ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,902 Views

  • 16 Comments

  • 145 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    53

    Overall
    4,902

ตอนที่ 17 : บทที่ 7 รุก 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    17 พ.ย. 61







cr.https://s.isanook.com/mv/0/ud/12/62401/c_1418_1.jpg




สุชาดายกมือขึ้นอุดหูแทบไม่ทัน เมื่อเสียงกรีดร้องของวาดรวีดังลั่นบ้านศตายุ หลังจากอ่านจดหมายลับฉบับเล็กๆ จบ พร้อมขยำปาออกนอกบ้าน ก่อนหันมากระทืบเท้าเร่าๆ ไม่เกรงว่าเรือนจะพัง แต่เธอไม่รู้จะห้ามอย่างไร ร้อนคนเป็นแม่อย่างคุณหญิงส่องจันทร์ ที่ต้องเข้ามาโอบกอดปลอบลูกสาวเอาไว้


เกิดอะไรขึ้นลูก ใครขัดใจเข้าอีกล่ะ แม่จะจัดการให้ ใครล่ะ ฮื้อ! สุชาดา


คนถูกถามยกมือขึ้นทำความเคารพ สีหน้าเธอระอาต่อกิริยาของวาดรวียิ่งนัก ยังสงสัยว่าถ้าไม่มีพ่อเป็นพระยา ไม่มีแม่เป็นคุณหญิง จะมีใครที่ไหนมาทนมารยาทแบบนี้ได้บ้าง


กราบสวัสดีค่ะคุณหญิงส่องจันทร์


ว่าไงล่ะ ลูกสาวฉันเป็นอะไร เธอหรือเปล่าที่ขัดอกขัดใจลูกสาวฉัน ดูสิฉันจะไปฟ้องเจ้ากรมไฟฟ้า ให้ไล่พ่อเธอออกจากงานเสีย เสี้ยมสอนกันให้ไร้สกุลดีนัก


คุณหญิงหาสนใจมารยาทอันดีงามที่สุชาดาทำไม่ กลับเอ่ยดูถูกเดียดฉันท์คนสกุลต่ำกว่า เป็นวาดรวีเองที่หันมาปฏิเสธด้วยน้ำเสียงอันเครือสั่น


คุณแม่ขา ไม่ใช่สุหรอกค่ะ อย่าไปว่าสุเลย คุณชายกวีนิพนธ์ต่างหากล่ะที่ทำ


คุณชายคุณหญิงทวนคำพูดอย่างไม่เชื่อหู งุนงงอยู่ครู่ใหญ่ เอคุณชายทำอะไร ว่าแต่ลูกไปเจอคุณชายกวีนิพนธ์ตั้งแต่ตอนไหนกัน ทำไมแม่ไม่ยักทราบ


เมื่อมีโอกาส สุชาดาจึงรีบเอ่ยแทรกออกไปคุณชายขึ้นเหนือมาได้หลายวันแล้วค่ะคุณหญิง สุกับรวีไปเจอคุณชายที่สโมสร


วาดรวีเช็ดหน้าแรงๆ เข้าไปโอบกอดเอวของมารดาอย่างประจบ ก่อนจะเอ่ยออกไปมีคนเขาลือกันไปทั่ว ว่าคุณชายมีเมียเก็บเอาไว้ที่บ้าน


เหลวไหล คุณชายกวีนิพนธ์ ใครก็รู้ว่าถือตัวขนาดไหน ไม่เหมือนผู้พี่นะ รายนั้นไม่ถือตัว ทำสนิทสนมกับเขาไปทั่ว เห็นอกเห็นใจคนจนเกินงาม คนแบบนี้สิ จะได้เมียไร้สกุลรุนชาติ เพราะเกิดไปสงสารเขาเข้าคุณหญิงส่ายหน้าไม่เชื่อท่าเดียว แถมยกเหตุผลของเธอออกมาให้ลูกสาวสบายใจ สุชาดาก็รีบอธิบายปร๋อ


