(ไม่จบ)The Twisted World [Fic:Tokyo ghoul & Attack on titan]

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 6 การเปิดใจรับเพื่อนใหม่! (100%!!)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    21 เม.ย. 60

ตอนที่ 6 การเปิดใจรับเพื่อนใหม่!

“อ้วก~~~~~

ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นี้ คาเนกิได้หาวิธีเลี่ยงอาหารมื้อแรกได้สำเร็จมาแล้วครั้งหนึ่งแต่ก็ถูกเหล่าเพื่อนพ้องสามคนรวมหัวกันแบ่งอาหารมาให้ทานอีก พวกเขาหาทางยัดให้เขากินเข้าไปให้ได้จนในที่สุดนิสัยขี้เกรงใจในตัวก็ผลักดันให้ชายหนุ่มกินส่วนแบ่งนั้นเข้าไปทั้งหมด

รสชาติของขนมปังที่ถูกรับรสด้วยลิ้นที่แปลกประหลาดของเขามันช่างมีรสคล้ายคลึงกับของเน่าที่สากปากยิ่งกว่าอะไรดี กระเพาะที่ไม่สามารถดูดซึมอาหารพวกนี้ได้ทั้งยังเป็นโทษกำลังประท้วงให้เขาคายของเก่าออกมาทุกขณะ แต่เพราะโลกที่เขาจากมาสอนวิธีในการทานของพวกนี้ต่อหน้ามนุษย์ไว้จึงทำให้เขาตีหน้านิ่งทานได้เรื่อยๆจนไม่เป็นที่สะดุดตา

แต่หลังจากตีหน้านิ่งมาได้จนหมดเวลารับประทานอาหารเย็น ในที่สุดชายหนุ่มหัวขาวก็หมดความอดทนต้องขอตัวมาเข้าห้องน้ำ แต่เพราะเพื่อนๆที่ติดหนึบยิ่งกว่าหมากฝรั่งตามมาส่งเขาถึงห้องน้ำ แม้ว่าเขาจะไม่แสดงอาการว่าพะอืดพะอมแต่เสียงที่เล็ดลอดออกมาก็ทำให้รู้ว่าเขามาเข้าห้องน้ำทำไม

อย่างนี้จะเอาอะไรมาอ้างล่ะเนี่ย!!!’

คิดพลางยีหัวอย่างหงุดหงิดก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้องน้ำด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเช่นเดิม เพื่อนแก๊งเดิมที่ประกอบด้วย มิคาสะ อาร์มิน เอเรน พุ่งมาหาคาเนกิด้วยท่าทางเป็นห่วง ส่วนคนอื่นที่รอมาเข้าห้องน้ำก็ไม่ต่างกันเพียงแต่ไม่กล้าเข้ามาหาส่งมาแต่สายตาอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น

“นายป่วยเหรอ? ทำไมยังฝืนอีกล่ะทำไมไม่บอกเรา!!” มิคาสะถามสายตาฉายแววเป็นห่วงจนคาเนกิอดเบือนหน้าหนีไม่ได้ เขาไม่ชินกับการเป็นที่สนใจในคนหมู่มากแต่ก็รู้สึกอุ่นที่อกแปลกๆ

“ฉันแพ้อาหารประเภทแป้งนิดหน่อย” คาเนกิเอ่ยพลางยกมือแตะปลายคางแล้วลูบไปมาเบาๆใบหน้ายังคงเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขานึกขอบใจมิคาสะเบาๆที่เอ่ยถามเรื่องนี้ ไม่งั้นเขาอาจจะยังหาข้อแก้ตัวไม่ได้

“งั้นนายจะกินอะไรล่ะ! อาหารที่นี่มีแต่ประเภทแป้งนะ เพราะเนื้อเป็นของหายากและราคาสูง” อาร์มินเอ่ย เอเรนก็พยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะให้ข้อเสนอ “ไปแจ้งครูฝึกไหม เผื่อเขาจะหาวิธีแก้ได้”

