(ไม่จบ)The Twisted World [Fic:Tokyo ghoul & Attack on titan]

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 13 ความจริงถูกเปิดเผย จะหนีหรือจะอยู่?(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    29 ก.ค. 60

ตอนที่ 13 ความจริงถูกเปิดเผย จะหนีหรือจะอยู่?

 “ฉันก็จะขอจับนายไว้จนกว่าจะยอมคายข้อมูลมาให้หมดนั่นล่ะ

                “วว่าไงนะ?! ในโลกใบนี้ไม่มีอะไรสักอย่างแกจะเอาอะไรมาจับฉัน” อายาโตะพูดคล้ายเตือนสติ ขาก็ค่อยๆก้าวถอยหลังเมื่อสำผัสได้ถึงภยันอันตราย เหล่าทหารรุ่น 104 หลบตัวเกร็งบ้างก็แอบเหลือบมามองอย่างกล้าๆกลัว

                “นายจำได้ไหมว่าการฆ่าครึ่งตัวที่ฉันเคยทำ มันทำให้นายเป็นยังไง??” คาเนกิถามเสียงเย็นสองเท้าก้าวฉับๆมาหาคู่อริหวังรวบตัวเอาไว้ แต่มีหรือที่อายาโตะจะอยู่นิ่งๆให้ตัวเองเจ็บตัว? เขาหันหลังวิ่งหนีไปยังทางออกจะเจอไททันก็ไม่เป็นอะไร ขออย่างเดียว อย่าให้เขาได้สัมผัสกับความเจ็บปวดนั้นอีกเลย!

                ฉึก!! อ๊ากกกกก

                กล้ามเนื้อแข็งเป็นเกร็ดพุ่งไปแทงขาข้างหนึ่งของอายาโตะอย่างไม่มีลังเล ตัวที่กำลังจะได้วิ่งออกจากฐานถูกลากกลับเข้ามาสร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้เคราะห์ร้ายและทหารในเหตุการณ์เป็นอย่างมาก

                “ครั้งนี้ฉันจะไม่ฆ่านายครึ่งตัว” เสียงพูดที่ดังพร้อมกับการปล่อยรังสีดำทะมึนทำให้อายาโตะที่นอนหมดสภาพอยู่ถึงกับตัวสั่นไม่หยุด คากุเนะที่ยังคาอยู่ที่ขาถูกดึงออกก่อนที่มือขาวจะเอื้อมมาจับขาข้างนั้นเอาไว้แทน ปากบางก็เอื้อนเอ่ยอะไรบางอย่างที่ทำให้ทั้งฐานรู้สึกเสียวสันหลังวาบแม้จะไม่ได้โดนเองก็ตาม

“แต่ฉันแค่จะทำลายอวัยวะที่ช่วยในการเคลื่อนไหวของนายเท่านั้นเอง”

ฉับ

                เมื่อพูดจบคากุเนะทั้ง 4 แง่งก็พร้อมใจกันฟันแขนขาทั้ง 2 ไปอย่างรวดเร็ว แววตาไร้ความสงสารนั้นกดมองลงมาที่อายาโตะ ผู้ที่ดิ้นทุรนทุรายอยู่แทบเท้าเลือดสีสดไหลนองพื้นแต่เขาก็ไม่คิดช่วยในหัวคิดอยู่อย่างเดียวว่าจะทำอย่างไรเพื่อเอาตัวคนร้ายกลับไป

                แต่ก็ไม่วายหันกลับมาหาเหล่าสหายร่วมรบซึ่งอาจจะกลายเป็นอดีตไปแล้ว

                “ออกมาเติมแก๊สแล้วรีบไปซะ” จะพาตัวไปยังไงไว้อีกเรื่องตอนนี้เขาต้องช่วยคนส่วนมากก่อน คาเนกิหันไปส่งเสียงตะโกนเรียกให้ทุกคนออกมา แม้จะออกมาตามสั่งแต่ก็ออกมาแบบกล้าๆกลัวๆ

                “โกหกมาตลอดเลยใช่ไหม?” เสียงใสถามมาจากเบื้องหลัง คาเนกิหันขวับมาทางต้นเสียงก่อนจะหลุบตาลงต่ำคล้ายสำนึกผิดกรายๆ

“ตลอดเวลา 3 เดือนที่ผ่านมา มีความจริงอยู่บ้างไหม? เรื่องเกี่ยวกับตัวนายทั้งหมดโกหกหมดเลยรึเปล่า?” เงียบมีเพียงความเงียบที่ตอบกลับไปยังอาร์มินและมิคาสะที่รอฟังคำตอบ พวกเขารู้สึกช้ำใจอย่างน่าแปลกประหลาดเมื่อเห็นเพื่อนของตนไม่คิดจะแก้ตัวแม้แต่น้อย

