(Fan-fic​ girl und​ panzer)​สงครามเซนฉะโด

ตอนที่ 62 : (SS3)​(รูท​2.1)​คำพูดเพื่อนของเพื่อนที่ทิ้งท้ายเเละการตัดสินใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 ก.ย. 63

คำพูดเพื่อนของเพื่อนที่ทิ้งท้ายเเละการตัดสินใจ

“อืม ที่นี่มันที่ไหนกันนะ”เสียงเด็กสาวคนหนึ่งที่เธอนั้นค่อยๆสะลืมสะลือเเละค่อยรู้สึกตัวในตาของเธอตอนนี้เธอเห็นเเสงสีขาวจากหลอดไฟขึ้นมาพลางพร้อมกับย้อนนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเธอจำได้ว่าในก่อนที่หมดสติไปเธอนั้นได้ต่อสู้กับลอริซ่าอย่างดุเดือดเเต่ว่า……..

??? :มิโฮะ มิโฮะ

ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงคุ้นเคยที่ได้เรียกชื่อของเด็กผู้หญิงคนนั้นซึ่งภาพของมิโฮะที่เห็นข้างหน้านั้นเห็นนั้นเริ่มชัดขึ้นเเล้วคนที่เรียกเธอนั้นก็คือ…..

มิโฮะ:ท่านเเม่

ชิโฮะ นิชิซึมิเจ้าสำนักเซนชะโดสายนิชิซึมิเเละผู้เป็นเเม่ของมิโฮะเเละมาโฮะ

ชิโฮะ:โล่งอกไปทีที่ลูกปลอดภัย

ชิโฮะนั้นก็ได้กอดมิโฮะอย่างเเน่นในทันที

เเอ๊ดดดด

มาโฮะ:มิโฮะ, ฟื้นเเล้วหรอท่านเเม่

ชิโฮะ:อืม, มิโฮะฟื้นเเล้วล่ะให้ตายสิทำไมถึงทำอะไรวู่วามเเบบนี้นะ

ทันทีที่มาโฮะนั้นได้เข้ามาชิโฮะก็ได้ทำตัวหน้าเฉยชาต่างกับเมื่อกี้ในทันทีเเลพในทันทีที่มาโฮะได้เปิดประตูซึ่งเเน่นอนว่าก็ได้มีเพื่อนคนอื่นๆของเธอเเละทีมเซนฉะโดก็ได้เดินเข้ามาพร้อมทั้งถามถึงอาการของมิโฮะในทันทีเเละพูดคุยกันเรื่อยเปื่อยในทันที

มิโฮะ:จะว่าไปเเล้วลอริซังล่ะคะ???

ทันทีที่มิโฮะถามถึงลอริซ่าบรรยากาศในห้องก็ได้เงียบในทันทีเเละต่างคนต่างก็บอกว่าตอนที่กำลังหาทางเข้าไปช่วยมิโฮะ, จู่ๆทางเข้าออกก็ได้ถูกระเบิดเปิดทางไว้ทำให้เข้ามาได้เเต่ว่าตอนที่พวกเธอเข้ามาได้นั้นก็เห็นเเค่มิโฮะ, เพื่อนๆเเละพี่สาวของเธอรวมถึงสมาชิกทีมของลอริซ่าที่นอนพิงกำเเพงหมดสติอยู่ร่วมกันเท่านั้นเเต่ไม่พบตัวของลอริซ่าที่นอนหมดสติ

ทันทีที่มิโฮะได้ยินคำตอบนี้ทำให้เธอนั้นรู้สึกเป็นห่วงลอริซ่าเป็นอย่างมาก

มิโฮะ:เอมิจัง,เป็นอะไรหรือเปล่า???

ทันใดนั้นจู่ๆเอมิ(นากาซึกะ)เพื่อนสมัยเด็กของมิโฮะก็ได้มีท่าทีเเปลกๆ

เอมิ:เปล่าหรอกไม่มีอะไรมิโฮะ, พักผ่อนเถอะเดี่ยวฉันขอออกไปข้างนอกสูดอากาศหน่อยนะ

เเล้วเอมิก็ได้ออกไปข้างนอกห้องเเล้วเดินขึ้นไปสูดอากาศข้างนอกในทันทีโดยภาพข้างนอกเธอก็ได้เห็นกองกำลังป้องกันตนเองจากญี่ปุ่นนั้นได้ตั้งทัพเเละขยายมากขึ้นอยู่รอบๆตัวเมืองที่พวกเธอในตอนนี้ได้กบดานไว้

