(Fan-fic​ girl und​ panzer)​สงครามเซนฉะโด

ตอนที่ 59 : (SS3)​(รูท2.1)​พบกันเเละเผชิญหน้าอีกครั้งกับไวท์รีปเปอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ก.ย. 63

(SS3)​(รูท2.1)​พบกันเเละเผชิญหน้าอีกครั้งกับไวท์รีปเปอร์

ท่ามกลางตอนเช้าที่เต็มไปด้วยหิมะกลุ่มเซนฉะโดเเละกองกำลังPhantomก็ยังคงเดินทางไปยังจุดหมายตามที่ไอเรสเเละข้อมูลได้บอกไว้

เอริกะ:นี่ยังไม่ถึงอีกหรอเนี่ย

บอริส:ตามในข้อมูลก็ใกล้จะถึงเเล้วล่ะ, เเต่ว่าทุกคนก็ระวังตัวด้วยเพื่ออาจจะมีกองกำลังไฮพีเรียนก็ได้ตื่นตัวกันไว้นะ

ในตอนนี้ในที่สุดกองกำลังPhantom,กลุ่มเซนฉะโดก็ได้เดินทางมาถึงจุดหมายซึ่งเป็นเมืองร้างที่มีขนาดกว้าง

บอริส:ที่นี่เเหละ

เอมิ(นากาซึกะ):ทุกคนดูนั้น

เอมิ(นากาซึกะ)ก็ได้เรียกให้ทุกคนไปดูตรงข้างเมืองร้างซึ่งมีกองกำลังNMAกำลังจัดขบวนการรบอยู่เเละพร้อมที่จะเดินทัพเเล้ว

บอริส:เอาล่ะ… ถ้างั้นก็ทุกคนตามผมมา

เเล้วทั้งสามกองกำลังก็ตรงเข้าไปหาในทันที

ทหารNMA:ท่านพี่ไวท์รีปเปอร์ค่ะ

ไวท์รีปเปอร์:หือ

ทหารNMAได้เรียกไวท์รีปเปอร์, เธอก็ได้ได้หันไปมองกลุ่มชีวาเรส

ไวท์รีปเปอร์:เฮ้ออออออ!!!

ซึ่งในตอนนี้ทั้งสามกองกำลังก็ได้อยู่ตรงหน้าไวท์รีปเปอร์เเล้ว

ไวท์รีปเปอร์:นี่ต้องล้อกันเล่นเเน่ๆ

ไวท์รีปเปอร์ก็ได้พูดด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยเเละเพลียใจเป็นอย่างมาก

ไวท์รีปเปอร์:มีธุระอะไรกับฉันงั้นรึคุณนิชิซึมิเเละท่านพี่บอริสด้วย

บอริส:ก็ไม่มีอะไรหรอกเเต่ว่าฉันคงปล่อยให้เธอไปไม่ได้หรอกไวท์รีปเปอร์

ไวท์รีปเปอร์:ชักจะเบื่อเต็มทีเเล้วนะเนี่ย

ไวท์รีปเปอร์ที่ถึงเเม้ว่าจะอยู่ภายใต้หน้ากากเเต่คนอื่นที่มองที่หน้ากากของเธอก็คงสัมผัสได้ว่าตอนนี้เธอคงกำลังหัวเสียได้อย่างเต็มที่เเล้ว

มิโฮะ:คุณไวท์รีปเปอร์, ฉันขอร้องด้วยอีกคนหนึ่งเถอะถ้าคุณไปมันก็มีเเต่เสียกับเสียนะค่ะ

ไวท์รีปเปอร์:อะไรกันคุณนิชิซึมิคนน้อง, คุณจะมาเป็นห่วงอะไรฉันนะห๊ะ, เราไม่ได้มีอะไรกันสักหน่อยหรือจะให้พูดตรงๆเลยนะว่าในตอนนั้นความสัมพันธ์ของพวกเรานั้นคุณก็เป็นเพียงเเค่เชลยศึกเท่านั้นเเหละ

