(Fan-fic​ girl und​ panzer)​สงครามเซนฉะโด

ตอนที่ 41 : (SS3)​กลับไปซะ(กลับมาอัพตามปกติเเล้วนะครับ)​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ก.พ. 63

กลับไปซะ


หลังจากที่เดินทางมาได้สักพักตอนนี้กองกำลังPhantomกับทีมเซนชะโดก็ได้มาถึงเมืองที่กองกำลังNMAที่ใช้เป็นเเหล่งกบดานเเล้วที่นั้นก็มีซากรถถังจำนวนมากของรัฐบาลไฮพีเรียนเเละศพของพวกทหารไฮพีเรียนเต็มไปหมด

บอริส:ตอนนี้เรามาถึงเเล้ว

ซาโอริ:ซากศพเต็มไปหมดเลย อุ๊บ!!! 


ทั้งทีมเซนชะโดส่วนใหญ่ต่างสะเทือน​ใจต่อภาพที่เห็นเเต่ด้วยอากาศไฮพีเรียนที่หนาวเย็นทำให้ไม่มีกลิ่นเหม็นเน่าจากศพถ้าจะมีก็คงมีเเค่บาดเเผลใหญ่ตามศพเท่านั้น


เอมิ:นั้นใช่รึเปล่า

เอมิก็ได้ชี้ไปที่กองกำลังรถถังอยู่จำนวนหนึ่งที่อยู่ข้างตัวเมือง

บอริส:น่าจะใช่เเหละไปกัน

ตัดมาที่กองกำลังNMA

ไวท์รีปเปอร์:อืม อร่อยจัง

ไวท์รีปเปอร์ที่กำลังกินขนมไอติมเเซนวิชอย่างเอร็ดอร่อยกับกองกำลังNMA

คอร์ซอน:ท่านพี่ไวท์รีปเปอร์

ท่านพี่ไวท์รีปเปอร์:หือ

ไวท์รีปเปอร์ก็ได้หันหน้าตามด้วยสีหน้านิ่งเฉยด้วยสีหน้าเย็นชาภายใต้หมวกรบที่มีลักษณะเป็นโครงกระดูกมนุษย์

ไวท์รีปเปอร์:นึกว่าใครที่เเท้ก็พวกเธอนี้เองมีธุระอะไรไม่ทราบ

มิโฮะ/มาโฮะ:ก็ไม่มีอะไรหรอกอยากมาพูดคุยด้วยจะได้มั้ยคุณไวท์รีปเปอร์ไม่สิลอริซ่าซัง/ลอริซ่า

ไวท์รีปเปอร์:หึหึหึ…. นึกเเล้วเชียวพูดพร้อมกันซะด้วยนะคุณนิชิสึมิทั้งสอง

เเล้วไวท์รีปเปอร์ก็ได้ค่อยๆถอดหมวกรบโครงกระดูกออกเเล้วได้ทำการปล่อยผมยาวสีขาวโดยมีผมยาวสีขาวได้ปิดตาซ้ายข้างหนึ่งออกจากเสื้อฮูดสีขาวของเธอออกมา

มาโฮะ:หน้าของเธอ

คนอื่นๆ:….

มาโฮะกับคนอื่นๆก็ได้ตกใจอย่างมากเพราะใบหน้าของเธอซูบผอมเเละขาวซีดเป็นอย่างมากผิดกับที่เจอกันในตอนศึกเซนชะโดครั้งที่62เป็นอย่างมากเพราะใบหน้าของเธอนั้นยังไม่ซูบผอมเเละขาวซีดเลย

ลอริซ่า:ถ้าจำฉันได้คงต้องจำอีก4คนได้สินะเพราะพวกเขาไม่ได้ใช้ชื่อปลอมเหมือนกับฉันหรอกนะ

มาโฮะ:เเอสต้า, ไอน่า, นีซาน่า, มาเกช่าใช่มั้ย

ลอริซ่า:ทายถูกหมดเลยเเฮะ

เเล้วทั้งสี่คนที่อยู่ในหมวกรบก็ถอดหมวกรบออกเป็นผู้หญิงที่มีลักษณะเเตกต่างกันออกไป

ลอริซ่า:เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าเรื่องที่พวกคุณอยากคุยด้วยคือเรื่องอะไรหรือ

มิโฮะ:พวกเราอยากร่วมมือกับคุณค่ะคุณลอริซ่าเเละพวกเราต้องการให้คุณกลับไปหาคุณไอเรสเถอะค่ะเค้าเป็นห่วงคุณมากนะ

ลอริซ่า:….

