(ไม่จบ)The Twisted World [Fic:Tokyo ghoul & Attack on titan]

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 10 บุกฐานบัญชาการ(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    4 มิ.ย. 60

ตอนที่ 10 บุกฐานบัญชาการ

“หน่วยที่ 34 ตายหมดทุกคนเลย”   “ถ้าพวกเราสู้กับไททันก็คงพบจุดจบแบบนั้นสินะ

                เสียงซุบซิบดังขึ้นแทบจะทันทีที่เสียงพูดสะอึกสะอื้นนั้นจบลง ชายหนุ่มผมขาวเหลียวมองสหายผู้จมอยู่กับความสิ้นหวังแล้วก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้ นี่มันต่างอะไรกับคนอ่อนแอที่พร่ำโทษตัวเองกัน?

“เอเรนยอมตายแทนผม

“มิคาสะคาเนกิขอโทษนะที่ช่วย ฮึก อะไรไม่ได้เลย”

                ดวงตาสีขี้เถ้าเริ่มขยับมาจับจ้องที่ตัวหญิงสาวข้างกาย ตอนนี้เธอดูช๊อกหนักดวงตาของเธอไม่เหลือประกายชีวิตแล้ว คาเนกิเข้าใจความรู้สึกนั้นดีและก็รู้ดีด้วยว่ามานั่งกลุ้มแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้มันไร้ประโยชน์

                “อาร์มินตั้งสตินะ” มือขาวที่ประดับด้วยเล็บสีดำถูกส่งไปจับบ่าทั้งสองของคนสิ้นหวัง ตัวก็ย่อลงนั่งคุกเข่าเพื่อให้สายตาอยู่ระดับเดียวกับเจ้าของดวงตาสีน้ำทะเล

                “ความรู้สึกผิดที่ไม่สามารถช่วยใครไว้ได้แบบนี้น่ะผมเข้าใจดี และผมก็เคยเป็นแบบนายมาก่อนด้วย” แม้เป็นแค่เพียงลมปากแต่กลับสร้างกำลังใจเล็กๆในใจของชายหนุ่มและอีกหลายๆคนได้เป็นอย่างดี

“แต่รู้อะไรไหมนี่มันไม่ใช่เวลามานั่งเศร้านะ

                พูดจบทุกคนก็ถึงกับผงะไปชั่วครู่ ชายหนุ่มเจ้าของผมสีเด่นสะดุดตาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าเพื่อนหนุ่ม แม้จะไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกจากปากแต่อาร์มินก็ยินยอมจับมือนั้นแล้วพยุงตัวลุกขึ้นอย่างว่าง่าย สีหน้าซีดเซียวเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นเล็กน้อย

                “มาร์โก้ ถ้าเรากำจัดไททันที่รอบฐานบัญชาการก็จะสามารถเติมแก๊สได้ และทุกคนก็จะบินกลับเข้าไปในกำแพงได้ใช่รึเปล่า?” หญิงสาวเจ้าของผ้าพันคอสีแดงเอ่ยขึ้นกลบความเงียบก่อนจะเดินตรงไปที่ขอบหลังคา เรียกความสนใจให้ทุกคนในพื้นที่เป็นอย่างมาก

                “เออก็ใช่ แต่จำนวนไททันถ้าเธอไปยังไงก็” ยังไม่ทันจะสาธยายจบมิคาสะที่กำลังเดือดได้ที่ก็พูดแทรกขึ้นทันที “ทำได้สิ!

                “ก็อย่างที่คาเนกิบอกฉันน่ะแข็งแกร่งถึงฉันจะไปคนเดียวไม่จำเป็นต้องมีพวกนาย ฉันก็สามารถฆ่าไททันพวกนั้นให้หมดได้” มิคาสะประกาศเสียงหนักแน่นใบหน้าไร้อารมณ์ใดๆแต่มองยังไงก็รู้ว่ากำลังเจ็บปวด

                “นั่นสินะ” ตัวคาเนกิเห็นบรรยากาศที่ตึงเครียดแล้วจึงเข้าผสมโรง อย่างน้อยนี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะทำให้เหล่าทหารฮึกเหิม “พวกนายมีแต่พวกไร้ฝีมือทั้งนั้นงั้นก็นั่งนิ่งๆตรงนี้นี่ล่ะ เดี๋ยวผมกับมิคาสะจะไปเอง”

                “เดี๋ยวพวกเธอพูดอะไรออกมา! จะสู้กับไททันจำนวนขนาดนั้นกันแค่ 2 คนเนี่ยนะ เรื่องนั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอก!!!” หญิงสาวคนหนึ่งโพล่งออกมาใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก คาเนกิเดินไปขนาบข้างมิคาสะก่อนจะชักใบมีดออกมาแล้วกลับหลังหันไปมองฝูงไททันที่ฐานบัญชาการ

                “ถ้าทำไม่ได้ก็แค่ตาย แต่ในทางกลับกันถ้าเราชนะเราก็รอด ถ้าไม่ลองต่อสู้ก็ไม่มีวันชนะหรอก” มิคาสะพูดทิ้งไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะออกตัวตรงไปฐานบัญชาการทันที ในขณะเดียวกันคาเนกิกลับมองแผ่นหลังนั้นนิ่งๆ ดวงตาเหลียวมองกลับมามองคนเบื้องหลังอย่างท้าทาย

                “อย่ามัวแต่ขี้ขลาดอยู่เราถูกฝึกมาให้เป็นทหารกล้าไม่ใช่รึไง?ส่งยิ้มยียวนไปให้สักนิดก่อนจะยิงสลิงแล้วพุ่งไปทางเดียวกับหญิงสาว ทหารทั้งหลายอึ้งกับพฤติกรรมแปลกตานั่นแล้วก็กลับมาจมกับความคิดของตัวเองอีกครั้ง

