ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,903 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54

    Overall
    4,903

ตอนที่ 13 : บทที่ 6 ชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    23 พ.ย. 61




บทที่ 6

 

รวีรวีจ๋า แหมกว่าจะหาตัวได้เนี่ย ลำบากจริงๆ เล่นออกมาจากบ้านเสียไกลลิบลิ่วแบบนี้


สุชาดาเดินเข้ามาในร้านอาหารเล็กๆ ตรงห้าแยกหอนาฬิกา ที่วาดรวีต้องออกมาทานอาหารไกลจากบ้าน นั่นเพราะอาหารที่นี่ถูกปาก รสชาติฝรั่งแท้ ทั้งที่เธอไม่เคยไปอยู่อเมริกา หรือแม้แต่อังกฤษนานๆ ด้วยซ้ำ มากสุดก็ไปแค่อาทิตย์สองอาทิตย์เท่านั้น ส่วนมากจะอยู่ที่ปีนังมากกว่า


ข่าวร้อน โซ ฮอท มากๆ เวรี่ๆ ไม่เชื่อ ให้ว่าเลยสิเออ


สุร้องเสียงดังเหมือนเจ๊กตื่นไฟไม่มีมารยาทจริงๆ ฉันก็ออกมา lunch ย่ะ เบื่ออาหารบ้านๆ น่ะช่วงนี้


วาดรวีจีบปากจีบคอพูดไทยคำฝรั่งคำ เพราะคิดว่าโก้เก๋เข้าที สมกับสาวสมัยใหม่หัวนอกอย่างเธอ ทางด้านสุชาดาเมื่อทิ้งกายลงนั่งได้ ก็คว้าจานตรงหน้าวาดรวีออก


จะมัวมาละเลียดกินแบบนี้ไม่ได้แล้วนะรวี


สุ นี่ลอปเตอร์เชียว


ลอปตงลอปเตอร์ หรือกุ้ง กั้ง ที่ไหน สุชาดาเป็นไม่สนละเวลานี้ รู้ไหมว่าคุณชายไปที่สโมสรทุกวัน เช้า เย็น สาวๆ แต่งตัวไปอวดกันให้ครื้ม เธอยอมได้ยังไงสุชาดาพูดเป็นเดือดเป็นแค้นแทนเพื่อน


คุณชายหรือ? ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง เมื่อก่อนคุณชายกวีนิพนธ์ออกจะเก็บตัวนิ เขาว่าทำแต่งาน


วาดรวีตอบเสียงสูง หน้าตาโตขึ้น สองมือน้อยกำมือแน่น เคืองคุณชายที่ไม่ยอมไปเยี่ยมที่บ้านสักหน ทั้งที่เธอก็พยายามอยู่แต่บ้านให้มากที่สุดแล้ว เผื่อจะได้ใช้ความบังเอิญเจอกันบ้าง


ตอนนี้คุณชายน้องไม่เก็บตัวแล้วนะสิ นาทีพูดได้เลยเต็มปากว่าปล่อยตัวสุดๆ ตอนเย็นถ้าใครชวนไปเลี้ยงอาหาร หรือมี meeting คุณชายไม่เคยปฏิเสธแม้แต่คำเดียว สาวๆ ลำปางถึงตื่นฮือ ลากพ่อ จูงพี่ ไปทำความรู้จัก และเชื้อเชิญคุณชายไปที่บ้านกันเป็นแถวๆป้องปากรายงานเร็วรี่


อ้าว! ทุกทีฉันเห็นคุณชายต้องไปบ้านฉันก่อนแท้ๆ แต่รอบนี้ยังไม่ไปเฉียดใกล้เลย สงสัยข่าวนี้ต้องถึงหูคุณพ่อฉันคนที่ใจเย็นรอเจอะเจอคุณชายมันตั้งท่าฟ้องพ่อ


จะฟ้องอะไรก็หลังจากที่เราไปสโมสรก่อนเถอะ รู้ไหมว่าคิวร้านตัดผ้าแถวนี้ยาวไปถึงปีหน้า เพราะคนเขาแห่ไปตัดชุดขี่ม้า จะเอาไปอวดคุณชายที่สโมสรสุชาดาเอ่ย ลุกขึ้นลากวาดรวีขึ้นจากเก้าอี้ เร่งเพื่อนให้จ่ายตังค์ออกจากร้าน วาดรวีทำท่าไม่พอใจอยู่เนืองๆ แต่กระนั้นก็ทำตามอย่างเร็วรี่



