คือเธอที่ปรารถนา

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 28 ฝาแฝด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ต.ค. 52

 ทั่วทั้งโรงแรมเกิดความโกลาหนขึ้นในทันทีเมื่ออเมทิสต์ได้รับข่าวไม่สู้ดีนักจากเอซ เขาเริ่มออกค้นหาโยทะกา แพรวาและจิรภาทันที

 “เจ้านาย”

 “ว่าไง”

 “ผมได้ข่าวจากเพื่อนว่าคนร้ายที่ลงมือทำร้ายโยธินน่าจะมีมากกว่าหนึ่ง”

 “แน่ใจแล้วหรือ?”

 “ครับนาย เพื่อนผมยังบอกมาอีกด้วยว่าผู้จัดการส่วนตัวของโยธินนั่นล่ะครับที่น่าจะเข้าข่ายที่สุด ว่าแต่เจ้านายยังเห็นทั้งสองคนอยู่แถวนั้นหรือเปล่า”

 “ตอนนี้ฉันเห็นโยธินอยู่... คนเดียว”

 อเมทิสต์ตกใจอย่างช่วยไม่ได้ สมองของเขาเริ่มทำงานอย่างหนัก
 
 จิรภาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของโยธิน เธอคอยดูแลเขาตลอดเวลา แน่นอนว่าเวลาที่โยธินเจ็บตัวคราวนั้นก็น่าที่จะเป็นคนที่คอยช่วยเหลือดูแลแล้วมีหรือที่เธอจะไม่รู้ว่านายแบบคนที่อยู่ตรงหน้านี้คือโยทะกาไม่ใช่โยธิน แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น เวลานี้คนที่หายตัวไปคือโยทะกา จิรภาและแพรวา

 “แย่แล้วเอซ”

 “มีอะไรหรือครับนาย”

 “ตอนนี้โยธินอยู่ที่นี่ แต่ไลลา จิรภาและแพรวาหายไป”

 “นี่มันเรื่องอะไรกันครับ โยธินไม่ใช่คนที่เราต้องคอยปกป้องหรอกหรือครับ”

 “อันนั้นก็ใช่ แต่ตอนนี้นายลองไปสอบถามหามาดามไลลา แพรวาและจิรภาก่อน”

 “ครับ”

  แม้จะไม่เข้าใจในคำสั่งนัก แต่เอซเลือกที่จะเงียบและทำตามคำสั่งของเจ้านายก่อน ขณะเดียวกันเขาก็ถ่ายทอดคำสั่งที่เพิ่งได้รับมาให้พลฟัง แล้วพลเองก็เริ่มปวดหัวเช่นเดียวกับเอซ แต่เขาก็ตกลงแยกกันทำงาน โดยเอซเริ่มต้นค้นหาตัวหญิงสาวทั้งสาม ขณะที่พลเริ่มมองหาพีท

 อเมทิสต์ไม่รีรอที่จะเข้าไปหาโยธินที่เวลานี้สีหน้าไม่สู้ดีนักด้วยความกังวลใจและเป็นห่วงทั้งพี่สาวและแฟนสาว

 “สวัสดีครับคุณโยธิน”

 “ครับ สวัสดีคุณลูวโค”

 อเมทิสต์มองสายตาเป็นกังวลของโยธินแล้วในที่สุดเขาก็สุดจะทน เขาจึงพูดในสิ่งที่เขารู้ให้ชายหนุ่มรุ่นน้องฟัง

 “ผมรู้ว่าคุณกำลังกังวลเรื่องพี่กับแฟนของคุณ แล้วผมอยากคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวเรื่องนี้”

 “ครับ”

 โยธินเลือกที่จะเดินตามอเมทิสต์ไปในทันที เขาร้อนใจเหลือเกินสำหรับเรื่องครั้งนี้  ในเวลานั้นอเมทิสต์เลิกสนใจสิ่งอื่นใดไปแล้ว

 “ผมรู้เรื่องของคุณสองพี่น้องดี แล้วผมเองก็ให้คำสัญญากับพี่สาวคุณไว้ว่าจะคอยดูแล แต่ผมคิดว่าผมเพิ่งพลาด”

 “พลาด?”

