(ไม่จบ)The Twisted World [Fic:Tokyo ghoul & Attack on titan]

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 16 เรื่องเกิดเมื่อขึ้นศาล(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    16 เม.ย. 61

ตอนที่ 16 เรื่องเกิดเมื่อขึ้นศาล

                เคร้ง       เคร้ง

                “คาเนกิคุงนะ คาเนกิคุง จะใจอ่อนกับคนที่นี่เกินไปแล้ว” ทสึกิยาม่าเอ่ยขึ้นพร้อมสะบัดโซ่ที่ตรึงข้อมือข้อเท้าให้กระทบกับกรงเหล็กอย่างเบื่อๆ ใบหน้างอง้ำทิ้งตัวลงกับเตียงแข็งๆในคุกใต้ดินก่อนจะเหลือบมองกรงข้างๆอย่างขอความเห็นอีกครั้ง

                “เน่~~~บันจอยคุงก็คิดเหมือนกันใช่ไหม คนที่นี่ทำอะไรเราไม่ได้สักหน่อยจะกลัวทำไม?” แต่สิ่งที่ตอบมามีเพียงความเงียบงัน ไม่ต่างจากเมื่อครั้งแรกที่ได้เหยียบคุกแม้แต่น้อย

                “เฮ้อ นี่ไม่มีใครคิดจะเปิดปากพูดกับฉันหน่อยเหรอ” คำตัดพ้อครั้งที่ 10 ของวันหลุดออกมาจากกลีบปากสวย แต่ทสึกิยาม่ายังไม่ละความพยายามแกว่งโซ่เล่นจนเกิดเสียง เคร้งๆอยู่ร่ำไป

                “เงียบน่า ไอบ้ายามะ! คนจะหลับจะนอน” เสียงโหวกเหวกดังมาจากอีกมุม เมื่อหันไปมองก็พบกับโทวกะที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ในกรงถัดไปจากของทสึกิยาม่าอีก 2 ห้อง

                “อะไรกัน เตียงแข็งๆนี่นะ? นอนลงไปได้” บ่นทันทีที่วิญญาณคุณหนูเข้าสิง

                “คุณทสึกิยาม่า โทวกะจัง” เสียงทุ้มดังขัดขึ้นเมื่อทั้งคู่ทำท่าจะทะเลาะกัน ทั้งคู่หันมองเจ้าของเสียงด้วยใบหน้าบึ้งตึงอย่างขัดใจแต่ก็ยอมหยุดทะเลาะกันแต่โดยดี

                เมื่อหยุดศึกได้ก่อนจะเกิดเรื่อง คาเนกิก็ทิ้งตัวลงนอนต่อทันที ที่ข้อมือข้อเท้ามีโซ่พันอยู่ไม่ต่างจากสมาชิกทั้ง 6 คนที่เหลือ แต่ที่ต่างคือตัวเขาได้ประจำอยู่ในคุกที่ใกล้กับเพื่อนของโลกนี้

เอเรน เยเกอร์

                คาเนกินอนตะแคงมองใบหน้าคนหลับเป็นครั้งที่ 2 ของวัน อาจเป็นเพราะยังไม่พร้อมคุยกับใครและเบื่อจึงชอบนอนและเผลอหลับไปบ่อยๆเหมือนครั้งนี้ ชายหนุ่มที่โดนไททันกินไปแล้วแต่กลับกลายร่างเป็นไททันได้อีก เขาถูกจับมาขังที่คุกใต้ดินพร้อมๆกับพวกคาเนกิหลังจากโผล่มาจากท้ายทอยไททันเมื่ออุดรูกำแพงเรียบร้อย

                ตึก ตึก ตึก

                “สวัสดีครับ หัวหน้า” สิ้นเสียงย่างเดินทหารทั้งหมดที่ยืนประจำตำแหน่งประตูกรงก็เปล่งเสียงขึ้นพร้อมกัน

                “อือ พวกนายออกไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับคนที่นี่” เมื่อได้รับคำสั่งทหารทั้งหลายก็ทำความเคารพอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปตามระเบียบ หัวหน้าคนนั้นมากัน 3 คน เดินตรงมายังประตูกรงถัดจากของ เอเรน

                “สวัสดีคาเนกิ เคน”

                “ครับ มีอะไรรึเปล่า” คาเนกิกล่าวเสียงเนือยๆดันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะกวาดตาสำรวจผู้มาใหม่ทั้ง 3 ที่ประกอบไปด้วย เอลวิน รีไวล์ ฮันจิตามลำดับ

                “ฉันจะมาบอกว่า ถ้าเอเรน เยเกอร์ตื่นเมื่อไหร่ พวกนายจะได้ขึ้นศาลแล้ว เตรียมตัวให้ดีล่ะ” เอลวินกล่าวพลางยิ้มน้อยๆให้กับสัตว์ประหลาดในรูปลักษณ์คนที่อยู่ในกรงขังถัดๆไป

                “ครับ ไว้ใจได้เลย” ว่าพลางถอนหายใจยาว “แล้วถ้าเขาตื่นอีกทีพรุ่งนี้เราก็ต้องรอในคุกอย่างนี้นี่นะ ทำไมไม่ให้เราขึ้นศาลก่อน?

