(Fan-fic​ girl und​ panzer)​สงครามเซนฉะโด

ตอนที่ 37 : ปฐมบทก่อนขึ้นซีซั่น3 ค่ำคืนก่อนพบกับไวท์รีปเปอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 ก.พ. 63

ปฐมบทก่อนขึ้นซีซั่น3 ค่ำคืนก่อนพบกับไวท์รีปเปอร์

มาโฮะ:ไม่คิดว่าที่นี่จะมีทางลงห้องใต้ดินห้องใต้ดินกว้างขนาดนี้นะเนี่ย

มิโฮะ:พอดีที่นี่ใช้เป็นที่หลบภัยเมื่อพวกทหารรัฐบาลของประเทศนี้บุกมานะค่ะ

เเล้วทันใดนั้นข้างล่างก็มีเสียงเหมือนเสียงเด็กๆเล่นกันสนุกสนาน

ดาร์จีลิ่ง:เสียงอะไรนะ

โรสฮิบ:ฉันขอลงไปดูก่อนนะค่ะเดสซึหว่า

โรสฮิบที่ทำท่าจะวิ่งลงไปดูอย่างมีความสุข

อัสสัม:เดี่ยวสิทำไมดูเธอถึงดูมีความสุขจังตลอดที่ผ่านมาฉันก็อุตสาห์เป็น….

อัสสัมจู่ๆก็หยุดพูดเเล้วหน้าเเดงขึ้นมา

เปโกะ:คุณอัสสัมไม่สบายหรือเปล่าจู่ๆก็หน้าเเดง
อัสสัม:เปล่าซะหน่อย

คลาร่า:นอนน่าเรารีบลงไปจะดีมั้ย(ภาษารัสเซีย)

นอนน่า:ตอนนี้ฉันเเทบอยากจะวิ่งลงไปเเล้วคลาร่า(ภาษารัสเซีย)

คลาร่ากับนอนน่าต่างพูดคุยพลางกำเดาไหลไป

คัตยูช่า:นี่พวกเธอสองคนพูดภาษาญี่ปุ่นสิเเล้วทำไมพวกเธอสองคนต้องกำเดาไหลด้วย

คลาร่ากับนอนน่า:เปล่าค่ะท่านคัตยูช่า

จนทีมเซนชะโดได้ลงมาถึงห้องที่เป็นต้นเสียง

ชิซุกะ:เสียงดังมาจากห้องนี้นะ

มิโฮะ:ความจริงมันก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ

เเล้วมิโฮะก็เปิดห้องทันที

มาโฮะ:นี่มัน…

ภายในห้องนั้น

???:พี่มิโฮะ

ภายในห้องนั้นก็มีกลุ่มเด็กเล็กๆกลุ่มใหญ่อายุเเต่ละคนก็น่าอยู่ในช่วง6-9ขวบเเล้วทันทีที่เห็นมิโฮะพวกเด็กๆก็เเห่วิ่งเข้ามาทันที

??? :นี่อย่าเอะอะเสียงดังสิเด็กๆ เอ๊ะ!!!

คนที่เข้ามาเตือนเด็กๆก็คือกลุ่มทหารNMAที่มีอายุพอๆกับมาโฮะเเต่ยังที่2ฝ่ายจะทำอะไรไม่ทันทำอะไร

ทหารNMA:ตามสบายพวกเธอเลยละกันนะ, มิโฮะกับคนอื่นๆฝากดูเเลเด็กๆหน่อยละกันพวกเรามีธุระเเล้วพวกที่มาใหม่ห้ามทำให้เด็กๆพวกนี้ร้องไห้หรือทำให้เด็กพวกนี้มีเเผลเด็ดขาดไม่งั้นเจอดีเเน่, พวกเราไปกันได้เเล้ว

เเล้วพวกทหารNMAก็เดินสวนทยอยออกจากห้องไปเเต่ทีมเซนชะโดก็สังเกตเห็นว่ามีทหารNMAบางคนไม่มีเเขนข้างใดข้างหนึ่งเเละบางคนก็มีเเขนเทียมข้างหนึ่งเเล้วก็ยังมีบางคนที่ตรงขาใช้ขาเทียมเดินเอา

มาโฮะ:อะไรกันนะ

มิโฮะ:พวกเขาเป็นทหารNMAที่ผ่านสงครามมาในช่วงTerror soilderเเละก็….