 “เราเพิ่งรู้ข่าวเดี๋ยวนี้เองว่าคนร้ายน่าจะเป็นจิรภา”

 “อะไรนะครับ เป็นไปไม่ได้”

 โยธินพูดออกมาด้วยความตกใจ เขาไม่คาดคิดว่าสิ่งที่อเมทิสต์พูดจะเป็นความจริง โดยเฉพาะโยธินที่ได้รับความรักความห่วงหาอาทรจากจิรภาที่เปรียบได้กับพี่สาวอีกคนหนึ่งของเขามาโดยตลอด

 “คุณต้องการอะไรถึงมาพูดแบบนี้กับผม”

 “ก็เพราะคุณเป็นน้องชายของผู้หญิงที่ผมรักมากว่าแปดปีน่ะสิ”

 โยธินมองหน้าอเมทิสต์ด้วยความไม่เข้าใจ

 “พูดเป็นเล่นไป แปดปีที่แล้วพี่สาวผม...”

 “แต่งงานแล้วกับฌอนไลลา แน่นอนผมรู้เรื่องนั้น ผมเพียงแต่พบพี่สาวของคุณช้าไป ผมเคยเห็นใบหน้าที่มีความสุขของพี่คุณดีจึงพยายามตัดใจ

 ผมยืนยันได้ว่าตลอดเวลาแปดปีผมพยายามทำทุกอย่างอย่างดีที่สุด แม้ว่าจะรวมถึงการที่ผมแต่งงานและมีลูก แต่ผมก็ยังคงรักพี่สาวของคุณไม่เปลี่ยนแปลง

 ผมรู้ตั้งแต่วินาทีแรกที่พี่คุณปรากฏตัวที่นี่ ผมคอยดูแลเธออยู่ห่างๆ เราเคยพูดคุยกันถึงเรื่องอุบัติเหตุมาแล้ว และที่สำคัญเธอเป็นคนคอยบอกผมเสมอเมื่อมีเหตุการณ์ผิดปกติ แต่เราทั้งคู่ต่างคาดไม่ถึงว่าคนที่มุ่งร้ายต่อคุณกับกลายเป็นผู้จัดการส่วนตัวของคุณ แล้วก็ไม่แน่ว่านายแบบหนุ่มเพื่อนของคุณที่ชื่อพีทจะเป็นหมากตัวหนึ่งของเธอด้วย”

 โยธินในสภาพที่เรียกได้ว่าช็อคสนิทไปกับข่าวใหม่ที่เพิ่งได้รับ รู้สึกวิงเวียนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ แต่เขาเองก็ไม่อยากเชื่อ ดวงตาของเขาฟ้องความคิดทั้งหมดรวมถึงความโกรธที่กำลังกรุ่นอยู่ในสมองเขาเกือบจะชกอเมทิสต์ได้แล้ว เพียงแต่ว่ามือของเขาจะไม่ถูกยื้อไว้ด้วยมือแข็งแกร่งของเอซ

 “นายครับมีเรื่องอะไรกัน?”

 “ปล่อยเขา ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่ได้ความว่าไง”

 “อย่างที่คาดกันครับ พอดีผมลองไปตรวจภาพที่กล้องวงจรปิดดู มาดามไลลาถูกโปะยาสลบแล้วอุ้มออกไปนอกโรงแรม นอกจากมาดามแล้วผู้หญิงอีกคนที่ใส่แว่นเชยๆ ถูกผู้หญิงอีกคนมัดมือลากออกไป”

 “แล้วใครอุ้ม...”

 โยธินถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

 เอซมองโยธินด้วยสายตาไม่เข้าใจ เขาไม่รู้ว่าเพราะอะไรเด็กหนุ่มตรงหน้าจึงมีท่าทางราวกับพร้อมที่จะแตกสลายได้ทุกเมื่อเช่นนั้น

 ใบหน้าของเอซที่ไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ราวกับใส่หน้ากาก แล้วการพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบยิ่งทำให้ความกลัวกลั่นตัวขึ้นในใจโยธินมากขึ้นไปกว่าเดิม