คุณชายกวีนิพนธ์ต่างหากล่ะคะคุณหญิง สุให้คนไปแอบดูมาแล้ว เขาว่ามีสาวเหนือพักอาศัยอยู่ที่นั่นจริง แล้วมาพักตั้งแต่คุณชายขึ้นเหนือมาจนตอนนี้


แบบนี้เหลวไหลไหมล่ะหญิงแม่ รวีอายเขาค่ะใครๆ เขาก็คิดว่ารวีต้องได้ดองกับคุณชายไม่คนพี่ก็คนน้อง แล้วดูสิคะ คุณชายเมินรวีหันไปคว้าเอาผู้หญิงต่ำๆ ที่ไหนก็ไม่ทราบวาดรวีตีโพยตีพายออกไป ขณะที่คุณหญิงแม่ยังนิ่ง ขมวดคิ้วยุ่ง ยังไม่เชื่อเสียทีเดียว


ใจเย็นก่อนสิลูก ไหนเล่ามา เรื่องราวมันเป็นอย่างไรกันแน่

เมื่อคุณหญิงส่องจันทร์เปิดปากถาม สุชาดาก็ขันอาสา เลยเล่าถึงเรื่องที่มีคนฝากจดหมายมาให้ที่บ้าน ไม่รู้ว่าใครส่ง บอกว่าคุณชายรับเมียบ้านป่าเอาไว้ พอส่งคนไปดูก็จริงจึงเร่งมาเตือนวาดรวีที่บ้านจนเกิดเรื่องเข้านี่แหละ


พุทโธ่! แค่นี้เองหรอกหรือ มาร้องห่มร้องไห้เสียบ้านจะพัง


คุณหญิงส่องจันทร์ทอดถอนหายใจ ยกมือลูบพวงผมลูกสาวอย่างปลอบใจ ไม่มีความกังวลใจสักนิดเดียวในสิ่งที่ได้ยิน


เมีย เมอ ที่ไหนกันเล่าลูก ก็อีแค่พวกเมียเล็กเมียเก็บ ไม่ใช่เมียตบเมียแต่งสักหน่อย ลูกจะสนใจไปทำไมกัน พอคุณชายแต่งงานเดี๋ยวก็เลิกสนใจมันไปเองนั่นแหละ


แต่ลูก ไม่ต้องการเป็นรองใครนี่คะหญิงแม่วาดรวีเอ่ยเสียงแข็ง เชิดหน้าหยิ่งยโส คุณชายทำแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน ครอบครัวเราสนิทกันมาก่อน พ่อแม่สนิทกับท่านป้านรีกระจ่าง อย่างน้อยถ้าคิดจะมีภรรยาจริง คุณชายน่าจะมองลูกก่อนใคร ทั้งเชื้อสาย สกุลเราก็ดีไม่น้อยหน้าใครที่ไหน เป็นข้าเก่าเต่าเลี้ยงมาแต่ไหน


ลูกจะสนทำไมรวี แค่คุณชายมีเมียเล็กๆ ที่บรรดาญาติไม่รับรู้ แบบนั้นไม่นับว่าเป็นเมียหรอก ผู้ชายที่ไหนเขาก็มีกันทั้งนั้นนั่นแหละ ลูกแม่ไม่ได้ดูน่าอายน่าขายหน้าเลย ยังไงเสีย คุณชายวังคุณาคุณ ต้องแต่งกับลูกของแม่อย่างแน่นอน


ใช่ๆ ผู้หญิงแบบนั้นจะมาสู้อะไรลูกพระยา ขุนน้ำขุนนางเก่าสุชาดาเอ่ยเออออตามไปด้วย คุณหญิงก็สวนกลับมาเสียคนฟังหน้ามุ่ย ตั้งตัวไม่ทัน