มิโฮะพูดด้วยสีหน้าเศร้าใจ

เเอนโชวี่:นี่มิโฮะเป็นอะไรหรือเปล่าสีหน้าดูไม่ดีเลย

เเอนโชวี่พูดทักจนทำให้คนอื่นสังเกตสีหน้าของเธอเเต่ที่น่าเเปลกคนที่ถูกจับตัวไปตอนที่ญี่ปุ่นเองก็ทำสีหน้าเเบบเดียวกัน

มิโฮะ:ฉันนะหรอค่ะ

ย้อนกลับไปช่วงเวลาหนึ่งที่มิโฮะกับเพื่อนๆของเธอที่มาถึงฐานทัพThe MaskเเละNMA

มิโฮะ:ทำไม… ทำไมละค่ะที่ต้องช่วยพวกฉันจน….. ทั้งที่พวกฉัน

มิโฮะที่เหมือนเป็นตัวเเทนทีมเซนชะโดที่อยู่ในตอนนั้นได้ถามพร้อมทั้งน้ำตา

ทหารNMA:งอเเงเป็นเด็กไปได้กะอีเเค่ขากับเเขนของพวกฉันเองเดี่ยวก็มีขาเทียมเเขนเทียมใช้เเทนเเล้วเเละถ้าจะขอบคุณจริงๆไปขอบคุณท่านพี่ไวท์รีปเปอร์โน่นที่ช่วยพวกเธอไม่พอเเล้วยังอุตส่าห์ลงรถถังไปช่วยเพื่อนพวกเธอที่รถถังเสียหลักตกน้ำไปอีก

ทหารNMAพูดด้วยเสียงปกติ

มิโฮะ:เเต่… เเต่ว่า…

ทหารNMA:หยุดร้องได้เเล้วน่าพวกฉันไม่ได้โกรธอะไรมากเเต่สัญญากับพวกฉันได้มั้ยว่าอย่าทำอย่างนี้อีกชีวิตพวกเธอมีค่ามากนะเเล้วถ้าพวกเธอเป็นอะไรขึ้นมาคนที่เดือดร้อนมากสุดก็น่าจะเป็นครอบครัวของพวกเธอเเค่พวกฉันลากตัวพวกเธอมาเเค่นี้พวกฉันก็รู้สึกผิดต่อพวกเขามากเเล้วเเล้วนี่ถ้าพวกเธอเป็นอะไรขึ้นมาอีกก็...โอ้ยไม่อยากพูดถึงเลย,เเล้วก็จงดูสิ่งที่พวกเธอเห็นละกันนี่เเหละคือความโหดร้ายของสงคราม

ทีมเซนชะโด:เข้าใจเเล้วล่ะเเละพวกเราสัญญาว่าจะไม่ทำอีก

กลับมาที่ปัจจุบัน

มาโฮะ:มิโฮะเป็นอะไรหรือเปล่า

มิโฮะ:มันก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะเเค่เห็นเเล้วมันหดหู่ใจนะค่ะ

เอมิ/ฮิตโตมิ:มิโฮะถ้ามีอะไรที่ไม่สบายใจก็บอกได้เลยนะ

มิโฮะ:ขอบคุณนะเอมิจัง, ฮิตโตมิจัง

พวกเด็กๆ:นี่พวกพี่จ๋ามาเล่นด้วยกันเถอะ

พวกเด็กๆในห้องเริ่มส่งเสียงดังอีกครั้ง

มิโฮะ:โอเคจ๊ะมามาเล่นด้วยกัน

พวกเด็กๆ:เย้ๆๆๆๆๆๆ

เอมิ:ไปกันเถอะฮิตโตมิ

เเล้วเอมิก็เริ่มไปเล่นกับพวกเด็กๆทันที

ฮิตโตมิ:รอด้วยเอมิจัง

เเอนโชวี่:ฉันไปเล่นด้วยดีกว่า

เปเปอร์โรนี่:อาเจ๊

เเอนโชวี่:ตอนนี้ฉันคิดว่าไม่สิฉันว่ายัยพวกนั้นไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรเลยด้วยซ้ำในทางกลับกันฉันรู้สึกสงสารซะมากกว่าเเล้วละ,เล่นกับพวกเด็กๆเองก็ไม่เลวนะเปเปอร์โรนี่