มิโฮะ:เเน่ใจหรอค่ะคุณไวท์รีปเปอร์,เเต่ว่าการกระทำที่ผ่านมามันสวนทางกับคำพูดของคุณในตอนนี้นะค่ะเเละคุณคิดว่าภายใต้หน้ากากนี้จะปิดบังตัวตนของคุณได้นะ,คุณอาจจะคิดว่าปิดบังตัวตนเเท้จริงของคุณได้เเต่ตอนนี้คุณปิดบังฉันไม่ได้เเล้วรวมถึงคนอื่นๆด้วยนะคุณไวท์รีปเปอร์เเต่ตอนนี้มีเเค่ฉันกับพี่เท่านั้นที่รู้ชื่อจริงของคุณจากปากของคุณเอง

ไวท์รีปเปอร์:เฮ้ออออออ, นั้นสิเนอะเพราะเธอเองก็เห็นหน้าของฉันในตอนนั้นเเล้วด้วยนี่สิเเละจะว่าไปเธอเองก็คงรู้ตัวตั้งเเต่ตอนนั้นเเล้วด้วยสินะคุณนิชิซึมิคนพี่ที่เราต่อสู้กันในตอนนั้น

มาโฮะ:อืม, ทั้งฉันเเละมิโฮะรู้เเล้วลอริซ่า

ไวท์รีปเปอร์:หึหึหึ, ให้ตายสิถ้าอย่างงั้น……

ไวท์รีปเปอร์ก็ได้ค่อยๆถอดหน้ากากตัวเองออกมา

ไวท์รีปเปอร์:ฉันควรทักทายเพื่อนเก่าเซนฉะโดในฐานะเอน่า กลอเรียสหรือว่าจะเป็นลอริซ่า เอ็มเบ็ตดีล่ะเนี่ยเเต่ช่างมันเถอะถือซะว่าฉันขอเเนะนำตัวจากปากของฉันเลยละกันนะฉันคือลอริซ่า เอ็มเบ็ตหรือจะเรียกฉันว่าไวท์รีปเปอร์ตามเดิมก็ได้นะ

ทุกคน:ใบหน้าเธอ

เเล้วกลุ่มเซนฉะโดรวมถึงคนอื่นๆต่างก็ตกใจเพราะว่าภาพที่เห็นตรงหน้านั้นคือเอน่า กลอเรียสหรือลอริซ่า เอ็มเบ็ตที่ทุกคนรู้จักนั้นกลับมีสีหน้าที่เเทบจะเป็นคนล่ะคนจากมุมมองของกลุ่มเซนฉะโดเธอนั้นเป็นคนที่หน้าตาน่ารักเป็นอย่างมากเหมือนกับตัวละครการ์ตูนอนิเมะที่หลุดออกมาจากหน้าจอเเต่ในตอนนี้เธอนั้นมีสีหน้าที่ซีดเหมือนกับคนร่างไร้วิญญาณเป็นอย่างมากจนเเทบไม่เชื่อเลยว่าจะเป็นคนคนเดียวกันในตอนนั้นซึ่งตอนนั้นมิโฮะที่ได้เห็นหน้าเธอก่อนหน้านี้ตอนนั้นเธอยังไม่เป็นถึงขนาดนั้น

ลอริซ่า(ไวท์รีปเปอร์):จะว่าไปพวกเธอเองก็เปิดหน้ากากเถอะ, ตอนนี้ใส่ไปคงไม่ได้อะไรขึ้นมาเเล้วล่ะ

คอร์ซอน, ซิมิเนียร์, อเมมอน, กาป:ค่ะ

เเล้วทั้งสี่ก็ได้ตอบรับคำสั่งของลอริซ่าด้วยน้ำเสียงที่ตกใจเเละถอดหน้ากากออก

ลอริซ่า:ทำไมต้องทำน้ำเสียงอะไรอย่างนั้นด้วย, อ้าวไปทักทายทุกคนสิ… จริงสิ(หันหน้าไปทางกลุ่มเซนฉะโด)หวังว่าพวกเธอบางส่วนคงจำหน้ากันได้นะเเละเเน่นอนว่าพวกเธอที่เเนะนำตัวในตอนนั้นใช้ชื่อจริงนะไม่ได้ใช้ชื่อเเฝงเหมือนฉันหรอกนะ