เอมิ:เฮ้ออออออออ

ตัดกลับไปที่เหตุการณ์หลังการต่อสู้กับไวท์รีปเปอร์เสร็จ

เอมิ:โอ๊ยยยยยย

เอมิที่ค่อยๆกลับมาได้สติเธอเห็นว่าตอนนี้เธอได้นอนพิงกำเเพงอยู่ซึ่งภาพที่เธอเห็นนั้นก็คือลอริซ่าเเละพรรคพวกของเธอนั้นได้เเบกพามิโฮะเเละเพื่อนร่วมทีมที่หมดสติพามานอนพิงกำเเพงที่หมดสติข้างตัวเธอ

เอมิ:มิโฮะเเพ้อย่างงั้นหรอเนี่ย!!!

เอมิก็ได้เเกล้งหมดสติต่อเพื่อดูสถานการณ์ต่อไปเเต่ทว่า……

ลอริซ่า:อึก

ทันใดนั้นลอริซ่าก็ได้กระอักเลือดออกมา

เอมิ:!!!

เเอสต้า:ท่านพี่… เลือด

เเอสต้าได้พูดด้วยสีหน้าที่ตกใจเเละคนอื่นๆเองก็ตกใจด้วยเช่นกัน

นีซาน่า:เเย่ล่ะท่านพี่, เห็นทีพวกเราคงต้องพาท่านกลับไปหาท่านไอเรส

ลอริซ่า:ว่ายังไงนะ

เอมิก็ยังคงเเกล้งหมดสติเพื่อสถานการณ์ต่อไปเเต่ดูเหมือนว่าลอริซ่าในตอนนี้กำลังมีปากเสียงกับสมาชิกทีมของเธอจนกระทั่ง…..

มาเกช่า:อย่าให้ฉันต้องทำอย่างงี้นะท่านพี่ลอริซ่า

เอมิ:!!!

มาเกช่าก็ได้ชักปืนขึ้นมาเเล้วตั้งท่าขู่ในทันที

มาเกช่า:ขอร้องล่ะ,อย่าให้ฉันต้องทำอย่างงี้เลยนะคะ, ท่านพี่เเค่ฉันทำเเบบนี้,ฉันก็รู้สึกผิดต่อท่านพี่เเล้ว, ขอร้องล่ะกลับไปหาท่านไอเรสเถอะค่ะท่านพี่

ลอริซ่า:เอาล่ะๆเข้าใจเเล้วๆฉันยอมเเล้วล่ะ…. อึก

เเล้วทันใดนั้นลอริซ่านั้นก็ได้ล้มลงอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับกระอักเลือดออกมา

เเอสต้า, มาเกช่า, นีซาน่า, ไอน่า:ท่านพี่ลอริซ่า

เเล้วทั้งสี่คนต่างก็ช่วยพยุงตัวลอริซ่าในทันที

เเอสต้า:เอาล่ะท่านพี่, เดี่ยวไปพักตรงนี้ก่อนดีกว่าค่ะเเล้วเดี่ยวพวกเราจะพาคนมาช่วยนะคะ

ลอริซ่า:ไม่ต้องหรอกพวกเขามาเเล้ว

เเอสต้า:เอ๊ะ

???:พวกเรามาเเล้วท่านหัวหน้าลอริซ่า

ทันใดนั้นก็ได้มีกลุ่มชุดฮูดสีขาวเเบกตัวมาโฮะเเละลูกทีมของเธอมาหาลอริซ่าเเละลูกทีม

เเอสต้า:ใครกันน่ะท่านพี่???

ลอริซ่า:สมาชิกทีมใหม่น่ะ

เเล้วทันใดนั้นลอริซ่าได้รีบสะบัดเเละหลบกระสุนที่กลุ่มฮูดขาวยิงเข้ามาใส่ในทันทีซึ่งทั้งเเอสต้า, นีซาน่า, ไอน่านั้นโดนกระสุนเข้าไปเต็มๆ

มาเกช่า:หนอย….!!!

มาเกช่าที่หลบพ้นอย่างหวุดหวิดเเละกำลังจะหยิบปืนตอบโต้เเต่ทว่าเธอก็ถูกลอริซ่าใช้กระบวนท่าCQCเเย่งเเละปลดอาวุธเธออย่างรวดเร็วในทันที

ลอริซ่า:กระสุนยาสลบอย่างดีเลยนะเนี่ย

มาเกช่า:ท่านพี่ลอริซ่า, นี่มันหมายความว่าไงกัน???