“อยากจะให้พวกเราฮึกเหิมด้วยคำพูดแบบนั้นเนี่ยนะเหอะ!” ชายหน้าม้าผู้เลือดร้อนพูดพึมพำเมื่อเจอคำพูดกึ่งดูถูกเข้าไป แววตากลับมามุ่งมั่นก่อนจะยกดาบในมือขึ้นชี้ฟ้าแล้วประกาศตัวตนเสียงสนั่น

“พวกเราไม่ได้ถูกสอนให้นั่งดูเพื่อนสู้ไม่ใช่เหรอ!! เดี๋ยวพวกนายก็ได้กลายเป็นพวกขี้ขลาดจริงๆหรอก”

เมื่อว่าจบก็พุ่งตัวไปทางเดียวกับสหายทั้งสองทันที เพื่อนหัวเหม่งเห็นก็กัดฟันกรอดก่อนจะพุ่งตามไปอย่างไม่รีรอ ทหารนายอื่นมองคนทั้งสองที่ทิ้งห่างออกไปแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายๆ แล้วกลับมารวบรวมความกล้าเปล่งเสียงเรียกกำลังใจพร้อมกับเคลื่อนพลตรงไปที่ฐานบัญชาการอย่างรวดเร็ว

 

“ฮึ้ย!!”    ซวก!! ซวก! ฉึก!!

ร่างผอมบางของหญิงสาวผมสีนิลลุยเดี่ยวเฉือนท้ายทอยไททันอย่างไม่สบอารมณ์ การเคลื่อนที่ของเธอรวดเร็วจนเพื่อนๆที่ตามกันมาเริ่มทิ้งห่างออกไปทุกที

“เร็วๆเข้า ตามมิคาสะไป!!” แจนตะโกนเร่งพักพวกเบื้องหลังเสียงดัง ในขณะเดียวกันตัวเองก็พยายามเคลื่อนที่ให้เร็วขึ้นโดยที่ไม่ใช้แก๊สมากจนเกินไป

“มิคาสะสุดยอดไปเลยทำยังไงถึงเคลื่อนที่ได้เร็วขนาดนั้น?” โคนี่พูดขึ้นลอยๆดวงตาก็จับจ้องไปที่หญิงสาวเบื้องหน้าที่กำลังทิ้งห่างออกไปอย่างสงสัย คาเนกิที่ตามอยู่ติดๆบางครั้งก็ยังค่อยๆทิ้งห่างออกมาเรื่อยๆจนอยู่เสมอกับคนอื่นๆที่ตามกันมา

“เธอใช้แก๊สในการขับเคลื่อนมากเกินไป” คาเนกิพูดขึ้นคิ้วที่คลายเริ่มกลับมาขมวดอีกครั้ง ถ้ายังเป็นแบบนี้ไม่ช้าก็เร็วแก๊สของเพื่อนสาวต้องหมดก่อนถึงฐานบัญชาการเป็นแน่

ตัวคาเนกินั้นใช้ความสามารถของกูลในการเคลื่อนไหวแล้วใช้แก๊สเป็นแรงส่งให้เร็วขึ้นเป็นพักๆ พูดง่ายๆก็คือใช้แก๊สอุดจุดบอดด้านความเร็วที่กูลสายของเขาไม่มี จึงทำให้ตัวเขาเคลื่อนที่เร็วได้เทียบเท่ามิคาสะแต่ในเวลานี้แก๊สของเขากำลังจะหมด ตัวคาเนกิจึงไม่ใช้แก๊สในการเคลื่อนที่แต่ใช้กำลังขาถีบส่งตัวแล้วใช้สลิงดึงตัวไปข้างหน้าเท่านั้น

ฟีด~~~ วืด!

พูดยังไม่ทันขาดคำแก๊สที่ใช้ในการขับเคลื่อนของมิคาสะก็หมดลง ทิ้งให้เจ้าของดิ่งลงสู่พื้นข้างเคียงในเวลาเดียวกัน อาร์มินเห็นก็ตะโกนเรียกชื่อเพื่อนสาวออกมาอย่างตกใจก่อนจะเปลี่ยนเส้นทางตรงไปยังจุดที่เพื่อนสาวตกอย่างเร่งรีบ

“แจน!นายไปก่อนเลย เดี๋ยวผมจะไปกับอาร์มินเอง” ชายผู้สวมผ้าปิดตาเอ่ยก่อนจะเปลี่ยนเส้นทางแล้วใช้แก๊สส่งตัวไปยังที่หมายให้เร็วที่สุด แจนพยายามจะรั้งไว้แต่ไม่ทันเพราะการเคลื่อนที่ของคาเนกิเร็วมากจนยังไม่ทันพูดตัวคาเนกิก็พ้นบ้านหลังที่ 2 ซะแล้ว

โถ่เว้ย! เข้าใจแล้ว!’

 

ดวงตาสีขี้เถ้ากวาดมองไปทั่วเพื่อหาเพื่อนสาวคนสนิท เมื่อกี้นี้เขาเพิ่งจะนำอาร์มินมาและตัวเพื่อนหัวเหลืองเองก็ยังไม่เจอตัวเพื่อนสาวเช่นกัน

“อ้ะ! อยู่นั่น” เขาหลุดอุทานออกมาอย่างดีใจ เมื่อในที่สุดเขาก็เจอมิคาสะเสียที ตัวมิคาสะในตอนนี้ดูยังไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรตัวเธอก็แค่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นอย่างหมดอะไรตายอยากเท่านั้น

“มิคาสะ! ลุกขึ้นเร็วเข้า เดี๋ยวผมจะพาคุณขึ้นไปบนหลังคาเดี๋ยวนี้แหละ!” ไม่รอช้า คาเนกิรีบดิ่งลงมายืนข้างๆหญิงสาวก่อนจะจับไหล่บางแล้วเขย่าเรียกสติเบาๆแต่กลับไม่เป็นผล

“ทิ้งฉันไว้ที่นี่นั่นแหละ ฉันไม่อยากจะเริ่มต้นใหม่อีกแล้ว” มิคาสะปฏิเสธที่จะกลับไปทั้งยังนั่งนิ่งๆไม่ยอมขยับไปไหน พอคาเนกิก้มลงจะอุ้มเธอเธอก็สลัดหนีพร้อมมองหน้าอย่างเอาเรื่อง “ฉันบอกให้ไปไง? ฟังไม่รู้เรื่อง?