มิโฮะ:ตอนนี้อีกไม่นานกองกำลังญี่ปุ่นใกล้มาถึงเเล้วพวกคุณเองก็มีจุดประสงค์เดียวกันไม่ใช่หรอ

ลอริซ่า:ถ้าเป็นตอนนั้นนะใช่เเต่ตอนนี้ไม่ใช่เเล้วตอนนี้ฉันไม่อยากที่จะไว้ใจใครอีกต่อไปเเล้วล่ะถ้าฉันกลับไปฉันก็คงไม่ได้ออกไปสู้คงได้เเต่นอนโง่ๆรอดูพวกพ้องพี่น้องของฉันค่อยสู้กันล้มตายกันไปข้างหนึ่งโดยที่ฉันอยู่เฉยๆฉันไม่เอาด้วยหรอกเเละที่สำคัญกว่านั้น….

มิโฮะ:ที่สำคัญกว่า….

ลอริซ่า:ทำไมพวกเธอถึงมาที่นี่ห๊ะ!!!รู้ไหมว่าเเผ่นดินนี้ประเทศนี้มันอันตรายขนาดไหนเเละฉันจำได้ว่าฉันเคยบอกเธอเเล้วนี่มิโฮะว่าถ้าเจอพวกพี่สาวเเละเพื่อนๆครบกันหมดเเล้วก็ให้รีบกลับไปนะ

มาโฮะ:ก็เพราะพวกไฮพีเรียนจะยิงอาวุธชีวภาพนิวเคลียร์มาที่ญี่ปุ่นนะสิเลยมีคำสั่งให้อยู่ที่นี่ต่อเเละที่พวกเรามาที่นี่ก็เพื่อให้ขอร้องให้เธอกลับไปฉันขอบอกตามตรงว่านี่ก็เพื่อตัวเธอกับคนอื่นๆนะ

บอริส:ใช่เเล้วล่ะลอริซ่าฉันบอกตามตรงนะว่าตอนนี้ร่างกายเธอ…..

ลอริซ่า:หยุดพูดเถอะท่านพี่บอริสฉันน่ะสิ้นศรัทธาในตัวพี่ไปเเล้วพร้อมกับพี่เอลว่ากับพี่อีฟลินรวมทั้งท่านไอเรสฉันไม่อยากคิดเลยว่าพวกพี่กล้าทำอย่างงี้กับฉันนะในตอนนั้น, ในตอนนี้ฉันเเทบไม่อยากเชื่อใจใครอีกเเล้ว

บอริส:ฉันขอพูดตามตรงนะลอริซ่าทั้งท่านไอเรส, เอลว่า, อีฟลินเเละฉันต่างเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นนะเพราะฉะนั้นขอร้องล่ะ

บอริสเริ่มร้องไห้ออกมา

มิโฮะ:คุณบอริส

ลอริซ่า:มันสายเกินไปเเล้วพี่บอริสรู้อะไรมั้ยตั้งเเต่เกิดเหตุการณ์ในตอนนั้นเเผลนี้มันโครตเจ็บเลยคุณรู้มั้ยว่าว่าฉันเชื่อว่านี่เป็นราคาที่ต้องจ่ายเพื่อเเลกกับความสงบสุขของประเทศนี้ที่ห่างหายไปก่อนที่ฉันจะเกิดขึ้นมาลืมตามองโลกใบนี้เเต่สุดท้ายมันก็เป็นค่าโง่เท่านั้นเเหละ
ลอริซ่าได้เเตะตรงที่ตาข้างซ้ายของเธอ