                “พูดตรงๆนะ เราอยากดูความประพฤติของพวกนาย ว่ามีความอดทนแค่ไหนยอมทำเพื่อพวกเราแค่ไหน และที่แน่ๆศาลใหญ่ไม่เปิดบ่อย ดังนั้นเปิดปุ้บก็อยากจะเครียร์ทีเดียว”

                “ดูความประพฤติ? ขังเราไว้ในนี้เป็นสัปดาห์แล้วยังต้องรอดูอีกหรอ!! บอกเลยนะ ว่าถ้าพวกเราคิดหนีน่ะไปได้ง่ายๆเลย แต่นี่เรากลับไม่ไปและรอขึ้นศาลแค่นี้ยังไม่พออีกรึไง!?” โทวกะผู้เลือดร้อนกว่าใครเพื่อนตะโกนว่าทันทีที่ฟังจบจนฮินามิต้องปราม

                “พี่สาวใจเย็นๆนะ”

                “พวกเราน่ะไว้ใจพวกนายตั้งแต่ที่ไม่หนีวันแรกแล้ว” ฮันจิพูดขึ้นบ้างดวงตาใต้กรอบแว่นจ้องมองไปยังกูลสาวอย่างใช้ความคิด “แต่คนอื่นน่ะไม่ ดังนั้นจงทำตัวให้ดีซะจนกว่าจะปิดศาล”

                “สุดท้ายนี้ฉันจะมาเตือนอะไรเพิ่มเติมอีก” เอลวินเอ่ยต่อทันทีที่ฮันจิเอ่ยจบ ใบหน้านิ่งเรียบแสดงความจริงจังออกมาอย่างเห็นได้ชัด

                “ตอนนี้ภายในเมืองของพวกเรา ได้เกิดเหตุคนหายไปเป็นจำนวนมาก พวกนายต้องเตรียมตัวกับเรื่องนี้ให้ดี” เอลวินเว้นช่วงไปสักพักแล้วจึงว่าต่อ

“เพราะตอนนี้พวกนายกำลังถูกสงสัย”

 

                เคร้ง       เคร้ง       เคร้ง

                เสียงเหล็กกระทบกันจากโซ่ที่ผูกนักโทษทั้ง 7 ไว้อันประกอบด้วย คาเนกิ โทวกะ ฮินามิ อายาโตะ บันโจ ทสึกิยาม่า และโยโมะตามลำดับ ในขณะเดียวกันเอเรนกลับถูกแยกออกไปทั้งยังได้ขึ้นศาลก่อน พวกเขาทั้ง 7 จึงต้องรออยู่ภายนอกศาล

                “กว่าจะได้ขึ้นศาลต้องนอนจมกับที่ชื้นๆตั้งนาน อึ๋ยยยย ผมฉันพังหมดแล้วแน่ๆไม่ได้สระเลย” เสียงเจื้อยแจ้วดังมาจากทสึกิยาม่าเจ้าเก่า ซึ่งแน่นอนต้องสร้างความรำคาญให้กับคนรอบๆอย่างแน่นอน โดยเฉพาะทหารที่คุมตัวนักโทษ

                “เงียบ รอขึ้นศาลไม่ต้องคุยแล้ว!” หนึ่งในผู้คุมว่าขึ้นอย่างวางมาด ทสึกิยาม่ามองค้อนก่อนจะเงียบไปอย่างจำยอมในใจได้แต่ว่าคาเนกิที่บังคับไม่ให้ใครก็ตามโจมตี ถกเถียงกับคนที่นี่เด็ดขาด

                “ไอ้ตาเดียวแกไม่คิดเตี๊ยมกันเลยเหรอวะ ว่าจะเอาไงพอขึ้นศาล??” อายาโตะเอี้ยวตัวข้ามหญิงสาวทั้ง 2 ที่ขวางอยู่มากระซิบกับผู้นำเบาๆแต่ใบหน้าบึ้งตึงไม่สบอารมณ์

                “ไม่ล่ะ” คำตอบสั้นๆแต่สะกิดต่อมโมโหอย่างดี แต่ไม่ได้อายาโตะต้องเก็บอารมณ์เขาจะอาละวาดที่นี่ไม่ได้

                “ทำไมแกถึงมั่นใจนักฟะ” อายาโตะบ่นอุบอิบ ก่อนจะกลับไปนั่งตัวตรงเมื่อทหารคุมนักโทษหันกลับมามองอย่างหวาดระแวง