ไปก็ไปสิวาดรวีเออออตาม พร้อมเชิดหน้าลอยหน้าลอยตา แล้วจีบปากจีบคอ เมื่อขึ้นนั่งบนรถ ที่คนขับพร้อมออกรถ ไปเอ็กเซอร์ไซส์บ้างก็ดีเหมือนกัน ช่วงนี้หาเวลาไม่ค่อยได้เลย


สองสาวเดินทางมาที่สโมสรกีฬาในเวลาบ่ายแก่ๆ ต่างอยู่ในชุดกางเกงหนังเนื้อดี ตัวเสื้อรัดรูปมีระบายเป็นพู่ตรงชายแขน ซึ่งต่างสั่งตัดมาจากปีนังเมื่อนานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสเอาออกมาใส่สักที ทว่าสีสันมันจัดจ้านไม่เคยตกยุคสักที ทั้งคู่เลือกทำเลที่นั่งที่ดีที่สุด


ทำไมเราต้องมานั่งดักรอคุณชายแบบนี้ด้วยล่ะสุ ใครรู้เข้าเสียชื่อเสียงนางสาวลำปางอย่างฉันแย่วาดรวีเอ่ยอย่างไม่จริงจัง ด้วยท่วงท่าผู้ดีทุกระเบียบนิ้ว


อุ๊ยก็ว่าไป แบบนี้เขาไม่ได้ดักรอ เขาเรียกรู้จักหาโอกาสและทำเลในการปิดตัวจ๊ะ สถานการณ์ตอนนี้ฝ่ายเราเสียเปรียบ จะมัวเก็บตัวกรองมาลัยไม่ได้นะเธอ ช้าอด คุณชายถูกคาบไปรับประทานพอดี


คนอย่างวาดรวีลูกเจ้าคุณศตายุนี่หรือ ต้องอด ฮึ! เธออย่าลืมนะสุว่านี่ใคร ฉันไม่เอาตัวเองไปเทียบกับพวกปลายแถวชั้นต่ำหรอก คุณชายย่อมรู้อยู่แก่ใจตน ว่าอันไหนเพชรอันไหนกรวด พ่อฉันเป็นพระยา แม่เป็นถึงคุณหญิงเชียว


จ้าๆสุชาดาครางหงิก ก่อนจะตาโตขึ้นมา เร่งสะกิดเพื่อนยิก โน้นๆ คุณชายมาแล้ว ตำรวจของฉันก็มาด้วย บุพเพอาละวาดแล้ว


วาดรวียืดกายตรง หัวเราะร่าเริงก่อนกระซิบเตือนอย่าแสดงท่าทีตื่นตูมนักนะสุ เราเป็นผู้หญิง กิริยาแบบนั้นไม่งาม ผู้หญิงที่ดีอย่างเราต้องให้เขาเข้ามาทักก่อน


เมื่อเพื่อนเตือนมาแบบนั้น สุชาดาจึงรีบยกมือขึ้นลูบผมที่ดัดลอนมาจนขดหย็อย เมื่อแน่ใจว่าสวยสมใจ จึงเสยิ้มแย้มสร้างความเป็นธรรมชาติขึ้นบนหน้า พอดีเสียงพูดคุยของวิษณุดังมาไกลๆ


คุณชาย วันนี้เราจะแวะทานข้าวเย็นที่ไหนดี ผมเอียนอาหารข้างนอกเต็มที คิดถึงฝีมือป้ามะยมแล้ว


นั่นสิ กลับดึกติดต่อกันหลายวัน เกรงใจป้าแก เดี๋ยวหนีไปฟ้องท่านพ่อเข้า คราวนี้อยู่ยากทั้งฉันและแกแน่ๆ


วิษณุหันมามองคุณชายแทบจะทันที ดวงตาสดใสเริ่มขุ่นมัวขึ้นมา เมื่อคิดถึงรสชาติไม้เรียวของท่านชายดำรงเกียรติ ที่เคยหวดจนหลังแตกยับ ครั้งที่เขาขาดเรียนตอนเข้าเรียนตำรวจแรกๆ เพราะเรียนหนัก แถมหัวเขาไม่ค่อยดี แต่ท่านชายคอยกดดันอยู่ตลอด ว่าต้องไม่ทำให้ขายขี้หน้าตระกูลของท่าน