คอร์ซอน, ซิมิเนียร์, อเมมอน, กาป:ไงทุกคน

กลุ่มนักเรียนคุโรโมริมิเนะ:พวกเธอคือ……

มิโฮะ:เเอสต้า,ไอน่า, นีซาน่า, มาเกช่าใช่มั้ย

คอร์ซอน:อืม, ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคุณนิชิซึมิ, สักปีหนึ่งได้เเล้วมั้งเเละทุกคนด้วยนะเพื่อนๆคุโรโมริมิเนะทั้งหลายเเละทุกคนด้วย

คอร์ซอนที่เหมือนในตอนนี้เธอก็เหมือนเป็นตัวเเทนกล่าวทักทายเพื่อนๆเซนฉะโดด้วยสีหน้าที่ไม่สบายใจ

ลูเซียน:เอาเถอะมาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่านะมิโฮะ, ถึงเเม้ว่าพวกเธอจะรู้ความจริงอยู่เเล้วเเต่นั้นก็ไม่ทำให้ฉันเปลี่ยนใจหรอกนะเเละอีกอย่างหนึ่ง… ถ้าฉันจำไม่ผิดฉันบอกเธอให้อยู่ที่นั้นเฉยๆเเล้วให้รอกลับบ้านไปอย่างเดียวไม่ใช่รึไงกันห๊ะ???

มิโฮะ:นั้นก็ใช่เเต่ว่า…… ฉันคงให้คุณไปในสภาพนั้นไม่ได้หรอกเเละที่สำคัญคุณเองก็เป็นเพื่อนของฉันฉันคงไม่สามารถปล่อยเพื่อนฉันไปเสี่ยงอันตรายอยู่ฝ่ายเดียวหรอก

มาโฮะ:ฉันเองก็เหมือนกัน

หลังจากที่มิโฮะเเละมาโฮะได้พูดออกไปนั้นก็ทำให้กลุ่มเซนฉะโดนั้นก็เริ่มที่จะกล่าวข้างหน้าเเละพูดออกมาเช่นกัน

เอมิ(นากาซึกะ):โทษทีนะ, ถ้าเพื่อนฉันกับคุณมาโฮะพูดเเบบนั้น, ฉันเองก็คงอยู่เฉยๆไม่ได้หรอกนะเเละที่สำคัญฉันเองก็ยังไม่ได้เคลียร์เรื่องที่คุณทำกับเพื่อนของฉันด้วยเลย

เอริกะ:ตอนนั้นเธอเองก็ทำฉันเสียหน้าไปเยอะเลย, ฉันยังไม่ได้เอาคืนเลยนะเอน่าไม่สิคุณลอริซ่า

ลอริซ่า:อะไรกันเเพ้กันเเค่ครั้งเดียวต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเรอะ, ถึงขนาดยอมเสี่ยงที่จะออกมาเพื่อสู้กับฉันเนี่ยนะ

เอริกะ:เออ, เเละส่วนหนึ่งนั้นก็เพื่อตัวเธอด้วยนั้นเเหละ

เอมิ(นากาซึกะ):เพื่อนของมิโฮะก็เหมือนกับเพื่อนของฉัน, ฉันเองก็คงปล่อยไปไม่ได้เหมือนกัน

กลุ่มเซนฉะโด:พวกเราเองก็คงปล่อยเพื่อนเซนฉะโดไปด้วยไม่ได้หรอก

ลอริซ่า:พะ…….พวกเธอ……

ลอริซ่าก้มหัวลงพร้อมกับเอามือมาปิดหน้าไว้

มิโฮะ:ลอริซัง

เเล้วมิโฮะก็ได้ตัดสินใจที่จะไปดูด้วยความเป็นห่วงเเต่ทว่า……

ลอริซ่า:หึหึหึหึ…….

มิโฮะ:!!!!

