(Fan-fic​ girl und​ panzer)​สงครามเซนฉะโด

ตอนที่ 73 : (รูท3)หลังจบศึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 พ.ย. 63

(รูท3)หลังจบศึก

มิโฮะ:โอ๊ยยย มันเกิดอะไรขึ้นถ้าจำไม่ผิดเรา…..

มิโฮะนั้นก็ได้ค่อยๆลุกขึ้นมาเเล้วพบว่าเธอนั้นฟื้นขึ้นมาอยู่บนเตียงอยู่ในห้องห้องหนึ่ง, ซึ่งมิโฮะจำได้ว่าเธอนั้นเป็นฝ่ายถูกยิงจนสลบ

???:มิโฮะ มิโฮะ

ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงเรียกเธอเเละเข้ากอดทันที

มิโฮะ:!!!... พี่

คนที่กอดเธอนั้นก็คือนิชิสึมิ มาโฮะ พี่สาวของเธอ

มาโฮะ:ดีใจจริงๆ, เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย

มิโฮะ:ค่ะ, หนูไม่เป็นไรค่ะ

เเอ๊ด ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงเปิดประตูเข้ามาซึ่งก็คือทีมโออาไรเเละทีมโรงเรียนอื่นๆ

มิโฮะ:ทุกคน

ยูคาริ:ท่านนิชิสึมิ

ยูคารินั้นก็ได้กอดมิโฮะในทันที

เอริกะ:นี่, เธอเเค่หมดสติไปเอง ไม่เห็นจำเป็นต้องกอดถึงขนาดนี้เลย

เเล้วเอริกะนั้นก็ได้เเยกยูคาริในทันที

ยูคาริ:อะไรกันก็ฉันเป็นห่วงท่านนิชิสึมินี่นา

เอริกะ:อย่าให้เว่อร์ไปหน่อยเลยน่า ยัยนี้นะไม่เป็นไรมากหรอกน่า

โคเมะ:เเต่ว่าเอริกะซังนะ, ตอนที่เข้าไปช่วยมิโฮะนี่ถ้าจำไม่ผิดคุณน่ะรีบถามหาคุณมิโฮะเป็นคนเเรกเเละมิหนำซ้ำยังอุ้มเธอออกมาด้วยนะ

เอริกะ:เงียบน่าโคเมะ

ยูคาริ:ว่าไงนะ!!!

เเล้วยูคารินั้นก็ได้ปล่อยรังสีอำมหิตในทันที

???(1):นี่เสียงเอะอะอะไรกันนะ

???(2):ใจเย็นน่าคุณ

???(3):ช่างวุ่นวายจริงๆเลยนะเด็กๆ

ทันใดนั้นได้มีเสียงพูดทักทุกคนในห้อง, ถึงเเม้ว่าจะเป็นน้ำเสียงที่ธรรมดาเเละทั่วไปเเต่ทว่าทุกคนในห้องนั้นจากที่พูดคุยทั่วไปต่างๆนานานั้นกับนิ่งเงียบเหมือนกับถูกมนต์สะกดซึ่งพวกเธอก็คือ….

มิโฮะ:ท่านเเม่,ท่านพ่อ, คุณชิมะดะ

อลิซ:มิโฮะซัง ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย

อลิซ หัวหน้าทีมมหาวิทยาลัยซึ่งเธอมาพร้อมกับท่านเจ้าสำนักทั้งสองเเละเธอนั้นก็ได้ถามมิโฮะด้วยความเป็นห่วงในทันที

มิโฮะ:ฉันไม่เป็นไรอลิซจัง เเล้วอลิซจังไม่เป็นไรใช่มั้ย

อลิซ:ไม่เป็นอะไรหรอก, ตอนนั้นก็เเค่หมดสติไปเฉยๆนะ

ชิโฮะ:มิโฮะ

มิโฮะ:ท่านเเม่

ชิโฮะนั้นก็ได้กอดมิโฮะไว้จนเเน่นในทันที

ชิโฮะ:โล่งอกไปทีที่ลูกปลอดภัยนะ

มิโฮะ:ค่ะเเม่

มิโฮะนั้นก็กอดตอบชิโฮะในทันที

มิโฮะ:จะว่าไปเเล้ว, ลอริซังล่ะค่ะ

ในคำถามที่มิโฮะถามไปนั้นก็ทำให้ทั้งห้องนั้นเงียบในทันที

มาโฮะ:มิโฮะ, ลอริซัง….

มิโฮะ:ทำไมหรือคะ???, เกิดอะไรขึ้นกับเธอหรือคะ???