ไม่ได้! เอ่อคือ ฉันไม่อยากไปรบกวนครูฝึกเขาน่ะ อีกอย่างฉันเป็นแบบนี้จนชินแล้ว นานๆทีถึงจะได้กินเนื้อทีหนึ่งซึ่งส่วนใหญ่ฉันก็ใช้วิธีดื่มกาแฟแก้หิวไปน่ะ อืมงั้นเดี๋ยวฉันไปขอครูฝึกให้ทางทีมสำรวจส่งกาแฟมาให้ทานก็ได้ จะได้ไม่ลำบากพวกนาย”

คาเนกิพูดด้วยท่าทางเลิ่กลั่กมองยังไงก็รู้ว่ากำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ เหล่าคนดูแลทั้งสามรู้ว่าไม่มีใครอยู่ได้ด้วยการกินกาแฟเป็นเดือนๆหรอกแต่ก็ทำใจเชื่อ เพราะไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวมากจนเกินไป ยิ่งบุคลิกที่เย็นชาและดูโลกส่วนตัวสูงด้วยแล้วยิ่งไม่น่าเสี่ยงไปถามอะไรเยอะ

“งั้นเหรอ ไม่น่าล่ะทำไมตัวเล็กแบบนี้ ฮะๆ” เอเรนพยายามตลกกลบเกลื่อนแม้ว่าจะปิดความเคลือบแคลงใจไม่มิดก็เถอะ

“ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกเนอะ” อาร์มินเอ่ยพร้อมกับแววตาที่หลุบลงเล็กน้อย เขารู้ว่าคาเนกิไม่มีทางขอให้พวกเขาช่วยหรอกแต่ก็ยังพูดเผื่อเจ้าตัวจะหันมาขอความช่วยเหลือบ้างแค่นั้น

“แล้วนี่ฝึกไหวไหม อีกไม่กี่นาทีครูฝึกจะเรียกแล้ว” มิคาสะเป็นฝ่ายถามบ้าง คาเนกิไม่ได้ตอบอะไรไปแต่พยักหน้าขึ้นลงเบาๆเป็นนัยว่าไหว

มนุษย์ทั้งสามเมื่อเห็นสีหน้าที่ดูดีขึ้นของสมาชิกใหม่ก็ออกตัวเดินนำไป คาเนกิเดินตามทั้งสามไปเงียบๆแต่ในใจกลับรู้สึกแย่แปลกๆที่รู้ว่าทั้งสามคนนี้เริ่มจะผิดใจและดูเริ่มไม่อยากยุ่งกับเขาแล้วแต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เขาต้องการตั้งแต่แรกอยู่แล้วไม่ใช่ เหรอ?

 

.ที่พักชาย

หลังจากที่การฝึกของวันนี้จบลงอย่างสมบูรณ์คาเนกิก็ปลีกตัวออกมายืนหน้าที่พักอีกเช่นเคย เขาชอบมายืนตรงนี้เนื่องจากมีคนน้อยลมโกรกแต่แค่ต้องยืนให้เมื่อยหน่อยแค่นั้น เขากำลังคิดถึงโลกฝั่งโน้นว่าจะมีการเป็นอยู่อย่างไร เขาหายไปแบบนี้ใครจะคอยปกป้องหรือพวกเขาอาจจะกำลังตามหาเขาอยู่ก็เป็นได้

เมื่อกลับมาคิดเรื่องปัจจุบันคนสามคนที่คอยติดเขาตอนนี้เริ่มดูถอยออกไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังคอยให้ความช่วยเหลือเรื่องการเรียนและกฏในการใช้ชีวิตในค่ายนี้เช่นเคย

เหมือนจะห่างมาได้อีกก้าวแล้ว…’

คาเนกิคิดในใจอย่างเหนื่อยอ่อน เหนื่อยในที่นี้คือเหนื่อยใจกับสมองล้วนๆ เขารู้สึกเหมือนพักนี้หัวใจกับสมองทำงานหนักชอบกล ไม่ว่าจะต้องคิดหาข้ออ้างสารพัด ต้องคอยผลักดันคนที่เข้ามาหาทุกคนแม้ใจจริงจะไม่อยากทำไหนจะต้องมาจำความรู้ใหม่ของโลกนี้อีก ไม่อยากเชื่อเลยว่าวันๆเดียวจะมีเรื่องให้ปวดหัวเยอะขนาดนี้!