มันต้องแน่อยู่แล้วซี ลูกสาวฉันไม่ใช่ตาสีตาสาอย่างเธอนี่


แต่ก็แอบเคืองคุณชายนะคะคุณหญิง ไม่ยอมมาหารวีจนตอนนี้ เจอหน้ากันก็แล้ว แต่หันไปคว้าเอาคนไร้สกุลไม่รู้จักชื่อมาแทน มันหยามกันชัดๆ รวีของเรา คนเขารู้กันทั่วลำปางว่าทั้งสวย เก่ง สกุลไม่น้อยหน้า การศึกษารึก็จบจากนอก เก๋ไก๋ทุกระเบียบสุชาดาเอ่ยยกยอปอปั้น หวังเอาหน้า คุณหญิงส่องจันทร์จึงจีบปากเอ่ย ท่าทีมั่นใจ


อุ๊ย! คุณชายคงยังไม่ว่างมั้ง ถ้าว่างคงรีบมาเลยหละ


สุชาดาฟังแล้วถึงกับเบะปากนิดๆ ก่อนจะฝืนยิ้มใส่สองแม่ลูกลืมไปว่ามีนัด เดี๋ยวไงสุขอลาเลยนะคะ


ยกมือขึ้นไหว้ คุณหญิงกลับเชิดหน้าใส่ไม่ไยดี ท่านไม่ค่อยชอบขี้หน้าคนไร้สกุลอยู่แล้วเป็นทุน แต่เพราะสุชาดาเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของลูก จำต้องเจรจาปราศัยด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้


ไปแล้วนะรวี


พ้นร่างของสุชาดา วาดรวีก็กรีดร้องขึ้นมาเสียงลั่นห้อง เธอลุกขึ้นปัดข้าวของล้มระเนระนาด มีคนรับใช้เข้ามาดู คุณหญิงก็ไล่ไปเสีย และกอดลูกสาวเอาไว้


โถๆ คนดี ท่าทีแบบนี้มันไม่งาม เดี๋ยวนังพวกบ่าวมันเอาไปพูดปากต่อปากนะลูก


ช่างปะไร แม่รู้หรือไงว่ายัยสุต้องแอบหัวเราะลับหลังลูก คงเอาไปพูดจนทั่ว ว่าคุณชายไม่แลลูกแม้แต่ตาเดียว แบบนี้ลูกจะเอาหน้าไปไว้ไหนกันคะ


ลือก็ชั่งสิคะ ไม่ใช่ความจริงเสียหน่อย คุณชายยังไม่แต่งงานนะลูก ยังโสด หม่อมป้านรีกระจ่างก็ยังไม่รับรู้อะไรกับเรื่องนี้ ลูกไปล้างหน้าล้างตาเสียหน่อยสิ แล้วเราไปหาคุณชายกัน ถ้าเขาไม่มา เราก็ไปหาเขาเอง เอาขนมไปด้วย ถือว่าไปเยี่ยมเยียนระหว่างคนรู้จักชอบพอกัน จะเป็นไรไป จริงไหม

คุณหญิงเช็ดหน้าเช็ดตาให้ลูกสาว อยู่ปลอบจนหยุดสะอื้นไห้ แล้วเลือกสรรเสื้อผ้าที่งามที่สุด พยายามเยินยอถึงความดูดี และชาติสกุลสูง จนลูกสาวใจร่มขึ้นมาได้ ปั้นหน้ายิ้มหวานชื่น เป็นวาดรวีคนงามทั้งหน้าตา และกิริยาต่อไป


_____________________________


เอ่อ... นิยายเรื่องนี้ขนมาหมดทั้ง
น้ำเน่า นางร้าย นางเอกเซ่อๆ ซ่าๆ ถ้าฉันเป็นผู้ร้าย จะฆ่าทิ้งให้หมด แย่งผู้ชายกันอยู่ได้ รำ!!!!
สุดท้ายให้คุณชายคู่กับคนร้ายเสียให้เข็ด
 แซะนิยายตนเองก่อนคนอื่นจะแซะที่หน้าที่ของเรา 5555555



ฝากกด FAVORITE คอมเมนต์ แชร กดให้กำลังใจ vote ด้วยนะคะ



ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น