ลอริซ่า:5555555

ทันใดนั้นลอริซ่าก็ได้หัวเราะออกมา

ลอริซ่า:ไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าจะซึ้งหรือจะหัวเราะเหมือนคนบ้าดีเนี่ย

มาโฮะ:หมายความว่าไงนะ

ลอริซ่า:เธอคิดว่านี่คือเซนฉะโดหรอนี่มันคือสงครามนะเว้ย, สงครามที่คลาดทุกสิ่งทุกอย่างเเล้วไม่ว่าสงครามเเบบไหนมันก็เหมือนกัน, ถ้าเธอคิดว่าเซนฉะโดกับรถถังของพวกเธอนั้นจะช่วยฉันได้ละก็ลืมไปได้เลยเเล้วกลับไปซะเถอะ, ไปด้วยก็มีเเต่จะเป็นภาระปล่อยๆเท่านั้นเเหละ

เเล้วลอริซ่าก็ได้หันหลังเชิงว่าไม่สนใจอีกต่อไป

เอริกะ:ทำไมกันคิดจะชนะเเล้วหนีรึไง, น่าสมเพชชะมัดเลย

ลอริซ่าที่ได้ยินก็ชะงักในทันที

มาโฮะ:เอริกะ

มาโฮะก็พูดห้ามปรามเอริกะเเต่ทว่า

จิฟูยุ:ฉันเองก็ได้ยินมาว่าคุณน่ะเป็นคนที่ฝีมือร้ายกาจนะเเต่ว่าคิดจะหนีเเบบนี้มันน่าสมเพชนะเป็นถึงหัวหน้าผูบัญชาการเเท้ๆ

เอมิ(นากาซึกะ):จิฟูยุ

จิฟูยุหนึ่งในนักเรียนทีมเซนฉะโดในโรงเรียนเบลวอร์เเละเพื่อนของเอมิ(นากาซึกะ)เองก็ได้พูดยั่วยุลอริซ่าเช่นกัน

ลอริซ่า:เฮ้อออออออออ!!!

ลอริซ่าก็ได้ถอนหายใจเเบบหัวเสียขึ้นมาในทันที

ลอริซ่า:ที่พูดเมื่อกี้มันไม่ได้เข้าหัวเเกเลยสินะเนี่ย, ถ้าอย่างงั้นฉันขอถามอะไรพวกเเกหน่อยนะว้าพวกเเกเห็นสงครามเป็นอะไรกันห๊ะ, คิดว่านี่เป็นเซนฉะโดหรือไงกัน, ไอ้ตอนที่พวกเเกเห็นคนตายนี่คือไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยใช่มั้ย???

กลุ่มเซนฉะโด:เอ๊ะ

ลอริซ่า:ทันทีฉันเองก็อุตส่าห์ทำให้พวกเเกเห็นเเล้วเเท้ๆรวมถึงสิ่งที่พวกเเกประสบพบเจอนั้นก็น่าจะทำให้พวกเธอรู้สึกบ้างเเล้วนะเเต่นี่อะไรกัน, เพื่อนพวกพ้องก็ได้เจอเเละพบกันหมดเเล้วก็ควรที่จะอยู่เฉยๆหรือไม่ก็ควรไสหัวกลับประเทศไปซะเเละนี่คิดจะทำอะไรอีกห๊ะ???

ทันทีที่กลุ่มเซนฉะโดได้ยินก็ได้นิ่งเงียบในทันที

ลอริซ่า:หึ, เป็นเเค่พวกเมื่อวานซืนเเท้ๆคิดว่านี่คือเซนฉะโดรึไงกันเซนฉะโดมันก็เป็นกะอีเเค่กีฬายิงรถถังเล่นๆกันไปมาเท่านั้นเเหละเเต่มันก็น่าตลกนะตอนที่ฉันมาเป็นนักเรียนเเลกเปลี่ยนทำจริงจังยังกะเป็นสงครามเลยนะน่าตลกเป็นบ้าเลยวะ, เเพ้รอบเดียวเเทบจะปริ๊ดเเตก

เอริกะ:เมื่อกี้เธอว่าไงนะ??!!