“เราไว้ใจนายมากนะนายไม่ได้เป็นศัตรูกับเราใช่ไหม”

“ได้โปรด อย่าโกหกอีกเลย ทุกอย่างมันพังลงหมดแล้วล่ะ พวกเรารู้หมดแล้วว่านาย” โคนี่เริ่มเข้าผสมโรง เขาเว้นช่วงไปเมื่อไม่อยากพูดอะไรเพื่อแทงใจดำคนตรงหน้าไปมากกว่านี้

“ฉันอยู่ข้างเดียวกับพวกนายทุกคนจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่ตอนนี้ฉันสมควรไปแล้ว ขอตัว” ชายหนุ่มหัวขาวพูดพลางตัดบทอย่างรวดเร็ว เขาไม่อยากทนสายตาพวกนั้นที่รุมจ้องเขาเหมือนเกรงกลัว เขาไม่อยากตอบคำถามอะไรทั้งนั้นที่ทำให้คนพวกนี้รู้ตัวตนของเขา เขาไม่อยากเสียเพื่อน

“นนายจะไปไหน งั้นเหรอ??” อาร์มินถามเสียงตะกุกตะกัก ขาสั่นพั่บๆอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อเห็นสภาพคนหัวน้ำเงินจมกองเลือดตรงหน้าเพื่อนของเขา คาเนกิแบกอายาโตะพาดบ่าพลางเหลือบมามองคนเบื้องหลังช้าๆ ใบหน้าเย็นชาแต่ก็ยังคงเผยความเศร้าโศกไว้ในดวงตาทั้งสอง

“จะไปเครียปัญหานิดหน่อยถ้ามีโอกาสเราคงได้เจอกัน” คาเนกิหันกลับมามองทหารรุ่น 104 ที่เหลืออย่างอาลัย ใจหนึ่งอยากอยู่ที่นี่ต่อ แต่ใจหนึ่งก็ไม่อยากอยู่ เพราะไม่รู้วันใดตัวเขาจะนำโชคร้ายมาให้อีกเหมือนวันนี้

ถ้าเขาหลุดมาได้ก็ต้องกลับไปได้

 “ถึงฉันจะเป็นแบบนี้พวกนายก็คงไม่กลัวฉันใช่ไหม??

คำถามนั้นเหมือนส่งไปไม่ถึงผู้ฟัง พวกเขาทั้งหลายที่กำลังเติมแก๊สนั้นนั่งเงียบก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาคาเนกิแม้แต่น้อยซึ่งมันก็เป็นไปตามที่คาดไว้ คาเนกิไม่คิดจะถามอะไรต่อทำเพียงหันหลังพร้อมหลบหนีออกจากฐานบัญชาการไปพร้อมกับผู้ก่อเหตุ ตัวเขากระโดดลัดเลาะไปตามหลังคาบ้านเจอไททันก็หลีกเลี่ยงไปเรื่อยจนมาหยุดอยู่ในบ้านร้างหลังหนึ่ง ที่ไม่มีไททันวนเวียนอยู่และยังอยู่ดีแม้จะพังไปบ้างแต่ก็ไม่มีทางถล่ม

ชายหัวขาวสภาพเลือดโชกมองสภาพน้องของเพื่อนพลางถอนหายใจอย่างเนือยๆ เขาเดินไปรอบบ้านก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าต่าง มองออกไปยังเส้นทางที่ผ่านมาอย่างห่วงๆแต่เขาคิดว่าการที่ตัวเองอยู่ห่างจากพวกเขาคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าเขาไม่กลับมาอีกยิ่งดี

“โชคดี” ปากบางพึมพำกับตัวเองเบาๆ มือก็ฉวยเอาผ้าม่านมาไว้ในมือออกแรงกระชากให้หลุดก่อนจะเดินมายังอายาโตะที่สลบไปได้สักพัก มือจัดแจงใช้เศษผ้ามัดต้นแขนติดลำตัวมัดต้นขาที่ยังไม่หลุดออกจากลำตัวให้ติดกันแน่น

เมื่อมั่นใจว่าไม่มีอะไรแล้วจึงทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้เก่าๆภายในบ้าน หลับตาลงเพื่อพักสายตาสักนิดก่อนจะลืมตามามองข้างนอกอีกครั้งอย่างเป็นห่วง เขายังคงผูกพันธ์กับคนที่โลกนี้ถ้าอายาโตะฟื้นขึ้นมาแล้วใช้ให้พากลับไปแน่ใจหรือที่โลกนี้จะไม่ถูกคุกคามด้วยสิ่งมีชีวิตอย่างเขาที่จะมาตอนไหนก็ได้ตามใจต้องการ?