ลอริซ่า:ก็อย่างที่เธอเห็นน่ะเเหละเเละไม่ต้องตกใจเพราะกระสุนเมื่อกี้มันก็เเค่ยาสลบเท่านั้นเเหละ, ตอนนี้เหลือเเค่เธอกับฉันเเล้ว

ซึ่งทั้งสองก็ได้ปะทะหมัดเเลกหมัดไปด้วยเเละพูดคุยอะไรบางอย่างไปด้วยเเต่เอมินั้นที่อยู่ในสภาวะพึ่งฟื้นขึ้นมาจึงได้ยินที่ทั้งสองคนพูดได้ไม่ชัดนัก

มาเกช่า:อึก

ลอริซ่า:เสร็จฉันล่ะ

เนื่องด้วยประสบการณ์ที่ต่างกันเพราะลอริซ่านั้นตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอนั้นเเทบจะออกรบในศึกหนักทุกครั้งเเละฝึกหนักเกือบทุกครั้งถึงเเม้ว่ามาเกช่าเองก็ได้ฝึกเเละเรียนรู้กับเเละจากลอริซ่าเเละท่านไอเรสไปด้วยเเต่เธอเองก็ไม่ค่อยได้ออกศึกเเละฝึกหนักมากขนาดนั้นทำให้เธอนั้นต่อสู้ได้ไม่เท่ากับลอริซ่า, ในตอนนี้มาเกช่าก็ถูกจับล็อกตัวเเละคอนอนลงกับพื้นในทันที

มาเกช่า:ขอร้องล่ะท่านพี่ลอริซ่า, ในชีวิตนี้ของฉันฉันสูญเสียมาเยอะเเล้ว

ลอริซ่า:ฉันเองก็เหมือนกันมาเกช่าน้องสาวร่วมสาบานของฉันเเละฉันเองก็สูญเสียไปมากมายด้วยเช่นกันรวมถึงเด็กคนนั้นด้วยนั้นจึงทำให้ฉันเองก็ไม่อยากสูญเสียไปมากกว่านี้อีกรวมถึงพวกเธอด้วย, ฉันกับลูกทีมคนใหม่ของฉันจะไปจบเรื่องนี้ให้เร็วเเละเกิดความเสียหายให้น้อยที่สุดเเละขอให้เธอจำคำฉันไว้เเละฝากบอกคนอื่นด้วยนะว่า……..

เเล้วลอริซ่าก็ได้เริ่มรัดคอมาเกช่าเเน่นขึ้น

ลอริซ่า:ฉันน่ะไม่ตายง่ายๆหรอก

เเล้วลอริซ่ารัดคอมาเกช่าเเน่นขึ้นเรื่อยๆ

มาเกช่า:อึกกกก…… ทะ…. ท่าน… พี่

มาเกช่าที่ยังพูดไม่จบ, เธอก็ได้ถูกรัดคอจนหมดสติไปในทันที

คนสวมฮูดขาว:เสร็จเเล้วสินะ, เร็วดีนี่

คนสวมฮูดสีขาวคนที่หนึ่งเสียงออกเป็นผู้หญิงห้าวๆเเละคนอื่นๆที่สวมชุดฮูดเหมือนกับเธอนั้นก็ได้วางตัวมาโฮะเเละลูกทีมนอนพิงกำเเพงไว้เเละหลังจากเสร็จเเล้วกลุ่มคนในชุดฮูดขาวก็ได้ช่วยลอริซ่าเเบกลูกทีมของเธอนอนพิงกำเเพงในทันที

คนสวมฮูดขาว:จะไปกันยัง, เวลาจะไม่มีเเล้วนะ

ลอริซ่า:เดี่ยวฉันขอเวลาเเป๊ปหนึ่งละกันนะ

คนสวมฮูดสีขาว:เร็วๆเข้าละกัน

เเล้วทันใดนั้นลอริซ่าก็ได้เดินเข้ามาหาเอมิอย่างช้าๆเอมิที่เเกล้งหมดสติอยู่ในตอนนี้เธอพยายามหลับตาเเล้วเเกล้งหมดสติไม่รู้เรื่องต่อ