“ขอโทษแต่ผมคงเสียใจถ้าเธอตายโดยที่ผมช่วยอะไรไม่ได้เลย” คาเนกิพูดเสียงเรียบก่อนจะตรงมาล๊อคตัวเธอ มิคาสะพยายามจะดิ้นให้หลุดแต่ด้วยกำลังที่มีน้อยกว่าทำให้ไม่สามารถดิ้นหลุดไปได้

เมื่อคิดว่าจับไว้มั่นแล้วตัวคาเนกิก็กำลังจะดีดตัวขึ้นไปบนหลังคาบ้านใกล้เคียง แต่กลับมีอะไรบางอย่างมาขวางเอาไว้ มันเตะสลิงให้หลุดจากหลังคาบ้านก่อนจะทิ้งตัวดิ่งลงมายืนประจันหน้ากับคาเนกิและมิคาสะด้วยใบหน้าที่สวมหน้ากากสีขาว หน้ากากมีการเจาะรูให้ดวงตาเล็กๆสองข้าง ตรงกลางหน้ากากมีเครื่องหมาย question mark(เครื่องหมายปรัศนี) ประดับอยู่

“คนชุดดำ?

 

คาเนกิรีบย้ายตำแหน่งของหญิงสาวในอ้อมแขนไปไว้เบื้องหลัง ดวงตาจ้องเขม็งไปที่บุคคลปริศนาอย่างระแวง คนในชุดดำยืนนิ่งๆไม่มีใครสามารถรู้ได้ว่าใบหน้าใต้หน้ากากนั้นซ่อนอะไรอยู่รู้เพียงอย่างเดียวว่าคนๆนี้จะต้องไม่ธรรมดาแน่นอนถึงได้กระโดดลงจากหลังคาสูงๆได้สบายๆ

ตึง ตึง ตึง

“ฉันแค่เอาของมาส่งตามคำสั่ง” เสียงอู้อี้และแหบแห้งฉบับผู้ชายดังลอดหน้ากากออกมาก่อนจะมีเสียงเท้ามหึมาดังขึ้นทางด้านข้างของคนทั้งสาม คาเนกิได้ยินดังนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าคนๆนี้ไม่ได้มาดีแล้วแน่ๆ

มันล่อไททันมาทางนี้!’

“มิคาสะ หนีไปจากตรงนี้เดี๋ยว อั้ก!!” เมื่อสัมผัสได้ถึงอันตรายรอบด้านชายหนุ่มก็หันไปตวาดไล่เพื่อนสาวทันที แต่ยังไม่ทันเอ่ยจบฝ่าเท้าจากบุคคลปริศนาก็ถูกส่งไปเตะสีข้างจนกระเด็นไปเสียแล้ว

“คาเนกิ!!” ถึงจะเศร้าหมองแค่ไหนแต่ถ้าจะมีคนมาทำร้ายพวกพ้องต่อหน้าล่ะก็เป็นใครก็คงทนไม่ได้ มิคาสะยกดาบที่หักจนกลายเป็นมีดสั้นขึ้นก่อนจะพุ่งไปหวังปลิดชีพชายชุดดำโดยไม่สนใจไททันที่กำลังเดินตรงมาทางนี้เลยแม้แต่น้อย

เพล้ง!!

แต่แทนที่ดาบสั้นๆนั้นจะแทงจนทะลุอกชายตรงหน้า กลับกลายเป็นมีดหักออกจากฝักเมื่อปลายมีดได้สัมผัสกับผิวหนังของคนเสียอย่างนั้น ดวงตาสีดำสั่นระริกมองมีดที่ด้วนในมือในมืออย่างช๊อกๆเธอไม่อยากจะเชื่อว่าคนจะหนังเหนียวได้มากถึงขนาดนี้

“แกเป็นตัวอะไร” มิคาสะตัวเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ในขณะเดียวกันไททันที่ถูกล่อมาก่อนหน้าก็เดินมาจนถึงตัวเธอแล้วเป็นที่เรียบร้อย คนชุดดำไม่ตอบอะไรเพียงกระโดดหลบฝ่ามือหนาไปบนหลังคา ให้มันตรงไปหาหญิงสาวเพียงเท่านั้น

มิคาสะรีบกระโดดหลบไปอีกทางทันทีที่มือหนาเข้าประชิดตัว จนอุ้งมือยักษ์นั้นพุ่งไปตบกำแพงอย่างจัง ด้วยแรงกระแทกส่งผลให้ร่างกายทรงตัวไม่อยู่จนต้องทิ้งตัวลงเอามือสัมผัสพื้นพร้อมดันตัวให้กลับมายืนตรงอีกครั้ง ชายชุดดำมองมนุษย์เพศหญิงตีลังกาอย่างชำนาญนิ่งๆปากพร่ำพูดพึมพำจนจับใจความไม่ได้

ตึง!   ตึง!   โครม!