ถ้าแกไม่ได้ที่หนึ่งในรุ่น ฉันจะเอาเข็มขัดหนังหวดหลังแกจำไว้นะไอ้วิษ


ท่านชายรับสั่งแบบนั้นเสมอ เมื่อเขากลับไปที่วังในวันหยุด


หรือแกอยากเป็นอย่างชายกวีอีกคน ถูกไล่ออกจากวังนี้ ถ้าไม่ ก็หัดตั้งใจเรียนอย่างชายวรรณเขา รายนั้นไม่เห็นต้องให้ฉันคอยเคี่ยวเข็ญ นี่เพราะเห็นแก่ หม่อมชะอ้อน แม่ของชายกวีหรอกนะ ที่เขารับแกมาเลี้ยงดูปูเสื่อ แล้วยัยมะยมเองก็ห่วงแกเหมือนลูก ฉันถึงต้องบากหน้าฝากแกเข้าเรียน จะได้ไม่ขายขี้หน้าเขา


เพราะความหน้าบางของท่านชาย เขาถึงต้องถูกเฆี่ยนถูกตี และดูถูกต่างๆ นานา สารพัด


วิษ เจ้าวิษ!


คนใจลอยคิดถึงเรื่องเมื่ออดีตสะดุ้งทั้งตัว เมื่อคุณชายเรียกย้ำมาหลายครั้ง ก่อนจะอำพรางสีหน้าตึงจัดเอาไว้ด้วยการแสร้งอารมณ์ดี มั่นใจ มีเสน่ห์ออกมากลบเกลื่อน ซึ่งเป็นข้อดีหนึ่งของการได้ทานเป็นตำรวจ


ว่าไงครับคุณชาย


ยังไม่ว่าอะไร แค่เห็นแกเงียบไปเลย ตอนที่เอ่ยถึงท่านพ่อ


วิษณุหัวเราะร่วนออกมาอีกครั้งไม่ได้ตอบคุณชายว่าอะไร พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นสองสาวมาดเตะตาเข้า จึงเบิกตาโตขึ้นสั่นนิ้วใส่หน้าคุณชาย แล้วออกเดินปรี่เข้าไปหาสองสาว ทิ้งคุณชายเอาไว้ลำพัง


อ้าวคุณสุ มาขี่ม้าเหมือนกันหรือครับ โชคดีทีเดียว ผมนึกว่าจะไม่มีเพื่อน อ้าว! นี่คุณวาดรวีก็มาด้วยหรือครับ โชคดีซ้อนโชคดีเลย


วาดรวียืดกายขึ้นอีกเท่า ชายตามองวิษณุอย่างเหยียดๆ กับเสียงทักทายเสียงดังลั่นไร้มารยาท ก่อนจะจีบปากสีแดงสดทักทายกลับ


เจอฉันทำไมถือว่าโชคดีซ้อนโชคดีล่ะคะ


แองเจิล เขาว่าบันดาลแต่เรื่องดีๆ นิครับ


วิษณุเอ่ย หยอดคำหวาน ซึ่งรู้ว่าผู้หญิงส่วนใหญ่จะชอบแบบนี้ และก็จริง เมื่อคนถูกชม ลดอาการหน้าตึงลง แล้วปรับเป็นอ่อนหวานมากขึ้น คุณชายเองเมื่อเห็นวาดรวีอยู่ที่นี่ด้วยก็เดินเข้ามาสมทบด้วย พร้อมทักทายเธอเสียงหวานหู


นี่วาดรวีหรอกหรือ ไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่ ไม่ได้พบหน้ากันนานทีเดียว ตั้งแต่เมื่อครั้งที่ไปพักผ่อนที่อังกฤษเมื่อสองสามปีก่อนโน้นแล้วคุณชายส่งยิ้มละไมให้ ว่าจะแวะไปทักทายเจ้าคุณศตายุอยู่เชียว


อุ๊ย! คุณชายวาดรวีร้องอย่างมีจริต ลุกขึ้นยืนต้อนรับพร้อมกับสุชาดา เชิญสิคะ ที่นั่นยินดีต้อนรับเสมอ คุณพ่อยังถามหาคุณชาย เห็นว่ามาลำปาง ท่านร่ำๆ ว่าจะไปเข้าพบคุณชายอยู่เลยค่ะ


สุชาดาเมื่อไม่ได้รับการแนะนำก็สะกิดเพื่อนยิกๆ วาดรวีต้องหันมามองอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่ แต่ก็จำต้องทำตามที่เพื่อนต้องการ