ก็แค่ตัดไฟแต่ต้นลมทำลายเส้นทางมาเสียก็สิ้นเรื่อง

ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ใจลึกๆก็ยังรู้สึกกังวลอยู่ดี เขาไม่รู้ว่าจะทำได้ไหมด้วยความสามารถของเขาคนเดียวไม่มีใครช่วยเหลือถ้าเขาตายขึ้นมาล่ะ? ใครจะปกป้องคนที่นี่และพวกพ้องที่รอการกลับไปของผู้นำ

สรุปแล้วฉันควร อยู่ หรือ ไป

คำถามนี้เข้ามาชิงที่ 1 จากคำถามเก่าๆที่คาหัวมา 3 เดือน คาเนกิรู้สึกสับคนจนต้องเอามือทึ้งหัวตัวเองซ้ำๆเผื่อสมองจะแล่นจนหาทางออกที่ดีได้ในสักครั้ง

“เฮ้ยแกน่ะน่าสมเพชว่ะ” เสียงแหบแห้งดังขึ้นเบื้องล่าง คาเนกิหลุบตาลงมองคนที่นอนอยู่ที่พื้นแขนขาด้วน ถึงเลือดจะหยุดไหลไปแล้วแต่แจนขาก็ยังไม่งอก

“นายน่ะมาที่นี่ได้ยังไง” ชายหนุ่มหัวขาวถามเสียงเย็น สายตาที่จับจ้องที่อายาโตะนั้นช่างเย็นชาเสียจนอดกลืนน้ำลายเหนียวฝืดลงคอไม่ได้

“บอกแล้วนี่ว่าแกน่ะไม่จำเป็นต้องรู้อั่ก!!” ฝ่าเท้าถูกส่งไปเหยียบอกของคนที่อยู่เบื้องล่างทันที คาเนกิจ้องอายาโตะที่ดิ้นพรวดพราดใต้เท้าแล้วจึงเริ่มพูดต่อแต่เสียงเริ่มออกไปทางบังคับมากขึ้น

“ผมถามก็ตอบสิครับ

“กูไม่รู้โว้ยยย” อายาโตะเริ่มโวยวายเมื่อหายใจไม่ออก คาเนกิยังคงเหยียบอกคาไว้และเริ่มบี้แรงขึ้นจนอายาโตะกระอักเลือดสีสดออกมา

“กูแค่เดินผ่านประตูมาทำภารกิจแล้วก็กลับ กูจะไปรู้ได้ไงฟะ!! ไอ้ตาเดียวบัดซบชิงหมาเกิด!!” คาเนกิชะงักฝีเท้าเมื่อได้ยินคำสารภาพจากปากอายาโตะ ซึ่งดูจากสภาพแล้วคงไม่มีทางโกหก

“แล้ววัตถุประสงค์ล่ะ” เมื่อได้คำตอบแล้วก็เริ่มเปลี่ยนประเด็น

“เพื่อหาโลกใหม่ให้กูลมั้ง ก็โลกนั้นมันเริ่มไม่เหลือที่ยืนให้เราแล้วนี่!!” พูดพลางหลบตาไปทางอื่น คาเนกิมองพฤติกรรมนั้นนิ่งๆก่อนจะทรุงตัวลงนั่งยองๆข้างกายคู่กรณี

“โกหกรึเปล่า?

“ไม่รู้ที่บอกนี่เดาเว้ย! ก็พวกมันไม่ได้บอกไว้นี่หว่า ว่าแต่แกเถอะ” อายาโตะมองคาเนกิด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ก่อนจะเอ่ยต่ออย่างไม่เปิดช่องให้ถาม “คิดจะทำตัวเป็นพระเอก ไล่ตะบันหัวอาโอกิริแล้วปิดทางเข้าออกของเราใช่ไหม?