ลอริซ่า:เธอคือนากาซึกะ เอมิ เพื่อนของมิโฮะสินะจะใช่หรือไม่ใช่ก็ช่างมันเถอะเเต่ฝากบอกมิโฮะเเละคนอื่นๆหน่อยละกันนะว่าหลังจากฟื้นเเล้วก็รีบกลับไปที่บ้านเกิดของพวกเธอซะที่นี่มันไม่ใช่ที่ๆพวกเธอจะอยู่สู้ต่อไปเเม้เเต่น้อยถ้าเป็นเธอไม่สิคนอื่นๆก็คงจะรู้ดีรวมถึงมาโฮะด้วยเเต่กลับมิโฮะนั้นก็คงไม่, เธอคงจะต้องตามตัวฉันต่อไปเป็นเเน่เพราะฉะนั้นฉันคงขอวานให้เธอช่วยพูดเกลี้ยกล่อมให้มิโฮะนั้นยอมถอนตัวสมรภูมินี้ซะ, รู้อะไรมั้ยนี่มันก็เพื่อตัวมิโฮะเเละมาโฮะเเละตัวของพวกเธอเองถือซะว่าเป็นคำเตือนในฐานะที่พวกเราเองก็เป็นเพื่อนของมิโฮะเหมือนกัน, ฉันรู้ว่าพวกเธอมาที่นี่เพื่ออะไรเเละตอนนี้พวกเธอได้ทำสำเร็จตั้งนานเเล้วเพราะฉะนั้นถอนตัวสมรภูมินี้ซะถ้าเธอเป็นเพื่อนของมิโฮะเธอคงเข้าใจสถานการณ์ดีนะ

เเล้วลอริซ่าก็ได้ลุกขึ้นเเละเดินหันหลังจากไปเเต่ก่อนที่จะจากไปนั้นเธอก็ได้หยุดเเล้วหันกลับมาที่เอมิ

ลอริซ่า:สำหรับวันนี้ขอบใจมากนะสนุกมากเลยเอมิ, ฝากบอกคำนี้ให้กับมิโฮะเเละมาโฮะกับลูกทีมทั้งหมดของพวกเธอด้วยล่ะ, ลาล่ะน่ะ

เเล้วลอริซ่าก็ได้เดินเข้าไปหากลุ่มฮูดสีขาวในทันทีเเล้วเดอนหายไปในทันทีหลังจากนั้นสักพัก……

ตูมมมม ทันใดนั้นก็ได้เกิดระเบิดดังขึ้นรู้สึกว่าจะดังมาจากประตูทางเข้าออกของตัวเมืองร้างนี่เเล้วสักพักกลุ่มเซนฉะโด, กองกำลังNMA, Phantomเเละกลุ่มเซนฉะโดก็ได้เข้ามาช่วยเหลือพวกเอมิเเละคนอื่นๆในทันที

ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน

เอมิ:ให้ตายสิ

เอมิในตอนนี้ก็ได้ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจในทันที

???:เอมิจัง

ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงทักขึ้นมาจากด้านหลังของเธอทำให้เธอนั้นเเทบจะสะดุ้งปรับเปลี่ยนสีหน้าเเทบไม่ทันเเละเมื่อเธอหันหลังมาก็พบกับ

เอมิ:ฮิโตมิ

ฮิโตมิ เพื่อนสมัยเด็กของเอมิเเละเป็นสมาชิกทีมเซนฉะโดของโรงเรียนเบลวอร์ซึ่งเธอนั้นได้เดินขึ้นตามมาหาเอมินั้นเอง

ฮิโตมิ:เป็นอะไรหรือเปล่า, สีหน้าดูไม่ดีเลย

เอมิ:เปล่าๆไม่มีอะไรหรอก, ฉันสบายดีเเค่ใต้ดินมันอึดอัดๆไปหน่อยเลยออกมาสูดอากาศเล่นเฉยๆนะ, เธอกลับไปดูมิโฮะก่อนเถอะเเล้วเดี่ยวฉันจะตามไป

เอมิก็ได้พยายามตอบเอมิด้วยสีหน้าพร้อมรอยยิ้มที่เเสนมั่นใจ

ฮิโตมิ:เเน่ใจหรอเอมิ, สีหน้าเเละเเววตาของเธอน่ะมันช่างตรงกันข้ามกันเสียเหลือเกินนะเเละนั้นก็ไม่ใช่ตัวเธอเลยนะเอมิจัง, มีอะไรไม่สบายใจก็เล่ามาเถอะ

