ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,901 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    52

    Overall
    4,901

ตอนที่ 20 : บทที่ 8 รักออกโรง 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    17 พ.ย. 61


มีความท้อกับการอัพนิยายแนวนี้จริงๆ TTT

 เค้าจะอดทนอัพให้จบนะคะทุกคน


จะสู้ต่อไป

_____________________


ระหว่างที่อุ่นแก้วจัดขนมเตรียมใส่จาน เพื่อเอาไปต้อนรับแขกของคุณชาย เสียงพูดส่อเสียดแกมจับผิดก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง

เธอเองสินะ คนที่ใครๆ เขาลือกันให้ทั่ว ว่าเป็นเมียเล็กเมียเก็บของคุณชาย

เจ้าของเสียงนั้นเป็น หญิงสาวแสนสวยแขกของคุณชาย ที่มองจ้องเธออย่างไม่ชอบหน้า ซ้ำปากสีสดยกขึ้นด้วยท่าทีเยาะหยัน และเอ่ยพูดจาดูถูกไม่ได้ขาด

 หน้าตาก็ดี เสียแต่ผิวหนาไปหน่อย หัดใช้เครื่องสำอางบ้างนะเธอ หน้าจะได้บาง ไม่กล้าแร่มาหาผู้ชายเขา

 คุณทราบ อุ่นแก้วเงยหน้าขึ้นอย่างตกตะลึง ทว่าวาจาซื่อๆ ของอุ่นแก้ว กลับทำให้อีกฝ่ายถึงกับขึงตาโกรธจัด ถามย้ำออกมาอย่างฉุนเฉียว

แปลว่าจริงสิ ไม่อายเขาหรือไงมาอยู่ค้างอ้างแรมกับคุณชาย แล้วเธอจะทำยังไงกับคนที่จะมาเป็นภรรยาของคุณชายอย่างฉัน

เมื่อฟังประโยคนั้นจบ อุ่นแก้วรู้สึกเหมือนใจจะขาด เงยหน้าขึ้นมองวาดรวีอย่างพินิจ สองมือกุมกำกันเอาไว้ด้วยท่าทีอึดอัด กลั้นใจถามเสียงไม่มั่นคงออกไป

คุณ เป็นคู่หมั้นรึคะ

ยัง แต่ก็อีกไม่นานหรอก หม่อมป้าของคุณชาย เคยเปรยว่าอยากได้ฉันไปเป็นหลานสะใภ้หลายหน อีกอย่างเราหน้าตาเหมาะสมกัน สกุลก็ไม่ได้ห่างกันจนดูน่าเกลียด อย่างน้อยพ่อฉันก็เป็นถึงพระยา เคยรับใช้และชอบพอกับพ่อของคุณชายมาบ้าง ส่วนคุณแม่เป็นถึงคุณหญิง เป็นข้าเก่าของหม่อมป้านรีกระจ่าง หม่อมป้าของคุณชาย ที่สำคัญการศึกษาของฉันก็เทียบคุณชายได้ จบจากปีนัง ไม่ใช่โรงเรียนบ้านป่าบ้านไร่ที่ไหน

อุ่นแก้วทราบแล้ว ว่าทำไมสองแม่ลูกถึงตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์นับแต่แรกพบหน้า หญิงสาวให้รู้สึกผิดต่อเธอคนนี้มาก เรื่องราวระหว่างเธอกับคุณชายมันเกิดขึ้นด้วยความบังเอิญ หรือเพราะบุพเพผลักไสให้เกิดขึ้นก็สุดเดา หญิงสาวไม่รู้ว่า ตนควรทำประการใดดี จึงเอ่ยถามประสาซื่อออกไป

จะให้ฉันทำแบบไหนล่ะคะ

ก็ลองเอาสมองตรองดูเสียบางสิ เธอจะเป็นเล็กเป็นน้อยแบบนี้ตอนนี้ก็ได้ฉันไม่ว่า แต่ถ้าคุณชายแต่งงาน ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก ดังนั้นจะไปก่อนดีๆ หรือว่าจะให้ฉันพาลูกน้องของคุณพ่อ มาเชิญล่ะ