เจ้ายักษ์ยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น มันกระหน่ำตีหญิงสาวอย่างบ้าคลั่งจนมิคาสะที่ตอนแรกพอจะกระโดดหลบได้บ้างกลายเป็นโดนแรงกระแทกจากกำแพงจนกระเด็นตัวครูดไปกับพื้นได้แผลที่ฝ่ามือมาหนึ่งจุดและมีรอยขีดข่วนที่ใบหน้าบ้างเล็กน้อย

ด้วยความโง่เขลาของไททันทำให้มันติดแหง็กอยู่กับกองอิฐที่มันเป็นคนทำให้พังลงมาเอง แต่ถึงกระนั้นไม่นานนักมันก็ต้องหลุดออกมาจากที่ตรงนั้นได้มิคาสะจึงใช้จังหวะนี้วิ่งหนีไททันไปหาคาเนกิที่นั่งเบิกตาโพลงอยู่ไม่ไกลอย่างเป็นห่วง แต่ยังไม่ถึงตัวชายชุดดำคนเมื่อครู่ก็กระโดดลงมาขวางเธอเสียอย่างนั้น

“ไม่ไหวๆกลิ่นเลือดมันยั่วยวนเหลือเกิน

คาเนกิที่นั่งอึ้งอยู่เบื้องหลังรีบลุกขึ้นแล้วพุ่งไปหาคนชุดดำทันทีที่เห็นว่ามีแง่งสีน้ำเงินครามเป็นเกร็ดงอกออกมาทางด้านหลังจนผ้าคลุมสีดำขาดเป็นรูโบ๋

กูลสายรินคาคุ?ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่!’

มือประดับเล็บสีดำตรงไปจิกหัวสิ่งมีชีวิตประหลาดที่หันหลังให้ตนอย่างแรงก่อนจะออกแรงเหวี่ยงให้ใบหน้าสวมหน้ากากนั้นกระแทกกับกำแพงบ้านเรือนอย่างแรงจนทะลุเป็นรู กระชากออกมาพร้อมกับเหวี่ยงให้กระเด็นไปอีกทางที่ไม่มีไททันแต่เป็นซากบ้านเรือน เมื่อร่างนั้นกระแทกกับซากปรักหักพัง ซากนั้นก็ทลายลงทับร่างปวกเปียกต่อทันที

โดยปกติกูลสายรินคาคุหรือเกร็ดเรืองแสงนั้นจะเปราะบางกว่ากูลสายอื่นๆดังนั้นจึงไม่แปลกถ้าโดนแบบนี้จะหลับ เมื่อเห็นชายชุดดำแน่นิ่งไปคล้ายสลบคาเนกิก็รีบยิงสลิงไปบนหลังคาบ้านพุ่งตัวมาคว้ามิคาสะเอาไว้แล้วตรงไปบนหลังคาอย่างรวดเร็ว

 “ทางเบื้องบนบอกให้จับเป็นไม่ใช่เหรอ?” มิคาสะถามเสียงแผ่ว คาเนกิส่ายหน้าไปมาช้าๆก่อนจะตอบคลายข้อสงสัยนั้นไปตามจริง “เขาบอกว่าถ้าจับไม่ได้ให้ฆ่าทิ้งไง? จำไม่ได้”

“อือนายทำได้ไง” สายตาสีดำสนิทหันมามองหน้าชายหนุ่มข้างกายอย่างอึ้งๆ คาเนกิเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยจนมิคาสะต้องถามให้ละเอียดขึ้น “เหวี่ยงหัวเจ้านั่นให้ทะลุกำแพงน่ะ ทำได้ไง?

คาเนกิสะอึกไปในทันทีที่ได้ยินคำถามนั้นจะตอบเจ้าตัวว่าออกกำลังกายบ่อยจนแรงเยอะก็แปลก หรือจะบอกว่ากำแพงมันบางก็ดูไม่สมเหตุสมผล แต่พระเจ้าดูเป็นใจให้คาเนกิข้ามบทสนทนานี้ไปจึงส่งไททันอีกตัวมาเรียกความสนใจ

มันเดินข้ามซากบ้านที่ทับร่างของชายชุดดำไปอย่างแยแสและที่แปลกกว่านั้นคือ ดวงตาสีเขียวที่ดูเกรี้ยวกราดนั้นไม่มีแม้แต่จะชายตามองคนสองคนบนหลังคาเลยนอกจากจ้องเขม็งไปยังไททันที่ถูกล่อมา มิคาสะจ้องไททันตัวใหม่ไม่วางตาเธอรู้สึกถึงอะไรบางอย่างในไททันตัวนั้นแต่อธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้

โครม!!!

ดวงตาของทั้งคู่เบิกโพลงเมื่อเห็นสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น ไททันตัวใหม่ที่ตามร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อพุ่งหมัดไปต่อยเข้าที่กรามของไททันตัวเก่าจนกรามหลุดล้มลงอย่างสิ้นฤทธิ์ แต่มันยังไม่หยุดแค่นั้นมันเดินมาใกล้ๆคู่อริก่อนจะง้างเท้าขึ้นสูงแล้วกระทืบท้ายทอยย้ำๆจนเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ จนมิคาสะที่อึ้งไม่แพ้คาเนกิเผลอหลุดพูดออกมาเบาๆอย่างเผลอไผล

“ไททันตัวนั้นกำลังต่อสู้กับไททันด้วยกัน?

คาเนกิไม่ได้ตอบอะไรกลับไปทำเพียงมองการกระทำของไททันตัวนั้นไปเฉยๆ และเขาก็ไม่คิดที่จะรื้อฟื้นเรื่องเมื่อครู่ด้วย ถ้าเพื่อนสาวนึกอยากจะรู้คำตอบขึ้นมาเดี๋ยวเขาจะได้ซวยเข้าจริงๆ

“มิคาสะ! คาเนกิ!” เสียงใสของเพื่อนหัวเหลืองหน้าหวานดังขึ้นข้างหลังของทั้งคู่แต่เขาไม่ได้มาคนเดียว เขายังพาเพื่อนหัวโล้นมาด้วยอีกหนึ่ง ยังไม่ทันกลับไปมองไททันขนาด 15 เมตรอีกตัวก็เดินมาประจันหน้ากับไททันปริศนาจนอาร์มินต้องออกแรงฉุดทั้งคู่ให้ไปที่อื่นอย่างตื่นกลัว “นั่นมันไททัน 15 เมตรสองตัวเลยไม่ใช่เหรอ! มายืนมองอะไรกันรีบหนีสิ!!