คาเนกิชะงักกึกเมื่อถูกเดาทางถูก เขายกมือลูบหน้าอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนจะมองหน้าคนตรงข้ามด้วยใบหน้านิ่งเรียบตามแบบฉบับ ถึงไม่ตอบก็รู้คำตอบ อายาโตะปล่อยก๊ากออกมาอย่างไม่กลัวตายก่อนจะพูดจาดูถูกดูแคลน

“เหอะ! แกทำอะไรไม่ได้หรอก!! เรารวมตัวกันในเขตกำแพงมาเรีย ถ้าแกออกไปไม่ใช่โดนกูลรุมอย่างเดียวไททันก็จะมารุมทึ้งแกด้วย! ถ้ายังอยากอยู่ปกป้องคนของแกล่ะก็นิ่งไปเถอะ” แต่ในคำดูถูกพวกนั้นก็แฝงคำตักเตือน คาเนกิมองอายาโตะอย่างไม่เข้าใจ ตัวน้องของเพื่อนคนนี้ชอบหาเรื่องและยังอยู่ฝ่ายศัตรูของเขาแต่กลับทำตัวเหมือนคอยปกป้องอยู่ไกลๆ?

ตั้งแต่เรื่องที่ทำร้ายโทวกะแล้วเจ้าเด็กหัวรั้นคนนี้ดีหรือร้ายกันแน่?
(50%)

เพล้ง!

ยังไม่ทันได้เปิดปากพูดต่อก็มีตัวอะไรบางอย่างลอยคว้างทะลุกระจกเข้ามา คาเนกิเบิกตาโพลงเมื่อพบกับสิ่งที่คาดไม่ถึง

หัวหน้ารีไวล์

พวกเขากลับมากันแล้ว!

สองมือรีบยกร่างของอายาโตะพาดบ่าลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเตรียมหนีไปอีกทาง เขายังไม่พร้อมจะพบหน้าและคุยอะไรกับคนที่นี่ทั้งนั้น

“โฮ่ย! อย่าคิดหนีเชียว” รีไวล์เอ่ยเสียงเย็น สิ้นสุดคำพูดนั้นเหล่าทหารทีมสำรวจก็กรูขึ้นมาทั้งทางบันไดหน้าต่างทุกบานเพื่อล้อมตัวเขาไว้ “เรามีเรื่องต้องคุยกัน”

” คาเนกิยืนนิ่งอยู่กับที่ถ้าเขาจะฝ่าคนพวกนี้ไปทำได้ง่ายมากแต่ต้องแลกกับชีวิตของคนพวกนี้แน่ๆ อายาโตะที่โดนอุ้มอยู่แสยะยิ้มน้อยๆก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นตื่นตระหนกดิ้นพรวดพราดทันที

“ชช่วยด้วยครับ! เจ้าตัวประหลาดนี่มันคิดจะจับผมไปเป็นอาหารครับ!! อั้ก!” คาเนกิเหลียวมองอายาโตะอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะเหวี่ยงร่างนั้นลงพื้นอย่างแรงจนร่างนั้นกระอักเลือดออกมาอีกก้อน คนที่ล้อมอยู่ตั้งดาบขึ้นเตรียมฟันทันทีที่เห็นความเกรี้ยวกราดในดวงตาคู่นั้น

“เจ้าตัวประหลาด? นายก็เป็นนี่นา ยังจะมีหน้ามาหาทางหนีแบบโง่ๆอีกนะ” คาเนกิชำเลืองมองร่างที่นอนแน่นิ่งอย่างเอาเรื่อง เอลวิลที่เป็นคนนำมาจากทางบันไดมองคาเนกิตาไม่กะพริบถ้าผู้ต้องสงสัยทำอะไรแปลกๆเขาก็พร้อมตรงไปปลิดชีพทันที

“แกพูดอะไรของแกน่ะ! ช่วยด้วยครับ อึก” เมื่ออายาโตะเถียง คาเนกิก็ยกเท้าขึ้นเหยียบหน้าอกทับแผลเดิมที่สร้างไว้จนเจ้าตัวพูดต่อไม่ออก ดวงตาสีฟ้าของผู้บัญชาการมองตรงมาทางคาเนกินิ่งๆ

“ฉันบอกแล้วนี่ ว่ากลับมาฉันจะคุยกับนายและให้นายเตรียมข้ออ้างดีๆไว้น่ะ” เอลวินพูดขึ้นลอยๆคาเนกิหันควับไปทางคนพูดคิ้วก็ขมวดเป็นปมเมื่อนึกย้อนกลับไปยังตอนที่เขาได้คุยกันล่าสุด

“ผมยังไม่อยากคุยเป็นไปได้คุณอย่ามายุ่งเรื่องพวกนี้จะดีกว่า” คาเนกิตอกกลับเสียงแข็ง เหล่าทหารที่ห้อมล้อมอยู่เหลือบมองเอลวิลอย่างขอความเห็นเมื่อเห็นท่าทางจะคุยกันยาก