มาโฮะ:ตอนนี้เธอไม่ได้เป็นอะไรหรอก, อยู่ในความดูเเลของคุณไอเรสเเล้วเเต่ว่าอาการของเธอนั้นหนักขึ้นนะ

มิโฮะ:งั้นหรอคะ, เเต่จะว่าไปตอนที่ฉันหมดสติไปมันเกิดอะไรขึ้นนะ ถ้าหนูจำไม่ผิดตอนนั้นหนูถูกยิงจนหมดสติไป

มาโฮะ:อืม, ก็ประมาณนั้นเเต่หลังจากที่เธอหมดสติไป….

มาโฮะก็ได้เล่าว่าตอนนั้นเธอนั้นได้รีบจะเข้าไปช่วยมิโฮะเเต่ก็ไม่ทันรถถังของมิโฮะนั้นก็ได้ถูกยิงจนหมดสภาพเเต่มาโฮะนั้นก็ได้ถือโอกาสนี้นั้นได้ยิงรถถังของลอริซ่าจนหมดสภาพได้ในที่สุดเเต่ว่าเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นพวกทหารไฮพีเรียนได้มาถึงตำเเหน่งที่พวกเราอยู่ม, ทำให้เธอ, ลอริซ่าเเละคนอื่นๆนั้นต้องร่วมกันต่อสู้เเต่ก็โชคดีที่กำลังเสริมมาช่วยทัน
ในการต่อสู้นั้นลอริซ่าเองก็ได้รับบาดเจ็บเเละหมดสติไปซึ่งในตอนนี้เธอนั้นยังคงนอนพักรักษาอาการอยู่

มิโฮะ:อย่างงั้นหรือค่ะ???

มิโฮะนั้นก็ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่สบายใจ

มาโฮะ:ไม่ต้องห่วงหรอก, ลอริซ่าน่ะไม่ใช่คนอ่อนเเอหรอกนะ, สบายใจได้

มิโฮะ:ค่ะ

ชิโฮะ:เอาเถอะลูกไม่เป็นไรก็ดีเเล้วล่ะ, พักผ่อนไว้นะ เดี่ยวเเม่กับพ่อต้องไปคุยธุระก่อนนะ

ซึเนโอะ:ไว้ค่อยคุยกันนะมิโฮะ

มิโฮะ:ค่ะท่านเเม่, ท่านพ่อ

เเล้วชิโฮะนั้นก็เดินออกจากห้องไปในทันที

อันสึ:เอาล่ะทุกคนในตอนนี้มิโฮะเค้าพึ่งฟื้นเอาเป็นว่าให้เค้าพักผ่อนอีกหน่อยเถอะน่ะพวกเรา

มาโฮะ:นั้นสินะ

เเล้วหลังจากนั้นทุกคนต่างก็ออกจากห้องเเละบอกลามิโฮะก่อนออกจากห้อง, ซึ่งตอนนี้มิโฮะนั้นก็ได้อยู่ในห้องคนเดียว

วันต่อมา

ตูม ตูม ตูม ได้มีการต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างทัพญี่ปุ่น, ทัพNMAเเละทัพThe Maskกับกองทัพไฮพีเรียนเเต่ทว่า…..

ไอเรส:ทุกคนรีบถอยทัพตั้งหลักก่อนเร็วเข้า….

มิโฮะ:อะไรกัน….

ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าของเธอก็คือพวกทหารเเละเพื่อนๆของเธอนั้นกำลังหนีตายจากกองทัพไฮพีเรียนเเล้วทันใดนั้นก็ได้มีรถถังคันหนึ่งกำลังขับสวนรถถังของมิโฮะซึ่งผู้บัญชารถถังก็คือ….

มิโฮะ:ลอริซัง….

ลอริซ่า:รีบไปซะมิโฮะ.. เดี่ยวที่เหลือฉันจะจัดการเอง

มิโฮะ:เดี่ยวก่อนลอริซัง

เเล้วทันใดนั้นรถถังลอริซ่านั้นก็ออกตัวในทันที

มิโฮะ:เดี่ยวก่อน…..

เเล้วทันใดนั้นรถถังของมิโฮะก็ขับตามรถถังของลอริซ่าโดยไม่รู้ตัวเเล้วจนกระทั่ง….

มิโฮะ:!!!

เเล้วภาพที่เห็นตรงหน้าของมิโฮะนั้นก็คือลอริซ่านั้นได้อยู่ในท่าคุกเข่าหมดสภาพ

มิโฮะ:ลอริซัง….!!!

เเล้วทันใดนั้นอยู่ก็ได้มีคนสวมฮูดหน้ากากโครงกระดูกมาจากข้างหลังเเละเตรียมจะฟันลอริซ่า

ลอริซ่า:ขอโทษนะมิจัง

ฉัวะ!!! เเล้วร่างของลอริซ่านั้นก็ล้มลง

มิโฮะ:ไม่นะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
มิโฮะ:!!!