“ไม่หรอกไททันตัวนั้นน่ะ” มิคาสะพยายามจะอธิบายสิ่งที่ตัวเองเห็นให้คนมาใหม่รับรู้แต่ก็ต้องสะดุดเมื่ออาร์มินเหลือบไปเห็นซากบ้านที่พังทับร่างสีดำๆที่พื้นซึ่งมันก็คือ คนชุดดำที่มาจากนอกกำแพงนั่นเอง

“นั่นมันคนชุดดำไม่ใช่เหรอทำไมเอ๊ะ?!!” เรื่องราวแปลกๆมากมายที่ลุมล้อมทำให้อาร์มินกับโคนี่แยกประสาทแทบไม่ทัน ใจหนึ่งก็สงสัยกับสภาพของคนชุดดำ ใจหนึ่งก็สงสัยกับไททันแปลกๆที่กำลังตั้งการ์ดต่อสู้กับไททันด้วยกัน ในที่สุดสิ่งที่หลุดออกจากปากเป็นคำสุดท้ายจึงกลายเป็นความเงียบและตั้งใจดูสถานการณ์อย่างขมักเขม้นแทน

กร๊าซซซซ    ว๊ากกก

ไททันทั้งสองคำรามใส่กันอย่างดุเดือด ทั้งคู่ดูไม่มีใครยอมใครจนคนดูต้องลุ้น ไททันนัยตาสีเขียวที่ตั้งการ์ดขึ้นเหวี่ยงหมัดไปที่หัวของไททันคู่อริอย่างแรงคราวนี้กรามไม่หลุดแต่กระเด็นไปทั้งหัว หัวนั้นลอยโด่งไปที่หอนาฬิกาที่อยู่ห่างจากจุดๆนี้ไปอีกหลายเมตร เมื่อหัวนั้นกระแทกเข้ากับหอใบหน้าก็เละบู้บี้ติดหนึบอยู่ในหอนาฬิกาอย่างน่าสยดสยอง

ในส่วนของลำตัวถ้าเป็นคนเลือดคงกระฉูดเป็นสาย แต่เพราะนี่เป็นไททันตรงลำคอของมันจึงเกิดไอน้ำขึ้นก่อนจะล้มลงกับพื้นเมื่อมันทำท่าจะลุกขึ้นมาอีก ไททันแปลกประหลาดก็รีบยกเท้าขึ้นกระทืบท้ายทอยอย่างรู้ทันแล้วเดินหน้าต่อไปทันที

“กระทืบตรงนั้นมันรู้จุดอ่อนด้วยงั้นเหรอ??” อาร์มินยังคงตกตะลึงไม่หายไม่ต่างกับโคนี่ที่ยังนิ่งค้าง ดวงตากลมโตจ้องไททันตัวนั้นตาไม่กะพริบ “มันไม่สนใจพวกเราเลย

“รู้สึกจะรู้จักศิลปะการต่อสู้ด้วยนะ” มิคาสะช่วยเสริมอีกแรง คาเนกิยืนฟังทั้งสามสนทนากันเงียบๆในใจหวังว่าจะไม่วกมาคุยเรื่องคนชุดดำอะไรนั่น เพราะตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกสับสนไม่หายทั้งยังสัมผัสได้ถึงลางที่ไม่ดีเอามากๆอีกด้วย ทางที่ดีหาทางจบเรื่องไวๆจะดีกว่า

“เรารีบไปกันเหอะ” คาเนกิพูดสั้นๆพร้อมหันหลังเตรียมออกตัวนำไปก่อนแต่ก็ถูกอาร์มินกับโคนี่รั้งไว้ซะได้

“รอเดี๋ยวก่อนสิ!! แก๊สของมิคาสะหมดแล้วนะ!” โคนี่พูดสีหน้ายังคงตื่นตกใจ คาเนกิได้ยินดังนั้นก็หยุดการเคลื่อนไหว เมื่อครู่เขามัวแต่กังวลเรื่องคนชุดดำอยู่จนลืมเรื่องสำคัญแบบนี้ไปเสียสนิทเลย

“อะ ใช่แล้ว!” อาร์มินทิ้งตัวนั่งคุกเข่าตรงหน้ามิคาสะก่อนจะสลับถังแก๊สของเขากับเธอ มิคาสะเห็นดังนั้นก็รีบร้องห้ามแต่ก็โดนอาร์มินปฏิเสธกลับมาจนไปต่อไม่ถูก

“มันไม่มีวิธีอื่นแล้วถึงฉันจะมีแก๊สไปก็ไร้ประโยชน์ แต่ว่าคราวนี้ใช้แบบระวังหน่อยเพื่อช่วยเหลือทุกคนไงล่ะ” มิคาสะนิ่งค้างอยู่อย่างนั้นในใจก็นึกโทษตัวเองที่ใช้แก๊สไม่ระวังจนต้องลำบากอาร์มินแถมยังคิดอยากจะตายจนต้องเดือดร้อนคาเนกิอีกด้วย เธอหลบตาไปทางอื่นใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างไม่ปิดบัง

“เอาล่ะใช้ได้แล้วใบมีดก็มีเพียงพอ” เมื่อติดตั้งเสร็จก็ลองทดสอบปล่อยแก๊สออกมาอีกครั้งพร้อมกับตรวจดูอุปกรณ์ที่ใช้ต่อกรกับไททันต่ออีกนิด พอเห็นว่าทุกอย่างพร้อมก็ก้มมองดาบสั้นๆในมืออย่างปลงๆพร้อมเอ่ยออกมาเสียงเบา “แล้วเหลือเจ้านี่ไว้ให้ฉันก็พอ

“ฉันน่ะไม่อยากถูกไททันกินทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่”

