ซ่อนเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,903 Views

  • 16 Comments

  • 146 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54

    Overall
    4,903

ตอนที่ 11 : บทที่ 5 จีบเมีย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    17 พ.ย. 61






ภาพปลากรอบ cr.google


ขากลับจากออกไปปรึกษาหารือเรื่องคนร้ายข้างนอก คุณชายกวีกลายสภาพมาเป็นพลขับ มีวิษณุนั่งเคียงข้างมา หลังจากชะลอรถ รอคนเปิดประตูอยู่ครู่ใหญ่ จึงพบอุ่นแก้วมาเปิดประตูรั้วให้


เธอมาทำอะไรที่นี่คุณชายเอ่ยถามอย่างสงสัย


มารอเปิดประตูให้ค่ะ เพราะคุณชายและคุณตำรวจออกไปข้างนอก ป้ามะยมเกรงไม่มีคนรอเปิด เลยวานดิฉันมาอีกที” 


อุ่นแก้วตอบทั้งที่ไม่อยากเสวนาด้วยเลย หลบสายตาคุณชายอีกต่างหาก


อ้าว หายไปไหนกันหมด มาๆ ครับขึ้นรถไปด้วยกัน จากตรงนี้ไปหน้าบ้าน ก็ไกลอยู่” 


วิษณุลงจากรถเปิดประตูให้ พร้อมเชื้อเชิญ


อุ่นแก้วเคอะเขินอยู่เป็นครู่ เพราะสายตาคมกริบของคุณชายที่คอยลอบมองมา พาให้ใจสั่นแปลกๆ สุดท้ายก็ก้าวขึ้นไปนั่งยังเบาะหน้า ที่วิษณุเปิดรอ ส่วนตัวเขาขึ้นนั่งเบาะหลังก่อนแล้ว


ว่าไงละครับวิษณุย้ำอีก


คะ? ว่าอะไรล่ะคะ


วิษณุหัวเราะเสียงใส โน้มกายมองคุณชายที อุ่นแก้วที เห็นทีสองคนนี้เขามีซัมติงกัน จนหนึ่งยิ้มกริ่ม อีกคนเขินจัด ก่อนจะเอ่ยถามออกไปอีก


ก็ที่ว่า คนอื่นเขาไปไหนกันหมดนะสิครับ ทุกทีป้ามะยมจะเป็นคนอยู่โยงรอพวกผม จะนอนก็คนสุดท้ายนั่นโน่น วันนี้มาแปลก


อ้อ! เห็นบ่นว่าแกเครียดๆ และเพลีย เลยขอเข้านอนเร็วหน่อยค่ะ ส่วนฝนหล้า ยังไม่กลับ ออกไปจ่ายตลาดแต่เช้า ป้ามะยมจึงบ่นตั้งแต่เช้ายันมืดจะไม่เหนื่อยก็กระไรอยู่


หญิงสาวเอ่ยอย่างไม่มั่นใจ อึดอัดใจต่อสายตาคมกริบของคุณชาย ที่เหลือบมองมาไม่คลาดคลา


ถ้าเป็นปลาทอง อุ่นแก้วเชื่อว่าลูกๆ คงออกมาเรียกพ่อเรียกแม่ให้วุ่นหมดแล้ว


พอพูดจบวิษณุถึงกับหัวเราะออกมา คุณชายนั้นหลุดยิ้มน่าดูออกมาบนหน้า ก็พอดีกับที่รถมาจอดหน้าบ้านพอดี ระยะทางจากรั้วมาหน้าบ้าน ดูใกล้ๆ ทว่าในความคิดของอุ่นแก้วมันดูแสนไกล เมื่อนั่งเคียงข้างคุณชายกวีนิพนธ์ ที่เอาแต่ลอบมองเธอด้วยอาการนิ่งขรึมเดาไม่ออก


เธอพักที่ไหนล่ะ ถ้ามีอะไรขาดตกบกพร่องให้บอกนะ ยังไงฉันก็ได้ชื่อว่าเป็นเอ่อแกล้งทอดเสียงเย้าให้อีกฝ่ายหน้าแดง และก็ได้ผล พอผิวแก้มบางใสแดงระเรื่อ หัวใจคุณชายก็เต้นระทึกขึ้นมาทันที  

น่ารักชะมัด!