มิโฮะนั้นก็สะดุ้งตื่นพร้อมทั้งเหงื่อนั้นก็ท่วมมือเเละหัวของเธอเเละเธอก็พบว่าเมื่อกี้เธอนั้นฝันไป

มิโฮะ:ฝันไปหรอเราเเต่ทำไมมันเหมือนจริงจัง

เเล้วมิโฮะนั้นก็มองดูเวลาก็พบว่านี่มันก็เป็นเวลาสามทุ่มเเล้วซึ่ก็ถือว่าเป็นเวลาดึกเเล้ว

มิโฮะ:จะว่าลอริซัง…..

เเล้วมิโฮะนั้นก็ค่อยๆลุกออกจากเตียงเเละเดินออกนอกห้องทันทีซึ่งในทางเดินนั้นก็มืดอยู่พอสมควรเเต่ก็ยังดีที่พอมีเเสงไฟอยู่พอทำให้มองเห็นทางได้

มิโฮะ:จะว่าไปลอริซังพักอยู่ห้องไหนนะ

ในระหว่างทางที่มิโฮะเดินนั้นเหมือนเธอได้ยินเสียงเอะอะอะไรบางอย่างอยู่ในห้องห้องหนึ่ง

มิโฮะ:เสียงนี่มันลอริซังนี่นา

เเล้วมิโฮะนั้นก็ได้เดินตามเสียงในทันที

ลอริซ่า:บอกเเล้วไงว่านี่มันศึกของฉันนะไม่ใช่ของเธอ

มาโฮะ:ก็ใช่เเต่ถ้าเธอจะไป, ฉันก็จะไปด้วย

ลอริซ่า:เเล้วน้องสาวของเธอล่ะ, มิโฮะน่ะ…

มาโฮะ:เรื่องนั้นน่ะ…..

มิโฮะ:ลอริซัง…..

มาโฮะ:มิโฮะ

ลอริซ่า:มิจัง…

มิโฮะนั้นก็ได้เดินเข้ามาในห้องซึ่งก็พบว่ามันเป็นห้องประชุมซึ่งก็มีคนอื่นๆอยู่ในห้องเเละเป็นช่วงที่ลอริซ่ากำลังต่อร้องต่อเถียงกับมาโฮะเเละคนอื่นๆ

ลอริซ่า:ดูสิน้องสาวของเธอมาพอดีเลย, คุยกับเธอซะสิ

มิโฮะ:มันเกิดอะไรขึ้นหรือคะ???

ทันทีที่มิโฮะได้ถามถึงเหตุการณ์เเต่ทุกคนในห้องนั้นก็เงียบในทันที

มาโฮะ:เออ… มิโฮะ… คือว่า….

มาโฮะที่ได้เห็นน้องสาวนั้นเธอก็ได้ลังเลตอบในทันที

ลอริซ่า:ก็ไม่มีอะไรหรอก, ก็เเค่พี่สาวเเละเพื่อนๆของเธอคิดจะเข้าร่วมสงครามนี่เเหละ

มิโฮะ:เอ๊ะ…..

มาโฮะ:นี่ลอริซ่า….

ลอริซ่า:อะไรกันก็เเค่เห็นอ้ำๆอึ้งๆก็เลยตอบให้นี่ไง… เป็นเพราะฉันจะไปรบเเต่พี่สาวเเละเพื่อนๆของเธอจะไปด้วยนี่ไงล่ะเเต่ว่าตอนนี้ก็คงถึงเวลาที่เธอตัดสินใจเเล้วล่ะ

มิโฮะ:ตัดสินใจ

ลอริซ่า:ก็ตัดสินใจไปเลยไงล่ะว่าเธอเลือกจะไปหรือไม่ไปยังไงล่ะ, เอางี้ไหมล่ะถ้ามิโฮะเลือกไม่ไปพวกเธอก็ต้องไม่ไปเเต่ฉันจะไปเเต่ถ้าเธอเลือกที่จะไปพวกเธอก็ไปด้วยกันเลยเเต่ว่าฉันจะไม่ไปเเต่ฉันก็อยากจะขอให้เธอรู้ไว้นะว่านี่มันไม่ใช่ศึกของพวกเธอเลยเเม้เเต่น้อยเเละมิโฮะถ้าเธอเลือกที่จะไปเท่ากับว่าเธอเลือกที่จะพาตัวเธอ, เพื่อนเเละครอบครัวของเธอนั้นไปเสี่ยงทันทีเเละสิ่งที่เธอได้มานั้นจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยเเละมิหนำซ้ำเธอยังจะพาคนรอบตัวเดือดร้อนด้วยนะ

มิโฮะ:!!!