เมื่อกล่าวจบใบมีดในมือก็ถูกกระชากออกไปพร้อมขว้างไปไกลๆอีกครั้ง อาร์มินมองใบมีดที่ตั้งใจจะเอาไว้ปลิดชีพตัวเองอย่างอาลัยปากก็กำลังจะพูดต่อรองกับเพื่อนสาวที่ไม่ยอมปล่อยตัวเองไปแต่ก็ถูกขัดไปเสียก่อน

“อาร์มินฉันไม่ทิ้งนายไว้ที่นี่หรอก” มือเรียวบางถูกส่งไปกุมมือของอาร์มินเบาๆเหมือนให้กำลังใจ ดวงตาสีนิลจ้องตาสีฟ้าสุกใสนิ่งอย่างมุ่งมั่นก่อนจะลุกขึ้นฉุดให้เพื่อนชายลุกขึ้นยืนตาม เรียวปากบางพร่ำพูดความในใจไปจนหมดเปลือก

“ในตอนนั้นที่อยู่ๆก็มีไททันกับคนชุดดำเข้าประชิดตัวฉันทำอะไรแทบไม่ถูกเลย แต่พอนึกถึงเอเรนนึกถึงเพื่อนๆที่สละชีวิตไปฉันก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะสิ่งที่ฉันเห็นน่ะมันทำให้ฉันฉุกคิดขึ้นได้ว่าถึงจะไม่มีเขาอยู่ข้างกายแล้ว

แต่ก็จงมีชีวิตอยู่เพื่อคอยนึกถึงและจดจำพวกเขาต่อไป

                บรรยากาศกลับมาเงียบเป็นป่าช้าอีกครั้งเมื่อคำพูดของมิคาสะจบลง โดยเฉพาะอาร์มินที่ทำหน้าเหมือนอยากร้องไห้แต่ก็ยังกลั้นไว้ เขาเข้าใจสิ่งที่หญิงสาวเอ่ยออกมาเต็มอกจนความรู้สึกผิดที่ไม่ควรเกิดตอนนี้มันถาโถมเข้ามาอย่างหนัก

                “แต่ว่าการแบกคนเอาไว้กับตัวแล้วบินไปรอบๆที่มีไททันเต็มไปหมดน่ะมัน” อาร์มินพูดไม่ทันจบก็ถูกโคนี่กระชากให้วิ่งตามไปเสียแล้ว คาเนกิก็ไม่คิดจะเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อจึงตามน้ำไปเงียบๆไม่คิดจะปริปากพูดอะไรทั้งนั้น

                ย้ากกกกกก

                เสียงคำรามจากไททันปริศนาดังขึ้นเรียกความสนใจให้อาร์มินหันไปมอง เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่ดูใช้เป็นประโยชน์ได้หัวสมองที่ดีเป็นทุนเดิมจึงคิดแผนได้ในเวลาไม่ถึงนาที ถึงแม้จะเสี่ยงก็ตาม

                “เดี๋ยวก่อน! ฟังผมหน่อย ผมมีข้อเสนอ!!!” มือที่ถูกล๊อกไว้รีบกระชากออกมาเร็วๆจนเพื่อนทั้งสามต้องหยุดวิ่งและหันมามองอย่างสงสัย โคนี่ที่ปากไวที่สุดเอ่ยถามต่อทันที “ข้อเสนอเหรอ?

                “คนลงมือคือพวกนายทั้งสามคน ฉะนั้นผมจะให้พวกคุณตัดสินใจมันฟังดูพิเรนท์แต่ว่าเราจะใช้ประโยชน์จากไททันตัวนั้น!” อาร์มินพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความลังเลทั้งสามฟังข้อเสนอนั้นนิ่งๆ สักพักอาร์มินก็เอ่ยต่อเมื่อเรียบเรียงคำพูดได้แล้ว

                “มันโจมตีไททันตัวอื่นและก็ไม่สนใจพวกเราด้วย ฉะนั้นผมคิดว่าพวกเราควรจะล่อมันไปที่ฐานบัญชาการ ถ้ามันจัดการไททันบริเวณนั้นให้ก็สามารถช่วยทุกคนได้”โคนี่ฟังจบก็ทวนคำพูดของาร์มินอีกครั้งอย่างสับสนก่อนจะเอ่ยถามสิ่งที่อยากรู้ออกไป “แล้วเราจะล่อมันไปยังไงล่ะ”

                “มันอาจจะมีสัญชาตญาณต่อสู้ ถ้ามิคาสะ โคนี่ คาเนกิกำจัดไททันที่อยู่รอบๆนี้ไปได้ ไททันตัวนั้นก็อาจจะย้ายไปหาไททันบริเวณอื่นแล้วไททันส่วนใหญ่ก็ล้อมอยู่ที่ฐานบัญชาการด้วย” อธิบายจบโคนี่เจ้าเก่าก็รีบบอกให้เพื่อนตัวเล็กเปลี่ยนวิธีโดยเร็วแต่พอโดนอาร์มินบอกผลที่มีความเป็นไปได้กลับมาก็เงียบไปอย่างเถียงไม่ออก

                “แต่ว่าถ้าเป็นไปตามนั้น ไททันที่ล้อมฐานบัญชาการก็จะถูกโจมตีนะ” มิคาสะที่นิ่งเงียบอยู่นานคล้ายกำลังครุ่นคิดเริ่มร่วมผสมโรงกับอาร์มินจนโคนี่ยากที่จะปฏิเสธ

                “ยังไงเราก็ต้องเสี่ยงตายอยู่ดี ฉะนั้นเดิมพันกับมันเลยดีกว่าทำตามแผนของอาร์มินเถอะ” เมื่อเห็นมิคาสะโอนเอนไปหาอาร์มินเป็นที่เรียบร้อย โคนี่จึงหันมาหาพวกที่ยังไม่ออกเสียงไปหาฝั่งใดฝั่งหนึ่งอย่างคาเนกิแทน

                “นี่! คาเนกินายจะเอาไง??” เพราะอยู่เงียบๆมานานพอถูกเรียกเสียงดังจึงสะดุ้งโหยง คาเนกิขมวดคิ้วคิดถึงเปอร์เซ็นที่จะสำเร็จสักพักก็เอ่ยปากตกลงจะทำตามแผนของอาร์มินตามมิคาสะไป

                “ถ้าพลาดก็ตายหมู่เลยนะ” เมื่อไม่มีใครอยู่ข้างเดียวกันแล้วชายหัวโล้นประจำรุ่นจึงตัดสินใจยอมแพ้และทำตามแผนที่เพิ่งคิดได้สดๆของอาร์มินอย่างไร้ข้อกังขา ชายหนุ่มหัวแหลมยิ้มเผล่ออกมาอย่างดีใจก่อนจะเอ่ยปากชักชวนให้เริ่มแผนการ

“ไปกันเถอะ!!

