชาดาและขอกลับบ้านเลย ไม่คิดไปเฉียดใกล้คุณชายอีก



______________

กดแฟนพันธ์แท้


คอมเมนต์


โหวต


แชร์ 


กดให้กำลังใจ


ตามสัทธา



ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

0 ความคิดเห็น