 “มาดามไลลาถูกคนใส่เสื้อโคทสวมฮูดปิดหน้าตามิดชิดอุ้มไป แต่ผู้หญิงอีกคนที่ใส่แว่นเชยๆ ถูกผู้หญิงอีกคนจัดการปิดปากและล็อคพาเอาตัวออกไปจากโรงแรม ตอนนั้นรู้สึกว่าจะไม่มีคนเดินผ่านแถบนั้น จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ รปภ. จะไม่รายงาน แต่เท่าที่เห็น ผมคาดว่าคนที่อุ้มมาดามไลลาต้องสูงอย่างน้อยๆ ก็หกฟุต”

 โยธินทรุดตัวลงกับพื้นด้วยท่าทางอ่อนแรง เคและพลซึ่งเข้ามาสมทบเป็นกลุ่มสุดท้ายหลังจากที่ได้รับการยืนยันจากเอซเข้ามาพอดี เคโผเข้าประครองร่างอ่อนแรงนั้นไว้อย่างทันท่วงที

 “พี่เค”

 “ไม่ต้องเป็นห่วงพี่รู้เรื่องแล้ว เราจะตามตัวแพรวากลับมาให้ได้”

 “ไม่ใช่แค่แพรครับพี่เค พี่สาวผม มาดามไลลาพี่สาวผมอีกคน”

 ทุกคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นต่างพากันมองดูโยธินด้วยสายตาแสดงความประหลาดใจอย่างที่สุด เมื่อเอซหันไปขอข้อมูลจากอเมทิสต์ก็ได้รับการยืนยันโดยการพยักหน้ารับน้อยๆ

 “มาดามไลลาเป็นพี่สาวของเธองั้นหรือ?”

 “ครับ พี่สาวฝาแฝดคนเดียวของผม”

 โยธินยืนยันด้วยน้ำเสียงอ่อนเบา เขามองคนที่ยืนรายล้อมรอบตัว เอซเป็นคนแรกที่เข้าประชิดตัวโยธินแล้วคว้าไหล่กระชากขึ้นให้ยืนตั้งหลัก

 “ถ้าอย่างนั้นนายก็ยิ่งต้องเข้มแข็ง จะมามัวอ่อนแออย่างนี้ไม่ได้ พี่สาวกับแฟนนายกำลังตกอยู่ในอันตราย นายพร้อม...”

 โยธินสะบัดแขนขึ้นเพื่อให้พ้นจากการเกาะกุมของเอซ เขาเจ็บใจที่เอซเห็นเขาอ่อนแอและดุว่าเขาราวกับเขาเป็นเด็กไม่เอาไหน แม้เสียงจะยังสั่นแต่แววตาของโยธินก็ทำให้เอซพอใจ

 “ตอนนี้ยัง แต่ขอผมทำใจเรื่องคุณจีกับพีทก่อนแล้วจะบุกน้ำลุยไฟที่ไหนหรือจะให้ผมไปลุยที่ขอบนรกผมก็จะไป”

 โยธินหายใจเข้าช้าๆ ค่อยๆ เรียกสติที่กระเจิดกระเจิงกลับคืนมาสู่ตัวตนของตัวเอง เคเป็นคนหาเครื่องดื่มรสแรงให้โยธิน เขากระดกทีเดียวหมดแก้วแล้วดูเหมือนว่าโยธินจะพลันเปลี่ยนเป็นคนละคน ซึ่งคนอื่นๆ ที่เหลือนอกจากเคต่างพากันประหลาดใจ

 โยธินที่ดูสุภาพอ่อนโยนในนาทีที่แล้วพลันเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มกร้าวกระด้างขึ้นมาทันทีหลังจากดื่มเครื่องดื่มสีอำพันนั่นเข้าไป

 โยทะกาที่ยังนอนหนุนตักจิรภาจ้องมองจิรภาด้วยดวงตาไม่เข้าใจในความหมายของสิ่งที่เธอพูดแม้แต่น้อย

 “และแล้วฉันก็มีโอกาสได้ใกล้ชิดคุณ”