เอ่อคนที่ต้องรับผิดชอบในตัวเธอ


คุณชายเอ่ยเสียงทุ้ม ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงสบายๆ เมื่อต่างลงมายืนอยู่หน้าบ้าน


ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณชายหญิงสาวปฏิเสธอย่างไม่เหลือเยื่อ ทว่าคุณชายก็ไม่ยอมลดละเพียงเท่านั้น


ทำไมล่ะ นี่ฉันเต็มใจนะ


รุกหนักเหมือนเด็กหนุ่มกำลังคลั่งรัก ทำเอาอุ่นแก้วต้องก้มหน้าเสมองไปที่อื่น ไม่หล้ามองหน้าคุณชายนักเกรงตัวเองใจสั่น พูดไม่รู้เรื่องเข้า


ดิฉันดูแลตัวเองได้ ขอแค่ให้คุณชายพาไปพบคุณพี่เท่านั้น แล้วฉันจะไม่พึ่งคุณชายอีก


ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนะ แค่ถามเท่านั้นเองคุณชายเลิกคิ้วท่าทียียวน ก่อนเอ่ยถาม พาใจคนฟังเต้นแรง อะไรต้องทำสุ้มเสียงงอนใส่กันด้วย


พอได้ยินคนหลงตัวเองเอ่ย อุ่นแก้วก็เอ่ยเสียงสูงปี๊ด งอน! ข้าเจ้าบ่เกยกึ๊ดแบบนั้น คุณชายอู้ได้น่าขายหน้าจริงๆ


ทำเอาคนฟังอดหัวเราะลั่นออกมา ก่อนจะหยอดคำหวาน ทั้งฉีกยิ้มล้อเลียนใส่


อะไรกันโมโหทีไรขึ้นเหนือทุกที เอแบบนี้ ไม่อาย ก็งอน ฉันอยู่แน่ๆ เลย ถูกไหมแม่คุณทูนหัว


คนถูกยกให้เป็น แม่คุณทูนหัว ทั้งอาย ทั้งนึกโมโหคุณชาย หันมามองตาขวาง แก้มก็แดงปลั่งสองข้าง สงสัยว่าที่วังคุณาคุณนี่เปิดสูตรสำเร็จ สอนเกี้ยวพาผู้หญิงหรือไง คุณชายถึงเชียวชาญจริงๆ


ทูนหัวบ้าบออะไรของคุณชาย คนไม่ดี ทำไม่ดียังมาพูดเจ้าชู้ใส่อีกตวาดแว้ดๆ เสียงเล็กน่าฟัง


คุณชายกวีนิพนธ์ฉีกยิ้ม ก่อนหรี่ตาลงจ้องมองคนน่ารักอย่างจริงจัง ทอดเสียงทุ้มนุ่มหู แล้วต้องให้ทำยังไงล่ะจ๊ะ ถึงจะถูกใจ ฉันจะได้ทำให้สุดฝีมือเลย


สิ้นคำหยอก พร้อมปลายเท้าที่สิบเข้ามาใกล้ ฝ่ายหญิงสาวก็ก้าวถอยหนีหน้าตาแดงซ่าน คนเฝ้ามองถึงกับใจเต้นแรงต่อภาพน่ามองตรงหน้าใครก็ว่าฉันดี ฉันเก่ง มีแต่เธอนี่แหละมาว่าฉันไม่ดี ทำไมไม่ดี เจ้าชู้ แถมยังทำหน้าสวย เชิดใส่อีก ทำบ่อยเข้าไม่กลัวคอเคล็ดหรือจ๊ะ


เจอลูกล่อลูกชนคุณชายเข้าไป อุ่นแก้วถึงกับไปไม่เป็นได้แต่ทำเสียงขัดใจในลำคอ คนหน้าตายนี่ เดี๋ยว ทูนหัว เดี๋ยวจ๊ะ คนฟังเขินจนตัวจะแตกอยู่แล้ว


อุ่นแก้วสูดหายใจแรงๆ ก่อนกระทืบเท้า มองค้อนคนตรงหน้าตอนแรกก็ว่าจะถามเรื่องร้าน แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจไม่ถามแล้ว คุยกับคุณชายไม่เคยรู้เรื่องสักที คนอะไรคิดเข้าข้างตัวเอง ใครเขาจะไปอาย ไปงอน ตนเอง ท่าทีแบบนี้เขาเรียกว่าโกรธ โกรธ!