เอริกะที่ได้ยินลอริซ่า, เธอนั้นก็ได้เเทบปริ๊ดเเตกในทันทีเเล้วเหมือนจะพุ่งเข้าไปหาลอริซ่าในทันที

มาโฮะ:เอริกะ

มาโฮะก็ได้จับไหล่ห้ามเอริกะในทันที

เอริกะ:หัวหน้า….คุณมาโฮะ

เอมิ(นากาซึกะ):เมื่อกี้เธอว่าไงนะ, กะอีเเค่เอารถถังมายิงเล่นอย่างงั้นหรอมันจะดูถูกกันมากเกินไปเเล้วนะ, ถอนคำพูดนั้นซะ

เอมิ(นากาซึกะ)ในตอนนี้หลังจากที่เธอได้ยินมันก็ทำให้เธอนั้นเดือดไม่ใช่น้อยเช่นกันเเต่ลอริซ่าก็ยังคงทำตัวนิ่งเฉยไร้ความรู้สึก

เอมิ(นากาซึกะ):เธอน่ะเข้าใจผิดเเล้วเกี่ยวกับเซนฉะโด… ไม่สิ… เธอน่ะไม่เข้าใจอะไรเลยเกี่ยวกับเซนฉะโดอะไรเลยซะมากกว่า

ลอริซ่า:ก็ไม่ได้อยากจะเข้าใจอยู่เเล้วล่ะ, ไอ้กีฬาที่เอารถถังยิงเล่นไปวันๆจะมีอะไรดีอย่างงั้นหรอ

เอริกะ:ฉันชักจะหมดความอดทนเเล้วนะเว้ย

เอริกะเริ่มฉุนขาดมากขึ้นทุกทีเเล้ว

เอมิ(นากาซึกะ):อย่างงั้นหรอ, งั้นไอ้สงครามที่มันมีเเค่ฆ่าฟันเล่นกันไปมาคิดว่ามันดีหรือยังไงกัน

ลอริซ่า:มันคือหน้าที่ที่ฉันได้รับเเละต้องทำให้มันสำเร็จ

เอมิ(นากาซึกะ):อย่างงั้นหรือค่ะคุณมัจจุราชสีขาวเเต่การที่คุณมาอยู่ตรงนี้มันก็เท่ากับขัดคำสั่งของคุณไอเรสเเล้วไม่ใช่หรือไงกัน

ลอริซ่า:เงียบซะ, ท่านไอเรสไม่ใช่คนที่ฉันต้องฟังคำสั่งอีกต่อไปเเล้ว

เอมิ(นากาซึกะ):Ok, งั้นฉันพูดอะไรถึงเซนฉะโดหน่อยนะในสิ่งที่เซนฉะโดมี

ลอริซ่า:……

เอมิ(นากาซึกะ):ในสิ่งที่เซนฉะโดมีนั้นก็คือการต่อสู้เเละวางเเผนโดยที่พึ่งกำลัง, ความสามารถเเละมิตรภาพของทุกๆคนเเต่มันน่าเสียดายนะที่เธอมันไม่ได้รับรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลยสงสัยในหัวคงมีเเต่ทำภารกิจโดยไม่สนใจคนรอบข้างหรือความรู้สึกใครเลย, สงสัยในหัวคงมีเเต่เรื่องสงครามเเละภารกิจอย่างเดียวละมั้ง

ลอริซ่า:มิตรภาพอย่างงั้นหรอ, อย่ามาพูดให้ตลกหน่อยเลย

เอมิ(นากาซึกะ):เอ๊ะ!!!

ลอริซ่า:ก่อนอื่นฉันขอยอมรับนะว่าในหัวของฉันคงมีเเต่สงครามเเละภารกิจเเต่นั้นก็เป็นเพื่อเปลี่ยนเเปลงประเทศอันเน่าเฟะนี่ก็เเค่นั้นเเหละ, เเละส่วนเซนฉะโดอย่างงั้นหรอบอกว่ามิตรภาพอย่างงั้นหรอ, อย่ามาตลกหน่อยเลยฉันเห็นมาเต็มสองลูกตาเเล้ว, ในเหตุการณ์เเข่งเซนฉะโดครั้งที่62นะเพื่อชัยชนะถึงขนาดคิดจะปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมไปเนี่ยนะ, ถ้าตอนนั้นมิโฮะไม่เข้าไปช่วยในตอนนั้นฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าครอบครัวของ4-5ชีวิตจะเป็นยังไงเเละรู้สึกยังไงใช่มั้ยอาคาโบชิ โคเมะในฐานะที่เธอเป็นผู้บัญชาการรถถังในตอนนั้น, เธอคงน่าจะรู้ดีนะ

โคเมะ:!!!