                “ไม่ได้มั่นใจ แต่คิดว่าเราตอบตามความจริงที่เรารู้ดีกว่าไปเสริมเติมแต่งให้มันดูหรูน่าจะดีกว่า” คาเนกิพูดเสียงเรียบแต่ไม่ได้เป็นเสียงกระซิบเหมือนเมื่อครู่คล้ายกับจะบอกให้ทั้งหมดได้ฟัง

                “หา?แกว่าไงนะไอปีศาจ” ผู้คุมทั้งสองมองหน้าคาเนกิอย่างคาดโทษ “แกกำลังวางแผนอะไรอยู่ใช่ไหม? หรือกำลังส่งซิกให้ปีศาจตัวอื่นที่ซ่อนอยู่รู้”

                “ผมพูดลอยๆ ไม่ได้เจาะจงใครจะให้ถูกผมแค่พูดกับตัวเองครับ” ตอบพลางยิ้มบางให้ทหารเหล่านั้น แต่กลับไม่ได้ช่วยให้ทหารเหล่านั้นลดความระแวงลงแม้แต่นิด

                “กวนว่ะ สงสัยอยากมีเรื่อง” ทหารพูดพลางเดินตรงมายังคาเนกิแต่โดนทหารอีกนายรั้งไว้ “อย่าไปเปลืองน้ำลายกับมันเลยน่า มีเรื่องไปก็ไร้ประโยชน์ด้วย”

                “นั่นสินะ เดี๋ยวมันก็น่าจะถูกกำจัดไป ไม่น่าอยู่ให้เปลืองสายตาอย่างนี้เท่าไหร่” ว่าพลางมองมาอย่างเย้ยหยันทำให้มือของคนทั้งหกกำแน่นอย่างไม่พอใจแต่ได้แต่สะกดอารมณ์ คาเนกิถอนหายใจยาวอีกครั้งก่อนจะมองตรงไปยังประตูบานใหญ่ที่ไม่รู้ว่าภายในเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

                “มีเสียงต่อยกันดังออกมาด้วยค่ะ!!” ฮินามิพูดเสียงร้อนรนแต่ยังคงเสียงเบาไว้เพื่อไม่ให้ทหารเหล่านั้นมาสนใจ คาเนกิหันขวับมายังสาวน้อยใบหน้าแสดงความฉงนออกมาโดยไม่ต้องถาม

                “เหมือนจะคุยกันไม่ราบรื่นน่ะค่ะเลยถูกซ้อม” ฮินามิพูดเสียงเบา การที่เธอได้ยินเสียงจากที่ไกลๆนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะนั่นเป็นความสามารถของเธอ

แต่หลังจากเงียบได้ไม่นานประตูบานใหญ่ก็เปิดขึ้นเผยให้เห็นคนภายในมากมายที่อยู่บนที่ๆคล้ายกับอัฒจันทร์ มีพื้นที่โล่งให้นักโทษเข้าไปยืนต่อหน้ากับคนตัดสินคดีที่อยู่บนที่นั่งอย่างหรูและอยู่สูงเหนือหัวนักโทษขึ้นไปมาก

คนที่เข้าไปก่อนหน้าเดินออกมาด้วยสภาพเละเทะ มีคราบเลือดเต็มเสื้อ ใบหน้ามีแต่รอยฟกช้ำ ซึ่งมองปราดเดียวก็รู้เลยว่าคนที่ถูกซ้อมที่ว่านั้นคือ เอเรน เยเกอร์นั่นเอง

“อ่ะ เข้ามาสิ! เราจะได้รู้สักทีว่าพวกแกคือตัวอะไร” ผู้คุมว่าเสียงดังก่อนจะกระชากโซ่ที่ตรึงคนทั้งเจ็ดไว้ด้วยกันให้เข้าไปข้างใน ถ้าทั้งหมดนี้เป็นคนธรรมดาคงมีเลือดไหลซึมเพราะโดนบาด แต่นี่ไม่มีแผลมีเพียงความรู้สึกเหมือนโดนอะไรเสียดสีที่ผิวอย่างแรงเท่านั้น

วันนี้สินะ วันตัดสินชะตา

(50%)

เมื่อทั้ง 7 ได้เข้ามาอยู่กึ่งกลางซึ่งเป็นจุดรวมสายตาของคนทั้งหมด คาเนกิก็ได้เห็นอะไรที่มากขึ้นโดยเฉพาะใบหน้าของคนในเหตุการณ์และทหารรุ่นที่ 104 พวกเขามองมายังนักโทษนิ่งๆแต่เหล่าสหายร่วมรบของคาเนกิดูจะมีสีหน้าซีดเผือดไม่น้อย คาเนกิมองใบหน้าของอาร์มินและมิคาสะที่ดูสับสนกว่าคนอื่นแล้วก็อดขมวดคิ้วกังวลไม่ได้ นี่เขายังหวังให้พวกเขามองมาที่ตนอย่างที่เคยได้รึเปล่านะ?