วาดรวีเอ่ยเสียงเหี้ยม โน้มใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอาฆาตเข้ามาใส่ จนอุ่นแก้วผวา ยิ่งฟังประโยคถัดมาก็แทบล้มตึง

แต่เชิญ แบบไร้ลมหายใจนะ

ก่อนที่อุ่นแก้วจะร้องไห้ออกมาต่อหน้าวาดรวีกับคำขู่ และตำแหน่งเมียเล็กเมียน้อยของคุณชายกวีนิพนธ์ ป้ามะยมก็เดินเข้ามาข้างใน พร้อมเอ่ยขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน

เสร็จหรือยังคะ คุณชายถามหาแล้ว อ้าว เสร็จแล้วนี่ จัดเสียสวยเชียวค่ะ ขนมก็หน้าตาดูดี คุณรวีนี่เก่งนะคะ

วาดรวีขยับเข้ามาเบียดอุ่นแก้วเสียกระเด็น แล้วยกถาดใส่ขนมขึ้น พลางยิ้มหวานอ่อนช้อยอย่างมีจริตมารยาให้ป้ามะยม ทำเหมือนเมื่อครู่ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลย

ขอบคุณค่ะป้ามะยม รวีไม่ค่อยคล่องมือ มีสาวใช้ช่วยถึงออกมาดี ไม่อย่างนั้นคุณแม่ขายหน้าแย่เลย

แหม จัดออกมาสวยแบบนี้ ยังถ่อมตนอีกนะคะ ไปเถอะคะ ไปร่วมรับของว่างด้วยกัน

ทันทีที่วาดรวีตามป้ามะยมออกจากห้อง อุ่นแก้วก็แทบทรุดนั่ง พบว่าตอนนี้ตนเองกำลังร้องไห้อยู่ปานจะขาดใจ คุณชายบอกว่าให้เห็นใจคุณชายบ้าง เพราะขนบธรรมเนียมหลายอย่าง จึงรับเธอเป็นภรรยาไม่ได้ แต่แท้จริงแล้ว คุณชายมีคนที่หมายตาเอาไว้แต่ต้นนั่นเอง

 

ในคืนนั้นอุ่นแก้วไม่สามารถข่มตาหลับได้ เอาแต่พลิกกายกลับไปกลับมาบนที่นอนหลายตลบ รู้สึกว่าหูยังได้ยินคำพูดจาดูถูกของวาดรวีอยู่ มันคอยให้รำคาญใจ จนนอนไม่หลับ และคิดมาก สาเหตุทั้งหมด ต้องโทษคุณชาย ที่ทำให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้

เป็นอะไร นอนไม่หลับหรืออุ่น เห็นถอนหายใจหลายครั้งฝนหล้าพลิกกายมาหา พลางนอนหนุนแขนต่างหมอน จ้องมองอุ่นแก้ว

ข้าเจ้ารบกวนหรือ นึกว่าหลับไปแล้ว

ไม่ได้รบกวนหรอก ฉันนอนแต่หัววันเลยนอนไม่หลับ แล้วเป็นอะไรใช่เรื่องคุณวาดรวีหรือเปล่า

ฝนหล้าลองถามหยั่งเชิง อุ่นแก้วจึงหันมองฝ่าความมือสลัวไปหา ทั้งถอนหายใจอย่างไม่สบายใจ ยอมรับออกไปตามตรง

อื้อ

ขอโทษนะ พอดีฝนหล้าแอบเห็น ตอนอุ่นร้องไห้ในครัวน่ะ

ฝนหล้าสารภาพออกมาเสียงเบา ราวกับตนทำผิด ทว่าอุ่นแก้วไม่รู้สึกอับอายอะไรเลย รู้สึกดีใจเสียอีก ที่จะได้มีเพื่อนเอาไว้ปรับทุกข์