เอริกะ:ยัยบ้าเอ๊ย!!! สิ่งที่พวกเขาทำไปทั้งหมดนั้นก็เพื่อตัวเธอนะหัดยอมรับความเป็นจริงสิเเละดูสภาพของเธอตอนนี้ซะสิ

โคเมะ:คุณเอริกะ

ลอริซ่า:เฮ้ย!!! คนไม่เกี่ยวข้องเงียบไปซะ

เอริกะ:มันต้องเกี่ยวสิเพราะฉันเป็นเพื่อนเธอนะ


เอริกะยังคงเถียงเธอ


ลอริซ่า:เพื่อนหรอ

เอริกะ:ใช่เเล้วเเน่นอนว่าฉันไม่ยอมให้เพื่อนตัวเองต้องมาลำบากคนเดียวหรอกการที่เธอนั้นได้เข้ามาเล่นเซนชะโดเเน่นอนว่าทุกคนในทีมเซนชะโดไม่ว่าจะเป็นทีมไหนล้วนก็เป็นเพื่อนกันทั้งหมดนะเเหละ

มิโฮะ/โคเมะ:คุณเอริกะ

มาโฮะ:พูดได้ดีนี่เอริกะ

เชสก้า:หัวหน้าเอริกะ

ลอริซ่า:.... กลับไปซะ

เอริกะ:ห๊ะ!!!

ลอริซ่า:พวกเธอคิดว่าตัวเองอยู่ในสนามเซนชะโดหรือไงที่ๆที่พวกเธออยู่นี่คือสมรภูมิรบสงครามมันไม่ใช่สนามยิงรถถังเซนชะโดนะเว้ยที่จะยิงเเล้วจบด้วยการจับมือยิ้มเเย้มเเฮปปี้เอนดิ้งนะเเต่นี่คือสงครามที่พลาดนิดเดียวชีวิตมันก็ปลิวไปโลกหน้าได้เเละเมื่อจบลงเเต่ละศึกมันก็จะมีเเต่การสูญเสีย, น้ำตาเเละความเจ็บปวดที่บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้นะเฟ้ยเเล้วเด็กอย่างพวกเธอนะเเค่เจอกระสุนจริงลูกเดียวก็คงฉี่เเตกหรือไม่ก็ตายไปเเล้วฉันขอบอกไว้ก่อนนะต่อให้พวกเธออยู่ในรถถังมันก็จะใช่ว่าจะปลอดภัยเดียวก็โดนปืนลูกจรวดยิงใส่นัดเดียวไม่ก็เจอกระสุนจริงก็ไปหมดยกรถถังเเล้วเเล้วพวกเธอจำได้มั้ยว่าตอนที่พวกเธอสู้กับพวกฉันที่ญี่ปุ่นตอนนั้นฉันมีสภาพร่างกายเป็นเเบบนี้เเล้วซึ่งมันเเสดงถึงอะไรรู้มั้ย

ทีมเซ็นชะโด:….

ลอริซ่า:มันเเสดงถึงว่าพวกเธอนะไม่พร้อมเลยสักนิดเดียวเป็นเหยื่อ​ในสงคราม​ซะเปล่าๆเเละเเน่นอนว่าการที่ลากพวกเธอก็เป็นเพียงเเค่การค้ำประกันตบตาต่อพวกรัฐบาลเท่านั้นถ้าฉันไม่ติดคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับคนญี่ปุ่นละก็เรื่องมันคงไม่เป็นเเบบนี้หรอกฉันผิดเองเเหละที่คิดตื้นไปหน่อยถ้าเป็นงั้นฉันยอมสู้ปล่อยพวกเธอเเล้วไปสู้ให้รู้แล้วรู้รอดซะตั้งเเต่ตอนนั้นเลยก็ดีเเต่ช่างมันเถอะตอนนี้พวกเธอนะกลับไปซะระหว่างที่ฉันกำลังพูดดีๆด้วยดีกว่าเพราะถ้าพวกเธอเป็นเพื่อนฉันจริงเธอควรที่จะกลับไปซะเเละอย่ากลับมาอีกเพราะมันจะเป็นภาระซะเปล่าๆเเละมันทำให้คนที่พวกเธอคิดว่าเป็นเพื่อนจะลำบากใจไปด้วยนะ