มิโฮะนั้นก็ตกใจเป็นอย่างมากที่จู่ๆเธอนั้นต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องชะตาชีวิตเธอเเละคนสำคัญของเธอ

ชิโฮะ:เดี่ยวสิเเบบนี้มัน….

ชิโฮะที่กำลังจะเข้าไปห้ามเเต่ท่านไอเรสนั้นก็ห้ามเเละรวมถึงสมาชิกทีมเซนฉะโดเองก็ขอเช่นกัน

มิโฮะ:ฉันเลือกที่จะไปค่ะ

ลอริซ่า:ว่ายังไงนะ???

มิโฮะ:ค่ะ, เพราะถึงยังไงอาณาจักรไฮพีเรียนจะทำการยิงอาวุธชีวภาพมาที่ประเทศของพวกเราเพราะฉะนั้นศึกนี้เป็นของพวกเราด้วยเช่นกันค่ะ

ลอริซ่า:อย่าตลกไปหน่อยเลยน่า, เเค่มีประสบการณ์รถถังนิดๆหน่อยๆอย่ามาชะล่าใจให้มากเลย ถ้าจำไม่ผิดฉันเคยบอกไปเเล้วนะว่านี่มันสงครามไม่ใช่กีฬานะเฟ้ย

ลอริซ่านั้นก็ได้เถียงมิโฮะในทันที

มาโฮะ:ใช่เเต่เป็นประสบการณ์รถถังเเละกีฬาที่เราสามารถเอาชนะเธอได้เเล้วยังไงล่ะ!!!

มาโฮะนั้นก็พูดเเทงใจดำลอริซ่าในทันที

ลอริซ่า:ว่ายังไงนะ, ได้เชิญเลย ขอให้สนุกกับสงครามที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากความตายสำหรับพวกเธอละกัน, เเละถ้าเกิดพวกเธอพลาดท่าขึ้นมาละก็ฉันก็ขอให้พวกเธอไม่ตายอย่างทรมานล่ะกัน

ลอริซ่านั้นก็ได้เดินหมายคิดจะเดินออกจากห้องไปในทันทีเเต่เธอนั้นก็หยุดที่ประตูก่อนที่พูดว่า….

ลอริซ่า:ขอให้ภารกิจสำเร็จเเละรอดกลับมาละกัน ขอให้สนุก

ลอริซ่านั้นก็ออกจากห้องด้วยท่าทีไม่พอใจในทันที

มิโฮะ:…..

มาโฮะ:มิโฮะ…

มาโฮะนั้นก็จับไหล่มิโฮะในทันมี

มิโฮะ:พี่คือหนู…..

มาโฮะ:ไม่หรอก, เธอเลือกสิ่งที่ถูกต้องเเล้วล่ะ ลอริซ่าน่ะไปต่อไม่ไหวเเล้วล่ะ

ยูคาริ:ท่านนิชิสึมิ….

ยูคารินั้นก็กอดมิโฮะในทันที

ยูคาริ:เรามาช่วยประเทศของพวกเราไปด้วยกันนะคะ

มิโฮะ:คุณอากิยาม่า

ชิโฮะ:เฮ้อออ.. ไม่คิดเลยว่าจะ….

ซึเนโอะ:ไม่หรอกคุณชิโฮะ… ในตอนนี้พวกเรานะควรปกป้องพวกเธอด้วยตัวพวกเราเองเเล้ว.. คงจะให้เธอคนนั้นรับหน้าที่ต่อไม่ได้เเล้วล่ะ….

ชิโฮะ:นั้นสินะ… ถึงเเม้ว่าจะไม่เต็มใจเลยเเม้เเต่น้อยก็เถอะเเละที่สำคัญเธอคนนั้นเป็นที่ลักพาตัวมิโฮะมาเองเเท้ๆมิหนำซ้ำยังลากมาโฮะให้มาเสี่ยงอันตรายด้วยเเต่ทำไมฉันกลับ….. ทั้งที่ฉันคงจะปล่อยให้…… ไม่เข้าใจจริงๆ

เฮมะ:เอาล่ะน่ะ… ทุกคนเราเสียเวลามาเยอะเเล้วมาประชุมเเผนการกันต่อเถอะ

เเล้วการประชุมนั้นก็ดำเนินต่อในทันทีซึ่คราวนี้มิโฮะนั้นก็ได้มานั่งร่วมด้วย

มิโฮะ:อย่างงี้เเหละดีเเล้วล่ะ

เเล้วการประชุมเเผนการนั้นก็ได้ดำเนินการไปเรียบร้อยจนจบ

จบตอน(รูท3)หลังจบศึก















































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #42 0621198225 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 06:05

    สู้ๆนะคะ
    #42
    1
    • #42-1 Topper49382(จากตอนที่ 73)
      6 พฤศจิกายน 2563 / 06:57
      ขอบคุณครับ
      #42-1