สงครามครั้งนี้ทำให้มิตรภาพแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น



ช่วงทอร์ก(รายงานความคืบหน้า+สอบถามวันอัพ)

อ่า...ตอนหลักในที่สุดก็จบสักที

ตอนพิเศษยังไม่ได้แตะแม้แต่ปลายขี้เล็บเลยผู้อ่านทุกคน...

ฮรือ ไม่ทันแล้ว

ไรท์จะแต่งวันละนิดละหน่อยจนจบละกันนะ รอหน่อย...

มีแต่คนบอกว่าอาร์มินถูกแย่งบท 5555

เราว่าอาร์มินโดนนิดเดียวนะ

แต่เอเรนโดนเต็มๆ 555 

คือแบบคนชุดดำโผล่มาปุ๊บระลึกความหลังของมิคาสะปลิวไปเลยค่ะ 555


question mark(เครื่องหมายปรัศนี) ก็คือเครื่องหมายสงสัยนั่นล่ะค่ะ อันเนี๊ยะ [?] โอเครนะจ้ะ


ไรท์ขอถามหน่อยค่ะ ว่าความอยากของรีดอยากให้ไรท์อัพทุกวันไหน

ระหว่าง

วันเสาร์

หรือวันอาทิตย์?

แต่ไรท์คงไม่ได้มาอัพทุกสัปดาห์หรอกนะคะ

หรือถ้าช่วงไหนยุ่งหนักๆอย่างติวโอเน็ตอะไรงี้อาจหายไปเป็นเดือน

แต่วันที่รีดเลือกให้ไรท์อัพเนี่ย...

คือถ้าไรท์แต่งเสร็จก็จะมาอัพทุกๆวันนั้นอะไรงี้ค่ะ

หรือถ้ามีเหตุด่วนก็อาจจะอัพเร็วกว่ากำหนดหน่อย

แฮร่ๆ

ด้วยรักจากไรท์...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,074 ความคิดเห็น

  1. #884 ฟ.ฟ้า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 10:03
    พวกไหนล่ะนั่น
    #884
    0
  2. #409 Acnologia0109 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:17
    เอาวันที่ไรต์ว่างแหละคะวันไหนก็ได้จะได้ไม่เครียดคะ....เพราะการเปิดเทอมทำให้รู้ว่าเราอยู่ในสนามรบคือเจอเพื่อนเก็บกฎมานานนี่ไม่ว่าแต่ถ้าเจออาจารย์เก็บกฎเรื่องสั่งงานมานี่จะไม่ยุ่งสั่งงานทีนี่เหมือนกุค้างงานมาเป็นปีเลย555-_-;;;
    #409
    0
  3. #408 เทพ_ปีศาจ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 21:14
    สุดยอดรออ่านอยู่น้าารีบอัพ
    #408
    0
  4. #407 ClaraSicilianoMF (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 16:46
    วันไหนก็ได้ค่ะไรท์...เพราะไม่ว่าจะอัพวันไหน...เราก็รออ่านต่อทุกวันเหมือนเดิม...ถ้าเลือกได้..เราอยากให้ไรท์อัพทุกวันสนองความอยากของเรา...แต่ไรท์ก็มีเรียนเหมือนกัน..เพราะงั้นจะอัพวันไหนก็รออ่านต่อตลอดค่ะ..เอาที่ไรท์สบายใจเลย^^
    #407
    2
    • #407-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      27 พฤษภาคม 2560 / 21:47
      จริงดิ เอาที่เราสบายใจแน่นะ 555
      #407-1
    • #407-2 ClaraSicilianoMF(จากตอนที่ 12)
      4 มิถุนายน 2560 / 23:09
      เอิ่มม5555
      #407-2
  5. #406 shion- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:31
    ไรต์ทำให้เรานึกถึงพวกVขึ้นมาเลย
    #406
    1
    • #406-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      27 พฤษภาคม 2560 / 21:47
      งุ้ย 555
      #406-1
  6. #405 AK_OR (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 18:44
    รินคาคุสีน้ำเงินคราม.......พญางู!!!!!!!!!!!!!
    #405
    1
    • #405-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      27 พฤษภาคม 2560 / 21:47
      บอกก่อนเลยว่าม่ายช่าย เพราะพญางูมิใช่รินคาคุค่า
      #405-1
  7. #404 preem (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:36
    วันเสาร์ก็แล้วกันค่ะ รอนะค่าาาาา
    #404
    0
  8. #403 lamb_san (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:02
    แล้วแต่ตามไรท์สะดวกเลยจ้า เนื้อเรื่องก็มันส์ขึ้นเรื่อยๆ อยากให้น้องกิเปิดตัวซะที เห็นสถานการณ์เป็นแบบนี้บางทีก็รำคาญใจตัวเอง555555 รอตอนพิเศษค่ะ
    #403
    0
  9. #402 ♣ Minto ♣ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 15:09
    วันเสาร์แล้วกันค่ะ =w=
    ว่าแต่ไรท์แยกตอนพิเศษมาไว้อีกตอนได้ไหมคะ มันอ่านยากนิดหน่อยเนื่องจากอยู่ตอนเดียวกับเนื้อเรื่องหลักน่ะค่ะ เพราะต้องคอยเลื่อนลงมายาวๆจนกว่าจะถึงเนื้อหาตอนพิเศษ  ในคอมนี่ไม่เท่าไหร่นะ แต่ในมือถือนี่ไถนานมาก
    #402
    1
    • #402-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      27 พฤษภาคม 2560 / 21:46
      ขอโทษค่ะ เดี๋ยวอันต่อไปจะแยกละกันเนาะ **
      #402-1
  10. #401 เบนซ์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 14:25
    อัพวันเสาร์จ้า มาอัพไวๆน่าาาาาาา