เอมิ:อะไรกันฮิโตมิ, ฉันก็คือฉันนี้เเหละ

ฮิโตมิ:นี่เธอคิดว่าจะตบตาฉันได้หรอ, ฉันเป็นเพื่อนเธอมาตั้งนานเเล้วนะเอมิจัง

เอมิที่ได้ยินฮิโตมิพูดนั้นก็เหมือนเป็นลูกศรธนูยิงเข้าไปที่หัวใจในทันทีเพราะในตอนนี้เธอเองก็คิดหนักเป็นอย่างมากว่าจะเล่าดีมั้ย

ฮิโตมิ:ถึงยังไง, ถ้าเธอไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไรนะ, งั้นฉันขอกลับไปดูมิโฮะจังก่อนละกันนะ

เเล้วฮิโตมิก็ได้จะกลับไปที่ชั้นใต้ดินในทันที

เอมิ:เดี่ยวฮิโตมิ

ฮิโตมิที่ได้ยินเอมิพูดเธอก็ได้หยุดเเล้วหันกลัยไปที่เอมิในทันที

เอมิ:เดี่ยวฉันเล่าให้ฟัง

เเล้วเอมิก็ได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดตอนที่เธอนั้นหมดสติให้ฮิโตมิได้ฟังถึงเรื่องราวที่เธอเเกล้งหมดสติในตอนนั้นทั้งหมด

ฮิโตมิ:เรื่องมันเป็นอย่างงี้นี้เอง

เอมิ:ใช่, เพราะงี้ไงฉันถึงได้หนักใจยังไงล่ะ

ฮิโตมิ:ยังไงหรอ

เอมิ:ก็เพราะลอริซ่าคนนั้นเธอคือเพื่อนอีกคนของมิโฮะยังไงล่ะ, ยังไงซะมิโฮะต้องไม่ยอมกลับไปง่ายๆเเน่ถึงเเม้ว่ายัยนั้นจะฝากบอกก็เถอะเเต่ว่า……

ฮิโตมิ:มิโฮะคงไม่ฟังสินะ

เอมิ:ก็นั้นเเหละ, ต่อให้รั้นไว้สำเร็จเเต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลอริซ่ามิโฮะก็คง…….

ฮิโตมิ:มิโฮะคงต้องมีตราบาปในใจเป็นเเน่…..

เอมิ:ให้ตายสิถ้ายัยนั้นไม่เป็นอะไรก็คงจะดี

ฮิโตมิ:ทำไมล่ะเอมิ, เป็นห่วงเธอคนนั้นหรอ

เอมิ:เปล่าหรอก, ถ้ายัยนั้นเป็นอะไรไปล่ะก็มิโฮะเองก็คง…. ให้ตายสินี่คือสิ่งที่เรียกว่าเพื่อนทำกันหรอ… ลากพาตัวเพื่อนมาในที่เเบบนี้เเล้วยังมีหน้ามาเเบบมาไล่ให้กลับไปเเบบว่า….. ตลกชะมัด

ฮิโตมิ:เอาน่า, เเต่อย่างน้อยก็รู้อย่างหนึ่งว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายเเล้วล่ะน่ะ

เอมิ:อืม, เเต่จะเอายังไงดีเนี่ยสิ

ฮิโตมิ:เเต่ถ้าจำไม่ผิดคุณลอริซ่าบอกว่าให้บอกเธออย่างเดียวนี่, เเต่ส่วนมิโฮะเขาจะเอายังไงก็ให้เธอเป็นคนตัดสินใจเถอะเเละเอมิจะโต้เเย้งหรือยังไงก็เเล้วเเต่เอมิจังละกันนะ, เอาล่ะเดี่ยวฉันขอกลับไปดูมิโฮะจังก่อนละกันนะ

เเล้วฮิโตมิก็ได้เดินกลับเข้าไปในชั้นใต้ดินในทันทีในตอนนี้เอมิก็ได้สูดอากาศข้างนอกสักพักเเละตามไปในทันที

กลับมาที่ชั้นใต้ดินหลังจากเวลาผ่านไปได้สักพัก

เอมิ:เฮ้ย!!! ให้ตายสิ

ในตอนนี้เอมิได้กลับมาจากชั้นใต้ดินเเละกำลังเดินกลับไปที่ห้องพยาบาล

มิโฮะ:หนูขอร้องเถอะค่ะท่านเเม่

ชิโฮะ:นี่ลูก, จะให้ต้องบอกกี่ครั้งว่ามันไม่ได้มันอันตรายเกินไปนะมีเหตุผลหน่อยสิเเละที่สำคัญนี่มันต่อหน้าคนอื่นๆนะ

