(Fan-fic​ girl und​ panzer)​สงครามเซนฉะโด

ตอนที่ 8 : เข้าเยี่ยม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 มี.ค. 63

เข้าเยี่ยม

นับจากหลังจากการฝึกซ้อมรบไปได้2วันซึ่งตอนนี้เป็นวันที่หน่วยที่2ของทีมเซ็นชะโดได้ออกรบซึ่งวันนี้ตอนนี้มิโฮะก็ได้มีโอกาสเข้าเยี่ยมหน่วยที่1ของเซ็นชะโดซึ่งตอนนี้ในระหว่างที่มิโฮะกำลังเดินไปหากลุ่มทีมเซ็นชะโดเธอก็เป็นห่วงยูคาริเป็นอย่างมากเพราะหลังจากที่หน่วยที่1ของทีมเซ็นชะโดได้พ่ายเเพ้กองกำลังNMAอย่างราบคาบเเละมิหนำซ้ำยังมีสมาชิกทีมโดนจับตัวไปด้วยนั้นเป็นสาเหตุที่ยูคารินั้นได้อาสาที่จะไปเเฝงตัวในกองกำลังNMAให้เพื่อดูเเผนการเเละตัวประกันเเละสมาชิกทีมเซ็นชะโดที่ถูกกองกำลังNMAจับตัวไปซึ่งทั้งมิโฮะ, เพื่อนๆเเละทหารญี่ปุ่นต่างก็ห้ามเธอเเต่เธอก็ยืนยันว่าจะไปจนสุดท้ายตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงเเล้วก็ยังไม่มีการติดต่อจากเธอเลยถ้าจะมีก็มีเเค่การรายงานว่ากำลังจะเข้าไปในตัวกองกำลังเท่านั้นเเละหลังจากนั้นก็ไม่มีการติดต่ออีกมาเลย

เเล้วมิโฮะก็ได้หยุดอยู่หน้าห้องห้องหนึ่งเเล้วเธอก็เคาะประตูทันที

พยาบาล:เชิญเลยค่ะ

เเล้วมิโฮะก็เปิดประตูพบพยาบาลเเต่ละคนที่ค่อยดูอาการให้กับหัวหน้าทีมเเละลูกทีมเซ็นชะโดกลุ่มที่1อยู่

หัวหน้าพยาบาล:เอาล่ะพยาบาลทุกคนตอนนี้รีบออกจากห้องได้เเล้วเดี่ยวต้องไปช่วยหมอไปดูอาการทหารคนอื่นๆด้วย

พยาบาล:รับทราบค่ะ

เเล้วหัวหน้าพยาบาลเเละพยาบาลก็ได้เดินออกจากห้องทันทีโดยเหลือเเค่มิโฮะกับกลุ่มทีมเซ็นชะโดกลุ่มที่1

มิโฮะ:ทุกคนไม่ได้เป็นไรมากใช่มั้ยคะ

อันไซ:พวกเราไม่ได้เป็นไรมากหรอกสัก2-3วันเเผลก็น่าจะหายดีเเต่….

คัตยูช่า:เเต่ว่าสมาชิกทีมของพวกเราถูกจับตัวไปตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้นอนน่ากับคลาร่าเเละคนอื่นๆที่ถูกจับตัวไปจะตาร้ายดียังไงบ้างฉันมันไม่ได้เรื่องเเค่ช่วยเหลือลูกทีมฉันยังทำไม่ได้เเละที่สำคัญยังต้องเห็นนอนน่ากับคลาร่าถูกจับตัวไปต่อหน้าต่อตาอีก

คัตยูช่า:นอนน่า, คลาร่าเเละทุกคนฉันขอโทษ

เเล้วคัตยูช่าก็ร้องไห้ทันที

เมื่อมิโฮะได้ยินเธอก็ได้เข้ากอดปลอบคัตยูช่าทันที
มิโฮะ:อย่าร้องไห้เเละอย่าโทษตัวเองเลยค่ะคุณคัตยูช่าคุณทำดีที่สุดเเล้วบางทีพวกคุณมิกะบางทีพวกเขาอาจจะเข้าช่วยเหลือพวกเธอเเล้วก็ได้

นิชิ:ใช่เเล้วท่านนิชิซึมิพูดถูก

เคย์:ใช่อย่าโทษตัวเองเลยน่าถ้าจะผิดก็ผิดที่พวกเราทั้งหมดเนี่ยเเหละ

ทั้งห้องต่างก็ปลอบคัตยูช่าเหมือนปลอบเด็กน้อยทันที

คัตยูช่า:พอได้เเล้วน่าฉันไม่ใช่เด็กนะไม่ต้องปลอบขนาดนั้นก็ได้

เเล้วทั้งห้องก็หัวเราะกันสนุกสนานทันที
เเต่มิโฮะก็ไปเห็นเอริกะที่นั่งอยู่บนเตียงเเถวๆริมหน้าต่างเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

มิโฮะ:คุณเอริกะ
เอริกะ:เอ๊ะ! เธอเองหรอมิโฮะ
มิโฮะ:ค่ะคุณเอริกะเเต่ดูเหมือนคุณกำลังนึกอะไรสักอย่างอยู่เลยนะค่ะหรือจะเป็นเรื่องของพวกคุณโคเมะถูกจับไป
เอริกะ:ก็คงประมาณนั้นเเหละเเต่ดูท่าว่าเธอคงทราบข่าวเรื่องสมาชิกถูกจับตัวไปบ้างเเล้วสินะ

มิโฮะ:ใช่เเล้วค่ะ

เอริกะ:ยังไงก็เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เธอก็ระวังตัวด้วยนะยัยพวกนั้นนะน่ากลัวกว่าที่พวกเราคิดเอาไว้อย่างมากเลยล่ะ

มิโฮะ:นั้นสินะค่ะขนาดคุณเอริกะ…

เอริกะ:เงียบน่าฉันเองก็ไม่ได้เก่งขนานนั้นหรอก

เเล้วทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูเเละเปิดเข้ามาทันที

มาโฮะ:อยู่นี่นี้เองมิโฮะ

มิโฮะ:พี่

เอริกะ:หัวหน้า

มาโฮะ:ทุกคนพวกฉันซื้อขนมมาฝาก

เเล้วมาโฮะก็ให้ลูกทีมเธอนั้นเอาขนมไปให้เเต่ละคนในห้องทันที

เคย์:Oh!thank you

อันไซ:ขอบคุณมากนะ

คัตยูช่า:ขอบคุณนะ

มาโฮะ:เอริกะ

เเล้วมาโฮะก็ให้ขนมกับเอริกะ

เอริกะ:ขอบคุณค่ะหัวหน้า

มาโฮะ:เธอไม่ต้องเรียกฉันว่าหัวหน้าเเล้วตอนนี้เธอน่ะเป็นหัวหน้านะ​ มิโฮะเดี่ยวพวกเราต้องไปกันเเล้วอีกไม่นานกลุ่มทีมที่2ก็จะกลับมาเเล้ว

มิโฮะ:ค่ะพี่

เเล้วมิโฮะกำลังที่จะเดินตามมาโฮะไปนั้นเเต่เอริกะก็จับเเขนเธอไว้

เอริกะ:หัวหน้าไม่สิคุณมาโฮะฉันขออนุญาตคุยกับมิโฮะเป็นการส่วนตัวหน่อยได้มั้ยคะ

มาโฮะ:ได้อยู่หรอก

เอริกะ:ตามฉันมาหน่อยมิโฮะ

มิโฮะ:ได้ค่ะคุณเอริกะ

จบตอนเข้าเยี่ยม









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น