คาร์ปาโช่:ฉันขอไปด้วยค่ะดูเช่

คาร์ปาโช่ก็หันมาทางซีซาร์

คาร์ปาโช่:ทากะจังไปด้วยกันเถอะ

ซีซาร์:อะ… อืม

ทีมโรงเรียนโออาไร:(เเบ่งกลุ่มของเเต่ละชมรมเล่นกับพวกเด็กๆ)​

ดาร์จีลิ่ง:พวกเธอเคยได้ยินคำนี้หรือเปล่า....

พวกเด็กๆ(1):(เเทบจะหลับ)

เปโกะ/อัสสัม:ฉันว่ามันไม่เวิร์ดนะค่ะ

เอริล์เกรย์:เด็กๆเเทบจะหลับเเล้วนะเด็กๆมามากินขนมดีกว่าพี่

พวกเด็กๆ(1):(ตื่นทันที)ขอบคุณค่ะ

เเล้วพวกเด็กก็รีบเข้าหาเอริล์เกรย์ทันทีโดยมีภาพด้านหลังคือโรสฮิบให้เด็กขี่คอเเล้วโดยที่ตัวเองวิ่งพร้อมกับมีรุคุริริที่วิ่งตามหลังเพื่อห้าม

เคย์:เเล้วเจ้ากระต่ายก็….

เคย์นั้นก็เล่านิทานให้พวกเด็กๆฟังซึ่งเด็กต่างก็มีความสุขเเล้วขอให้เธอเล่าอีกหลายๆเรื่อง

อาริสะ:นี่อย่าขี่คอฉันอย่างงั้นสิ

นาโอมิ:(ถ่ายภาพ)

นิชิ:เด็กๆตามฉันมาไม่ว่าจะเป็นหน้าไหนเราจะเข้าไปโดยไม่ถอย, บันไซ!!!

พวกเด็กๆ(2)กับทีมจิฮะตัน:บันไซ!!!

ชิซุกะ:มันก็ไม่เลวเลยนะที่เล่นกับพวกเด็กๆมันทำให้พวกเรานึกถึงช่วงวัยเด็กเลย

ริน:นั้นสิคะองค์หญิง

เอเเคลร์:(ร้องเพลง)

พวกเด็กๆ(3)/เพื่อนของเอเเคลร์:(ร้องตาม)

มิกะ:(เล่นกันเตเล่)

พวกเด็ก(4):ว้าวไพเราะจัง

อากิ/มิโกะ:เข้ามาฟังเลยเเค่คนละ…..

เเล้วทันใดนั้นอากิกับมิโกะก็สัมผัสจิตสังหารรุนเเรงจากประตูโดยเหมือนมีคนมองอยู่เเล้ว, อากิกับมิโกะก็เห็นมิกะเหมือนตั้งใจเล่นเเบบเเปลกๆพร้อมทั้งเหงื่อตกเป็นอย่างมากทั้งที่ห้องนี้มีเเอร์

อากิ/มิโกะ:อยากนั่งฟังนานเเค่ไหนเชิญเลยนะ

โอชิดะ:เฮ้อ.. เอ๊ะ

เเล้วทันใดนั้นโอชิดะก็เหมือนโดนดึงเเขนเสื้อจนทำให้เธอหันไปมองก็พบเด็กผู้หญิง

โอชิดะ:มีอะไรหรือ

เด็กผู้หญิง(1):พี่จ๋าเล่นพ่อเเม่ลูกกัน

โอชิดะ:เอ่อ… ได้สิเเล้วใครเป็นพ่อล่ะพวกพี่มีเเต่ผู้หญิงนะ

เด็ก(1):งั้นพี่เล่นเป็นเเม่

อันโดะ:ฮ่าๆๆๆๆเข้ากันดีนี่

โอชิดะ:เงียบไปเลย

เด็ก(1):เเล้วให้พี่คนนั้นเป็นพ่อ

อันโดะ:หาาาาา

มารีย์:เข้ากันดีนี่

มารีย์พูดพร้อมกับมีเเอสพารากัสกับโบดิอัสเเอบกลั่นขำอยู่ด้านหลัง

อันโดะ/โอชิดะ:ไม่เลยซักนิด

เด็กผู้หญิง(2):นี่เธอชื่ออะไรหรอดูเเล้วเราอายุเท่ากันเลยนะ

คัตยูช่า:นี่คัตยูช่าอายุ17จะ18ปีเเล้วนะเเละเเน่นอนว่าฉันต้องเป็นพี่เธอด้วยนี่นอนน่า, คลาร่ามาช่วยหน่อยสิ