    วันอังคารไม่อยากไปเลยยย(บ่นนิดๆ)
    #401
    0
  11. #400 ฟหกดเ้สวง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 14:18
    ทำไมฉันต้องจิ้นคาเนมิด้วยยยย //ตบหน้าตัวเองแอร๊ยยยย//-//
    #400
    1
    • #400-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      27 พฤษภาคม 2560 / 21:45
      ตบเบาๆนะเดี๋ยวอ่านไม่รู้เรื่องนาจา
      #400-1
  12. #399 kookiooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 14:14
    อยากให้คาเนจังโชว์เมพจังเลยค่ะ อุเฮะอุเฮะ
    #399
    1
    • #399-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      27 พฤษภาคม 2560 / 21:45
      เดี๋ยวก็ได้โชว์ ไรท์รับประกัน
      #399-1
  13. #398 lonelinessgirl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 13:59
    วันไหนก็ได้ค่ะ ขอแค่อัพไวๆก็พอค่าาาาาา
    #398
    0
  14. #397 Karen_zaza(Renny) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 13:51
    อยากให้อัพวันเสาร์~~~~~~
    #ปักธงรออ่านตอนพิเศษต่อ
    #อยากเห็นคาเนกิไล่แดร๊บรีไวล์(??)
    #397
    0
  15. #396 w'wi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 13:22
    เปิดวันจันทร์ง่าาาาาา โทรศัพก็โดนยึด เล่นได้แค่วันหยุด ไรท์อัพทุกวันเสาร์ได้ไหม ถ้าอัพวันอาทิตย์กลัวจะไม่ได้อ่าน
    #396
    0
  16. #394 อี้ๆโว้วๆ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 00:26
    //ทำหน้านิ่ง เปิดวันอังคาร...//มรั่ยยยยยยฮรือออออ ไม่อยากไปปปป
    #394
    1
    • #394-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:41
      ใจเย็นๆ ใจร่มเย็น อย่างน้อยก็ได้มากกว่าไรท์วันนึงนะ...
      #394-1
  17. #392 scarletzodiac (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 13:25
    รออยุ่นะค่ะะะ ไรต์เปิดเทอมวันจันทร์ เราเปิดวันอังคารค่ะ มีเวลานอนเล่นอีกนิดเดียว ฮรือ 
    #392
    0
  18. #391 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 06:21
    อาร์มินโดนแย่งหมดเลยสินะ//ตบบ่าอาร์มิน
    #391
    1
    • #391-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:40
      ไม่โดนแย่งซะหน่อย...ถ้างั้นเราจัดเซอร์วิสต์ตอนท้ายให้นางโดยเฉพาะเลยละกัน 555
      #391-1
  19. #390 Karen_zaza(Renny) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 06:13
    #ขุดหลุมปักธง
    #เตรียมเล็งRPGไปทางคนชุดดำถ้ามันเป็นตัวอันตราย
    #โดนไรท์แย่งRPG
    รออ่านๆๆๆๆๆๆ...
    #390
    2
    • #390-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:40
      โหดเฟร่อ รีดไปซื้อ RPG มาจากไหนเนี่ยเดี๋ยวขอยืมไปบึ้มบ้านคนชุดำแปปได้ป่ะ
      ปล.รู้สึกหมั่นนาง 555
      #390-1
    • #390-2 Karen_zaza(Renny)(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 13:52
      เอาไปได้เลยค่ะเดี๋ยวซื้อใหม่555555
      #390-2
  20. #389 ริน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:45
    พวกอาโอกิริสินะ

    พวกนั้นมาครบรึเปล่า

    อยากเจอทาทาระจัง~~~

    แล้วเมื่อไหร่พวกอันเทคุจะมา

    โอ้ยยยยยยมาต่อเร็วๆนะไรต์รออยู่~~~
    #389
    1
    • #389-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:38
      อย่ารีบ มาแน่แต่ไม่ใช่ตอนนี้ 555
      #389-1
  21. #388 chanok (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:31
    โดนแย่งบทหมดเลยนะอาร์มิน
    #388
    1
    • #388-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:38
      ไม่ได้แย่งซะหน่อย...ก็อาร์มินคิดในใจเองอ่า 5555
      #388-1
  22. #387 shion- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:39
    ปูเสื่อรอค่าาา รักเรื่องนี้มากๆ
    #387
    0
  23. #386 lamb_san (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:59
    กรี๊ดกร๊าดตอนพิเศษค่ะ55555 เราก็จะเปิกดเทอมแล้วเหมือนกัน รู้สึกเหมือนนับถอยหลังวันตาย555555 คนชุดดำคือใครนะ? หน้ากากแบบนั้นมันกวนตีนสุดๆเลย...
    #386
    1
    • #386-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:37
      โอ๊ย 555 สงสารคนสวมหน้ากากโดนรีดด่า 555
      #386-1
  24. #385 AK_OR (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:15
    เราเปิดเทอมได้ 1อาทิตย์แล้วค่ะไรต์.....
    #385
    1
    • #385-1 Toony03(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:36
      หา! เปิดเร็วแท้ 555
      #385-1
  25. #384 MoePunCH (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:07
    สำอ----
    #384
    0