มาโฮะ:เเล้วคนที่ป่วยที่อยู่ในสภาพเหมือนกับผีเเต่ก็ยังบ้าระห่ำออกรบน่ะนี่เธอไม่คิดหน่อยหรอว่าคนเป็นเพื่อนเเละคนอื่นๆจะไม่เป็นห่วงนะ, เธอไม่คิดจะห่วงชีวิตเธอบ้างหรอไม่เห็นใจคนอื่นๆบ้างเลยหรือไงที่เขาเป็นห่วงเธอ

ลอริซ่า:ให้ห่วงชีวิตของฉันกับเห็นใจอย่างงั้นหรอ, ดูเหมือน

พวกเเกยังไม่รู้สินะว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมาฉันต้องเจอกับเรื่องบ้าๆอะไรบ้าง, ฉันต้องสูญเสียพ่อเเม่, พรรคพวกพี่ๆน้องๆเเละเพื่อนๆของฉันเเทบจะตลอดเวลาเเละน้องสาวของฉันด้วยน้ำมือของไอ้พวกTerror soilderไปอย่างไม่มีวันกลับเเละตอนนี้มันก็ได้ครองประเทศนี้ในคราบของรัฐบาลเเละกำลังทำลายประเทศนี้อย่างช้าๆตอนนี้พวกมันกระหายอำนาจ, กระหายสงครามเเละเเน่นอนว่าตลอดที่ผ่านมาก่อนที่ฉันจะเจอพวกเเกที่ญี่ปุ่นในครั้งล่าสุดรู้มั้ยว่ามันทำให้ฉันเเทบจะประสาทเสียที่เห็นประชาชนนั้นร้องทุกข์ทรมานในขณะที่พวกมันยังนั่งเสวยสุขในอำนาจที่พวกมันได้มามิหนำซ้ำมันยังกดขี่พวกเราอีกเเละเเน่นอนว่าฉันจำเป็นต้องหยุดพวกมันก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปเเละถ้าใครคิดจะขวางฉันฉันจะทำให้พวกมันต้องเจอกับความสูญเสียเหมือนกับฉันเอาล่ะฉันจะให้เวลาพวกเเกคิดตัดสินใจว่าจะกลับไปดีๆหรืออยากจะให้มีการการนองเลือดเป็นศพเหมือนกับพวกทหารนรกพวกนี้ที่นี่ตอนนี้เลยมั้ย, เอ้าเลือกมาเเละฉันขอบอกเลยว่านี่มันไม่ใช่เรื่องของพวกเธอเลยเเม้เเต่น้อย


ตอนนี้ลอริซ่านั้นเเทบจะบ้าคลั่งไปเเล้วได้ชักดาบซามูไรสีดำขึ้นมาชี้ขู่ทีมเซนชะโดซึ่งทำให้สองฝ่ายตกใจไม่น้อยกองกำลังNMAที่อยู่หลังลอริซ่านั้นก็ทำสีหน้าตกใจอย่างมากเเล้วรีบไปมองที่บอริสเหมือนกำลังขอคำสั่งจากเขา

บอริส:(ส่ายหน้าเล็กน้อยเชิงบอกว่าอย่าเพิ่ง)​

ลอริซ่า:เลือกมาซะ

มาโฮะ:ทุกคนเอายังไงดีเเต่ถ้าเป็นฉันฉันเลือกที่จะพายัยนั้นกลับไป

ลอริสซ่า:!!!