“นี่ นายตรงนั้นน่ะ” เสียงทุ้มดังขึ้นจากเบื้องหลังทำให้คนถูกเรียกสะดุ้งหลุดออกจากความคิด แต่ก็ยังทำเมินเสียงนั้นไปอย่างจงใจเหมือนที่เขาทำใส่คนที่นี่ทุกครั้ง “หูหนวกเหรอวะ”

ควับ!

ในที่สุดคาเนกิก็ถูกจับให้หมุนตัวมาเผชิญหน้ากับคนหน้าม้า ไม่ใช่ผมหน้าม้าแต่หน้าของเขายาวและสีผมกับทรงผมของเขานั้นก็ยิ่งเพิ่มความเหมือนม้าให้กับเจ้าตัวอีกด้วย ท่าทางกร่างๆไร้ความเกรงใจของเขาทำให้คาเนกิอดขมวดคิ้วใส่ไม่ได้

“ถามจริงจะหยิ่งอีกนานมะ!!! ไม่ใช่ว่ามาจากทีมสำรวจแล้วจะมาทำท่าทางเหมือนคุณหนูได้นะเว้ย! แล้วไอที่ชอบเมินนี่ทำไม? นายเก่ง! ใช่เก่งแต่ก็ใช่ว่าจะมาข่มกันแบบนี้ได้เฟ้ย!!!” ดูจากสีหน้าคำพูดคำจาทำให้คาเนกิรู้ได้ทันทีว่าคนๆนี้น่าจะกำลังหมั่นไส้เขาอย่างแน่นอน

“เงียบ? จะประหยัดน้ำลายไปถึงไหนฟะ!!! ทุกคนในรุ่นใครๆก็อยากจะเข้าหานายทั้งนั้น แต่นายกลับทำท่าทางอย่างงี้ใส่มันใช่หรอวะ? เห็นแล้วหงุดหงิดโว้ย!!!” พูดถึงจุดนี้จึงทำให้คาเนกิเข้าใจ คนตรงหน้าไม่ได้หมั่นไส้เขาแต่อย่างใดเขาแค่หงุดหงิดที่คาเนกิทำตัวเป็นคนโรคส่วนตัวสูงเท่านั้น เมื่อเห็นคนหัวขาวเงียบมือหนาก็ตรงไปรวบคอเสื้อของคนตรงข้ามพร้อมกระชากเข้ามาอย่างโมโห

“พอได้แล้วน่าแจน! นายทำอย่างนี้ไปมันก็ไม่ได้อะไรหรอก ปล่อยเขาไปเถอะ” คนผมแสกกลางสีดำ ท่าทางเรียบร้อยเดินมาห้าม คนภายในหอพักก็เริ่มเดินมาดูเหตุการณ์เพราะเสียงโหวกเหวกของชายหน้าม้าตรงหน้าคาเนกิ ถึงสถานการณ์จะเริ่มแย่ลงแต่คาเนกิก็ยังคงนิ่งให้คนตรงหน้าว่าเขาเสียให้พอใจ

“พวกเราพยายามเข้าใกล้นาย”

“แต่นายกลับทำตัวเหมือนมีกำแพงกั้นตลอดเวลา”

 

“ทั้งๆที่พวกเราก็มนุษย์เหมือนๆกันเจอความเศร้า การสูญเสียที่เหมือนกันแต่ทำไมนายถึงทำตัวเหมือน...เราแตกต่าง”