 จิรภามองใบหน้าโยทะกาด้วยดวงตารักใคร่ สัมผัสใบหน้าที่เฝ้าฝันถึงด้วยความอ่อนโยน

 “น้องชายของคุณเป็นคนเปิดโอกาสนั้นให้กับฉัน แค่ฉันพูดไม่กี่คำพีทก็ตีความหมายเอาเสียใหญ่โตแล้วเขาก็เป็นฝ่ายจัดการน้องชายคุณแทนฉัน”

 โยทะกามีอาการสะดุ้งจนสุดตัวเมื่อได้รับรู้ข้อมูลใหม่ เธอมองจิรภาด้วยสายตาคาดไม่ถึงดวงตาที่ทอดอ่อนโยนคู่นี้กลับมีร่องรอยของความกระด้างและวิกลจริตอยู่ในตัวเอง

 “ทำไม”

 โยทะกาพูดด้วยน้ำเสียงที่แห้งแล้งเหลือเกิน เธอไม่อาจทำใจยอมรับได้

 “ก็เพราะว่าฉันอยากอยู่ใกล้คุณ อยากเป็นคนเพียงคนเดียวที่คุณต้องการ ต้องพึ่งพา”

 “ถ้าอย่างนั้นทำไมคุณจึงไม่เดินเข้าหาฉันอย่างเพื่อนล่ะคะ”

 โยทะกาถามด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน เมื่อนึกถึงสิ่งที่จิรภาได้ทำไว้กับตัวเธอและน้อง

 “เพื่อน! คุณคิดว่าอย่างฉันนี่เหมาะสมที่จะเป็นเพื่อนกับคุณได้อย่างนั้นหรือคะ?”

 “ทำไมคุณถึงคิดว่าไม่ได้ล่ะ”

 โยทะกาไม่เข้าใจความรู้สึกของจิรภาแม้แต่น้อย ยิ่งมองเห็นแววตาตื่นตระหนกของจิรภาด้วยแล้วก็ยิ่งไม่เข้าใจมากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม

 “ก็แล้วที่ผ่านมาคุณเคยจำฉันได้หรือเปล่า?”

 “จำ?”

 “ใช่ เราไม่ใช่เพิ่งเพียงพบกันครั้งหรือสองครั้ง แต่ตอนที่อยู่ที่อังกฤษเราพบกันแทบจะทุกครั้งที่คุณออกงาน แต่รอบกายคุณมีแต่บรรดาศิลปินและที่สำคัญมีเขา ฌอนที่รักของคุณ คุณไม่เคยจดจำฉันได้เลยสักครั้ง รอยยิ้มที่คุณหยิบยื่นให้ เป็นรอยยิ้มตามมารยาท ไม่ใช่รอยยิ้มที่เกิดขึ้นจากใจจริงของคุณ แต่ฉันก็ดีใจทุกครั้งที่ได้พบคุณ ชื่นชมคุณ แล้วไง พอเขาจากไปคุณก็กลายเป็นอะไรที่อ่อนแอ ฉันต้องการที่จะปกป้องคุณไว้จากควาทุกข์ทรมานนั้นแต่คุณก็ไม่เคยรอฉันเลย แล้วฉันจะต้องจัดการอย่างไรคุณจึงจะมาอยู่ในการดูแลของฉัน”

 จิรภามองโยทะกาแต่ใบหน้ากลับเริ่มบิดเบี้ยว

 “ฉันต้องตัดขาดคุณออกจากสิ่งที่รักทั้งหมดเพื่อให้ฉันเป็นที่รักเพียงคนเดียวของคุณ การกระทำในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้เป็นตัวพิสูจน์ได้ดีว่าคุณต้องการที่พึ่งพิงเพียงใด ถ้าไม่เป็นเพราะยัยนี่จะโผล่ออกมาแบบนี้”

 น้ำเสียงกราดเกรี้ยวพุ่งตรงไปที่แพรวาที่ฟังความด้วยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธอรู้ว่าเพื่อนสาวของเธอหากเป็นมาดามไลลาแล้วจะมีเสน่ห์อย่างมาก แต่ไม่นึกว่าจะสามารถทำให้คนคลุ้มคลั่งได้ถึงขนาดนี้

******************************************************************************************************************************

67 ความคิดเห็น

  1. #25 WtfL_รอรัก (@nrpan76) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2552 / 20:11
    oh my god jirawas already sick
    #25
    0