สำรวจคนได้ไม่นานก็ถูกบังคับให้นั่งลงโดยมีคาเนกิที่อยู่หน้าสุดนั้นนั่งบนพื้นที่ถูกเทิร์นให้สูงขึ้นเล็กน้อยและมีรูสำหรับใส่อะไรสักอย่าง

แต่ไม่ต้องสงสัยนานแท่งเหล็กรูปร่างสูงก็ถูกเสียบลงมาล๊อกคาเนกิให้นั่งนิ่งๆกับที่ ในขณะเดียวกันโซ่ที่เชื่อมกับทุกคนก็ถูกรั้งให้ขยับตัวไปไหนไม่ได้เช่นกัน

“เอาล่ะ ต้องพิจารณาคดีอีกหนึ่งคดีสินะ” ชายผู้มีหนวดและเส้นผมเป็นสีขาวเอ่ยขึ้นพลางมองสำรวจนักโทษทั้ง 7 อย่างพิจารณา

“เธอที่อยู่หน้าสุด คือ คาเนกิเคน จากรายงานทีมสำรวจได้กล่าวไว้ว่า เธอคือบุคคลที่ถูกพบนอกกำแพงแต่ทางทีมสำรวจได้เก็บเป็นความลับ เพราะคิดว่าเป็นคนที่ยังหลงเหลือภายนอกกำแพงและคิดจะเก็บไว้เพื่อใช้หาข้อมูลเพิ่มเติมแต่เธอกลับไม่รู้อะไรเลยใช่ไหม?” เขาอ่านทวนในรายงานแผ่นเล็กตรงหน้า คาเนกิไม่ตอบทำเพียงพยักหน้าเบาๆ

“ทีมสำรวจจึงส่งเธอไปฝึกร่วมกับทหารรุ่นที่ 104 แม้ว่าอายุของเธอจะเกินกว่าเกณฑ์ไปแล้วก็ตาม แต่ใบหน้าและรูปร่างที่ดูอ่อนเยาว์ทำให้หลอกตาครูฝึกได้ไม่ยากแต่ไม่นานมานี้หลังจากเกิดเหตุเขตทรอสต์แตกเธอได้เปิดเผยตัวตนอีกตัวตนหนึ่งออกมาซึ่งดูเป็นภัยกับมนุษยชาติยิ่งกว่าไททันเสียอีก” กล่าวจบชายชราก็เหลือบมองคาเนกิวางแผ่นกระดาษลงและเอ่ยต่อ

“จากคำให้การอีกตัวตนของพวกเธอ คือสิ่งมีชีวิตที่มีสายระโยงรยางค์จากทางด้านหลัง เส้นพวกนั้นมีสีแดงเป็นเกร็ดประกายและแหลมคม พละกำลังของพวกเธอก็มีมากกว่ามนุษย์ทั่วไป หนังเหนียวแทงไม่เข้า ดวงตามีการเปลี่ยนสีเมื่อจะต่อสู้ ได้รับบาดเจ็บแค่ไหนก็ฟื้นตัวได้ดังไททันแต่ไม่ไอร้อนพ่นมากจากตัวและสุดท้าย” เมื่อชายชราเว้นช่วงคาเนกิก็ลอบกลืนน้ำลายเอื้อกหนึ่งเมื่อได้ฟังรายละเอียด นี่พวกเขาเฝ้าสังเกตเขาทุกฝีก้าวเลยสินะ

“คนในค่ายไม่เคยเห็นเธอทานอาหารร่วมกัน ด้วยสาเหตุแพ้อาหารประเภทแป้งและอาหารที่มีก็มีแต่แป้ง เธออยู่ได้โดยทานแต่กาแฟตลอด 3 เดือน พวกเราจึงสรุปว่าเธอไม่กินอาหารมนุษย์ใช่ไหม?

“ครับ” คาเนกิหลับตาแล้วจำยอมตอบไปตามจริงแอบหรี่ตาขึ้นน้อยๆเพื่อมองเพื่อนสนิทในโลกนี้ทั้ง 2 คนที่ยืนเหวอไปแล้วเรียบร้อย

หึคาดไม่ถึงล่ะสิว่าฉันจะปิดบังอะไรไว้เยอะขนาดนี้

“คนในที่พักยังเคยเห็นเธอแอบหนีออกจากที่พักตอนดึกๆด้วยไม่ทราบว่าเธอออกไปทำอะไรงั้นหรือ? หืม” คำถามนี้ทำคาเนกิคิดหนัก เขาพยายามคิดหาคำตอบที่ดีที่สุดเพื่อให้คนมองเขาในทางที่ดีขึ้นแม้จะน้อยนิดก็ตาม “หรือว่าไปติดต่อสมาชิกคนอื่น”