จ๊ะ! โกรธก็โกรธโกรธจนอายม้วนทีเดียว


เห็นแล้วคุณชายก็นึกอยากแกล้ง ก้าวเดินเข้าหาคนที่เอาแต่ถอยหนี ทว่าถูกส้นเท้าน้อยกระแทกใส่ปลายเท้า ที่เคลื่อนเข้าใกล้ จนคุณชายสะดุ้งโหยง ทั้งโวย ทั้งตะคอกใส่


โอ๊ย! ยัยตัวแสบ! ฉันไปทำอะไรเธอเข้าอีกล่ะทีนี้


น้อยไปนะสิ เท่านี้คุณชายยังเจ็บ แล้วที่ทำกับดิฉันในห้องนอนนั่น ไม่คิดว่าดิฉันจะเจ็บจะอายบางหรือยังไง


อุ่นแก้วสะบัดหน้าหนี แล้วออกวิ่งอ้อมตัวบ้านไปอีกด้าน ตรงเข้าห้องนอน หัวใจยังเต้นแรงดังตุ้มๆ ต่อมๆ เกรงคุณชายตามมาคว้าตัวเอากลับไปลงโทษ


แม้คุณชายจะไม่เคยกระทำกิริยาเลวๆ อย่างเธอทำ แต่ที่คุณชายทำกับเธอก่อนหน้านั่น ยืนยันได้ทีเดียว ว่ากิริยาสุภาพนั่น ถูกปกปิดความไม่ดีของคุณชายเอาไว้จนมิด


อะไรวะ ตามตำราเขาว่า มัทนาเป็นผู้หญิงสวย อ่อนหวาน แต่เธอนี่เฮียวจริงๆ ที่เขาว่านางมัทนาถูกสาปให้ลงจากสวรรค์มาเป็นดอกกุหลาบ เธอนี่คงถูกส่งลงมาให้เป็นดอกอุตพิดล่ะไม่ว่าคุณชายอดคิดเปรียบเทียบอุ่นแก้วกับนางในวรรณคดีเรื่องมัทนาไม่ได้


ดอกอุตพิด ที่ถูกปลูกในกระถางแก้วนะหรือคุณชาย


วิษณุเอ่ยหยอกหลังจากออกเบาะหลังมายืนพิงรถดูเหตุการณ์อยู่นาน สำหรับเขาอะไรจะสนุกเท่านาทีที่คุณชายวาดลวดลายจีบสาวให้ดูอีกล่ะ เรื่องแบบนี้ไม่เกิดขึ้นบ่อยเสียด้วย


บทจะเป็นพ่อปลาไหล คุณชายเราก็ลื่นหาตัวจับยากจริงๆ


ฝ่ายคุณชายได้แต่หันมามองเขาอย่างฉงน ทั้งถามออกมาเสียงแปลกใจ


ไอ้วิษ! นี่แกยังอยู่อีกหรือ


เอ้า! ออกไปด้วยกันกลับมาก็ด้วยกันแท้ๆ ยังมาถามได้ยอกย้อนคุณชายกลับ ซ้ำยิ้มทะเล้นใส่ ไม่รู้สึกผิดสักนิดที่มายืนแอบดูแบบนี้


นึกว่าขึ้นเรือนไปแล้วนะสิ ไม่เห็นได้ยินเสียง ใครจะรู้ว่ายังอยู่ตำหนิแต่สายตานี่มองไปยังเส้นทางที่คนตัวหอมหายไปโน่น


อ้าว


วิษณุยิ่งฉีกยิ้มเดินเข้ามาหาคุณชาย ทำท่าล้อเลียน คุณชายเลยหมุนกายขึ้นบันไดบ้าน เขาก็เดินตามมาติด


อ้าวอะไรของแก  จะว่าอะไรก็ว่าไปสิ เดี๋ยวอ้าว ๆ คุยกันไม่รู้เรื่องพอดีคุณชายเอ่ยอย่างไม่พอใจ ปกปิดความเก้อเขินเอาไว้


การอยู่ใกล้อุ่นแก้ว คุณชายมั่นใจแล้วว่า ตนเองไม่สามารถควบคุมความรู้สึกได้จริงๆ มันเหมือนรักแรกพบ ที่นึกเอ็นดูนับแต่เห็นหน้า  คล้ายๆ ว่ารอคนนี้มาทั้งชีวิต มันถึงได้แช่มชื่น ชุ่มฉ่ำ พุ่งเข้าหาประหนึ่งกระทิงหนุ่ม


อย่าโกรธกลบเกลื่อนสิคุณชาย ใครจะกล้าพูดแทรก ก็เล่นพูดต่อเพลงยาวกันเสียขนาดนั้น ทำเหมือนรีบร้อนจีบกัน เอ๊ะหรือกลัวว่าใครจะมาเห็นเข้า