“เรื่องพวกนี้? เรื่องพวกไหน เกี่ยวกับเราไหม?? ทำไมนายถึงต้องโกหกหรือหลีกเลี่ยงที่จะตอบไม่ทราบ” คาเนกิกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อเห็นความจริงจังในตาของอีกฝ่าย ใจจริงอยากหาทางปิดเรื่องไปเงียบๆแล้วหายไปเหมือนเป็นฝุ่นที่ลอยไปมาในลมแท้ๆ แต่ท่าจะยากแล้วสิ

“ไม่เกี่ยวกับคุณ เรื่องนี้มันเป็นปัญหาของผม ของผมคนเดียว” คนเดียวเป็นคำที่ฟังแล้วรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวเหลือเกิน แต่ถ้าไม่อยากให้คนพวกนี้มายุ่มย่ามก็ต้องอ้างไปแบบนั้น

“นายโกหก” ฮันจิที่หลบหลังเอลวิลและคอยดูปฏิกิริยาอยู่ โผล่หัวออกมาพลางค้านเสียงแข็งตอนนี้ลุคบ้าพลังช้างนั้นหายไปหมดเหลือไว้แต่คราบนางมารจอมเผด็จการที่หาดูได้ยากเท่านั้น

“ผมจะโกหกทำไม ได้โปรดปล่อยผมไปสะสางปัญหานี้ซะ ไม่งั้นพวกคุณจะพาลเดือดร้อนไปด้วย” ครั้งนี้คาเนกิไม่ว่าเปล่าเขาเอื้อมมือไปคว้าชายที่นอนกับพื้นมานานพาดบ่าดังเดิมก่อนจะส่งสายตาจริงจังไปให้คนรอบๆหวังให้เขาหลีกทางให้แม้จะยาก

“พวกเราไม่เชื่อฆาตกร”

คำพูดนั้นทำให้อายาโตะถึงกับแสยะยิ้มกว้างอยู่ลับหลัง ในขณะเดียวกันคาเนกิกลับเบิกตากว้างอย่างงงๆ ปากเตรียมส่งต่อคำถามไปให้ แต่เอลวินกลับชิงตอบมาอย่างรู้ทัน

“ตลอด 3 เดือนที่นายมาอยู่ในกำแพง คนได้หายไปเดือนละหนึ่งคนทั้งยังเจอศพสภาพเละเทะเหมือนถูกกัดแทะตามป่าอีกด้วย ฉันสอบถามคนในหอพักเดียวกับนายมีคนเผลอเห็นนายออกไปกลางดึกตอนที่พวกเขาหลับกันหมดแล้วเดือนละครั้งอีกด้วยนายบอกกินแป้งไม่ได้กินได้แต่เนื้อซึ่งก็ไม่ได้ระบุว่าเนื้ออะไรจึงขอดื่มกาแฟมันดูตรงกันเสียจนฉันพอเดาได้ว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวกับนาย”

“ทั้งเรื่องที่คนหายไป ทั้งเรื่องศพคนตาย ทั้งเรื่องชายชุดดำ ฉันเชื่อว่าทุกอย่างเกี่ยวข้องกับนายเพราะตั้งแต่นายเข้ามาทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไปหมด!

“นายทำให้โลกนี้บิดเบี้ยว”

“ใช่ผมทำให้โลกนี้บิดเบี้ยวไปกว่าเดิม ผมผิดเองผมจะหาทางแก้ไขเดี๋ยวนี้ เพราะงั้นหลีกทางไป” เอลวินส่ายหน้าช้าๆมือก็ยกขึ้นตั้งฉากข้างหนึ่งเหมือนเป็นสัญญาณบางอย่างที่คาเนกิไม่สามารถรับรู้ได้

“ที่นายพูดทั้งหมดในวันนั้นโกหกทุกอย่างงั้นก็คงรวมถึงเรื่องที่เป็นพวกของพวกเราด้วยสินะ” พูดขึ้นลอยๆดวงตาสีฟ้าใสค่อยๆเข้มขึ้นตามแรงอารมณ์

“ฉันจะขอจับนายในฐานะของกบฏ”