“ไม่ใช่ครับ!” คาเนกิปฏิเสธเสียงแข็งทำเอาคนทั้งหมดในศาลสะดุ้งเป็นแถวๆ “ผมออกไปหาอาหารครับ! ผมจะตอบตามจริงว่าสิ่งมีชีวิตอย่างผมนั้นต้องทานอาหารเดือนละครั้งซึ่งมันไม่มีในค่ายครับ”

“อาหารที่ว่านั้นคืออะไร?” เมื่อเจอคำถามนี้เข้าไปคาเนกิก็ถึงกับสะอึก ถ้าเป็นไปได้เขาไม่อยากตอบคำถามนี้เลย

“เนื้อเนื้อมนุษย์ครับ” เมื่อกล่าวจบ คนทั้งศาลก็เกิดอาการสั่น กลัวอย่างห้ามไม่ได้ ความรู้สึกอยากกำจัดสิ่งมีชีวิตกลางศาลพุ่งขึ้นมาจนต้องเริ่มต้นออกความเห็น

“ฆ่ามัน! ไม่ต้องพิจารณาอะไรทั้งนั้น นี่ก็ชัดแล้วว่าคนที่หายไปมันจับไปกิน!!! ไม่ต้องคิดอะไรมากหรอก ฆ่ามัน!” “เฮ!!!!”    “ใช่! ฆ่ามัน”

“เงียบบบบบ” เมื่อเล็งเห็นความวุ่นวาย ผู้พิจารณาก็ตะโกนขัดให้หยุดเมื่อศาลเงียบลงก็เริ่มต้นพูดต่อ “แสดงว่าคนหายไปพวกเธอทั้งหมดก็มีส่วนเกี่ยวข้องสินะ”

“ไม่” เสียงทุ้มเอ่ยขัดเมื่อหันไปมองก็พบกับอายาโตะ เขามองตรงไปที่ผู้พิจารณาก่อนจะเอ่ยต่อ “ช่วงสามเดือนแรกที่มีคนหายไป 1 คนต่อ 1 เดือนผมเป็นคนทำ เพื่อหาอาหารให้ตัวเอง ลูกน้องและให้เจ้านี่ด้วย แต่นอกจากนั้นที่มีคนหายไปจำนวนมากนั้นผมไม่รู้”

“โองั้นรึ ตอนนี้ถ้าฉันพิจารณาคนเดียวพวกเธอทั้งหมดน่าจะต้องถูกประหารทั้งหมดแล้วล่ะ”

“แต่เนื่องจากเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นอีกเช่นเดียวกับคดีก่อนหน้า จึงจะใช้วิธีปกติมาประยุกต์ไม่ได้เราจึงตัดสินใจพิจารณาคดีร่วมกับทหาร เพราะฉะนั้นความเป็นความตายของพวกเธอก็ขึ้นอยู่กับการพิจารณาคดีต่อจากนี้ โดยไม่มีการลดโทษมีอะไรจะคัดค้านไหม?” เมื่อได้รับคำถามคาเนกิก็เงยหน้าขึ้นสบตากับผู้พิจารณาคดีที่อยู่สูงกว่าตนเองมากพลางเปล่งเสียงปฏิเสธอย่างหนักแน่น “ดีมากที่ให้ความร่วมมือ

“ฉันขอพูดตรงๆเราจะไม่ปิดบังตัวตนของพวกเธอจากสาธารณะ แต่ก็จะไม่ประกาศอย่างโจ่งแจ้งเพื่อป้องกันภัยที่อาจเกิดจากตัวอันตรายอื่นๆที่นอกเหนือจากไททัน

“การตัดสินครั้งนี้จะเป็นตัวกำหนดอนาคตของพวกเธอว่าจะได้สังกัดอยู่ทัพไหนระหว่าง กองสารวัต หรือว่าจะเป็นทีมสำรวจ ถ้างั้นเริ่มฟังข้อเสนอจากกองสารวัตก่อน” เมื่อพูดจบคนที่นั่งทางขวามือของผู้พิจารณาก็ขานรับก่อนจะเริ่มแนะนำตัวเอง

“ครับ! ผมนายด๊อก ผู้บัญชาการกองสารวัตจะประกาศข้อเสนอ พวกเราจะสำรวจร่างกายของผู้ต้องหาทั้ง 7 อย่างละเอียด บันทึกข้อมูลทุกอย่างที่รู้แล้วหาทางกำจัดทิ้ง แต่ถ้ายังมีประโยชน์และหาวิธีควบคุมได้ พวกผมก็จะเก็บพวกมันไว้เพื่อเป็นอาวุธสงครามครับ” กล่าวจบคนที่นั่งทางซ้ายของผู้พิจารณาก็เอ่ยต่อแบบไม่ขาดช่วง