คลาร่า:สุดยอดไปเลยสหายนอนน่า(ภาษารัสเซีย)

นอนน่า:ตอนนี้ฉันเเทบจะตายตาหลับสหายคลาร่า(ภาษารัสเซีย)

นอนน่ากับคลาร่าพูดพร้อมกับถือกล้องบันทึกไว้พร้อมกับกำเดาไหล

คัตยูช่า:เร็วๆเข้า

เอริกะ:ไม่ไหวๆ

เเล้วเอริกะก็โดนสะกิดจากด้านหลัง

เด็ก(3):พี่มาเล่นเถอะ

เอริกะ:ฉันไม่เล่น

เด็ก(3):(ทำสีหน้าเศร้า)

เอริกะ:(หน้าลำบากใจเเละรู้สึกเเย่)

โคเมะ:คุณเอริกะเล่นเถอะค่ะถ้าเด็กร้องไห้คงจะไม่ดีนะค่ะ

โคเมะพูดพลางพร้อมกับเล่นเด็กอีกคนพร้อมกับเชสก้า

เอริกะ:รู้เเล้วน่าเเล้วจะเล่นอะไรล่ะ

เด็ก(3):(เปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มเเย้ม)เล่นวิ่งไล่จับกัน เเปะพี่เป็น

เเล้วเด็กคนนั้นวิ่งทันที

เอริกะ:เฮ้อ(ทำสีหน้ายิ้ม)หยุดนะมาให้จับซะดีๆ

มาโฮะ:ไม่ค่อยเห็นเอริกะเป็นเเบบนี้นะ

มิโฮะ:นั้นสิคะ

เด็ก(4):พี่มิโฮะ

มิโฮะ:อะไรจ๊ะ

เด็ก(4):พี่ไวท์รีปเปอร์จะกลับมาเมื่อไหร่พอรู้มั้ยฮะ

มิโฮะ:ไม่รู้สิเเต่ที่รู้ๆว่าพวกพี่จะไปเจอกับเค้าในพรุ่งนี้นะ

เด็ก:งั้นหรอฮะงั้นฝากบอกพี่ไวท์รีปเปอร์หน่อยนะครับว่า“รีบกลับมานะครับผมคิดถึงพี่ ”

มิโฮะ:ได้สิเดี่ยวไปบอกให้นะ

มาโฮะ:งั้นจะเล่นอะไรกันดีล่ะหนุ่มน้อย

เด็ก(4):ไม่รู้สิครับงั้นเล่นรถถังของเล่นพวกนี้ก็ได้ครับ

มาโฮะ:ได้สิ, มิโฮะ

มิโฮะ:ค่ะพี่(พยักหน้าเเล้วยิ้ม)

ทั้งห้องต่างก็เล่นกันอย่างสนุกสนานซึ่งถือว่าเป็นการเสริมสร้างความสุขก่อนที่พวกเธอจะต้องจะต้องพบกับหัวหน้าNMAซึ่งเมื่อเวลานั้นมาถึงจะเป็นการเจรจาหรือเปิดศึกกันเเน่นะ???

จบตอนปฐมบทก่อนขึ้นซีซั่น3 ค่ำคืนก่อนพบกับไวท์รีปเปอร์















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #6 0621198225 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:47
    ไกล่ได้เจอกันแล้วสินะค่ะมิโฮะ มาโฮะแล้วก็ไวท์รีปเปอร์ รอตอนต่อไปอยู่นะค่ะสู้ๆๆ
    #6
    1
    • #6-1 Topper49382(จากตอนที่ 37)
      1 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:47
      ครับผม
      #6-1