ไอเรส:ทั้งสองคนใจเย็นก่อนเถอะ

มาโฮะ:มิโฮะ, ที่ท่านเเม่พูดมามันก็มีเหตุผลนะ

เอมิที่ได้ยินเสียงมิโฮะเเละชิโฮะที่เถียงกันอยู่ห้องหนึ่งเเละดูเหมือนจะมีเสียงไอเรสที่เหมือนจะค่อยห้ามไว้อยู่

เอมิ:(มันเกิดอะไรขึ้นนะ)

เเล้วเอมิก็ได้ตัดสินใจเดินตามเสียงจนถึงประตูที่เป็นที่มาของเสียงเเละเปิดเข้าไปในทันที

เอมิ:ขออนุญาตค่ะ…!!!

ฮิโตมิ:เอมิจัง

ภาพที่เอมิเห็นนั้นก็คือมันเป็นห้องประชุมที่มีขนาดใหญ่มีทั้งกองกำลังNMA, Phantom, The Mask เเละยังมีคนระดับสูงของกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นนั้นอยู่ด้วย

เอมิ:ฮิโตมิ, มันเกิดอะไรขึ้นนะ

ฮิโตมิ:คือเเบบว่าก็หลังจากที่ฉันกลับมาที่ห้องเเล้วตอนนั้นมิโฮะนะจู่ๆก็ลุกจากเตียงเเล้วมาที่นี่ส่วนเรื่องรายละเอียดนะรู้สึกว่าพวกเรานะไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ในครั้งนี้นะ

เอมิ:อย่างงั้นหรอ

เอมิก็ได้ย้อนนึกถึงคำพูดของลอริซ่าในตอนนั้นซึ่งมันก็เหมือนกับตามที่เธอพูดเอาไว้ว่ามิโฮะนั้นจะไม่ยอมเป็นเเน่

ฮิโตมิ:คงน่าจะถึงเวลาที่เธอจะตัดสินใจเเล้วล่ะ

เอมิ:อืม

เเล้วเอมิก็ได้เดินเข้าไปหามิโฮะในทันที

มิโฮะ:เอมิจัง, ขอร้องล่ะช่วยพูดอะไรหน่อยสิ

เอมิ:เออ, มิโฮะเมื่อกี้ฉันพอได้ยินเรื่องราวมาเมื่อกี้เเล้วล่ะน่ะเเล้วฉันเข้าใจความรู้สึกนี้ดีนะเเต่ว่านี่มันก็เพื่อ……

มิโฮะ:เอมิจัง, ฉันขอถามหน่อยสิถ้าสมมุติว่าเป็นฉันล่ะ

เอมิจัง:เอ๊ะ

มิโฮะ:ตอนนั้นที่ฉันเเละเพื่อนอื่นๆถูกจับมา, ทุกคนเองก็ไม่ได้อยู่เฉยๆเเละยังเสี่ยงชีวิตที่จะมาช่วยฉันไม่ใช่หรอเเละในตอนนี้ล่ะลอริซังเพื่อนของฉันในตอนนี้เธอกำลังอยู่ในอันตรายนะ, ฉันเองก็อยู่เฉยๆไม่ได้หรอกนะ

ชิโฮะ:นี่ลูก….

ชิโฮะในตอนนี้เธอนั้นเธอนั้นได้เริ่มโมโหมากขึ้น

มาโฮะ:ท่านเเม่ค่ะ

เฮมะ:ใจเย็นๆก่อนทุกคน, อยู่ในความสงบก่อนเถอะครับ

ทันทีที่เฮมะพูดห้ามทำให้ทุกคนนั้นนิ่งสงบในทันที

เฮมะ:ถ้างั้นเอางี้ดีมั้ยครับ, ถ้าอย่างงั้นในกลุ่มทีมเซนฉะโดใครที่อาสาจะไปร่วมศึกในครั้งนี้เอาเป็นว่าผมจะเปิดโอกาสให้ทุกคนนั้นสมัครใจใครที่จะไปนั้นเราจะให้ไปด้วยเเต่ว่าจะให้อยู่ในหน่วยสนับสนุนเเนวหลังเท่านั้นส่วนใครที่จะไม่ไปนั้นก็ให้อยู่ที่นี่ไปก่อนเพราะเนื่องด้วยฝ่ายตรงข้ามนั้นมีอาวุธชีวภาพนิวเคลียร์เเละกัมมันตภาพรังสีที่พร้อมยิงไปที่ญี่ปุ่น

มิโฮะ:หนูค่ะ

มิโฮะ, เธอนั้นก็ได้ตอบรับในทันทีโดยไม่ลังเลเลยเเม้เเต่น้อย

ชิโฮะ:นี่ลูก…..