“ผมผู้บังคับบัญชาทีมสำรวจ หน่วยที่ 23 เอลวิน สมิท จะมาประกาศข้อเสนอ พวกเราทีมสำรวจจะรับเธอเข้าร่วมทัพอย่างเป็นทางการและจะใช้พลังของพวกเธอร่วมกับพลังไททันของเอเรนเพื่อกู้วอลมาเรียคืนมา ไม่เท่านั้นพวกเราจะใช้ความสามารถของพวกเขาในการจัดการปัญหาคนหายไปอย่างต่อเนื่องภายในกำแพงด้วยครับเท่านี้ครับ” เมื่อเอ่ยจบความเงียบก็เข้าปกคลุมทันที

“อืมงั้นเหรอ ไม่กำจัดเหมือนที่กองสารวัตทำรึ” มีเพียงผู้พิจารณาที่นั่งพยักหน้าหงึกหงักมือกอดอกอย่างใช้ความคิด

“ครับ พลังของเขาถ้าไม่คิดทรยศต่อเรา ยังไงๆก็ต้องทำให้พวกเรากำจัดไททันได้ง่ายขึ้น อีกทั้งยังใช้ในงานเสี่ยงๆทางทหารได้ในหลายๆงาน เพราะร่างกายไม่สามารถบาดเจ็บได้ด้วยความคมของใบมีดและร่างกายยังฟื้นตัวได้อีกด้วย” เอลวินพูดอย่างมั่นใจเหมือนวางแผนมาต่อรองอย่างดิบดี

“แล้วสิ่งที่เขากินล่ะ นายจะเอาไง? มันไม่ต่างจากไททันเลยนะ” ชายชราว่าพลางเอนหลังพิงเบาะ เอลวินยิ้มมุมปากเอ่ยตอบเสียงเรียบ

“เรื่องนี้พวกเราได้คิดไว้แล้วครับ เราจะให้พวกเขากินศพคนตายครับ”

“มันจะพอหรือ”

“แน่นอน เพราะตามที่เขาว่า เขาบอกว่าเขากินแค่เดือนละครั้งเท่านั้น ดังนั้นไม่ว่ายังไงศพก็มีพอให้เขากินแน่ๆอยู่แล้ว” เมื่อพูดจบผู้พิจารณาก็พยักหน้าเข้าใจ เหลือบมองไปยังคนจำนวนหนึ่งเบื้องล่างก่อนจะเอ่ยถามต่อ

“ว่าไง คาเนกิ เรารู้ว่าเธออยากเข้าทีมสำรวจแต่เธอจะสามารถใช้พลังพวกนั้นเพื่อมนุษยชาติได้ โดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้เราจริงๆน่ะเหรอ” กล่าวจบคาเนกิก็ตอบรับอย่างง่ายดายโดยไม่ต้องคิด

“แน่นอนครับ”

“โอวอืมก็ดี แต่จากการโกหกก่อนหน้าที่ความจริงจะกระจ่างน่ะ เราจะมั่นใจได้ยังไงว่าครั้งนี้นายไม่ได้โกหกน่ะ” คาเนกิสะอึกไปไม่สามารถเอาอะไรมาเป็นหลักประกันได้เลยแม้แต่นิด

“เขาช่วยพวกเราไว้ค่ะ! นี่พอจะเป็นหลักประกันได้ไหมว่าพวกเขาเป็นพวกเรา” มิคาสะยกมือพูดเสียงดัง ทำเอาคาเนกิสะดุ้งเพราะตกใจ “ตอนที่เราตรงไปฐานบัญชาการแล้วเจอคนชุดดำ เขาช่วยเราไว้ค่ะ ทำให้พวกเรารอดกลับกำแพงและมาให้การอยู่ตรงนี้ ดังนั้นฉันค่อนข้างมั่นใจว่าเขาพูดจริง”

“มิคาสะ” อาร์มินพึมพำเบาๆ มองไปยังคาเนกิที่มองมาด้วยสายตาคาดไม่ถึง รอยยิ้มบางๆเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ

 

“อืมจากคำให้การทั้งหมดและหลักฐานฉันยกหน้าที่นี้ให้ทีมสำรวจดูแล แต่มีข้อแม้คือ ถ้าวันใดที่พวกเขาก่อเรื่องขึ้น พวกเขาจะถูกส่งให้กองสารวัตไปดูแลทันที”

ความอุ่นใจที่เกิดขึ้นนี้คือความจริง

(100%)

ช่วงทอร์ก(ภูมิใจจัง555)
อิ้ๆๆๆ ไรท์สงสารพวกเธอว์ที่ค้างหนัก จึงรีบแต่งขั้นสุด
ไม่อยากเชื่อเล้ยยยยยย
นี่ๆบอกเลยตอนนี้แต่งยากม้วกกกก
ยากแบบ ฮื่อออ นี่ฉันต้องใช้สมองอีกเท่าไหร่ถึงจะแต่งได้เนี่ยยยย ตอนเนี่ยะ!
แล้วคือบับ เอาตรงๆไม่อ้อมค้อมนะ
งงบอกได้ 5555 
คือไรท์ไม่ชินกับการแต่งอะไรที่ละเอียดขนาดนี้มาก่อนเลยค่ะ

