(Fan-fic​ girl und​ panzer)​สงครามเซนฉะโด

ตอนที่ 17 : ปฐมบทก่อนขึ้นซีซั่น​2​ ระหว่างการเดินเรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ธ.ค. 62

ปฐมบทก่อนขึ้นซีซั่น2
ระหว่างการเดินเรือ

เสียงนกที่เกาะตามเรือ, เสียงคลื่นทะเลในระหว่างการล่องเรือเเละกลิ่นของทะเลนั้นช่างชวนให้รู้สึกสงบจิตใจเเต่คงไม่ใช่หลายคนในทีมเซ็นชะโดเพราะจุดมุ่งหมายของเรือที่พวกเธอขึ้นนี่คือสนามรบซึ่งอาจคลาดชีวิตของพวกเธอได้เลยเเต่ว่า…

เป๊ปเปอร์โรนี่:ดูเช่ค่ะเส้นใกล้ได้เเล้วนะค่ะ

ดูเช่:รออีกเเป๊ปอย่าพึ่งเอาขึ้น

เป๊ปเปอร์โรนี่:โอเคค่ะดูเช่

โรงเรียนเเอนซีโอ้ต่างก็ทำพลาต้าเเละสปาเก็ตตี้ให้กับคนอื่นๆอยู่

ส่วนโรงเรียนเซนต์กลอเรียน่านั้นต่างก็จิบชาพูดคุยกัน

ดาร์จีลิ่ง:เเต่ถึงยังไงฉันเเปลกใจนะค่ะที่คุณมาน่ะคุณเอริล์เกรย์

อัสสัม:นั้นสิค่ะ

เอริล์เกรย์:ก็เเค่มาช่วยรุ่นน้องที่น่ารักมันผิดตรงไหนเเละ…

ดาร์จีลิ่ง:เเละ…

เอริล์เกรย์:ฉันอยากเจอเธอคนนั้นอีกครั้งหนึ่งนะ

อัสสัม:เธอคนนั้น…

เอริล์เกรย์:ความลับจ๊ะ

เเล้วเอริล์เกรย์ก็ส่งยิ้มให้อัสสัม

ในเเต่ละโรงเรียนต่างก็ทำกิจกรรมที่เคยทำกันตอนอยู่โรงเรียนกันเเต่ก็ไม่ใช่สำหรับทุกคน

มาโฮะ:เฮ่อ……..

มาโฮะได้ถอนหายใจซึ่งตอนนี้เธอเป็นห่วงน้องสาวอย่างเอาเป็นเอาตายอย่างมากในช่วงเวลา5วันที่ผ่านมาที่เธอเเทบตายไม่เป็นหลับนอน

เหตุการณ์ก่อนขึ้นเรือ

มาโฮะ:หนูไปก่อนนะค่ะท่านเเม่

ชิโฮะ:ระวังตัวด้วยนะมาโฮะตอนนี้เเม่คงไปด้วยตอนนี้ไม่ได้คนที่จะช่วยน้องได้คงเป็นลูกเเล้วมาโฮะเเต่ถ้าเเม่เคลียร์ปัญหาที่นี่ได้เมื่อไหร่เเม่จะรีบตามไปช่วยทันทีตอนนี้ลูกเป็นความหวังเดียวเเล้วที่จะช่วยมิโฮะนะ

มาโฮะ:ค่ะท่านเเม่

กลับมาที่บนเรือ

???:ขอโทษนะคุณมาโฮะฉันขอนั่งด้วยได้มั้ย

มาโฮะ:ได้สิเอมิ

คนที่เดินเข้ามาทักทายทักทายมาโฮะคือเอมิ

เอมิ:ดูเหมือนคุณจะมีเรื่องทุกข์ใจไม่น้อยเลยนะ

มาโฮะ:เธอเองก็คงเหมือนกันสินะ

เอมิ:ใช่ค่ะเเละคงเหมือนกันด้วยทั้งพี่เเละเพื่อนๆก็โดนลักพาตัวไปตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง

มาโฮะ:อืม… ใช่ตอนนี้ที่ฉันเป็นห่วงมากสุดก็คงเป็นมิโฮะน้องสาวฉันนะเเหละ

??? :คุยเรื่องอะไรกันอยู่หรอฉันขอร่วมวงด้วยได้มั้ย

ก็มีเด็กสาวตัวเล็กส่วนสูงราวกับเด็กประถมได้เดินเข้ามาหามาโฮะเเละเอมิ

มาโฮะ:ได้สิคัตยูช่า

คัตยูช่า:ขอบใจ

เเล้วคัตยูช่าก็ได้นั่งร่วมวงสนทนากับมาโฮะเเละเอมิในทันที

คัตยูช่า:ถึงเเม้ว่าฉันไม่มีพี่หรือน้องให้ยัยพวกนั้นพาตัวไปเเต่ตอนนี้นอนน่าเเละคลาร่าเพื่อนคนสำคัญเเละคนอื่นๆเองก็ค่อยอยู่เคียงข้างกันมาตลอดเเต่ตอนนี้พวกเค้า….

มาโฮะ:ไม่เอาน่าบางทียัยพวกนั้นอาจไม่ได้ทำอะไรก็ได้.. เอ้านี่

เเล้วมาโฮะก็ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้คัตยูช่าที่เหมือนกำลังร้องไห้ออกมา

คัตยูช่า:ฉันไม่เป็นไรหรอกเเต่ก็ขอบใจนะ

เเล้วคัตยูช่าก็รับผ้าเช็ดหน้าเเล้วมาซับน้ำตาในทันที

??? :นี่ๆๆๆๆๆสาวๆสามคนที่อยู่ตรงนั้นนะมานั่งกลุ้มอะไรอยู่ตรงนั้นมาร่วมปาร์ตี้สปาเก็ตตี้เเละพาสต้ากันเถอะ
คนที่เดินมาเรียกมาโฮะ, เอมิเเละคัตยูช่านั้นคือเเอนโชวี่(อันไซหรือดูเช่)หัวหน้าสูงสุดทีมโรงเรียนอันซีโอ้

มาโฮะ:ไม่ล่ะขอบใจนะ

เเอนโชวี่: ฉันเข้าใจนะว่าเธอเออ…ช่างเถอะคนอื่นๆก็เสียใจไม่เเพ้พวกเธอหรอกทุกคนในที่นี่ต่างก็สูญเสียเหมือนกันไม่เป็นอันหลับนอนรวมถึงฉันด้วยเเต่เเน่นอนว่าไม่ช้าก็เร็วพวกเราจะได้กลับมาเเน่นอนเชื่อฉันสิเพราะฉะนั้นเลิกเศร้าเเละมาร่วมวงกันเถอะ

มาโฮะ:เข้าใจเเล้วละพวกเธอก็ไปด้วยเถอะ

เอมิ/คัตยูช่า:(พยักหน้า)

เเล้วมาโฮะ, เอมิเเละคัตยูช่าก็เดินเข้าร่วมทันที

เอริกะ:นี่ค่ะคุณมาโฮะ

ทันทีที่เอริกะเห็นมาโฮะเธอก็ยื่นข้าวเเกงกะหรี่ทันที

มาโฮะ:ขอบใจนะเอริกะเเต่มีข้าวเเกงกระหรี่ด้วยหรอ

เเอนโชวี่:ของโปรดเธอไม่ใช่หรอพอดีฉันทำเพื่อไว้นะยังมีอยู่นะเเต่จะถูกปากหรือเปล่าเนี่ยสิพอดีพึ่งทำครั้งเเรกนะ

มาโฮะ:ขอบใจนะ

เเล้วมาโฮะก็ทานข้าวเเกงกระหรี่ทันที

มาโฮะ:อร่อยมากเลยขอบใจนะ

เเอนโชวี่:อืมก็ดีใจนะที่เธอชอบนะ

เเอนโชวี่ก็ดีใจมากเเต่หารู้ไม่ว่ามีเเววตารังสีอำมหิตเพ็งเธออยู่

มาโฮะ:(รอพี่ก่อนนะมิโฮะ)​

ตอนนี้บนเรือรบลำหนึ่งตอนนี้ก็มีเสียงเฮฮาปาร์ตี้กันบนเรือก่อนเผชิญศึกใหญ่ที่ใกล้เข้ามาเเล้วทุกที

จบตอนปฐมบทก่อนขึ้นซีซั่น2ระหว่างการเดินเรือ


Merry Xmasนะครับผู้อ่านทุกคนขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะครับเเละขอบคุณ​ที่เข้ามาอ่านกันจนถึงตอนนี้ด้วยนะครับเดี่ยวจะทยอยลงจนจบเเน่นอน













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น