พูดจบมือที่ยกตั้งฉากอยู่ก็ฟาดลงเป็นสัญญาณให้ลูกน้องรู้ทันทีว่า เริ่มจัดการได้ คาเนกิขมวดคิ้วหนักเมื่อคนพวกนั้นวิ่งพุ่งมาทางเขา คนที่ถูกอุ้มอยู่ดิ้นพล่านเหมือนเป็นเหยื่อรอให้ฮีโร่ทั้งหลายมาช่วยทั้งที่ไม่ใช่เลย

เคร้ง

เสียงดาบนับสิบแตกไม่เหลือชิ้นดีเมื่อฟาดเข้ากับกล้ามเนื้อสีแดงสดเป็นเกร็ดที่กวัดแกว่งไปมาจากทางเบื้องหลังของชายหนุ่มหัวขาว คนในเหตุการณ์เบิกตาโตอย่างอึ้งๆเมื่อพบกับสิ่งแปลกใหม่ที่ดูเป็นอันตราย

“ออกไปห่างๆถ้ายังไม่อยากตาย”

(100%)

ช่วงทอร์ก(บ้าบอสไตล์ไรท์ อยากข้ามแต่เราไม่ให้ข้าม?)
มาแล้วววว ตามสัญญา
ลืมไปแล้วอ่ะป่าว วันเสาร์ไง?
ไรท์มีข่าวแจ้งด้วยนา...

พรุ่งนี้ ไรท์จะอัพชดเชยของอาทิตย์ที่แล้วให้ด้วย!
อย่าลืมมารอกันนะ!
ตอนต่อไปจะเป็นอย่างไร คาเนกิจะหนีได้หรือไม่ หรือต้องทำใจอยู่ต่อไป??


ยังไงๆ ก็เนาะ ตั้งป้อมรอเลย วันอาทิตย์ไม่อัพเดี๋ยวไรท์แบกของหนีเองล่ะ ฮา
ด้วยความเมาจากไรท์(อ่านไม่รู้เรื่องก็บอกได้นา เรายินดีรับพิจารณาตรึ่ง!)
ช่วง (ไรท์ขอแถลงไข)
พวกเธอว์~~~
เมื่อวานเราสอบถามเรื่อง Don't hate you รักนี้มีเกลียด ของรีไวล์มิคาสะ ค่าาาาาา
ว่าจะเก็บไว้ดีไหมมมมมม ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้นะจ้ะ
อ่านดีๆ เราบอกจะแต่งเรื่องนี้ให้จบ แต่คงอีกนานเป็นปี(ไม่ใช่ขอดองไว้เป็นปีนะคะ เหอๆ)

สำหรับผู้ที่เข้าใจผิดว่า ไรท์จะลบเรื่องนี้ บอกเลยไม่มีทางงงงงงงง
เพราะไรท์เสียดายยอดเฟบ ยอดเม้น...เอ๊ยยย ม่ายช่ายยยย
คือไรท์ใช้หมองในการแต่งเรื่องนี้ไปมากจะไม่เลิกลาจากการเขียนเรื่องนี้แน่นอนสาบานเลยยย!

ส่วนเรื่องที่ว่าจะลบหรือไม่ลบเรื่องเก่า(รีไวล์มิคา)  นั้นไรท์ตัดสินใจแล้วค่ะ
ไม่ลบ
จะเก็บไว้ให้คนรอเรื่อยๆ~~จนกว่าเรื่องนี้จะจบดีกว่า~
ทำตามคำแนะนำ ของคนที่เข้าใจถูกนาจา(ขอบคุณม้ากกก)
เพราะ เรื่องนั้นมันแรร์ไอเท็มหาคนแต่งยากจ่าตาย เก็บไว้แหละดีแล้ว เนาะๆ

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ
และขอโทษที่ทำให้เข้าใจผิด...ทีหลังจะเขียนอธิบายให้ชัดเจนกว่านี้นะ
T^T
โอ๋ๆ ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไรท์ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้นะจ้ะ
ส่วนเรื่องรีไวล์มิคาก็เหมือนกันขวัญมานะ ไรท์ผิดไปแล้วววว

ปล.อ่านละเอียดๆนะ เดี๋ยวเข้าใจผิดอีก ฮรืออออ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,074 ความคิดเห็น