                เมื่อพูดจบเขาก็ผ่อนแรงลงปล่อยให้คาเนกิเป็นอิสระ ความรู้สึกเหมือนหน้าชาๆเมื่อเงยหน้ามาเจอคนทุกคนกำลังส่งสายตาที่ดูเหมือนน้อยใจกรายๆมาให้ก็ยิ่งทำให้ความรู้ผิดเพิ่มทวีคูณ

                เมื่อทุกคนกำลังหันหลังเดินกลับเข้าที่พัก คาเนกิที่กำลังจมอยู่กับความคิดนั้นก็ได้ฉุกคิดขึ้นได้ว่า คนพวกนี้ช่างไม่ต่างอะไรกับ นางาจิกะ ฮิเดโยชิ เพื่อนสนิทของเขาที่คอยอยู่เคียงข้างเขาตลอดมา แต่เมื่อร่างกายของเขาเปลี่ยนไปเขาก็กลับตีตัวออกห่างเพื่อนคนนี้ ทั้งๆที่พยายามเข้าหาแต่คาเนกิกลับเอาแต่หนีมันช่างไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่คนพวกนี้กำลังได้รับเลย

                ถ้าคิดให้ดีๆ ตัวเขาพยายามห่างจากฮิเดะเพื่อนรักตนเองเพราะไม่อยากให้เขาได้รับอันตรายรวมถึงเขาก็ไม่ต้องเกรงกลัวเรื่องที่ตัวเองเป็นกูลจะแพร่สะพัดออกไปด้วย ฟังเหมือนเห็นแก่ตัวเลยนะว่าไหม? แต่ที่นี่คนพวกนี้ไม่ได้รู้ถึงตัวตนของเขา ดังนั้นคนพวกนี้ไม่มีทางได้รับอันตรายจากการรู้จักเขาและเขาก็ไม่เดือดร้อนแน่ๆแล้ว

เขาจะยังผลักไสคนพวกนี้ไปทำไม?

แค่ทำตัวให้ปกติเหมือนตอนอยู่กับมนุษย์ทั่วไปก็ได้แล้วนี่!

                “ขอโทษ!!!” เสียงทุ้มนุ่มดังหนักแน่นและก้องกังวานจนคนทั่วทั้งหอพักหันมาให้ความสนใจ “ผมเป็นพวกที่อยู่คนเดียวมาตลอด ก็เลยเข้าสังคมไม่เก่ง ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าสิ่งที่ผมทำจะทำให้พวกคุณรู้สึกแย่ขอโทษด้วยนะ”

                ทั่วทั้งหอพักเงียบไปพักใหญ่ๆก่อนที่เอเรนและอาร์มินจะเป็นฝ่ายเดินมาหาคาเนกิและยืนนิ่ง สร้างความสงสัยให้ชายหนุ่มหัวขาวเป็นอย่างดี

                “พวกเรายกโทษให้อยู่แล้ว! หลังจากนี้เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะ คาเนกิ!!” อาร์มินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส คนในห้องกู่ร้องด้วยความดีใจและเห็นด้วยจนเหมือนเด็กน้อยได้ของที่อยากได้ ก็อย่างว่าใครๆก็อยากมีเพื่อนเป็นคนเก่งทั้งนั้น

                “ต่อไปนี้อย่ามีความลับกับพวกเราอีกนะ” เอเรนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ทำคาเนกิสะอึกไปนิดหน่อยแต่ก็ยังกลับมาตีหน้านิ่งได้อยู่ คำว่า ความลับเป็นสิ่งที่ทำให้คาเนกิลำบากใจจริงๆ

                “ปะ เรามาเริ่มทำความรู้จักกับทุกคนใหม่ดีกว่า” คนหัวเหลืองเอ่ยจบก็พาคาเนกิเดินคุยกับทุกคนในห้องเรียงคน ทำให้เขารู้จักทุกคนในห้องได้ในคืนเดียวและพรุ่งนี้เอเรนกับอาร์มินยังจะพาคาเนกิไปทำความรู้จักกับผู้หญิงทุกคนในค่ายนี้อีก! แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