ดังนั้นถ้างงถามได้จริงๆไรท์ไม่ถือสา

ก่อนไรท์จะน๊อกก็ขอฝากนิยายไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ...
อ่านเสร็จอย่าแปลงกายเป็นนักอ่านเงากันนะ 
เดี๋ยวส่งกิไปบึ้มบ้าน...
ด้วยรักจากไรท์ ZZZ....Have a nice dream.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,074 ความคิดเห็น

  1. #1054 Nuu_PaoL (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 13:00
    คือกูถามจริง ถ้า-จะฆ่า-จะฆ่ายังไง เศษเหล็กโง่ๆ ก็ยังไม่แม้แต่จะสะเทือนเซลล์ประสาท ไหนจะฟื้นตัวได้อีก คือแบบเขานั่งเฉยๆให้พวก-เอาดาบแทงก็คงจะยังแทงไม่เข้า หรือจะแขนคอ? เขาคงยืนโง่ๆให้-เอาเชือกมารัดหรอก? =.=
    #1,054
    2
    • #1054-1 Nu Lunn(จากตอนที่ 20)
      12 ตุลาคม 2562 / 22:03
      55 เห็นด้วยค่ะ
      #1054-1
    • #1054-2 AemwikaBoonman(จากตอนที่ 20)
      15 เมษายน 2564 / 02:50
      ตรรกะของคนโลกนี้มันก็จะป่วยหน่อยๆอ่ะนะ=∆=!
      #1054-2
  2. #956 iamlilyboy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 22:17
    อะไรก็มีแต่จะกำจัดๆๆ ชิชิชิ หมั่นไส้พวกนี้ทั้งในเมะและฟิค เห็นแก่ตัว ตัวเองต้องรอดอย่างเดียว ถ้าคาเนกิเลวและกินเนื้อมนุษย์เป็นอาหารและไม่สะทกสะท้านอะไร จับพวกมรึงแดกจนอิ่มแล้ว ถ้าเราเป็นคาเนกิในตอนนี้จับทหารที่คุมคุกตอนฉากนั้นฆ่าแล้วกินไปนานแล้ว เดือด! อิน! โกรธแทน! 
    #956
    0
  3. #916 ตีฟอง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 04:59
    เอะอะกำจัด ถามคำเดียวนะ มี#ปัญญาเหรอ? //อินจัด
    #916
    0
  4. #730 seya(b) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:31
    มาต่อเร็วๆน่ะค่ะ
    #730
    0
  5. #727 จุติทิวา-ราตรี (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 18:29
    จากที่อ่านฟิคไททันมาหลายๆเรื่องเรายอมรับเลยว่าใครก็ตามไม่ว่าจะ เรา หรือคนทั้งโลกก็จะปฏิเสธ ข้อเสนอของสารวัตรทหารมัวแต่คิดว่าอันตรายต้องฆ่าทิ้ง คือไม่คิดจะให้เขาช่วยมั่งหรอ เก่งมากเลยเนอะนอนเสวยสุขในกำแพงขณะที่ทีมสำรวจสู้กับไททันข้างนอกเกือบตาย#บอกเลยอินจัดค่ะ รอต่อไป~
    #727
    1
    • #727-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      23 ตุลาคม 2560 / 20:38
      อูยๆ อินจัดมากอ่ะ ตอนเราดูเราก็ตงิดๆเหมือนกันเลย!!
      #727-1
  6. #725 w'wi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 16:57
    ค่อยยังชั่ว คิดว่าจะปริ๊ดแตกกันไปก่อนแล้ว รำคาญพวกสารวัตรทหาร เอะอะก็กำจัดอย่างเดียว น่ากระทืบมากกกกกก
    #725
    0
  7. #723 AK_OR (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 15:00
    รอ....อันเทย์คุตีกับทีมสำรวจ~
    #723
    0
  8. #722 ตัวแทนแห่งความนก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 13:13
    ลงแดงมาหนึ่งวันในที่สุดก็ครบอย่างรวดเร็ว!!! ขอบคุณไรต์มากเลยนะคะ!//กราบบบบ