เขาขู่ให้อุ่นไปจากที่นี่ ไม่ให้ยุ่งกับคุณชาย แล้วจะให้อุ่นทำยังไง อุ่นบ่มีที่ไป แม้ไค่ไปหาพี่ที่พระนครใจแทบขาด แต่เกิดมาก็ยังบ่เกยไปพระนครสักที วังของหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์อยู่ที่ไหนก็บ่รู้ จะหาตัวท่านได้จะได แล้วพี่สาวอยู่ที่นั่นกับท่านจริงหรือเปล่าก็บ่รู้เลย

พี่สาว อยู่วังของคุณชายวรรณศิลป์หรือ

ใช่ ข้าเจ้าหนีมาจากลุงตอนแรกจะไปหาหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ แต่เข้าใจผิดหลงมาที่นี่

ก็ทำไมไม่ไปล่ะ มารอทำไมที่นี่ วังของคุณชายก็อยู่ใกล้วังของคุณชายกวีนิพนธ์แค่รั้วกันเท่านั้นเอง คุณชายทำงานที่โรงพยาบาลใหญ่ในพระนคร มีคนรู้จักกันทั่ว

อุ่นแก้วตาวาวขึ้นมาทันที ขยับเข้าใกล้ แตะแขนของฝนหล้าอย่างขอร้อง

พาข้าเจ้าไปได้ไหม นะฝนหล้า ช่วยข้าเจ้าทีเต๊อะ ข้าเจ้าไม่อยากเป็นเมียน้อยของคุณชาย ถึงข้าเจ้าต่ำต้อยไม่ใช่ลูกคุณพระ ไม่ใช่ลูกคนมีสกุลรุนชาติ แต่ข้าเจ้าก็ไม่เคยอยากให้ใครมาดูถูกดูแคลนเอา

ฝนก็อยากช่วย แต่คุณชายมีบุญคุณ จะพาคนที่คุณชายออกปากว่าเป็นเมียหนีไปได้อย่างไร คุณชาย สัญญาว่าจะช่วยคงช่วย ฝนหล้าลังเลใจ

กึ๊ดดูสิ ถ้าคุณชายจะช่วยคงพากลับไปเสียตั้งนานแล้ว แต่ที่ยังปักหลักอยู่ลำปางต่อ เพราะบ่ได้ตั้งใจช่วยมาแต่ต้น

คุณชายไม่ใช่คนแบบนั้น เป็นคนพูดจาคำไหนเป็นคำนั้น

ที่ไหนมี บางครารึก็ออกจะเป็นผู้ใหญ่ แต่เวลาอยู่กับข้าเจ้าส่วนใหญ่ทำตัวราวกับพระเอกลิเก ปากหวานปานน้ำตาลเจียน ตาหยาด ปากว่าตาขยิบเก่งที่หนึ่งไม่แค่ปากเท่านั้น ยังถึงเนื้อถึงตัวแบบเงียบๆ แต่ว่าแนบเนื้อตลอด

ฟังคำอธิบายแกมหมั่นไส้จากอุ่นแก้วแล้ว ฝนหล้าก็หัวเราะคิกๆ ก้มหน้าเข้าใกล้อุ่นแก้วมากขึ้น

คุณชายเจ้าชู้เพราะคุณสวยก็ได้ เห็นป้ามะยมว่าคุณชายกับคุณวิษพูดถึงคุณก็เรียกว่านางมัทนา

นางมัทนาอุ่นแก้วคราง หน้าร้อนเห่อขึ้นมา หวนคิดถึงตอนที่วิษณุเรียกเธอว่ามัทนาขึ้นมาทันที เอ่ยเสียงไม่มั่นใจออกมา นางมัทนางามจนถูกสาปเป็นดอกกุหลาบนั่นหรือ

ไม่รู้สิ ฝนหล้าไม่ถนัดเรื่องวรรณคดีเสียด้วย ถนัดก็แต่นวนิยายของต่างประเทศ เคยหยิบของหม่อมสะอาด แม่ของหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์มาอ่านออกบ่อย ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่