                การสร้างมิตรภาพใหม่ครั้งนี้ในโลกใบนี้ ถ้ายังอยากรักษามิตรภาพนี้ไว้คาเนกิทำได้เพียง เก็บความลับนั้นให้มิดชิด แต่ถ้าวันใดจำเป็นจะต้องทำลายมิตรภาพนี้ทิ้งเขาก็แค่ เปิดเผยความจริงทั้งหมด แล้วกลับไปอยู่ในที่ๆเขาควรอยู่เท่านั้น นี่คือสิ่งที่เขาได้ตัดสินใจแล้ว

และเขาก็จะไม่เสียใจทีหลัง

ช่วงทอร์ก

เป็นไงล่ะไรท์กลับมาแบบเต็มร้อยเลยน้า...เหนื่อย...ถถถ

ตอนนี้แต่งยากมากสำหรับไรท์ เพราะไรท์จะต้องพยายามใส่ฟีลลงไปให้มากที่สุด!

จนในที่สุดกว่าจะแต่งเสร็จก็ใช้เวลาเป็นวันทีเดียว...แต่ง ลบ แต่ง ลบ 555

แต่ก็ได้ตอนที่มิตรภาพจัดเต็มมาล่ะนะ

เต็มจนไรท์นึกอยากมีเพื่อนฝูงที่รักกันแบบนี้บ้าง(ฮา)

และก็ได้เคลียร์เรื่องของความสัมพันธ์ของคนในรุ่นไปเลยด้วย

ก็โอเคเนาะ 555

ตอนต่อไปจะเป็นยังไงนั้น...

โนสปอยล์รอต่อไปนะเบบี๋ 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,074 ความคิดเห็น

  1. #1064 KimTmmm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 12:23
    ดีใจกับน้องงงง
    #1,064
    0
  2. #1056 Rise (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 10:57