โคเมะที่ได้ยินเธอก็ตัวเเข็งทื่อในทันที, เเทบจะพูดอะไรไม่ถูกในทันที

เอมิ(โคจิม่า):โคเมะ

โคเมะ:ฉันไม่เป็นไรค่ะ

ลอริซ่า:เนี่ยนะหรอมิตรภาพช่างน่าหัวเราะ, ทั้งที่มิโฮะที่ช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมเเต่ว่าเธอนั้นกลับถูกประนามถูกกดดันจนเธอนั้นตัดสินใจลาออกเองเนี่ยนะ

มิโฮะ:ไม่ใช่อย่างงั้นนะลอริซัง

มิโฮะที่กำลังจะพูดปฏิเสธนั้น…..

ลอริซ่า:เลิกโกหกตัวเองได้เเล้วมิโฮะ, เธอเองก็น่าจะรู้ตัวดีอยู่เเล้วเเละฉันดีใจนะที่เธอได้พบเซนฉะโดในสิ่งที่เธอนั้นควรจะอยู่ไม่ใช่เซนฉะโดที่สนเเต่ชัยชนะโดยไม่สนชีวิตคน, เเต่ทว่าในตอนนี้เธออยู่ผิดที่เเล้วล่ะเเละเธอยังมีโอกาสที่จะกลับไปนะมิโฮะรวมถึงเพื่อนๆของพวกเธอด้วยนี่จะเป็นโอกาสสุดท้ายเเล้ว

มิโฮะ:ไม่ค่ะลอริซัง

ลอริซ่า:!!!

มิโฮะ:เเน่นอนนี่เป็นการตัดสินใจของฉันตั้งเเต่เมื่อวานเเล้วเเละมันก็เด็ดขาดด้วยฉันคงปล่อยคุณในฐานะเพื่อนไปไม่ได้หรอกค่ะ

เอริกะ:ถ้างั้นฉันก็ด้วยฉันหมดความอดทนมามากพอเเล้ว

เอมิ(นากาซึกะ):นี่มิโฮะ, ฉันขอทำให้เพื่อนของเธอตาสว่างหน่อยนะ

มาโฮะ:มาตัดสินเถอะลอริซ่า, เราคุยกันมามากเเล้ว

ลอริซ่า:เเต่ละคนพูดได้ดีจริงๆ

เเล้วทันใดนั้นลอริซ่าก็ได้เอาปืนมายิงขึ้นฟ้าในทันทีทำให้คนรอบข้างตกใจในทันทีเเล้วทันใดนั้นกระสุนที่ลอริซ่ายิงออกไปนั้นก็ระบิดออกมาเป็นพลุขนาดใหญ่เเละเสียงดังมาก

ลอริซ่า:เอาล่ะ, งั้นฉันขอเริ่มบอกกติกาเลยละกันนะ

ทุกคน:เอ๊ะ!!!

ลอริซ่า:พลุที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้, กองทัพไฮพีเรียนเองก็คงยิ่งใหญ่ตามมาไม่เเพ้กันเเน่

บอริส:นี่เธอคิดจะทำอะไรนะ

ลอริซ่า:ก็ตัดสินกันไงค่ะท่านพี่บอริส, กติกาก็simple(ง่าย) มากๆก็เเค่จัดการหัวหน้าของฝ่ายตรงข้ามให้สำเร็จก็พอเหมือนกับกติกาของเซนฉะโดไงที่ทำลายรถธงของฝ่ายตรงข้ามไงล่ะ, ถ้างั้นฉันขอให้รถถังของมิโฮะเป็นรถธงละกันคงจะไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย???