ฝนหล้าอ่านออกด้วยหรือน้ำเสียงของอุ่นแก้วฟังตื่นเต้น ทำราวกับค้นพบสิ่งเลอค่า เพราะว่าเธอไม่ได้คุยเรื่องหนังสือกับเพื่อนรู้ใจมานานมากแล้ว นับแต่เรียนจบมา

อ่านออก หม่อมสะอาดท่านส่งให้ไปเรียน แต่เน้นไปทางงานบ้านงานเรือนเสียส่วนใหญ่ พวกอาหาร

ฝนหล้าชอบแนวไหนล่ะ

อ่านได้หมดทุกแน่ขอแค่ให้สนุก แต่หม่อมสะอาดมีของ เจน ออสเตนเสียส่วนมาก บอกว่านิยายอิงความสมจริง ฝนเลยติดไปด้วย อ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก

มีความรู้ขนาดนี้ ยังอยู่รับใช้คุณชาย ดาร์ซี อีก

 ฮ้า! คุณอ่านเรื่อง Pride and Prejudice ด้วยหรือ ฝนล่ะช้อบ ชอบเล่มนี้ อ่านจนลืมกินข้าวกินน้ำ แม่ต้องมาลากตัวไปกินออกบ่อย

สองสาวหัวเราะคิก ก่อนจะล้มตัวลงนอนหันหน้าเข้าหากัน อุ่นแก้วเอ่ยติดขำ

แหม่มฝรั่งให้ยืมมาอ่านตอนเรียน สนุกและโรแมนซ์มาก ติดแต่หมั่นไส้พระเอกอย่างมิสเตอร์ดาซีร์ วางหน้าขรึมอย่างคุณชายกวีนิพนธ์นี่เลย แล้วตอนเจ้าชู้ยักษ์ก็เหมือนวิลาบี้ ใน sense and sensibility”

ผู้ร้ายเลยน่ะนั่น หลอกผู้หญิงด้วยท่าทีเป็นกันเอง รอยยิ้มเก๋ไก๋ คนร้ายแบบนั้นต้องคุณวิษณุซี ตัวร้ายเทียว ฝนละเกลียดหน้าแก

แต่แกน่ารักเป็นกันเอง จริงใจดีอุ่นแกเอียงหน้าอย่างสงสัย

ฝนหล้าหน้าเศร้าลงนิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงจริงจัง

ที่ไหนกันล่ะแกร้ายลึกเห็นยิ้มๆ แบบนั้น แต่ข้างในนั้นเป็นคนอาฆาตร้าย ฝนไม่ชอบหน้าแกเลย ถ้าแม่ไม่ไล่ให้มารับใช้คุณชายกวีนิพนธ์เป็นไม่มา

แม่ฝนหล้าทำงานที่นี่ด้วยหรืออุ่นแก้วเลิกคิ้วอยากรู้

เอ่อ…” ฝนหล้าอึกอักขึ้นมาในทันที ก่อนจะปิดปากหาว แล้วเอ่ยไปเสียเฉยๆ นอนก่อนนะง่วงมากเลย ตาจะปิดแล้ว เผลอคุยเสียยาวเลย

ว่าแล้วฝนหล้าก็พลิกกายไปอีกฟาก ตกใจที่ตนเองเผลอเล่าอะไรต่ออะไรออกไปตั้งมากมาย เธอต้องแกล้งทำเป็นหลับตาเสีย อุ่นแก้วจึงพลิกกายนอนหงาย มือก่ายหน้าผากอย่างคิดไม่ตก เฝ้าหาทางหนีจากนี่ต่อ




ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #9 kajeab4792 (@kajeab4792) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 03:28

    รออ่านนะคะ สู้ๆๆนะ
    #9
    0
  2. #8 papha8271 (@papha8271) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 19:59

    สนุกมากกกน่ะหานิยายแนวแบบนี้ไม่ค่อยมีอย่าหายไปน่ะค่ะไรท์ เราเป็นกำลังใจให้ค่า
    #8
    0