  1. #1067 KimTmmm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 13:17
    รู้สึกได้กลิ่นมาม่า
    #1,067
    0
  2. #1053 riryuu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 21:48
    ขออนุญาตโกรธคุณคนเขียนค่ะ.. คิ้วขมวดหนักมาก ;-;
    #1,053
    0
  3. #892 นึกอะไรไม่ออก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 20:02
    ยิ่งอ่านยิ่งอินแล้วก็ยิ่งหัวร้อนเด้อ คาเนกิไม่ได้ทำอะไรผิดสักอย่าง คาเนกิก็อยู่นอกกำแพงดีๆยังลากเข้ามา คาเนกิอยู่คนเดียวดีๆพวกในรุ่นก็ลากเข้ากลุ่ม ที่ไม่บอกเพราะรู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง เรื่องที่ปิดเอาไว้ก็ใช่เรื่องเล็กๆ พอความลับเปิดก็รุมโทษคาเนกิเฉย โอ้ยยยยย หัวร้อนเด้ออออออออ
    #892
    1
    • #892-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      23 มีนาคม 2561 / 23:06
      นี่ล่ะ...สาเหตุที่หนูกิอยากลี้ภัยกลับโตเกียว 555
      #892-1
  4. #887 ฟ.ฟ้า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 10:11
    น้องงงงงงกิ
    #887
    0
  5. #844 KuhakuX (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 01:42
    สนุกมากครับ
    #844
    0
  6. #716 Fox season (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 11:05
    ตบแหลกค่ะลูกกิ!อย่าไปสนใครหน้าไหน----
    #716
    0
  7. #599 tiprada vaniz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 20:22
    555ทำไมขำอายาโตะ
    #599
    0
  8. #598 ployjabb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 11:27
    ชอบเรื่องนี้มากกเลยค่ะหนูเป็นกำลังใจให้นะะเพราะเป็นเรื่องโปรดทั้งสองเรื่อง
    #598
    1
    • #598-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:21
      ค่า ขอบคุณหลายยยยยย
      #598-1
  9. #597 ♣ Minto ♣ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:22
    ไม่อยากให้เป็นงี้เลยให้ตายToT  คาเนกิไม่ได้ทำน้าาา ฟังกันก่อนสิ ..แอบอยากให้คาเนกิหนีไปได้ แต่ก็กลัวว่าต้องหนีไปตลอดแล้วมันจะยิ่งทำให้ฝ่ายนั้นเชื่อสนิทใจขึ้นว่าคาเนกิเป็นศัตรู  แต่ถ้ายอมให้จับนี่สภาพก็จะเหมือนนักโทษเดนตายคนหนึ่ง ไม่รู้จะถูกจับไปทรมานอะไรบ้าง ถึงจะรู้ก็เถอะว่าดาบทำอันตรายอะไรผิวหนังกูลไม่ได้ แต่เจ้ฮันซี่กับรีไวล์อาจมีวิธีอื่นก็ได้ใครจะไปรู้; ; หงืออ
    #597
    1
    • #597-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:20
      ถถถ อย่าล้ำใจไปเลย ทำดีต้องได้ดีตอบในสักวัน!!! เชื่อไรท์สิ
      #597-1
  10. #596 SeaZW (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:19
    สงสารกิง่ะ อิเตี้ยค่ะ หัววิกค่ะ พวก-เป็นคนบังคับกิให้เขามาเองไม่ใช่หรอค่ะ #โดนรีไวล์เชือดตั้งแต่เรรยกมันอิเตี้ย ต่อด้วยเอลวิน แอ็กบ๊ายบาย
    #596
    0
  11. #595 MoePunCH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 21:31
    น้องโตะคะไม่เนียนค่ะไม่เนียน5555
    #595
    0
  12. #594 draqonfly2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 21:04
    ปูเสื่อแล้วเอาขนมมาวางไว้รอไรท์ แล้วอยากลืมเอาโทรศัพร์ขึ้นมาและเปิดไปดูช่องพี่กิ๊บปุริรอไรท์
    #594
    1
    • #594-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:20
      555 ต้องรอขนาดนั้นเลย ปลื้มปริ่ม
      #594-1
  13. #593 ดekเบื่oโลk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 20:42
    เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆ ตั้งเเคมป์ปูเสื่อรอ0W0
    #593
    0
  14. #592 Karen_zaza(Renny) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:53
    คาเนกิ ให้ไลวี่เข้าไปช่วยฆ่ามั้ยยยย-แอ้ก!!!!#ผิดเรื่อง