กลุ่มเซนฉะโด:ตกลง

มิโฮะ:ไม่มีปัญหาค่ะ

ลอริซ่า:ดี, งั้นขอพูดต่อเลยล่ะน่ะว่าใครในกลุ่มของพวกเธอสามารถจัดการรถถังของฉันที่ฉันอยู่ได้จะถือว่าพวกเธอชนะเเละฉันจะยอมกลับไปกับพวกเธอเเต่ถ้าฉันชนะฉันขอให้พวกเธอกลุ่มเซนฉะโดอย่ามาขัดขวางฉันอีกเด็ดขาดซึ่งพวกเราจะมีเวลาอยู่อีก30นาทีก่อนที่กองทัพไฮพีเรียนจะมาที่นี่ไม่อย่างงั้นพวกเราทั้งสองฝ่ายจะลำบากกันหมด

กลุ่มNMA:ว่ายังไงนะ

กองกำลังNMAมีท่าทีตกใจอย่างมากในทันที

ลอริซ่า:ทำไมพวกเธอมีปัญหาอะไรหรอ

กองกำลังNMA:เปล่าค่ะ

ลอริซ่า:เเล้วพวกเธอล่ะกลุ่มเซนฉะโดเเละกองกำลังPhantomด้วย

กลุ่มเซนฉะโด/กองกำลังPhantom:ไม่มีปัญหา

เอริกะ:30นาทีก็เหลือเเหล่เเล้วสำหรับเธอ

เอมิ:30นาทีหรอ,ก็น่าสนุกดีนี่

ลอริซ่า:งั้นก็ดี, ถ้างั้นก็มาช่วยให้30นาทีนี้เป็นเวลาเเห่งความสนุกหน่อยละกันนะ, เอาล่ะทุกคนประจำตำเเหน่ง

เเล้วลอริซ่าก็ได้ขึ้นรถถังพร้อมกับทหารคนอื่นๆในทันที

ตัดภาพไปที่รถถังของฝั่งNMAคันหนึ่ง

ทหารNMAคนหนึ่ง:จะเอายังไงดี, นี่มันขักไปกันใหญ่เเล้วนะค่ะ

ทหารNMAคนหนึ่งที่กลับขึ้นรถถังเธอนั้นได้เเอบติดต่อคนใดคนหนึ่ง

???:เล่นตามเเผนตามน้ำไปก่อน, เพราะถ้าผลลัพธ์ออกมาว่าลอริซ่าเเพ้มันจะได้ง่ายขึ้นนะ, ตามสบายเลย

ทหารNMA:รับทราบค่ะ

ตัดกลับมาที่ลอริซ่า

ลอริซ่า:ถ้างั้นมาเริ่มกันเลย

เเล้วศึกระหว่างกองกำลังNMAกับกลุ่มเซนฉะโดเเละกองกำลังPhantomได้เริ่มต้นขึ้นเเล้ว

จบตอนรูท2.1พบกันเเละเผชิญหน้าอีกครั้งกับไวท์รีปเปอร์


ชี้เเจง:เนื้อหานี้จะเป็นการเริ่มต้นซีซั่น3ในรูท2.1ซึ่งจะไม่เกี่ยวข้องในตอนที่ผ่านๆมาของซีซั่น3นี้มากเท่าไหร่นักนะครับจะเป็นการเขียนใหม่ทั้งหมดของซีซั่น3นะครับโดยเริ่มต้นให้พบเจอกับไวท์รีปเปอร์เลย(เเต่สามารถเอาตอนที่39มาอิงรวมได้นะครับ555)เเละต้องขออภัยท่านผู้อ่านทุกท่านด้วยนะครับที่ทำให้รอนานด้วยนะครับซึ่งในตอนนี้ผมคงจะเเต่งไปเรื่อยๆจนกว่าจะเเต่งจนถึงตอนจบของรูท2.2(ยาวๆกันไป)เย้ๆๆๆๆ, ก่อนไปผมต้องขอขอบคุณท่านผู้อ่านทุกคนที่รอคอยด้วยนะครับ


ลิงค์fan-ficอีกเรื่องหนึ่งของผมตอนนี้ผมเเต่งจบซีซั่น1ไปเเล้วสามารถอ่านระหว่างรอตอนใหม่ได้นะครับ

http://writer.dek-d.com/Topper49382/writer/viewlongc.php?id=2068328&chapter=0














































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #28 0621198225 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 09:58

    กว่าจะมานะคะรอจนอ่านจบไป3-4รอบแล้วค่ะ555
    #28
    1
    • #28-1 Topper49382(จากตอนที่ 59)
      7 กันยายน 2563 / 09:58
      ครับผม, ขอบคุณที่รอนะครับ
      #28-1