ตำรวจหนุ่มหลิ่วตาใส่ คุณชายถึงกับวางหน้าขรึมขึ้นมา มีหรือว่าคนสนิทจะกลัว


โตๆ กันแล้ว จีบกันได้


 

จีบอะไรกัน แกนี่เหลวไหลใหญ่แล้วนะไอ้วิษ ฉันแค่เป็นห่วงเขา กลัวเขาจะไม่ได้รับความสะดวกสบาย แค่ที่เขาเข้าใจผิดคิดว่าถูกข่มเหงก็มากพออยู่แล้ว เกลียดขี้หน้าฉันจะแย่คุณชายเอ่ยหน้านิ่ว คิดถึงหน้างอๆ ก็ให้นึกอยากเจอหน้าขึ้นมาอีก ทั้งที่พึ่งเจอไปหยกๆ จนอดส่ายหน้าไป บอกตนเองในอก เป็นเอามากจริง


ครับๆ ไม่ได้จีบ ไม่ได้จีบเล้ย!” วิษณุลากเสียงล้อเลียนคุณชาย


เมื่อขึ้นมาข้างบนเรือน ราชสกุลหนุ่มจึงทิ้งกายลงนั่งเก้าอี้ คว้าเหล้าในถาดบนโต๊ะ ทำท่าจะรินใส่แก้ว ก็เกิดเปลี่ยนใจ เมื่อคิดถึงหนสุดท้าย ที่ริดื่มเหล้าเข้าไปจนเกิดเหตุไม่งามขึ้นให้ต้องปวดหัวจนตอนนี้ ก่อนจะหันไปกำชับวิษณุ


แล้วอย่าลืมจับตาดูแม่สาวใช้คนนั้นล่ะ เผลอๆ ฉันจะถูกกรอกยาเอาอีก


เวลานี้เราไว้ใจใครไม่ได้เลย ไม่รู้ใครบ้างเป็นคนของคุณชายวรรณศิลป์ ช่วงนี้ออกไปทานอาหารนอกบ้านเถอะนะครับคุณชาย หาเรื่องไปเยี่ยมเยียนคนรู้จักมักจี่ ออกไปดูหนัง ไปสโมสร ไม่ก็เข้าป่าไปหามิสเตอร์เจมส์กัน


เข้าท่านะไอ้วิษ แต่ฉันจะไม่หนีไปตลอดหรอก


คุณชายไม่ได้พูดลอยๆ เท่านั้น แต่ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ยอมถูกทำร้ายอยู่ฝ่ายเดียว อย่างเด็ดขาด บางทีหนนี้อาจเป็นการ ประกาศศึกระหว่างพี่น้องบ้างก็เป็นได้




__________________________________________


Talk : (เพราะเป็นช่วงเวลาคาบเกี่ยวระหว่างรัชกาลที่ 7- รัชกาลที่ 8 ยังหาช่วง พ.ศ. ไม่ได้นะคะ จำไม่ได้ว่าตนเองจดไว้ตรงไหน เจอแล้วจะเอามาแปะตอนต้นของนิยาย และ

สำนวนในนิยายเรื่องนี้ จะดูไม่ทันสมัยหน่อยนะคะ นี่คือปรับให้มันดูทันสมัยมากสุดแล้วนะคะ)


ส่วนใครผ่านมาอ่าน บังเอิญกดเจอ มือพลาดกดเข้ามา หรือผีผลัก ก็ตามแต่ ฝากกดแฟนพันธ์แท้ (FAVORIE ) ด้วยนะข้าเจ้า  คอมเมนต์บอกด้วยจะขอบพระคุณเป็นอย่างสูง


และแล้วตอนนี้ เขาจีบกันแล้วนะคะทุกโค้นนนน! เขาชอบกัน เขารักกัน ไอ้วิษเป็นพยานได้ อิอิอิอิอิอิ

จีบสไตล์คุณชายยุคเก่า ไม่มีไอโฟ ไม่มีเอนดรอย โทรศัพท์มีเครื่องล่ะไม่กี่บ้าน ทั่วประเทศมีรถยนต์ไม่กี่คัน


และอย่าลืมไปเล่นโพล ว่าใครเป็นคนร้าย ที่หน้าหลักนิยายด้วยนะคะ

 

ซ่อนเล่ห์
วาดรวี
www.mebmarket.com
“ฉันสร้างความเสื่อมเสียแก่เขาจริงๆ คนรู้กันทั่วลำปางว่าเขาอยู่กับฉัน อย่างไรเสีย รับผิดชอบด้วยการแต่งงานไปเลยแบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น