มาโฮะ:ขอโทษด้วยนะค่ะท่านเเม่เเต่หนูเองก็ไม่สามารถความรู้สึกของตัวเองได้อีกเเล้ว

เเล้วมาโฮะก็ได้ยกมือขึ้นอีกคนในทันที

ชิโฮะ:เเม้เเต่ลูกก็….. เฮ้อออออ.. ให้ตายสิ

เเล้วชิโฮะจากที่ใบหน้าโหมดโหดเมื่อกี้ก็ได้เปลี่ยนสีหน้าราวกับเป็นคนละคนในทันที

เอมิ:ช่วยไม่ได้เเหละนะ

เเล้วเอมิก็ได้ยกมือตามอีกคนในทันที

ฮิโตมิ:เอมิจัง

เอมิ:ฉันคงปล่อยให้เพื่อนไปไม่ได้, ถ้าจะลุยก็ต้องลุยไปด้วยกันเเล้วเเหละ

ฮิโตมิ:อืม, พอคิดดูอีกทีเพราะกองทัพไฮพีเรียนนั้นเองก็มีอาวุธนิวเคลียร์ถึงกลับไปก็ต้องมาลุ้นเอาอยู่ดี, เพราะฉะนั้นลองสู้เเบบรู้เเล้วรู้รอดเลยดีกว่า

เนโกะ:ให้ตายสิ, เอ้าพวกเรา

สมาชิกทีมเบลวอร์ทั้งหมด:อืม


เเล้วเนโกะเเละสมาชิกทีมโรงเรียนเบลวอร์ทั้งหมดต่างก็ยกมือตามในทันที

คันโดทานิ:เอ้า!!! ทุกคนหัวหน้าทีมของพวกเราได้ตัดสินใจ, ต้องทำยังไงเอ๋ย

คันโดทานิอดีตประธานนักเรียนของโออาไรได้พูดถามหาถึงทีมสมาชิกคนอื่นๆในทันที, ทีมโออาไรที่ได้ยินต่างก็ยิ้มเล็กน้อยเเละยกมือตามในทันทีเเละซึ่งหลังจากนั้นไม่นานทีมเซนฉะโดเเละสมาชิกทีมเเต่ละคนก็ได้ทยอยยกมือตามๆกันโดยผลสรุปคือไม่มีสมาชิกทีมเซนฉะโดคนไหนคิดจะกลับไปในตอนนี้

เฮมะ:ok, ถ้างั้นก็ขอเชิญทุกคนนั้นนั่งเข้าที่ได้เลย, พวกเราจะอธิบายเเผนกันเลยเเละจะปฏิบัติการในวันพรุ่งนี้เลย

อากิ:นี่มิกะ, ทำไมเธอถึงคิดจะเข้าร่วมล่ะ

อากิในตอนนี้เธอนั้นก็ได้ถามมิกะถึงการเข้าร่วมศึกนี้ในทันที

มิกะ:ก็เพราะพวกนั้นจะทำให้สายลมนั้นเเปรปรวนอย่างหนักน่ะสิ, เเละคงไม่มีวันสงบได้ง่ายๆเเน่

อากิ:เอออออ…. อืม

มิกะ:เอาล่ะ, ไปฟังเเผนของคุณทหารกันดีกว่านะ

เเล้วมิกะก็ได้ไปนั่งฟังเเผนการพร้อมกับคนอื่นในทันที

จบตอนคำพูดเพื่อนของเพื่อนที่ทิ้งท้ายเเละการตัดสินใจ

























































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #31 0621198225 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 19:02
    มิโฮะนี้ตั่งแต่อนิเมะแล้วเป็นห่วงคนอื่นมากกว้าตัวเองอีกนะเนีย
    #31
    1
    • #31-1 Topper49382(จากตอนที่ 62)
      12 กันยายน 2563 / 19:04
      นั้นเเหละครับมิโฮะ
      #31-1