    หายค้างแล้วค่อยสบายใจหน่อย~ สู้ๆนะคะไรต์ อย่าลืมแต่งต่อชดใช้ที่แอบอู้ไปหนึ่งอาทิตย์ด้วยนะคะ กร๊ากกกกกกก//โดนตบ
    #722
    2
    • #722-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 14:29
      55555 แหม่ๆนี่เราก็ชดใช้ละนะ! เห็นไหมว่าเร่งปั่นให้ อิ้ๆ
      //หลบขวานแปป
      #722-1
    • #722-2 ตัวแทนแห่งความนก (จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 19:41
      ค่าาาา นกหยอกเล่น5555555 แค่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว<3
      #722-2
  9. #721 malefactor (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 13:08
    กองสารวัตนายคิดว่านายเหนือกว่ากูลจนสามารถฆ่าเขาได้รึไง...
    #มีความอิน
    #721
    1
    • #721-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 14:28
      ใจเย็นๆจ้า
      ก็อย่างที่เคยกล่าวไว้ คนมักกลัวในสิ่งที่ต่อกรไม่ได้
      #721-1
  10. #720 Fxena (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 11:32
    ที่พูดๆมาคิดว่าจะฆ่าได้รึไง รำคาญเป็นบ้าเลยพวกไม่เจียมตัว....... โทษๆอินไปหน่อย
    #720
    1
    • #720-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 14:27
      555 ก็กำลังหาทางกำจัดไงล่ะ แต่หาได้ไม่ได้นั่นอีกเรื่อง
      ปล.อินมากเลยนะเนี่ย
      #720-1
  11. #719 Fox season (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 11:31
    โคตรค้าง- -
    #719
    0
  12. #718 MoePunCH (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 11:11
    อยากรู้ว่าถ้าประหารจะประหารยังไง...ขนาดมีดยังหัก????????
    #718
    1
    • #718-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 14:26
      ใช่มะ สารวัตรทหารนี่บ้าชัดๆ ...โดนมีดปัก
      #718-1
  13. #711 arty35mom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 07:43
    สาววายไปไกลๆเลยไป
    #711
    1
    • #711-1 LILY_BlackPastel(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 08:53
      ไล่ทำไมคะ ?
      #711-1
  14. #710 draqonfly2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:30
    เคเนกิสู้ๆนะ ตอนนี้ฉันกำลังจิ้นนายกับอายาโตะรู้สึกว่า ตอนนี้อายาโตะเขาดูปอป้องเคเนกิน่าดู อายาเคเน คู่นี้น่าจิ้นๆ รอต่อนะคะไรท์
    #710
    0
  15. #709 ♣ Minto ♣ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 00:38
    เฮ้ย ดีกว่าที่คาด หวังว่านายจะไม่โดนกำจัดทิ้งอีกเพราะโดนใครใส่ร้ายหรือหาเรื่องมาให้นะ เห็นสารวัตรทหารแล้วกลัวใจ
    #709
    1
    • #709-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 14:24
      ช่ายมะๆ
      #709-1
  16. #708 C-Chinemon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 00:02
    ขอบคุณที่อัพนิยายตอนนี้ให้ครบ100% ทำให้เราไม่ค้างนะค้าาา~
    ปล. สู้ต่อไปนะคะ>^<
    #708
    1
    • #708-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      15 ตุลาคม 2560 / 14:23
      จ้า ขอบคุณมากกกก //ไฟลุกโชน!!!
      #708-1
  17. #707 จอมพลแห่งมนตรา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 23:37
    มาต่อเร็วๆๆๆๆ
    #707
    0
  18. #706 kawaii neko (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:45
    โอ้วว ไรท์จ๋าา ตอนแรกบอกไปว่าค้าง ตอนนี้ไรท์ได้แต่งต่อแล้วว //กราบไรท์งามๆ
    #706
    0
  19. #705 Dannylove (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:33
    ค้างอ่าาไรท์คนสวย(?) ลุ้นจนฉี่จะราดแล้วฮะไรท์555 จะรอต่อไปนะฮะ>[]<
    #705
    1
    • #705-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      14 ตุลาคม 2560 / 22:41
      อืมๆสงสารอ่ะ เลยรีบแต่งรีบลง555
      #705-1
  20. #704 w'wi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 19:46
    รอน้าาาา ขึ้นศาลล่ะ จะให้การณ์กันยังไงเนี่ย หวังว่าคงจะไม่ปริ๊ดแตก กับพวกสุกรโลกัณต์งี่เง้าไปก่อนนะ
    #704
    1
    • #704-1 Toony03(จากตอนที่ 20)
      14 ตุลาคม 2560 / 22:40
      555 สุกรโลกัณต์...คิดได้ไงเนี่ย!!
      #704-1
  21. #703 kawaii neko (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 12:24
    ค้างง่ะไรท์ รู้สึกตื่นเต้นที่พวกคาเนกิจะได้ขึ้นศาลแล้ว รอๆๆๆจ่ะ
    #703
    0
  22. #702 AK_OR (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 10:37
    อร้าคคคคค ไรต์จะทำให้เราขาดใจเพราะค้างง
    #702
    0
  23. #701 Akazaki Miyu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 09:51
    อย่าทำร้ายพวกคาเนกิน๊าาาา
    #701
    0
  24. #700 C-Chinemon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 08:47
    อย่าหายไปนานเลยค่ะไรท์ เดี๋ยวจะลงแดงตาย~
    ปล. ไรท์สู้ๆ
    #700
    0
  25. #699 Bool14 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 02:08
    เชียร์คู่ คาเนกิxอายาโตะ
    #699
    0