    ปักธง...รอว์ เนื้อเรื่องชักเริ่มเข้มข้น
    #592
    2
    • #592-1 Karen_zaza(Renny)(จากตอนที่ 16)
      29 กรกฎาคม 2560 / 19:54
      *ธงอันที่ 4 (555555+
      #592-1
    • #592-2 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:19
      อืมๆ ฉันจ้างไลวี่มาเก็บอาโอกิริหน่อยจิ แอร๊กกกก!(ไม่ได้ว้อยยยย คนละเรื่องแล้ววว)
      #592-2
  15. #591 Mrs. J (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:49
    ตอนเปิดเรื่องคาเนกิก็บอกความจริงไปแล้วแต่แกไม่เชื่อนี่!!!!!! อีหัววิก!!
    #591
    1
    • #591-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:18
      มีจริงบ้าง โกหกบ้างประปรายจ้า...อิๆ
      #591-1
  16. #590 C-Chinemon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:48
    อิหัววิกหัดฟังคนอื่นหน่อยยยย!
    อิอายาโตะอย่าตลอให้มากกก!
    อิกิเอ้ย...หนูมาซบอกแม่นี่มะ:D
    #590
    1
    • #590-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:18
      555 เขาฟังนะแต่แค่ทำเป็นไม่ได้ยิน...อ่าว
      #590-1
  17. #589 shion- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:34
    ปวดตับก็มา ไม่มีไครเห็นใจกิเลยสักคน ฮืออ สงสาร อายาโตะก็น่าตบปากแตก #@ TT @
    #589
    1
    • #589-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:18
      เนาะๆแต่ไรท์ไม่อยากแจกมาม่าอ่ะ...พอดีจน
      เพราะงั้นแค่หน่วงๆนิดหน่อยแล้วก็กลับเข้าสู่สภาวะเดิมเนาะ
      #589-1
  18. วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:17
    ต้องมาเต็มรอยนะไรท์
    อายาโตะสีข้างถลอกยัง
    #588
    0
  19. #587 นัทสึเมะ ยูกิ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:07
    อายาโตะสตออ่ะ ยังจะแถ ถึงจะหล่อแต่ถ้ายุ่งกับคาเนะจังไม่อภัยหรอก// อย่าสนเม้นนี้
    #587
    0
  20. #586 w'wi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 18:51
    อายาโตะยังแหลอีกเนอะ พวกศพในป่าพวกอาโอกิริเป็นคนทำหรือป่าว
    #586
    1
    • #586-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:17
      อายาโตะ: ก็ผมติดมาจากเอลวินง่ะ (ถูกเอลวินลากไปเก็บ...)
      #586-1
  21. #585 UNLUCKYCAT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 18:34
    เราจะนั่งรอตอนต่อไปอย่างมุ่งมั่น //นั่งเฝ้า
    #585
    0
  22. #584 draqonfly2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 12:16
    ว่าแต่ไรท์ลืม เคเนกิคู่กับใครหรอ (ถ้าเป็นไปก็อยากให้เป็นผู้ชายน่ะ=ความต้องการส่วนตัว)
    #584
    1
    • #584-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      29 กรกฎาคม 2560 / 17:59
      เอ่อ...ไรท์แจ้งไปแล้วนาจา ในผลสรุปเรื่องคู่ สรุปคือ No Lovers ค่ะ คือแบบอยากจิ้นกับใครก็เอาตามสบายใจ มโนได้เต็มที่ไรท์ไม่มีกรอบมาขังไว้ค่ะ ส่วนชาย ชาย นั้น...(บอกเลยไรท์แพลนไว้ว่าจะแต่งวายสักเรื่องต่อเรื่องนี้ ซึ่งยังไม่รู้ว่าจะเป็นฟิค TG หรือ Titan หรือ ฟิควาย ค่ะ)
      #584-1
  23. #572 C-Chinemon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 21:29
    นิยายตอนนี้ปล่อยรังสีดาเมจอาการค้างนิยายสูงมากเลยค่ะไรท์
    #572
    1
    • #572-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      17 กรกฎาคม 2560 / 19:37
      วันเสาร์ค่ะ วันเสาร์รอซะ!!!
      #572-1
  24. #571 draqonfly2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 21:23
    ไรท์หรือว่านี้จะเป็น อายาโตะ?เคเนกิ แต่อยากได้ all?เคเนกิมากกว่า
    #571
    1
    • #571-1 Toony03(จากตอนที่ 16)
      17 กรกฎาคม 2560 / 19:37
      เราเคยแถลงไปแล้วนร้าา ว่า หนูกิมิมีคู่เป็นตัวตน จิ้นกันตามบายเถอะจ้า...ช่วงนี้คงเป็นเซอร์วิสให้คนที่จิ้นคู่นี้ล่ะนะ 55
      #571-1
  25. #570 Garin_JR (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 21:09
    ไรท์ จงบอกชื่อrovมา (ทำไมเราไม่เม้นเกี่ยวกับฟิคว่ะ)
    #570
    0