ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,901 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    52

    Overall
    4,901

ตอนที่ 12 : บทที่ 5 จีบเมีย 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    17 พ.ย. 61








ใต้แสงสลัวยามค่ำคืนของลำปาง ฝนหล้ากำลังเร่งรีบกลับที่พัก เธอก็รู้ดีว่าต้องมีคนสงสัย ว่าไปทำอะไรมา และทันทีที่ประตูเข้าห้องพักมา ก็พบอุ่นแก้วนั่งรออยู่ พร้อมซักไซ้เธอหน้าตั้ง


ฝนหล้า หายไปไหนมาทั้งวัน รู้หรือเปล่าว่าป้ามะยมเป็นห่วง แกบ่นหาจนเพลีย ทำท่าจะเป็นลมเสียตั้งหลายหน


เอ่อเอ่อ” 


ฝนหล้าก้มหน้าลง ท่าทีอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเอ่ย 


พอดีฝนหล้าหลงทางนะ รถถีบพาไปโผล่ที่วัดอะไรก็ไม่รู้ ถามเขาว่าที่นี่ใช่ที่พักพนักงานเบอร์ฮาเบอร์ไหม โอ๊ย! เขายิ้มขันกัน หาว่าหลงมาไกลโขแล้ว” 


ฝนหล้าอธิบายยาวเหยียด ทั้งหลบตาอุ่นแก้วอย่างมีพิรุธ


ไหนว่าออกไปตลาดไงเล่า แล้วนั่นแก้มไปโดนอะไรมา


อุ่นแก้วเอ่ยอย่างจับผิด แล้วรีบร้อนเข้ามาจับดวงหน้าเรียวของฝนหล้าหันมา เห็นมีรอยแดงเป็นปื้นตรงพวงแก้ม ทางฝ่ายนั้นก็รีบถอยหลบ เอ่ยเสียงตะกุกตะกักตอบมา


ก็ก็สามล้อนะสิ ปั่นจะฉวัดเฉวียนจนฉันหล่นหน้ากระแทกพื้น


เคราะห์ดีนะ ที่ฝนหล้าไม่เจ็บหนักกว่านี้ เดี๋ยวอุ่นจะไปหายามาทาให้ เอ้อ! แล้วทานอะไรมาหรือยังอุ่นแก้วถามอย่างแสนอบอุ่น


ฝนหล้ารับรู้ถึงความเอื้ออาทร จากน้ำเสียง และท่าทีของคนตรงหน้า ได้แต่เฝ้าพิจารณาดวงตากลมโตของอุ่นแก้วที่ส่งความจริงใจมาให้


ทำไมคุณ ต้องมาห่วงฉันด้วย


ก็เป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน แถมข้าเจ้าต้องทำดีกับฝนหล้า เพราะมาขออาศัยห้องนอนด้วย ไม่ห่วงได้อย่างไร


ไม่ได้รู้จักมักคุ้นกัน” 


ฝนหล้าหน้าเศร้าลง ยกมือแตะแก้มตนเอง 


คุณใจดีเกินไปหรือเปล่า


ไม่หรอก ข้าเจ้ามีหน้าที่ดูแลเรื่องในบ้านตอนที่อยู่กับลุง เลยต้องสังเกตแบบนี้เสมอๆ หันหน้ามานี่จะทายาให้แล้วข้าเจ้าจะออกไปเอาอาหารมาให้


อุ่นแก้วจัดการทายาให้ฝนหล้า ก่อนจะออกมาเอาสำรับเข้าไปให้ ท่าทีฝนหล้าไม่ค่อยชอบเธอนัก ดังนั้นหญิงสาวเลยจำต้องผูกมิตรด้วย เพราะการมีมิตรย่อมดีกว่าการมีศัตรูเสมอ เมื่อฝนหล้าจัดการธุระทุกอย่างเสร็จแล้ว ก็เปิดปากสนทนาด้วยอีกหน


คุณมาที่นี่ทำไม


ข้าเจ้านี่หรือ” 


อุ่นแก้วชี้นิ้วหาตน ฝนหล้าก็พยักหน้ารับ เธอจึงอธิบายอย่างคล่องแคล่ว 


ข้าเจ้านึกว่าที่นี่เป็นที่พักของหม่อมราชวงศ์วรรณศิลป์ แต่คุณชายของคุณนะซีมอมเหล้าข้าเจ้าแล้ว…”


คนพูดหน้าแดงขึ้นมาอีก จะบอกว่าเขาทำไม่ดี คำพูดขอเขาก็ลอยคว้างอยู่ในหัว 


แล้วต้องให้ทำยังไง ถึงจะถูกใจ ฉันจะทำให้สุดฝีมือเลย


พอเห็นอาการอ้ำอึ้งของอีกฝ่าย ฝนหล้าก็พอเดาออก 


คุณชายไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก  เข้าใจผิดกระมัง


บ่อผิดหรอก รู้ไหมว่าที่ข้าเจ้าอยู่นี่ ก่เพราะคุณชายกึ๊ดจะรับผิดชอบ” 