เอริกะ:หัวหน้า

มาโฮะ:เอริกะผู้หญิงคนนั้นคือเพื่อนของฉันฉันคงปล่อยไปไม่ได้หรอก

มิโฮะ:พี่ ถ้างั้นหนูขอไปด้วยนะเพราะหนูคงไม่ปล่อยให้พี่สู้คนเดียวหรอกใช่มั้ยทุกคน

ลูกทีมมิโฮะเเละทีมโออาไร:ใช่เเล้ว

เอริกะ:หัว…. ไม่สิคุณมาโฮะฉันขอช่วยด้วยคนค่ะเพราะเธอคนนั้นเป็นเพื่อนของฉันเช่นกัน

ทีมคุโรโมริมิเนะ:พวกเราก็ขอไปด้วย

เคย์:ถ้างั้นเอาเป็นว่าพวกเราก็ลุยกันหมดนี่เเหละเพราะพวกเรามาที่นี่ก็จุดประสงค์เดียวนี่

เอริล์เกรย์:ลอริซ่าซังถ้าจะสู้อีกครั้งคงได้ใช่มั้ย

คัตยูช่า:ถึงเวลาเอาคืนสักทีนอนน่า

นอนน่า:รับทราบค่ะทุกหน่วยเตรียมตัว

ทีมปราพด้า:อูร่าาาาาาาาา

นิชิ:พวกเราจิฮะตันเตรียมตัวไม่ว่าเราจะเเพ้หรือชนะเราจะไม่ถอยจนกว่าเป้าหมายของพวกเราจะสำเร็จ

ลูกทีมจิฮะตัน:บันไซ

ดาร์จีลิ่ง:ศึกครั้งนี้พวกเราจะไม่มีชาหกอย่างเเน่นอน

เอเเคลร์:ขอรบกวนอีกครั้งด้วยนะค่ะคุณลอริซ่า

ชิซุกะ:พร้อมใช่มั้ยริน

ริน:พร้อมเสมอเลยค่ะองค์หญิง

เอริกะ:(ให้สัญญาณมือ)

โคเมะ:รับทราบค่ะคุณเอริกะ, เชสก้า

เชสก้า:ทุกหน่วยเตรียมตัว

เอมิ:ฉันขอเเก้มือหน่อยละกันนะเพื่อนของเพื่อนเก่าของฉัน

ฮิตโตมิ:ทุกคนพร้อมนะ

ทีมเบลวอร์:อืม ออกคำสั่งมาเลย

ไยกะ:ได้เวลาที่ฉันจะเอาคืนเเล้ว

บอริส:ดูท่าว่านี่คงเป็นคำตอบของฉันเหมือนกันขอโทษด้วยนะลอริซ่าเเต่ฉันจำเป็นต้องหยุดเธอ

ลอริซ่า:….

ลอริซ่าเงียบเเล้วเดินหันหลังให้กับทีมเซนชะโด

ลอริซ่า:เเอสต้า, ไอน่า, นีซาน่า, มาเกช่ามากับฉันส่วนกองกำลังNMAจัดการพวกมันเท่าที่พวกเธอทำได้

กองกำลังNMA:….

ลอริซ่า:มัวเหม่ออะไรกันอยู่ล่ะ

กองกำลังNMAก็เห็นบอริสนั้นพยักหน้าเหมือนเป็นเชิงบอกว่าให้เล่นตามน้ำไป

กองกำลังNMA:รับทราบค่ะ

บอริส:พวกเราเองก็ต้องลุยเเล้วล่ะ

ทีมเซนชะโด:มาทำให้มันจบเร็วๆกันเถอะ

ลอริซ่า:ฉันจะเเสดงให้เห็นเองว่าทำไมฉันถึงได้ชื่อว่าไวท์รีปเปอร์

เเล้วลอริซ่าก็เดินสวนกองกำลังรถถังNMAไปพร้อมกับลูกทีมทั้ง4คนของเธอ

เเล้วการต่อสู้ท่ามกลางหิมะก็ได้เริ่มต้นขึ้น

จบตอนกลับไปซะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #10 0621198225 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:18
    ลงสะดึกเลยนะค่ะรอตอนต่อไปนะค่ะ
    #10
    1
    • #10-1 Topper49382(จากตอนที่ 41)
      11 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:01
      ครับขอบคุณ​ครับ​
      #10-1