นี่สุชาดา เพื่อนของรวีเองค่ะ


ยินดีที่ได้รู้จักครับ


เมื่อต่างทำความรู้จักกันจนครบ วิษณุจึงปรบมือขึ้นมาแรงๆ เรียกความสนใจ สายตาทุกคู่จึงมองตรงไปที่เขาเป็นจุดเดียว


ฮ้า! อย่างนั้น เมื่อเรารู้จักกันหมดแบบนี้ ผมว่าไปหาอะไรทานกันเถอะ ท้องผมร้องจ้อกๆ แล้ว


วิษณุยิ้มแหย ในขณะมือหนึ่งลูบพุงท่าทีเป็นกันเอง แล้วหน้ายุ่ง เมื่อคุณชายหันมาตำหนิเข้า


ไอ้วิษแกนี่มันไร้มารยาทจริงๆ จะชวนสาวๆ ทานข้าวก็ไม่ให้เขาได้โอกาสแต่งตัวแต่งหน้าก่อน จะได้แวะไปขออนุญาตพ่อแม่เขาด้วย


แต่ที่นี่มีอาหารรับรองนะครับ รวีเขาก็มาทานออกบ่อย จริงไหมสุชาดาเอ่ยขอความเห็นด้วย แต่คนที่ตอบมา กลับเป็นวิษณุเสียเอง


ใช่! เดี๋ยวมัวไปรับส่งกันมืดค่ำพอดี ก็กินๆ กันเสียที่นี่ แล้วก็ต่างคนต่างกลับสะดวกดีออก นะครับคุณวาดรวี คุณสุชาดา


ไม่ได้หรอกค่ะวาดรวีปฏิเสธกลับอย่างรวดเร็ว ขนาดที่สุชาดาถึงกับหันมามอง พอดีรวีมีนัดเสียแล้ว ก็อีตาพ่อเลี้ยงของลำปางนี่สิคะ เชิญรวีไปดินเนอร์ เสียดายจังค่ะ


อ้าว! ฉันไม่รู้เลยว่าเธอมีนัดกับอีตาพ่อเลี้ยงที่ไหน


สุชาดาสะกิดยิกๆ ที่บั้นเอวของเพื่อน และกระซิบกระซาบถาม ส่วนวาดรวีเองก็กระซิบตอบหน้าเชิดๆ


เงียบเถอะน่า ถ้าคุณชายอยากดินเนอร์ด้วย ต้องตื๊อกว่านี้ ต้องทำให้คุณชายทราบว่าเราไม่ว่าง เป็นของริมทางให้เด็ดเล่น


ว้า! แย่ซีแบบนี้ เอาไงดีครับคุณชายวิษณุเอ่ยอย่างหมดหวัง


เองั้นโอกาสหน้าให้เกียรติผมด้วยนะครับ แล้วฝากบอกคุณพ่อคุณด้วยนะรวี ว่าผมจะไปเยี่ยม เคลียร์งานได้เมื่อไหร่จะไป ลานะครับคุณรวี คุณสุชาดาคุณชายเร่งตัดบท ส่งยิ้มหวานปรายมาให้สุชาดา ทำเอาหล่อนแทบละลายเสียตรงนั้น


อะไรกันวาดรวี คุณชายออกจะเนื้อหอม ทำไมไม่รีบๆ ตอบรับไป เดี๋ยวใครเขาก็คว้าเอาไปหรอก


วุ้ย! เธอนี่จริงๆ เลย รู้จักไหมคำว่า เล่นตัวน่ะ อะไรที่มันยากๆ ผู้ชายเขาชอบทั้งนั้นแหละ ท้าทายดี


วาดรวีตอบอย่างมั่นใจ ขณะที่สุชาดาถอนหายใจแรง หน้างออย่างผิดหวัง


มาเล่นตัวอะไรเวลานี้สุชาดาบ่นอุบ ทอดสายตาตามแผ่นหลังเหยียดตรงของคุณชายและวิษณุที่เดินไปทักทายคนกลุ่มอื่น


ก็อยากง่ายๆ สบายๆ และทั่วถึง ดูสิตำรวจที่รักของฉันไปแล้วสุชาดาเอ่ยตาละห้อย



__________________________________________________


แอบมีนางร้ายที่เหมือนจะไม่ใช่นางร้ายมาด้วย 5555


ฝากกด Favorite เพื่อเอาไว้ติดตามนิยายด้วยนะข้าเจ้า กดแชร์ คอเมนต์ กดให้กำลังใจ ด้วยนะคะ





ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น