อุ่นแกหลบตาฝนหล้า หันหน้าไปปัดที่นอนแทน


แล้วคุณชายไม่ได้ว่าอะไรนอกจากนั้นเลยหรือ


ฝนหล้าถามเสียงเบา แต่อุ่นแก้วก็อดที่จะเงยหน้าขึ้นมองอย่างพิจารณาไม่ได้ แต่ท่าทีของฝนหล้าก็ปกติดูไม่ได้ตั้งใจทุกคำตอบ เลยตอบปัดๆ


ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนักหรอก บอกแค่ให้ข้าเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน แล้วคุณชายจะสืบสาวเรื่องพี่สาวให้


ไม่ได้คุยเรื่องเหล้า หรือว่าเรื่องนอนหลับหรอกหรือฝนหล้าซัก


ไม่นิ


สิ้นคำตอบฝนหล้าก็ถอนหายใจยาวออกมาเฮือกใหญ่ กายที่เกร็งไปหมดตอนรอคำตอบผ่อนสบายลง ก่อนจะเอนกายลงนอนที่เตียง เมื่อเห็นอุ่นแก้วปิดปากหาวเป็นหนที่สอง ไม่นานไฟในห้องก็ปิดลง พร้อมร่างของสองสาวที่ล้มตัวลงเตียง


ทำใจเสียเถอะ คุณชายเป็นคนดีมาก ปฏิบัติต่อคนอื่นด้วยความดี ดีอย่างที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน บางทีเราเองต่างหากต้องยอมรับในฐานะต่ำต้อยของตน


ไม่! คนเราตอนเกิดก็บ่ได้พกอะไรติดตัวมานอกจากตัวเปล่า ไม่ผู้ใดต่ำต้อยกว่าผู้ใด ทุกคนเท่าเทียมกัน ทำไมเมื่อโตมาจะต้องแบ่งชนชั้น แหม่มฝรั่งที่มาสอนยังเคยอู้ว่าทุกคนมีสิทธิ์ความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกันหมด


ฝนหล้าไม่ได้เอ่ยว่าอะไร เพียงคิดว่า ถ้าเธอถูกสั่งสอนมาอย่างอุ่นแก้วคงจะดีไม่น้อย จะได้ไม่มีอะไรมากีดกัน หรือกำหนดสิ่งที่เธอต้องทำ เช่นคำว่า กตัญญู หรือว่าบุญคุณ


แต่จะทำได้ไง ในเมื่อเธอคนนั้นเป็นแม่!!’




_______________________________________


อย่าเชื่อในสิ่งที่อ่าน เพราะความจริง มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น


ฝากกด FAVORITE กดให้กำลังใจ คอมเมนต์ แชร์ ด้วยนะคะ คือมันเหงามาก ไม่มีคนอ่าน TTT



สปอยส์: 

ดิฉันถูกคุณชายว่า หาว่าชอบพูดเหนือตอนที่โกรธ ทำเหมือนเป็นเรื่องผิดปกติอุ่นแก้วเถียงตาตั้ง ไม่ยอมให้คุณชายมาว่าเธอลอยๆ ได้แน่ ตาวับๆ นั่นน่ารักจนคุณชายมองตาปรอย

แค่หยอกเล่นเอง ฉันนะชอบ ชอบคนพูดเหนือด้วยซ้ำไป

ชอบของคุณชายมันฟังสองแง่สองง่าม จนคนฟังก็หัวใจกระตุก ซ้ำคุณชายยังจ้องตาเธอหวานซึ้ง ทำให้อุ่นแก้วเขินหนักจนทำอะไรไม่ถูก ดึงมือตัวเองกลับ เอาแต่ก้มหน้าลงต่ำ

คุณชายอย่ามองข้าเจ้าแบบนั้น

แบบไหนทำหน้ามึนไม่รู้ ทั้งที่ซ่อนยิ้มเอาไว้แทบไม่มิด

ก็ตาเชื่อมตาหวานแบบนี้ไงล่ะ แนะยิ่งพูดยิ่งทำอุ่นแก้วใจกล้าดุคนตาหวาน เมื่อดึงสายตามามองเห็นเขายังจ้องเธออยู่ก็รีบหลุบสายตาลงต่ำ ได้ยินเสียงหัวเราะ

ตาเชื่อมตาหวานนี่ติดตัวฉันมาตั้งแต่เกิดเลยนะ แต่จะหวานใส่แค่บางคนเท่านั้น






ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น