    โทกะจังอยู่ไหน

    #1,056
    0
  3. #1030 Eloping (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 17:00
    ฮื้อ...คิดถึงฮิเดะ
    #1,030
    0
  4. #882 ฟ.ฟ้า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 09:18
    นั่นไง คิดเล็กคิดน้อยอีกแล้ว
    #882
    0
  5. #836 KuhakuX (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 23:01
    สนุกมากครับ
    #836
    0
  6. #517 deathnutty (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 00:56
    อ่านมา8ตอน หนุกมากกก อยากเม้นทุกตอนนะ แต่มันอ่านเลยทุกที(ลืมเม้นอ่ะ)*0*
    #517
    1
    • #517-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      10 กรกฎาคม 2560 / 09:11
      จริงหยออออ ดีใจจุง
      #517-1
  7. #346 ployjabb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 11:02
    สนุกมากค่ะไรท์คาเนะจังเริ่มเปิดใจล้าววววว ::>_<::
    #346
    0
  8. #250 คนธรรมดา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 12:12
    คิดถึงกระต่ายขี้เหงา(ฮิเดะ)อ่ะเจ้าคะ ไรท์จะกรุณาดึงเขาเข้าเรื่องด้วยได้ไหมเจ้าค่ะ คิดถึง คิดถึง!!!
    #250
    0
  9. #228 sanake (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:06
    ได้กลิ่นมาม่ามาแต่ไกลลลลลล
    //ก้มลงมอง+เช็ดนํํ้าลาย
    #228
    1
    • #228-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 23:06
      โอ้ย ไรท์พยายามไม่มาม่าแล้วนะ งือ~
      #228-1
  10. #225 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 16:57
    คิดถึงฮิเดะจังเลยอ่ะ
    #225
    1
    • #225-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 21:02
      ฮั่นแน่ มาแต่ชื่อให้คิดถึงเล่น 555
      #225-1
  11. #224 Preem (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 12:29
    รอค่ะ สู้ๆน้าาาาาา~~~
    #224
    0
  12. #223 Acnologia0109 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 10:33
    เอเรนอย่างคาเนกิเขาไม่เรียกว่าตัวเล็กเขาเรียกขนาดมาตรฐานส่วนแจนก้อพูดได้ดีนี่แต่เราเข้าใจนะความรู้สึกของคาเนกิอ่ะบางทีเรื่องบางเรื่องไม่พูดไปน่าจะดีซะกว่า>>ดราม่าไมเนี่ยเรา>.<
    #223
    1
    • #223-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 21:01
      ขนาดมาตรฐาน ถถถ แล้วไรเนอร์นี่อะไรคะ ขนาดเกินมาตรฐานไปโขเลยนา 55
      อย่าเพิ่งดราม่าจิ นี่ไรท์พยายามแต่งให้ดราม่าน้อยๆอยู่นะ!
      #223-1
  13. #222 w'wi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 08:44
    รอนะค้าาาาาา คาเนกิไม่ต้องกังวลตอนตัดมิตรภาพหรอก เดี๋ยวก็ตายส่วนหนึ่ง กลายเป็นไททันอีกสี่ รับรองว่าตัดยังไงก็ตัดไม่ได้ เพราะพวกนั้นมันชินกันแล้ว
    #222
    1
    • #222-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 20:59
      555 เออก็จริงเนอะ คือชีวิตมันสูญเสียเยอะพอกัน ตัวประหลาดก็มีเหมือนกันเนาะ 55
      #222-1
  14. #221 oOnisanOo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 08:41
    รอจนรากงอก~
    #221
    0
  15. #219 บุษกร อ่อนดี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 07:12
    รอค่าาาาาาา
    #219
    0
  16. #217 tiprada vaniz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 21:18
    ต่อน้าาา
    #217
    0
  17. #216 oOnisanOo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 20:45
    ต่อจิอิvอิ
    #216
    0
  18. #215 Karen_zaza(Renny) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:53
    รอต่อไปยยย์...ถ้าทุกคนรู้ความลับจะรุมยำคาเนกิไหมหนออออออ????
    #215
    1
    • #215-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 20:58
      ไม่หรอก ใครจะยำคาเนกิคุงได้โหดเบอร์นั้น ฮา
      #215-1
  19. #214 shion- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:21
    สนุกมากจ้าา
    #214
    0
  20. #213 NUTTY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:14
    โห่ ไรท์นึกว่าหายจะให้ท่านชูไปปล้ำยันบ้านเเล้ว555
    ปล.สู้ๆๆๆๆๆเน้ออ จุ๊บบบ
    #213
    1
    • #213-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 20:58
      ...รีดน่ากลัวอ่ะ ไรท์ยังไม่ได้ทำไรเลยนะ TT
      #213-1
  21. #212 สายรุ้ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:07
    รอค่ะ ^-^
    #212
    0
  22. #211 p_ice (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:02
    คาเนชั่นมาความน่ารัก
    #211
    1
  23. #210 MoePunCH (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 18:48
    ฟิคนี้ฮิเดะตายเเล้วมั้ยคะ//ถือระเบิด555
    #210
    1
    • #210-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 20:57
      อ่าน QA ด่วน!
      #210-1
  24. #209 AK_OR (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 18:39
    // วาางระเบิอลงแต่ยังถือบาซูก้าไว้
    #209
    1
    • #209-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 20:57
      วางทั้งสองอย่างนั่นแหละลูก...ใจเย็นนะ
      #209-1
  25. #208 MoePunCH (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 18:31
    งั้นเบบี๋(?)จะรอต่อไป555
    #208
    1
    • #208-1 Toony03(จากตอนที่ 8)
      22 เมษายน 2560 / 20:56
      555 คนนี้ก็เล่นด้วย
      #208-1